Assertio pro unico s. Eucherio lugdunensi episcopo. Auctore Jos. Antelmio ... Opus posthumum. Accedit Concilium Regiense sub Rostagno Metrop. Aquensi, anni 1285. Nunc primo prodit integrum, et notis illustrans opera car. Antelmii, designati Ep. Graff

발행: 1726년

분량: 263페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

31쪽

subduceret. In quo haec postrema opinio fallat, mox ostendam. Id unum sat mihi nunc sit ex his omnibus colligere mirum& novum non videri debere meum de advena & Pcrcgrina Maxima cxcogitatum , cum in illo duccs plurimos habeam &antesignanos. Quae quidem omnia invicem sumpta, mihi sat urgentia visa sunt argumenta , ut quam Veneramur a multis fa culis, non ex Provincia, sed aliunde oriundam opinemur ; atqui cum extra nostram dioecesin unica duntaxat noscatur Virgo

Sc non Martyr nomine Maxima, Afrae scilicci, illa cujus cultum & sacra ossa nulla subicunque terrarum ) peculiaris Ecclesia sibi arrogat; non plane immerito exinde in sero Maximam cujus ortum & patriam intermediae aetatis inscitia Dioecesi Foroj. tribuit occasione reliquiarum ejus, quae ibi

quiescant, aliam neminem esse praeter Africanam quam Virginem non Martyrem , qualem nostram noscimus & celebramus,

omnia exhibent sacra Diptycha ; in quo

eo favorabilius accepti sumus, quia tantum manu nobis non natum, liberaliter

caelitus nobis datum & collatum fuit. IV. Non obstat quod duae cognomine

32쪽

Virgines & diversis diebus natales carum assignentur in Maryrologiis. Ado ctenim qui primus aliis qui eum secuti sunt, Maxima nostrae ad XUII. Kal. Iun. prodit memoriam illam sicut Zc caeteros coelites in suos fastos refert, quales eos unaquaeque Ecclesia noscebat, & reverebatur ; at quo tempore Ado opus suum construebat, rerum suarum omnium ignorantia dc chartarum penuria laborabat Ecclesia Foro1ul. ut constabit ex dicendis. Itaque edoctus Ado praeclarissimam fuisse apud Afros Virginem nomine Maximam, absque alio examine, non illam esse putavit quam colebant tam dissiti ab Africa Forojulienses

quos etiam, Civitate tum eversa, de rerum fide consulere non poterat.

Iam quod attinet ad diem oblisis qui diversis consignatur diebus in SS. Diptychis hoc mero casu factum est ut observarunt alii occasione scilicet CCLXx Martyrum in Africa diu ante xv I I. Kal. NOV. passorum quibus adjuncti sunt Martinianus, Saturiamu , dc alii duo , omnes Germani fratres , Religionis Christianae insignes testes & praecones cum eorum con-

tirua , & fidei matre Maxima quanquam

33쪽

alia die & hi martyrium consummaUerint, r& ipsa ad superos evolavcrit. Nos diem xv I. Maii quam ejus translationis Reliquiarum anniversariam credimus ejus honori dicatam habemus. At quo saeculo qua de causa, 8c a quibus haec transvectio facta inosse parvi interest, si de reipsa constet. Attamen uti Agaximam huc appulisse dum in Vivis ellet, parum est probabile , cum Victor cui sui ipse ait) non ignota erat Vimgo pace Ecclesiae Africanae reddita scribens de illa transmarina peregrinatione omnino sileat, ita quantum in facto tot saeculorum

intervallo a nobis remoto conjecturi consequi possum , existimo Maximam in Africa vitam explevis te & ossa ejus exinde asportata fuisse a nostris Provincialibus in illa regione negotiantibus , primumque

vehebat applicuisse ad illam sinus Sambracii oram, cui ab omni vetustate nomen est S. I faxima. Quod nemini mirum esse debet , cum Compertum sit omnibus plurimorum S S. sacra ossa seu pretio empta, seu pia Christianorum industria genti barbarae ablata ad Europam, ubi religiose Coleremtur, saepius transsata fuisse, Auget conjec

34쪽

turae pondus ulterior ripa ubi objacet pagus non alia de cauSa San-Torpetum de nominatus, nisi ob miram S. Torpetis, M. corporis e Pisana civitate ubi pastus fuerat ad illud idem littus. Cur autem ex eo loco ad penitiorem ossa B. Maxima delata postmodum fuerint , ratio in promptu est. Cum etenim Venerabile depositum Piratorum latrociniis & praedationibus inibi pate-rct , ac ipsum Forojulii saec. v IO. & IX.& clcro dc civibus viduatum esset acerbi

trare Saracenorum non crant chartarum pa

ginae alia testimonia aut vetustate consumpta fuerant, aut igne perierant, nihil aliud tantatum nisi Episcopatus solo nomine remanente.

Verba sunt Ricus Episc. ad Willelmum Ι.

Comitem Provinciae post medium saec. I x. regnantem. Hinc cst quod sinus illius incolae sacra ossa alio ferenda csse praecavere, ut ab omni injuria tutarentur. Nullus pio Sc salubri consilio opportunior locus vico non longe distanti Catidiano a potentibus Toparchis, illi Zc vicino tractus circa id

tempus dominantibus ; ejus namque situs ex omni parte abruptus edistorque, munimenta quae Operibus CXaggerantur plane

imitatur, impetumque dc subita belli abnuit.

35쪽

Verum quidem est posteriori aetate e Calidiano sacrum Virginis corpus Forum-julti squo casu nescitur ) translatum fuisse ex qua civitate vi & armis illud anno M. D. XVII. cxtraxit Ec Calidiano restituit Lud. de Grasia magnus Provinciae Seneia challus & Prorector, suae gentilis reliquias

esse credulo animo occupatus. Cum quo

tamen stat quod dum suum litteris mandaret Martyrologium Ado exeunte fa cla D. CCCC. quo tempore ab imo summa prostrata erant Forojulii, profecto Cal diam asservabantur S. Virginis ossa. Ut quid enim Vicum alias ignobilem comm morasset, si non ibi sed For ulli sua aetate fuissent recondita. Parcet Lector benevolus digressioni in gratiam praestantissimae Vi ginis ad quam eo fine diverti, ne diutius exprobaretur nobis Ecclesiam Forojul. honorare quod nescit, & ut jam recognitam& manifestam dignioribus & plenissimis obsequiis deinceps celebrent Nostrates re& nomine MAXIMAM. Eo nunc redeat unde digresta est de optimo fratre

oratio.

Ipsius super S. Maximά Epistolam, alia subsecuta est : De Translatione Corporis S.

Auxilii

36쪽

Auxilii qui a Nostris singulariter colitur, quam direxit ad virum G.Ludoυicum Tho.

massinum de Agazbaetue, Senatorem amplissimum litterarum litteratorum fautorem Sc adjutorem meritissimum , cum quo uctus fratri meo intercedebat necessitudo , quam plura utriusque in alterum officia summam effecerunt.

A pluribus jam diebus animo & cogitatione alio se converterat, nempC in concinnatam a P. siue Dello emissionem operum S. Leonis M. cui quaedam alia editor adjudicaverat, quae passim S. Prostero adscribebat antiquitas. Videlicet Libros de Vocatione omnium gentium , Capitula de Gratia, Epistolam ad Demetriadem, & alia quaedam. Novam illam Vuesne i molitionem charissimus frater , opinionum quae a priscis temporibus invaluerant tenacissimus, aegre ac difficulter patiebatur. Anno tandem M. DC. LXXXIX. variorum misauctoritate , Veterum omnium consensu ,

styli maxima cum genuinis Aquitanici scriptis , similitudine , munitus , eadem opera Prospero copiosis Sc disertis disputationibus est a'estus restituere in Libro de veris operibus S S. Leonis M. Prosperi

37쪽

dc gloriam palmae, probationum vi cedens V. G. Lud. Ell. Dupinus fratri meo mox detulerat, deinde cu*nelii & ejus amicorum questibus commotus calculum reduxit 3 scu non aliter forte opinatus est, sed folium impressium in quo primas ei dederat , sustulit, aliudque subjecit in quosusnelli causam potiorem esse affirmavit. Ad hanc instabilitatem Auctoris novae Bibliothecae Scriptorum Eccles. argumento certo est folium ipsum primo impressum , quod in manibus habeo, cujusque vir bonus. . . . Pralaia ejus Bibliopola, levitate hominis ossensius , fiatri meo confidenter copiam iacit. Symboli quod vulgo S. Athana su nun- Cupatur, novitii cujusdam Auctoris animi fetum esse contenderat Vossi in & Vigilio

Tapsensi V.Cl. Chis letim & post eum siue

nellio assignaverant, optimus frater antiquiorem esse hanc fidei formulam validissimis argumentis demonstravit & exposuit contra rissum atque Vincentio Lirinens potius quam Vigilio Tapsens tribui debere

censuit. Brevem & eruditam de haC controversia dissertationcm composuit anno

MDCLXXXXIII. in re adeo incerta nec

38쪽

enim pro indubitata cam habebat) illa ejus opinio gratissime a viris litteratis fuit excepta , ac continuo in Sorbonae ac Canonicorum Regularium S.Gem se Paris Scholis propugnata. En de illa opera Au toris Diarii Gallici rei litterariae censura de die

secunda Februarii ejusdem anni. Le si temede Asso eur P Abbs Anteio Dut nouueau quil est, est elabii pur des rai sons tres-folides,

tis si en furnii aussi qui soni plus que s '

fantes potir respondre avx difficulte: que t onpeut lv opposters,s'il ne faut que cette assu- rance a cet Auteur po- l obliger a donner aupublic de pareitus remarques quil saltesterer sis te Simbole des Apostes , on peut is reponise q il ne os donnera jama is asim tot' quon tes foubrite. Huic opusculo aliud haud inferius adjecit de S. Martini Turonensis Episcopi obitus

anno, quem eo successu praefinivit, ut con ititutam ab ipso hujus eventus epocham , quae obscurae historiae Francorum tempora illustrat, omnino secuti fuerint eruditissimi P P. Benedictini San - Germanenses in vita

S. Hilarii Pictaviensis, quam ejus operum editioni proposuerunt. Ampliora commentabatur & meditaba-

39쪽

tur Opera quae Historiam Ecclesiasticam maxime ornassent ; at per eum non stetit quominus instituta usque ad extremum prosecutus fuerit. Verum ut erat ingenio acer Ec in rebus agendis dc gerendis exercitatus initio anni MDCLXXXXIV. suasu R. P. de la Chalce, cujus praelectiones Theologicas Lugduni audierat, quique suum cx tunc ei amorem Concesserat, Vicarius Generalis

& Officialis deligitur ab Ill. J. B. de Ver-thamon, Episcopo Appamiens , ubi primum

inauguratus fuit. Onus quidem gravissimum pro dissidiis in illa Dioecesi occasione Regaliae a longo tempore grassantibus, at non impar Ios. Anicimii humeris, uti probavit eventus ; suavi namque sua agendi ratione, ingeniique dexteritate, discordes animos brevi sibi conciliavit ε, moX mandatis sapientibus , scriptis quandoque eruditissimis quae decreverat confirmans , C renata peritus mira commoda capere, quae crant inversa perturbataque in ordinem cito adduxit, ac controversias XIV. annorum paucis mensibus ante adventum Praesulis in Dioecesin sedavit atque composuit. Fratrem non decet curiosius ea persequi

quae peregit frater ardua Ec laude digna in

40쪽

S. EUCHERIO.

r. EX NOBILISSIMO SENATORUM ORDINE. ORIUNDO. . . . GALLAE SANCTAE ET INLUST. FOEMINAEs P O N S O. 3. SL ADMIRANDI S SIMOR. IUUENUM. ET E PI SCOPOR. SALONII, AC VERANI, S SQ, UIRGINUM TULLIAE, ET CONSORTIAE PARENTI.1 TERRAE DI SPUENTI. COELI APPETENTI: PROPTEREA in s RELICTIS OMNIB. ET IN PAUPERES CONDAD RELIGIOsAM VITAM HABITUM QI

ET CUM a CONJUGE, UTI CUM SORORE . DEINCEPS CONvERSATO. PRIM. LIRINENs Is CONGREGATIONIS, ALUMNO. MOX io LERONIS, CUM S PONsA , ET B EATI S L P ROGENIE CULTO RI. INDE IN 11 ADTIGUI MONTII SPELUNCARET RUSO.., SECRETORUMQE LIRINE N L ASSIDUO POSTHAC HABITATORI, 11 LUCULENTISSIMO RRAECONI: SED REMOTAS ETIAM 1. AEGYPTI SOLITUDINES AD INSTAR ii CASTISSIMI TURTURIS TRANSvoLARE MEDITANTI. is SUBLIMIUM ILLO R. ANACHORETARUM DICTA , FACTAQE SCRIBI CURANTI. S. HONOR ATI 1ν INSULAR. PATRIS, ECCLESIAR. MAGIST. 18 VIRTUTIS AE MULO. xm S S. PAULI NI. HI LARI I. s ALVIANI, UIN C E NTII. EASSIANI, RUSTICI M Λ ME RTI, SIDONII, ISIDORI,

an. c. Flor. Ado, Λαν. Iidem ibid.

. Paulin. π cit Actis. Breviar. Lirin. to Paulin cit. Hilar.

SEARCH

MENU NAVIGATION