장음표시 사용
451쪽
parum superuixisset, Imperium reliquit Ioanni filio sexenni. sub tutela Michaelis Palaeologi . Atque haec accidere impenrantibus Constantinopoli Balduino Primo,Henrico, Roberto. cni deinde suffectus eli Balduinus Secundus. Sic igitur, cum vires pristinas ex aliqua parte Orientalo Imperium recepissiet,& Graeci Impeaatores cum suis aliqua ex parte Pontifici Romano, ac rectae religioni sese adiunxi se sent, postquam ab illa omnino desciuerunt, simul illud etiam
concidit,concisumque,ac prope euersum iacuit. Octauum tempus, a Michaele Palaeologo ad ultimum Constan
DI uiso in tot partes ac dilacerato orientali Imperio, Michael Paleologus administrabat tutelam loannis Ducaeracciditque,ut per id temporis agitarentur quaestiones, in quia bus dissentiunt a nobis Graeci,Nicephorusque Blemmydes vir maximae apud omnes existimationis,ob sanctitatem,& doctri-
nain multa collegerit,e quibus concludebat,male Graecos lentire. Is a Theodoro iuniore inuitatus, ut Patriarchae onus a ciperet, recusauit . Nec multo post,Theodoro destincto, capta
est a militibus Palaeologi Conitantinopolis, de expulsus cum C suis Balduinus . At is Imperatorem se designari una cum pupillo curauit,ipsum deinde oculis,& Imperio priuatum Monasterio inclusit, Europeasque,di A siaticas urbes in unum lin. perium coegit. Ac post aliquod tempus missis ad Pontificem Romanum Gregorium x. Legatis, in Concilio Lugdumensi Catholicae religioni se deuouit, conueniensint liceret cuiuis Romam veterem quae Curia maior, ac perfectior esset,appellare, utque illi Principatus in omnibus deferretur, perfecitque , ut Patriarcha cum reliquis Episcopis in idem consentirent . quod Nicetas libro quinto late narrat. Enimuero quamuis D membra Imperii discissa Machael in unum corpus collegerit,uihil tamen magni egit. Quamobrem, cum de iuncto Patri filius Andronicus esset substi rutus,atque is ad haereses pristinas rediens recte sentientibns Episcopis solio deiectis, Patri iusta persolui vetuisset,ut Nicetas libro sexto narrat, protinus Ιmperium labem ducere extremam coepit. Nam septem Turcarum Satrapae omnes Asiae Prouincias inter se sortibus partiti sunt. quod narrat idem libro septimo. Ex his unus fuit A thmansiue Othomanus, cuius posteri ab anno tercentesimo sunt ita
amplificati, ut Asia deuicta in Europam transgressi, dissidiis
452쪽
ora De Ruinis Gentium, S 2 Cn.
haereticorum Palaeologoria confisi , quin saepe acciti ab ipsis, &
annua tributorii prςssatione, aut mutua sederatione sint aucti nihilq. Turcis prope sit peres et obtinendu, praeter unam Con uantinopolim. Retardavit illud imperii totius ruinam.Nam Tamerianes Scytha Baia Zetem Regem, qui iam decennium onuantinopolim cinxerat obsidione pr io cruentissimo
imperatum cepit,ac Turcarum vires maxime attenuauit. N
que minus id fuit,quod Eugenius, Pannonicis exercitibus commotis,eosdem maxime fatigauit,cum Graecorum multi iam rediissent aci fidem,&obedientia in Concilio Florenti no quod imperante Ioanne est habitum. Sed,cum,de iuncto illo,fide vio. Iata abiecissent omnem Obedientiam, contigit, ut Mahometes anno 1 33. pugnata Constantinopoli.& mox Palaeologis omnibus vel occisis,vel eiectis, ultimum Imperio Orientali,crricorumque nobilitati excidium sedissime attulerit. Ex his euidentissime apparet, Orientale Imperium inm floruisse omni temporalium bonorum felicitate, cum floruit in a' 'religiti pura; corruisse,simulatque lisc corruit: rediisse in aliquem dignitatis, potentiae,opumque statum, cum rediit ad antiquam pietatem. Vt nemo ambigere possit, a vera religione extitere temporalia bona.
Quinque temporibus regnum Germaniae temporalium felicii : tare prae titit,ac simul studuit sincerae pietati, a qua toties excidit , cum semul excidit a vera pietate. Cap. III.
Egnum,& Imperium Germanicum post callicum,& italicum fuit. Sed,quando hoc nubI us erat prope existimationis, illud autem considerabitur a nobis,cum de Callicano Di egno agemus, iccirco reseruabitur in I cum proprium . Quod pertinet itaque ad Germanicu rcgnum, quae acciderint illi ante ortuin Christum,late simus persecuti libro vigesimo secundo de lignis Ecclesiae Dei;referentes etiam, quae postea conti gerunt. Hic autem tempora distinguemus, quibus illud praesti tit maxima temporalium bonorum copia, aut excidit aliqua ex parte ab illa,ostendentes, id euenisicicum vel Catholicae r
ligioni adhaesit, vel ab illa recessit.
453쪽
Aduersus imp. lis. Lib. VII. συ
λ Primum tempus,a L Odovico primo Germaniae Rue, Lud rei primi Imperatoris filio,ad Carolum Crassum.
G Emi iam domuit Carolus Magnus , ac liberis suis reliquit omnia usque ad Oceanum,Vistulam, Daciam & Illyricum , ut refert inter alios Eghinarius in eius vita. Tenuit eandem cum caeteris Lndovicus pius. Hoc defuncto atroci sima bella exorta sunt inter eius filios,Lotharium, Carolum ..Ludovicum,anno,ut quidam notant, octingentesimo quadragesimo primo. Commisso autem praelio, cum superatus fuisset Lotharius imperator, pax facta est, ut Carolus Gallias posside-B ret ab Ibero ad Mosam, Lotharius a Mosa usque ad Rhenum , Prouinciamque totam,& Italiae ditiones, Ludovicus a Rheno usque ad extremos Imperii auiti fines, quod continebat Ger-m niam totam , Boemiam, regione'. usque ad Vistulam pro . tensas, Pannonias, Dalmatiam,Triballos, Dardanos, ac Mysiae partem. Atque ita Lodovicus omnium primus Rex Germaniae totius est appellatus,cui seruiebant terrae,quas memorauimus amplissimo tractu se se porrigentes, ut Otho Frisinge sis narrat. Eadem Rhegino, & Αdemarus. Bella gessit I.odo uicus aduersus Sclauos, eorumque Principem Rastrum cepit, C ac luminibus priuauit, Lotharingiae preterea partem sibi attribuit, Lothario deiuncto; ac seliciter regnauit, obiit anno octingentesimo septuagesimo sexto , eius elogium splendissimum scribit Rhegino. Tres illi filii fuerunt. Carolomanno, Baioaria,Pannonia, Carentanum, Boemia, Morauiaque, di his finitimae regiones, in quibus, & flaui, obtigerunt; Ludovico Fracia,Thuringia,Saxonia, Frisia,Lotharingia, in qua er at O. Ionia,Treueris,Maguntia; Carolo. qui dictus est Crassus, Alemania, & aliquot Lotharingiae Ciuitates, ut refert Otho, ac Rhegino. Verum, cum,defuncto Carolo Caluo Imperatorea,
D Carolomannus Itali et Regnum,quod cisalpinam Galliam potissimum continebat,occupasset,Lambertus Spoleti Comes, auctoritatem ipsius pretendens, Pontifici Romano Ioanni octauo maxime infestus fuit anno 878. vi Sigonius resert. Decessit Carolomanus anno octingetesimo octuagesimo, A rnulsum nothureliques,cui patruus Ludovicus Carentanuni dumtaxat relinquens nomine Ducatus reliquas sibi regiones attribuit. Eo.demque Carolus Crassiis Italiam petens Imperator coronatus est a Ioanne octavo, ac vixit usque ad annum octingentesimum octuagesimum octauum , quo fuit illi abrogatum Hlta a regnum.
454쪽
. regnum', datumque Arnulpho. a Verum multo ante, anno scilicet octingentesime trigesimo te rtio,caust religionis male tractari coeperunt. Nam sic Epi scopi clamant in Concilio Aquis ranensi, quod hoc anno est habitum, principalis potestas diuersis occasionibus interue nientibus, secus, quam auctoritas diuina se habeat , in causas Ecclesiasticas prosiliuit. Rursusque anno octingentesimo no . nagesimo quinto in Couentu Triburiensi ait Rhegino, non nul la iunt constituta aduersus multos, qui Episcoporum potestatem conabantur imminuere.quin eodem,quo spolia tus est, regno Carolus Crastus,alioquin bonus Imperator, sed iners, apparet ex actis Concilii Triburiensis iampridem suisse auctoritatem sacram conuulsam,& imminutam. Quamobrem Northmanni ab anno octingentesimo octuagesimo primo Coloniam,Treuerim, Aquisgianumque, ac finitimas regiones stammis,ac ferro per multos annos atrocissime vastarunt. Ex alia deinde parte anno octingentesimo octilagesimo nono Hungarie Scythicis sed ibias expulsi Pannonias occuparunt. . Secundum tempus, ab Arnu bi Imperio usque ad Henrici Mucii. pis primos annos.
ARnulphus Carolo Crassi patruo sulfectus, ab initio visus est fauere sacrosantae Episcoporum, sacerdotumque potestati, vi apparet e Concilio Tribursensi, annoque eodem, quo Concilium Triburiense postremo est habitum, reddita.
que Episcopis sua potestas, prope Galliam totam Cisalpinam
subegit, Lotharingi a recepit, Alpes Poeninas, Burgundia l. ad duxit in suam potestatem. Sequenti autem, serens opem Formoὶ Pontifici Romano a Romanis aliquot oppresso, Oronatustus est Imperator,& quicquid ad Imperatorem spectabat, in . . Italia deuicit,atque ita Germanicum Regnum latissime propagauit. Verum post hic sacrilegiis omnia contaminauit, ut auctoriri ... vst, qui vixit his temporibus, Luitprandus Tricinensis. quam- obrem,pediculari morbo absumptus, foedissime obiit: quod idem scribit. Atque ex hoc in Germania labes simoniacamiserrime sacras res commaculauit,regnantibus Ludovico filio Arnulsi, Conrado, atque Henrico Aucipe Othonis primi parente, avulsaq. a Germaniae Regno Lotharingia & Burgundia. - nam regiones Italicae, propter Imperii dignitatem , quae conserebatur a Pontifice Romano, attribui solebant Germaniae.
455쪽
Aduressus imp. polit. Lib. V m M a s
1 Verum, quod infelicissimum luit, Huligari Morauiam , Baua.
riam q. ceperunt,ac Dalmatia, Germaniam vero perpetuis incursationibus, ac populationibus, miserrime vastarunt, ac dia laniarunt, ita, ut a nongentesimo septimo usque ad nongente. simum trigesinium quarta quolibet prope anno cuncta incendijs,& gladio subuerterent. At triges mo quarto, siue ut notat Sigebertus, vigefimo secundo Henricus in haec verba votum cocepit,vi Luit prandus resert: Simoniaca haeresis Deo invisa,& abeatissimo Apostolorum Principe Petro damnata, quae ab antecessoribus noliris hactenus est temere custodita, modis B omnibus a nostro sit Regno expulsa. Quo facto, sic Hungar memorabili victoria prostrauit, Sc attriuit,ut nihil postea gram ius. veluti antea, potuerint in Germaniam moliri. I eruum tempus, ab I senrici Aucupis extremis amis ad Olianis
tertii mortem. iii IPost hoc votum ι memorabilemque victoriam Sigebertus,
cui consentit Otho,vult anno nongentesimo vigesimo tertio redditam fuisse Henrico Regi Germaniae Lotharingiam,auti etiam Galliam Belgicam . idem Dalmatas Tributarios fecit vigesimonono, Boemos postero, Danos trigest quin Cto, ac trigesimo septimo decedens Othoni fi io Regnum re- Iiquit. Hic anno nongentesimo quadragesimo octauo Concilium', praesidente Romani Pontificis Legato, congregari curauit in Ingheleym , in quo iura Episcoporum maxime stabilita,Sacerdotibusque suus honor, ut decebat, redditust quod notat, qui prosequutus est annales Rhegi nonis . Addit Sige-bertus, anno sexagesimo supra nongentesimum, industria Othonis aucto Imperii,& Ecclesiae statu, multa monasteria, de coenobia ad laudem Dei, &'ionorem Samstorum restaurata , ampliata, aedificata . Sequenti autem, vocatus a Ioanne duode D mo in Italiam aduersus impia Berengarii facinora hoc deiecto Italiae maximam partem sibi adieci t, a Ioanne Papa coronatus est Imperator: sed, cum contra iurisiurandi a se praestiti QOmam populos Ecclesiae Romanae subiectos obedientiam sibi iurare compelleret, Ioannes id conquestus, cum videret eum nihilominus in proposito durare, coepit aliqua aduersus illum moliri. Qui ubi rescivit Imperator , Romam conuolans dum cato Conciliabulo, Papam deponit anno non gente fimo sexagesimo tertio , Leonemque octauum substitui curauit,
quo donatus priuilegio Pontificis legendi, inuestituria.
456쪽
aviscopornmatque Abbatum . 'iil . U AEx hoc tempure imminui reuera coepit Germanicum Re.gnum. Nam Dani discessere ab obedientia. quod Vultichindus libio tertio & Saxo decimotestatur. Belgica omnis ac Burgundia paulatim concessere in potestatem callicorum Regum. quod multi annales Francorum probant. Quin Othonis primi posteritas,Otho secundus, ac tertius post obitum patris annumque s 72.vsque ad Iooo. infelicissime imperarunt, mul-icque gentes ab ipsis desciuere. Qiuamobrem sic is, qui S. deiberti vitam scripsit. Otho,inquit, secundus, qui tum loco
patris rapidis cruribus montem Imperii scandit, sed non dex- tro omine, nec vivo,maturaeue sapientiae signo Remp. rexit, de ρdum omne, quod vult, Regem oportere sequi non bene putat, collectuin Orbem amisit,&, quam Patris terror peperit, pacem intersecit, sensit Theutonum xellus mortuum nautam maris,sensit dormientem aurigam Orbis. Haec ille. Qui mox fusas Germanorum copias a Polonit, Stauis, Francis, Graecis, ac Saracenis resert. Cui quide cum viveret, hoc tempore
magis est habenda fides,& maxime, quod aliis aetatis eiuslem scrip toribus consentiant, quam reliquis ab hoc seculo longis-s me remotis. Nam Lambertus schasnaburgensis,qui sub hoc Ctempus vixit, Danos, Boemos, Polonos,Baioarios in Othonem secundum conspirasse narrat, iterumqtie Boemis aduersus Othonem. iii. suisse anno p 86. bella scribit, quamuis anno 978. Boles laus Boemorum Rex plurimis muneribus oneratus ab Othone ii.placatusque domum rediisset. Sic igitur, cum Otho primus acceptum a patre Germanicum Regnum perduxisset ad amplitudinem summa,quandiu studuit Pontificiae potestati, ex quo tamen eam minuere caepit,nihil Germanico Regno accessit, sed illi plurimum est detractum. Quartum tempus, ab Henrico primo sancto, ad Henricum D
IMminutum ex aliqua parte Regnnm cermanicum secundo ac tertio Othonibus Imperatoribus Henricus sanctus excepit anno ioox. qui sane illud supra omnes videtur amplificacise, sicut omnes vitae sanctimonia superauit, neq; vel Pontificis Romani legendi,vel aliquo Iurium sacrorum, quae sacris viris adempta transtulerant Othones , uti voluit. Hic igitur anno. roo s. Sclauos Vulnidos tributarios sibi fecit, quod Sigebertus memorat. Otho quidem Frisigensis libro Mi. ςam xxviii. Regem
457쪽
x Reetem Poloniae Bolesi auum tradit ab Henrico ad tributa praestanda adactum. Idem narrat Vencessaus Hagecus, ut eum resert. non sequitur tamen quoad Poloniam libro tertio Crome rus,ac Mutius Lambertus certe Schamaburgensis bis ab Henrico exerς itum ductum in Polonos refert. Marianus autem Seotus,qui proximus fuit his temporibus ita anno roo . Henricus Rex Italiam,Boemia,& noestatim Ducem cum omni Sclauorum gente subiugauit. Constat autem Ionos gentem ense Slauicam & habuisse hoc tempore Ducem, seu Regem Bolestatim. Eodem modo Helmoldus lib. primo cap.r .& i 8.vi-J cris Sclauos omnes Henrico se se dedidisse scribit,iacobus a tem Meyrus in Annalibus Flandricis asserit, post aliquot bella anno I 78. Balduinum Flandriae Comitem, Lotharingi aeque Ducem factum beneficiarium Henrici Imperatoris, donoque accepisse, quasi Imperii cermanici Clientem Telandiae insulas
Valachias,& Valentianas,quae videntur magis confirmata inita pace inter Henricum Imperatorem ,& Robertum Franco. rum Regem anno io 23. Rursus Henricus idem, cum, recepta Italia quae post obitum Othonis iii .desecerat, coronatus esset Imperator, i Benedicto viii. anno Ioiq. eadem repetens Ioa DC Apuliam, Capuam, finitimasque Urbes cepit, atque ita Re
unum Germanicum maxime auxit,& Ioa . Conradum Fran.
conte Ducem sibi substituendum procurauit. Ab hoc debet.
Iatos non modo Sclauos,sed Hungaros etiam vult anno io Sistebertus,collatumque Lotharingiae,& Mosellanorum Duc tum to et t.Gotheloni, ac postero Regnum Eurgundionum traditum fiuile Conrado a Rege Rodulpho. Ab his non dissentiunt aequales prope horum temporum scriptores, Scanaburis ensis,& Scotus. Otho Frisigensis addit tib s.cap. et . ab hoc Canrado Poloniam sectam tributariam, filioque ipsius Henri.
D eo gurgundiae Regnum relictum,similiter Apuliam, Beneuentum,Capuam, finitimasque Urbes subactas, ex quo coronatus est a Pontifice Romano Imperator.Obiit Conradus anno io 3 srelicto succeiore filio suo Herico tertio Germaniae Rege. ianno io a. Hungariatis sibi tributariam secit. quod notant Sigebertus, Schaisaburgensis,&Contractus,quos Otho sequitur.
Atque ita his temporibus erant latissima Germanici Regni post haec annn to 6 cum Romam venisset, coacto aliquora Concilio, Gregorium Sextum vito factum Pontificem pro-
458쪽
mmtiauit sede deiecit, Clementem secundum deligi curauit, Aac, ne inconsulto ipso Pontifex Romanus consecraretur, edixit.
Ex hoe tempore discessit ab obedientia Henrici secundi
Rex Hungariae & quamuis multa hinc inde tractata promissaque fuerint, nunquam tamen Hungariae regnum, veluti prius. subiici potuit. Similiter Gottefridus Lotharingiae, Cassimirus Polonorum,Conradusque Baiolariorum Duces, ac Sclauo. rum nonnulli populi sese ab eodem separauerunt. quae He mamnus Conctractus horum temporum scriptor late persequitur ac post eos Sigebertus Scotus, Schasnar burgensis narrant. Robiit Henricus anno io 36. Henricum filium quinquennem sibi successorem relinquens, conciso, ut apparet ex omni parte, Regno. Quod magis est adhuc mutilatum, cum sacrilegia multa hic admittens est ausus Gregorio septimo aduersari, abrogare Pontificatum, bellumque inferre. Hungari namque omnino rebellarunt. Polonorum Dux, ut omne obedient iae signum reiiceret, nomen Regis assumpsit.Saxones arma in illum sumentes Rodulphum sibi Regem proprium crearunt: & nulla non pars Germanici Regni fuit, quae non in varias partes distraheretur. quae Scotus, Schasnaburgensis, Dodechinus, O . Ctho caeterique late scribunt. Vt omittamus, Sigebertum Regis Henrici studiosum,donec anno i io 6. Henricus filius copiis in patrem conductis eum spoliavit Imperio, ipse autem destitutus ab omnibus Leodium concedens, curis, & aerumnis confectus , obiit, & insepultus iacuit. Verum nihilo melior parente fuit Henricus iv. imperator, quamuis ab initio piet tem praestetulerit. Anno enim iiii. contra omnem fidem Romae cepit Paschalem secundum, cum . Cardinalibus, eum qui compulit sibi concedere inuestituras,& Imderii Coronam. P stea tamen multis in ipsum conspirantibus, perterritus, anno Dii xx. inuestituris renunciauit, atque ex omni parte mutilatum Imperium relinquens ii 26. decesiit. Quintum tempus,ab Imperatore Loibario usque ad Friderici.
MIrum dictu sit, quam breui Lotharius Imperator Pontificum Romanorum stladiosissimus Ecclesiastico luri ,
ait continuator Sigiberti, deuotus, ac sacrosanctae potestatis, amplificator, auxerit Germanteum Regnum. Nam,cum inii-
siet illud, eodem, quo Henricus quartus anno migrauit e vita, ac
459쪽
A tane se acerrimum Ecclesiae desensorem professus esset, Innocentiumque secundum, pullo Anacteto Antipapa, Romam reduxisset, in Saxoniam diuertens, inquit Otho Frisingensis lib. . cap. I9. Polonorum Ducem cum multis muneribus obuium habuit, quem tamen non ante dignatus est suo conspectui prinsentari, quam tributum duodecim annorum, idest quingentas libras ad singulos annos persolueret, & de pomeranis, ac R gis hontagium sibi faceret, subiectionemque perpetuam sacramento confirmaret: Regemque Daniae in signum subiectionis ad decorem Imperialis reuerentiae gladium sibi sub co B rona. deferri fecit. Atque ab Hungarorum Rege terrore perculso multa,& magnifica munera suscepit. Haec Otho. Clarius explicat rem, quantum pertinet ad Regem Daniae, Hel-moldus libro primo cap. li. asserens, ipsum Lothario Imperatori hominium,ut loquutur,fecisse,sicut etiam Boemiae Duce, nondum namque Rex erat,secisse narrat Otho lib. i.cap. io parte secunda. Sic igitur Dania, quae post Othonis primi mortem nunquam Germanico Regi subiici voluit, hoc tempore sese illi addixit. Hungaria, & Polonia redierunt ad fidem. Rursus bdem Lotharius Italiam prope deuicit, cum secundam pro Inno C nocentio secundo aduersus Anactetum Antipapam fecisse t expeditionem , in qua Neapolitanum, quod nunc vocatur, Regnum totum armis subegit: quod a Caroli Magni obitu nun. quam secerat ullus Imperator, ait Otho. Cumque in conforendo Apuliae Ducatu lis orta esset inter ipsum,& Papam, composita est discordia, ut ambo coniuncti vexillum Ducatus conaferrent Duci creando. quod idem auctor refert librivptimi
Sic igitur amplificatum Germaniae Regnum relinquens L tharius, est defunctus anno ii 37. terribilis, inquit Vspergen. D sis inimicis Dei, & Sanctae Ecclesiae, & qui, ait Petrus Damiani, Sacerdotes honorabat, ut Patres. Substitutus est illi Conradus Gibellini factionis, atque Henrici quarti ex sorore nepos , quo imperante Rogerius Siciliae Rex Neapolitanum Regnum,Germanis expulsis,recepit. mortuus est Conradus anno , a Isa.regnumque excepit Fridericus primus, qui qualis a principio fuerit, ita describitur a Radeuico libri quarti capite octuagesimo: Antelucanus Basilicam, & Sacerdotum sitorum
coetus,aut solus, aut minimo comitatu expetit, eosque tam
grandi sedulitate veneratur,ut omnibus Italis erga Epi scopos
460쪽
& Clericos seruandi honorem,& reuerentiam ipse sor mam, & A.
exemplum tribuerit, ossiciis diuinis tantam praebet venerationem,ut omnem horam, quae coram ipso Deo psallitur, competenti veneretur silentio, neque ullus interim eum audeat de quolibet sollicitare negotio.& mox. pecuniarum suarum decimam Ecclesiis,& Monasteriis fideliter diuidit. Hic ille. Igitur Daniae Regnum principio sui regni Fridericus Gemmanico inagis subiecit. orta namque de illo controuersia inter Petrum,& Guuotonem,ambos ad se venire praecepit, & Guuoto relictis sibi quibusdam Prouinciis regium nomen per po rectum gladium abdicauit. Est enim consuetudo, inquit Ra- Bdeiticus,Curiae, ut Regna per gladium, Prouinciae per vexillum. Principe tradantur, vel recipiantur. Petrus vero, accepto ab ipsius manu Regno,fidelitate,& hominio est obligatus. ita, Corona regni per manum Principis sibi imposita, in die sancto Pentecostes, ipse coronatus gladium Regis sub corona incedentis portauit. Hςc Rade uicus. Rursus hoc defuncto, qui substitutus est,ad eundem Fridericum nuncios misit,postulat tes,inquit idem scrjptor,quatenus inuestituram de Regno suo Regi mittere, atque electionem de ipso factam rati habitione' confirmare dignaretur.exaudiuitque eos Imperator, praebito, s. de accepto ab eis sacramento iurisiurandi. Haec ille. Eodem modo Bolasaus, Poloniae Rex, illi obedientiam, tributumque praestare iurauit. At Labe laus ex Duce creatus est ab eodem Boemiae Rcx . Amplius autem Stephanus, Viennensis Archiepiscopus, Haec sunt Radeuici verba, Et Archicancellarius de Burgundia, Heraclius Archiepiscopus S Primas Lugdunensis, allio Valentinus Episcopus, Gauhedus Auenionensis, Silvio magnus Princeps , S praepotens de Claria, tunc ad Cimriam venientes, Friderico sidelitatem fecerunt,atque homi nium,& beneficia sua de manu illius susceperunt. Arelatensis Dautem Episcopus, & alii omnes Archiepiscopi, Episcopi, Pr se mares,& nobiles venissent idemque fecissent, nisi mora Principem adeundi compendio sui breuitatis praestitisset imp di mectum. missis tamen per honestos valde, & industrios nuncios litterisOuinimodam subiectione,& debitam fidelitatem . Imperio Romano com promi ierunt. Haec Rade uicus Germ nicus scriptor. Q si vera sunt, latissime patuit hoc tempore Imperium Germanicum.