장음표시 사용
331쪽
Germanicam tempore Carolinguo a y qtiandorum stracipue. Quam quidem imperium
Reipublicae speciem ita describunt, r
vt haeres defuncti imperantis non praeteriri queat in electione, si ad regnandum aptus : qualis successo ex comi
obseruantra vocatur apud RIMONVM Libr M. CV. r. eandem que appellat olis anam consueis sudinem CAROLvs CALVVs in Castitui. tu. so. cap. r. apud BALVZlv M Tom. a. stag. verba
sunt: ex olitona i. e. prisca) consuetudine in Francorum regno, Reges ex genere strodeunt. Ex quo ratio quodammodo reddi potest, cur singulares periodi Imperatorum Carolingicorum, Saxonicorum, Franconicorum, Sueui corum, et tandem usque ad nos Austriacorum extiterint: quarum familiarum quilibet imis perator velut haereditate regnum Germani- cum a se ad proximum haeredem, si quis extitit, dignus, opitulante electione, transtulit. Vicissim vero Germani, regnatrice familia extincta, imperium alii tradiderunt arbitratu suo, idque iure. Deficiente enim familia regnatrice populus sui iuris fit, id est, potestatem ciuilem recipit 3. 23. r eamque adeo in quamuis personam singularem aut famili-R am
332쪽
am aliam transferre potest g. 71. . In qua sententia consentientem habeo GROTIvM deI. B. eι P. L1br. a. cap. 7. 9. N. qui praeterea hanc rationem profert, quod familia ob nobi- Atatem electa censeatur, eaque sinisa regnum redire ad populum debeat, scit. haereditarium aut etiam electione mixtum : regnum' . Vero pure electivum, persona extincta, redit
ad populum, ob regni electivi naturam g. .
2I3. et 22S J. Idem,quod ad regna haredi aiaria, comprobat consιιutio regna Hungaria de anno I687., nec non decretum Potniensede anno 1723., in quibus dispositum, quod familia Austriaca finita utriusque sexus, tunc auita et vetus approbata consuetudo in electione Regum suum locum habeat. Quid hoc sibi vult aliud, quam ut tunc regnum re deat ad populum, qui potestatem ciuilem in eum, quem eligere placet, transferre queat. me si accommodamm ad imperium germanicum: populi Germaniae, extincta annΟ9H. Carolidarum familiae regnatricis stirpe, sui iuris facti sunt, etiamsi Germania regnum hae inditate mixtum tunc temporis fuisset. Extincta enim domo regnatrice imperium ad quemcumque populum seorsim revertitur,
GR T. Libr. I. cap. g. a. et ita optare sibi
populus arbitratu suo alium potest, adeoque
333쪽
-ἔ63 co) 2sset Germani iure secundum CoN.ADuM ad Saxonicos, Franconicos, Sueuicos, Habsburgi-Cos, LuZelburgicos et Austriacos Principes im-Perium transferre potuerunt. Atque hac videnda esse quoque censeo in demonstratione Iegitima ιranslationis imperii Germanici a
Francis, quam Galli in dubium vocare solent. g. 228. uod decessoris factum omnes Decessorum praestare tuerique debeant successo NON Dres regni non electius miπω, qu/m i ζhia Hereditarii, argumentis utor hic ad quando pri- probandum magis sperialibus, Vata etiam,
medium protuli generatim. uod ad ha- reditarii regni Principem de illo in verιo est, quod repraesentet populum siue Rempublicam iam, proque una persona Princeps et populus habeatur, factisque adeo suis obliget populum siue Rempublicam 3. 3Ι. . Pro inde in quod obligatus est imperans, qua imperans, in illud etiam Respublica : quamdia igitur durat Respublica, tamdiu durant Reipublicae obligationes. Respublica autem quaelibet tamdiu permanet, quamdiu societas conseruatur imperantium et parentium f. 2. . In regno haereditario non fingi potest momentum, quo imperans et parentes R a non
334쪽
non existant: ex consequenti non interit aut moritur regnum haereditarium morte regis c . eod. , sed successio fit sine ulla interruptione. Hinc, cum anno I 6O. FRANCIsCVS nondum finitis comitiis moreretur, ordines eadem continuarunt: addita causa, quod lege regni Gasiicani vivus mortuum excipiacet continuata possessione regnum sine intem ruptione transmitti videatur, teste TΗvANo
ad dict. aunum ρ. 27. LIMN. ad Capitul R DoLPHI II. art. Ir. ob eandem rationem curiae et ceteri Magistratus mortuo rege continuisant munera sua, nec lugubri veste utuntur, quantumuis confirmatio accedere soleat, teste 3oDiso de Repubi. Libri Cap. s. Quod aliter est in regnis electivo, ubi iurisdictio tamdiu susipensa manet , donec nouus Rex electus, uti consilium aulicum imperii tamdiu iurisdictionem suam non exercet, donec imperator electus. Ob eamque causam nee regnorum obligationes morte regis sterimi qumunt e quas ergo successor regni ob unita. tem personae cum regno praestanda habet g. 3Ι. . Ac quamuis in regnis electi uis aliis quid interualli detur, quo succetar non existere solet, interregni tempore: attamen cum decetar factis Reipublicae nomine susce
ptis Rempublicam obligatione tenuerit g. 3I.A
335쪽
et interregni tempore vicarii esse soleant, qui munia imperantis in se suscipiunt, atque ita Reipublicae statum continuant: inteiligere datur, quod quoque interregni tempore regnum electivum siue Respublica permaneat
f. a.),quamuis Princeps ad exitum vitae voce tur. Permanente vero Republica, permanent etiam eiusdem obligationes: quare successor,
qui electione Rempublicam adipiscitur eo ipso perdurantes reipublicae obligationes et ex consequenti si hae obligationes ex facto decessoris profectae sunt, decessoris facta etiam in regno electivo sunt a successore praestanda g. 3I.).Αb isto capite fluere necesse est, quod as alienum, ab decessore Reipublica causa contractum, a successore soluendams, omniaque pacta et iuramenia dece Fris publica seruanda si nι, nisi sint personalia, aut aliud quid inter succenserem et eos, quibus decessor fidem suam obligauit, convenit. In quibus casibus, an stro- mi s et contractibus personalibus decessorum
etiam successores teneantur, ex eo pendet, num
successores omnium simul bonorum sinι ha-redes, an in ius regni tantum succedant, GROTIus de L B. et P. Libr. a. Cap. δή. f. Io. In illo casu vicem defuncti in omni-hus obligationibus, priuatis quoque et personalibus, ex ea parte, quatenus bona desun-
336쪽
cti suffciunt, sustinere successor tenetur, quippe haeredem cuiuspiam esse nihil sibi aliud vult, quam intrare in iura et obligationes defuncti. Regni duntaxat successores non obligati in promissa personalia aut privata antecessoris sunt, quia ἐμμόθως, id est, per interpositam ciuitatem, tales successores obligantur, ut etiam habet GROTIus de l. B. et P. cit. Libr. et cap. ιι. et ego hoc fo9 iamiam demonstratum dedi; ciuitatem vero actibus tantum publicis principis non priuatis adeo obligatum teneri g. 3I. ostendi: inde directe, hoc est, successores reis gni, qua tales, non obligari ullo decestaris facto aut reali aut personali, aut publico aut priuato, satis est manifestum ; factis vero priuatis aut personalibus ne εμμεσως quidem. Quibus fundamentis iactis, iudicari facili negotio potest, in quibus casibus priorum Priniscipum nomina successor exsolvere teneaturami minus. Exempla, ubi id successores reis Cusarunt, in medium profert BoDIMus de Republica Libr. r. Cap. S.I. neque enim: quae disceptare exinde poteris. Hinc diiudicari quoque ea possunt, quae habet GVILIELMusCAMDENus in Annalibus rerum Angliearum et Hibernιcarum regnante ELISABEΤΗΑ Pari. IV.
ad annum UyT. Quandoquidem ergo a
337쪽
s. stas. 220. o teἶ- ais successore regni, tam electivi quam haereditarii, facta, quae ad Rempublicam pertinent, omnia praestanda sunt sine distinctione ; re- Iiqua certis distinctionibus adhibitis et multo magis Respublica Arsocratica et Democratica factis Principum riuitatis seu primorum obstricta semper tenebitur, adeoque et successores eorum, ob eandem causam, quam, cur successores , regni haereditarii iacta antecessorum praestare teneantur, in hoc f. areulimus. Ex iisdem rationibus ex sentenis' tia GROTII de I. B. et P. Libr. a. GR. s. h. g. non desinit debere pecuniam populus, rege sibi impossito, quam liber debebate non vero ex raistione, quam eodem loco adducit, quod idem , populus sit, et dominium retineat eorum,
quae populi, imo et imperium in se retineat quippe huius suppositi falsitatem supra deteximus F. 8O.). g. 229. Vt onera obligationum, quibus o a'λ- deuincti decessores fuerunt, pre ae. σμ 'munt successores g 228.) : ata qtii is, c-
smillime vιilitates et emolumenta cessor, contia adipiscuntur haredes restni ex iuri ημώ e ι- έαν ab deceFribus acquisitis. Etenim, quoniam imperans cum republica una
338쪽
a64 statu, status ex iuribus diiudicatur, ut indicant et personae et status definitiones I. 33. : comprehendere animo facile licet, quod inquantum quis cum altero una persona habeatur, in tantum iura eadem sint oportet. Atque ita videmus, quomodo hoc sit con sinuens, illi, quod ea iura, qua lueerans acquψsuit, Re Rubtica, quam regit, acquisica censeenda sint f. 3I. . inde dissoluenda quaestio, rurum
Germania acquisiverat, an familia με st Quo niam ergo Reipublicae iura acquiruntur a Principe : non potest non successor illius Principis, qui iura Reipublicae importauit, iura, Reipublicae quaesita, consequi , est enim successor regni is Princeps, qui post alium intrat in iura Reipublicae, et activa et passiua, ut loqui ICti amant. Exinde colligas rationem, cur in omnibus Rebus publicis sucetar semperiura ab antecessoribus acquisita aut exercita continuare queat, uti quoque videmus in nostro imperio iura imperii ab uno imperatore ad alium continuata. f. Mo. De Aνυ - Inter iura ad successores tran-ν-Ubises seuntia reserendae quoque praeten-rean una siones sunt i nam quoniam ρυ-
339쪽
quoque succelsor a suo decessore in
se aeriuare potest , ac qu3dem praetensiones cuiusuis generis, quando huccessor non in ius regni solum succedit, sed heres etiam omnium ut bonorum est g. 228 et 229.). HOC studium praetensionum, quia nec ulla fere gens est, quae non iura in rebuq ab aliis possessis contendat habere, maxime, ut meretur, Commendat Autor Discursus de studio iuris publici uniuersalis, et ρratensionibus istoseribus Sub iure publico uniuersiali autem intelligit hic Autor istud, quod suo ambitu praetensiornes Principum ac Rerum publicarum comis plectitur, ut circa finem huius Discursus viis dere licet. auamdiu itaque voluntas Principis aut Reipublicae adest, iura in res ab aliis possessas sibi conseruandi : tamdiu quoque durant pratensiones g. alo.). Quae vorun-ras sibi reseruandi praιenssiones, declarari siniet aut per protesationes, ore pronunciatas, quod nouissime accidit a nuncio Apostolico
Contra occupationem Parmae, nomine Infantis Hispanici factam, aut per scripta, quae iussu illius, qui aliquod ius praetensum habet,
340쪽
uit, ne sibi per silentium prauudicium faceret. In more positum est quoque stratenis Aones per assumtiones titulorum indicare, ut alios modos taceam notiores. Qua de re eximias obseruationes habet THOMAsius in Specimine iuri rudentia iudiciatis ex ture naia gura et i Gentium: exhibitas in exemplis de variis Gentium negotiis et controuersiis cap. p. depratensionibus. g. 23I. Protestatio- Quod protestatioties conse Des et lac M vent ius protestantis, et ex consie conservavi quenti eiusdem praetensiones I. praetensiones. 23 . 9 , ex strotesianiis desinitione
erui potest: quippe quae interponi dicitur, quando significatio dissensus signis externis, i. e. verbis aut factis fiat, si ius ali. quod, ad nos sipectans, alter sibi tribuere intendit. Atque vero cum ibi, ubi dissensus. constensus non deprehendatur : facile colligitur, quod is, qui protestatione vel tacita,l v. g ass mtione tituli, vel expressa, ut puta contradictione, utitur aduersus alterum, illius consensus non adiit, quod ius suum