장음표시 사용
101쪽
6 to titFuasio ut latrocinium gentium est, ubi inuitis iis, quorum est verum ius imperandi, imperium tenetur. Ab usurpatore differa Rex de facto talis, quam Angli a Rege de iure tali separare contendunt. De facto Rex talis Anglis enim habetur is, qui publice constitutus et agnitus, ita, Vt non permissum sit indagare iurene, an iniuria id factum. Haec distinctio originem trahit ex lege Anglicana,
quam HENRICvS vII. ferri curauit, ut refert vERvLAM. in Henrico Vm quae lex iubet regi parere, si ab ordinibus agnitus et coronatus, regiamque potestatem de facto tenet. Ex quo fundamento PRINCEPS ORANIAE vVILHELMus, postquam ab Anglis agnitus et coisronatus erat, noluit, ut in Praeliminaribus Pacis Rysuicensis mentio fieret, quod contrahenisses eum legitimum Regem Anglia agnosserente quoniam legitimatione non opus esse puta-hat, postquam agnitus sit ab Anglis. Ut refert oTTIERI in IsTORIA D' EUROPA, Libr. I. P. 8a. g. 24.cua pote- Iure proprio habere quis pote-sas habς salem siuam dicendus est, ubi ab
tur ἔμης P q alterius voluntate non pendet, po ministrato- testatis, qua quis pollet, exercitismo ista es um. Iure ergo adminis toris
102쪽
4.ato w - a 'est potestas, cuius exercitium summa et enae voluntatis arbitrio subest. Ve' Iocirca imperantis potellas ci- pendens is independens est', g. 23. ; Character od vero independens siue quod 3ndependemerius voluntatis humanae arbi. o non subest, ut irritum possitidi, GROTIO praeeunte in Iur. Best. ac me. br. I. cap. 3. g. 7. oummum nuncupo: qua- imperantis potesas ciuilis summa sit ortet. E contrario administratoris potestas dependens inferiorque necesse est. Indelligi potest, quod post diuisionem Regnois
m, factam a LUDOVICO PIO, eius liberi pote- item ciuilem independentem in regnis suis ibuerint: dum in charta diuisionis imperii
apud BALvTZIvM ρ.sπ' dispositum voluisus, ut hi duo fratres, scit. Pipinus et Lu- vicus , qui Regis nomine censentur, ininctis honoribus intra suam potestatem dis ibuendis, propria potestate i. e. proprio iu-b potiantur.
Propriam potestatis ciuilis, seu o d PMeaod idem, impeνii vim, si defini o'one declarare volumus, in boca iam , quodicendum positam egi ut nitatur non extra comm
103쪽
rempubli- complexu iurium omnium, quae cam R AE ad gubernandam Rem publicam Reip. huius requiruntur. Vt intelligas, quia imperans sit gubernare Rempublicam, perius habet. pendas quaeso definitionem ΑφCTO Ris des Remarques sur Iinstruction des Enfans ist res, qui sent destiner au
inquit, quand on Ue de son autorite et de sastui auce stour P vivantage et stour la furet publique. Ex definitione potestatis ciuilis perspicuum est, potestatem ciuilem supponere Rempublicam. Cum imperanti tribuatur etiam potestas ciuilis g. 23.) : neque is sine Republica concipi potest, adeoque ροι ma ciuilis sine Republiea nulla est, quippe quae potestas virtute ipsius desinitionis in Reia publicae gubernatione versatur. Ex notione gubernationis consequitur, ut cum Imperans ob potestatem suam ciuilem, g. 23.) gubernationem Reipublicae habeat mi des potest. elui . loe g. 2 e Imperans quoque habeat faculiatem, ea, qua ad salutem et securitaι empublicam rendunt, agendi. g. 26. Inter Impe Respublica omnis imperantium τὰ isi; ne u parentiumque cohaeret g.
a. : quare Respublica sine impe
104쪽
ate parentibusque esse nequit, um obliga lue ita imperans sese necessario sines ref ert ad parentes g- IJν dς ' Imperansime est nec aria inter imperan- nouet parentes relatio. Ac cum sperans ex potestate ciuili di-oscatur g. 23. a potesate ciuili in aliquem,
eum parentem valet argumentatio. Quantur iura imperanti ad gubernationem Rei-blicae sunt tribuenda, iisdem respondere in entibus obligatio debet. E contrario ubi perans facere aliquid iure suo non potest, parens non decedit de officio, si tale imium aspernatur non obediendo. Sedoniam relatio iurium imperantis et obli-ionum parentis nexum Reipublicae efficiti : affrmari potest aque imperan es acentes in Reipublica nexu esse. Strictiorem interdum etiam nexus Reipublica fficatio non infrequens est, sub qua signifi-ione id solum, in quod aliquis Reipublicaefecte obligatus est, intelligitur. Ac si hoc μ nexus Reipublicae sumitur: imperantem uexu Reipublica esse dici nequit, propterea 3d imperans solum ex potestate ciuili f.), id est, ex iuribus Rempublicam guber-idi g. 2S.), agnoscitur, et ex consequen-n nihil, ut imperans, obligatus est.
105쪽
g. 27. Ouid Pa- Quandoquidem tot sunt officiarens, q*ώβε parentium quot sunt iura imperantium g. 26. imperantI. v Vasastus ex ro ob potestatem suam ciuilem νesiturasq- f. 23.) summa iurium moderariis D, di et regendi Rempublicam tradita est, s g. as.) : manifesto tene ur parens complexione Obbgasionum, qua complexioniiurium gubernandi Rempublicam respondent.
Atque hic quidem est parentis primus conisceptus seu desinitio. Proinde qui ad omnia, quae rure suo imperans facere potest, obligatus non est, ille quoque parens Reipublicae non dicendus. Quo ex ratio reddi potest, cur Tributarius, Vasasius, aliique huius gen ris homines non, ut imperanti subiecti, sint considerandi. Nam Tributarius obligatione sola stipendium dependendi constringitur 3 huius generis autem obligatio non conficit complexum obligationum ad potestatem ciuilem sese referentium : quapropter Tribuistarius nequit inter parentes leu subditos reis ferri. Eodemque modo sese res habet cum Vasalis, qui duntaxat, ut Vasallus, in fidelitaistem servitiaque seud alia obligatur, non in id, ut obediat integrae potestati ciuili: quare itiisdem Vasallus ut se constringat, quem ad mo.
106쪽
im alii imperanti subiecti, necesse non ha-:t. Atque ita, si secundum ea, quae probamus, Vasallus non inter parentes connum eisndus, sequitur ut inuestitura, qua conferiar laudum, quaeque iureiurando fidelitatis insociata esse solet, Vasallum in nexum Reioiblicae non inuoluat, propterea quod is ne is imperantes parentesque requirit, g. I. que patet ita, quod V adtigium et Bomaia ιm dissereσι fit, et in quo utrumque con
Vbicunque terrarum et genti- Imperantisn Reipublicae administratio fue εμε : ibidem necesse est, reSque pubi. suam.
ia cogit, ut Respublica adsit, hoci dicere, ut Reipublicae conseruatio obtineis. Qui igitur iure suo potest Rempublicam gere, ille etiam potest Rempublicam conis tuare. Ac quoniam imperans propterea, lod potestate ciuili pollet g. 23.), iure gu-rnandi Rempublicam gaudet g. 3 . : non test non ius conseruandi Rempublicam triini imperanti. Atque sic quidem, quasi ea, lae oculis cernuntur, videre licet, quod men assertum g. 23.) sit stabilitum, nempe im quod ad imperantem ius Rempublim suam conseruandi spectet. Ex hac pro- pota
107쪽
ga - o redi s. Ig. positione omnino omnia imperantis iura, et ob necessariam relationis consecutionem g. 26. obligationes parentium omnes, quasi ex primo tonte, fluunt; prouti ex hac ipsa per-- tractatione apparet. Ex his vero iuribus et obligationibus ius publicum uniuersale contexendum g. O. ideoque imperantis ius conis seruandi Rempublicam est robur ae fundamentum totius iuris publici uniuersalis g. 22. . Quamobrem quae ad Reipublicae conseruationem non tendunt, ea nec agendi imperansi, qua imperanti, ius est, nec ut imperanti disso audientes atque obedientes sint parentes in huius generis rebus, comprehendi Ob- .ligatio potest: siquidem parentium obligatio sese semper refert ad imperantis ius g. 26. et hinc : ubi nullum ius imperantis; ibi nulla obligatio parentium euinci potest. Non
argumentum in contrarium adduci potest,
quod non sit iustum iuris publici uniuersalis
principium, Ius conseruandi Rempublicam suam : quia aliquid possit ad conservationem Reipublicae tendere, quod contra iura alteriussit, et per id iniuria alteri fiat, damnumque inseratur. Sed nego fieri posse, ut imperanis. tis ius conseruandi Rempublicam suam, iniuriam alterius seu damnum attrahere queat.' Sua enim Respublica est, quam quis accedente fais
108쪽
facto humano scit. licito). puta pacto, si-
ex lege, ut loquar ex sententia GROTII de r. Best. ac Pac. Libr. 2. cap. 17. s. a. acce-Quae facultas autem cuidam ex pacto te ex lege competit, illam iure, ideoque non iuria, habet: exercendo itaque iura mea: mini facere iniuriam possum. Ergo cumaperans habeat ius conseruandi Rempublim suam, nemini per id iniuriam facere, test: nec etiam damnum in serre poterit, ita qui utitur suo, per id alter non potestinus habere suo, quando autem alter minus bet suo, tunc demum ei damnum insertur, eundum GROTIvΜ loco citato. Quaprop- quando princeps utitur iure suo conserisndi Rempublicam suam, non potest aliquid inni alteri contrahere. g. 29. Quoniam Respublica est socie- Quid con-
, quae nexu imperantis ac pa- fer. μ tiontium constringitur ib. 2. : Rei- blica conseruatio consistat in Per- Mere inimansione nexus imperantis ac pa. Hinc utrum necesse es. Sub nm intelliguntur iura et,nes imperantis ac parentium. Ι.) , unde, qui contra ea iura aliquid mo. ur, contra Reipublicae conseruationem ten-
109쪽
dit' et quoniam imperantis est, ius conseruandi Rempublicam 3. 28. i talis quoquo contra imperantium iura agit. Quod conistra ius alterius nititur esst iniustum, proinde, quod contra iura imperantis suscipitur, illud iniustum ; ac ci in depositio imperantis sit contra imperantis iura, quippe qua ius Rempublicam gubernandi adimitur : omnes imperantium depositiones, quae dethroni sationes vocari amant, iniustae sunt. Nec illas depositiones locum habere putes cum GROTIO, Libr. I. cap. ψ. g. F. sit rex partem habeat imperii, partem alteram populus aut Senatus, quo ex fundamento depositiones HENRICI IV. et vuENCEsLAI defendere vult GROTiVS: dum nemini, adeoque nec regi, ius suum quaesitum imperii summi contra voluntatem suam
auferre licet g. 2IO.). g. 3O. Quid societas Quam societatem parentes ciuilis o Re p. cum imperantibus ineunt, illam talis sociς μέ appellamus ciuilem e quare o mnis Respublica ciuilem constituit societatem
is qμδ. personarum ad eundem finem
110쪽
3niunctis viribus consequendum, ius et Obliam tinet: eaque est, vel aequalis, γέ st fera
' inaequalis. AEquaos ea, quae I I 'bis
atque, qui uocietatem facit, per- ' tantas Im-:cta tribuit iura, eique perfectas perantis Po-bligationes iniungit Societas a 'ρ isqualis, ubi pars una societatis , istit. Mira perfecta, et impersectas obli- successor isationes, pars altera perfectas obli netur ad δε-ationes et imperfecta iura habet.c' iiij ιs perfectum nititur iure cogen- cta. I alterum ad satisfaciendum ossi. o suo : imperfectum contra ius est, quando terum ad praestandum id, ad quod mihi obgatus est, cogere nequeo. Ex his intelligi cile poterit, quod perfecte obligatus is sit, ut cogi iure potest, et imperfecte, qui cogii re nequit. His igitur rebus subiunctis sup-ositisque, quod societas omnis voluntatis nionem primum ponat, intelligemus omni
m membrorum societatis esse unam volunis item. Quare cum Respublica etiam fit soletas inter imperantem et parentes q. 2. et . : non potest non rea eademque volunisis imperantis et starentium esse. Hoc au-:m intelligendum de voluntate publica, non 'e priuata seu particulari. Sub qua quid in- illigatur, habet PuFFENDOREF. in Iur Nat. et