장음표시 사용
191쪽
,licuius, Picardico amplioris, Gallicano regno accessionem. Nam
ante, Aquitanicum, Britannicum, &Normannicum aliis Principi- Coliti bus paruere. Aquitanicum & Normannicum Anglo , Britannicum ni ina. Duci seu Comiti cognomini. Aded ut nec litus sere nec rerum na- Moth. vallum usus aliquis insignior esset tunc Gallo; unde facilius etiani erat avitam, quam diximus, Maris atque Insillarum possessionem c., a ' Anglo, postquam Ducatu cessserat, retinere. Quod satis etiam e Ed
constat ex navali prςlio gesto inter classem Gallicanam cui prae- Coliefuit Eustachius Monachus sub Philippo Augusto Rege Galliarum) tu Comm.
Anglicanam, quam Philippus Albiniacus, insularum quas me- I rMAng. moravimus Praefectus , &Iohannes Marescallus siemitra Maris Io lerter speculantes , regebant siub initiis Henrici nostri tertii. Co- ὸ pii, scilicet subsidiarias c Galliis ad Ludovicum postea Regem e- io. ΘΩ.jus nominis v iii) in Anglia Anglum , ex conjuratorum perfidi1, Guil.
imp tignantem traiectura erat classis iam tum octoginta Gallicana.
Hanc adgrestacit Anglicana navium quadraginta. Sed pars Tra uo-j . rum ut Rogeri VVendoverit &Matthaei Parisiensis, qui rem narrant, verbis utar quorum usus non fuerat praelium navale conserere, In A: admit-
brevi erutfnditus infirmata. Navali praelio Francos hactenus inassue- tit ut in ditos effa aiunt. De Anglis verb; Ab Anotis, inquiunt, bellatoribus 9 in plom xii marino praesto eruditis, telis confodiebantur 9 sagittis, lanceis perfodiebantur, stadiis truci Libantur,naribus perforatis mergebantur, calce scalcis pulvere, pio ob in aerem jacto de venti adversi vi in oculos Francorula impulse cae- miis . ve-cabantur, stes auxilii 2βccur tu penitus evacuabatur, fuga non patebat. luti in Rot. Angli tunc Marino praelio eruditi, ita Mare suum insutisque in eo sita 7 Σ'tas ctiam retinebant. Nam praelium hoc ad annum Henrici tertii secundum spectatb seu Christi, C c x v iii, id est ad ipsiim sere tem- .pus quo primum Normannia Anglus est exutus. Quod ver5 dici Q- de Carte
let, ex Normannico jure , seu iure Ducatus Normanniae, primum ret, I sit. Insulas has ad Anglum attinuisse , . tam facile negatur quam affirmatur. Neque rationi huic vis inest; sitos cas habere sena er- que nabuille qui Normannicos imitantur, mores; idco Norman- Iae pari. nicas esse. Certe & Anglia Normannicis moribus. non r. ard 1 .ubi de utitur , ut gentes aliae interdum Romanis. Unde tamen argu- Insularumentum eiusnodi fieri non posse, nemo non videt. Nec vallatus psi'Hς est, olim paruisse eas,in Ecclesiasticis, Episcopo in Normanni Con- 2 nubsi, stantinens, usque dum avorum memoria Episco VVintoniensi i R. .pat. subjicerentur. ob loci vicinitatem commodius quidem habebatur u . Elidb. diu regimen ecclesiasticum E Normannia deductum. Quod mitium 3
192쪽
habuisse ex illis seculis quibus utrunque litus possidebat Anglus, par
cst ut credamus. Non autem magis inde selum sequitur, eas ad Norta manniae Ducatum attinuisse, quam Prioratus olim non paucos in
Angli aquia juris erant, in Ecclesiasticis, cxteri, ad exterorum idebprincipum imperium, non ad Regum Angliae,qua Angliae,spectasse. Eque infirmum cst quod de lingua Insularium Normannica affer ri solet. Com allcnses in Anglis,lingua semper usi sent Cambrobritannica, talem velut dialecto variata, uti etiam Aremorici in Gai liis; Manniae item Insulae incolae Hibernica ; unde ramen nemo est hominum qui velit sequi aut hanc Ansiae Regibus, qua Hiberniae sive Domini sive Reges suerint, parere, aut illos ex Cambro-Britannici princiatus jure aliquo principibus sitis subiacere. Scimus quidem non solum in diplomatum aliquot recentiorum prooemiis, ve- rum etiani in supplicibus libellis insularium vetustis, interdum insulas illas ad Normanniae Ducatum olim attinuisse, eiusdemque juris nomine ab Angliae Regibus retineri, obiter memorari.At verδ non minus scimus Provinciis quae in Galliis Regibus nostris antiquitus haereditario accessierunt squales sane hae sunt dicendae insulae si velut Normanniae partes retineantur) permillum fuisse seniser ita suis uti moribus pristinisque juriflictionis formulis, ut oramariae Tri-c -ςb- bunalium Angliae jurisdictioni a nunquam omnino subiacerent. Sic: .is perpetuo Aquitanis, sic Andegavis, sic Normannis, aliis. Etiam . . a seculis abhinc aliquot, Principibus nostris visum est , ut non Mith. s. alibi ac in sacro sito Consistorio extra insulas , lites quae ibi orian M. 3. rol. tur deciderentur. Cum interea certissimum sit, qudd, regnantibus si qmm Ed x ardo secundo tertio e seculis quibus jus illud quo insularhae in Regum Angliae patrimonio censitae sunt, proculdubio cxploratius ruit Iustitiarii Itinerantes , id est, pr secti ex jure ordinario non raro per Angliae provincias omnes, quos Comitatus vocamus, ut de criminibus maxime atrocioribus, iuribus Imperii . . sacris usurpatis & privi lcgiis iniitria arrogatis aliisque fere rebus irii, , r M. Drum deduci solitis cognoscerent, antiquitus creati, Iustitia er-ν. . rantes interdum d etiam nuncupati, in insulas illas non aliter at- fol. ii 3. a. que in Angliae provincias emitti selebant; rechamantibus quidem
dIο-S - interdum & supplices adversus huiusnodi jurisdictionem porrigentibus libellos incolis. At vero id interea certissimum est, prςω- istorum illorum qui & juris scientissimi) sententiam tum suis. se, non lum vim segitimam obtinuisse codicillos quibus prς ficerentur ipsi, sid quod etiam existimarunt qui rebus heic tunc praeerant;
193쪽
DE DO INIO MARis, LIB. II. I79rant; in verum cliam, instar An plicani in provinciis moris sormulta, aded continuatas suis te, per dimasam aequoris interiacentis amplitudinem, tum ipsas insularum invicem provincias, tum cum Anglia universas, ut, causa interdum ampliata, non aliter ac in mediterr ne is Angliae, tam coram Rege in Anglia, id est, in Tribunali, quod Bancum Regis vocitant, incolis earum quibuscunque, quam alterius insillae incolis in altera comparendi dies praestituerent. Quod liquet in praeseistura Ioannis dei sociorumque eius sub Edu ardo tertio aliorumque si illius seculi. Atqui inauditum est, a ZIi h. s. puto, ex ampliatione elusinodi, jure nostro ordinario praestitui tem--
pus comparendi alibi quam in loco eiusdem juris squa in Regis patrimonio habetur cupis & ipse est c quo ita quis amandatur. Neque Mith. A. eiusmodi quid, ne tentatum quidem, memini, in prOVinciis quae G. 3. rol. in sacro Imperii Anglicani patrimonio neutiquam habitae, ab An- i8i coram glo tamen alio titulo postellae liliat; veluti Andegaviae, Normanniae, ac Aquitaniae Ducatus, citis modi aliae. Accedat etiam in vetullioribus aliquot Regum nostroriam diplomatis, quibus firmantur In- seae ea iii. sularibus privilegia ς omnimoda, ea non semel designari per ciuia b Ros. PD- modi privilegia quibus gavisi suerint ipsi seu antecessoresstupradecesso- de In res sivi sub obedientia aliquorum progenitorum nostrorum Regum Angliae exi- sentium.Cerib s Ducatus Normanniae partem in stulas illas suille tum creditum suillet, dubitari vix potest quin accessii Iet etiam arce Lon-Norniannis quod in recentiorious aliquot diplomatis-occurrit qui- d mensit. dem, ita tamen ut etiam in ipsis, in fide is obedientia Coronae nostra An- c Rot PH glis expressim dicantur insulae illae , idque meriissimo,'etinendae.
Quin, sab Edinardo tertio Rege libellis ipse rum insiliarium sit' 'plicibus, quos, in comitiis Partamentariis Regi, de privilegiis silis niti .si. IId. moribusque tempore omnem memoriam excedente stabilitis, cx- S. Θc. hibebant, annectuntur mores Insiuarum aliquot; in quibus hi oc- d Rot. Psit, currunt; Item quod nullus de libero tenemento sivo,qkod annum ct diem p.icifice tenuerit, sine brevi domini Regis de Cam ellaria, de tenemento ct i b, nente faciente mentionem, respondere debeat. Item quod non debeaut coram s. Θ, c. E- Iustitiariu domini regis, ad assisas capiendas assignatis, spondere antequam dict. 3.
transiripta commissionum eorundem sub Hillis suis eis liberent. Item p ' quod Imstitiarii per commisitonem Domini Regis ais assisas cupiendas hic af signati non debeant placita hic tenero ultra spatium trium septimavarum. Certe mores hi verum etiam ita resipere videntur perinde ac si ex Anglicani imperii Iure, nonNormannico, Regibus nostris atq;Iuris dictioni eorum ordinariae sebiacuillent insulae ille; tametsi insulares Z a cudem Dissiliam by Corale
194쪽
18o MARE CLAusu M, SE veiseem libellis Normanniae vicinae partem se sitisse simul interse a Rot. pat. rant.Quid quod etiam insula Setha ao Elizabetha Regina a concessa T. Eo μῆ- fueritHerelio de neret sibi dc haeredibus suis possidenda si1b clientelae fiduciariae formula quam in Capite vocitamus, id est planissime Dimisi velut sacri Imperii Anglicani Patrimonii feodum; utcunque obiter,
ham .ann. ne dicam oscitanter , in concessionis diplomate intra Ducatum Normanniae existere admittatur. Clim autem in sedere Carnutensirenunciabat Edinardus tertius Normaniae aliisque aliquot regi nibus Galliae maritimis,adiectum est,ne de Insulis controversia maneret, eum retenturum tamen quascunque Insulas tunc possideret, remisHe. sive regionibus quas retineret praeiacereiit , sive aliis. Nam id
8. 'M imperii Marini ratio postulabat. Etiam tum Caesarea tum Sarnia ad ,:.ι regnum Anglia retinere, & regno Anglia adiacere e, ut Vectis& Man- R., ,his dicuntur in Federibus aliquot inter Angliae reges & principes , o din. exteros initis. Insulas item has concessit olim Henricus quintus sederaDs Rex d Ioanni fratri suo, Duci Bedfordiae, absique aliquo nobis vel haeredi tigii , nostris reddendo, aliquμ praerogativa regia pro aliqua alia tenura de nobis his. H insulas tenta qua ad dictas instulas,castra sive dominia aliqualiter pia .ri bi pertinere poterit,non obstante. Quae verba jus aliquod Dycale ne admit-blioth. tere quidem Videntur. Et velut arra seu pignus dominii Marini Cottonia- cum imularum conjuncti erat forsan mos ille vetus quo totus F
cis per psatores insuarum nostrarum sita loquitur in salaris scriniis
renep in mari inter festa Pasibae ct S. Michaelis captis secundum consse- rudimem pamum illarum ad nos pro rationabili pretio inde solvendo dignosciatur pertinere, o quoddicti piseatores totum pisiem per ipsos interse praedia
V mk -captum usique certa loca in eisdem insulis deputaradfrre tenentur,ut mia. V., si in Issularum praedictarum inde capere possnt, ad opus nostrum, pro pretio huiusmodi quod viderint expedire. Nec contemnendum est saene id, quod in Chronicis Coenobii Theokesburiensis occurrit de Henrico de Bello campo, Duce V 'aroici, in dignitatem Regis, ab Henrico rege sexto,non solum Insu Vectis,uersim & Sarniae &Cς- sareae, ad quas ceterae in hoc.tractu civiliter spectant, creato. De Insula Uecti idem memorat vir optimus Guillelmus Camenus f id- . que ex eodem codice. At vero codex ipse g ad hunc modum; obiit autem dominus Henricus Nobilis Dux V rvpichiae ct primus Comes
sitis a nexis, 3.MMIunii A. D. I446. anno Matis sua arispud instrum de
195쪽
Dg DOMINIO MARI s, LIB. II. I 8rmnis Mosepultus est in medio Chori Theo rabum. Et paulo ante, de eodem; Coronatus est in Regem de manu regia , eo in loco nulla ceterarum instilarem expressa habita mentione sed illis cum hac pari, qua Regum Angliae patrimonii pars fuerunt, jure censitis. At vero credendum non est insulas illas Normannico litori praej centes in regnum, utcunque imperio Anglicano subiectum, ita conversas fuiste, nisi & qui converterint etiam ipsi eriori, quam Ducatus titulo, easdem se antea possedisse existimassent; id est, plane regio. Quemadmodum Ricnardus rex secundus cum Rober- . Th. tum Comitem Oxoniae s qui &Marchio Dubliniae& Dux Hiber- ast h. niae fuit) Regem AE Hiberniae creare destinarat, se interea insulam in Rιch. a. illam non minore quadaRegis stametsi Domini nomen tunc,uti etiam usque ad Henrici oetavi tempora posteribra, Regis ibi vicem bomninb stippleret titulo ac dignitate possidere proculdubio non δε, .
dubitavit. Ita Insulas illas ac mare circumiacens cum Angliae regno b Statur. unici Imperii Corpus , utcunque diversis illae uterentur moribus, Hibernic.
constituisse merito existimatum est. Quo etiam spectat singulare ea- y3 -η rum, flagrante inter circumVicinas gentes bello,jus,induciarum be- neficio ex re in Angliae indultu, per ipsum mare, gaudendi ; de dab/.pta.
quo plura inferius si Atque in Tanulis forensibus quae acta Iustiti. eit. deIn-riorum, quos diximus, Itinerantium continent, Placita Corona squae sutis, x.F .phrasis Anglicanum imperium indicat) saepissime occurrunt. Item in actionibus ι, formulae illae , spreta dignitate Coronae domini regis, Sc dominus rex seisitus fuit de praedicta adrocatione rempore pacis ut Londi de feodo ct jure Corona με, eiusmodi aliae non paucae habentur , nensi. quae ius Ducale non sapiunt. Accedat instiper non sellim quae e De qui- Normannico litori, sed etiam quae Aquitanico objacent, Insularum jus ita olim retinuisse Anglum s velut possessionis suae etiam eiusdem
Maris , qua ad Anglicani regni patrimonium attineret, pignus δεδενωm seu comitem ut Henricus noster tertius, utcunque non exiguae isc. Ass. Aquitaniae parti renunciaret, insulam tamen prejacentem illam non minus in Occidente,ac Rhodum olim,obleges Navales o,celebrem Uliarim scilicet, vulgo oleron dictam , EdWasdo filio primogenito concesserit possidendam in posterum, nunquam non ut Anglica- g Cod.-t. ni patrimonii sacri appendicem. Concessioni nente adiecta est Mi in bi- clausulat, ita squ)d eadem imula si per remaneat Corona Angliae, ctuun- quam aluvetur ab eadem. Literis item ad Uliarenses datis, inquit g, vos a Corona Angliae ullatenus egregare. Quin annis aliquot Rn- Aq,, a te, Vasconiam seu Aquitanici litoris maritimu Edvvardo Principi nitus
196쪽
181 MARE CLAusulis, s Eusimiliter quidem concellerat β, ut integre remaneat Corona Angliae in perpetuum. Adeo singulari voluit tam maritima quam insulam hane jure ab eodem possideri, neque ullo pacto magis acipsum Mare quo pulsabantur, ab Imperio Anglicano disjungi. Et tametii postmodum tum haec insula tum aliae aliquot circumvicinae, Idque a multis abhinc seculis, litora Gallicana quae proximant, varias ob causas , sequuta sunt ; attamen integrum interea mansit Angliae Regibus, ut ante, Maris dominium I quod ex ceteris quae ostendimus satis comprobatur.
Ex venia transeundi seu praeternavigandi sive indulgeri selita exteris, spe petita, dominium se posis io Maris Regibus Anglia asseritur. FIrmantur, quae de possessione ac dominio hoc diximus, ex publicae fidet literis a Regibus Angliae in veniam per mare noctranseundi impetratis.Quarum in sacris scriniis testimonia sunt non obscura. Impetrantibus scilicet extetis. Ferrando Urtis de Sar b R. . chione, Hispano, concessit Henricus noster quartus . ut tutb navi- Francias. gare ei liceret E portu Londinensi per Regna , dominia, ct potestatem Hφη Α- nostram usique villam dela Rochelle. Ad intersecans Marem m4 i nisu heie manifesto spectant. Et misiis Carolo Galliarum Rege VI ad Robertum III Scottae Regem legatis, qui de fe-E 1ι ὸ inςundo agerent, tutelae Tabulae ab eodem Henrico impetra-memb.i . quibus tuti forent partos . ς noeporoin, destreis o Ieiri ries, par Mef ct par terre, id est, per universas nostras potestares, districtus, ct dominia tam per Mare quam per Terram. Innumerae sunt aliae publicae fidei literae s salaos conductus vocant) in sacris Henricorum maxime quinti & sexti scriniis , quibus tutus indulgeri selebat & aditus& recessus tam per Mare quam per terram ct aquas dulces, id est , per totum indulgentis imperium. Atque observare licet literas eiusmodi selenni titulo daria Regibus nostris selitas ad Maris Pr sectos , Admiratios, Viceadmiragos, Maris Capit eos, tertitolii scilicet Marini praesides a Rege constitutos, quum tamen in id genus pud Ris. blicae hdei tabulis , Rege Galliarum Angliae Regi in Gallias Claus r3. transiuigraturo olim concessis, elusinodi prςfectorum nulla re-Σ si, periatur mentio. A Philippo Longo Rege, Edinardo nostro II 7 ' ρυρ- genus datae, in fronte tantum habuere . , par lag cede
197쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. I 83 de Dιeu , R de France. A touet. noet. Iustitiers ct subgies satur. Causa autem obscura non est, Anglum prςfectos Maris literis suis alloqui solitum, Gallum eo in aevo duntaxat Iudices suos & generatim si1bditos. Scilicet per imum hoc mare, ut ciusdem dominus, suos habuit etiam ipsius Maris Prςsectos Anglus, quem i cum ipse trajiceret aequum non erat ut tutaretur m Mari Gallus intra scilicet territorii Anglicam fines. Attamen tunc temporis Aa mirassus esse potuit Gallorum Regi ; sed Qtum in litore Normannico & Pi- cardico. Nam Aquitanicum, Britannicum, & Narbonense, nondum patrimonio Regio accellerant. Atque eo sermi: tempore scii pauid ante habentur ii, qui in catalogo Admiratiorum Galliae primis uiat. 2Evo autem recentiori, verum quidem est in literis, etiana Gal- ill a , fidei publicae, aliorumque Principum maritimorum, disertis verbis Admiratios solere compellari inter cetera ministeriorumRc- Fjane. e. giorum genera; ut scilicet in qualicunque pallim pri sectura tuti sint de passai- ii quibus impetrantur. Sed de imperio in transeuntes seu prςtern svigantes Anglicano, Plura habentur ex ratione limitum navigantia Stiliu orbus a Rege nostro in hoc mari pri scribendorum, quam paulo post ostendimus, uti etiam ex eis quae supr, b .c sacris scriniis, de Ve--ti ctigalibus prςternavigantibus ab Anglo impositis, traduntur. At- bri. qui & huc spectat sane reges tum Daniae, tum Sueciae, pr ter Ur- c O. D libes Hanseaticas, enixe Apius ab Elizabetha Angliae regina petiis
se , ut liber eis esset per mare Anglicanum transitus cum annona in Hispaniam ; flagrante scilicet inter cam & Hispanum bcllo. tuncLon- Scio quidem licentiam ciusmodi' eis negatam esse non Aldri dini typis dominii Maris causa , sed inprimis ne hostibus commeatus adferrentur. Unde etiam naves P .anseaticortura frumento onustaea classiariis Anglicanis in ipsis tui saponis faucibus , extra territo- rium Angliae marinum , captae etiant; quq scilicet per mare Scoti- e Alberi cum hi& occiduum in Lusitaniam tenderant r proculdubib ne Mari cus Genti. An illicano, iniustii Rcetine, temere uterentur. Sed vero clamitabant inde Hanseatici, Iura Gentium, . Commerciorum, Federum violata cile ; navibus ab Angla ita eo sqllim nomine, quod ad hostem commeatus deferrent, captis; id est, in territorio cuius se dO- ω eat. lib. minam ne obtendebat quidem Angla Et de ea re quςstio est illustris i. c. io O
atque avitiedoctissimis . disputata, in quantum hostibus ii, qui hostes non sunt aut dici nolunt , res aliquas jure Gentium pos .h ij I
sint subministrare. At verb dum annis aliquot ante naves has cap tas, non semel negata est Minaburge bus qui ceterorum etiam s. e. i. f. e.
198쪽
hisia Marionis eiusdem, in bibliotheca
Hanseaticorum nomine liberam sibi per hoc mare in Lusitaniam& Hispaniam prosectionem petii flent) omnimoda sive frumentum sive arma bellica transvehendi libertas; nec jure Gentium aut Commerciorum, petitionem suam tunc niti, nec Reginae negationem huiusmodi juri adversari omnino suggerebant. Scilicet prim δresponsum tulere, a transvehendis armis aliisque bello conducibilibus & frumento abstinerent, in cieims vero mercibus sic Regina)transvehendu nihιI vos impediemus , sed vestrarum bubditorum nares s=sito more commorari ct praetervehi omni cum favore permistemis , ut institutam navigationem perficiant. Iniquum non habere vis sunt hoc responsum. Sed biennio post ablegatus est in Angliam Sebastianus a Berghen eorum Orator cum literis petitoriis ut ex-ccptio in superius concessa libertate tolleretur, liberaque omnium mercium cstet transvectio. Rursiis negatum est quod petebant; adjecto, qui ause temerario secus facerent, poenas penderent sis indomitae lucentiae, si in classiarios alioresubditos Maiestatis Angliae inciderenti factis ipsorum rebus 9 mercibus quibusicunque capientis, sic praeter voluntatem sitie Maiestatis vectis ct captis. Petitionibus tantiim ita semper agebant; pro arbitratu Anglar resimnsa referebant; jura gentium aut commer-eiorum ne pr texebant quidem,antequam in alio mari,scilicetLusitanico, quod jure Gentium & commerciorum, Anglae injussu liberum putabant esse, naves sitas viderent intcrceptas. Tunc coeptum
est de libertate nullo jure neganda agi; idque ab iis qui, per aliquotantc aunos, liberum per mare Anglicanum transitum stipplices non semel ab eiusdem Domina tantlim petierant. Adeb ut caput illud sin esse volunt nonnulli) Iuris gentium de commeatu hostibus ab amico non subministrando, non idni in causa ante, esset sive petitionis Hanseaticorum sive Reginae negationis, sed accederet etiam dominii Marini jus, quod plane se violaturos sentixbant Hanseatici, si Reginae injussu pht eius Maria proficiscerentur. Huc spectant
ab eadem ratione, quae occurrunt de hac re in capitibus ab Oitsel-dio dc Bernicovio, Christierni IV Daniae Regis, anno M D X C V II, legatis apud Anglam expediendis. Serextissimum , aiunt b , Regem nostrum serere nobis iniunxisse, ut apud Serenissmam Reginam ageremin, quo flumenti aut annona rimo Histaniam versus nostr s libervemitra oriquemadmodum etiam, ut ante fec mus, o nunc cum omni instantia it rum facimus ac petimus, maxime cum Aspicio sit eam licentiam ramentum vehendi etiam Anglisct Belgis interdum concedi ne nostri peiori conditione utantur quam restri, atque ut ad minimum certis quibusdam naribus
199쪽
DE DOMINIO MARI s, LIB. II. 18sm gratiam Regia Maiestatis annuatim libertas annonam, durante hoe besto, rehendi saltem concederetur: atque ut de eo, quod obtinere possvrus ,serenissimo Regi nosbo referre queamus. Tulere autem responsum legati lii huiust nodi, Reginam nulla ratione posse induci, ut illud consiηtiat feri. Et cum susticis allegatur a vobis licentiam interdum concedi ct Anglis OBelgis vehendi flumentum, audemus nos aiserere viri itempe primarii alacratioribtis Consiliis Reginae, qui respondebant) ηκnquam tale quicquam concessum esse a Regina, neque huiusemodi esse concessuram,durante belu. Nisi marini, per quod transeundum esset, territorii domina fuerit Regina, idque Danorum ut superilis Hanseaticorum) sententia, quorsum haec tam ambitiosa petitio, quam responsio imperiosa3 Libertas heic nulla praeter cam quae ex Reginae, velut itineris Dominae, arbitratu pendebat, saepius iterata petione , obtenditur. Unde etiam est, quod Ioannes Suecorum Rex literis quibus anno M D L x x x v II ad Eli Zabetham Reginam datis veniam mercium in Hispaniam traiiciendarum Olavo mormaeo Sueco petebat, fassus sit, neceste ci fore maritimas Regina ditiones pertransire , quae litc- rartim a sunt vocabula. Neque novum est huiusmodi transitum exteris Iacgari. In quam plurimis publicae fidei literis, Mercatoribus gentium vicinarum ab Edinardo Rege I concinis, exardescente inter cum & Gallum bello, alicitur clausula selennis, ut nihil ad partes Franciae ducant seu duci faciant, nec omnino inimicis no stris inde communicent quoquo modo b , ut in sacris legitur Scriniis. la Rot. Pal. Eiusmodi sunt alia non pauca. Unde in mandatis cius ὀem Restis habetur, ut summa cura atque diligentia retineretur ei summum Maris impe ruina, citpote libiture avito. competenS, ceu lC-gum Sc perlonarum in co transeuntium arbitro de moderatori. 1 mb. 17.
Verba, quae idem se nant, sunt, Elyecialinent c a retentro maintcnir . O c-Lt :s rei Ggnere qesis ancestres Rostes d'Engleterre selyent aroir en ta ritemtir ' L leterre, quant a l' amendi ment, declaration, or interpretationdes Dis per elix si is a go vernor lolites mucres dei gent pagant: pcr D h-lia. dite vita. Huc spectat etiam illud Ioannis Rcgis mandatum , quo in arce imperiose satis naves omnimodas quae per mare Anglicanum fge- Londi' , nerali Maris , utpote circumflui . nomine delignatum in reperiri potuerint, sisti voluit atque ad sua litora adduci. Nimirum sisti quandoque naves quorumcunque tam exterorum quam subditorum in portubus per omnia secula, tralatilium est. Mare autem totum, hoc mandato, situm non minus ac portus ipsos plane lauaui VO- mὸmb lebat IoannesRex. Mandati ipsius testimoniu apponoac EX omnibus i. uum. 3- A a ' ςtisr Duiliaco by Corali
200쪽
i86 MARE CLAu SuM , SEustrer annis is Minnestu ct Mercatoribus Anglia, per mare itinerantibia, salutem. Sciviis nos misisse Alanum luronem de ct V iterum
Statiun ct Vincentium devastingsi ct UVimundum de minthii, sepi ct alios de Baronibuι nostris quinque portuum ct alios stilis nostros
Stur annos O Marinellos gallarum nostrarum, ad omnes nares quas inpenerint per Mare arrestandas ct salvo, cum omnibus in eu inventis, ducem
das in Angliam. Et ideo vobu praecipimin, quod eis de hoc stu intendentes, ita quiastis in Anglia cum omnibus navibus ct merchandio vestris ad portum O terminum quos ipsi vobis nominabunt. Eis aliqua eis contra preceptum nostrum resistere temptaverit, vos, Deus nostri, sitis eu in auxilium cum omnibus viribus vestris, sicut diligitis vos o caralla vestra is pacem residentiam in terra nostra vobis vel aticui de generatione vestra. Teste Vmlhelmo apud Eutesiar/ vi II die Februarii. Si emanni3e Marinesti sunt Nauarchi & Classiarii. Sed omnes naves per m
re arrestari, id est, sisti seu capi, dein Angliam duci iubere, quid
aliud erat, quam Maris per quod transirent , dominum se indubitanter profiterit Nec objiciat quis mandatum hoc ad naves tantum Anglorum , seu mandantis subditorum, attinuisse. Verum quidem est, ipses codicillos jam adductos ad Nauarchos , classiarios, mercatores Angliae, tantum missos fuisse- Sed ex ipsis manifestum est interea , Quatuomviros ibi memoratos aliosque Quinque Portuum cives & qui adjiciuntur ceteros, in mandias praec dentibus habuisse, Omnes Nares quas invenerint per Mare a --ου salvo, cum omnibus ιn eis inventis, ducendas in Angitiam. Actesitare autem codicilli hi, ut palam cst, ne navarchi, visitarii, mercatoris cuiuscunque Anglicani Mari utentis auxilium, in navibus exterorum sistendis , deesset. Si aliquis eis contra preceptum nostrum re flere temptauerit, vos, fideles nostri, fris eis in auxilium cum omnibus
νiribus vestris , ctc. Fideles nostri , seu qui navibus sistendis
opem praebere debebant, heic sunt universi nautae atque Me catores Anglicani per mare hoc discurrentes. Quorum igitur naves sistendi erant, non veniebant Fidelium seu subdit uion mine ; quod & ipsam Mandati huius formulam ita cornprobare , ut ea de re ulterius quid adjicere necesse non sit, neminem qui diligentius intueatur , existimo dubitaturum. Nec de N vibus Hostium , sed quorumcunque verba fiunt; utpote prola
in a domino cuius tunc intererat non sellim territorio suo Mariano sed etiam navibus in eo praeternavigantibus , non aliter ac
in portu stationem habentibus, suam in rem de pro libitu uti-- Similes