Ius publicum vniuersale et pragmaticum methodo systematica noua ratione elaboratum ... accedit Meditatio ad augustissimi imperatoris Romanorum Caroli 6. sanctionem pragmaticam anno superiori edita ... Auctore Godofredo Ernesto Fritschio ..

발행: 1734년

분량: 710페이지

출처: archive.org

분류:

71쪽

2 6. Subditi in . Regno herili sunt etiam serui Regni. 277. De libertate ciuili. In libertate ciuili uiuunt Imperantes, Coimperantes, & Populi sui iuris. 278. Subditi Imperio Imperantis obedire debent de contra ipsius voluntatem nihil, quod ad statum publieum i pectat, agere queunt. 79. An tantum ii proprie subditi & Parentes habendi,

qui intra Reipubl. terminos commorantur ago. Penes summam potet atem est ius declarandi irebannum. De modo declarandi in bannum in Regnisi limitatis. 28 I. Peregrini , quamdiu in Republ. commorantur. . tamdiu eius subditi: ideoque obnoxii Reipublicae legibus & poenis. 28 . Imperans, ut Imperans, & Legatus, in aliena Re publica receptus, huic Reipubl. non est subiectus: quod contra est, si Imperans aut Legatus pro tali non receptus & agnitus, quωd summae potestati licet. Comitatus imperantis & Legati, in aliena Republica commorantis, non est sub huius Reipublicae. poteis ' state ciuili, niti expresse aliud cautum. 284. Clerici ciuili Reipubl. potestati subiecti. 28 . Clericorum non est leges dare, iuraque constituere, iurisdictionemque exercere & poenas ecclesiasticas, sine aiustoritate Imperantis, ecclesiae membris imponere. ordo Clericorum in omnia est obligatus, in quae or-

, . do Parentium.

a 86. Male distinguitur potestas in saecularem & ecclesia

a87. Clericorum eeclesiastica potestas de iurisdictio su ordinata est iurisdictioni Imperantist ac ita ab hac pen- . . det & irrita reddi potest. ag g. Quot sunt Respublicae, tot sunt summae in ecclesiam potestates: unde non datur cognoscere Hierar-

72쪽

I9. Familia imperantis huius potestati titilli subiectia Niam sanguine coniuncti cum imperante, capitaliter puriiri iuste queant G. Femina abdicare se Imperio, illudqiae transferre in Contra gem, seque ei subie stam reddere, aut communiis ter Regrium regere potest. 9x. Nulla datur subordinatio subditorum proprie siedias Orumr ideoque impropria est diuisio eorum in mediatos & immediatos. i92. Quoniam ex Imperio, tanquam ex fonte, omnia dignitas fluit, non potest non ille, qui Imperium alienat aut se eodem abdicat, amittere dignitat m regais em ius inuiolabilitatis, Imperantibus competens. 293. Dignitates in Republica tantum , in qua collatae, valent: ut & leges de proedria, quae proinde inter Imperantes cessat, nisi more Gentico aliter obtinuit. 294. De differentia et ignitatis & honoris in Republ.a9s. Cuiusque Reipubl. summae potestati tribuendum ius eonstituendi gradus nobilitatis ad haeredes transis

euntes.

296. Imperans potest degradare & infamia notare, sed potest tantum sibi subiectos. Extra Reipublicae ter minos infamia sine iuris effectu est. s97. Nemo, nisi ipse Imperans liberare Parentes obligatione parendi potest & a iureiurando subiectionis solis uere. An subditi libere emigrandi habeant neulis

298. imperans saeramento, quo eluis ciui tenetur, solis uere potest.299. Quando non iniusta sit parentium non obedientIa ' An in summa & ineuitabili necessitate subditi Impeis ranti resistendi habeant Licentiam λ33. Magistratus sub nullo praetextu Imperium Impe-

rantis abnuere queunt. R -

73쪽

soa. Sentςqtiae Magistratuum, in causis controuersis, Ie. gibiis debent esse conformes. 3o3. Ouo sensu resistere parentes possint, si quid Imperans praecipiat, quod legibus fundamentalibus conistranititur - iso4. Obligati Parentes sunt ad sese dedendum vi obsides pro Republica. Tamdiu durant v bsidum obligationes, quamdiu securitas nondum alia ratione obtenta, aut promissa sunt seruata. sos. In Imperantis voluntate positum, quem recipere & admittere: in Rempublieam, quem ex eadem eviterminare, velit: non tamen sine causa ; alias iniquo agit. Iniuste agunt parentes si sese Imperio liberant. Libertas non est res merae facultatis. ao6. De Vita, Morbo ct Morte Reipublieae. Mutatio formae Reipublicae non mutat iura & Obligationes Reipublicae. ,sor. Quibus modis mutetur aut soluatur surnma potestas Resque publica & a quibus λ Dissert mutatio desolutio summae potestatis ab mutatione ac solutione totius Reipublicae.

so8. Vnde alii sunt modi finiendi summam potestatem, alii finiendi Rempublicam. 3o9. De modis finiendi summam potestatem. 3Io. Quibus, diuersis modis, pro diuersitate Regnorum, Regni vagatio accidat 3II. an tempus sit modus Imperium gnIendi, si tempus Imperio praefinitum fuit in pius translatione B Ia. praescriptio, abdicatio, cessio, renuntiatio, dere . lictio sunt modi finiendi summam potestatem. 3I3. An in Regnis seudalibus Felonia Regis sit modus amittendi iura Imperii de finiendi summam potestatem

M. Num Imperantis animus hostilis in Rempublieam sit modus amittendi Imperium t 3Is.Num

74쪽

II S. Num, si bello eoactus Princeps fuit ad Regnum de-xe Iiri 'Mendum aut eidem renunciandum, ita amittat Imperium, ut iuste recuperare nequeat 3IG. Vnione Gentium & terrarum non amittitur sumisma potestas de ius independentiae , sed incorporari

BIT. Vnione Gentium ' terrarum iura Reipubl. pecuin Iiaris in quavis terra unita non intereunt. Aliter est, si Respublica ineorporatione in formam Prouinciae

BIg. Quibus modis moriatur aut intereat tota Respublica.

76쪽

ΡROL EGOMENA .

INDOLE IURIS ΡVBLICI

IMPRIMIS GERMANICI,

COHAERENTIA , SOLIDA COGNITIONE PRINCIPlISQUE ET OPTIMA DOCENDI METHODO.

g. I. Vs publicum oenera. Delim situm est an le' que 'unt gum complexione, ra Rerum quae sanciunt de iu- publicarum. ribus et obligationibus inter imis perantes et parentes. Quando autem referuntur iura et ossicia imperantium ad parentium ossicia et iura, aut si considerantur vicissim obligationes et iura parentium et quae iis mutuo respondent iura et obligationes imperantium, in eorum, sive quod idem, is reipubkω nexum seu fracturam com

77쪽

o I -- in Merationem nos intendere dicimur. Quares nos paucis in finiendo iure publico expedire cogitamus, hisce quidem verbis faciendum est: nempe enim, quod ius publicum

omne in a erantium parentiumque seu reL publica nexu possιum sit. g. 2. Nulla Re Respublica est societas, quae neo/ublica μπ xu. imperantium parentiumque exseγepora continetur. ProInde ubi remes. publicam offendis, ibi offendas ne cesse est imperantium nexum atque parentrum. Eius generis vero nexus, qui compositus ex imperantibus ac parentibus, aliud nihil signat, quam ius publicum g. I. . Habes igitur generale pronunciatum: sicunque . terrarum G gentium respublica existit , ibi etiam rus stublicum existit, et vice versa, ubi extat unum ius stublicum, ibis ima respublica, atque ex consequenti nec ulla resis

publica sine imperantibus atque parentibus, itidemque sine iure publico esse, ac ne fingi quidem, potest. Ab republica secerni ab Monnullis solet ciuitas, uti ab HvBERO in

re Ciuatatu Lib. I. Sect. a. c. a. n. I8. factum ubi aempublicam dicti re a ciuitate perhibet, i animAm . a corpore, i. e. ut internum et ex-gernum. . Namque riuuas ipsi eodem loco

. I. u. T.

78쪽

D. I. habetur Coetus perfectus familiarum imns fruendi vitaque sibi sufficientis gratia, sub eodem summo imperio, sociatus. Omnis coetus autem significat multitudinem hominum corporalem seu externam. At cumiscietas atque adeo respublica pro eo, ac eam initio huius paragraphi finiuimus, duntaxat Conceptus mentis, id est, internus sit: videre ciuitatis et reipublicae differentiam, quam HvBERus indicauit, licet. Verum quoniam ex hac distinctione nullum fructum capimus, ac praeterea vocabulum ciuitatis in duas aut plures sententias trahi potest : vocabulo retia publicae, quam ciuitatis , in hoc opere uti

g. 3.

Neminem omnium, qui vivat, LP. ymM esse arbitror, quem ea res nonnula Medissert AE

lam in dubitationem queat addu- bdu

cere. an respublica dentur Z Da- L. P. quouis

tur enim intueri plures respubli. particularicas, dummodo perlustremus Eu. qxQpM partes, quae, ut de parte or 'bis terrarum notissima duntaxat loquar, quanta quanta est, ex rebvspublicis constat. Recte igitur dici potest, ob hanc rerum publicarum existentiam ius publicum etiam in iisdem extin

stere f. a. . - λο quandoquidem nexus im-

79쪽

to ξε perantium ac parentium in republica qua cunque reperitur g. cit. : non potest non quoque in republica quacunque eiusmodi ius publicum esse, quod in rempublicam omnem quadrat apte g. I . Ad omnes enim res publicas quadrat quidem nexus imperantium ac parentium g a.) : ergo omni rei publicae etiam conuenit ius publicum quoddam S I. . Id vero ius publicum, quod congruinens et conueniens omni reipublicae est, δε-nat rus publicum uniuersale. Ergo existit ius publicum uniuersale : quod HvBERus de Iur. Civ. S. I. c. l. n. IO. rus gentium publicum nuncupat, ob id, quod respublicae nomine gentium venire solent l. 37. , et ius publicum adeo gentibus omnibus conuenit. Exiis stentia eius generis iuris publici, quod uniuersis gentibus et rebvspublicis commune, demonstrata, non necesse duco, ut argumen ta eorum, qui existentiam iuris publici uniuersalis negarunt, resolvam ; quos inter familiam duxit GROMINGlus in mbl. I. G. exor. p. I. n. a . eι in discursu stratimιnars Bab . Iur. Gent. Euro'. Ad cuius argumenta ita

contrarium adducta respondit Ill. AERTius ita peculiari epistola ad amicum, iustis continen re prandicias aduersus nuperum Bibliotheca Minyis Gentium Europea eauorem. Intermittu

80쪽

to it squoque ostendere differentias iuris publici

uniuersialis a iure gentium, politica, notitia singularis reipublicae, et iure publico particulari : quae differentiae illis per se manifestae sunt, qui naturam harum disciplinarum intelligunt. Earum vero intelligentias mente concipere potetit is, qui peruoluit ILL STRls BoΗMERI 1ntrod. in ius pubi. uniuersCap. III. pari. gener. g . Quoniam dixi rempublicam in Q d T. P. orbe terrarum esse nullam, quin mis si

Illic ius publicum in Vmuersum lis. δ si oedetur g. 3.): haec conclusio ex Resp. gu- necessaria consecutione confici- lares tot iu-tur, quot sunt respublica singulares, tot sura publica si Nularιa exsant. Iuris publici exinde facilis est et expedita distinctio in uniuersale atque particu- Iare. Datur enim intueri ius publicum vni

uersale g. 3 b, quod quidem definiri potest,

quod consistat in imperantium parentiumque nexu g. I. , qui in omnem rempublicam quadrat g. 3.). Potest ergo ius publicum particulare breui circumscribi, quod signet nexum imperantium parentiumque 9. I,), qui in singulares tantum respublicas conuenit. Ex quo fonte fluunt tam multisormia

SEARCH

MENU NAVIGATION