장음표시 사용
351쪽
Cetera, ab angustae spatiis exesusa tabellae, Te magni divina Iovi I monumenta docebunt. XII.
SERVAT A per te patria quod tum m ime, Sic quum misera casura suerat maxime; Nunc optimo tu jure, praeter ceteros,
o belli & idem pacis artibus inclyte UBERTE, patria vivis in superstite, sVivesque dum vivent sacri annales Iovi I .
XIII. IN GIBERTUM, SUΜΜΑ INGENII INDOLE PUERUM. GIsε Reti ingenium bonas per artes
Excultum celebramus urbe tota , Dignum Socratica institutione. Hinc est gloria vera comparanda: Hinc laus ipsa perennior petenda. SHoc GiEERTus amat, puer disertus, Contemta juvenum procacitate. . d. XIV.
O, Inter veterem. & novam Thraten Qui me, dii, statuistis immerentem, Quid vobis voluistis 3 an poetam Vestrum perdere per iocum, atque ludum Nam quid feci ego, quidve sum locutus, s
352쪽
Ηaberetis, ineptiusque multo, Quam Rheae deceat genus beatum Esto enim mala nostra vos juvabant: iUna non satis, & super Charybdis Erat λ quorsum opus addidisse Scyllam pSed freto bona ficus in Sicano Duci Dulichio tulit salutem: Nobis in Latio salus Latinis . Est a montibus expetenda summis; Ut Phoebus cithara increpans sonora
Ter per somnia visus admonere. Quare Τibridis ad fluenta, monteS, Qui gratissima regna diis tenetis, Caelo vertice proximi, & decorum Ιncincti triplici caput tiara, Summos vos adeo, rogoque supplex, Ut monstro me ab utroque liberetis.
In sinu liceat latere vestro, .
Et sacra recreare me sub umbra Non fici Siculae; sed innocentis, Floridae, peramabilisque olivae: Α cujus mihi ramulis in orbem Plexis Palladiam petam coronam; Et colam omnia vestra dicta, facta. Sic post saecula longa & usque & usque Vobis non modo collium superbas Septem assurgere gratulemur arces; Sed magnum Oromedonta, & ipsum Olympum.
353쪽
SABELLAE ocelli, non ocelli, sed vagi Soles duo minutuli: Labella, non labella, sed corallia Saxis tenella in candidis: Si vos rigentum flabra ventorum horrida 3 Dissuaviari insaniunt, Nec est manu vel pallio procacium Arcere pervicaciari; Nos perditos, qui carne molli. & ossibila Non saxeis plane sumus, Io Quonam putatis esse posse corculo Qua mente λ nec plura attinet. XVI.
IN E A Μ D E M. O in purpureum, gemeque laeves
SABELLAE, O tenerae manus eburnae,
Dentes candiduli, venusti ocelli: Quibus candidius, venustiusque Nec candor potis esse, nec venustas: sQui vestra glacie Notum rigere, Aut vestra Boream tepere flamma, Stulti versiculis canunt ineptis, Ah quanto satiusque veriusque Me aegrum, flante Aquilone, flante & Austro, 1ρ Dicerent tremere usque & aestuaret
354쪽
Quantum non alia ulla, cui per urbes Forma excellere contigit Latinas;
ocelli nitidi, quid accidisse: 5 Vobis me miserum i audio molesti
vos horror malus, & malae tenebrae, Vos larvis nigra nox obumbrat alis Et qui sideribus pares eratis, Nunc GIigine hebescitis profunda P roo nimis male, nequiterque factum lxv III. AD EOSDEM. NAE, si vos, nitidi & venusti ocelli,
In magnum superi serent Olympum, Inter aetherias faces locandos; Ut percrebuit, & dolemus omnes Nae duri superi, miselli homulli. . et Sed quando superi; nec in beatos Ius aegris, neque fas; quod unum, & ingens Solamen reliquum, valete, Ocelli: ocelli nitidi meae puellae,
Avete, atque valete; deque summo IoPosthac vertice mi micate caeli. In terris ego ture vos, & ara,
355쪽
Et cantu citharae colam sonorae, Incensus magis in dies magisque Sanctarum liquido igne pupularum. Is XIX.
AD EOSDEM.ΡΟ fretu AM vos, nitidi ila venusti ocelli,
ocelli nitidi meae puellae, Inter sidera diis referre visum est; Nos vestra sine luce multa passi, Eo nomine gratulari habemus, Quod iidem dederunt mali levamen. Terrarum miseram vicem dolentes: Ut quicumque levi secant laselo Magnae navifragum salum Diones, Illis vos Helice petita nautis, Vos sitis Cynosura jam futuri. Ergo, quod superest, miselli amantes, Ne frustra irrevocabiles fleamus; Sit finis lacrimis, modus querelis: Et mecum Veneris patens per aequor Hos jam suspicite, hos duces habetς. XX.
AD PETRUM MYRTEUM. ΜI si caseolum meo metae;
Ille continuo suae puellae Milit turpiculae atque ineleganti: Tanti me meus aestimat poeta.
Post paullo suus it puer, reditque
356쪽
- Ad me versiculis novis onustus, Quaerens quod dominus comesse possit. Mittam, mrtee: qui negare possum Sed prius mihi dic, rogo, quid omnes Vos summi, & lepidissimi poetae Musas dicere virgines soletis; In lustris tamen improbe adlubescit
Asp Asir maledicta numquid hiIum Pertinent, rogo noti uterque nostrsim Bonis omnibus, & malis ad unum, Ego, atque ille sumus suis uterque. Solum me miseret dicacitatis , Qua sertur GIidus, ruitque Praecem, Caecus nequitia, in meos Iambos.
XXII. IN DIEM NATALEM SUNATA Lis meus est. Io, sodales, Urantur pia tura diis amicis, Vitae auctoribus, & Iovi supremo In primis hominum, & destin parenti.
Post Iovem neque Iuno, nec Minerva. Sed FARMEsius inelytus colendus, Bona cum venia omnium deorum: o o 2
357쪽
Nam in terris prope par Iovi supremo. Luce non alia, sed ipsa eadem, Vitae principium ut dedit mihi ille; Hic cultum addidit, & decus: paremque Iussit, & similem esse me deorum.
XXIII. DE ANNI A VILLA.ANRii nemoris sacra Citria, & liquido sacer
Fons fluens pede per nemus, Quodque colle habet in sacro Mollis acta sacellum: Vosque agrestia numina, Dii deaeque genus Iovis, Frigidum quibus est nemus,
Ara rite dicata: Rite si nemore horrido Fonte seposito procul Imminens pelago capitulla vos super arduo Ara colle dicata: Quam relinquo dolens querens, Quam reviso volens lubens Vos ego i & tenerum in sinum, Dia ad Otia, gaudeo inmet abdere vestrum lSive sub nemoris nigri
358쪽
Delitere comis juvat, Et fluente brevi in tuni ca ad vagi Zephyri levem Frigerarier auram: ZISive dulce Ioquaculi Fontis ad gelidos specus Sessitare, & aquam hac & hac Somnuli illecebram manu Usque pellere lenta . . . 3OTum modo spatiarier Garrula cithara gravem: Collis e specula modo Mille cernere pia tum Vela praetereuntum: 33 Quum calore Canis gravi Terra & aequore persurit, Fervidoque Hyperione Arctos icta ocat gelu, Tristibusque tenebris. ' ΑΟΑt dies brevioribus Rapta quum spatiis ruit, Brumaque extulit horridum Verticem gelidae nivis Imbriumque potentem, sTum soco silua integra Advoluta hilarat domum: Nos pigri utraque & utraque Cruraque & latera indidem
359쪽
Ustulamus ad ignem. Verna pingue mihi veru Versat, & pereat cavet Ne qua stilla beatior: Ac premens fovet Ossulis Uncta crusta suillis. Promit hic sibi Caecuba, Miscet ille Falernaa nec Hic, nec ille spuit, negans Firma Μassica lenibus Diluenda Calenis. Tum satur Genium Laris, Tum Larem Genii canit rStridulaque strepens cicinta hinc & hinc male sobrio Ter solum pede pessat et Usque dum veniens genis Conniventibus, ct pede Debili Sopor, unus ut Quisque eat cubitum monet oscitante labello. Qui novi tibi flosculos Veris explicet, explicet Is minore negotio, Nocte quot media micant Clara sidera cascia Nec meum ossicium mihi
360쪽
Maximo, reliquisque diis Semper; ut decet, & boni
Tradidere parentes: Sive Solis ad extimos Cardines, citimosve se Vertat annus, amabile Sive rideat ad pares Μollis aetheris horas. Illa nocte dieque me Cura servidior coquit Sola; cetera liberum; Ne sacri ulla operatio - Negligatur aviti.
Hic diu mihi vivere, &Hic tandem liceat mori, Semper & lateam immemor omnium, bene nec mihi Saepς cognitui ipsi. Quod meus Fabius suo . Cum Polo facit optimus optimo, Capimontio Rure qui sibi candidum
Quod Caserta facit meus, Pontietia facit meus, Ille moribus aureis Clarus, hic fidibus sacris, Insulaque decorus. 8
