Opus de finibus imperii germanici, quo jura finium, quibus illud continetur, a primo ejus exordio usque ad haec nostra tempora illustrantur

551쪽

or DE FiNigus IMp. GERMANIC Pontifici paret, aut eius beneficio possidetur, fortassis haud , adeo dissicile fuerit Imperii iura in id quod Italiae reliquum est, ab intexitu quem minatur, defendere. Etiam hic ibincia vehementer turbatur a scriptoribus non

Italicis solum sed Germanicis etiam , quod mireris. In id enim velut ex compacto bdeas multos eorum eosque longe praeclarissimos conssentire quasi cum riderico I re num omne Italiae quod primus Otto cli kqsus armis Cermaniae asseruerat, conci lcrin illum scilicet Italiae Regum aula ultimum, qui successerunt vero in Italiam nihil habuille juris, saltim nunc ejus nihil quicquam cis cra Hinc sane politissimus scriptor Carolus iso snius suum de Regno Italiae opus Friderici lius temporibus iere definivit. portunam, ait postumorum operis illius librorum editor A sexander Caprara , claudenda historia ratinem adinvenit cum enim pon perniciosum ocles Romana infestum Friderici II primimium, per viginti circiter annos Imperium inter

regno borasset ita Reem Italia potestas se

552쪽

vix certe quae Regni in Italia nomen adhue extat. ad hoc igitur usque te in historiam peri ci acuit, ad quod, uniuae quasi afficiis nI talia dominante Imperatore, omnia gerebantur.

Iisdem de caussis Fridericus idem Cassiium ultimus audit On lirio Patavinio magni cane judi- Vci ς IM .ςxs non 'bnuam plendoremio Regiae dignitatis cum Friderico fere extinctum ipsam alneia illam ne nunc quidem omnino interiisse superuit scilicet etiamnum saltim parte summa Regiorum urium liqv dum facere iam conabor idque illo argumento, quod nec ape st te nec tacite iuribus illis Germania hactenus,

'Ilx,ςQquςn quidem longi temporis a qua praescriptione integram libertatem sibi Ita

lia pepererit.

g Quoniam si excipias id quod pacis nublicae

553쪽

tiores quasque plena donast libertate, non de sunt qui memorent. Carolus Sigonius .cio de Regno Italia coloptionem toti illi operi impositurus quae hac de re acliat, digna sunt quae heiclegantur Huius, inquit, Regni iurasuperior,bus temporibus constanti populorum contumacia immutata, ut primus,str alienasse Rodu phusCasar DICITUR, Hyrimus etiam viam aperuisse ipsus Regni excidio EXISTIMATUR.

Etenim Gelsa civitates ad obsequium redi-iogere pristinum cupiens, ut in Italiam ad coronam Imperii accipiendam non venire oportunis viribus destitutus decrevit, quod diceret,se Προuntium Italiam sigia cernere , exeuntium non videre sequenti anno Prisci dem A cum Genuensem, micarium Impertigeneralem an

consitutum hujus incis gratia desinavit cum

elus adventus omnium in se animos conzertisset, ipse in Etruriam progressus Florentia mysArnum ad S. Gregorii adem consedit, ac magi 1οfratus ad se civitatum publico edicto Socavit cui ubi venerunt, Rodus nomine anti

a regibus p eri solitum sidentatis ab eissa' cram Utum poposcit od in , vetere m

554쪽

LiggDII CAp. XXIII os pridem usurpata libertate malata, disertis en ituras esse negarunt. Gua re audita ira incensuae, extemplo Florentia se proripuit, atque Aretium profecti , Florentinos, Senenses, iu- , censes, Pistorienses, caeterosque populoscontumaces di nunciam , ac solemni edicto proscripsituri cum se a uel f sertum, tabellinis ero ius cum esse, quia cum uel f siquando semserat, ac propterea parum retias administram,' idoneum esse videret ue protinuae ad Rosi Ium in Germaniam se recepit, id cultates oblata revocanda ad regiam auctoritatem ttruria rettulit cui QRodusu permo-

pena Lentis atque eundem cum his mandatis

p pulos regia voluntati ac gratia statim ad m, quaque ipse potestate instructas redi se , e cuit Uuod ubiisse cognoverunt confest in , qui iace libertatis aliqua fruebantur, ictam pecunia Ammam solverunt lac liber Ss a late

555쪽

DEJiNi3U IMP. GERMANaeltate redempta, praecipua ad eam rem primi iaeticuerunt. Hoc vero non solum Italici sed Miam Germanici scriptore memoria commenda.

Haec quidem Sigonius. At illi fidem smem prudens adhibuerit. Etenim id primo

Obaervandum, cum tantae res soleant in robur

memoriam tabulis publicis comprehendi, in universa Italia tamcn nullas reperi hujusai timenti proinde vel hinc fabula incer-i'to rumori ἡbnixa ineptias non polle non patere Tabulas scst nullas nancisci potuit te, disertis verbis ac ingenue ipse ille latetur mox Sipontui , eoque in testimonium rei omit onderis pro tabulis verba adfere londi, flatinae , Tritthemii Cusipiniani Crantali Nauderi. Is vero est Sigonius, qui epistola uua ad Jacobum Boncompagnum in opus bliud suum est praefatus , non dubitavit arbN marcisis vetera Italiari maxime Lombardi re

tabularia perlustrasse atque omnia fere

pud cimitates, ecclesias, monasteria, Pontificum Regum Met Imperatorum diplomata residebant, aut prasentem sexisse, aut certe absentemst

556쪽

L 1 Ag II CAp. XXII ρ neficio amicorum hostiumque cognovisse. Etsi etiam controversiae de libertate .privilegiis motae sint florentissimis Italiae Urbibus , a staquentium seculorum Imperatoribus, nulla tm, me illarum tabulam aliquam Rudolphi procausta sua adduxit certissimo indicio nullam ejusmodi tabulam reperiti. In gravissima illa lite ina Marchione Finalicias, ipsemet Genua provocare tantum potuit ad Caroli V aliquodio diploma. llat Secundo multum quo minus Sigo nianae illi narrationi credas, Quod nemo etiam historicorum aetati Rudoipninae propinquo- nun tale quid memoriae prodiderit. Antiquis-iis simus enim eorum quos in testes citare potuit Sigonius, est Flavius Blondus ducentis amplius annis Rodolpho umor. Et tamen Sigonius ad scribendam historiam suam Anguiarum etiam Chronica imitatum, qua os missimum . Gras annum constri in Italia coepta, alma privatas nunc etiam familias asservantur, a sesci gloriatu ire vane. Quid quod ex Tondo Sabellicu. Platines ex Italis istis Genniani nostri, aucta, ut soli , nonnihil fama.

557쪽

698 FiNIBus IMP. GERMANICinarrationem hanc Omnem desumpserint, ipsi

me Sigonio observantes Ut mento dixeris o mnem ejus fidem unius Blondi auctoritate niti: ceu qui primus hanc fabulam terrarum orbi passim prodidit. Quod itidem magnum est indici sum incertitudinis, si non falsitatis. Id Tertio loco etiam venit cumprimis notandum , quod Sigonius affirmet quidan, a Rudolpho integram Italia libertatem concessam Piatina item tunc secuti Sabaticus ,

Tritthemius Nauclerus dicant, Lucenses Aorentinosque statim omnino liberos factos esse: Blondus tamen 'ui hunc descripsere Cuspinianu QCrantZius caute testentur , V Qaccepto Lucenses Florentinos aliosque in ubertate quidem dimissos, simul tamen Imperii Meles, a Caecare isthoc esse pronuntiatos. Ut proinde ipsomet irimo narratore Blondo fatente, nequaquam in plenam aut intcgsam libertatem Italici qui populi sint asserti Caesarem Rudolphum. Nec enim qui fiddi Imperii esse cogitur is integram libertatim nactus est Porro diserte dicit latina

dolphus imperator comparand pecu'

558쪽

L 1 AER II C p. XXIII 4ώ, at is, Canceilarium suum etente Hyssa in Diruriam misit , qua populos omnes liberos faceret Nauclerus idem iisdem verbis repetit, nil quod explicatius dicat, misium Cania cellarium qu populos in Etruria omnes liberos faceret Verba etiam londi sunt Princi Gila in taliam remissi omnes omi pecumam attribuerunt, in libertate dimissos IMPH

l .F DELES pronunciavit. Nec

i ve Blondus , vel latina , vel Sabellicus, vel Tritthemius , vel CrantZius , vel Naucleius , nominatim quidem , esios quam Lucens es de Florentinos memorant , qui libertatem ita sint consequuti Solus Cusipi- manus addit Bononienses menuenses quem tali certum esto utpote quum illim Bononia Rudolphi auctoritate in pontificum di donem concesseri ue ceu jam tum praecedente

Igitur si audiendi etiam et haerint londus qui eum unt secuti , ipsis

sis testibus constabit , non talis omni sed solis Hetruriae aliquot populis, nec integram e minutam aliquam libertatem a Rudoli boimpulsatam atque adeo siesse rem habere, sem

559쪽

so DE FiNl BuSIMP.GERMANICI me prout de Rudolphod de Comit Imperialib cap. 1 loquitur Onuplicius Rudoipluis omnibus Urbibin, qua lurumperi in Tusia eranc libertatem multis aureorum millibus ensidii quo mercatu eis aulatim ab Imperio de s sciscend occasionem aedit ambus verbis mdicio praestantissimus nupticius indicata solas Hetrurice urbes beneficio quodam libertatis, solito quidem maioris de quae ansam dederit sibi captandi pleniorem , astectaS, tum tempo ibris tamen Imperii omnibus luribus solutas nonfulsita arto ex historia omnis secuti aevi comstat liquido , nullam urbium Italici regni Omne obsequium , statim a Rudolphi VO,ne' is gasse Caesaribus, sed non comiter tantum Verum etiam humili modestia Dominos illos observasse, aperuisse adventantibus plaensquς portas, obtulisse claves imperatam pecuniam ministrasse, detulisse illis faepenumero sua coim otrovetitas, sententiae dii, paruisse modo ad clavum urbium sederent Gibellini qui app. 'labantur. Si quid enim secius interdum accidit,

uni Guelphicae factioni adscribendum est, qψη

560쪽

Let AERI. CAP. XXIII ro nonnunquam praevalcbat. Omnes certe cives nunquam obcdientiam laribus denegavere,

etsi ipsi libcrtatis siciat studiosis limi neque temere patriam maribus lacrinia subiecissent, si quidem illis de Onanimoda quadam libertate a Rudolpho concessa constitiuet. Repugnant stilicet har omnia Sigonianae isti narrationi atque adeo cole clarius indicant, si quid datum sim libertatis a Rudolpho, id o-io ne exigui uisse momenti. Quid Θ quod ipse Sigonius codem libro vicesimo ita loquatur de sare illo, anni septuagesimi septimi decimi tertii seculi historiam deseribens: Rudolphuro-sar Rudolphum Uicarium Imperii in Hetrurix mist, qui acramenta ab amrcu f insidemanentibus imitatibiu taceres, ac Iura qua relinquebantur Regni sive Impera retineret. Gerardi praefectin monachorum Cama aulen sium XV Kal. Septemfr con matronemraprivilinorum eterum Impetramit. Ad hoc certum est vel ex iis quae BZovius narrat,&lamante Rudolphum aegerrime tulisse Carolo Sicui tributum a Pontilicibus Vi fatus Impent pc Etruriam titulum demum ipsomet

Tit a curas