장음표시 사용
321쪽
Da, seu te infirmae tangunt contagia partis, Τerra, Prometheumque lutum, primordia nostra: Seu dolor, & fata spes non indebita menti, Nec tua dissicilis nostrae clementia culpae; 3o Ut qui moesta pii repetentes orgia sacri Annua solenni colimus mysteria luctu, Per te pacatae defunctis munere vitae, Supremus tenues quum spiritus ibit in auras,
Elysii laeta arva poli, sedesque beatae, 33 Pollicitique tui pateant non irrita dona. III.
t AD ACTIUM SYNCERUM, ET M. ANTONIUM
Fragres 'sola Consolatoria IN MATRIS FUNERE.
UNn Ni Mi fratres, rapta qui matre doletis, Et desiderio fletis uterque pio: Desinite ah lacrimis tam sanctos laedere manes; vos vetat Elysiis illa recepta choris. Illic optatis longum compl*cibus haerens . e Iucundo fruitur conjugis ore sui: Felicesque animas inter, coetusque verendos,
Narrat natorum de pietate parens: . .
Scilicet his ut spem viduae solata juventae Deserti tulerit frigida regna tori: IOAddit & obsequia, ct dulces cum pondere morta, Iam tum quum patrias serret uterque vices. Quum simul & Nymphas, Satyrorum & Cantat amores: Estque in SYNCERi carmine tota sui.
322쪽
quod subito cantu turba excipiente deorum, Is Hinc illinc variis plausibus arva senant. Massiliam chorus omnis, & aetheriae convalles, Massiliam totis reddit & aura locis . Illa autem aeternos caro cum conjuge gressus Iungit, & Elysium sic terit alta nemus. ΣοQuo jam pro lacrimis Panchaeos urite odores, Orpheaeque move tu fidis alter opus: Non quibus insernas ille exoraverit umbras. Flebilibus supplex ausas adire modis: Sed quibus & divam laudes, ipsosque canendo 2s
Heroas caelo, sideribusque locat. lia Has mitti jubet inserias, haec funera mater :Ipia sibi has lacrimas, haec sibi busta rogat.
HAnc faciem, & niveae tam rarum frontis honorem, Ηisve rosis haec quis IlIia miscet 3 Amor. Quis gemina aut illic succendit sdera λ quisve Arcum illic, illic spicula condit λ Amor. Rubra quis in teneris polit haec corallia labris 3 sAut hoc intus ebur finaeit ab arte λ Venus. Quis decus effingit morum quis verba loquenti Clamve decor qui te subsequitur λ Charites. Quis sormam sine labe dedit 3 digitosque manusque Quis format nullo crimine membra λ Venus. Io Quis mihi perpetuos hos nutrit in ossibus ignes prions, oculi, iacies, verba, labella, decor. Kk V.
323쪽
JUNius ut primum materna est editus alvo, Miratae puerum circuiere deae. Dum certant, Optatque suum dum quaelibet: inter Certantes rapuit Cypria basiolum, Atque ait: Haec nostrum defendant pignora. at illi Pressa rubet tenui nunc quoque mala nota.
SI ve furor, seu sit ratio, contemnere vitam, Alterius vitam perdere dum properas: Inde mones, juvenum confidentissime, quam sit :Et fragile, & fallax, & breve vita bonum.
Gabrielis Alsilii Carminum Finis. ILL U.
324쪽
IACoai SAH NAZARri de Natali ALTILII Uatis. ΝΙ arum lux alma, meus cui rura quotannis, i rite ΑLTitius fundit in igne merum: Accipe servat Os bilerno frigore fores ; uaeque madent Siculis annuis libia favis. Quando iam magnam Latio, rarumque deae imgnus, ct Aoniis non leve nomen aquis. - ω, se tristes numquam experiare renebras sese Phoebi nitido semper honore mices: Ua, precor, longos tamen exspes ata per annos, ΛLTILIOQUE tuo concolor usque redi. Idem Elegia XI. Libri I. v. II.
C Π Pontano 9 comes intactae lustrans sacraria Νme
ALTILIus, docto pectore carmen hiet. Idem Elegia II. Libri II. V. 2I. R LT ILI Usuo Ε novos superis laturus honores, Pindaricis feriar carmina docta bra. SPORCIADuM mox dicat, ARAGONI sQUE 'menaeos, re quabus caritus aequet, Homere, tuos, IOANNIs Io v IANI PONTANI.
Incomtae ALTILio placent melia. Iratam quia feceris Dionem Cano cantarior puella Ocno, stiam totis Amor infidens medullis Fia entis pueri usserat calore.
325쪽
Utraque oe simul implicam palmis, p s lHic trux ΑLTiLIus resiliit ora, Et dextra cupidas manus repellit, I Ae -rbis ferus, improbus minatur' . . Tune illa in miseros abit dolores, l i' . Et largus abit imber ex ocellis, Torpent pectora, me que, corculumquc, Semi ct mortua is tuis recumbit, Ultricem in merum imprecata divam. Incomtae ΑLT i Lio hinc placent purigae.
lBA si Lii ZANC Hii in GABRIELEM ALTILIUM. Poemat. Lib. VI. pag. 18s.
inalis, 'lan M orum agris dum quaereret amens Agrides, ripa concidit Ucami: Talis e o, amissam Am per Iuga longa orinnam Persequor , O nullo devia trita μιν, Procubui herboso viridantis margine ripae, In mare qua liquitas Albula rumpit aquis. Hic me juctindo aevi tum lumina somno, Pieriatim dulcis per loca raptat amor. Errabam, molli qua e demittere clivo Incipit arguto Cas is undis pede . Inde pios supero lucos, visidemque Helicona, ne tibi sortitae rura beata deae.
Lauricomi circum colles, ct amoena Sireta, Et vaga odoratum perfrepit aura nemus. Telluris gremium non uno nomine flores,
Non uno pingit missa colore mya.
Hos Aper argento, o tenui mage splendida citra Bristat Aoniis i mpha profuse jugis. Alta Iatebrose dependent pumice te Lia,
Vossulum molli fronde tegente inret. Intus nativo conseriata sediua saxo, Et Mepitans murmur lene Ionantis aquae. Hic mihi Pieria Osus recubare sub umbra
'ibius, ct circum Thespia turba de rMuris
326쪽
eis subter fusos cervix argentea crines Accipit , o fusos aurea serta premunt. Illis AEbrio vesis fucata veneno ara, ct ex humeris parte ab utraque fuit.
Haec modo Dociales percurrit pectine chordas, . 'me Amiles chordis nectere docta modo'. Haec modo pallentes violas, modo lucida texit Lilia, virgatis quae gerat in calathis. Hisme tenet hospitiis late frondentalus arbos, . Haec u i integris pectora stiminibus. Pars etiam implexis per mutua vincula palmis, Exercent faciles ad nomia poma reoros. Has inter junctis spatiantur passbus amfo, Calliope, ct magni nominis ΛLTILIUS: ALTILIus, quo non morbo Iucundior alter: ΛLT 1 Lius sacro lotus in amne sater. Huic modo prima chori citharam Iti pendit eburnam, Arisit oe Orpheae fla canora brae:
suris thalamos, Is ABELLA, ruos, ARAGONI A virgo, Pindarico resonet queis gravis ore deos.
Melpomene insignem victrici fronde coronam Nunc parat, oe verna lutea bertia rodia: Nunc Ne Iro insignis laetum, te diu oe aurea, Ut reseratὰdulci dulcia furta sono.
Ele canite Mea vita, Lami loca nota relinque, uintia, Parthenopes dulcia tecta pere. Dum modo sim tecum, mea lux, non regna , nec aurum, Non Arabum optarim ditia rura mibi.
Sat mihi fit cara mentem saturare figura, Pastere ct optatis luminia sideribus . . Tu tantum ambrosis intenaeas vineta eis Eis, Vincla vel aetemo non sollienda Pota. Hs addis dominam insignem de caede ferarum,mnera Dianae digna referre tholo. Dum canit, Aoniae respondent carmina valles, Et nemora tritono spissa cacuminibus.
O nimium felix tanto scriptore puella,
Felix, quam longum charta loquetur anus Nota Diqitigoo by Corale
327쪽
Nota colorati distent tua nomina Seres. uaeque Iacet nimio terra Derusa gelu.
Iam niveos illi Jungebat sedula Ocnos, Et dabist atalaue a loria regenis manu: utim mihi bucundus defluxit corpore somnus, Lucifer o roseo fulsi ab Oceano. Ejusdem. 4 INci A DB in ripa veteris prope moenia Manitis 'A Errat, ct in Tusco concinit timbra lacu.
Dum canit, argutos cantus imitatur Oloris, Dulcius xxtremum dum canit ariete diem.
Scilicet Αιτ icii post funera dulcis imago
Nunc repetit patriae liminis cara suae: Nunc tumulum invisit magni prope buria Minonis, Sebethus placitas qua sit amnis aquis. Tals Persephone . talis Ledaea propa o Asternis superas itque redisque vias. Η IERONYMI AMALTHAEI. Pag. 293. Carm. Basilii Zanchii edit. Basileensis oporini an. Iss s. vocatur Incerti Auctoris. T Rotulit ALTi Liu M, quae protulit ora Maronem: - Protulit una duos, a tulit una duos. Felicem etientum sertita es ureaque tellus,
Altera per cinas, altera per tumulos. IOANNis MATTHAEI TOs CANI. Arminis arguti, dulces qui spuret amores, ΛLT1L1o palmam detulit ipsa Venus. Sic decuit vinem quem culta Neapolis inter Perpetui voluit visere υeris opes.
Unde suas lecto aeninxit fore Camoenas, Struxit oe Aoniis conditia mella favis: Enthea quos Phoebi hiabit turba siquores. Citria Am oe gignet Parthenopea rosas.
328쪽
In hac noma Editione, insigniter aucta.
330쪽
Abbas Ferdinandus inbelliis Italiae Sacrae Tomo Nono in Episcopis infulanensi u. HONORAT vs FAsci TEL Lus Iserniensis, nobili familia
natus anno Iso2. patre Marco viro clar. matre Μargarita Cara tola ; puer anno I 7. monachus Cassinensis Coenobii factus II, vir evasit in Graecis, humanis, divinisque literis ve
satissimus, & poeta insignis, cujus etiam poemata lepidissima leguntur apud Iovium in Elogiis, suntque impressa quoque in Deliciis Poetarum Italorum. Laudatur a Bembo, Ioanne Casa, Flaminio, ab amico nostro erudito Io. Baptista MariCanonico S. Angeli in soro Piscium in notis ad librum Petri Diaeoni Casinensis de Viris Illustribus Casinensibus , quem pinblici juris secit Romae anno 16s s. aliisque doctissimis viris; quumque ob egregias virtutes, Iu LII III. PONTIFICIs notus, & familiaris esset, Insulana insula condecoratus est die 3o. Ianuarii Iss I. praeceptor datus Innocentio Montio Cardinali in Pontificis familiam adoptato. Interfuit Concilio Tridentino. Romae obiit mense Martio I 36 . quum jam antea Episcopatu se absolvisset. 29 Insigne edidit opus de factis Alphonsi Marchionis Vasti heroico carmine, cujus cum laude meminit Scipio Capicius de Principiis Rerum in caece Lib. II. L l P