장음표시 사용
181쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. 6 Admirallatus Angliae summi, Aquitaniae nomen. Nempe per annos C L X Xx, aut circiter, a tempore quo I ulsi sunt Aquitania Angli; ut ex superiore liquet capite. Huic demum adicetum est, ut ubi etiam ostendimus , Normanniae nomen stib initiis Henrici octavi. ν. Clim tamen nec diu antea, nec omnino pδst, Normaliniam ipsam insederit Anglus; nec aliam, prster Calesiae de territorii Guilnen sis&Hammesensis in Picardia postessionem , in sedere pauli, ante cum Galliarum Rege initio . , ipse sibi asseruerit. Ita&haec per Rot μα- annos C xx II etiam in codicillis prςsccturae maritimae seu Adamirallattis Angliae summi jam duravit , nulla sane ipsius Ducatus prςfecturae habita ratione , sed litoris tantum quod Mare domino tutandum , in Galliarum plagam, terminaret. Nam tametsi Aquitania quidem primo Angliae& Hiberniae nominibus in Codi cillis illis, dum Anglus Aquitaniae Ducatum possidebat, accessit, nihilominus non solum perpetuit, , etiam post Angli deturbatio-liena, ad nostra usque tempora, itidem ea ita in Codicillorum sormula remansit, sed & Normannia quae nunquam antea in Admirat latus Angliae codicillis nominata filii) adiumsta est, idque seculis aliquot postquam ipse Ducatus Anglis est omnino creptus. Unde aut Maris tutandi limitis vicem obtinent liqc nomina, aut nihil omnino ea in codicillis tot annis denotasse , nulla cum ' 'ratione ut dicamus necesse est. Nam & 1 Mariae Reginae exitu usque ad nostra tempora , seu per annos L x x v II , adversi litoris illa nomina retenta videmus itur secturae codicillis, dum ni- .hil omnino in Francia ab Anglo posses tum est; quemadmodum etiam Normaliniam multo antiquius adiectiim , sed diu postquam eam possidere desierat Anglus. Nec ob Angli ad Franciae regnum ius, inserta hςci nomina temere reputet quisquam. Nimirum totius Franci ς Reges se stylo seiciani, ex avito jure , instri- . bunt Reges Angli p. Et Ducatus Aquitani ς & Normanniς ceter que provinciit Galliarum in codicillis histe memorati; illo regni nomine, ut minus in maiori, comprehenduntur. Ceterum
si inde causa extitillet, certe Franci ς nomen suisset Admiratio nostro adjiciendum; etiam & alii regni illius magistratus ab Anglo inde deturbato pariter constituendi. Cuius rei ne vestigium quidem ullibi extat. Atque observandum est, quamprimum ab Admirat-lorum Angliae Pr secturae denominatione, quq fiebat ex classibus& plagis quibus pr crant , iid eam que fit ex gegnorum & provinciarum nominibus in codicillis conficiendis transitum est ,
182쪽
168 MARE CLAusu M, s EuAquitaniam adiectam esse ; ut scilicet tam ulterior qu,m cite' rior Maris limes litoribus designaretur. Eadem ratione Nor- . mariniae nomine postmodlim accedente, & cum Calesia eiusque confinio atque Aquitania etiamnum retento. At vero dum seculis codicillorum formula, qua regna & provinciae cut supra ostensum est) expressim nominantur , anterioribus tum Normanniam tum Aquitaniam aliasque in Galliis et iones occupabant Angliae Reges,non alii reperiuntur Admiralli seu Maritimae provinciae prefecti ab eis constituti praeter illos quibus Classes & plagae , modo
jam ante indicato, mandabantur. Scilicet tunc temporis eis, qui
classibus Anglicanis plagisque ita praeficiebantur,totum Britannias nostras & adversas provincias Mare interluens, & qualiumcunque Regum Angliae territoriorum classes ita, ex singulari in aequore Anglicani regni jure, subiacebant, ut aliis elusinodi praefectis nec locus esset, nec eorum aliquis usus. Quod similiter dicendum est de temporibus quo Reges aliquot Aiae etiam ipsum Franci regnum' possidebant; veluti Edmardus tertius, Henricus quintus S sextus. Nec nuda conjectura est, alios cos non pr secisse Mari classibusque praeter illos quibus ex Anglicani tantum jure regni mandata cst potestas sexjure nimirum quod totum Mare interluens complecte oa-
. tur) sed fatis etiam probatur illud ex eo quod perpetuas illorum
a Rotuli seculorum habemus tabulas publicas a de officiis in Francia Franc , provinciisque illis transmarinis a Regibus nostris constitutis, quo δε--- Iuni in amplissimo numero ne vestigium contrarii mihi occurrit. i. si quaeratur heic, undenam Britanniae Aremoricae litus quod itia Arehi, o dem Britanniis nostris adversum est,& cum Picardico, Normanni- arcis Lon. CO,& Aquitanico certe satis compici totum quod Mari Anglicanodinens , &Hibernico in Franciae regno obtenditur in omissum est; certe si memoravimus ratio locum habuerit , vix est ut du- .kismahhis bitemus id inde evenisse , . quia Britanniam Aremoricam Anglus distineri. non ita unquam possedit, ut ea deturbatus de finibus territorii adjaccntis marini selicitior esset. Territoriorum confinium domini diversi squales Anglus & Princeps Aremoricus olim; Nam suos habuit Aremorica Reges & Duces ante Carolum VIII Regem, stib quo, anno Christi Mocccxci, regno Gallicano com juncta est) fines ita plerunque distinctos tuentur , ut aperte sint
omnibus notiores; cum tamen elusinodi serritoriorum idem dominus squalis Ancus dum sive Normanniam sive Aquitaniam Mliamve in Galliis provinciam maritimam' cum Anglia occupabat ab
183쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. Ic9terutro deturbatus, id inprimis proseicere debeat, ne praeterita spossessionis confissio futurae finium distinctioni fraudi siet. Ne igitur provinciis illis maritimis, diu ab Anglo olim possessis δc postea
ereptis, obtendi potuisset etiam & Mare alluens seu confine simul cum provinciis ereptum esse, clim ob praeteritam possessionis in eo- dem domino confusionem cunctis sorte non satis constaret de fini bus Matis Anglicani in litore adverse, ut dictum est,positis; idcd ad fines illos desigilandos retentum cst in Praefecturae codicillis prim bAquitaniae amissae nomen, dein adicetiim etiam Normanniae. Et postea utrunque cum Calesiae & confinii nomine, pro litore Picata dico, ob eandem rationem usque in nostra tempora perpotuo duravit. Q lis sanc ratio ad Aremoricam attinere nequibat; uti neque ad Flandriam , neque ad alia in Oriente adversa litora. Qt tamen omnia, non dissimili ratione, territorium Angliae Matinum terminant. Etiam firmabunt hactenus observata,quae de Admiralli
officio penes Gallios statim subsiciemus. CAP. XVII LDe Admirallis Regni Gallicani,1m in adverse litore constitutis;
eorum origine, natura, varietate. Wre ipsum Britannias ct Gallias interluens, ut prascientis territorium seu pro- .
. vinciam, ea in praefectura minime contineri, nec quid in ea haberi quod Regis Angliae dominis
ADverse Galliarum litore Admiratios etiam a Rege Galliarum constitutos nemo ncscit. Et quemadmodum in Gallia Na bonensi Admiratius praeficitur qui rebus maritimis ibi praest, ita etiam in adverse nobis litore singula sunt ministeria Admirassi
A quitaniae, Britanniae Aremoricae, & Normanniae regionumque vicinarum. Latine autem Jurisconsultis Gallicis nuperis Admirati ius apud eos dici selet Praefectio Maris, ac si etiam Praeficienti Mare 2bjaceret; clim tamen, si res. rite perpendatur, praefectura illa Ma- .ris quomodocunque dicta, non praeficientis aliquod dominium , ut a Aris. apud Anglosin in citeriori aliquo mari ,. nam de Massiliensi, quod uno. it r. huc non pertinet , minimE loquimur, in scd tantummodo piarum navalium in Mari quocunque, & nautarum regimen, &
184쪽
i o MARE CLAusu M, s Euo ob causam AEquam a re maritima ortam, designet. Quod ut apertilis intellligatur, est altius repetendum. Seculis in vetustioribus apud Gaulos fuere quidem Admiralli seu rerum maritimarum praefecti. Ita tamen ut eorum Scriptores de dignitatis initiis haud parum discrepent. Id plerunque ruunt; reperiri sub Carolo Magno Rotiandum n Cho in. Maris Eritanno Aremoricani) prafcctum, quem ex Eginharto vide Do=na- tae Caroli scriptore contemporaneo petunt. Sed in Eginharro non nro 'AEN- I, laris Britannici, sedivitum Britannuisitoin proiectus exprelaeis nun- t si - cupatur, ut luperiore in libro b monuimus. vio nona ine non quis ciui.' mari, ut provinciae, praeust, sed qui litori ut dignitatis limiti, desi-
ei, k-ς Re- gnatur. . Id est, quales fucre Comites ad custodiendam maritimam e de- cerclies putati illo in aevo, qui hostium incursionibus e Mari resisterent. liv. α ς p, Etiam de Custodiam hanc seu litorum Tutelam sib Regibus Caro-ἴ is via. paulo post Caroli Magni tempora esse scribit Avior
his, Galli Onymus 4 Chronici Monasterii Bessiensis. Seculis vero inse eis lib. 1. quentibus , diviso velut minutatim in plures ditiones Galliarum alii. regno, id quod hoc nomen, seu regni Franciae diu retinuit, ita an-b Cv- i8. gustiis coactum est, ut Narbonensem provinciam Comites siti juris, Aquitaniam seu Occiduum quod Australius est litus cum Norat, mannia Angli, Britanniam Aremoricam sive Reges sive Duces RR.Iiks ciusdem & Flandriam Comites sui possiderent. Adeo ut dum ita
p. 4. Omnis ora maritima praeter Picardiam a regno illo diducta marid in Gest- setit, Mare satis exiguum esset quod ei praetendebatur. Etiam& copiae navales , quarum santequam diffusior accessit regno Gallicano regio maritima usiis crat maximus in belli sacri ib cietate, satis exiguae. Neque Praefectus alius Admiralli nomine tunc constitui abi solitus est , quam qui pro te nata classi & rei per mare bellicae etiam Pler que a maritimo aliquo populo, velut Liguribus, aliisve eiusmodi mutuo acceptus) praeesset. Reges vero ipsos nullum tunc in Mare imperium habuisse disert seribit h.I.: Iohannes Titius, Curiae Parisiensis actuarius. Verba appono Ex. ιι. 'Aὰ -Gatae partitio ibin minutum,hReges in dationes aridi fores d. g.- contra' βηt, eo quὸd potentes Vasalliseuda bummo cum imperio ssi fidem
rent. Eo- exceperis) obtinebant Rex enim Anglis tenebar Dacatus Normannie ct
ebeo. in quitania, Bruannis suin Dux erat, ct Fundriae, Tolosa, Propinciae Comiten . boat ημ m πιππ/μm in Mare habuerant, ac propterea non fuit ..... '-Amuradu secum experitionem in terram sanctam Fusceperunt; quo ρa r. i. rempore merce Mu Genuensebin, Hissanis, abire sinitimis peritu rei nara pag. yo. I. usi sant i ut ram δενς is ciperent, nialo constituto in eam rem
185쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. I ioscio; eoque pacto in unica expeditione Amirasios plures habuerunt. Pota . quam autem Normarinia cetiarat Anglus, aucta regni Gallici ora maritima, rerum nauticarum etiam uius aliquantulum auctus est. Sub Ioaianis scilicet & Henrici Angliae tertii regum tempora. Unde stib Philippo Audace Gallorum rege, seu circa annum MCCL Min Dignitatum Gallicarum catalogo, primum, cujus memoria posteris est relicta, Admiralium statuunt Enguerandum Coucaeum, at habetur apud Iola annem Feronium. Cujus dignitas qualis fuerit, satis inde dignoscitur , quda proximi ejus successeres MatthaeusMomorancius&Iohannes Haricurti tu copiis tantum, pro renata, a Apud maritimis , Philippo Pulchro praeficiantur: quemadmodum ex Ani sum eorum diplomate scimus. Etiam de apud Guillelmum de Nan bel μ gis, hi Admirat lorum nomine, uti Scalii, sub Philippo Pulchro, apud Ioannem de Behab, memorantur. Tametsi Iohanni Tilio e primus qui in Gallia Admiralli dignitatem, ut osticium per- ν erilis. petuum in rem navesem constitutum, gessit, Amaurius sit Vicecomes Narbonensis; sub Iohanne nempe &Carolo quinto Galliarum rei bus, id est, sub annum M C C C L x. aliis is alia de antiquitate huius apud Gallos priaefectum ambitiose nimis congerentibus. Accessit postea , iub anno M cccc Liri, Regis Galli , Com. rum ditioni Aquitania, pulso Henrico Angliae sexto.. Anno au- Hott uritem MCCCCL xxx I Provincia Narbonensis, M C C C C x C I Duc
tus Britantuae; & demum quicquid in Picardia tenuit Angitis, an- ius aliquot interjectis. Ita universa ora maritima, praeter Belgium, Pa in regni Gallicani patrimonium rediit. Inde evenit, ut praefecturae scbasiam. maritimae seu Admirallatus in eo posteri quatuor fuerint in usii, ς ira Ret utcunque plures intcrdum simul eadem peribita obtineat. In his autem praefecturae quae ad Normannicum Sc Picardicum litus attinet, etiamnum dici solet Admirallatus Francia, eo quod antequam υν. en Provincia Narbonensis, Aquitania, & Britannia Aremorica regio l Amital patrimonio accedebant, sela erM in Franciae regno Picardicae praei detri Mace.'i .ctura maritima, cui postea adjuncta cst Normannia, ut provincia 'proxuna; Ceteris tribus a Provinciis suis denominatis. Rem totam pharie. Lb.
optime exhibet Renatus Choppinus. inquit ille e) 3Iaru
Gallici praefecti, vario nomine vari quem orti maritimu, parem gerunt pra-II. A efecturam. Prasio enim avo, Aquitaniam Ansi occupabant . Britanniam Cc ruam Duces, Provinciam Phocensem Comites haereditariι, non Gallia Reges. Ac propterea id temporis Ammιraldus Francia praeerat solana Belgico Pim Ffarie e cardoruim 2 Neustriae Mari ad Arnis cum usque tractum. Alii veris tum cliap. ra.
186쪽
i 1 MARE CLAusu M , s Eunirati bi Principes quique derierunt confines steti rectorci , ceu Am raldos. Ob idque puss Aquitania Anglis, ct Provinciatibin Armorusque inritionem redactis Gabica regis, Princeps nil innovandum rarus, decrerit A P. quitania legatum is Ammirridum: Celtιce item Bruannia Prenorem, cum
Muris praefectura: simul in Narbonensis Gallia Propincia, di ncte separa- τ:mque.Francici vero mmiraldi Iuridica sedes praecipua flant Lutetiae ct Rο- thom M. Sic ille. Dynastis etiam non paucos, qui beneficii jure oras cmtinent maritimas, suis in territoriis Admiratii potestatem
ssertiri scribit paulo pbst idem. Edicti autem & sanctiones de Avi
miralli Jurisdictione in copias, res, & per nas maritimas, hosticae praeche decimis, id genus diis quae ad res mobiles & personas, navi, gationis quali sicunque ratione, Imperio Franciae se ac mari . nent, habemus sub Carolis V & VI, Ludovico XII, Francisci, LHenricis II & III, aliis Galliarum regibus. Et in histaeinterdum nominatur quidem , Rege nostre Lieurenant , generes per la mer ct nepes d'iselle, id est, locum tenens seu legam nostergeneralis per Mareo. litora eiusdem. At verb legatus hic seu Praefectus squem vocare mant) Maris, non omnino praefuit unquam Maris Gallias& Britannias interluentis parti alicui, ut provinciae seu territorio Galli rum regi tuendo quemadmodum Angliae Admirati in sed in ipse mari copiis tantum, personis, & rebus Gallicae ditionis navalibus Oi modo non diuimili ab eo, quo Princeps supremus in alieno territurio in sui comitatus reos animadvertit, eosque ut domi regit ; nec tamen obicia se in ipse territorio sibi dominii Iure. Quod sanh nemo non existimabit qui & Testimonioruna vetcrum , de ejusmodi dominio apud Gallos, Defectum altumque Silentium, praeter Praefecturae apud ipses Qualitatem, prim d oble vaverit, de demum integram & per mare litusque circumsusum aniplissimam semper unicoque sub imperio exercitatam Angli por statem, idque per tot seculorum periodos , comparaverit cum ita diu Disiectis dissipatisque in adverse Galliarum litore Imperiis nuperaque orae maritimae ad regnum Gallicanum accessione, secundum ea quae jam de illa diA sunt. Testimonia plane nulla sunt de dominio aliquo Maris huius , Galliarum Regi comperente , ante nostrum seculum. Neque in hoc, aliorum praeter Iurisconsultos aliquot qui aut obiter aut oratorie tantlim, non ex pr bationum vi asserendi modo, de eo loquuntur. De quibus libro diximus superiore. Ubi etiam adseruntur alia, quae rem quam hele tractamus firmant, inprimis observanda. Sed&adjicere amlicears
187쪽
DEDOMiNIO MARI s, LIB. II. I73 liceat, ipsos Francorum historicos, & superioris de huius a i i , authores esse, Admiratios Galliarum Regio us, vetustioribus in seculis, uleo aut defuisse aut subinde sui res Oiater exigcbat tanthin)fuisse constitutos, quia nempe nullum in Mare imperium habui unt, ut expresse ait Titius, loco supra citato. Et frustra sane eos reprehendit Popellinerius , dum ait illud falsum este,eo quod Nocinatama, Picardia, de Flandria Galli ditioni olim suberant. Nam ut mittamdiu sine Normanni: & Flandria regnalle Francorum Reges , nec aliud litus praeter Picardi cum retinuille ut ex supra ollensis & historicorum fide passim liquetὶ anne ideo sequitur falsum este, nullum in Mare imperium eos habuisse, ed quod maritimus eis ellet traistus aliquis3Non magis sane quam in Galliis ideo suminis quem este dominum , quia praedia habet alacentia. Cum receptum sit ex jure Gallicano i , Regem fluminum navigabilium passim dominum ecth, ubi non singulari occupationis priscriptione aliove, praeter adjacentis praedii possessionem, titulo, subdito non cecserint; uti ctiam alibi non raro recipitur. Quod vero ad Qualit tem praesecturae hujus apud Gallos maritimae attinet; advertendum est, cum praerecturis illustrioribus, singulis locus debeatur in amplissima eorum Partamenti Curia , idque ex ipsa Praefecturae qua provinciam aliquam aut regimen intra regni Gallici fines primarib spectat, natura: veluti Comiti stabuli, Hippocomo, M gno Magistro , aliis : Admiratio tamen Franciae ea ratione esse nullum. Quemadmodum decisum est sub Henrico IIc, clim Ga- spari Collignio Admiratio Franciae, qua Admiratius erat seu maritimam gessitpraefecturam, locus eiusmodi plane est negariis; eidem vero, qua Insillae ut vocant) Franciae sub Rege pr. aeerat, concessus. Scilicet Admirath nomine, intra regni fines praefecturam non gessit primario; sed ex eo quod Adintra us clasuum seu Maris flentu am dicto quod extra Regis imperium est, in persenas 3c res ratione Maris tantum iurisd:ctionem exercebat, ideo hoc nomine loco erat arcendus. Unde etiam ut videtur) evenit quatuor quos diximus Admiratios singulos, provinciarum, a quibus denoeninari
solent, regimen itidem simul ibrtiri, quod scimus e supra citatis ex Choppino alitique qui de hac re scribunt. Ita intra regni fines praefecturam primarib obtinentes , id est, intra Galliae litora, pari cum ceteris Regni Dignitatibus illustrioribus jure fruuntur. Quid quod etiam fluminum, quorum dominus est Rex Galliarum , regimen , non Admiralli praesecturae , sed singuli eorum
188쪽
a De quia i 7 MARE CLAusu M, saubis, olu qui praesides seu Magistri Aquarum & Vivariorum silvestriu nun-men gran-cupantur, subest. Scilicet publicie aquae, quae intra Regni fines,&de con- quarum Regi est dominium, ad aliam dignitatem attinent; Non omnino ad Admirallii in qui provinciae ibi nulli tutandae, ex genu , rati officii natura, nedum fluminibus i ut apud Anglosin praeficitui. ', ut e Cvit. Natura laitur primaria dignitatis huius est tantum classibus in ma-HNa. i. I.io. ri praeesse; unde etiam ante aliquot annos Henricus Momoranci
b Admiratius Franciae, sub statua equestri Henrico patri Duci Momo-ὰ ' rancio Chantilliae posita,Latinὸ se Napa, militis Magistrum pro Ad-,is 1 s. de miratio inniam b appellat. Adeoque nec in Mari ipso aliqiud regiminis quod praeficienti dominium asserat, unquam habuit sive Franciae,sive Britanniae, sive Aquitaniae a Gallo constitutus Admiratius ;id quod itidem dicendum, hinc de Belgicq vicinique litoris, illima de litoris Cantabrici Adin irallis quibuscunque. Similis enim h Irum omnium, quantum ad hanc rem, suit atque eit autoritas. qcitimus quidcm dignitatem hanc in sederibus e inter Anglum & Gallum ictis, Admiratum Francia dc Praefectum classis Regis, quemadmo- Η ' μμ dum eandem apud Anglos dignitatem Admirasium Angliae & Praefe-ο mi, pariter nuncupari solere. Sed ex iure dis ri digni-
aneiseo talem eodem nomine insignitam eos gerere ex ostensis liquet. At- I. RG. D- quc ex provinciae natura, non ex nudo nomine dignitatis qualitas aer. v aestimanda. Et de veterum Testimoniorum Desectu di Praere tiarae
. si in litate haec dicta huic sento. Iam vero quδd ad An-
hum tis amplissimam atque integram per plurima secula potestate eius . υieo. 13. que cum adversi huius litoris imperiis minutatim olim divisis com- c parationem attinet; certissituum est ab ipsis fereAnglosaxonum ini-d Hist. ες- tiis unicum suisse per Angliam adeoque in toto, quod Germaniae, Galliis, Cantabri objacet, litore imperium, idque hi Heptarchia secisis illa apud scriptores obvia. F.m scit semper qui plurimlim in ea poterat, Sc cui ceteri parebant, ut testis est Beda d. Et de ea re insi-Brit' 'T. gne est apud Alcainum testimonium, ubi ob dissidia inter offamis erciorum,id est, Heptarchi ς partis quidem amplissimςstularum I. -E,ue' dixerrane*, &Carolum Francorum regem Magnum di- d. ssu n Vigatio ita utrinque interdicta est Gut commercia omnino regum impedirentur; quod ne intelligi quidem potest,nisi ossae etiam im- lib.1.ωρ, D perio maritima loca hqc amplissima paruissent. Immo inscriptio, O Regius Ossae titulus selennis denotari as lebat, ad huncino eurni in gratia concedente, Rex Ner m 3-- erilia e se
189쪽
DE DOMI Nio MARI s, LIB. II. que in circuitu nationum. Post Egberti autem tempora seu annum Christi occe obvia satis est Restum sive Anglosaxonum sive Da norit in perpetua series, qui sine ullo imperii consbrte in hoc litore nisi Edmiuidum Angloinonem Sc Canutum Danum , quibus esse iii antlipei cst dispertitum regnum, frustra excipias regnarunt. Mirum igitur non est Reges Angliς tam ampli litoris imperii dominos integros ac in sblidum , per tot secula, Maris praejacentis re- . .gnum, ut Insulta appendicem , etiam tuto retinuiste; maxime cum non solum in adverse simul litore tam diu δctam late imperitarent ipsi, verum etiam prςter eos qui regiunculas aliquot haberent maritimas sic sane ratione diffusi litoris imperii Anglicani habita, dicendas) easque diversis imperiis subditas, non es lent in vicinis qui ullo pacto reluctari potui sient. Summa est ; cum ante proavorum ferme memoriam litus duntaxat cxiguum intra Gallicani regni fines comperiatur, nec domini provinciarum maritimarum, quibus postea modo jam indicato regnum illud auctum est, ne obtenderint quidem, ratione provinciarum illarum , adjacentis Maris domita 'nitim sibi compet,ille, nec ullum in veterum monumentis habea- tur de eiusmodi dominio testimonium, quamplurima vero de Angli ς Regum, per mille amplius annos litus totum Anglicanum lath . cxporrectum unico integroque stib imperio continenter possiden- tuam, dominio marino, marisque perpetua, ut regni appendicis,' cupatione occurrant; sequitur horum jus heic esse quidem manis. stum adeoque Admiralli Angliς mare ipsum este provinciam, tu- tandam velut regni partem; adversi autem litoris Admiratios, maris prςfectos, eo sensit quo prςficientis dominium aliquod in ipse mari, extra portus seu alia eiusmodi claustra denotetur, nulla cum ratione esse dicendos. Unde etiam aliquot abhinc seculis vicinς
gentes complures juris Anglicani satis consciet, diserth de Reginero Grimbaldo Admiratio Regis Franci ς querebantur,ed quod r office det Admiralte en lanifer TErileterre per commission de Roy de Francerourcenousement e rasi 2 usa un an 2 plax, crc. id est, oficium Admirat lariti in mari Anglicano, ex authoritate Regis Francia sibi arrogasser ct per annum unicum .exercuiset. Tabulet e teres integrς, unde iliad desum
tum est, insta exhibentur; Ubi plura etiam ad hanc rem facientia abes. Et de Custodia seu Pr sectura Maris Anglicani, ut Regii territorii seu Provinci; atque Patrimonii sacri partis, hactenus.
190쪽
i 6 MARE CLAusu M, s Eua C A p. XIX. Iu dominio Insularum litori Gallicano praejacentium a Revbis Arilla mento , possessionem Maris in quo sitae sunt, a Magoribis acceptam conspici.
REtineri etiam a vetustis seculis Maris huius Australioris posses
sionem ac dominium a Regibui Angliae, non obscure indicatur ex Inliuarum Gallico litori praeiacentium dominio. Scilicet deturbato Normannia ipsa Ioanne de Henrico tertio Regibus, Insulta Caesiarea, Sarnia, & Garnesty vocamus) Alderneia, aliae aliquot circumvicinae, litori Normannico ac Aremorico praeiacentes, imo intra maris suaum quem facit hinc Aremoricum , allinc a Ror. Normamaicum litus, sitae, seculis sequentibus η, ut ante hodieque, clausa, in Angli ditione manserunt, quod nemo nescit. At sententia i. Ioannem Regem, ut Normanniae Ducem, ob Arthuri nepotis cae- paria. pa . dem laxa, toro quod Normannici juris crat eum exui volebat Galalus. Quin Normanniae postea renunciavit Henricus tertius ' De- memb. s. tur icilicet quod vulgo recipitur, Insulas has Normannici fuisseis s- juris, seu ad Normanniae Ducatum attinuisse. Certe & ita, neque .s, ssententia Cripi potuerunt Mncque renuntiatione G: φo ccssere. Aistiali Quippe retenta est maris possessio, adeoque Insulatum in eo positabis. Aquia rum; quemadmodum sero in ipsa Anglia Prioratus non pauci, qu rani art. nam regimen etiam crat Norinamsicum, sub Angli t en ditione,
set, Normannici Regiminis fuere, dum iura Monasti apud
um Vigucre, semper manserunt; utpote intra Anglicani im-Mi. , Αλ limites minime violatos sita. Neque unde ita retineri po-ehivo Fis tuissent Insulae facile intelligitiis , nisi intra Anglicani in nruri im-ς si sti: perii fines locum dc ipsae habuissent. Sed vero inprimis est heic advertendum, plurimas gentes exteras, praeter Ordines Angliae, li- .
bello publice sub Ed Mardo I & Philippo Pulchro Regibus, in Cognitoriuri ab eis constirutorum tribunili exhibito , disertis verbis Regem Angliae recognovisse dominum semper suisse non soldm Maris huius sed & Insularum in eo positarum parr ou DRO livos Anseterre, seu ratione regnι Anglicani, sive qua Reges Anglia fucre. Quod idem λε est, ac totum, u ue in adversa litora seu portuS, mare hoc eis expressissime tribuere. De Libello illo plura inferius. Nec prςtereundu est, sub ipsum tempus,quo Insul; isς itaNorman-niς Ducatu deturbato Anglo retinobantur, primum evenisse litoris