Petri Pauli Livirani patricii Faventini advocati urbani odae

발행: 1847년

분량: 174페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

61쪽

d am sacra aulaeis nitet ara et Ostro; Iam faces fumant, redolentque thura: Virgines castae et pueri, recentes Spargite flores. Τe juvat festo celebrare cantu, Flos puellarum, memorisque palmae Quod tibi saevi decus arrogavit Ira tyranni. Namque crudeli cadis icta ferro, et Heu i rigas fumante solum cruore, Cum tibi primum properaret aetas Condere lustrum. Sic in aprico rosa languet horto Verna, quam grando violens cecidit; Sic breve immiti moritur ligustrum Turbine raptum.

62쪽

O volens adsis, facilisque vota Accipe ora nitim celebremque cultum Quem per exactos pietas clientum

Integrat annos.

63쪽

uig te non amet, O boue

Baccharum pater, o laetitiae dator,

Liber, qui iuga tigridum

Gaudes indomita flectere dextera et Inter Naiadum choros Praecinctus viridi ludere pampino pMe non, Eute, conscium Regis Τhr Icii funera terreant; Me non Pentheos impii Fatum sollicitet, nec rabidis, tuo Actae numine, vindices Discerpant manibus viscera Τ hyades. Euoe, Liber, io; hic tuis Spumant muneribus laevia pocula: Hic crines hedera tua Vincti te canimus sub Iove, amaraque

64쪽

Curarum eluimus mero.

Euoe, vitisator, laetitiae dator; Euoe, Bacche, Jovis genu S. Adde huc vina, Mari; stat furere . . . O, Viden', Ut flava Pholosi coma Et glaucis oculis et niveo sinu Insignis, Pholoe tua Secreto madidos ridet ab angulo Et cantum male sobrium pAccede o propius, nec cupidis tua ducundum, Pholoe, meri Fontem sit pudor invergere dextera, Neu saltare agili pede In morem Salium. Nunc choreas leves Et miscere juvat iocos, Dum parcit tremulis lumiuibus sopor , Dum sol occiduus sinit Et mentem quatiens jam nimius deus.

65쪽

XII.

alvete , lymphis et nemorum coma Moiates amoeni, saxaque devia, Et docta pastorum vagantum

Salvete, fontes Anemonis mei: Vos densa quondam funera Teutonum Τinxere, dum viii lex ministrat Agricolum furor arma dextris. Vidistis, arces et loca lugubris Ignara Martis , praecipitem fugam, Turmasque latronum superbas Italiae spoliis iacentis Vasta ruina concidere, ut seges Perculsa dirae grandinis impetu. Hic conscia infamem cruorem Terra bibit, galeisque et hastis

66쪽

63 Lateque stratis millibus horruit: Hic sentis ultum dedecus Italae, Laetusque rumor per frequentes Ausoniae volitavit urbes.

Heu , invidendis muneri hus Deum Ditata tellus non benet Quid juga Alpina discordi, quid arces Profuerunt et uterque pontus pPene heul dolosae miles Iberiae Delevit Urbem sub duce perfido: Auditus Europae stupenti

Romuleae sonitus ruinae. Nec mersa damnis est levioribus Aetas parentum ferrea, cum graVi Praetenta libertas rapinae Hesperias popularet OraS. Videre magni moenia Romuli Praedas avaris curribus avehi

Ad Sequanae arces parricidae Α Tiberi sine caede Victo. Videre sanctum Pontificem, impiis Vinctum catenis, sede sua nefas linΑvellier, templisque inultis Sacrilegas equitare turmas. Eheu, nepotes, jure negabitis lNon exterarum munere gentium

Quaerenda libertas, sed armis, O Itali, proprioque marte.

67쪽

- 64Grave et probrosum est servitium pati ;,, Dulce et decorum pro patria mori.

O ter beatus qui pudicis Pro thalamis patriaque pugnans Virile lethum fortiter oppetiti

Heroa certent dicere posteri, Et marmora et sanctae loquantur Aonides memoresque fasti, Dum stabit aeterni arx Capitolii, Dum Vaticano fulmine Pontifex Terrebit orbem, Perque gentes . Christus aget sua signa victor. Diuitig Corale

68쪽

XIII. Quid fles moesta, Chloe, te paupere sub lare cretam,

Nimisque amanti disparem pNe dubita, mea lux; Ne dubita , si me quid amas. Mihi sortis iniquae Damnum mederi non grave Posse chely Aonia Parca dedit. Laurae sacravit nobile nomen Seris legendum posteris Non genus et patrium Aurum, sed Thusci virtus et lingua poetae. Et tu superbis clarior, Munero Pieridum, Fies virginibus queis fulgor inutilis auri

ornaverit cunabula. Divitiae pereunt, Nec post fata iuvant: sacrorum carmina vatum Vivunt, nec aevi sentiunt Damna nigrique rogi. Disiligoo by Corale

69쪽

- 66 Non ego despectus Phoebo, nec si quid amica Me Dauniti testudine Ludere Musa jubet, ingratum doctis sonat auribus: Itala Clio Vatum beatis inserit Me quoque laeta choris, Et dat securo sacri de vertice montis Vulgus malignum spernere Atque humilem invidiam.

70쪽

XIV.

t estitia florum, purpurei decus

Veris, tepentes quam Zephyri levi Fovere flatu nutriitque Lentus aqua trepidante rivus, Almae Diones deliciae, rosa: Τe suave olenti nuper in hortulo Prae luteis calthis, pudica Prae viola, mea dextra legit. Felixi amico pollice mox Chloe Τe nostra tanget, et dabit osculum; Τe lucido imponet capillo , Vel strophio mediam locabit. Tunc tu suavem jure superbies Spargens odorem; tunc tibi laus nova Accedet. Ahi cur sorte tali Posse frui mihi dis negatum p

SEARCH

MENU NAVIGATION