Synopsis nosologiae methodicae, exhibens clariss. virorum Sauvagesii, Linnaei, Vogelii, et Sagari, systemata nosologica

501쪽

Febris erysipelatosa, Θ enhani, sect. VI. cap.

Erysipelas typhodes, S. sp. 2. . Erysipelas pestilens, S. sp. s. l. Errs pelas contagiosum, S. sp. 9.

mate ex papulis pluribus, trunci corporis partes Praecipue occupantibus,

' Haec non nisi varietas eusipelatis vesiculosi, gradu solum differens, esse videtur.' Haec et sequens non nisi febres cum erythemate symptomatico videntur. Hic tamen notandum est, erysipelas saepe aliquid putridae et gangraeno sae indolis prae se serre ; nec dubito quin erysipelas, quod in hac regione, plerumque diathesi phlogistica comitatur, aliquando, praesertim in regionibus calidioribus, cum diathesi putrida adsit ; et forsitan duas erysipelatis species, inflammatoriam nempe et putridam, indicare potuissemus ; sed de posteriori nobis non satis constat. An haec species ad idem cum erysipelate Vesiculoso genus recte reseratur, dubito; sed judicent periti.

502쪽

i34 GENERA MORBORUM

et protinus in phlyctaenas, sive vesiculas parvas, abeuntibus.

Erysipelas Zoster, S. sp. 8.Zona, Anglis, The SHINGLEs, Russi de tabe gland. p. 124. Ηist. 3 S. Herpes Zoster, S. sp. 9.symptomaticum.

Erysipelas a veneno, S. sp. 3.

Caeterae SAU VAGE8II species ad e thema pertinent. G. XXVII. PESTIS. Typhus maxime contagiosa, cum sum debilitate 'Incerto morbi die, eruptio bubonum velanthra Um. Pestis, S. G. 9 I. L. a. Junc . 78. Febris pestilentialis, V. 33. Noom. II. 93.

De charactere pestis, lites inter medicos saepe ortae sunt, nec facile dirimendae, ita ut character quibuscunque pestis casibus adhibendus dari possit; sed sussiciat characterem dedisse qui in plerisque adhiberi queat.

503쪽

Variat gradu.

Pestis benigna, S. sp. a. Pestis Massiliensis Class. 3. Traitu de la peste, pag. 41. Ejusdem pestis, Cl. sta, Trailsi, p. 228. Pestis remittens, S. sp. 9.Ρestis vulgaris, S. sp. I. Pestis Massi. Cl. a. Traite, p. 38. Muta. Cl. 2. 3. et qta, Traild, p. 223. &c. Waldsthmidi. de peste Hollatica, apud Halleri, Diff. praes . tom. V. Chenot de peste Transylvanica I7SS, IIS9. Demen, Rat. med. Pars xiv. Pestis uEgyptiaca, S. sp. II. Alpin. de med. AEgypt. Pestis interna, S. sp. 3. Pest. Massil. Cl. I. Trai te, P. 37. 224.

Species dubiae sunt,

Pestis sporadica, S. 0.q, Pestis carbunculosa, S. sp. s. Pestis Siamaea, S. sp. 8.Pestis scorbutica, S. sp. IO.

G. XXVIII. VARIOLA. Synocha contagiosa cum Vomitu, et, eX epi- gastrio presta, dolore.

504쪽

i36 GENERA MORBORUM

Tertio die incipit, et quinto finitur erupatio papularum phlegmonodearUm, quae, spatio octo dierum, in suppurationem, et in crustas demum abe-Unt, saepe cicatrices depressas, sive foveolas in cute, relinquente8.

Variola, S. G. 92. L. 3. Sag. G. 29o. Febris variolosa, V. 35. Host . II. 49. Variolae, Boreh. I 37 I. Iunc . 76.

Species sunt, I. Variola discreta pustulis paucis, dise

cretis, circumscriptione circularibus, tur

gidis ; febre, eruptione facta, protinus

cessante. Variola discreta benigna, S. sp. I. Variolae regulares discretae, Sydenh. Sech. III.

cap. a.

Variolae discretae sinaplices, Helvet, obc sp. I. Variola discreta complicata, S. sp. 2. Hem. sp

Variolae anomalae, Ddenh. Sech. IV. cap. 6'

505쪽

Variola discreta dysenteriodes, S. sp. q. 8denh. Sect. IV. Cap. I. Variola discreta vesicularis, S. sp. g. Variola discreta crystallina, Mead de variol. cap.

U. Variola conmens9, pustulis numerosis, confluentibus, circumscriptione irregu laribus, flaccidis, parum elevatis ; febre post eruptionem perstante.

Variola confluens, S. sp. 9. Variolae regulares confluentes, ann. I 667. Θ-denh. Sech. III. cap. 2. Variolae confluentes simplices, Nemet. obsis p. I. Variola confluens crystallina, S. sp. I p. Variola Japonica, Tempser. . Veliculae Divae Barbarae, C. Pis obf. I 9.

Pro specie variolae, has vesiculas hic posuit SAU VAGEsius. Sed vesiculae a Pisone descriptae potius ad pemphigum pertinere mihi videntur.

506쪽

138 GENERA MORBORUM

Variola consuens maligna, Helvet. Obs. 0. D Variola consuens cohaerens, S. sp. II. Variola confluens maligna, Hemet. sp. 2. Variola confluens nigra, S. sp. Iet. Θdenh. Sect. V. cap. q. Variola confluens maligna, Hemet. sp. 3. Variola sanguinea, mead de variolis, cap. a. Variola confluens corymbosa. S. sp. I 3. Variola confluens maligna, Helυet. sp. q.

G. XXIX VARI CELLA.Synocha. Papulae post brevem febriculam erumpentes, in pustulas variolae similes, sed vi t in suppurationem eunte8 ; post paucos dies in squamulas, nulla cicatrice relicta, desinentes.

Varicella, V. η2. Variola lymphatica, S. sp. I. Anglis, the CHIcREN POX, Edinb. Med. EJays, Vol. II. Art. a. near the end. Hebetaeir, Med. Transach. Art. I 7.

507쪽

Synocha contagiosa cum sternutatione, epiphora, et tussi sicca, ra Uca. Quarto die, vel paulo serius, erumpunt papulae exiguae, confertae, ViX eminentes, et post tres dies in squamulas furfuraceas minimas abeunteS. Rubeola, S. G. 94, L. q. Sag. 293. Febris morbillosa, V. 36. Host m. II. 62. Morbilli, Junc 76-

I. Rubdola vulgams9 papulis minimis,

confluentibus, corymbossis, ViX eminentibUS. Rubeola vulgaris, S. spe I. Morbilli regulares, Θdenh. Sect. IV. cap. s.

Variat

I. Symplomatis gravioribus, et decursu

minus regUlari. Rubeola anomala, S. sp. a.

508쪽

14o GENERA MORBORUM

Morbilli anomali, Ddenh. Sech. V. cap. 32. Comitante Cynanche.

art. 2.

3. Comitante diathesi putrida, Clar. Mason, Lond. Med. Observ. Vol. IV. Art. XI. II. Rubeola variolodes9 papulis discretis

eminentibus.

. SAuvgGEsIUM secutus, hunc morbum hic indicavi, etsi multum dubito an recte ad rubeolam reserendus sit. Non solum enim forma papularum plurimum dissert, sed, quod majoris momenti esse videtur, est plerumque absque symptomatis catarrhalibus, rubeolae adeo propriis.' Inter medicos, speciatim Viennenses, de indole morbi miliaris nuper acriter disputatum est; et imprimis

509쪽

Synochus cum anxietate, frequenti suspirio, sudore olido, et punctionibus cutis.

primis an unquam id iopathicus, an vero semper symptomaticus sit, certatim quaelitur. Quod nunquam id iopathicus sit, praeter opinionem medicorum, a medio secuti decimi septimi in hunc fere diem, omnium, et contra sententiam medicorum hujus aevi 'quorundam spectabilium, affirmare non ausim ; sed cum experientiam in hac re saepe fallacem, et medicos plerosque imitatorum servum pecus fuisse noverim, dubitare cogor; et, utcunque sit, morbum miliarem plerumque symptomaticum fuisse, ex observatione propria, per multos annos frequenti,

certo novi. Nunquam contagiosum, nec mani- 'festo epidemicum, quibusdam licet temporibus solito frequentiorem, vidi. Morbis labrilibus quibuscunque, tum inflammatoriis tum putridis, aliquando adjungitur; in nullis tamen, nisi regimine calido et sudoribus praeeuntibus, ortum, et in pluribus, regimine temperato, et sudoribus vitatis, morisbum, alias expectandum, prorsus vitatum Observavi.Iquibusdam corporis partibus quasi arte excitatum aliquoties novi. Denique, cum contagionum specificarum plerarumque indolem materia, si qua datur, miliaris nequaquam imitetur, tum quod certo morbi die eruptionem non efficiat, tum quod non

semel

510쪽

Incerto morbi die erumpunt papulae TU brae, exiguae, discretae, per totam cutem, praeter faciem, Crebrae, qua' rum apices, post unum vel alterum

diem, pustulas minimas, albas, breVi

rmanentes, ostendunt. Miliaria, L- 7-Miliaris, S. G. 95. Sag. G. 20S. Febris miliaris, V, 37-Febris purpurata rubra et alba miliaris, m . II. 68. Febris purpurea seu miliaris, Junck. 7S. mel tantum, sed saepius in vitae decursu, hominem assiciat. De hujus igitur materiae natura specifica, vel ad morbum quemvis id iopathicum gignendum apta, valde dubito. In hac re In ecum sentientem experientissimum et peritissimum CAROLUM WH1Υn habere mihi gratulor. Vide I ite on the Management of Lying- in ' omen. Cum autem in hac re me falli potuisse, facile agnosco, ne tamen alios simul salierem, miliariam inter exanthemata hic recensui, et characterem ejus, quem quivis, hunc morbum pro idiopathico habens, dare Voluerit, exhibui; peritis quibusvis hanc rem certius dijudicandam relinquetiS.