장음표시 사용
361쪽
Quod Μapharus ad uvidi Rura frigida Tiburis :Nuper ambitiosius Velle se quoque credulis Iactitabat amicis. IIo At FARNEsius inclytus
Vota dissipat irrita: Et jubet medio in soro
Scribat historias graVra, Ludicrumque poema. III Sed FARNEs Ius, Omnia Qui potest, mihi tum meum Posset excutere ANNIUM,
Quum suum imperium sibi Poscet urbis & orbis.
Sic diu hic mihi vivere, . I Hic mori liceat mihi: Et FARNEs Ius, ut lubet, Possit omnia, maXimo Nil Αvo minor olim . . in Vosque agrestia numina, Dii deaeque genus Iovis, Este vos faciles mihi: Vos Lares, Genius soci, Intonate sinistrum.
Sic Iaetum vireat nemus Semper, & vitreus fluat Fons Perenne, recentibus Ara Diuitiam by Corale
362쪽
Ara sumet odoribus: Intonate sinistrum. Ipse non Heliconio Collis invideat jugo:
Ipsa non Aracynthios optet acta sibi modos: . Intonate sinistrum. Nullus huc aditum serat, Nullus aut grege cum improbo Pastor impius, aut mala Ales, aut quadrupes sera: Intonate sinistrum. Nullus undisoni aequoris Fluctus auribus obstrepat: Nulla vos violentior Tundat aura Favonio: Intonate sinistrum. x XIV.
AD SCIPIONEM CAPI CIUΜ. in is mibi nunc ruri non suadeat esse, CAPI CiEt vetet agresti munera ferre Lari pIn patrios migravit agros, caeloque Caserta vocat aeternos ad sua rura deos: Et iacit, ut magnum Campania terra Tryphonem In parva jactet se quoque habere casa. Ο ego quid cesso populique, urbesque, valete; Et quaecumque levis compita vulgus amat:
363쪽
Vulgus, in extremis quaesita Themistita terris Cui placet, incertis &. Calicula viis; Nescio quae Calicula novo sub Sole reposta,
AEternum Hispanae munus avaritiae.' 'Nempe parum fuerat, nostris ditescere regnis, Et versare avida fasque nefasque manu; Intactos nisi classe nova penetrasset ad Indos, Intentata rudis Tethyos ad spatia. Scilicet a curvo miles digressus aratro, Praeceps trans terras, & maria alta ruit Iamque super Solis cursusque aestusque perennes Audet in ignotum tendere vela salum. Sic alius nobis alio micat orbe Bootes; Mersaque sub Stygio gurgite terra patet. Ille quidem victor terris advertere proram, Et nova post tanto gestit adire sola. Ignari rerum populi, per litora fusi,
Mirantur liquidas currere monstra vias. Nunc alacres properant, trepida nunc mente resistunt Attollunt caelo lumina cum manibus. Dumque nova passim tacti dulcedine torpent, Et multa ancilies speque metuque fremunt; Ecce tubae subitus magnum serit aethera clangor; Et crebra resonant tympana pulsa manu. Illi Nereidas divina voce canentes, Et sanctos rentur Doridos ire choros Inter se miris obvertant nutibus ora, Et plausum magnis Vocibus ingeminant.
364쪽
Ast, ubi sulmineo caelum tremit omne fragore; Et late fumo stat grave olente fretum; Tum vero ingenti perculsi corda pavore, Bacchari Eumenidas per vada salsa putant. Nec flammas jam serre novas, ictusque minaces, Permistumque gravi sulphur odore queunt. Pars iugit, & silvis se se procul abdit opacis: Agmine pars denso regia russa iacit. Regem magna viram proceraque colla duorum Sublimem junctis sustulerant manibus. Hi currus illis, hae sunt in honore quadrigae:
Non aliis prisco more vehuntur equis. Sed quibus ille paret contra contendere teIis Aurum habet: hoc plena porrigit usque manu. Quid facis ah, demens gemmas, aurumque reconde: Muneribus perdis teque, tuosque tuis. At felix quondam patriis Epicurias in hortis,
Dum sibi & ipse serit, quod sibi & ipse metit,
Contentus modico vitam traduxit agello: Nec labes sanctum polluit ulla senem. Hei mihi, quid dixi caelestes, parcite fasso; Contemsit magnos impius ille deos. Securus Ieti, Stygiae securus & undae, Risit tergemini serrea vincla canis. Non ego, qui soleam sacra menstrua. vos mihi testes: Excidit; & linguae, non mea culpa suit. Sanctum ego judicibus potuissem dicere vobis, Flagraret tanta ni scelus invidia. Pp a ω
365쪽
an felix Epicure, nec hoc mihi nomine care, 6s Numina tune ausus temnere magna deum Tune ausus Grajas convellere sacra per urbeS, Et dulci mentes fasce levare pias Stulte. luis poenas: quam nunc Acheronte sub imo Velles accensis tura dedisse socist oI, miser, Eumenidum pendentes fronte colubros, I nunc, & manes, & Phlegethonta nega: Persephonem, Ditemque nega. te Tartarus horrens Compescat, miris excrucietque modis. Sed, mea quae pietas, unum hoc ignoscite, divi; 7s Tuncque illum ianctum quis neget esse, rogem. Quis tunc, oro, neget primis cui semper ab annis, , Ut sine cura esset, maxima cura fuit. Non vasti tumidis pelagi se credidit undis; Flecteret ut dubiam per freta caeca ratem. Non litui strepitus arrectis auribus hausit: 'Nee stupuit media vellera tincta Tyro. Denique despexit curas; quaecumque sequaces Protinus a tristi pectore nos abigunt. Quin rerum causas tantum libare latentes Constituit primi liminis ante sores: Ne curis animum torqueret inanibus aegrum; Cerneret & medio somnia vana die. Huic igitur meritam dubitem concedere laudem; Et titulum nudi nominis invideam pQuin senis exemplo jam stat quoque, pace deorum, Hoc reliquum vitae degere, quod superest.
366쪽
Urbis delicias in caelum serte, sodales: Urbs aliis placeat; sordida rura mihi. Hie juvet in os animi componere motus, 93 Et legere in tuto lintea laxa sinu: Armaque pro templo non magnae figere villae, Sospitis & cymbae texta soluta meae: Tum longis dulces somnis adjungere somnos, Et saepe ipsius non meminisse mei. I Dii facite, immites discerpant cetera venti: Haec pars e votis sit rata sola meis. Ut sit, qui possit de me quoque dicere, Felix, Urbe procul solis qui sibi vivit agris: Vivit; & aeterno CHRisTI dum flagrat amore, IosFarre pius modico rustica sacra facit. XXV.
De quodam Venero adolescentulos re Hl. BARBARORUΜ genrire , qui quum ficus decerpendi gratia in arborem a cendisset, in puteum delapsus, inde incolumis extractus fuit. NE lacrima, RAM AER TE; graves in fata querelas
Ne move; & Aonidum mitte dolere vice. BARBARus ut casu putei delapsus in ima est, Najades incolumem restituere deae. Nam quicumque sacris semel os admoverit undis, s
. Hae duo Epigraemmata in eodem Codice chartaeeo, in quo ALFORs u a , adhue inedit latebant. Pag. 18.
367쪽
DE voetas quid opus diris incessere ficus,
Et probris puteos exagitare malis Vos potius, Musae, pleno vos prosequar ore, Quarum praesenti sospes amicus ope est. BARRA Rus incolumis vestro mihi munere vivit. . Infausta occiderat qui prope raptus ave. Scilicet haec vestra est vatum bona cura piorum, olim qui dextro vos adiere pede; Ut qui Castalio liquidos de fonte liquores Hauserit, is nullis stet violandus aquis. IOInde etiam Pario quae .pendet fixa sacello, Hare: FAsci TELLi grata tabella tui est . . norati Fastiselli Carminram Finis. MARCus ANTONIus P LAMivius ad HONORAT OMFΑsCITELLuM . Edit. Cominianae pag. I38.
fAsci TELLE, quid otio in beato Digiatat tibi restitas sub antris Muga candri e nil soles profecto
quam scri re laurea corona Non dignum. Ipse misier tumultuosa Urbe detineor: tigi benignus Dedit Iuppiser in remoto agella
Inter Socraticos libros, ct inter ω bas, ct Sa ros , nita profaes Curantem populi leves bouores.
368쪽
Verum, sive aliquid Marone dignum Panis, Me motas Horatianis uvat ludere, Didquid es, fodali Tuo mitte. alii Abi, atque Musis
Scribant: tu cave, carmina occulas, quae
Digna sunt medis lega theatro.
De eodem Io. MATTH Eus Tos CANus Carminum
Illustrium Poetarum Italorum Tomo I. Pag. 237. e stria mala tuae, O quot fores Parthenopes, tot Munditiae versus sunt, FAsi TELLE, tui. Idem Pepli Italiae Lib. III. pag. 78. HONORAT UsFAsCITELLus, Episcopus Insulensis. FAsCiTELLE, fatum hiandis Sirenis ad urbem Te probat Ege , madent quo etia plectra , D s. Parthenope aeternos veris rua fundit honores: Perpetuo vernat fore Camoena tibi. Citria nativo patriae amo malia renident: Aurea sunt M ae pignora cuncta tuae . Vuam tibi cum patria bene eo eniti illa poetae patria, at μ' 'cy'kpse poeta μα. Scipio Capi Cius in calce Lib. II. De Principiis Rerum, Um vitae unanimem socium co remque laborum FAsCiTEOIM, irari rapuit quem numinis ira, Redde meum . nil triste Ego aurumque recepto.
Ipse tuam caelo demi iam virginis alis
Progeniem, canet isse duces, magnique triumphos A VALIDAE, qui nunc vires Orientis, ct acrem Impia compressi reparantem proelia Gallam.