Assertio pro unico s. Eucherio lugdunensi episcopo. Auctore Jos. Antelmio ... Opus posthumum. Accedit Concilium Regiense sub Rostagno Metrop. Aquensi, anni 1285. Nunc primo prodit integrum, et notis illustrans opera car. Antelmii, designati Ep. Graff

21쪽

MDCLXXXIX. 8 frater meus typis mandari Curaret suas de meris operibus S S. Leonis M.& Prosperi Disertationes,memini inquam) illum me certiorem facere quod suam doctissimo Viro de unico Lugd. Episcopo Eucterio mentem aperuisset, ratio- Dum momenta Coram eXplicuisset , mecumque sibi tunc gratulari, quod hominem eximium in suam traxisset sententiam. Res est aliunde compertissima ex fratris naci obitus anno qui longe ante praecessit cditionem librorum de Vitis Sanctorum , cum quibus stat perspicue ch. Fratrem primum omnium extitisse qui data opera pro unico Eucherio Lugd. fuse lateque dissertaverit. Pauca de meo adjeci quae proprio notavi nomine ne causa erroris si

in quem impegi.) germano meo delegetur. Concilium Regiense posterior libri pars compluetitur XUI. Kalend. Martii anno M CC L X X X V. celebratum a Bostagno Archiepiscopo Aquensi cum Episcopis suae

Provinciae, cui interfuerunt aliqui Abbates , aliique Viri Ecclcsiastici. More solito , antiqui Canoncs in ca Synodo re-nOVantur , preces decernuntur pro liberatione Aureli II. Comitis Provinciae, qui

22쪽

Barcinone captivus detinebatur ab Aragonum Rege 3 aliaque circa morum & disciplinae emendationem , pro ratione tem porum statuuntur Capitula , quae licet pauca sint numero , non mediocris censenda sunt auctoritatis , Cum eorum plurima ad verbum descripta sint a posterioribus Conciliis Henion. ann. MCCCXXVI.& altero anni MCCCXXXVII. Bituricensi ann. MCCCLI. & Murensi ann. MCCCLXVIII. ac ex nostra Synodo emendari possint, & lucem accipere quidam illorum Conciliorum Canones. Licet autem ista Synodus hucusque latuerit in occulto, non tamen ignota fuit Provinciae Scriptoribus Ecclesiasticis , si unum excipias Bartetam, Ecclesiae Regiensis Historiographum. De illa multis in locis vcrba faciunt doctissimi Sammarabant in opere notissimo quod Gallia Christiana inscribitur. At qui plura de illo Concilio refert, Cum

magna virtutum laude optimi mci fratris, quocum crat & familiaritate & studiorum exercitationibus conjunctissimus , is est aeque pius ac cruditus non infimum

Provinciae nostrae decus. Jos Cal assutius in sua Notitia ecclesiastica. Exemplar quod

23쪽

emitto auctoritate firma comprobatur; est enim exceptum ex alio authentico, quod in tabulis Cathedralis Ecclesiae Foroju-llcnsis asservatur , una Cum statutorum

capituli libro , cujus calci assutum est. Quoddam etiam hujusce Concilii habetur fragmentum in statutis Ecclesiae Si taricensis, quod jamdudum , V. Cl. Colum-bius S. I. edidit in Episcopis Sistaric. sed

valde mutilum ; nostrum Vero apographum omnibus suis partibus cst expletum. Quanuis enim Episcopos qui illi

interfucrunt Synodo , prima corum nominum litera duntaxat denotet , cos satis

significat ex designatione sedium quas in integrum suppeditat. Unde Sc habita quoque ratione anni quo ista Synodus coaluit , haud difficulter arguimus cujusmodi in Provincia Aquensi , ca tempestate praefucrint Antistites Rem in expedito

positam egimus , atque corum Episcoporum nomina plane & aperte aptari illis perspeximus , quos monogrammate noster codex indicat. Litcris est exaratus minutis , in leviori membrana , ejusdem videtur aetatis atque ipsum Con-eilium. Diqitigod by COOsic

24쪽

Ad Lectoris commodum, argumenta Capitulorum Praefationi prirposui, notusque adjeci sub finem operis brevissi nas , prolixioribus ac supervacaneis abstinui, ne assectatae eruditionis suspicionem gratis in

Nemo vero mihi succenseat si Concilium Vilentinum in Gallia quod sub Cesario Arelatensi celebratum serunt , C mC-dio tollere agressus sim ; tum prinio quia nullo alio sermo sistit fundamento nisi vano dc futili, nempe quodam loco vitae Sancti

Caesaris omnino vitiato , ut demonstratur luce clarius in hacce de unico Eucherio

Lugdunensi assertione : tum quia in vicem. fictitii dc commentitit, germanum δέ sincerum suppono & substituo Concilium

istud Rcgiense. Leistorem jam rogo, an sine ostensione accipiat quod de reliquis fratris mei scriptis, atque praecipuis gestis summatim brc- iteique hic dixero. Vuod enim ut sapientcrmonet, Paterculus, alieno testimonium redderem , in eo non fraudabo germanum meum vigesimo aetatis anno. Ios. Aniclinius studiorum curriculo laudabiliter expicto lau-rcaque Magistri in S. Theologia donatus ,

25쪽

Canonicatum obtinuit in Cathedrali Ecclesia Foroj. cx ccsione Patrui nostri Petri , viri religiosissimi. Collatum ossicium non persumtorie sed accurate implendi cupidus , periculorum quae illius vitae institvitum circunstant ut ab iis sibi praecaveret texuit Catalogum, quem inscripsit: De periculis Canonicorum. Rudem-indigestam

ut sunt prima quaque operis N adhuc sim

sia auctore Plinio nasicentibus) in ejus commentariis reperi materiam, quam longiori experimento doctior , amplificavi & forte

aliquando rctractatam, Collegarum meorum usui dabo.

Anno MDCLXXX. vulgavit historiam Ecclesiae Forojul. sub hoc titulo : De initiis Ecclesia Forojuliensis, c. Proludebat illa tenuis opera impensiori quam meditabatur de universa totius Dioecescos, Ecclesiarum insignium , dc Abbatiarum historia. Illud grande versans animo consilium instrumenta vetera quae in chartulariis Capitulorum, aliisque in locis reconditis inclusa sulpicabatur , magna cum di ligentia undique inquirebat e tenebris cruta excutiebat ea seligens quae proposito con

ducerent.

26쪽

Peculiari assectus picta te an ca lites indigenas unum conscripsit de praeclara Virgine Maxima ad V. Cl. Dan. Faperbrochum S. I. Epistolam quae in actis SS. die XVI. Maii resertur. In ea invictissime probat sanctam illam quae in loco Calidiam prope Forojulium in Provincia colitur, inca sum conquiri apud Forojubensis in Italia,

quibus nec memoria, neque cultus, neque

ullae remanent Maxima reliquiae sacrae. Qualis autem illa fuerit , quo floruerit saeculo de eo in hac scriptione non tractatur. Tenuissimae quidem afferuntur rationes quibus conjicitur Provincialem fuisse;

EG ex illustri Sc antiqua prosepia quam de

Usά nuncupant, ortam; sed eas adco habet in levi conjectationes Cl. frater ut nil Vetat, quominus quid similius vero & firmius investigent&perscrutentur alii, quΟ- circa in re obscura non piget Calculum

meum ponere, cum ibi occurrat occasio, nunquam amplius reversura. Verum antCOmnia quae certissima sunt, a dubiis & incertis secerni oporici. Constet igitur primum sanctas cognomines Maximas plures esse quae fuso pro Christo sanguine , lauream martyrii meruerunt. De his nulla ver-

27쪽

satur controversia. At noti minaa est in Historia Africana persecutionis apud Victorem Utic. serva nomine Maxima, quae licet fortia egerit & passa sit pro fide sub Gei- serico Rege Vandalorum Ariano, in SS.

Virginum numero illam referunt Martyrologia omnia, quandoquidem post multos superatos agones divinitus liberator, in Monasterio multarum Virginum mater, sancto μ' γ' δ' sine quievit. Hujus Virginis reliquias nul

la: quod sciam ) Ecclesiae se habere glo

riantur si alia iit ab ca Maxima quam Colimus, & cujus ossa a prisca Vetustate vcneramur Foroj viiij nam corum quae in ejus nomine apparent apud Eremitas ordinis S. Augustuat, Parisiis, c Catacumbis, Roma recens allata , non est hic habenda ratio. Immo si haec ita sint, de alia sit Maxima Afra , alia Forojuliensis Consequens cst , ut Africana illa Maxima de qua tot mirabilia narrat Victor, per multa 1 ecula, coelitum honores , ipsi sine Controversia, omnium aetatum judicio debitos, nullibi adepta sit, nisi quod iidem Rcligiosi nuper data facultate eam inter SS. sui ordinis colendi, de illa dc de Mintiniano, Severiano dc sociis Olficiun in suo Breviario apposuerunt. . Multis Diuiti eo by COOsi

28쪽

Multis autem , praeter istud indecorum consequens rationum momentis adducor ut credam Maximam quae colitur Foroju-lii unam eandemque esse ac Africanam. Qua autem via in Provinciae oras trajecta

ejus ossa, infra dicetur. Nam Ι. quod ad cultus antiquitatem spectat, certissimum est Virginem nuncupatam Maximam coli in Ecclesia Forojul. ab annis plus quam octingentis , ejusque sacra ossa magnam apud locum qui hucusque Calidianum appellatur, habere Venerationem. Ado Vienn. qui circa exitum taculi 1x. scribebat , rem aperte testatur ad XU I I. Kal.Iun. his verbis : In Peto Forojubensi qui Vocatur Calidianus, S. Maximae Virginis qua multis clara virtutibus in pace quievit. Adonem secuti sunt uardus, clerus, & ipsum Martyrologium Romanum sublata tantummodo voce Calidiani, at Foro1ulio ubique enuntiato. Alias Omitto probationes quibus constat cultum illum aetate Adonis exorsum non csse, sed

tum jam invaluisse , ideoquc longe altius

esse repetendum. Factum pro Certo habendum esse arguunt vetera instrumenta , Litaniae antiquae, ac officia S S. Ecclesiae

29쪽

Forojul. quae meus Fratcr in praefata Epistola laudat, ad quam ne decisdem sermonem repetam) Lectorem remitto, cum alias

de fide & auctoritate Adonis, & de ejus verbis cultum antiquitus stabilitum significantibus, dubitari non possit EII. Illam quam veneramur Maximam non conterraneam nostram fuisse, sed alienigenam, confirmatur praxipue ex co quod nullum in Dioecesi cxtet alicujus momenti vestigium ejus generis, nec gestorum, nec virtutum, quibus eam claruisse narrant Martyrologia. Immo penitus ignoratur

quod feculum suae vitae sanctitate illustraverit. Atqui ficri potuit santiqua licet interciderint acta) Virginem tot insignem dotibus, & quam volunt spectabili gente

natam in Provincia, adeo nostris ignotam fuisse, ut ne indicium quidem cjus reliquium sit nobis, atque Ecclcsia Forojul. apriscis tcmporibus S. Virginis ossicium desumat ex communi SS. Virginum non Martyrum ., quia nil aliqua firmatum tolerabili ratione traditum sit, quod de ill1 referri queat, praeterquamquod in Martyrologiis legitur multis virtutibus claram

re insignem in pace quievisse.

30쪽

p RAEFATIO.

III. Ita penitus in plurimorum mente insederat ista suspicio, Maximam quae apud nos colitur fuisse externam , ut alii ex Vicinitate locorum opinionem auguranteSimaginati sint, illam fuisse sororem S. Torpetis M. qui in civitate Pisana primo Ecclesiae saeculo passiis fuerat. Alii commenti sunt Maximam nostram non S. Torpeti, sed S. Augustino germanita te fuisse conjunctam, & c coenobio puellarum Cui praeerat huc transmigrasse persecutionis Vandalicae quae in Virgines Deo sacras plurimum saeviebat, vitandae Causa, quod tamen per se Concidit, cum praeter alia gravissima momenta pateat ex Episc. CCXXI. S. August. ipsum sorori suae superstitem vixisse, ideoque eam ante persecutionem Afric nam , defunctam. Alii denique mihi prope accedentes opinati sunt hanc cujus reliquias veneramur esse praeclaram illam Afram Maximam , & in eo tantummodo internos dissensimus quod post ejus obitum sacra ossa ad oras nostras transsata fuisse autumem , illi e contra velint eam ad nos transmisso mare in advenisse cum secris

Virginibus sibi subditis ut Vandalorum Regis Hunnerici opprobriis & saevitiae se