장음표시 사용
661쪽
6.98. 99. adranctionem Pragmatican . I37. nes supra allatas, sit, ut conueniat cum ordiis ne successionis, Sanctione Pragmatica stabilito. Hic vero ordo itidem congruens successioni Castilianae est, secundum quam iam antiquissimis temporibus, in Regno Neapolitano, nec non in reliquis ad Monarchiam Hiis spanicam pertinentibus terris, successum suit. Quapropter eo minus restat dubii, quod non tum ratione Regni Neapolitani, sed etiam reliquarum terrarum Italicarum et Belgica. rum, modo laudati pacis Tractatus Sanctioque Praghnoica firmissimo nitantur iundamento. Quae cum ita se habeant, successio . Deminea in Pace Badens, Vltraiectensi, Londinensi et Vientiensi declarata, secundum oris dinem Primogen iturae, in terris olim ad Monarchiam Hisipanicam pertinentibus, et ab
IMPERATORE iam possessis, validitatem habet i quamuis Papae Consensius non fuerit ratione Neapolitani Regni requisitus.
Equidem veri simile videtur, An Papa quod eius generis principia ad regna seudalia accommodari neque Neapo-ant, quoniam uti dispositio de seu, sit. habendo aliqua ex parte ad iura Domi- d', et ob id
ni directi pertinet ., ita et causa με - Ι is sueis
662쪽
su in stafia successionis controuersiae. verum
e Gee riis se quod Regnum Neapolita. i, adhibe, num non potest seudum regularadas P et proprium haberi, non potest etiam Papa iura Domini directi ita Regnum Neapolitanum sibi tribuere ; Mitto et praetereo quod Dominus directus cauiam successionis controuersae in regnum seudate, ne decidere quidem iudicio iurisdictionis queat ob rationes f. 23S. et 237. 38. I. et ψ2eoni. GROTIUM de I. B. et P. lib. I. c., 3. st 23. Lib. 2. c. 7. f. 27. e. II. g. s. adeoque nec Papa quidquam iuris in ordinem succedendi in regnum Neapolitanum etiam ut Dominus directus tribuere sibi possk. Sed ne D minus directus quidem Papa habendus, ipsi e nim fidelitas ea, quam alias Vasalli praestare
obligantur, nec promittitur, nec etiam inuestitura interuenit , sed tantum legatus cum chstactere repraesentatilio mittitur, qui nciis mine Regis Neapolitani salutem plurimam Papae dicit in Canonem offert, quo acceptato , Papa se bonam Regis voluntatem exindo cognoscere respondere solet. Hic actus voro nec investitura est, nec fidelitatem vastIliticam continet, nec adeo γasallum indicat, et ob necessariam relationem nec Dominum
directum, ideoque Neapolia etiam seudum
663쪽
s.IoΟ. Sanctisvem pragmaticam. 3 139 curiae Romanae non est ob eamque causam nec controuersia de successione in Regnum
Neapolitanum nec dispositio de ordine succedendi pacis tractatibus et sanctione Pragmatica facta iudicio Papae subest neque ita eius consensu ut confirmaretur, necesse suit.
iura Regis Galliae in terras Austria' eri possit. eas videtur. Sed quoniam nemo, - induci poterit ad credendum tale pactum Familiae , ope cuius foeminae lineae collateralis, quales sunt Mater et Coniux LUDOVIClXIV. respectu familiae Austriacae, excludant sterninas lineae rectae: supervaccneum esse reor, de hae re plura verba facere. . Satis sit mihi ostendisse, quod si etiam haec pacta, ita, . ut esse finguntux in fauorem Regum Galliae, larent : tamen ex iisdem nullum ius
Regibus Galliae progigni posset. Namque et Mater et Coniux LUDOVICI XIV. disquisitionem Anaeae sita
664쪽
iuribus Domus Hispanicae, itaque etiam Austriacae, renunciarunt. Preterea LVDOvICUS XIV. Pacem Badensem, et hodie regnans Rex consequentes pacis Tractatus, qui non dissentientes, ut iam probaui, Sanctiani et adeo successioni in eo stabilitae, sunt, cons cerunt. vii vero omnia pacta posteriora, in quibus aliud quid , quam in prioribus post tum, tollunt priora in iis, in quibus disserunt: ita quoque his nouioribus pacificationibus
sublata iura, si qua fuissent successsionis Regis Galliae, larent. t
Sanctionem Quoniam ergo Sanctis, nec iuste cstvst ' contra iura SERENISSlMORVM
prio motu aca, nec contra iura vilius alteriis potuit, nec us, nec contra iura Statuum, aut via P q Imperii , aut Regnorum aut Pro rea 'eam'pa uinciarum pugnat, conuenitque uda, quam- cum omnibus pactis publicis primuis Imperii cipiisque iuris Gentium, publici et uniuersalis et particularis: in iMpERATOR AVGUSTIS.
SIMUS eon ιῶν proprio motu, nec adeo Vlista a parte Protestatio legitima contra Samaionem fieri potest. Namque Protestatio
665쪽
. IOI. ad Sanctisueri Pragmaueam. I legitima nihil signat aliud, quam declarationem dissensus in eo casu, quando aliquid fit, quod contra iura alterius est arg. g. MI.,
Pro eo autem, ac argumentis vel firmissimis confirmare licuit, Pragmasica Sauctio contra . nullius iura tenditii quapropter etiam nemo i unus legitimo modo contra Sanctionem Pragis matteam , et successionem ei conuenientem,
protestari, et per Protestationem, sibi ius aliquod succedendi, contra ordinem stabilitum, ireseruare potest i quamuis etiam nulla Confirmatio Imperii accedat.
Equidem FRIDERICIIII. exemplum emoditur quod in contrarium adduci possit i quippe qui Confirmationem Privilegiorum Amgusta Domus austriaca ab Imperio requisiueis rit, et non proprio motu dederit. Et si ego quoque censerem, quod Confirmationes Pruuilegiorum necessariae habendae, praecipue publicorum, ideoque nec etiam FRIDERICUS III. potuerit priuilegia noua sine consensu eteonfirmatione Imperii Domui suae inferre
quamuis NITZSCHIVS ad art. 3. CapiιuLIOSEPH. cap. I. S. 7. pag. I78. et I79. ius concedendi priuilegia spectare in Imperio ad Imperatorem sine distinctione probat septem argumentis nec non MULTZIVS Corp. Iurii puta.
666쪽
pubi. pari. 2. cap. 2. I. II. p. 267. et g. Ia. P. 269. in eadem sententia est : tamen Sanctio-ms confirmatio ab Imperio non requirenda est eam ob causam, quia Sanctio Pragmatica non
est priuilegium. Priuilegia enim ab Impo rante in alium proficiscuntur . 76 ue Sanctio autem est lex publica, quam IMPERΑ-TOR , ut Regnator terrarum suarum haereditariarum, ob potestatem suam ciuilem, et ob Privilegia Domui suae olim acquisita, stabilire proprio motu pro eo, ac ostendi, potuit, atque ita ab alio Imperante profecta non est, quod
quidem proprium priuilegii g. eodem
Ex quo manifesto tenetur, quod, si quis etiamsgumentum ex artic. 2O. 33. 3. etc. CAPITUL. IOSEPH. et artic. 8. 9. I8. 23. CAPI-
L. CAROL. duci posse sibi persuadeat privilegia publica domus Austriacae Confirma tione egere Imperii: tamen ad Confirmationem decessariam Sanctionis, ab Imperio petendam, concludi conclusio nequeat: Cum itaque Sanctio PragmMica, etiam sine Com. firmatione, ut lex perpetua, firmo fundame, to nixa est atque per eam primogenitura: ex necessaria consecutione efficitur, quod indiuiduitatem terrarum omnium omnino Aus, gusta inchiducati Domo Austriaca cohaerentiis m obtinere oporteat in Omne aeuum. S. I .
667쪽
Nec ex GROTIO erui posse re- An ex sem or diuisionem terrarum Austriaia rema Gro rararum Iterum iaciendam esse, ea rarum Au . su eueniente, quem Deus longis- friacarum sime auertat. GROTII locum de casu eueni- L. B. re P. Lib. a. cap. st. g. β. non modo non esse contra nos, sed
maxime causam defensionemque indiuidui. tatis terrarum hereditariarum Sisenissima Domin Austriaca confirmare posterius ista vidς-himus ; nunc iam sententiam GROTII in spho decimo eiusdem libri et capitis expositam meis ponderibus examinabo. Si eam arte aliqua volumus expendere, cognoscemus, quod terrae haereditario iure ad Domum - Austriacam spectantes in partes diuidi nulla ax causa legitima queant. Etenim hoc par grapho continetur, quod eueniat, v qua diffariui u fuerar, diuidatur, aut consensu murus, aut νι bellica. Sed consensus mutuus, ut dividantur terrae Austriacae , non adest, potius consensus eorum, quorum interest, renuncia. tionibus fatis declaratus est, ut terrae inposterum semper permaneant indiuiduae. Nec
quoque vis bellica iuste adhiberi potest hic, propterea quod Sauctio, pro eo ac dicere ociscupaui supra, contra nullius iura est, atque ita
668쪽
nulla causa iustifica adest belli, quae semper primum ponit iniuriam alteri certo imminentem aut factam arg. g. 237.). Λtque ita ' GROTII locus non est contra nostram sententiam, quinimo pro nobis esse inuertendo GROTII Argumentum elucet , nempe enim, si ex sententia GRUTII ea, quae v-na suerat ciuitas, diuidatur aut consensu mutuo, aut vi bellica , istud est consentaneum quod, cum nullus consensus mutuus ad diuidendas terras Austriacas adsit, neque vis bellica iuste, ut dividantur, adhiberi possit, terrae Austriacae omnes, quae unitae feliciter sub po
testate AVGUSTISSIMI HODIE REGNAN. TIS IMPERATORIS existunt, non diuiden.dae sint.
ctionem finiι. Perillustris hic IC in cons auis duo fratres, quorum quilibet separatas terras in sua ditione tenet, et quaestionem pertractat: virum, si alter horum fratrum in sua Familia primogenituram introduceret,
669쪽
s. Io3. ad Sanctionem Pragmaticam. I postea vero terrae diuiduae a fratre illi haereo ditate relinquerentur . hae terrae diuiduae post illius, qui primogenituram introduxit, moriatem iterum diuidendae inter liberos sint, an primogenitus solus terras omnes, etiam diuiduas, haereditate relictas, accipere debeat.
. Ait laudatus masnus I Ctus, ac quidem pro more, solide s. ιε. n. O. de μινοα tur. Erimos. Videndώm, an disionum olim diui Arum. Postea coniunctarum, linio minus βlacia ru, nec ne i P hoc, ex pacto Famrtia ιene ιιὼν
primogenisin , cuius ιamen es electio panem iri almistere , perinde ac si duo Regna haradisaria sub unius persona moderamιne fue- rins coniuncta, manebunι Regna Aeparata, neque Regis styrmogenisus fratrem ab utroque . exeluindi ius habeι. Casu priori succe ιota primogenisi eris δείλου. . Iam ad Domum uiniscam hic prior casus se sinit accommodare ; placuit scit. vnio et indiuiduitas omni Um terrarum Austriacarum AVGUSTISSIMO IMPERATORI in Sanctione Pragmatica s ergo quoque successio tota prolis Primogeniatae erit solius. Si quando itaque OPTIMvΜMAXIMUM IMPERATOREM mors eriperet nobis, quem Deus seruet: nullas terras diuiduas relinqueret, cum IPSIUS declaratio, E Vi
670쪽
ut non dividantur terrae, Sanctione Pragma. pica contineatur; adeoque illius Ludolphinae decisionis caesi' hic 'ad Austriacis . M adaplicari nequit,''quae primum ponit terras olim, diuiduas et coniunctas, quarum vero diuisiorursus placuit.
m natura . Neque vero ob id, quod terra sudorum Assiriaca ta tri Feudales, quani P ιλλ trimoniales, IndIuiduae conteruan
risu mute- dae sint, et ad Fexum in nitium rur, flabii- secundum primogenituram trans-
diuiduitate rum in deterius, neque etiam excessionem tamininam in peius mutatur, cum ne mutatio quidem successionis adsit, quippe Feuda Austriaca sunt sua nais tura Deminina, tam , quia aut per taminas aut pactiones, quibus successio taminea co firmatur , acquisita, quam, quia Privilegium CAROLI V. consensu Imperii munitum, terras Austriacas omnes adeoque et seudales et patrimoniales ieu allodiales reddidit ad --
minas transeuntes. . Atque ita cum succesissione Mminea in terras Austriacas nihil de