장음표시 사용
341쪽
so 6 ORATIO quid ille exegisset a Flavio, partem eius dimidiam Roseio
dissolveret. Satis ne ista restipulatio dicere tibi videtur a
perte, Roscium pro se decidisse Θ At enim forsitan hoe tibi veniat in mentem , repromissie Fannium Roscio, siquid a Flavio exegi siet, eius partem dimidiam: sed omnino exegisse nihil. Quid ρ tu non exitum exactionis, sed initium repromissionis spectare debes ' neque , si ille persequi noluit, non, quod in se fuit , iudicavit , Roscium suas, non societatis lites redemisse Θ Quid si tandem pla
num facio, post decisionem veterem Roscii , post repromissiouem recentem hanc Fannii , H-S ccc Inoo Fannium a Qu. Flavio Panurgi nomine abstulisse , tamen diutius illudere viri optimi existimationi a Roscii audebit
iat iussie o damni iniuria ruin . Ingra . Quid ρ tu ison existim Moction;si Auto ras cinis posuit pro ae ionis 5 por;iio-ti s , aut quod mihi probabilius vide tur is i ii hoe loeci legendum est NoetetoM. Forte r piu m 3 non ἱ-rtim ex δε; i . LAM a Sententia horum VeΦorum est , tu non offectuinedia Aionas , sed eausam 8. Originem spectare Aebes . - Εκitus est ei Iectus . Planeius X. ad sim . ad COT S. P.Q. R. I a quis νι;p. coria Dobis potitueremur . oxitti prae Dr/mus. PAsAga. Quid tum p
Non . . . debes a neque . . . redemisi
mandus . Quod interrogationes lentum innum perturbantes ni stulerunt , re
cte factum . Iis , quae in his verbis mensosissima est , ipsa iam optime
Naugeriana eurebat . Sed non est ilo Iud ,,is sne eodicibus reeipiendum . Nam neque male solum relinquitur ro Did neque voκ ea in soliis euius. dam est diligenti lieet non aci Pia lsonem , ut Menardus exi s imat , sed lud saturium reseratur , ut vox ille deinde refertur ad Fannium. Ilotio
mannus autem locum eorrumperet eis
mendando , si mos ei gerere turr dignam Tullio loeutionem , satisque
peripleuam removeret. Praeeellerat ,
exea; se altas. Iam vero sensis hie ei tu , saturi, non exitum in hae re . sed initium spectare debes. Quinam tu; sset exitus 3 exactio . Quod fuit initium p repromisso. Si Fannius rem ad exitum noluit, Flavium persequeri do , perdueere , non ideo minus iudicavit , Roscium pro sua tantum par te docidisse . Hae ego , 1 uis Menardo reli iis . GARAT.
tere, Se exigere a Flavio noluit. PAss. P03 doeisonem inreris 3 Ante triennium factam . IDEM .
Fannitim is Q. Maiao Transactἱoni. nomine, quam lite apud Cluvium ju- dieem eum Flavio eontestata , feeit Fannius, ut infra r Diear deeisi, εα δε-riam esse , quo facta nori ost. NOTT., Pantieti nomine ab .lis i Eam obeausam, quod in Panurgo interfecto damnum dedisset. IDEM. non a tiritis II tici. νο υiri orim; extas alioηi , Q. Roscii l Haec verba , Q. Rosii : subolent glossum . Libri --l men ii, quibus, eum hae seriberem,l utebar , hane lectionem retinebant . .
342쪽
r Ro Ros CIO COM Tno. 3O7Iq. paullo ante quaerebam , id quod vehementer ad rein pertinebat, qua de causa Flavius , cum de tota lite faceret pactionem. neque fatis acciperet a Roscio , neque iudicio absolveretur a Fannio ; nunc vero , id quod mirum , & incredibile est, requiro , quamobrem , cum de
tota re decidisset cum Roscio, Η-scce in an separatim Fannio dissolvit J IIoc loco, saturi , quid pares respondere ,
scire cupio; utrum omnino Fannium a Flavio Η-s ccci odo
non abstulisse ρ an alio nomine, la alia de causa abstuli Rὰρ Si alia de causa : quae ratio tibi cum eo intercesierat' nulla. Addietus erat tibi ρ non ; frustra tempus contero. Omnino, inquit, Π-s ccc IOII a Flavio non abstulit, neque Pan urgi nomine . neque cuiusquam . Si planum facio, post hanc recentem stipulationem Roscii, H-s ccc Io I
a Flavio te abstulisse , numquid causae est, quin ab iudicio abeas turpissime victus ' Quo teste igitur lioc planum faciam' Venerat, ut opinor, lurc res in iudicium. Certe Quis erat petitor P Faunius. Quis reus P Flavius. Quis iu
orationis translatae iuerant: ut recte Λώἰμι, oras sibἰ 3 Apud vereres , iudicat Ilottoniannus . LAM . Ill Gro qui peeuniae damnat; iudieatum taee-iari oprimi sei Amori ii Per ludum seire non poterant , neκi in servitutem ioeum Roseii saniam vellieaee. Pro ereditoribus addici antur , ut illa V e. Se E. Rose. ἰilia dio hujus mihi; forati- tuVius , de quo seribit Ual. Maximus vir. . PAM RAT. IIIua re reθe jam lib. VI. ea . r. unde usu ' i nomina sitam. εκ Servio sylvius eaeposuit . ii sunt . sed, opinor, elate hoe di. GΛRAT. Aum est, pro damnatus erat tibi p'cim de tota IIro De Ver pisA Onom l es iam aliquam solvere ρ De addiHI Non do rosa νε Fannius Aieebat di sedino tu, ost Quinctiliani loeus lib. VII. se tota foetetate . vel totius foeteta- de Fin tione . Horet.
Flavio sext. erecti . non obitas fot anteap. 36, nam antea habebamus esis alio nomino ab Lidser non damno G ev jνo i quod te in Pal. neque video , cur Au at o nomiMi Alio titulo debiti. Iob non posset tolerari. Gavet. Fed lectio Fa alia de eupy Quam ob interis rem a Gratero receptam probat prim. setium Panurgum. PAsaκα. Frane ii . Gaaev. Cum recepetit MI QD νssio tibi edim eo ἰαι Ves Oa liniatius eamdem , probiari eam ab suo Quod negotium eum eo eontea Eeras .i rivo Iann ius. qui nullam varieta Pro Quintior commhni νε do ro O νο- leui notat, fortasse signifieat . GAR.
343쪽
ao 3 ORATIO des ρ Cluvius. Ex his unus mihi testis est producendus . qui pecuniam datam dicat. Quis est ex his gravissimus ΘSine controversa , qui omnium iudicio comprobatus est iudex. Quem igitur ex his tribus a me testem spectabis' petitorem ' Fannius est contra se numquam testimonium dicet. Reum ρ Flavius est. Is iampridem est mortuus . Si viveret , verba eius audiretis. Iudicem ρ Cluvius est . Quid is dicit Θ Π-s ccc Ioao Panuini nomine Flavium Fannio dissolvisse, quem tu si ex censu spectas, eques Romanus est, s ex vita, homo clarissimus est: si ex te, iudiacem sumsisti: si ex veritate, id, quod scire potuit & debuit, dixit. Nega, nega nunc, equiti Romano, homini honesto, iudici tuo, credi oportere. Circumspicit, aestuat,
negat nos Cluvii testimonium recitaturos ; recitabimus ;erras: inani, & tenui spe te consolaris. Recita testimonium T. Μanilii , , ta Luscit Ocreae , duorum senato
opinor, scriptum a Cicerone est i tisae pnto legendum . HOxx. solemni. Librariorum error In hi, aer, a iuviceni permutandis suit: de quo si pelam eruditi homines monuerunt. Vi. Ae , qui plures citat. Deci I horesium ad Liv. VI. 11. XXll. 22. XXX ra. Ea passim . MIe nulla verbi hina dipta seniseatio est , praesertim eum
praeedat a me e tum svllaba praecedens alterius corrumpendat oceasonem
potuit facile prabere . Itaque sine ulla dubitatione reponerem exsemsis , ut olim Lambinus seeerat, quem re. Rε 1Muti sunt Olivetus , se Lalleniandis, n. itis licet M S I Omnibus, et. iam Iannoctiatio. Audet plura manu. elisa i qui non est in eo valde reprehendendus , quod legerit eaeo oris . Quamquam enim Saturio Tullius h edicat omnia , interposuit tamen illud Audir/tia , quod ad superiora , quibus de agimus , adeo pertinet . ut , nisi iam satis contra eodIces actum vide xetur. Manutici plane subseripserim .
tatum euiusque ei vis aes imatio. πι- stes amem ex emia spectantur, quod homines ienties ia egentes Deila pretio ad saliuni dicendum adducati ruri Unde testes idonei , Ioel, I res testea diiseebantur . Cieero in Topi ;s: ΘιI ros homanes , o aerar a sa: io preMtos ,
Homo elaru tia eu a Gord ιι, ἰntegerrimus, eastissimus . nulla malae existimationis labe eontaminatus; nams de ni istratibus ti ἱmperi;s intelligeret, itota dixisset; at ex Dira sed potius ; Si ei honornua. Ingis . Noriis elis, simis, os 3 Legendum forta sse est, homo e sis vi, ost . L Ma. o. ν' est honestissimus , spectatae se ab o- milibu . eelebratae ;ntegritatis probitati. . Paullo post vocat hominom s nutim , hoe est , . qui propter specta. tum iidem est in honore apud omnes.
344쪽
rum, hominam ornatissimorum, qui ex Cluvio audierunt Titari Mo NivM T. ΜANitar, Er C. LUSCH OORRE. 15. Vtrum dicis, Luscio Sc Manilio, an Sc Cluvio non esse credendum Θ Planius , atque apertius dicam. Utrum Luscius, it Manilius nihil de A-s ccc Iocio ex Cluvio Ru
dierunt' an Cluvius falsum Lustio , & Μ anilio dixit θHoc ego loco soluto Sc quieto sum animo: Sc , quorsum
recidat responsum tuum, non magnopere laboro. Firini R
1imis enim, Sc sanctissimis testimoniis virorum optimorum causa Roscii communita est. Si iam tibi deliberatum est, quibus abroges lidem iurisiurandi, responde. Μanilio, de
Luscio negas esse credendum ' dic, aude; est tuae contumaciae, arrogantiae, vitaeque universae vox. Quid ' exspectas, quam mox ego Lulcium dc Manilium dicam ordine esse senatores; aetate gnandes natu; natura si nictos, Sexeligiosos; copiis rei familiaris locupletes, Sc pecuniolos non faciam: nihil mihi detraham, cum illis exactae aetatis
August nua suspieatur αν e. legendum esse , pro cereis , ut si nomen Tei-hu, Ceraeis lanae . in qua Luscius estn- aere lura huius autem seripturae in veteribus aliquot libris vestigia adhue Temanent non obseura, in quibus OeVir temptum eum olim fuisset, mox seria id in cereo mutatum postremo fuit , euius quidem eosnominis memoria nusequam , quo.l ierum , ea stat , eum o-crieulanae Te bus mentiu in veteribus
monumentis frequens repetiatur. soa. Pompeitis Se r. F. αν e. σῶν ea . Q cIam
mnes alii , se se emenda. HoYT M. Iam inde a Naugerio editio es praeei. puae hoc reeeperunt . GA a T. Ni/Ii mra; d reo om l Loeus est subis obseurus les , ut opinor, hie sensus est , nihil sciens de mea existimatione detraham , nihil lubens , ac volens diis minuam ; quod sacerem , t tantum mihi sit merem , ut de illorum ea af aseoeriissime state, adolet cens, L nulista auctoritate praeditus , judicium meum inter potierem e non saeiam ieitue . ut mihi tantum arrogem I coriis copiam enim de me opinionem imis minuerem , temeritatis , atque aris rogantiae notam subirem. H et Feris ratiuq aci aritim. hoe loeo usus est ad demonstrandam aetatem , qua Tull; hane egerit eausam , eique ad eam 1 3. ego subseripsi . Neque enim puto Prae tortu in haee eandidatum fuisse dicturum di imo neque millem , ae Sen, torem . Noti hse sane modestia teste', quos dedit in Verrem, primarios viis ros. laudavit, eum bonis io P. R do oeo Drer ore Eleeret ereatus . ilis in verr. I. sec. Hie ita loquitur . ut se non adole entem solam . seletiam milia dignitate hominem fatea. tur . Qaamobrem , lieet Romanorum
adolestentiam eum doctis , qui legunt tur , viris ad XL. annum protraha-
345쪽
sio ORATIO severissime fructum, quem meruerunt, retribuam magis mea adolescentia indiget illorum hona existimatione, quam illorum severissima senectus desiderat meam laudem. Tibi vero, Piso, diu deliberandum , & concoquendum est , utrum potius Chaerere iniurato in sua lite, an Manilio , de Luscio iuratis in alieno iudicio credas. Reliquum est , ut Cluvium fit sum digisse Luscio , 9 Μanilio conteii dat ;quod si facit, qua impudentia est, eum ne testem impro
babit , quem juale em probarit ρ ei negabit credi oportere,
mus, Ferratium tamen propterea non deseremus . Quin admossum adoleseens fuerit is , oportet , qui viros elati Lsnios laudans reprehensionem pertimuerit quamdam temeritatis . Praeca pue senator non fuit, qualis Uet remaeeusans erat jam Cicero s in Vere
I. 6. s nam ordo saltem iiii eommunis eum Lustio , 84 Manilio fuisset . Quanti haee iniersint , qui superiora legit , intolligit . GARAT.
Diti d like aticioni O eoaemenstim lQ.:ae eoncoquimux , retinemus di qua non e coquimus, evamimus, ae re i-eimus t ergo a ventriculo translatum est vocabulam , ut ea non concoque ra dieamus , quae reiicimus , ae probare non pollumus. Cicero Varroni: Nuna ν de utra Ie κρισιε mahis deletiei, XI υσι-4ια ne , an haec quam nost x Dio
dorus non cone tiebat . Ea eontra eon-
eoquere . qtiae pati , ac serro potiuitius . Idem ad a. Fr. de epistola Vatinii , R is a me ab eo ira obeν- Dari sio , ιι stis is, odia non forbeam
suum , Iod etiam concoquam . Graeci , αλλα και ned ω , vel minat,ω. ut illud
Xenoph. in IV. de Cyri d seiplina i
ima γνι απεισι . Quap prεν ira s sat fio l feιηIι, iis o rebus conuo erer, cretim timoro do n-nt abis L Sed hoe loeo neoquenltim dictu ni est , quas pominan-Jυm, Se sapius idem animo agitandum. Senius est euini, quemadmodum cibum gravem diuti ne eoncoquimus prius, quam in singuinem ti nutrimetitum mutetur . eobeiu modo diu multumque de hae salebroia 3 disseisi pro post ne prius deliberandiam est, de-heas ue Chaereae iniurato in sua lite
erederer quam eam eomprobes. Grae- ei αυααασσα αδ dicunt, ut apud Ar stophanem in Vespis: Moλιι is N a -
coaemu nucim non video hie locum esse. Cro Zo librario eum culpa primam syllabam in eoqueiatim esse geminatam, indeque factum eone uenatim , cum Cicero seripserit e diti . d. ib janutim oc tuendom , hoe est animo agitandum. Sie enim critioo translate nonnumquamaeeipitur , ut eo M. Mila apud Livium lib. VIII. Omnibus eo, Vultura Da Ha Imrν s prinoipes Meutro Roman, Milum ereti bona . Et lib. III. Indo imis poteet; a in Dui3i coasilia a , quae I creto ab aliis eo tiobant . G xxv. Nihil inu. tandum , egregie d et Ernestus in
Latinitat. lnd. v. eoneo ero. Hoti mannus autem opi; me explanando saeit , ut hce verbum etiam amemus is
A somaeho enim est , in quo noueoqui cibi die untue , sed eoneoqui equos ea cerie maius , utque omnem vim ejus rei laboremque signifieat . Id poeta elegaus Serenus Sammonteus vers. 33o. se est pressit 1 Priariis hoe stomacho. 6 iarios conaritior equas . L vius allatis a Graevio loeis nihil ad stomaehum 1 qui tamen , ubi metaphora tu petere inde voluit , eeneoA.adi ait eo8silia . Loeum affert, recteque
tot icne, dictum enim, ut illud V. i. dii , Dis infra libido ope se de eodem
346쪽
PRO Ros CIO COM A Dor 3Ireui ipse crediderit ρ eius testis ad iudicem fidem infirmatabit, cuius propter fidem, Sc religionem iudicis testes comparabat Θ quem ego si ferrem iudicem , refugere non d
heret, cum testem producam, reprehendere audebit Θ Diaxit enim, inquit, iniuratus Luscio, de Manilio. 16. Si diceret iuratus, crederes Θ At quid interest inter periurum , & mendacem P Qui mentiri solet, peierare
Consuevit; quem ego ut mentiatur inducere possum, ut peieret exorare facile potero. Nam qui semel a veritate defexit, hic non maiore religione ad periurium , quam ad
me fere modo ἔntia, ipso fine orat on Isi a , malum . Iuttilia fiat a Rositis. G. i.
Arbitram eonfugitina . In xM: Qtiis ad ar- hirrum quantum peri Is , tonatim absulit .FAssa R. eap. q. M pro apta notissimum est usurpari. GA T.
enim actor, quam ei commodum erat, ferebat ; reus aut reeusabat , si sibi eum iniquum fore putaret, aut comprobabat ε eomprobato ab utroque
judici Plator iudieandi potestatem L. ciebat , hine iud/i dictus , ut seribit
varro, qui iudieat aeeepta potestate. Ferre autem judicem veteres dicebant
hat , qui eum offerebat . proponebat, υν recte liottomannus, non serehat , quia datum a Praetore non rejieeret ,
it Menardus eaeistimat . Cui quidem fucum ea res seeit, quod hie de reo dictum id. ia non sine quadam ambiguitate videri posst. Sed ubsoluto dicitur, ge Oratoria Ileentia, ut ad aeis curatam judiciorum forniam non stexigendum . Si quid vero ambiguum
sit, iacile , ae dilucide dete niuatur
ex eo. quod ii e sequitur, refu/νe non deberet , ex eoque praeterea , quod ipse Tullius de Oratore l. e. ti Livius dativum addiderint. Nottomanni senistentiam praetulit etiam Drahen me hius . Ernestus hane formulam prae terivit. GA A T.
libor. F. Vast M. Nihil mutor rectum enim utrumque: quod tamon aliquis non putavit, eum hic antecedat dii; . insta , ubi hoe uiueret, repetitur , sequitur diu ε. GARAT. Ai DU Infer se lato p/61νtim se monis dae/m l Hoc totum ad tempus dieitur,
se oratorie; nam qui perjurus est, men dat otiam erit: at non contra, qui peritirua non est , mensisae etiam nore
erit . Et quae de peeeatorum gradibus di euntur , eodem modo aeeipienda sunt. Horr. Nonne aeque peccat, qui peierat , quam qui mentitur ρ Locus ab admirabili. Secundum Stoiccirum sententiam peeeata omnia sunt aqualia , vide Cie. III. Paradox . Apud Persa, seribit Herodotus duas res turispissilias homini suisse. mentiri, , aes alienum eonflare. Cie. tamen pro Li- eario docet esse hones uni aliquod mendaeium . PAss. Sententias Cicero ad causas accommodat . GARAT.Qι
347쪽
si et ORATIOrnendacium perduei consuevit; quis enim deprecatione de rum, non conscientiae fide commovetur ρ Propterea quae poena a diis immortalibua periuro , haec eadem mendaci constituta est. Non enim ex pactione verborum , quibus iusiurandum comprehenditur, sed ex perfidia, di malitia, per quam insidiae tenduntur alicui , dii immortales hominibus irasci , Sc succensere coasiuerunt At eao hoc ex
stientia Dei instar. Ovid. o ni qιi quo profecto F Detis .
Virgil. cui tie Deus iis dira etiptao. Angores eonteientiae suriarum loco . Cie. prci Se κ. Rose. M pro Cluent. Est in Graecorum sententi is f., δανιε
1 stia i Turnebus dicto loco , tentat praeterea . alter uni haeret in Pal. se edd. vett Gav xxx. Periurii poena diὐ inae vitium , humana deseeus . Mendae ii poena , quod vera dieentibus mendaeibus non eredetur . PAss. Non enim ex pacti e υerberum Puto melius legi in antiquu , non enim ex peractione Derbortim . F. Ustsi M. Male: ox pactione est certa eonditione, tisormula. An pactio modus, ratio, ut eunt dieitue eo pacto . Donat. in Andriam . An parito sormula, quos duo. rum eonsensus , L eonventio certa sormula , ω eonditione comprehendi. tur . quod dieitur conceptis verbis
iusiurandum dare in Plauti Amphit. Praeterea in his verbis i Si s i/a, folio,
stim mihi Itipseor iratus sis , eonditionem in se eontinet. Noe votis paei
Reu te, docteque Passeratius. Malum
pejerabat , tamen , si 1 eiens falleret ,
vindices Deos pro voeare non versia
tur . Ursini eo sex idem hie preeasse videtur , quod He rati naciniens, in
Livio V So. ubi hro foma pacta mer eos . exhibuit peractis. Lineolam eerinte in prima littera transvertam, quae saepe in M sis ad per exprimendum as-hibetur , Livianus sibi visus est deis prehendisse Librarius e nam pactis Omnino res postulat. Quod notandum est maximet saeilius enim eam line istam praeterire, quam addere , omnes existimabunt. Hoe igitur exemplum faeit, ut velino haud statim dissentia nivr i qui tamen veriorem lese obtu. lisse lectionem , invito lieet Passeraistio , non sino eausa putavi te eum praesertim per eis de rebus solemnibus . ut sυbulae sunt . saeriseia . atque adeo jusjurandum, proprie usurpetur Hinc etiam , quam ea utos in veteri-hu, lectionibu dijudieandis esse nos oporteat , intelligimus. GARAT. Dra ιmm talos hominibvia ινυι l Conistra ad Trebatium VII. sam. Quomodo a t/m sibi praeobir Io m lapidem latrare, eum Iulia D m ἐν artim osse nomini si/ν Sed iocatur in Epieureum . Passia Vetus eode et in ed. Lumbini margines Misere, Metili , quo Servius floruit. seriptura, ut Grammatiei seiunt e cui quidem nis in aliquibus paremus, ut in verbo sis ip/re , quod antea erat secipero , in aliis , quale hoe est, uouparemus . Aurihus nempe id datum .
nti viui , L Dra Lenb scripturam invenerunt . Hine patet adversus Faer num See. iani suuli seripturam in hoc Verbo prob niem recte . eaula lieet non addita, nostra , quae vetustior ea indem est , in orthographia tua tueriDaun
348쪽
contrario contendo. Levior esset auctoritas Cluvii, si di- Ceret iuratus, quam nunc est, cum dicit iniuratus. Tum enim forsitan improbis nimis cupidus videretur, qui , qua de re iudex fuisset, testis esset : nunc omnibus inimicis
necesse est castissimus , & constanti Tmus esse videatur , qui id, quod scit, familiaribus suis dicit. Dic nunc , si
potes, si res, si causa patitur , Cluvium esie mentitum . Mentitus est Cluvius ρ Ipsa mihi veritas manum injecit. N paulisper consistere,u commorari cogit. Vnde hoc totum ductum , dc conflatum mendacium est Θ Roscius est
videlicet homo callidus, & versutus . Hoc initio cogitare coepit : Quoniam Fannius a me petit H-S I Petam a C. Cluvio, equite Romano, ornatissimo homine , ut mea causa mentiatur: dicat, deeisionem factam esse, quae fusta non est: H-s ccc Iocia a Flavio data esse Fannio, quae data
non sunt. Est hoc principium improbi animi , miseri i genii , nulli consilii .i7. Quid deinde Θ posteaquam se praeclare confirmavit .
venit ad Cluvium: quem hominem ρ levem ρ immo gravi L. smum; mobilem ρ immo constantissmum: familiarem Θ immo alienissimum. Hunc posteaquam salutavit, rogare coepit
Dau velum . sem o autem ge v. suis I. ipere magis eredo, quam Velii Longi distinguentis argutiis . GARAT
ν die,ria verbum iere in vitio poni. tur . Modo ea ni signa fecit, qui alterius causa eupit r quae a tesibus voluntas: liena eise debet . de judiee quoque
sea , qui vel juvandi, vel nocendi stu
l Non ausu, suissem illud antroducere , his mihi auctor luisset Camerarius ά ti vere se non solum σου stat ;n pr;m; tua eusa, sed ti
Palatino nostro di posteriores , Bruti MinseYione vulgata . Gavet. Sie sane veteres locutos esse Pristianus exem
plis Caecilii , M. Catonis . C. Liebnii , Afranii, Plauti, tum Terentii , eujus isthoe Andr. Α'. III. Icen. v. Tam in/rs , tum n lii confii , Ostendit lib. V l. ti XIII. M in libro VI. do.
cet Ciceronem in Oratione pro M. Tullio Deeula diui se quoque pM rea pro uni νε. . Gωαδ n. IOAM. Vossors. mili do i is Ita eonstanter eodiem . te plerique editi: quidam tamen ma lunt nullitii , quod a eorrectoris mania prosectum videtur . LALLEM. Maluithoe satis ine aute olivetus. GARAT Posteaquam fe praeclare cono mo ε 3 Posteaquam eorroboravit animum , funisἰt in eo e considentiam , ut Plautus loquitur . Pas fi R.
349쪽
sa 4 ORATIOpit blande, & concinne, scilicet: mentire mea causa, Viris optimis , tuis familiaribus praesentibus ; die Flivium cum Fannio de Panurgo decidisse, qui nihil transegit: die N-s ccc Ioas dedisse , qui assem nullum dedit . Quid ille
respondit ' Ego vero cupide, & libenter mentiar tua causa: &, si quando me Vis peierare, ut paullulum tu compendii facias, paratum fore scito ; non fuit causa , cur tantum laborem caperes, & ad me venires : per nuntium hoc, quod erat tam leve, transgere potuisti. Pro deum , hominumque fidem l hoc aut Roscius umquam a Cluvio
petii siet, si u-s millies in iudicium haberet ρ aut Cluvius Roscio petenti concessisset , esset ρ vix medius fidius tu,
vi salute orgiuntur . Euclio apud Plaurum in Aulular. III e atirum mo s.;a habere, eo me sa-
ad Attie. Amabo ro mἱ Arrieo. ν dea nequam Mans. 3 Coae ηηρ autem uti in Pisonem i Homo ad persaciendum con- .inutia . Est autem eInnua potionis genus ex pluribus liquoribus temperatum. Nonius . IDEM .
u. L. notavit , Lambinum omisssorisonuit , sed non vidit eum addidis. se iis tiis post i Maior . Audax sae inus. Naugeriana , ut hie editue , dedit . Sod Manutiva a MDXL. Misonuit ante Lambiuunt omisit , neque addiditia ι a. Hae fortasse Iannoctiani M si sectio fuit , eam varietatem ibi nullam Iannoctius adseripserit . Neque eodie ibus earebat ipso Manutius. Hae observo , in Manutianam Iectionem
si univeris praedae particeps Fanni, a Ballione, aut aliquo ejus
propensus , quam alii aeeuratius perinpendent r tiam 1e viris magnis hie glossa suboluit . GARAT. Si qtisvio me tiis pejorare ὶ Frane.
tiorim Deir mo . qtitu et/νIt . Nuntius etiam persaepe aeeipitur pro eo , qui absenti ministerium praebet . ti alleu-jus negotii eausa destinatur . Ulpianua l. xl in e ductioriibu, tr. pro laetor per nuncium emer . Id. i. Q tirom β. c stituero de per unia eonstituta a Coasi-rtiere o praesentes O aventes possemus . si ut par si se per nuntium , O per nos m/r Uoa . paullus i. sequente proxima, ministerium praestare eκponit in libera persona nuntii . Pass. H.S milli.. i Vietes quinquies een
ristarehum de Constructione c. 7s.
350쪽
PRO . ROSCIO COM ae Do. sis eius simili hoc expositulare auderes , & impetrare posses ;quod cum est veritate salsum, tum ratione quoque est incredibile. Oblivit cor enim, Roscium , 9 Cluvium virosesie primarios: improbos temporis causa esse fingo. Falsum subornavit testem Roscius Cluvium ; cur tam sero 'Cur, cum altera pensio solvenda esset , non tum , cum prima ρ nam sim antea H-s I Io dissolverat.18. Leinde, si iam persuasum erat Cluvio , ut menti
ccci Ioa data dixit Fannio a Flavio , cum ex restipulati
ne pars eius dimidia Roscii esset ρ Iam intelligis , C. Piso, sibi soli , societati nihil Roscium petisse. Hoc cum
sentit Saturius esse apertum, resistere , & repugnare contra veritatem non audet: aliud fraudis , & insidiarum in eodem vestigio diverticulum reperit. Petisse, inquit, suam
e onmes alii , expotetitare ; quorum citi se ori tate summaque consensione mo--e; me sateor. Plautus etiam in
Peria hoe eodem verbo se usus est , Act. IV. Mena III.
mittere testionem veterum editionum Palatini a utique eum ti in suis quoque eam invonisset Hottomannus ima luerunt posterius eus νομιονε avxsu. Consemat id quoquo Fran. eii primus. GκκV vἡ . Naugerius in ed. Aldi , Se in Iuntina , ne seio . an primus , dedit postilare , quicum codex Ianuo iii Leit . Forte seriptum fuit O postaura . Hie autem , ut in a. e. Plauti, Oxpos,lo est flagito, ve. hementer postulo . GARAT.G- Itora νεnso folυeau i osa Ap paret decisonis nomine treeenta Flavium Fannio promisisse te quibus cen.
tum ti quinquaginta , id est, dimidia
pars Flavio debebatur: quam lummam duabus pensionibus solutam esse ostendit: nam prima pensone, inquit, N. S iaao 1bluta sunt e altera vero , eecloaa. AIιεν a ponisio. Id est, solutio. Varro de lineua Latina IU. - νε
est , integram sumniam , quam Fannio Flavius decisionis nomine promi