M. Tullii Ciceronis opera

발행: 1768년

분량: 511페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

401쪽

PRO P. Si LLA Is posito domestiet ossicii, nihil postea nisi

de reipublicae commodis cositam. 66. Atque in ipsi rogatione , ne per vim quid ageretur , quis tamen nostram Sullam aut taedilium verebaruri nonna

omnis ille terror, omnis seditionis timor atque opinio. ex Autronii improbitata pendebat voces, Mus minae sere 'hantur et eius adspectus, eone alio , patio, greges hominum perilliorum me. tum nobis seditionesque afferebant. Itaqua y. Sulla, hoc importumssimo tum hono

in tum etiam calamitatu socio, atque e mite, di secundas sortunas amittere maintus est,' in adverris sine ullo remedio

atque allevamento Permanere.

A XIV. Re tu epistolam meam capareeitas, quam ego ad Cn. Pompeiiit, da meis rebus gestis, di de summa re ubi misi di ex ea erimen aliqv. in . Sub tam 'aeris; , si iurorem ineredibilem hiennio ant conceprum erupisse in meo consula seripsi, me hoe demonstrasso dicis, Sullam in illa suisti superiore comu- ratione Scilicet is fiuis, qui existimem, Cn. Pisonem, & Catilinami, et Vargunteium ,, Autromum nihil seelerath, nilia audacter ipsos per sese sine P. Sulla siscere potisse.

68. De quo etiam si'ins dAhasset antea, num , id quod tu arguis, continetu tersecto patre tuo, consule, descendera

402쪽

hane suspicionem, uni diisti. .huna, in Catili in eoesialem incereti. Contra patrem inani operasin matrum Compar e. Quod si tibi ego confiteor, tu min eo cedas necesse est , hune , quum Gallinae suffugaretur, tilla de suo consillatu, quem sudiei amiserat , per vim recuperando cogitavisse : neque enim istorum fima mam tantorum , tam atrocium crimen, I

dices , P. Sulla persona sistipit. 69. Iam enim iaciam, eraminibus omnibus et M lutis, contra, atque in ce teris causis fieri solet , in nunc de pede vita homnis ac de moribus dicam. Et nim de principio stladuit animus occurrere magnitudini crinunis, satisiscere em Δρο ni hominum ; de me aliquid ipso,

accusatus eram, dicere. Nunc Iam revo candi estis eb AEub vos ipsa causa , etiam tacente me, cogit animos mente e com

vertere.

XXV omnibus in rebus , Iudices, quae graviores majoresque sunt , quid quisque voluerit, cogitarit, admiserit, non ex crimine, sed ex moribus mus , qui arguitur , est ponderandum. Neque erum

potest quisquam nostrum subit ngi, neque ususquam repent Vita mutari , aut natura converti. Circumspicite paulispermentibus vestris, ut alia omittamus, hosce ipsos homines, qui huic ames celari

403쪽

uetunt Catilina contra rempublicam con-juravit. Cujus aures umquam hoc respuerunt, conatum esse, hominem usque a pueritia non sollim intemperantiain scelere sed etiam consuetudine, studio in omni flagitio, stupro, caede versatum triuis eum

Contra patriam pugnantem periisse miratur, quem semper omnes ad civile latrocinium natum putaveruntes Quis Lentuli societates cum indicibus, quis insaniam lia bidinum , quis perversam atque impiam religionem recordatur, qui illum aut ne

farie cogitasse, aut stult sperasse miretur Quis de C. Cethego , atque ejus in Hispaniam profectione ac de Vulnere Q. Metelli Pii cogitat, cui non ad illius poenam

carcer edincatus esse videatur immitto ceteroS, ne sit infinitum. 7 I. Tantum a vobis peto , ut taciti de omnibus , quos coniurasse cognitum est,

cogitetis intelligetis, unumquemque illorum prius a sua vita, quam nostra suspiacione esse damnatum. Ipsum illum Autronium quoniam ejus nomen finitimum

maxim est hujus periculo' crimini

non sua haec vita convinci t semper audax , petulans, libidinosus quem in sto prorum defensionibus non ollim verbis uti improbissimis solitum esse scimus, Vertim etiam pugnis, calcibus quem X- turbare homines e possessionibus , caedem

facere vicinorum, spoliare fana sociorum,

404쪽

vi eo tum Warinis disturitare iussitas

an bonis rebus omne contemnere , In mari pumare contra honos , non me

Utiem cedere, non sertum ipsi succumbe re hujus si causa non uuia Basimis r

is teneretur Mamen eum mores ac vita convincerent.

-- TVI. Agedum, confine me eam Illis vitam P. Sullae , Vobis maloque Romano nothisnam Iudices , t eam finis octilos vestros proponite. E dhuius factum aut comminam, non daeam audacius, sed quod eaequam paula nanuas consideratam videretur iactum quare :vactum ecquod mi Iuam ex ore eamus e

cidit, unde quisanam possit ei ait At

vero hi illa gravi L. Mitia a tia, tu hulentaque, quis P. Sulla utatio. Misam. sericorssior inventus est' vam aetatorimihi vitam est a L. Sulla deprecatus trivim multi sunt summi homines in massim mi & nostri, is estris ordinis, quorum pro salute se hic ultae obluariti

quos ego nominarem neque enm ipsi nolunt, huic animo gratissimo adsunt:

sed quia majus est beneficium, quis posse debet civis civ dare, ideo a vobis p to, ut, quod potuit, tempori tribuatis; quod fecit, ipsi. 73. Quid reliquam constantiam vitaeommemorem dignitatem Iiberalitatem moderationem in privatis ram

405쪽

PR P. SULLA 'Ι9 splendorem in publicis quae ita a fortuna

deformata sunt, ut tamen a natura inchoata compareant. Quae domus quae celebratio quotidiana tinuae familiaris dignita. quae missi amicorum quae ex quoque ordine mutatvdol Haec diu multumisque, ε multo labore quaesit , una eripuit hora. Accepit P. Sulla, Iudices, Vehemens vulnus 6 mortiferum; Verumtamen ejusmodi , quod videretur ejus vita ει natura accipere potuisse Honeuatis cdignitatis habuisse nimis magnam judicatus est cupiditatem quam si nemo alius habuit in coinsulatu petendo , cupidior u dieatus est hie latue in ceterici sinetiam in aliis nonnullis fuit iste consulatus amor sortima in hoc fuit sertasse νω. Vior, quam in ceteris. 74. Postea ex quis P. Sullam , nisi moerentem , demissum , Rictumque vi dic Quis umquam est suspicatus, hunc magis odio, quam pudore hominum a spectim lucemque visaro , Qui quum multa hahere invitamenta urbis si sori , propter summa studi at eouum , qua talomen ei sola in malis restiterinu; abfuit ab oculis vestris de quum leu retraeiretur, ipse se exsilio pene multavit. In hoc .s pudore , Iudices ,ra in hac vita , tanto steteri locum suisse ereditio XXVII. Adspicite ipsum contuemum οὐ conferte crimen cunivita vitam,

406쪽

hoste amisos , tales risin sui per quos res mus serant malam, me uti, crudelissime perire voluit, in

Quilina in Cethego

tam , - serrimam , in Asem metae proposita , degeret Non μία - mquam , cadit in hos morae , non in time

tudorem , non in hanc vitam , mea nune hominem ista suspicio et mutua radidam illa immanitas exorta est tres, hilis sui , ac singularis furor et ex mens ab adolescentia collectis Perdis mina minum vitiis repent tanta ista tapotinnitas inauditi sceleris exarsit. 76. olite, Iudices , arbitrari , hom, num illum impetum & conatum fuisse:

neque enim ulla gen tam harbara , assitam immanis umquam fiat , in qua noll

mod tot , sed unus tam madetis hota patriae sit inventus belluae quaedam illa ex portentis immanes , ac ferae forma hominum indutae , exstiterunt. Perspicite etiam ataue etiam, Iudices : nihil enici est, quo in hac causa dici possit vehementius : penitus introspicite Catilinae, Autronii, Cethegi, Lentuli , ceterorumque mentes quas Vos in his libidines, quas.gitia, quas turpitudines, quantas a P

407쪽

esas, qutinine ditiales Brores, Fris scelerum, liniri in parricidio m qum tos aceri os facinorum reperieti. ex m. Maes. ωdsutumis ci iam desperatis reb,

publicae moribis ista repent vis erust ut, ea confecta mete , con alescerealitFando, savin caritas possit Nequa enim est quisquam sequi a remur . illis a Husis in ruublica pestibus instare potuisse : itaque eo a mn, perficiendum scelus. sed ad tuendas rei licae

poenas Furiae Medam incitaverunt.

X XVIII. - ne igitur gregem v nunc P. Sullam, Iudices, ex . quieuna

inoram nae, a Pe vixetauit, hon miro rum hominum gre hias, reperitisi ex hoe hominum numero, ex hac similiara digni εtate , in impiornu partem , atque in Paretricidariam eoatum ac numenam tramis' istis D. Ubi erit imis illa sortissimum praesidium pudoria quo in loco nobis, viata ante a proderites quod ad tempus exis inlisaia partae fiuctus reseremtur, in extremo discrimine ac dimicationa

ne nobis servorum, aceto inent accusitor minitatur; in quibus quammam nihil pe Muli suspicamur, tamen illa

tormenta gubemat dolor, moderatur na- tura cujusque tum animi tum corporis

.est quaeιitor , j. iit libido . corrumpit

408쪽

spes, infimat metus, ut is me gerim Nautas nihil veritia loci reluuluatur. Vita P. Sullae tor matur: ex ea quae tur m m is occulietur libido , num c d lateat meims , ut quae crudelisas , - - audacian nihil erroris estis in causa , nee o sturitatis, Iudices, , a mana nae perpetuae vox ea, quae gravissima dehat elle, audietur.

N. Nullum in hae e si testem lardimus nihil quemquam sine tulia vidisse,

nihil audisse arbitramur. Sed tamen, sin, hi vos P. Sullae sortuna movet, Iudices, vestra moveat et vestra m eum sumina elegantia vixistis atque haegritate. Me arumh litterest, non-Εbidino, auta ultate, aut levitate inituriremis honestorum hominum pond-el, sedis magnis dis uisitionibus, repentis in perim lis vitam uniuscujusque esse testem. 9uam vos, Iudices, nolis armis suis spoliatavi ataue nudatam obricere invicta , dedere susincioni munite omlminem, -- , norum, struite perlagia improhoram: valeat ad poenam in ad ruinem μα- mima, quam solam videtis ipsam Hvita

naturaque facillim perspici sinit, flecti, finaque non posse.. XIX. Quid verbise auctoritas semper enim de ea dicendum aest; quamquam a me timid modicis dicem quid, inquam, is auctorit--stra. - cdi

409쪽

teris conjurationis causis abstinuimus

P. Sullam defendimus nihil hunc tandem uvabit Grave est hoc dictum fortasse Iudices , si appetimus aliqui si Puro

ceteri de nobis silent, non etiam inmetipsi tacemus, graVe sed, si laedimur, fraccusamur, si in invidiam vocamur profect concedetis Iu lices, ut nobis libertatem retinere liceat, si mintis Eeeat dignitatem. 8 I. Accusati sunt uno nomine consulares ut jam videatur honoris amplissimi nomen plus invidiae , quam dignitatis λferre. Adfuerunt, inquit, Catilinae, illumque laudarunt. ulla tum patebat, nullae erat cognita coniuratio defendebant amicum, aderant supplici, ita ejus turpitudinem in summis ejus periculis non insequebantur. Quin etiam parens tuus, o quate , consul reo de pecuniis repetundis

Catilina sitit advocatus improbo homini , a supplici fortasse audaci, at esse quando amico. Cui quum adfiiit post delatam ad eum primam illam conjurationem indicavit te audisse aliqvid, non cre didisse. At idem non adfuit alio in judsecio, quum adessent ceteri. Si postea cognorat ipse aliquid , quod in consulatu ignorasset ignoscendum est iis, qui postea nihil audierim sin illa res prima Valuit non inveterata, quam recens, debuit esse gravior. Sed , si tuus parens

410쪽

etiam in illa suspicione periculi suέ, ω

meri humanitate adductu advocationeae hominis improtissimi sella curuli , ista ornamentisin suis,in consulate honesta .vit; quid est, quamobrem consulares, PiCatilinae adfuerunt, reprehendantur sa. At iidem iis, qui ante hunc causam. de conjuratione vixerunt non adlamini.

Tanto scelere a ruinis honunibus 4 vierunt, nihil a se adiumenti, hil opis, nihil auitilii serri oportere. Atque , ut de

eorum constantia atqua animo in re blicam dicam , quorum tacita gravit in fides de unoquoque loquitur , qteque e jusquam ornamenin oratiqetua ex erat . potes iniusquam dicere umquam meliores, tortiores, constanilores consulares sipsis,

quis iis temporibus,in periculis , .nbus pene oppressa est respublica Quis non

de communi salute apertissimh, quis non fortissimh, quis non constantissime sensiti Neque ego praecipu de consularibus disputo nam haecin hominum ornatissimorum , qui praetores fuerunt , c universi senaths communis est laus et ut constet post hominum memoriam numquam in ibi ordine plus virtutis , plus amoris in rempublicam, plus gravitatis fuisse. Sed quia sunt descripti consulares , de his tantum mihi acendum putavi, quod satis es.

attestante memoria omnium , neminem

esse ex illo honoris gradu, qui non om-

SEARCH

MENU NAVIGATION