장음표시 사용
511쪽
Germanis der FRIEsEL. God. Welsch. Hist. med. de novo puerperarum morbo, qui ders RiΕsEL dicitur, Lips. 16ss.
De hoc morbo scriptores praecipui sunt.
Hamilton, de sebr. miliar. 17IO. Fantonus, de febr. mil. 1747. Allioni miliar. I 758. For-lce, de febr. mil. 17 8. Fischer de febr. mil. I 767. De men, de divis. febr. I 6o, et in Ratio med. passim. Mart. Collia ad Bal lingerde miliar. 176q.
Ad Idiopathicam, si qua datur, Pertinent,
Miliaris benigna, S. sp. I. Miliaris maligna, S. sp. 2. Miliaris recidivans, S. sp. 3. Miliaris Germanica, S sp. S.
Miliaris Boia, S. sp. a. Miliaris Britannica, S. sp. i. Miliaris nova febris, Θdenh. Sched. monit. S sp. d. Niliaris sudatoria, S. sp. c. Miliaris nautica, S. sp. g.
512쪽
Miliaris purpurata, S. sp. h. Miliaris lactea, S. sp. c. Miliaris puerperarum, S. sp. LMiliaris scorbutica, S. sp. l.
Synocha contagiosa. Quarto morbi die, facies aliquantum tumens; simul in cute passim rubor floridus, maculis ampli8, tandem coalescentibus, post tres dies in squamu- ilas furfuraceas abiens ; superveniente ldein saepe anas arca.
Scarlatina, S. G. 98. V. 39. Sag. G. 294. Iunc . S.
Species sunt, I. Scarlatina Cymplex9 nulla comitante
513쪽
' Spatio quadraginta annorum Scarlatinam sexies vel septies in Scotia epidemicam observavi, et in unoquoque exemplo morbus illius speciei erat quam Scarlatinam anginosam vocat SAU VAGESIus. Nos Cynanchicam appellavimus, ex eo quod ulceribus saucium internarum fere semper comitata fuit. Cum in plerisque aegris morbus cynanchem malignam plurimum, aliquando satis exacte referebat, nec unquam scarlatinam epidemicam in omnibu' aegris simplicem esse viderim, saepe dubitavi annosi scar. latina omnis sit cynanchica, et semper idem fere morbus ac cynanche maligna, supra inter Phleg-masas relata. Plures autem rationes in hanc sententiam ire non sinunt. Certe enim, testibus SYDEN HAMo perspicacissimo et aliis, scarlatina simplex, sive nulla comitante cynanche, aliquando ob servata fuit, et datur, itaque contagio quaedam speclsea efforescentiam cutis scarlatinam, et hanc absque assectione quadam cynanchica, gignens. Quod, si aliquando etiam contagio sit, fauces afficiens,
514쪽
Scarlatina anginosa, S. sp. 6. IVithering on thescarlet sever.
De scarlatina porriginosa, S. sp. 3. Sydenti
Sect . VI. Cap. 6. et Scarlatina Variolo-de, S. sp. s. nobis non liquet.
assiciens, quae plerumque etiam scarlatinam gignat, hoc nihil praeterea mihi probare videtur, quam quod sit contagionum quarundam natura, ejusmodi ut
simul tum fauces, tum cutem, assicere valeat. Cum tamen contagiones istae ita differre possint, ut altera Cutem, altera fauces magis et primario assicere proclivis sit, hanc differentiam inter scarlatinae et cynanchis malignae contagionem semper inesse puto. In morbo epidemico, quem pro Scarlatina habui, aliquot aegrotantium sine cynanche quacunque e- rant; et in iis fere omnibus, quibus adfuit cynanche, haec benigna admodum, ulcera tonsillarum, parva tantum nec serpentia, et plerumque pus bonum fundentia, exhibuit, et morbus raro sunestus suit. In cynanche vero maligna aegrotantes Omnes
in ipso morbi ingressu, cynanche correpti sunt,iet haec fere semper ulcera maligna, Deda, serpentia, gangraenosa, ostendebat. Morbus porro, putredinis et debilitatis indicia plurima prodens, plerumque exitialis evasit.
515쪽
Febris amphemerina t. Die secundo rubores maculosi, urticarum puncturas referentes, interdiu fere evanescentes, Vespere cum febre redeuntes, et post paucos dies in squamulas minutissimas penitus abeuntes
' Est morbus ab Anglis, Ne mille Rasi dictus, qui quibusdam Urticaria audit; sed morbus ille, Th.
Mille Ran, ut ab eruditissimo viro G. HEnERDEN, in Coll. Reg. Med. Lond. Actis describitur, et qualem saepius ipsi vidimus, est ab urticaria no logorum omnino diversus, utpote sine febre chronicus, et ad Impetigines sortassis referendus.' Hanc in priori editione contagiosam dixi ; sed ex propria experientia contagiosam fuisse non novi, et quo auctore contagiosam antea dixi, nunc non in
: Ad aliorum potius quam meipsius mentem hic character conscriptus est ; nam hunii morbum raro vidi, et nunquam epidemicum, vel regulariter, ut hic describitur, decurrentem, Observavi.
516쪽
Febris urticata, V. go. lUredo, L. 8. f l .i Purpura urticata, 7S Scarlatina urticata, S. sp. a. Erysipelatis species altera, Θdenh. Sect. VI. cap. 6. Febris scarlatina, et febria urticata, Moserer, 'Mat. des armoes, 29 I. et seq.
Primo, secundo, aut tertio morbi die, in Variis partibus 'esiculae, avellanaci magnitudine, per plures dies manentes,il tandem ichorem tenuem effundentos.
Pemphigus, S. G. 93. Sag. 29 I. Μorta, L. I. Febris bullosa, V. 6 I.
517쪽
Pemphigus major, S. sp. I. Exanthemata serosa, C. Pison. Obs. Iso.
Cum pemphigum, quem pro exanthemate habere possim, nondum ipse viderim, et in scriptis medicorum de ejusmodi morbo paucissima tantum invenerim ; quae in Nosologia nostra de eo dicenda
essent, omnia fere ex SAUvAGEs Io necessario depromenda erant. Eum itaque secutus sum; sed hunc morbum lubenter ipse prorsus omisissem, cum omnia fere de eo dicta, dubia, obscura, et ambigua mihi videntur. Quae ex sui ipsius aut CAROL 1 Piso Nis obseryatione habet SA UvAGE SI Us, omnino credere fas est 3 quae autem ex CHRISTOPHORIS ELIGERI, tenuis certe iudicii hominis, observatione duxit, parum attentione digna mihi videntur. Quae porro ex D. THIERRY relatione adducuntur meam fidem omnino superant: Nimirum, quod ii morbo admodum exitiali acetum hezoarticum, a medico quodam datum, omnes falvos fecit, in terea dum υix unus, aliis medicis commissus, mortem eυα-debat. Denique, de morbo admodum ambiguo a D. LANGHANs, in Actis Helveticis descripto, donec aliae observationes rem elucidaverint, nihil concludere
518쪽
Febris pemphygodes, Ephem. Germ. D. I. A. VIII. Obs. 56. Ρempli gus castrensis, S. sp. a. Febris syneches, cum vesiculis per pectus et col- Ium sparsis, morion. app. ad exerc. II. Pemphigus Helveticus, S. sp. 3. Langians in Act. Helvet. via. a. p. a . et in Beshresu. des Siementi, ais, Zurich I7s3. De pemphigo Indico, S. sp. q. et Pemphigo Brasiliensi, S. sp. s. non liquet. l
G. XXXV. A P H T H Λ. Synochus Lingua tumidiuscula ; linguae et fauci
dere vellem. Nihil aliud, fortassis, quam cynanchemaligna fuit ille morbus, et, ad summum, quod pemphagus omnis morbus symptomaticus sit, satis verisimile videtur. '' An aphtha inter exanthemata recensenda sit, dubito. Aphtha enim quaeque fere quam ego vidisne febre fuit; et si quando cum aphtha infantum sebris adsuit, haec fere semper aphthae supervenerat.
519쪽
cium color purpurascens ; escharae in faucibus et ad linguae margines primum comparentes, OS internum totum demum Occupantes, albidae, aliquando discretae, saepe coalescentes, abrasae cito renascentes, et incerto tempore
Speciem idiopathicam unicam tantum noVi. Aphtha infantum.
Aphtha lactucimen, S. sp. I. Symplomaticae Videntur, Aphtha febrilis, S. sp. a. Aphtha maligna, S. sp. 3. Aphtha adultorum quidem saepe febri supervenit. Sed, sebribus diversarum specierum plerumque sub earum finem jungitur, nec, quantum novi, febris quaevis aphthae propria, a medicis nota, vel quidem dicta fuit.
520쪽
Aphtha syphilitica, S. sp. q. Aphtha scorbutica, S. sp. s.
PURPURA, S. G. 96. Sag. G. 292. . Petechia, L. f. . f. Cum in quibusvis sebribus, vel intermittentibus vel continuis, in quibusvis etiam exanthema. tis et profluviis, modo in iis morbis sit quaedam. ad putredinem pro clivitas, appareant petecsiae'; has pro efforescentia symptomatica, potius quam pro exanthemate idiopathico, habere volui.