Commentarium de jurepatronatus Caroli Gagliardi 1

161쪽

362 sonare illita consanguinei, ol propinqui ij. Insuperfamiliaebum adii logi limos etiam exlendii Maria sa). Praetereaque procrea-losa conjugato sum soluta muliere per accidentalem concubitum Sine concubinatus consuetudine non connumerat in lor filios ox damnato coitu, nec jure cognationis destitutos censent Maria aliique 3ὶ. Prassertim, ubi cum illegitimis, et nati iralibus concurrant oxtranei heredes: eo enim casu ex praesumpta sun datoris prae-

dilections filii extra nuptias procreati facilius ad millendi sunt 4M.

Propius ad verilalem accedunt in hac quaestione , qui verba civilia a naturalibus distingunt. Familias et agnatrono vocabula ei vilia respuunt sero illegitimos , naturalia vero vocabula sanguinis et parentelae legitimos et iustos, aeque ac naturales,ol illogi limos natos comprehendunt 5) Pilonius 6j ex circumstantiis rerum civilem familiae significalionem extendit etiam ad na-luralem, qualenus nedum legitimi descendentes de sanguino, sed naturales oliam sub vocabulo familiae ad patronatum intelliga tur a fundalore vocati , ubi aliqua talis voluntatis conjectura urgent. Quandoquidem Justinianus , seu extra genus familiae naturales appollat civiliter , seu nothos , et obliquos , obliquo sanguine domum, et familiam maculantes, juxta illud Lueani: Obliquo ma lal qui sanguine Nynum ἰ Voc hulum lamen cornationis in istos degeneres homines quoque extendit, ubi legitima', et iusta soboles nullum eis facit impedimentum

XXI. lurales tamen legitιmmi per subsequens matrimonium, aeque ne orsi ex juslis nuptiis , proculdubio iam fide, commissum, quam patronatum familia a palernae reli elum con- Ssequuntur: tanta enim est vis maIrimonii, tit quis antea sunt sensu, poδι contractum matrimonium legitimi habeantur, absi) Rebuis. in I. appellatione parentis de verb. styn. - 2ὶ Da

53 num. 36. - φὶ In seq. num. 38. 73 L. cuidam ra. C. de natur. liber.

162쪽

Alexandro III st . Ei Iustinianus omnes liberos tam ante, quam post matrimonium ex iisdem genitoribus Procreatos una eadem- quo lance trutinat sine ullo discrimino , similique fortuna eos perfrui declaravit sa). Nisi fortasse fundator maluisset silios amle nuptias ortos a patronatu familiae suae Oxcludero. Talis ει Mim eius voluntas perinde in miltonatu servanda est, ae leSlatoris .iu fideicommisso, ex Ulpiani responso 33. Quid vero dicendum de legi limaliono rescripto Summi Ponti scis, aut Principis, vel oblatione Curiae, ves testamento . vel per ingressum in religioneis liano etiam patronatui familiari in spurios trans- serendo idoneam habent Doelores M. Ulpolo quae omne tollit

obstaculum iuris humani, filios naturales minime aequiparantis cum prolo justarum nuptiarum in successionibus. et praerre livis lamiliarum Iisdem legi limalis favet Senatus Parision sis 5j. Quid tandem, si ex naturali filio nepos legitimus, et natur iis oxistast Iustinianus ob intermedium sobolis naturalis nullum jus legitimum subesse, noe necessitatem aliquid eis, nitier quam filiis logi limis sto naturalibus, relinqnendi: nequo iisdem nepotibus ab int talo avi successionem indulsit; sed ex lestamen lodum laxat. Nihilominus deliciente justarum nuptiarum prole sui stantiam avi palerni, vel proavi, vertius cognationis nepotibusn naturali filio procreatis non adimit, si quis saltem hujusmodi cognatis verbum ad eosdem maluerit extendero. 6). Quoties

igitur verba landaloris, qui patronaliam familiarem reservavit, aperie non excludant naturales et degenerses; sed aequa interpretatione nmpliari valeant ad cognatione tu natura lom, logi limis naturalium successoribus lune aditus ad Patronalum dari

poterit post linoao legi limo extinctionem Legitimi lautum, seu adoptivi silii, quum non vero, sed fi-elione juris dicantur legitimi; a familiaribus praerogativis sere exeludendi sunt. Puemadmodum Ulpianus a si dei commisso s

vors liberorum demandato eos exclusit, admisso extraneo substitulo 7), ibi: Is, cui in tempus liberorum tersia prera relictu 13 In Cap. ιanta est 6. qui filia sint legitimi. - et J In L eum

163쪽

cat, utique non poteris adoptando tensam partem e sequi. XXII. Delieionlibus familiae personis.generum,ne nurum P rinde ad patronatum familiarem admitti, ac ad fideicommissilinfamiliae relictii in par suadet ratio. Namque in familia gen

Tum, nurunaque numerat gradatim dustiuianus si). Si quis salii eoommissum familiae suae reliquerit , nulla speesali Peliono ευper quibuδdam certis personis Dola)ς non 89Gm propinquoῖ , δed etiam , his descientibus , yenertim ci

XXVII. Desieiento omnino familia, vel gonte, cui fuisset relictus pallonalus, Cominianus eonf. 45 , aliique post cum Opia nabantur patronalum exlingui, Ecclesiam tuo ad liberam Episcopi collationem devolvi. At Ancharanus cons. 8 I, ol communitor I)D. celeri censuerunt patronaliam tunc transire ad heredes in in ex testamento, quam ab inlesialo ultimi de familia, vel genero morientis , proindeque steri lici editarium. duum enim patron ius do sui natura sit transitorius ad heredes extranseos, provisio hominis indesinita, et goneralis pro certa familia, ct stirpe, nisi facta sit laxativo, non debet provisionem logis tollero. Istam tuo sententiam probe amplexa est Ilol. Rom. et) Quandoquidem casum deficioniis familiae, vel gentis quolioscumque landator Oinisori t. reliquisse censetur dispositioni juris, quod patronatum defert quibuslibet herodibus. Et reservatio familiac intelligitur soro demonstraliva, non laxativa, ut videlicet locum habeat duramist , non autem extincta lamilia. 3ὶ Congruit id fideicommissis, quac si pluribus de familia relicta suerint, nil superstilem adeo pertinent, ut quicumque is fuerit, ad horodem suum dominium irans miliat, nec alii lideicommisso adstringatur ex rescripto S vori ot Antonini si . Papinianus quoquo inquit 5 . Pru dium pater de fumilia libero tim alionariverbis deicommis prinhibuit supremus eae liberis quέ eoommissum Peloro potuit, non idei eo minus aesionem in bonis suis reliqui 3xse unus est, quod heredem miraneum sine liberis deeedens habuit. XLVIIL At voro limitatio nom accipit Anchartini consilium ,

pluribus relictum a C. quando dies legati, reli deis. cedat. et t.

164쪽

locusquo datur advenae Cominiani si Monsae, eo In casu, ubilandalor verbis taratissa patronatum coriae familiae, ne SilrPI reservaverit: quod nimirum εolis familiae vocatast personis tantum, vel dumtaaeat, vel solummodo patronalias pertineret, et numquam heredibus Oxtraneis: vel aequieollentibus, et syn-mis: puta quod nonnisi ad illos de sanguine perlineret, et non ad ali os: sive quod de familia , aut progenie, aut Stirpe numqtiam egredi posset si . Nihilominus verba ejusmodi

terter Sunt ponderanda, quae nonnumquam saliunt. Profecto si adjecta sint patronatui eiusque rosorvationem speclent, ea tran missionem ad extraneos impediunt. Socus, si masculorum, Rgna lorus uve personis adnexa sint excludendi gratia Deminas ei cuEoatos, pula ubi landator roservare dixerit patronatum nurSeutισιantum descendentibus lamiliae suae , iunc enim talibus verbis

minime obstantibus patronatum lamiliarem ad heredes adhu uiransmilli ab ultimo moriente . Bola definivit coram Bichio sa). Probabilis sano conjectura volunt alis landaloris pro heredibus , praesertim de suo mineo sanguino dekcondentibus accipitur. XXIX. Si autem duabus linois, vol familiis reservatum fuerit juspatronatus . adhuc alterius deficientis portio ad heredes ultimi morientis perlinsibit 3). Et lices in una eademque pera na sint incompatibilos puro familiaris, et puro heredi larii qualitates ZM, haec nihilominus rogula limitatur, ubi jus praesem landi, et Oxorcilium patronalias in plurps porsonas, Vel Stirpes. ac desinuidentias fuerit divisum, ut pluribus probat Pilon b)., XXX. Sano divisio linearum jus adcrescendi impedit, ac sii

movet, ex recepto juris communis axiomalo in consimili servi-l ultim realitini materia. Nam Papinianus, ol Ulpianus potissimum j iis aderoscendi usum fructum legatum admittunt inlor legatarios Vel verbis, vel re conjunctas denegant vero iis qui nullam in legato liabiterint corii inctionem 6ὶ.lbi Papinianus seribes salvum esse inter eos Ius adereScerussi Vos enim tame&δ non Ner bis , re tamen conjunctos videri. Placet enam nobis et, quι i) Card. Paris. cons. 48 m . 6 lib. 4, et Rota coram Biellio

165쪽

Nec repugnat servitutem partim remilli, et partim relineri set . XX M. Consequens hine est, im ab ultimo allorius lineae patrono moriente instilului m succedere in jus ejusdem descientis liveae tamquam compatronum, quoadusque alii supersint ex lantium linearum patroni: nequo adcrescere lineae supersilii. 0uod plenissime comprobat Pilonius s3ὶ Innixus enim auctoritalibus Lambertini. Philippi de Saracenis, Archidiaconi. Gosiredi, Rutrii, aIiorumque Canonistarum demonstraro studet in ejusmodi casu minime repugnaro, quod Episcopus praesentet ui Ninpalmnus, ct instituat- ut 0rdinarius XXXII. Cum vero desuerint universi patroni, tam scilicet de- ndentes familiast, quam heredes legitimi, sivo ex lestamento, sive ab intestata, patronalias proculdubio evanescit, et Ecclesiati eniim libertatis ualum nanciscitur. Eodemque jure, distracta stred italo ultimi do lamitin patroni pro suffragiis animae heredis, patronalus extinguitur M. . XXXIII. Animadvertendum superest in patronalia ex privilegio limitari exponsum Ancharani consilium, adeoni deficient hus pomonis familiae, cui Sedes Apostolica patronalum gratiosum indulserit, haudquaquam transeat ad heredes extraneos ultimi morien is, sed penitus extinguatur patronatus, ex iraditis