장음표시 사용
541쪽
naudum de corona & mitra triplici ripae, tomo X. Operum, dc D. Joh. Wol . Jaegeri Hist. Eccles saeculi 17. Decade r. p. Is O. seq. Caeterum
Choisio in Historia Philippi Valesii &Johannis Galliae Regum, Gallice
edita lib. i. g. ir. recte observatum est, a Iohanne XXII. primum coronam Paparum suisse triplicatam, cum veteres Pontifices mitra Phrygiae seresimili usi fuissent, Hormisda datam sibi a Clodoveo Galliae R. coronam auream primus gestasset, it Bonifacius octavus eam duplicasset,saeculare
non minus quam Ecclesiasticum sive spirituale jus at B imperium suum
De Praelatione fascium, securis, ignis, aliorumque eiusmodi consulendus Alexander ab Alexandro lib. I. cap. 27. I. C. Becmannus dig. VIII. Notitiae dignitati. illustrium, it D. Frid. Rappotius dis . de insignibus principatus ac Potestatis quo etiam reserenda est praelatio Crucis,Episcopi &Pontifici fieri solita. Formam fascium sellarumque curulium quae utraque ab Hetruscis Romani acceperunt teste Diodoro Siculo V. p. 2I9. ex Veteribus numis exhibent Graevius & Begerus ad Flori
lib. I. cap. 3 De igne Augustis praelato, Andreae Christiani Eschenbachii dis p. s I9 sq. 8 Paulus Voetius ad Herodianum P. II 4. I98. . De taeda Imperatoribus Sc Patriarchis praegestari solita, Cangius Glossar. in Aquila praelata Clearcho. Iustin. XVI. s. Ignis praelatus Regibus Persarum, Lips excursu I. ad Taciti Annales. Angeli Roccae Commentarius de SS. Christi corpore Pontificibus iter facientibus praeferendo Rom.Is 99.6c Augustini Molari Ruietanensis Ord. S. Augustini de ritu SS.Crucis Rom.Pontifici praeserendae Commentarius RomImet. De Titulis Honorum opus Jo. Seldeni ex editione tertia Anglica Anni 1671. Latine versum est a Simone Iohanne Arnoldi, Antistite praesecturae Sonnenbergensis, Francos. 1696. q. Cui jungendum Joh. Christophori Becmanni syntagma Dignitatum Illustrium Civilium, Sacrarum, Equestrium, ibid. 8c eodem anno excussim. Mortiosius diss de divinitate Principum, D. Adami Rechenbergii dissi de titulorum indolet: natura pari. I. dis Historico- polit. pag. IRq. R. Felim annus de titulis honorum, Antonius Matthaeus de Nobilitate lic. De ambitu anti.
quo, hodierno liber MeutetiΚet ig, excusius Bremae i. 8. XIV. Pauli Manutii liber de Civitate Romana post editionem
542쪽
ρ8 TRIBUS & ORDINES CIVIUM ROM.
opus praeclarum, de Civitate, Imperio it Republica Romana, ex editione - recognita Paris Is 88. 8. nec non Caroli Sigonii libri eruditi de antiqvo jure civium Romanorum, it provinciarum. Ut ab eodem Manutio
prolixius demonstratum est, sub Romulo ' primum populus divisus fuit
inTribus tres, q varum singulae mille peditum S centum equitum erant, divisae iterum in Curias io. quarum singulae in decurias divisae constahant ex IOO. peditibus & equitibus Io. His praeerant Tribuni, Curiones it Decuriones. Postea cum Sabinis civitas data esset, eaedem tres tribus, quas Romulus instituerat, & Rhamnensium, Tatientium, , Lucerum nomine appellaverat, servatae sunt, sed ita ut singulae iam esient
peditum bis mille, equitum ducentorum. Sub Tullo Hostilio 3OO. equitibus, tribus ac millibus peditum ; sub Tarquinio Prisco equitibus sexcentis, Sc sexies mille pedibus unaquae pTribus constitit. SubServio Tullio sex Tribus introductae sunt, primi di secundi Rhamnenses, primidi secundi Tatientes, primi Et secundi Luceres. Ab eo tempore Tribuum numerus auctus in undevicesimum, ita ut 4. Urbanae essent Palatina, Esquilina, Suburbana Sc Collina, & Is rusticae seorum, qui agros possidebant. Post eiectos Reges aliae i6. tribus additae, ut simul essent Ante pulsos Reges totus Populus distinguebatur in Patricios it Plebeios, ex Patriciis alii erat Senatores ducenti primum a Romulo lecti, novis aliis centum, qui minorum gentium appellabantur, a Tarquinio Prisco adscitis, teste Aurelio Victore cap. 6.) alii Es vites, alii Patricii simpliciter sic dicti. Ad illos spectabat, sacra administrare, Magistratus &judicia exercere, publicis de rebus deliberare & similia. Plebeiorum erat
colere agros, pecus alere, quaestuarias artes di opificia exercere, quod postremum an civium fuerit disputat Octavius Ferrarius pag. 3 39. R. 6c frequenter memorata in veteribus collegiorum opificum mentio dubitare nos haud sinit. Post pulsos Reges, patriciorum ordinis paullatim minus semper habita ratio, ita ut Equites, ac Senatores quoque, quin etiam Consiles ex plebe creari possent, praeter Senatores vero di equites, omnes essent plebeii. Hinc Manilius lib. V.
Utque per ingentem populus describitur Urbem Praecipuum Patres retinent, s proximum Equester ordo locum, populumque Equiti, populoque flubire
Vulgus iners videas, etiam sine nomine turbam.
De patriciorum origine dijure, libri III. Joannis acobi Draconis, editi
543쪽
editi Basil. 16 . q. aliarum etiam gentium similem distinctionem conferunt cum Romanar uti de Patriciis Germanicis exstat diatriba Ioachimi Meieri, Gotting. 1698. . De ordine equestri Veterum Romanorum, dissertatio Christiani Nilhelmi Tybenii cum patris Huldrici Eybenti scriptis prodiit Argentorat. I7O8. sol. Videndus etiam Tiraqvelis Ius ad Alexandrum ab Alex. II. 29. & opere eximio de Nobilitate. De collegiis atque ετ ρι- Artificum opificumque, Rupertus ad Florum pag. Iι8, De Jure Romano s civitatis Romanae, quo aditus patebat ad os ficia publica Urbis, vel sine vel cum jure suffragii in electione Magistratuum: dejure Latii, Quiritium, Italico, sive immunitate tributorum tam capitis quam soli Vales ad Sozomeni VII. r. Provinciarum , Coloniae, Municipii, Praesecturae, Foederatae Civitatis, &Fori, compendiobene disserit Petrus Iosephus Cantelius S. I. in libello de Republica Romana
P. 2C8. R. H. Dod ellus p. I94.' praelect. Cambden. Pluribus hoc argumentum persecuti sunt, Onuphrius de Imperio Romano, cap. s. sq. Alexander ab Alex. IV. io. 8c ibi Tiraqvellus, Wol angus Laetius de Rep. Romana, Carolus Sigonius de antiquo jure provinciarum, Nicol. Bergierius lib. . de viis Imperii Romani cap. 7. R. 8 Henr.Christ.Henninius in notis ad Bergierium Latine a se redditum p. 742. &novissime illustris Vir Erech. Spanhemius in exercitationibus duabus ad Legem Antonini Caracallae, qua universis ille Imperio Romano subjectis civitatem concessit testeTriboniano Iege I7.D. de statu hominum quae tom. XI. Antiquitatum Romanarum, primum in lucem editae, ac deinde sub titulo Orbis Romani Londini I7Oῖ. q. longe locupletiores recusae sunt. Vide & Seldenum II. de Synedriis pag. 61. sq. & Tillemontium in Historia Imperatorum, vita Caracallae, tomo 3. Artic. 8. Colonia quadruplicis generis erant quoad immunitatem, aliis remittebatur tributum capitis, aliis solum immune erat sui Coloniis juris Italici) aliis utrumque, aliae denique erantColoniae salvis tributis,quibus neutra remittebantur: confer Sam. Petitum II. 4. Obs Colonias Romanas LIII. ordine temporis quo deductae sunt, refert Sigonius ad Livii XXVII. 9. Plures ordine Alphabetico Mich. Antonius Baudrand & ex eo Jac. Hosmannus in Le-
Nico, voce Colonia. De Coloniarum ratione erudite M. Vel serus libro IV. rerum Augustanarum. De reverentia Coloniarum erga urbem ma trem, Rupertus p. 98. ad Florum, qui S de utilitate earum videndus P. 1Oa. sq. In numis Coloniae plebeiae aratro, militares signo militari com- Rrr 2 muniter
544쪽
muniter denotantur. Quae aratrumo signa ungunt, indicant primam deductionem e civibus, supplementum e veteranis militibus fuisse, ut notat Raph. Fabretius ad Columnam Trajanam p. IC. R. De Coloniis militaribuι quae militibus veteranis dabantur a Sylla primum, deinde a Caesare & aliis unde Colonia lianae) vide H. Noris Cenotaph. Pisan.d Iss. I. cap. Q. Praefecturae nullos habebant ipsi Magistratus; sed jus ibi dicebatur a Praesecto Roma misis. - Vide Festum in praefectum. Talis post expugnationem Capua, de qua Livius XXVII. iis. Municipia suis moribus legibusque vivebant ut notum vel e Gellii XUI. H. De ritu depalandi atque aratro pomoeria novae Civitatis condendae determinandi, Philippus Ruben ius in electis, libro S capite primo.
Ex provinciis, quaenam consulareS, proconsulares, praesidiales, praetoriae. Vide quaenotant Lipsius ad Tacitum, Alexander ab Alexandro lib. 2. genialium dierum cap. 27. Wolfg. Larius in Commentario de Republica Romana, inprimis veroonufrius di Sigonius in libris quos modo laudavi. XV. De Uariis Magistratibus ossiciisque in aula Imperatorum S Provinciis Imperii cum Orientis tum occidentis, per Media ac sequiora secula, adire licet Notitiam Dignitatum utriusque Imperii commentario Guidonis Pancirolli illustratam, de cujus editionibus variis diYi in Bibliotheca Latina lib. IV. cap. s. q. 6. Tum notitiam dignitatum sive administrationum tam civilium quam militarium in Partibus Orientis & Occidentis, quam ad illustrationem Codicis Theodosiani consecti Jacobus Godosredus tom. VI. post pag. 3i2. His addendus idem Godoseedus in Commentariis ad eundem Codicem Theodosianum, Valesius ad Ammianum Marcellinum, Reinesius ad Inscriptiones Veteres, Jac. Gutherius in praeclaro opere tribus libris distincto de ossiciis Domus Augustae publicae ac privatae Paris I 628. q. & Lipsiae in 8. Georg.Codinus de ossiciis , ossicialibus Curiae&EcclesiaeConstantinop. cum notis FrancJunii. Jac.Greiseri S Jac. Goari: Jo. Meursius in glossario, & Cangius in glossario utroque Mediae Latinitatis S Graecitatis Sta XVI. Claudam hoc Caput brevi recensione plerarumque Re
rumpublicarum commentitiarum . quae sive a Veteribus sive a Recentio
Tibus excogitatae sint, Spro ingenio ipserum ita descriptae, uti optari fortassis quaedam ex parte, aliae ne optari quidem, sperari certe nonposilanti
545쪽
sunt,&nusquam gentium reperiuntur. Persecutus est hoc argumentum etiam GeorgiuSPaschius o μακαρ re diatriba de fictis Rebus p. edita iloniae i7O . 8c C. V. Carolus Ariadius in Bibliotheca politica Heraldica Rostoch. I7OS . 8. p. qOO. sq. Notissima e Veteribus est Respublica platonis, cujus Politia decem descripta libris etiamnum exstat, licet quae Zeno Stoicus contra scripserat. & quae Cicero libris VI. de Republica ex Platone magnam partem expresserat, iam pridem interciderunt. Ad Platonem respicit Livius XX VI. 22. Non equidem , se qua sit Sapientum C pitas , quam docti fingunt magis quam norunt. Εκ recenti oribus Thomae Mori Utopia huc pertinet, libris duobus pulcherrimum Reipublicae statum exponens, S a Guil Burneto in Anglicum, a Joh. Blondo Sc Harthol. Anello in Gallicum sermonem versa, lectuque jucunda,' etsi vocabulum linopia male Graecum videtur Ivoni Villiomaro sive Jos Scaligero X. 9. ad locos Rob. Titii & Rich. Simoni III. I . Epist. select pag. 86. proq vo luepotiam dixit Guil. Budaeus. Huic succenturiatur alterius Angli Baconis Verulamii Nova Atlantis, ' quae non modo Anglice & Latine sis pius excusa est, sed N IIO2. Gallice translata, S cum ab Auctore imperfecta relicta esset, continuata ab Interprete, Paris I 2. Psiua quoqUe GDnvisitus, pariter Anglus, Baconis exemplo rempublicam finxit, & cum Atlantide Anglice edidit, quam appellavit Anti fanaticam. Satis etiam si perque nota est Civitas Solis Thomae Campanesiae, ut Terram Australem Mercurii Brimnnici, sive librum Alberi ci Gentilis cui titulus Mundus alteri diadem, Joh. BGselii Icariam, & Utopiam De. Ridermanni Cassis, is Stiblini Eudaemonensium Rempublicam , Melchiorisque Inchoseri sub Lucii Cornelii ropaei nomine editam Monarchiam Sol ipserum, Jesultas Satyrice perstringentem: 8t Rempublicam sub Monarchia quadam universali Christianam, cujus summas lineas ducit in Memoriis suis Sullius, praeteream. Ingeniosissime vero conficta est exceptis quibusdam locis in quibus paru Christiane nonnulla tradere S per cuniculos petere sanctissimas de miraculis narrationes videtur rasoria Sepenumbium, qVae
Nomina peregrina quaedam in hoc Mori scripto occurrentia illussat GI. Vossius Epistola 48 . ad Sam. Sorbierium. ' Desinit illa in desicriptione Collegii Salomonet , sive operum sex dierum, investigandis naturaemiraculis, atque in usus humanos promovendis : Cui geminum commen tum de sodalitatibus Fratrum Rosi e Crucis, de quibus Morhohus lib. Polyhistor. cap. 3 Reip. Literariae festiva descriptio occurrit in Vignotu Marviiiii Misceluncis Historico liter r. editi. Gallice Tom. a. PV- οι. q
546쪽
Gallice, Anglice, Germanice & Belgice exstat, atq ve ita scripta est ab auctore, sive illustris Sidneyus ille sit, si ve Atlasius , sive Veirasius ' denique, ut lector incautus facile crediturus sit veram se historiam legere. Non est cum hac lucubratione conserenda, quanquam &ipsa hinc inde ingenium atqVe acumen Auctoris demonstrans, Historia terrae Australis Gallice scripta a Jac. deuro sive qui sub illo nomine latet, Gabriolmo. ex Franciscano, ac Germanice etiam edita Dresdae I7O3. Ιχ. sub titulo milientdeutes Eud land. De quo libro Clariss Balius in Lexico ubi deSadero disserit, videri potest. Tum alius qui exstat sub titulo Idee aeun
Bis de Naudely I7O3. I2. Qui recensetur in Novellis Rei p. literariae mense Sept Anni 17O . pag. δῖ . & Detlevi Cluveri r istoris the limiter uungen A. 17O6. p.222. . Resp. Babinensium ' sive stultorum, cuius destriptionem habes apud Manislaum Sarnicium Annali VIII. de rebus gestis Polo n. 5t Lithuanor. p. 39s. Jani Nicii Euthraei Eudemiae libri X. A. 16 32 8. editi, N Jacobi Harringtoni Oceam, de quo ingenioso libro Acta Eruditorum A. Iros. p. - sq. Alteriusque Angli Nova Hierosolyma, Clariss. Paschio p. 2O. memorata. Hisce ex Germanis nostris addentur confictae ejusmodi Respublicae Platonicae tres, quarum prima Latine scripta est a Magno Daniele Omeso, Proseis. Alidorfino τω ριακαρίτη, sub titulo Insulae sortunatae, de q vo libro adeundus V. C. Ioli. Georg. Echartus in excerptis menstruis Januar. 17O2. pag. 76. Reliqui duo Germanice scripti sunt, atque unus ex illis, inscribitur, nescio quo Auctore,
et taut de quo idem Echartus pag. 38. alter, die adergiuet feligite undi, olliona mensit θέρgierungi Auctore Cordesio a Verimund , sive Treuherii son ahrmundi sub quo nomine per nato latet Iacobin Dornlred ab E- , bὸλhera, edita Harmonia Biblica di aliis Scriptis non ignotus, atque Ao.' 17o . deiunctus.
Vide Christoph. Harsenochium de Rep. Polonica lib. i. e. r. p. 86. q. & P. Sam. Schςbvigii Bibliosophistar Gedanense p. 38.
547쪽
Scriptores de Legibus, Comitiis, Judiciis, Poe
nis , Servisque Hebraeorum, Graecorum, RomanorumqVe: Et de Sanctionibus & Judiciis Christianorum Canonicis atque Synodicis.
De Septem Praeceptis Noacbi. I. Legitas Mosaicis. 2. 3. q. s. Legumlatores Gentium. 6. Leges Atticae s Laconicae. ibid. AEnptiorum. 7. Romanorum. 8. Comentus s Comitia. in Judicia Hebraeorum. IO. Graecorum M. Romanorum. I2. Christianorum Concilias CanonesEcclesiastici. I 3. Poena Hebraeorum. Iq. Graecorum, Romanorum s aliarum Gentium. Ii.d in s manumissione. I6.
D Septem prαceptis rae Macho data esse perhibent 8c a prooselytis etiam domicilii observari volunt Judaei, copiose atque erudite egit Io. Seldenus in opere de jure Naturae it gentium secundum disciplinam Hebraeorum, Lond. I6 O. sol. Argent. I66s. q. Witeb. t 698. q. quod iustos veluti commentarios in illa exhibet : brevius Melchior Leydecherus de Rep. Hebraeor. p. 28. aliique in Codice Pseudipographo Vet. Testamenti P. 269. a me allegati. II. LegesMosaicas exponunt interpretesPentateuchi, tum Philo Iudaeus, in plerisque scriptis ; 8c Eduardus Bernhardus adjosephi Li- lhrum III SIV. Antiquitati. Iudaicarum: ne de Talmudicis jam dicam
per traditiones suas Legibus Mosaicis dubium plusne lucis an tenebrarum , dubiorum asserentibus. Distinguuntur Leges Mosis in Morales, Forenses sive Civiles & Cerimoniales seu Leviticas. Ad Moralium illustrationem faciunt innumeri Scriptores Morales atque Catechetici, quos recensere ab instituto nostro est alienum. Ad Forenses Leges Mosaicas illustrandas non praetereundi, qui easdem cum Legibus allarum gentium contulerunt, ut fecit Auctor collationis Legum Mosaicarum it Romanarum, a Petro Pithaeo editus sive Licinius Rufinus sive junior aliqvis J. C. Christianus, aut si Marqvardum Frelierum libri I. πα-ζfLγων
548쪽
SO ei γων juris cap. 9. audimus, Judaeus, qui cum videret laborare sectam suam invidia, quod disciplina iureque a Romanis diverso uti nosceretur,
amoliri eam studens, demonstravit non usque adeo multumLegibusJu.daicis it Romanis inter se disconvenire, atque adeo ex patriis suis Legibus fluxisse Romanas. Vide si juvat quae de hac collatione dixi in Biblio
theca Latina lib. IV. cap.9. ubi etiam plures recentes scriptores ejusdem argumenti laudo, quibus addendus Laelius Mancinus de triplicis Juris
collatione ac consensu. Patav. I 6 8. sol.
III. Quod ad Leges Cerimoniales Mosaicas attinet, earum Originem ab Κgyptiis repetunt Angli duo eruditi Ioh. Spencerus in opere de Legibus Hebraeorum Ritualibus, Cantabrigiae primum 1683 . in fol. 8c deinde 1686. . Hagae Comitis it Lipsiae Iros. in A. recula, dc Joh.Marshamus in Chronico Canone. Lond. 1672. L Lipsiae I 676. . Si Amstet. 1698. . Iidem praeter typicum respectum ad Christum ad q vem omnia antiqui Foederis sacrificia collineabant teste Scriptore sacro Epistolae ad
Hebraeos) alias plerumque rationes ad Ethnica sacraffgyptiorum vitanda vel imitanda pertinentes urgent, impugnati, ne interpretes Leviticidi aliorum Moysis librorum scriptoresque de sacrificiis S typis sacris, supra laudatosjam memorem ab Hermanno iisio inJEgyptiacis Amst. 168 l. 1696. . Claudio Frassenio Lib. I. disquisiti. Biblicarum cap. q. R. Natali Alexandro in aetate A. Testamenti Veteris,Johanne van derWeyen in variis sacris, Ludovico Ferrando in Parte I. observationum de
Religione Christiana Gallice editarum, a Iac. Triglandio in diss de Oeigine di Causis ritum Mosaicorum, Lugd. Bat. I7O2. q. dc a Joli Fri delico eidlero dig. de corruptis Legum Hebraearum rationibus apud ipsos Hebraeos Maimonidem praecipue) deprehensis. Niteb. I7I3. Quod Lex Cerimonialis post adventum Christi cessare debuerit adeoque a . Christianis recte fuerit abrogata, ostendunt praeter Justinum Martyrem, di alios Ueteres Robertus Grosse test, Episcopus Lincolniensis circa A. C. 1Σ O. clarus in libro de Cessatione Legalium, cujus vix tertia pars edita est Lond. 16s8 8. Jacobus Altingius in Schilo libro s. cap. q. usque ad io. Nagense ilius in Telis igneis Satanae p. sqq. R. Philippus a Lim-borch in collatione cum erudito Judaeo Isaaco Orobio Hispano, p.372. R. Et Iseacus Jaqvelotus in dissside Messia, Gallice editis p. et O. R.
IV. Leges universas Mosaicas in certas classes titulosque mingessit oc ex toto Pentateucho excerpsit Theodorus Beza, cujus Liber Scseorsim
549쪽
seorsim& inter opera eius excusus est: tum Melchior Leydecherus de Rep. Hebraeorum libro V. Iudaei numerare solent praecepta Legis per Mosen data 6i3. Ex quibus 2 8. M assirmativa, respondentia numero membrorum hominis: & 36s. negativa respondentia numero dierum selis, vel ut alii, venarum hominis, quod tamen explodit Motianus Ua-yerus Tomo XII. operum p. 2s 8. R. Universa haec praecepta 613. aiunt Davidem Psalm. XU. redegisse ad Praecepta undecim: Esaiam c.XXXIII. xs. ad praecepta sex: Micham VI.8. ad tria: Esaiam itςrumLVI. I. ad duo, Amosium denique V. 6. it Habacucum II. q. ad unum. Vide Cartwrig-thum in Mellificio Hebraico lib. I. cap. 4. Coccdum ad codicem Ma coth, p. In Grotium ad libros de veritate Religionis p. χχ . S ad Evangelia p. 377. Praecepta illa 6I3. illustravit e Judaeis R. David Uidat, de quo clarissimus Wolfius p. 296. praeclarae suae Bibliothecae Hebraicae: Hebraice & Latine post Sebast. Munsterum ediditJo.Leusdenius ad calcem Philologi Hebraei primae editionis. Latine Josua Arndius in Manuali LL. Mosaicarum, Johannes a Lent in Theologia Iudaica, Simon Episcopius lib. 3. Institutionum Theologicarum 8c Leydecherus V. IO. de Rep. Hebraeor. Anglice Iohannes O enus in Epistolam ad Hebraeos
Tom. I. Exercitatione XX. p. 275 . sq. V. Non praetereundus etiam Constantini P Empereur de legibus Hebraeorum forensibus liber, sive commentarius adTram tumTal-mudicum Bava Κama. Lugd. Bat I637. . & in opere Mischnico Suren-husiano tomo IV. Tractatum Talmudicum ri n is fututi, Latine vertit Christianus Ludovici, Lipsiae I696.1712. 4. Jo. Henrnottingeri Jus Hebraeorum si veNomothesia Mosaica Tiguri I6s 6. . cui addes Nehemiam Grem, Anglum in Cosmologia saera lib. q. cap. 8. ubi agit de rationabilitate, respectu Sc usu Legum Mosaicarum. Omitta scripta Judaeorum, R. Aaronis, R. Eliae Byzantini, R. Elieseris Mimetet, R. Eheseris ben Nathan Sc. VI. Legumlatores Gentium celebres longe plurimos referre ime memini libro II. Bibl. Graecae cap. r . De Legibus Atticis agunt Paη--αdulphin Prateseu in iurisprudentia veteriDraconis &Solonis cum Romano iure Legum Regiarum ac Decemviralium s sive legibus XII.Tabularum)diligenter collata Lugd. IΠ9 8. de quo Libro vide sis observationes se-S s s lectas
uotque hominis fiunt membra, dies quot computat annua Tot praecepta dedit - ,- - - Gil. Gaulmin.
550쪽
lectas Hallensium tomo t. p. 83. R. Egregius quoque est Samuelis Peties ad Leges Atticas commentarius ParisI63 fol. non I 63 I. ut excussim in Bib L mea Graeca p. F26. nec I6s 3 ut in G. Beyeri specimine IlI. auctorum Iuridicorum pag. q8. ubi etiam praeter rem ut opinor traditur hoc
opus recusem A. I642. q. editus, ex quo Potterus lib. I. c. 26. Archaees.
Atticae Leges Atticas in octo libros distinctas Graece & Latine descriptas
integras exhibet. Tomo I 2. thesauri Grono viani p. i 27 ι9q. D eus,
Solon, si ve Liber de Solone ejusq ve Legibus Hasniae I 63Σ. q. , Themis Attica, seu libri de Legibus Atticis Ultraject. 168 p. q. etsi in his passim
etiam fictae in Rhetorum Graecorum declamationibus leges asseruntur, a q vo diligenter sibi di recte cavit Petitus. Recusa sunt haec Meursii scripta, una cum ejus libro de Senatu Areopagitico Lugd. Bat. i 624. q. primum vulgato, tom. V. thesauri Grono viani. Josephi Scaligeri collectionem legum Atticarum ineditam riccurrere in Bibliotheca Academiae Lei densis te statur Salmasius p. 272. Epistolarum. &usium se eadem testatur Grotius Epist. 3s7. Ejusdem Salmasti observationes adjus Atticum & Romanum adversus Desiderii Henulae observationesParisiis editas, lucem adspexere Lugd. 8at. i 663 .8. Pandulfus Proq ve mutuin ante mihi commemoratus ad calcem librorum de juris prudentia media Lugd. 3 61. 8. subjunxit XII. Leges Solonis quas in priore Commentario praetermiserat. Praetereo Valentini mira. Forsteri additamenta ad SolonisLeges Latine versas Niteb. 1616.8. GodUredishmidii dis de Solone Legislatore Lips I688. q. atque Christiani Moldenbergii principia luris Romani Rostoch. 1688. q. qui etiam recudi curavit Philippi Melanchthonis Collationem actionum forensium Atticarum S Romanarum praecipuarum, quae seorsim prodierat Niteb. Is 46. 8. Antomii T sit denique colIationem legum A tticarum S Romanarum, recusam eodem tomo V. thesauri Gronoviani. Non mediocriter etiam jus Atticum illustrant Harpocration in Lexico Rhetorum, Sphilippus Iacobus Maussicus, atqVe Henr. Valesius in eruditis ad Harpocrationem observationibus. Plato Atheniensis ab Arcadibus, Cyrenaeis &Thebanis rogatus.
leges ferre illis noluit. Vide Menagium ad Diog. Laertium p. I 48. b. ni,hil tamen celebrius ejus duplici opere de Republica libris X. S de Legibus libris XII, itemque Epinomide. Atque a profanis q videm scriptoribus passim laudibus fertur in coelum, ab Eusebio autem di Theodorato dc aliis Christianis propter varias Leges improbabiles reprehenditur.
Pracipue vitio ipsi datum est quod communionem uxorum haud est de-