장음표시 사용
581쪽
lato monasterio Saeri Nemoris preesse sua henigna elomeneia iubare et ordinare dignetur, reservando
geardane pensionem annuam marcarum rem
nete hie eommunitor eurrentis, quo deo, nobis et Regno huie rem gratissimam effetes. Boatissimo Pater. Stanestatem) V ostram ad klix et longum oeelesio moderamen conservet Virginis Unigenitus. Ex oppido Striuit ingensi Idibus Doeembris Anno partus Virginei vigMimotortio supra Miblesimum Quingentesimum.
Sanetissimo Clementinoque Duo nostro Pape. Boatissime pator, post humillimam commendationem, et devotissima pedum Oseula beatorum. Non potuimus Vestrae Sanctitatis prodocossoris obitum partim ex Christiani principis ostieio, partim vero quod uniuersali quisti in tutum eolloeando nil magis aduereum potuerit accidoro, non summopero et publieo et privatim indolore, sod nostram hane animi consternationem protinus omnem sustulit salutaris de Vestino Boatitudinis ad exeotium sublimequo solium electiono nuncius, qui non nobis solum, sia et hiate nostro Romo, eius celeberrimi nominis obsorvantissimo tantum solidi gaudii atquo laetitiao peperit in universum, quantum ulla ut lubet in us humana sol ieitas prostare queat: ex hae enim saustissima ele. et tono nulli non sanae mentis apertissima constat, Deum optimum maximum sedulam sui gregis curam gerere, quod huic Vestram sanesialem prosa est, quo innata sua prudentia, firmissimoque presidiosum ab iniquo quolibes insultu innoxium illaesumqua semper servare studuerit. Fulgentissimum itaqua aegaerum istud, quod divina Maiestas suppremum iti liotria dignitatis fastigium habeto voluit, Vestro Beatitudini toto eoedo gratulamur, perpetuumque preeamur, iure id optimo a nobis fieri nil ambigonus sum ob inveteratam ipsius erga nos benignitatem, nostramque itidem in se eordatissimam observantiam tum vero, quod optima eiusdem de Christiana popubliea merita. compluraque in Romanas Eeelegias do-eus et splendorem non minus selieiter ae prospere, quam eo ullo ae provide saepius prestita ossieta brevi futurum pollirentur, ut turbulentissimis tenebrosisquo his temporihus non absquo puhlica exaltatione sol sueeedat lueidissimus. Porro nee nos noster alia seetus gen iudicium sesellit, quod do singulari Vostro Sanctitatis providentia, summa probitato, spectataque anisaetas vitas innocentia soceramus, eum saerosaneti istius Collegii decreto, unanimi eonsensu, laetissimoquo omnium applansu pulcher imo consematum viduamus, dictaque Vestra Sanctitas non ortortuno obseqnis, ullavo rerum vieissitudin . sed divino potius nutu ad apostolatus apicem adscita evectaquo ideirco censeatur, ut quam multum in eom-muno prosit, in Domini Dei nostri vinea laborant a rabidissimo luporum laniatu tueatur, religionem nostram quam latissime propaget, pacis porturbatores in ordinem cogat, immanissimosqua fides nostro h stos a Christi finibus proges areeat et amoveat, quos,aeeepta Vestras Beatitudinis electione, animo iam coiseidisso minimo dubitandum est, utpote qui rem eum eo pontis ea suturam non ignorant, euius consilia eteogitatus in venenata eorum Ch istiani sanguinis extirpanda siti, effrenataque dominandi libiditis eche eenda assidue versentur. Optimum proindo hune animum diuina elementia Vestra Beatitudini seeundet. voat at augmi, quem nos sic toto pectore obsorvabimus, ganissimisque eiusdem consillis sie in omno tempus adsistomus, communique. voto in omnibus cum ea concurremus, ut Catholiet prineipis offetum nullum protermissuri simus. Et solidissimo valeat Vostra sanetitas, Quam Deus Altissimus ad sui nominis laudem Christianoquo roipubliea eonservationem longaevam conservet. Ex Regia nostra Wyntioredia x s. Decembris M. D. XIII.
sanetissimo Domino nostro Pape. Boatissime Pater, humillima prostraetono ad po- dum Oseula beatorum. Cum iamdudum vigilans admodum Moraviensis Melesio Episeopus, cognomine Hopburne, hae mortali vita ad ultimum usque lanctus est, ut eiusdem Mesesio status non interior vidoretur, do novo atqua idoneo Vestro Sanctitati nominando curam gessimus non minimam, ut eidem V. Sanetitati illum eommendaremus, quem de rei eoel giastiee eum quam optime mereri putamus. In illum tandem, qui annorum matutitato, vite exemplo. ae morum integritato alios longe anteeodit, et quam tante euro vestra prefieoret Beatitudo, animum in-elinavimus. Igitur de nobis et regni nostri republiea nemoritum Vonorabilom in Christo patrem Robortum Sehavia, in oenobio de Pasleio Cluniae sis o dinis in dio si Glas ensi multis iam annis Abb tom, ad Epalam huius Moraviensis Oeelesis dignit tem promoveri eupimus, cum omnibus exempeionum privilegiis, quibus vel novissime de metus, vol alii Moravionsos Episeopi gavisi sunt, et quod possit a eundum illius ecclosio usum ot eonsuetudinem divina eolebrare. Caeterum eum nobis aliquando sambliarior ost futurus, cuius eeiam eonsilio in nostrisnstgoesis usuri sumus, Vestram Beatitudinem quam possimus maximo rogatam facimus, illo eum eadem Vostra Baatitudo dispenset, vestem possit episeop lem, roelietam lineam atham induere, atquo quolibet
582쪽
illa inradere modo sui ordinis signum sen putare sub tus togam prope deploidem gestes. Et quia nobis in animo est regni nostri proceribus, iis praesertim,
qui nobis areta sanguinis necessitudine dovineti sunt, at ob regni nostri regimen vires expendunt, morem gerere, nusquo gratos reddere, Iohannem Nam vitonnmonaehum ordinis Diri Benedicti, in monastorio do nu Glas ensis Oetam dioeesis professum, charissimi eonsanguinei nostri Iaeobi Arante comitiastium naturalem, in Abbaciam de Pasleto per ipsius Roberti promoetonam ad Episcopatum Moravi ensem
sussi ei desideramus. Verum quia annum adhuc agit deeimum quartum, impediunt quo natales, quia genitus ex eonsanguineo nostro extra martiale vine ulum
et sine Vestre Saneti talis beneseio huiusmodi Ah-haeia gaudero noquit, eidem Vestra Beatitudo et o-tatis et natalium obstacula dimoveat, si quia in prosatum consanguineum nostrum et Robertum anfodictum propensiori sumus animo, et multo amoris affectu optamus volismenior, utrumquo uno consistorio, hune
ad Episeopatum, Iohannem illum ad Ahiae iam. San-etitas Vestra promoveat, eni longissimos dios summamque sol ieitatem ab etorno proeamur. Ex eastronostro Edilaburgo i tereio Idus Ianuarias Anno satu. tis nostro millesimo quingentesimmo vigesimo quarto.
Dilecto stio nostro ... cardinali Eboracensi. CLκvarus PP. VII. Dilecte sit noster. Glut . ate. Ad eam henevolontiam animorum quo coniunetionem inter nos in minoribus existentem et Cieeumspecti,nom tuam multis et iustis rationibus, tuisque praesertim erga nos ossiciis eo titutam, auctamque potius hae nostra dignitate, quam diminutam, non parum adiecit sua sedulitate atque ossieto diloetua filius Thomas Annibalis Bogius Orator. Siquidem toto salem pore, quo togationis munere lanetus ost, nihil omisit, quod ad Gnsrmandum erga istum inelyium Rogem observantiam, erga to vero benevolontiam nostram pertineret. Ait fide, egit prudentia. ogitque industria, ut Nos, qui antea eius Maiestati tuaeque Cireumspeetioui plurimum debebamus, deinceps tanto plus deheremus, quanto illius erga Nos, vestro quidem iussu, praestita, verum non mediocriter olus
solertia atqus animi promptitudine exornata osseia promerebantur. Atque hoc quidem illo ipso tantum
una eum eaeteris Oratoribus regna ad promovondum hane dignitatem nostram, quam Dei munero sumus adepti. pio ardenterque laboravit, annexus est, ut quum ad veterem nostri animi nexum erga vos ni hil addi posse putaremus, magnum eiusdem Thomae opera ad diligentia eumulum adiectum esse sentia. mus. Quem nos quidem eum ob virtutes plurimas
diligamus, etiam eo pronius ae libentius diligimus, quod tuas circumspeetioni charum et prohatum, tibi quo doditissimum agnouimus. Est enim nostri onseii, quum tot et tanta a Cireumspectiono tua b neseia olim Neeperimus, non eam solum, sed eius eausa omnes illi addictos peeuliari amore propri que hensvolentia complecti. Quo magis dolemus nuper ipsum Thomam statim post assumptionem nostram ab ista Maiestato ad se sessas revoratum, quem fleui in dignitate hae nostra vestro nomine iuvanda
laboris et sollieitudinis, ita multi et tueunditatis
participem esso deeobat Quare ae ne etiam vir eo poro ot iam annis gravis itinerum incommodis per hyemem so eommittere, sum quamquam parendi et ad vos veniendi cupidum, iamquo ad iter necinetum, sumpta do vobis fidueia, usque in vernum tempus proximum retinuimus. Quem quidem vero proximo, no sine aliquo nostri amoris pignoro veniat, cum eum Bosa aurea lati Regi dono mittero decrevimus, ad vos eum henodietiono nostra dimittemus. Interim has ad Cireumspeeitonam tuam, atque alias ad istam Maiestatem super hoe litteras dare voluimus, tum ut moram hane dicti Thomao apud nos bimestrem nobis tribui et condonari peteremus, tum ut gratularemur
tibi, quod talis viri patroeinio delectoris, gratiasque
ageremus, quod frui nos talibus permiseris. Datum Romae etc. dio xx. Ianuarii M. D. Harii. Pontificatus nostri anno primo
Dilecto stio nostro ... Cardinali Eboracensi. Cisugsa PP. VII. Dilaeto fili nostor, salui. etc. Ut Cireumspeetionis tuae, quod semper optavimus, et optabimus, voluntati et dignitati satisfaceremus tuam legationem quanquam rem gravem, et multorum eommodis, ut notum est, adversam, tamen superantibus apud Nos omnes rationes tuis maestis, cum Dei nomino eonfirmavimus. Addidimus etiam nova quaedam, progressiquo sumus qui maximo perdae rum potuimus: verum id soriasso alii magnum otam plum, Nos parvum et tenus tuisque meritia ualda inserius axistimamus. Nam cum tu in hane Sedem publieo, in Nos autem eonstitutos in minoribus, ac sel. re M. Leonem X., prodocessorem et seeundum carnem patruelem nostrum, privatim plurima et maxima benestela tua pietato et actionibus contuloris, nunquam ab eadem Sedo ac Nobis tantum gratit
dinis emanare potarit, quin plus dobiti apud Nos ipsos
remaneat. Quos iu certo tuis amora et benevolentia semper complexus es, et nuno ut ii, qui sumus, e semus, omni ope atque opera affuisti, atque to quidem in personam et dignitatem nostram semper odinandam tua perpetua voluntas maximum Nohis onus
iure imponit gratifieandi tibi. Illa autem in hane So
dem publiea multo maius, et eo quidem amplius, quopia mundanis, publiea privatis anteeellunt. Tu enim, eum summam tibi ac meritam a toritatem apud Latium inelytum Regem Deus esse voluisset, sam omnem ad huius Sanctae Sedis commoda atque honores semin
583쪽
per traduxisti: ita ut nullus plus in olus dignitatamae decorem, eum omnes pereurrimus, te uno contu .lerit. Itaquo pro magnitudine tuorum meritorum cogimur magnitudinem muneris nostri attenuaro. eum disseilo Nobis videatur, virtutes innumeras, quibusto Altissimus dedoravit, et bonoseia maxima, quibus Nos presse utus es, digna satis retributione possa rom-pleeti. Nos eerte in omnibus eommodis ot honoribus tuis ea promptitudine abundahimus, quam eximia au- etintas, insignis piolas multiplexque virtus tua promerentur. Praeterea eum pro rerum et temporum qualitate oa Nobis venirent in mentem, quae salutem universalem, communemque nostram et istius Regis dignitatem respicerent, ea cum oratoribus hie regiis communieavimus, uti ad vos praeseriberentur. Quas et ex eorum litio is, ot ox dilheti filii Melchioris Lancti nuper a Nobis ad vos missi sermons cognosces. Optamus ea esse Cireumspectionis tuae in haere consilia, quas semper in rebus omnibus suerunt, hoc est pia et salutaria. Illamque sibi porsu adero Nos orga dignitatem istius Regis ita animatos esse, aegemper fore. sicut praestantia erga Nos et hane Sanetam Sedem eius moesia expostulant. Dat. Romae etc
die xxi. Ianuarii N. D. xxi Iu. Pont. n. anno primo.
sanetiuo Clementissimoque Diio nostro Papae. Beatissime pater, post humillimam Commendationem, et douotissima pedum osenla Matorum. Etsi paternum Vestras Sanctitatis erga nos animum voluntatemquo sdelissimo ametu undique resertam iam pridem aperto cognoverimus, eam tamen constantissimo ab ipsa servari, ut videmus, sie maximum in modum laetamur: nulla olenim in re, nullisve quantumlibet magnis ossietis ex elationi, desiderio votisque nostris poterat eumulatius respondere, quam prudentissimo suo singularissimiquo studii pleno brevi xxiii. die Fobruarii ad nos dato laeerit, atqne id omni ex parto prestitit, quod ab indulgentissimo patro ullo iuro obsequentissimus situs expectaro poterat: rerum quippe presentium non solum statum, ae modum, bellique gerendi gnmma nobis exaetissimo perseripsit. sed quid communi ne eio expediat obsitque, sineoro simul ne ingonus nos admonens, suorum eonsiliorum suique animi partieipea reddidit, usquo adeo ut ob ingentem hane dileetio nem gratias Vestrae Sanetitati maximas habeamus, et maiorea quam his litteὐ possemus explieare, ipsi debeamus. Nil namque optatius nohis nunciari potuit, tum ob invetortiti sui erga nos amoris uberem significationem, tum vero quod verissimo deelaravit quo in statu res italicao versentur, quidqne de ipsis sperandum nobis sit, nee patiatur pro innata sua probitato nos ignorare, quantum adiumenti vel subgidii in eommuni pertractando ineepto queamus do Italias populi nobis pollireti. nolirius amplissimis verbis eoneoptas opinioni neutiquam responsuess nos imposto-l rum enutriri. seu mollitis duntaxat demalestri salii qne ex elationibus. Quod deinde Cesareas Maio
statis et nostri oratores apud V. Sanctitatem pro sal doclaranda insutorint, nostris tune robus sie exposcentibus aeeommodatissimum existimavimus; nune vero advertentes pandem Vestram Sanctitatem longe aliter sentire, conducibiliusquo esse, si communisi omnium parentis personam induat, neutralomque sol probeat, ne de larationis forsan nomine absque ullos nostro fruetus hostes communes gravius exaspe-l ret, ei ab aequitato ae iustitia effetat, quam nunei sint, alieniores, videaturquo omeli suaequa pastora-l lis dignitatis penitus oblita. Nos quoque his singulisquo aliis propo trutinatis, prudentissimum istudi consilium laudandum summopore eensuimus, preser-l tim quum eotera omnia eoniunetissimi animi offetat promiserit adfutura, arbitreturque, si se nune deelara i re distulerit. posse de nitus in omnem evenium aetemporum exigentiam integram suam auctoritatem eommodis ae votis nostris aeeommodare, hostiumque ambitionem in ordinem laenius redigere: hae propterea in re eius prudentias et aeerrimo iudiei onos remittimus, eompertissimam cartissimum qne hahentes, in sua erga nos comprohata benevolentia, animi quo et cordis integritate eandem Vestram Sanctitatem permansuram . nee minori studio, ardore atquo auxilio, quam haetenus, eommunibus rebus
fauturam esse: quod ut sedulo saeiat, ae quiequid nostris. immo totius Christianitatis rebus expediro iudieaverit, totis viribus amplecti, divinaque sua
prudentia curare non gravetur, quam enixe possumus, rogamus, sihiquo omnino persuasum habeat cogitatus, aetiones, opes, regnum ipsumque no-
strum sanguinem si opus fuerit in suao apostolieao-qus sedis dignitati, splendori et conservationi eas vicissim paratissimum. Ad alia postremo, quae Vestra Sanctitas suo brevi, ae per nostros Oratores.s Duumque Melchiorem Langum nuper nobis signis- eavit, por dietos nostros oratores ipsi copioso impresentia respondemus, nostram mentem nostrumquo eius apertissimo declaramus: eis igitur certissimam
plenissimamque sdem V. Beatitudo haboro dignabi- tur. Quao selieissimo se diutissime valeat. Ex Regial nostra Gren ei die xxv. Marcii M. D. Ham. R. V. s ahetita tu
Sanetruo honignissimoque Duo nostro Pape Matiggimo Pator, deosculatis sanetissimis Vestrae Beatitudinis podibus. et humillima commondationa praemissa. Quotiens Dominus Mesellior Langus. Vestras Sanetitatis Camerarius, de euius orgamo hane olentia praeclarissimaque voluntate meeum
584쪽
loquitur, etsi nil novi nilquo reeentis sum narrareaeiam, iue undissimus tamen huiuseemodi sermo mihi emper est. ex quo ad meae erga Sanctitatem V. observantiae et antiquas obligationis vine ulum tanto magis in dies aecedit, quanto impensius in me amando ipsam perstare animadverto. Cum itaquo nec
eiusdsm Vestraa Sanetitatis maximis in mo eollatis honeseiis in augenda, nee ipsimet mihi in modilauda gilandave gratia ulla in parte satisfacere queam, omni studio, devotione, gratissimo addictissimoque
corde eam semper observabo, adnitarquo, ut sumina ista amoris et honevolentiao offeta in devineti simum suum ministrum collocasso se haud obseuraperet piat. Perloelo doinde V Sanctitatis brevi xxiv. dio Februarii ad me dato, ae his, quao ad Serenissimum Dilum meum Regem copiose porseripsit, probe intellectis. ingenti animi exultatione pereepi, quam
libere ot sineore nobiseum agat, quantoque opere utrique nostrum fidat. quao proseelo sibi eomperiissimum habere potest, Regiam hane Maiestatum esse ordo et animo in se vicissim constantissimo, ad quodam ieissimi sui animi institutum nune potissimum ae- cessum est, quod palam eo lat. Vestram Sanet ita. lam in communibus pertractandis negotiis consilia, cogitationesque suas fidentissime apertissimeque nobiseum eonsurro, qui hus perpendendis sie lagonii ubres adhibebimus, ut nonnisi honus aliquis rerum mvenius expeetandus sit Sed maxime dolendum est, gravissima undiquo perieula uniuersae Italiae, toti. quo Christianitati impendere, ad eaque propulsanda vires isthie omnium esse sermo ait titas et absumptas, quae profecto gerendi belli ratio. quamvis ardua atque dissicilis videatur, posteaquam tamen eo ventum est, ut totius rei summa quodammodo in procinetu appareat. et ad Italias statum eommunemque coneordiam stabiliendam, nonnullorumquo ambitionem reprimendam paululum adhuc supersit, eadem Sorma Regia Maiestas eortissimo cotisdit, Vestram Beatitudinem ex innata sua prudentia summa- quo dexteritate euraturam esse, ut isti Italiae populi quorum ros imprimis agitur ad neeessarios belli
sumptus sustinendos nonnihil etiam contribuant. quorum nempe inclinationem cognovisse, rerum quo omnium summam. statum negotiique gerendi rationem intellexisse. supra quam diei potest. hule Regias Maiestati optatissimum extitit, quo fit, ut rebus
suis posthae sit cautius prospeetura, non ignorans, quantum in omnem evantum do I aliis viribus sibi quoat polliedri. Quod porro ad doelarationem attinet, lquia dicta V. sanctitas ram totam, ut se habet, ex is lploratissimam tenet, pressiusque ae perspica ius praesens euneia cornit, oius super hoe genuntiam et iudieium Sortitus Dominus rastus Rex ob causas, quas lipsa prudentissime adduxit, magnopero probat. dixi
equo eius sapientiao declarationem hane fidentissime committit, nihil ambigons. quin dicta M. Sanetitas lomnia emetura praestituraque sit, quae ipsius fides et Ohaervantia postulat, et quae Gaa ae Caesareas Maiestatis rebus eondueihilia visa suerint. Super liis datias, in quibus eonsultandis V. Beatitudo suam mentem indieavit, nostrum eonsilium, at quid freto opus esse iudicemus, sollieite exquirens, maturam dolihorationem habuimus singulisque acturato libratis, quae nostra sit sententia atqua e silium, ad Regios Oratores V. Sanetitati latissime os ponendum scerotioribus notis impraesentia perscribo. quibus sonam eertissimamque in omnibus fidem habero dignahitur, eui ergo me otiam atqus etiam humillimo
commendo. Londini die rim. Martii M. D. IIII. E. V. S anetita tis
Sanetissimo Domino nostro Pape.
Saneimo Pator, Post humillima ad pedes Oseula obsequium. Cum monasia io do Abi rest od ordinia Cluniaeensis, per resignationem Bouerendissimi in christo patris Iaeohi Archiopiseopi Saneti Andreo
vacanti, honestum virum Magistrum David Belam, ipsius archipresulis ex fratro nopolam, ianignitata vestra proselendum nostris littoris ot eommendatio. nibus humillimis nominavimus: Ipse autem archipre-sul, huius Regni eane ollarius et primas, nobis et toti huis Romo suis prudentia et consilio, quibus egemino floret. plurimum suhvoniens gratissimus est pariter, et prelatus promovendus eius nepos, multoeiens apud Reges Christianissimum. Catholicum et Anium oratoris ossieto moderatissime tingens legatus, non tam gravia poscula perpessus, verum ingentem p euniam nostro intuitu oxposuit, quibus aliisque plurimis non modi eis in nos collatis obsequiis plurimum davietum reddidit, et ab utroque instanter requisiti, provisionem super predieto monastetio de Abirbroth nostris impensis expediti promisimus. Quocirca Beatitudinem Vestram rogamus humillimoquo obseeramur, quatinus predietam provisionem et Bullas apostolieas prelato Magistro Davidi luis nostris votis gratis, et absque quavis poeunio Oxaetione ab alio quam a nobis impendenda Sanctitas Vestra sua b nignissima humanitato expediri mandet et eurat, quorem gratissimam nobis effetet, obsequiumquo nostrum eidem deditissimum perpetuo reddet, que ad sollieissimum Catholi eo Eeelesio moderamen diutissi
Sanctius Clementissimoque Duo nostro Papo. Beatissime pater, post humillimam Commenda. tionem. ae devotissima pedum Oseula Malorum. N
hiseum nuper fuit Beverendus in Ch Esto frater N,
585쪽
eolaus seomhergus Mehiepia opus Capuanus, quem non alio ex pimus animo, quam si germanus nobis extitisset, tum quod inveteratus est amicus, rerum quo nostrarum omnium studiosissimus, tum vero quod incredibili nostra eum voluptate eum esse percipimus,
quem ob ingenitam illi in gravissimis quibusque peditraetandis rebus prudentiam, summam fidem, singularemque industriam non minori adiunetam prohitati, intimum si hi a consiliis, aetionibus, eogitationibu que merito V. Sanetitas olegerit. tantaque dexteritato ae modestia, quas in mandatis habehat, et quae suas fidot eommissa erant, nobis exposuit, ut virum hune ad ardua quaeque gerenda duntaxat natum soroexistimaverimus: neeurato itaque loquentem illum audivimus, eum V Sanelitato nos loqui arbitrati, totumque nostrum animum attentasque aures sut ehristia. num priueipem doeet; illi aeeommodavimus, cuius
nobis Oxpositas rationes, sedulasque suasiones, at
quo optimum imprimis Vestrae Beatitudinis devderium, et boni pastoris studium, postquam omni ex parte probe trutinavissemus, do his omnibus ube
rimo at liherrime cum eo sumus eoiloquuti, sineerumque nostrum poclus consiliorumque nostrorum
rationes illi ingenue patokeimus, et ad singula responsum dodimus, Christianas reipublieao sesutaro.
Vre. sanetitati gratum. ea clien Rogo dignum suteonfidimus suturum: id quod diligenter ae fidesitor
Ab oodem fratre Nieolao sibi expositum iri non ambigimus, in quam etiam sententiam ex nostro lathie oratore, eui plenissimam semper sdem haberi proe mur. V. Sanctitas nonnulla poreipiet. Quas solletis,
me, ae diutissimo semper valeat. Ex Regia nostra Grenvitet die xxv. Maii N. D. XXIIII.
Sanetissimo Domino nostro Papo Beatissima pater, humillimam prosternaeionem ad pedum Oseula beatorum. Quum paulo antehae Roherius, fune Rossonsis Episcopus, Legatione nostra ad avuneulum nostrum Anglorum Rhgom sun-gorotur. hullo Sanetitatis Vestre do ipsius ad Dun-heldensem Sodom translations hue illato suerunt, tumque fama iner uit, de qua et alteras ad sanetit, tam V. litteras dedimus, Eandem de Dunheldensis oeciosio huelibus pensiones aliquot disposuisse, unam euidam Iaeobo Croichton, Predieatorum ordinem professo, euius rei novitas adeo omnium animos detinet, ut vix eredibilo sit, quam indigno serant Dunbel- dotigem Sodom hominthus nobis et Regno nostro parum commodis, et illi prosertim, quom relligionis suo professio inhabilem reddit, voetigalem fiori: vorum nos, qui niehil de vestra Sanctitatis in ro erelasim stiea potestate amhigimus, quin hee et multo maiorasaeero possit, pensiones istas tolli, non tam hortatur ipsius Rohorti do nobis semol atque iterum optime meriti condieto saeta deterior, quam imminens contenendo relligionis Oee io. Si hee ab apostoli eo culmino claustrorum degerioribus impetrare liceat. quod malum, si paulatim ex Sanelitatis Vostro indulgentia hae tumultuantis rei eristiane tempestato
in Regno nostro irrepsarit, suturum esse timemus. no proeliviores hominum animi in peiora defietant, tum iam pro comperto habent relligiosos viros spretis maiorum monitis Romam eonvolare, atque istio studii et digeiplino speetem sibi pretexentos eum beneficiorum aueupio nunc recenter ab huiusee ordinis hominibus adinvonio inter lateos versari. Tanta est enim apud nostros Prodieatorum seruanda relligionis severitas, tanta strictioris vite austetitas, et ut eum honesciorum erustulis alantur, tam inaudita rastas. ut nusquam sihi porsuasum bahere possint, verea iurei ando paupertati astrie os eontra rogulare institutum, ubi aliud ipsorum merita non exigunt, posse honoseiorum proventibus locupletari. Etenim nisi auspieatissima Vestra Sanetitatis providendia in divina vinea veprieulas istas iam tenero n radice sententes rescive it, brevi erit hano omnem auctoritatem eontemptui haberi Ideo hoe nos depreeari hortantur relligionis amor, et Cristo fides sam per devotissima, quamobrem sanetitatem Vestram pro uno pietatis omeso prceamur, Dunheldensem Sodem ab exolvendis, quot alligata est, pensionihus liberam reddat, et invaleseentes in Begno nostro novitates tollat diadistibus. Nosque lieet ostia situ inlae cristi nos prines pes ultima tenentes, ad propulsandum tamen omnem eatholico fidei prevaricationem intor primos Vostra spectahit Sanctitas, que cum summo bonorum omnium inermento valeat selidissima. Ex regia nostre Edinburgensi decimoquinto die mensis Septembris Antio ab Inearnato Cristo quingentesimo vigesimoquarto supra millesimum. Ε iusdem) V eatrao S anetitatis
Sanctissimo Domino nostro Pape. Beatissime pater. Devotissima ad pedes Meula. Arbitramur Vostram Sanctitatom iampridem intello- iusso, quemadmodum in Regni nostri gubernium atque administrationem. Dueis Albanie iugo, quo nostra teneria etas diu premebatur, tandem ercusso, erueti sumus, in eoque universalis pari lamenti statuto omniumquo nobilium procerum ae subditorum
nostrorum eonstantissimo assensu confirmati, quam
nostram ad regie dignitatis culmen exaltationem eu-rantibus regni primoribus eum sdissimis eo illariis,ot Carissimus nobis stator et muneulus Aenrieus -- glie Rex Serenissimus polantissimus prudentissimo
suo eonsilio scies et auxilio iuvavit, ut plans ob
586쪽
sincerissimum eius erga nos animum fraterno volun
talis benignissimiquo parentis gignificationem, dum status nostor componeretur. Serenissima sua Mai atas nos sibi plurimum do vinctos reddidost. Nuno
vero ob nostram predeeossorumque nostrorum in Sanetam Romanam Melesiam antiquam observanesam,
diesquo Serenissimi nostri avuneuli intuitu proculdubio speramus Vestram Beatitudinem pro nostrarum rerum stabilimento et eonservatione esse nobis exeordo affuturam. Dum itaque una eum fidelissimis oonsilia iis nostris Status nostes summam perpendoremus, extemplo cognominis hella, hostilitatem. inimieteias. odium, simultates inrastinasque seditiones in nostrum gravissimum dispendium suisse dicti Albanio Duela eulpa, arto, industria atque perfidia r gno subditisquo nostria illatas, que ingenia mala, quum ex hae potissimum octasione exorta suerint, quod pretitus Dux eos omnes spiritualibus regni nostri promoeionibus sibi eoneiliavit, quos suarum imsidiarum putavit aptissimos eompliees suturos: huienos propterea malo ceterisque belli timentis quoad
possumus occurrere, paciquo omnia adversanria ex toto amovere deerevimus. Proindo sanetitatom V atram reverentissima precamur, ut Archiepiscopatus,
Episcopatus ae eotem omnia sacerdostia, spiritualesque promotiones, quo nune in hoc regno vacant, imposterumque vaearo contigerint, dignetur iuxtaeone in Motis regibus ab ista apostolim Sode privilegia Metenna observata nostras ad octo monsese eetare nominaesonis litteras, et hiis eonserre ho-nsfieta, quos Beatitudini Vostro su ius commendaturi, nee ullam amplius dieii Dueis commendatamnem, quem a Gnsiliariorum nostrorum estu omnino
abegimus, pro quaquam admittere velit: saetio nempe res nostro quotidie in melius maloscent, si fideles nostos subditos meritis honeseiis desorandi nobisque eonciliandi assuerit saeuitas. Vostram igitur saneti- talam iterum atquo iterum impenso rogamus, ut huie nostro desiderio iustoque petieioni satisfacere non
gravetur, quo nomino. etsi non ambi mus, quinoidem Serenissimo nostro fratri et avuneulo sit m ximo gratis tura, He tamen nos semper erga Beatitudinora Vestram apostolicamque Sodem geremus, ut gratitudinem, fidem observaneiamque nostram integerrimam sit in rctus omnibus ipso semper agnitum, que ad solidissimum dominiet gregis et rei eribatiane moderamen diu prosperrime valeat. Ex Edin burgo quinto die mensis Octobris Anno moto mil.
lesimo quingentesimo vicesimoquaris.
Sanetissimo Clomonimoque Diio nostro Papo Beatissimo pater, post humillimam Commendationem, et devotissima pedum Oseula beatorum. Quam via sepo antea ex animo Vestre Beatitudini commemdaverimus dilectum ae fidelem servatorem nostrum Ioannem Cavaleantem. eivem Florentinum, rogavinrimusque, ut in precipuam nostram gratiam in eius rebus omnibus suo favore, bala inio atqno nuth filato illi adesso dignaretur: qnoniam famon ob eom. plura erga nos ossicia pinosatum Ioannem summopere diligimus. intor earosque habemus, sumus ei, quo
tiens datur oreasio, iustis in rebus adsui Quum linquo quaedam ne eia istio hahoat, in quihus pedi agendia Vestra Sanctitas maximo usui esse potest, voluimus lus nostris litutis eundem servitorem n strum ipsi donuo commendare, idque eo libentius laeimus, quod eum et fidelem st nobis inserviendi empidissimum semper perspeximus. Vestram ideireo Beatitudinom impenso oramus. quod illi volit in
mnibus Oeerrentiis sie nostro intuitu savero atque adsistere, ut persentiat nostrum amorem ne benevolentiam re quapiam sibi plurimum prosuisse. Quie- quid vero benignitatis Vostra Sanetitas in eum conis tulerit, gratissimo libentissimoqua animo nos nec pruri sumus. Et solieissimo ae diutissime ipsa valeat. Ex Rogia nostra apud Dunslatio die vi. Ocim
Sanetissimo Clemenimoquo Dtio nostro Pape. Beatissimo pater. post humillimam Commendationem, at devotissima pedum Oseula Natorum. Α- deo singulare est Vestre Beatitudinis erga nos sim dium, ut quamvis innumera oademquo proclafissima sui erga nos paterni Meetus indieia semper extit rint, nullum tamen de nobis optimo morandi modum
sibi emo volit, id quod Reverendus Dominus Bath
niensis, noster isthie orator, quid quo mis littoris haud ignomro nos patitur: uberrime namque perseri-hit, quam gratus cariisquo ipso Vestro Beatitudini sit, quantaque aviditata omnom illa de nobis seris monem ample latur. summa cordis synceritato et promptitudine cuneta essectura, quao vel nobis grata esse, vel rebus nost is perspieit ullo modo expedire: istam profecto egregiam voluntatem non in fluxibilibus momentaneisque dumtaxat rebus, verum etitam in his, in quibus de aeterna gloria, nostraequo animas saluto imprimim gitur, accurato a Vestra Sanctitato prostari, novissimum eius ad nos Brevolneidissime testatur, in quo nobis Serenissimaequo Consorii nostrae devotionis gratia peregro prefiebseentibus plenariam remissionem benignissime olargitur. ob istam itaquo immensam liberalitatem, paremque amantissimi peeioris signis eationom Sanet, lati Vestre quam maximas possumus gratias agimus.
quibus illa ex parte reserendis, Eret vires nostras
587쪽
impares esso eo oseamus, eas tamen filiali animo eordatissimoque studio in omne tempus adaequare eon imur. Nobis preterea retulit noster omnium iniimus fidelissimusquo consiliarius Bouerendissimus Dominus Eboraeensis, quam ex animo Vestra Sanetlias suam legationem indies doeentius liberaliusque adaugeat, nilque prorsus omittat, quod ad eum exornandum speetaro existimaverit, in tan aequo propensionis haud obseurum argumentum, saevitai quaedam supprimendi monasteria. eaque collegio quod prostantissimis dicatum studiis nuno extruit Oxonie, auctoritate apostolica adneetendi eoneessiit quae Vestra sanetitatis honoseontia, quoniam in eommune bonarum diseiplinarum eommodum et augu- montum haud dubie eessura est, non nisi summo
pere grata et ac pia nobis eontigit, eo nomino Vestro Beatitudini nos plurimum dehoro salsimur, vehementissimo laetamur ah ipsa quoque virum hune, quem a consiliis cogitationibusque nostris primarium unice nobis amandum delegimus, pati boni italo otamore eompilaeti, ex euius ineremento nobis latiquo nostra Regno splendoris. gloriae, decorisquo quam mullum gemper a edi iudieamus: quaeeumque igitur honescia, seu dignitatem Vestra sanetitas in lsum eontulerit, non alio animo. quam si in nos extarent collata, accipiemus. Cetera porro, quast gravissimi momenti impresentia oeeurrant, ad eundem nostrum oratorem vostro Sanetitati nostro nomino sigillatim exponenda perge ibimus: eam ideirco summopero rogamus, ut ipsam fidem, quain loquentibus
nobis haberet, illi prestaro dignetur. Et selieissimeae diutissimo valeat Ex Regia nostra apud Antulldio x. Octobris M. D. xXIIII.
Sane imo benignissimoquo Duo nostro Pape. Beatissime Pater, deosculatis sanetissimis Vostras Beatitudinis pedibus, et humillima commendationa promissa. Non laetio a quoquam exprimi posse arbitror, quantum lactitio Serenissimus Dsuqmeus Rex coneeperit, quantumque splendoris, et glorio sibi universoque suo Regno neeossum putet, ex saeratissimo pretiosissimeque Rosao a V. Boalitudino misso munere, quod palico gaudio inaestimabiliqua pompa sic exmpit, ut promptissimum suerit agnoseere, quo sit Vestrao Boalitudinis in suam Mai latem benovolentia, si talequo vidissim ipsius in sanetam Romanam Ecelesiam studium et obsorvantia, ad euius cumulum, quantum seri potuit, erhoe proelarissimo dono tantundem est additum, in quo exhibendo Bevorendus Dsus Hannibal ea orationo est usus, qua benignissimum V. Sanelitatis animuin haud obseure indiearet, longeque ampliora se mn is eantiora de ma disseruit, quam vel promeritum mo seiam, vel aliqua ex parte V. Beatitudinis do me iudieio, eoneepteque opinioni nisi sdol ae devotione unquam possim satisfacere: dietus nam- quo Dss Hannibal pluribus testatus est, V. Sanctit lam ex ingenti suo inestis non optimi fratris loeo duntaxat me habere, verum etiam quodam modo ingue sublimitatis pontiueiique muneris Collegam maeonsere: hae ego insigni laudo quanto in dios mosateor indigniorem, tanto ardentius adnitar, ut sde-lisgimi devotissimiquo sorvuli ossieta omni ex parte prosum: quod si ulla in re ministerium meum sibi usui esse posse putaverit, maximi bonostii loeo Oxistimabo, ut opera meque toto silentissime utatur, nulliqua labori, pori lo, nee ipso sanguini unquam paream, ut eius desideriis atque mandatis semper inserviam Cui interim mo etiam se etiam humillimo commendo. Londini die xxi. Oetobris M. n. xx III.
Sanelmo benignissimoque Duo nostro Papo. Beatissimo Pater, de eulatis sanetissimis Vestro Beatitudinis pedibus humillimaque commendatione promissa. Quantum de V Sanetitatis in moanimo queam mihi pollieoK. innumhris bonoseontio indieiis ipsa semper loeupletissime deelarat, nee patitur ob genuinam suam erga me affectionem quie- quam diu a me dosiderari, quod Ox dignitata, honore.
eommodo inerementoque meo ossa percipit, gloriosius pulchriusque existimans aretiori indies vinculo me sibi adstringere, veteribusque beneseiis nova ae- cumulara, quam eollatorum gratiam ullam expectare: quod presecto benignissimum suum institutum nunc maxime comprohavit in bulla, qua super n meio tratrum Minorum de obsorvantia ad me misit in quam sententiam quequo mee Legulionis partes debeant interpraefari , ne in controversiam post hae cuiusquam astutia adduci queant, aperto deelarans:
deramino ae diserotions in eunetis utar, ut nullus raneor nullaquo premus immurmuratio ad eius aurea possit ox ista oecasione deseres, nilque geram, quod in nostras religionis ornamentum et gloriam, Romano Eeelesie dignitatem, summarnquo V. Sanestatis laudem haud dubio redundaturum non videatur, usquo adeo ut eam gavissuram sperem, hane suam authostatem mihi eoneessisse. Gratissima do- indo mihi est a M. Sanctitato mihi indulta saeultas. nonnulla Nonasteria trium millium dumiorum summam in annuo valore non Oxeedontia supprimendi, eaque meo oxoniensi collogio perpetuo adiungondi: quod profecto eum in honorum saerorumquo studi rum eommodum, eatholice prosessionis conservati
nem, nostre que fidei propagationem manifesto eessu-
588쪽
ram a me construatur, preter gratiam, quam Se aliae Regia Maiestas universumque suum Regnum
Oidem V. Sanetitati perpetuo debebit, ex hoc qum
quo iam bono oporo aeternam gloriam, uberrimam-
quo moreedom in eoelis sibi eomparabit, totiusque fruetus particeps ae author ipsa aestimabitur: qua ex re, si quid ad meo servitutis vinetitum addi potuit , salaor ex devinetissimo iterum atquo irarum devinetiorem adstrietioremque me illi esse factum, et quum roserendi gratiam ingonii V. Sanctitatis munere, ae lihoralitate sit omnis via mihi proelii-sa, non deero animo, eorde atque observantia eam illi perpetuo habere . devotissimumque suum sero-lum me in omni aetione eomprohare. Cetera vero, quo mihi impresentis o currunt. Ex Reverendo Diio
Bathoniensi V. Boatitudo uberrimo intelliget, cui ut in omnibus perindo ae mihi eertissimam fidem pre Maro dignetur, humillime obseero, ipsique reverentissimo me commendo. Lotidini die xxi. Oetobris
Sanetissimo clementitioque Diio nostro Pape. Beatissimo pater, post humillimam Commendationem, ne devotissima pedum Oseula beatorum. Ab initio statim nostrae eum Mumo Diio L. Cardinato Campegio eontraetae amieitias tam singulari probblato, ingenti erudition . pari modestia animique imtegritate ac prudentia non minori eum deeoratum esso perspeximus, ut dignissimus sane nobis fuerit
visus, quem amaremus ex eordo: istam vero henm volam nostram erga go voluntatem quibuscumque
potuit ossietis . compluribusque do nobis optimo res rendi iudieiis sie semper ipse adauxit et conservavit, ut suae dignitatis, commodi atquo ineramentinos vicissim quam maximo studiosos reddiderit. Hune itaque virum, quem V. Beatitudini suis virtutibus merito gratissimum fore sciebamus, ubi in
nostrum Regniquo nostri protectorem elegissemus, quanto illum asseetu eomplecteremur, rebus ipsis quandoque deelarandi occasionem omnem avide e speetavimus. quam nunc oblatam. huiequo nostro voto satisfactum esse mirifieo laetamur. Proinde
quum Saresbuesensis Episeopatus per obitum Atidi in Christo patria Dtii Edmundi eius ultimi Epi in
hoe nostro Regno vacet. Reverendissimumquo Duiuncardinalem Campeium dignum existimemus, eui illius cura et onus demandetur: V. Sanctitatem rogamus, ut ad hune Saresburiensom Epatum vacantommoque pastore orbatum velit prelatum Diiurn cam. peium evehere ac promovere. quod nobis gratissimum optatissimumque extabit, speramusquo illum
dieto Episeopaiui non medioeri solaeto fruetuique
suturum, ae in re administrando rem Deo aeceptam, nostraeque expectationiquo eo otiam haud dubie prestiturum osse. Et selieissime ae diutissime valeat Vestra Sanctitas. Ex Regia nostra Gran ei dia prima Novembris v D. XIIII. Ε iusde iu) V est rao F anesta tia
Sanetiuo boni issimoque Duo nostro Pape. Beatissimo Pator. deoseulatis saneti imis Vostras Beatitudinis pedibus et humillima commendatione praomissa. Binia suis ornatissimis h revilius Rinum Dtium Cardinalem Camphium pulchra vi tutum ae meritorum eommemorations Sermo Dso meo Regi, et mihi, quam potuit, studiosissime V. Sanctitas nuper eommendavit, rogavitque. ut ex Saresburiensi nune vaeanto Episeopatu illius dignitas ae fortunae plurimum augerentur: quo profectoaeeurata commendatio extitit aeceptior, quam his
litteris saetio possit exprimi, ob id presertim, quod
elarissimo hoe V. Beatitudinis instimonio eum virum utrique nostrum ex so eatissimum, ab ipsa quoque vehementer amari porgensimus. Ueotque Inuietissima hace Regia Maiestas partim ob morum integritatem, vitae candorem excellentissimasquo animi dotes, partim vero ob studium ae sidem, quam suis rebus omnibus in eo somper singularem est experia, Saraabu-riissem hane oeelesiam Amo Domino Campeio, qui in arduo Lutheri negocio strenue vorsatur, ac de uis niversa Christi religiono quam optime meretur, eo serre decrevisset, nee heo sua voluntas ab universa
Saresburiensi diocesi, omniquo serino Regni clero assiduis preethus, summisquo adnitonta rationi hus, asserenie quoquo huius Episeopatus quieti ae solacio pessima eonsultum iri, si Cardinali et Oxtoro et absenti illius eura erederetur, neutiquam potuerit immutari: non desii tamen in hae octasiono meum in praefatum Mum Dtium Campegium sincerissimum affectum, eupidissimamquo voluntatem palam attestari, oinnemquo meam gratiam, operam, indistriam atquo authoritatem illius utilitati et ornamento ne commodare, usque adeo ut serenissima heo Maiestas tum mea intercessione, tum etiam poeuliari quodam suo iudieio adduela, eum ista gratitudina ael theralitate omnino de raro statuerit. Huic vero misi id proponsioni Ox eordatissimis V. Boatitudinis bro.
vibus, quo maximi lut par eaq semper a nobis aestimantur, tantum ponderis Meessit, quod his longo ampliora Soris a Sua Maiestas V. Sanctitatis intuitu haud dubie praestitisset. Suis itaque littoris Vestram Beatitudinem improsontia rogat, ut ad Sarecturion-som Eeelesiam dignetur illum ex more promovere, que nil preterea gratius seu optatius eidem Regia
Maiestati potest osseere, quam si in totius negotiit ac bullarum expeditione ingentem benefieentiam li-
589쪽
heralitatemque isse suam eum uiatissimo deelaraverit, paremque benevolentiam, commune iudieium ae eandem voluntatem in optimo isto atque dignissimo honogiando Cardinale vieissim ostenderit. Cetera porro, quo magni momenti impresentia oeeurrunt, et que
eommunibus rebus eonferre arbitramur, seeretioribus
littoris V. Sanelitati exponenda ad Revs dum Dssum Bathoniengem Regium istie Oratorem sigillatim perseribo, cui ut plenissimam eertissimamque in omnibus fidem habere non gravetur, vehementissime rogo, meque ipsi etiam atque otiam humillimo commendo. Londini die xi. Novembris M. D. I xlui.
Sanetissimo in Christo Patri et D no CLEMENeti Pontifiei maximo atque eius nomini septimo, I co- sua Dei gratia Motorum Rex Sanctitatis Sue poeuliaris filius, humillimam prosternationem ad pedum
Oseula beatorum. Sanetitatem Vestram, Beatissimo patρr, ex regni nostri procerum consilio eorum, que ad gentis nostro tranquillitatem maximo conducant, et ex amplissimo vestro disponsationis ossitio prosectura sunt, eertiorem et oratam sacere decrevimus.
Sano eum in pupillari nostra etate, quam nondum excessimus, Charissimus eonsanguineus noster Iohannes Albanio Dux . in tutelam nostram et regni nostri gubernationem ex Gallia acetius, munus hoe annis iam deeem gesserit, frequentiori inmon olus gentia et iudiciorum cessatione status rei nostre se quasi attritum sonserit et oppressum: hoe nos proxime nune annos puberes restituero eonantes, adhibita nostrorum procerum providentia, quod consanguineus et tutor noster in Galliis absens ad promis sum diem redire non euraverit, Eundem in regni ... nostri consessu unanimi omnium eonsensu et ossitio et administrationo suis exaueloravimus, Nobisque cum magnatum aliquot prudentiorum consilio rem gerendam suseepimus. Sed ut hoe, ad quo divino anhelamus auxilio, felleius sueeedant, non parum prodesso visum est, quod maioribus nostris Seotorum Regibus Sanctitatis V. prodeeessores Romani Pontifera oetomestre congessero privilegium: quod ut nobis V. Beatitudinis muniseontia ratum maneat atque frmure, Nostrasque per id tempus eadem V. Beatitudo littoras expoetaverit commendalitias, plurimum obnixeque precamur. Ceterum si consanguineus noster sua auetoritato quemvis ad benestium
aliquod hoe Romane Sedis indulto promoveri eupiat, illum V. Sanetitas inanem vacuumquo dimittat, et nobis solum i suo pateat impetrandi saeuitas. Etenim neequicquam ex parto nostra deerit, quod ad
Christiane religionis augmentum sacrosaneteque apostolice Sed is tutamen pro regni nostri viribus sa-eere possimus, has primas filioli preces vestra non roseeat sanetitas, cui longissimos annos selieiores
que precamur successus. Ex Castro nostro Edin- burgensi xxviii. Novemhris M D. xxiiii. E. V. S.
Sanetissimo Clemonimoque Dsio nostro Pape. Beatissimo pater, post humillimam Commendationem, et devotissima pedum oscula beatorum. Post quam Serenissimus Rex Scotiao frater ae nepos noster carissimus ad Regni sui moderationem, Deo bene ει vento, eommuni subditorum suorum applausu ot M- sonsu, publicaque omnium laetitia orseius esset, ne excussa tandem Ducis Albaniae Urannido, dologis perniciosisquo laetionibus praeut amotis. suae ditionis gubernaeula assumpsis et, iniquasquo illius viri aetiones in melius reformasset, tantam in iure suo euiquo tribuendo prudentiam ae voluntatem prostiistit, quod perspectam suorum fidem pulcherrimo confirmavit, et ceteros, si qui dubii essent animi, suis sibi beneseiis perpetuo eonciliaverit, usque adeo ut ad sua o Regiae Mesostatis obseruantiam fide ac studio inter se propemodum eertare credantur In nobis vero tantum spei collocavit, tanto nos ametu prosequitur, tantum deniquo in omnibus agendis eonsilio, iudicio, authoritati gratiaeque nostrast tribuit, ut nil prorsus nobis ineonsultis aerum velit, cui nos
pari eorde eademque voluntato sumus semper ro-
sponsuri. Quum igitur Abbatiam de Metrossa in suo Regno impraesentia vaeantem idem Serihus noster
nepos Venerando DBo Iohanni Maxweli Ahiati do
Dundranane a V. Sanetitate eonferri, Serenissime- quo Regino matri suo, Sorori nostro, quandam mea pensionem reservari cupiat, ae ad Abbatiam do Dundranane per huiusmodi eollationem mox vae turam Dism Io. Silawari, suum dileetissimum fami liarem, promoveri optet, istud suum desiderium aliis litioris ipse nune V. Beatitudini commendet: voluit quoquo in hae re nos et modiatores et intere fores adhibere . id quod eo libentius eurandum suscepimus quia dieti Rogis seonestas, ae res omnes pe inde at- quo nostrae eordi nobis sunt, compertumqne habemus illum ob suam erga Bsom V. devotionem, nostram. que pariter intoreessionem hoe suo desiderio, ot donobis eoneepta si dueta nouliquam hau datum iri. Ipgam pro indo vehementissime rogamus, ut eiusdem nepotis nostri praeibus ot petitioni adimere, si equo oeeuris rantibus negoetis omnibus nostro intuitu favere velit. quod Dueis Albanie pro hae re, et aliis quibuseum quo imposiorum conatus ot intereassiones nullo pa-eio admitiantur. Non gravetur preterea V. Sanetitas precum nostrarum intorventu in Begni Seotis promotionibus eonserendis, predicti Regis litteras sleuti ipsius progenitoribus antea benigne indulsin ad oeto
590쪽
menses a vacationis tempore expectare, ex eiusque
voluntato et arbitrio promotiones huiusmodi eonferre. Quod ut nobis gratissimnm optatissimumque est su- lturum, sie V. Beatitudo ammantibus nobis erodat rem hane in dieii nepotis nostri eommodum et tutolam, tutiusque illius Regni ae Reipublice Christiano quietem haud dubist redundaturam esse. Hoc propter ea negotium, quanto posgumus, studio et eordis a foetu iterum atquo iterum V. sanetati commendamus. Quam Deus Altissimus saetieein si quo longam vam tueatur. Ex Rogia nostra Hari sordia dio ti.
Carissimo in Christo filio nostro Iaeotio rugi Seotiae Illustri. CLκ-Νs PP. VII. Carissimo in Chrigio sit ii,
ster. salui. et . Ex litteris tuis quinta Oetobris datis cognovimus, Cessitudinem tuam de suorum omnium Proeerum eonsilio ad regni regimen evectam, et in
solio regali stabilitam missa, aeeodenis ad id quoque Carissimi in Christo filii nostri Henriei Angliae Regis. fidei defensoris, Muneuli tui auxilio, quem nos
semper eupidum status amplitudinis tuae eo ovimus, quod nobis auditu periireundum fuit. Nam eum tuae favemus dignitati, quam iustam et dilium into maiorum quoque tuorum preetaris virtutibus, olorga hane Sane tam sedem ossiciis responsuram non dubitemus, tum gaudemus omni nomino paeis atque eoneordiae, quam inter duo ista rugna Angliao et Seotias saetam atque firmatam tueundo Meepimus nuneio. Utinam ea quoque in universa reliqua Christianitate eonstitui et componi posseti in quo nos quidem ita laboramus, ut neque diurnae quietis partem ullam, neque naturae capiamus, sed adhue durioribus animis bellantium nostris eonsiliis et pate nis monitionibus non est obtemperatum: pro quo ut Deus et Duus noster sua celesti providentia aettonia thus nostris tondentibus ad pacem lavero dignetur tuae quoque Celsitudinis ost ot orare eum et orandum eoteris tuis omnibus mandare. De te xoro ipso quamquam existimemus te tua sponto reete et iuste acturum omnia. innixum cum prestanti natura tua, tum eiusdem avuneuli tui, Angliao Regis, prudentissimi eonsiliis: iamen nostrum quoque est monere ab
quo hortari. ut in hoc Rogni tui primordio gratus primum illi summo rugi et regnorum omnium ladigitori Deo studeas esse. De do ita to temperato geras, ut amici et fideles tui bene sieientiam, et si qui alieniore a te animo fortassis exhilarunt, iustitiam ei moderationem tuam intelligant, pacemque in primis retineas, sine qua nihil stabile et lutum toneri potest. De tuis vero et maiorum tuorum, quac ad nos perserihis privilegiis, nihil sumus nisi quod erit re-etum et debitum facturi, et eum in illis conservandis, tum in retoris omnibus ad status tui firmitatem pertinentibus ita aeturi, ut Cessitudo tua intelligat
eurae nohis esse et salutem et dignitatem suam. Datum Romao apud Sanetum Petrum sub annulo Pigeaioris die xxviiii. Novembris M. D. xxvii. Pontiueatus nostri anno secundo.
Sanetissimo Clernent mcqua Diio nostro Papae. Boalissime . palor, post humillimam commondationem, et devotissima beatorum pedum Oseula. Inter cetera, que ex animi sontentia nobis eontingi exoptamus . ea sunt precipua. quo paternum Vestrae Beatitudinis erga nos ametum in dies eo tantiorem obfirmatioremque reddere possunt, non quod do eo quiequam imminui posse, vel ad eius conservationem assiduo aliquo adiumonto opus fore suspicemur, sed
ob id dumtaxat . quod in huiusmodi mutuas voluntatis pignoribus perpetuisque monumentis ineredibili
eum voluptate versamur. Cui nostro desyderio quam eumulate fuerit nuper a Vestra Sanctitato satisfactum
j licti ullis lililaris haud Aello exprimi queat, paucis
tamen edieendum existimavimus, quantum solidi prui eique gaudii attulerit preeiosum Vostro Beatitudinis Rosao ad nos missum munus, Chrismatis balsamo eoni se eratum, quod etsi sua exeellentia, fragrantissimo odoro, inae xii militique medela sit ad eontagiosas quaslibet animi tollendas labes, presentaneum salube rimumque pharmacum, a Vestra tamen Beatitudine, Medies ot sanetissimo et fidissimo, illud propinatum non nisi eertissimam salutem pollieetur. Hoc itaque suo optimo mentis splendissimum insigna a mulido Duo Hanibalo Consiliario nostro, et ad id a Vestra Sanelitata nuneio et latore lut in hoc quoquo parem nobiseum eordis coniunctionem eandemquo volunt ioni prasistaret nobis exhibito, tanto reverentius publiea laetitia exeopimus, quanto poeuliarius hasreditarium avitumquo nostras domui ornamentum suavissima hee Rosa semper extitit. Immensas igitur humillimasque sanet. Vestro gratias ex cordo agimus non solum ob eandidissimi sui in nos animi si isses. tionem, verum etiam quod in gloriosissimo Christianorum Principum eoetu dignos nos censu est, quos saeratissimo hoe suo dono ipsa exornaret. Cuius pro-keto acerrimum iudicium non alio admittimus animo, quam ut nostram in apostolieam Sedem deuotionem, et innatum erga Beatitudinem Vestram studium rebus ipsis in quemlibet eventum eomprobemus, atque omnia prestemus ossicia, quo ab ullo Prinei pe uel
addi otissimo stio expoetari queat. Et selieissimo ae diutissime ipsa valeat. Ex Regia nostra apud Du-