Petri Pauli Livirani patricii Faventini advocati urbani odae

발행: 1847년

분량: 174페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

81쪽

Moestoque ripas Inurui ure Verberat,

Et squalidis 11on audientem Flet patria ad tumulum capillis; Angitque mentem funere lugubri Illata clades, dum subito rapit Mors atra virtutis magistrum Et docilis columen juventae. Quid, Iane, surdos carmine Prosequor Manes inanip Fas Polyhymniae Clarare virtutem potenti Voce lyrae, Stygiisque vivax Nomen merentis demere fluctibus; Sed non avarae jura Proserpinae Mollire, dilectumque ad auras

Aetherias revocare vatem.

Omnes eodem dura necessitas, Quicunque caeli lumine vescimur, Urget, nec extinctos querelae Restituent memoresque Musae. Intaminatae lumine gloriae Ornata virtus una fugit rogum, Secura fortunae et sequacis Invidiae volucrisque lethi.

82쪽

80 IV. t saevum Iudere pertinax Fortuna ludum gaudia luctibus Vertit, beatorumque regum Sceptra Atropos nec opina frangit. Mors flenda non est: assidue hic malis Vexamur, invisum heu Superis genus lΕst una mors finis laborum Militiaeque periculoSae,

Una aestuoso portus ab aequore.

Compesce questus: quid nimium pius Heul surda cum fletu parentem Fata tuum misero reposcis pNon si l, eato ditior Attalo Croesoque late gentibus imperes Regemque te Ganges et Indus Audierint domitaeque Gades,

83쪽

Aurita ducas saxa sono lyrae ,

Stupentibus sylvis et auris, Ac Phrygium pietate vineas Heroa, possis illacrymabilem Lenire Parcam. Desine luctuum, Amice, nec Vano quietum Sollicites gemitu sepulcrum. Nunc ille fugit damna volubilis Fortunae et aevi, nunc fruitur die Felix perenni praemiisque Queis meritos beat alma virtus Post fata Divom coetibus inserens: illinc avari despicit aequoris Fraudes et iram, quo peregit Sospes iter rate Dis amica.

84쪽

Bhuma jam molli Zephyro soluta

Cedit, et tristes abeunt pruinae ;Nec nigro hybernos meditatur axe Iupiter imbres. Cana diffugit glacies, renident Aequora et laetum sine nube caelum, Et vagae in sylvis liquido volucres

Gutture vernant.

Nunc Venus regnat Venerisque taeda Natus et saevo metuendus arcu; Nunc ferae dulces repetunt amores: Omnia rident. Blo ubi blando volitans susurro Arborum lentas movet aura frondes

Et levi molles trepidat per herbas

85쪽

o Chloe: Teiae fidibus Camoenae Hic laborantem loquar in fugaci Virgine Phoebum. Audiet rivus, Zephyri silebunt,

Osculum nec tu renues amanti Praemium vati varioque pictam Flore corollam.

86쪽

Diva magni Filia Numinis

Materque Virgo, quae mare conscium Caelumque telluremque summo Patre minor moderaris auspex ;O pulchra quantum non vaga lucidos Luna in ter ignes, non roseo mari

Aurora consurgens serenam

Sideribus redimita frontem ;O sancta quantum non Volucres chori, Per quos superbi robora Τartari Flent victa et aeternis refulgens Carminibus sonat aula Divum; Excelsa quantum non Libani arcibus Innata cedrus, non riguis Cades

In vallibus palma, aut apricis Alta iugis Solymae cupresSus:

87쪽

- 85Τe prona adorant agmina caelitum,

Te pallet Orcus; tu Stygii premis

Frustra reluctantis draconis Virgineo pede colla victrix. Nondum silenti prodierat chao Opaca tellus, nec iubar aureum Sol horridis solvens tenebris Attonitum recreabat orbem, Τu cura magni metaque consili, Fontes supernae pandere gratiae Electa et inferni timendum Proruere imperium tyranni. Qua socia lustrat sol, coleris dea Et mater audis; tu pia sontibus Avertis iracunda Nati Tela graves meditata clades.

Τe terra longum dissociabili Celata ponto, te Libya acrium Nutrix leonum, altumque Gangem Et Scythicum prope flumen orti, Τe longa flentis funera Iberiae Τellus et audax Gallia praeliis, Te decolor curru propinqui Solis Arabs gelidusque Cimber, Te fraudulentum qui Τamesim bibunt Istrumque, norunt; te Iovis imitte morVestaeque Tibris, te beatae

Ausoniae Venerantur urbe S. Disiti do by Gorale

88쪽

- 86 Ει nos piorum turba clientium Multa vocamus eum prece supplices In Vota praesentem, damusque Τhura sacris adolere flammis.

Sensere patres quid valeat Tui Tutela; belli victa pericula

Faustasque pugnas auspicatam Exuviae docuere ad aram.

Tuis pepercit non semel Italos Bacchata late per populos lues, Et motibus crebris supremum Excidium minitata tellus. In nocte stratis prosiluit parens Dulcemque prolem pressit ad ubera; It horror instantis ruinae Et trepidas gemitus per auras: Senesque curvi et cum pueris patres Et squalidis heul virginibus tuam Affusi ad aram non inani

Te dominam prece Prosequuntur. Nimbos coerces et Boream trucem Diramque, frugum prospera, grandinem; Caelumque sudum prona nostris Bas precibus pluviosque rores. Regina, salve: numine dextero Tu semper adsis rite vocantibus; Tu patriae res et jacentis Italiae foveas secunda.

89쪽

- 87 Quem tu benigno lumine videris, Τutus draconum terga perambulet, Tutus per Aegaeos tumultus Per tenebras gladiosque tendat.

90쪽

VII luanius profundum fertur in Adriani

ortus nivosis Eridanus jugis, Quem mille regem amnes Verentur Et famulis comitantur undis; Largis abundans fontibus ingeni Seu Teio amores pectine concinit Et virgines et regna Vini, Sive sonat graviore plectro Divos, vel alti praelia Caesaris Et ducta regum colla minacium Romamque plaudentem triumpho )Pindarico ruit ore Flaccus. Nos more rivi florea lubrico Per prata euntis murmure Serpimus Qua devocat declivis error Et sylvae Zephyris sonanteS.

SEARCH

MENU NAVIGATION