뜻

1. 방랑하는, 걸어다니는, 유랑하는, 정주하지 않는
2. 그른

1. wandering, straying, vagrant
2. wrong, erroneous

예문

• Statim namque iussu puplico mittebantur ad transcribendum, discendum, obseruandum, per uniuersas Pictorum prouincias circuli paschae decennouenales, oblitteratis per omnia erroneis LXXX et IIII annorum circulis. (The Venerable Bede, Historiam ecclesiasticam gentis Anglorum, LIBER QUINTUS., CAP. XXI. 12:8)

  (베다 베네라빌리스, , , 12:8)

• Maxime autem debent in custodia vigilantes conspici, nec erronei,sed assidui et circumspecti magis quam temerarii. (Columella, Lucius Junius Moderatus, Res Rustica, book 7, chapter 12 5:4)

  (콜루멜라, 루키우스 유니우스 모데라투스, 농업론, 7권, 12장 5:4)

• et quidem huiusce dilectionis non est erroneus aut fortuitus affectus. (Sidonius Apollinaris, Epistulae, book 5, Sidonius Potenti No suo salutem 1:2)

  (시도니우스 아폴리나리스, 편지들, 5권, 1:2)

• plura tamen in scriptis suis erronee posita retractando atque corrigendo professus est, dicens: (Petrus Abaelardus, Theologia scholarium, Prologus 2:22)

  (피에르 아벨라르, , 2:22)

• haec est erroneae caecitatis abyssus, humanae mentis infernus, contentionis stimulus, anxietatis aculeus. (ALANUS DE INSULIS, LIBER DE PLANCTU NATURAE 58:22)

  (, 58:22)