Ius publicum vniuersale et pragmaticum methodo systematica noua ratione elaboratum ... accedit Meditatio ad augustissimi imperatoris Romanorum Caroli 6. sanctionem pragmaticam anno superiori edita ... Auctore Godofredo Ernesto Fritschio ..

361쪽

victos demum oriri ex promissione statuam 3. citi. : tamen ius belli esse modum eo stituendi imperii censeo, ob id, quod consen. sum inuoluit necessario f. 32.), et ita hic modus a consensu separari nequit. Unde fora mari quaestio non potest: an ius belli sit mois dus constituendi imperii a consensu separ

tus, prouti secit ΤΗ-ΑsIus in adnotationibus ad HvBER- ad n. aδ. cap. s. Sect. I. Libr. r. de Iure civit. Inde cum demum, uno aut altero enumeratorum modorum acquirendi

Praecedente, coronae impositio fiat; et illis modis iam acquisita potestas ciuilis sit: non usi potesas ciaisis produci coronatione. Iam cum potestas ciuilis consistat in complexi ne omnium iurium gubernandi RempuNicam g. aso: nec ullam quoque tu , quod imis

perans iam amea non habuerit, i. eis nouum aliquod ius, coronatione e citur. Nee it que coronatione acquiritur diuisas, verum

reoslatam solum pro eo, ac definitio indicat, declarato ob id, quod dignitas imperantis, iuue Regis iamiam primum ponit Regem 3 Rex autem, ut generatim quiuis imperans ex potestate ciuili, quam habet, cognoscitur a3. , proinde dignitas Regis praesupponit potestatem ciuilem. Quam cum secundum ea, qun

362쪽

s. 236.

quae hic modo demonstrauimus, non transsCrat coronatio: neque etiam conferre Regi dignitatem potest, sed solummodo' declarat eam et exhibet iustitiam successionis consensumque publicum. Hisce ex rationibus i ure optimo Imperatores et Reges ante coronatio nem potestate sua cinio utunιur, ac dignitate regia et titulo Maiestatis venerantur. Quo circa absurdum est statuere, quod a corona tione imperium et dignitas regalis pendeat, quae sententia olim altas radices egerat. Cerinte infirmo hoc fundamento, quod inaugura. tionis solennia faciant ad dignitatis ordinem, id est, ius praecedentiae, nixus fuit ANTONI vs DE PRATO, Galliae Cancellarius, in congressu Caletano, cum contenderet, non esse, cur Rex Galliae cedat CAROLO V., qui tantum electus, non a Papa coronatus esset. Quam sententiam, his rationibus conuellere facile poteriis mus. Ex his enim, quae iam choc 3 9 deduximus, elucet, quod iam ante coronationem imperans gaudeat potestate ciuili ; haec vero est independens, uti imperans ipse g. 9I.) tquapropter coronatio non potest imperantem , eiusque potestatem ciuilem, aut quidquam iuris imperii dependens facere. Quoniam praeterea coronatio, ne minimum quidem, potestatis aut dignitatis, qnam Rex ante

363쪽

237 ante iam non possederit, in imperantem, ut dixi, confert: facile iudicare poterimus, quod coronatis ritus minus necessarius sit, nee adeo de essentia Regis, et ob id non ture debito deis

poscenda ; quid Z quod intermitti queat sine

dignitatis imminutione. Hinc quoque Orator FRIDERICI III. Imperat. in Oratione ad Ni COLAvM V. pro impetranda coronation habita male ratiocinatur apud FICHERvΜ Tom.

a. Rer. Germ. Rag. H. non solum debitum, sed necessarium esse rideri, Maiestatem imperato-

riam a Romano Pontifice coronam expetere. Rectius iudicauit MAxIMILIANVS I., coronationem non esse de essentia Imperatoris Romani, ob eamque causam coronationem romanam missam secit titulumque electi Imperatoris Romanorum assumsit in signum, quod ex sola electione Principum verus Imperatorsit cargum. g. 22I. et 22S.), quod dicit etiam ipsa GIossa ad distinction, n. cap. aβ. Iegimini

ob eandem causam, quod coronatio non faciat Regem, i. e. potestatem regiam et dignitatem non efficiat, Rex hodie regnans Bo- rutae, cuius potentia ad summum fastigium evecta est, sine coronatione Regem Borumae ostentat: eiusque gloriosissimus decessor sibi ipsi coronam imposuit, ut indicaret corona-

364쪽

a83 o tionem aeque ac potestatem regiam ab se pendere.

Oervatio Cum iamiam in eorum mohesiisa es dorum enumeratione Versemur

modus leg - -

rimus at quibus acquiritur atque transieraquirendi et tur summa ciuilis potestas : temz transferendi pus idoneum nanciscimur dicenis

et . . ' de occupatione bellica, quam

ctoria, pace g. 8Q inter huius generis faetri

Armato: an connumerauimus. Quod auteni

tati. ξλ.- ius fasque is bellum gerere ac hois,am ictu, stium possessiones Occupare,quodain deuictos que occupans suae potestati civili habeat legi- easdem subiicere iuste queat, ex sar nostra finitione tam bellip quam 8 occupationis bellicae, manifesto tenetur. Finiuimus bellum f. Ia . pro eo, ac inter gentes, statu ciuitatis introducto, obtinet. Si vis, ut quoque ad homines singulos inflatu kbertato viventes applicatio fieri queat: scito quod ille bellam alteri faciae, cum alteri resistenti, in statu naturali viventi, i vim infert. Quando virium spe et manu o tinendum est, quod intendimus e tune eo mo audit. Vbi autem persecto iure alter alteri in statu naturali quidquam debet, alter alterum cogendi legitimam habet iacultatem

365쪽

tu naturais vivunt, atque ex consequentigenιibus atque imperanιibus ex principiis iuris gentium I. a.) largiendum. Illa itaque: cava riui iusta est habenda, quando alterum in aliquod mihi perfecte esse obligatum G do, quod mihi praestare sponte sua non vult gum. f. 3I. . Ex his facile quiuis iudicare erit, quis inuaser aut hostu tu tιιmmi quisuimus, quid sit latrocinium genitum, quid eupatio bellica. Illa sicilicet apprehensio rurn ab altero possessarum nominario is bHIica meretur, qui persectam mihi gationem debet, cui obligationi per oum ius a parte altera resipondet necessario eod. ad quale ius consequendum omnesi periequi licet, quibus putamus ad id, i nobis debetur, perueniri posse ex ea no- re uia morali, qui dat finem, dat quoque media ad sinem necessaria , seu ea uuae ad

ppe finis sine mediis obtineri nequit. Unde licebit etiam res ab alio possesses, quas πο- deberi persuasi sumus, vi adprehendere,

i. e. occupare. At vero quoniam hosti idemnas competit, quippe qui est ille, qui cum alvi certat de re controuersa: apparet,

366쪽

Iu bestigerantium, ut res nustius siιι contem , planda dum omnis res, quam occupare licet, res nullius nuncupetur cvi des P. Quoniam igitur hostibus inter se. occupare tantum licet, et occupatio secundum principia iuris naturalis perfectam ius tribuit et consequens est,

ut ho sies occupatione bestica perfecta iura abfoste acquiranι respectu aliorum, qui hostes non sunt, inque se transferant, adeoque tuae besti modus acquirendi quavis iura sit legiιimus. Secundum ea, quae modo attulimus, i, si dicendum, quod res est, de occvatione betatica um ea sit modus acquirendi iura etiam imperii, distincte atque distribute dicen- . dum. Nempe enim respectu hostis, quamdiu hostis permanet, occupario es quidem mo- Δι deelarandi voluntatem rem sibi ac irenis, di, sed ratione hosti manet adhuc dum res nuctius inon acquisitar intuitu vero eorum, qui hostes ostentare se iuste non queunt, affirmaπ- dum es, quod occupatio bestica modus acqui

rendi sit. Quod ad hostem, quamdiu alter

hostis permanet, tamdiu, quamuis in possessione sim, res nullius per ea, quae dixi, habenda, et ex consequenti non res mea, nec adeo

ut acquisita. Itaque occupatio bestica non es, modus quidquam acquirendi respectu hostium rrespectu vero aliorum, cum quibus res non ve nis

367쪽

s. 23 ast πιι 1n controuersiam, quique nullum ius in ea postulare queunt, res besto occupata es res a qui si a ; namque alter, qui non est hostis. nullum ius habet rem occupandi. . Vbi nulinia occupatio locum habet, ibi oo definiti rem modo datam non est res nullius : ergo quod res sit mea respectu illius, ideoque acis quisita, si occupata, censendum est. Ex quo sole ipso illustrius et clarius elucet, quod ocincupatio bellica intuitu aliorum praeter hostem, sit modus acquirendi. Hinc cum de successione Hispanica inter CAROLVΜ et PHILIppvM decertaretur, Regnum Hispaniarum erat intuitu horum belligerantium res nullius, de qua, quod quisque belligerantium ociscupare poterat, Occupare licuit: intuitu vero aliorum Statuum Europae erat res a belliugerantibus occupata, de qua quidquam deincerpere non licuit, dum hostes legitimi ob deficientem titulum esse non poterant , ces sente vero hoste, cessat impedimentum, quominus, quae bello occupata sunt, acquirantur. Cum vero hostis is, qui cum altero pacem facit, desinit esse : non potes non ista occupatio bestica, si pace res occvata m. otestaιe occupantu relinquantur, consitιuere modum a quirendι res quasvis iuraque. Ob eamque

causam si quis ιotam Rempublicam occupauit: T a intulis

368쪽

inruitu siubditoram subiugatorum ut res acquiasii a Respublica habenda est, adeoque Iegitiminimperans factus occupasione sisine pace etiam argum. g. 2.) i inmuu vero eorum, cum quia bM 4estum gessit,f legitimus imperans Reipuisbbrae occupata, si stace quadam in manibus viis ctoria Respublica relinquatur, qui victor ergo tote sem ciuilem pace acquiris. Inde pro liuersitate explicationis sententiae, quam habet Io. FRID. HORNIus de Cisit. Libr. a. cap.P. g. a HORNIus recte sentit et non recte sentit. Statuit loco allegato, quod subiugatorum consensum expectare victor non necesse haheat , sed statim in deuictos obtineat legitiis mam potestatem. Si sub subiugatis complexum parentium Reipublicae intelligit, quam occupauit, recte dixit: sinet Principem, cum quo bellum gessit, minus recte, ut ex dictis

De iuresu Sunt Respublicae, quae sese legu monis Q timo imperio subduxerunt, et pa-:λ .d, cto subsecuto libertatem acquisi-

flat fine uerunt, quam non obediendo tenis consensu tarunt. Cuius generis exemplum

I V W-- petere licet in Republiea Belgica et Helvetica. Helvetii I3IS tale pa- ctum

369쪽

9 ctum unionis secerunt, quo imperio priori sese subducere conati fuerunt, cuius pacti formulam exhibet LEIBNINIvs P. r. cod. Diapum. n. SI pag. v. Causas huius unionis recenset GuILLIMANNUs Heluet. re . Libr. a. cap. ἔα itidem Belgae PHILippo II. Regi Hispaniarum nuncium miserunt unione ultraleoctensi, dum decreuerunt, ut ciues prouinciarum belgicarum soluti legibus exterorum . Principum viverent, et pro libera Republica censerentur, quod refert H. GROTIvs Libr. s. Annal Belmad annum et B vDIUs dem

ductis Belgicis Labr. s. Dissoluere expedit has quaestiones, num sese subducere imperio sine consensu imperantis iuste isto modo liceat e et .

num itaque fundamenιa harum nominatarum Rerumstulticarum, ut et omnium reliquarum,

qua ex subductione originem tralunt, rιιe iacta sint. Quod ad stramam quassonem, nego fleri postse, ut line consensu imperantis parentes sese subducere, atque in libertatem vindicare queant. Namque quoniam generatimius quaesitum cuidam auferre non licet g. a IO.) : contra fas quoque erit imperantem suo imperio subductione orbare sine suo consensu, etiam sit contra leges moliatur fundamentales pactaque conuenta cum subditis

g. 39.), et clausula nullitatis 9. 39. et lex

370쪽

commitaria g. 6o.) adiecta. Sed animas uerto, hoc argumentum in contrarium ex ipsis meis strincipiis adduci posse, quod similius veri est : scisi imperans contra ea, in quae perle ges fundamentales et pacta obligatus est, nititur, non agit ex potestate ciuili ipsi conceGD, et ob id non agit ut imperans g. 23 b. Imperanti autem soli obedientiam parentes de in hent o 26) : quapropter parentes in tali, quem posuimus, casu non debent imperanti obedientiam. Vbi vero nulla obligatio parendi, ibi nullum ius imperandi g. eiusdem argumenιo Ergo quando imperans co tra conuentiones legesque fundamentales, Contraque rationem gubernandi Rempublicam procedit, imperium amittit, populusquo adeo sese subdueere non ei amphus obediendo, fibique Rempublicam liberam emcere potest fine eius eonsensu. Aduersus haec id Homuseum dandum, quod hoc quidem verum sit, quod, quando imperans strinsturam Reipublicae leges et pacta non seruando, quibus

teneturi euertere conetur, obedientiae vinculis obstricti parentes non sint g. 63st, sedi tantum in eo casu, in quo iussa imperantis contraueniunt legibus fundamentalibus p ctisque g. eod. J : non itaque ulla causa est, cur in reliquis imperio imperantis non siu

lecti