장음표시 사용
481쪽
conseruntur. Ego quia die aliquid aliqua ido, non
studio adductus, sed aut contentione dicendi aut lace dius et quia ut si in multis , exit aliquando aliquid,
si non persa Cetum , attatnen Ortasse non iis licum
quod quisque dixit, me id dixisse dicunt. Ego ni item si quid est, quod mihi scitum esse videatur, et ho-niine ingenuo dignum atque docto, non aspernor; stomachor vero, quum aliorum non te digna in me
conseruntur. Nam quod primus scivi legem de pii
tam Plerumlii contumeliosae audaciae licentiam Praeserat. - Ego
die aliquid atiquando etc. AEt oratorie totum hoe explicat, iuviiliosius quasi de nuuti liberiai. Cn. Planesi senioris quos laui loqui , -- veritas linpatiatur, ad quod obtinenduin uoto itisimulationes luimicorum sit ectit exemplum Cicero ipse de se, ne non ignoram iis multum facetiis et urbanioribus teli indulsisse, id quod locis pli tribus in Vera tuis orationibus Potuimus adguoscere. Hoc ergo ait quoniam sese quaedam nou ingrata sesuvii id Me dum sales vrMunatis dicere, idcirco plerique iniusto imone quod dicitur, esiavisi ab alio dictuin sit, in me cousetii ut Quare nitui mirum est si quaedam salsa etiam de Diaucii libertate iacteuttit. Nam quod /mnius seινi Dgem etc. I'aulo supra loquutus suin, uihil obtineri potuisse in C. Caesarum, quum publicavi apud senatum Patroci ruiu , coui adiecule senio M. Gione Veriri postea conini idem C. Caeso in untulit adi Ii notum olumoda pertinentem , cui favore Promptissi in Cn.
Planci patet siue duhio adstitit, quouiain res utilitatis sitae agebatur. Hoc ergo quidquid esset reprehensiouis removetur L ipsunt Caesareu disin auctorum nivist latae. Secati eontentione dicendi autiae. Primum avi assunt psi ex Bavarico et Schol. Ambros probante Ga--inno. Turi
Caesare eos A. V. 69 latom de publi liis tertia pecu uitae debitiae parte relevandis. Quo iacto equestrem sibi ordinem adhinxit, quum et Populum .utea teneret.
Quin primus scisis s. e. primus
suifragium tulit Phaueius Pater publicauus . Oscere niui est Iegein uar sis probate. Qiιod primus seruit - id illi ordim- a iacuisset, declisset iurat thros. id omittitur. Me vero Scitoliastes adducit ut m hanc a Maimiis levius expositam clariore quadam lue perfundam Iuttium luculentera ipso Tullio praebetur I ad t- te. 7 Ece aliae deliciae equitum id . quas ego non solum ruti sed etiam --: Asium duce foribus ovibra erant, questi mi in
482쪽
blicanis, uni, quum vir amplissimus consul id illi
ut in auderent hoc postulare, crura Mo eo im uti cum ii Mi res, turpis mitiuinio, et onfessio temeritatis.
Summum erat peri lum . ne a nihil Petrassent. Plane alienarentur a Senasti tui quoque rei stuγυentum est ni misi uvis , Uectumque, ut sis initis in )- ιri,Maibentissimo tuerenων multaque amo de ordinum cligniωte, et concordia dicta sunt al. decembr. et ostridie neque adhuc
ι. qui remi'. σιν et, constanιia magis .e integritatae, quam, ut mιhi ridetiar. consilio, aut insenio, Cato qui πι-
a re, neque iis a renatu responsiura dari patitur. Dediae tu iuria Planetum patrem cotaquerentem Paulo supra Cicero omisat quom amistus impedire
per ervi ributum, res Ponsum equitibus Romanis redderetur te. at nem ero PSum reprehendit II de ossiciua Ego etiam eum Craone meo Auer
dere, omnia molicanis negare. himiuiis adcurata Heusiugeti ei, adnotatio Toto denique illo anno nihil publicanis responsi durum Catone, et consule Diuno inpedieuinius:
qi qu in C. Caesar cum Crurino, et Cicerone adsisit, ut docet Seholitistea, Ma-- ροιι innurum, inter eos quos adiutores Cicero adpellat. Quoties igitur ea res agebatur quod epe sa-
civit, ii mox viii, ,Caio dio do eximesint diem neque enim aliud
facere poterat. Tandem an ii Dexciveonsulatum in it Caesar, eque in-men in senatu consecta res est sive
Cato euuin ruin ρω . unis inu/dieri, di mora inem ea mi , is in alia re de Catone Caesar ipse Raei v. l, 32 postea scripsit sive potius liue dore vibi retulerit, ut ex Dioue Appiano, Vetoliisque eousicitur , consul in populari ratioue VHiemenii inius valerius Maximus, i. o. ex
omui alitiquitate uniis est, qui Cato nem adMersus publicanos in etiri di-eendo diem exstahentem narreta ne sare eonsule prehendi iussum, uu-que universo senatu Prosequeuie, pudore dimissum. Sed potio est milii Dionis alictoritas, qui lihel illius in iistio adcurate acta Caesaris in consu inluoeminet, ei via, id evetiisse tum scrobii, quum de agraria iuge tu acuatua retur, quae res erat multo gravissima. l lutarchus adsit Iriuatur iliae invia vita c. 33 sed rostra, ale curtae auitastitit, erroremque ipse suum prodii, dum senuius Cotonem Pro-queuiis meutiovem saeti, qui certe non eoibat in soro Aleius quo tuo Capito apudGelliun IV Io, qui reni. de qua consuleretur non iidicat, iunio in senatu solam esse est iiii.
iii igitur in ioco Plutarcitus, tu
causa, ut opilio . Hileritisci quem quidem haud si iti et uegligentia lu-Psuu deprelix udi. Ouversus igitur
ad populum Caesar legem baue suetia
pertulit, qua non, ut postulatum eratiuitio, iocatiouem induxit, sed tertiam mercedum p. rte in re ini sit. Quid ita quia recen Poterat Iucatu ιε-
483쪽
ordini per populum dedit, quod per senatum, si v -'
Mindi Maiis antem sere biennio, iam id non erat integrum quo quidem tempore accepti, et soluti ratio consiuiuit. Ita tu i evi se iris piis opiore Melanius in Caes. e. et Dis i. e. et Applanus I Cia it. 13.
alii a pnblici, ni remissicinem ,--δικιαv. αρεσι postulatam dicunt. Sumtonius vero addit, amrem, ne in
equestrem orditaem propalam monuisse. Ergo Petendi eatis Permansit,
quae a primo fuit exposita. Sed ab pateticui Dum yriscem esset ρ---αrm. .
- Loititi incuriis ne exoti Quod Planeti patrem publicati nun adpel Ia priueipem aene est: nam Cicero 33 inter suos strineΦem dicit immo etiam hoe eapite ex remo, Hinc a ---μDoyrmici Gin ordinis μῶ-- .nempe ut Go , ex xxv dini . minciribus equotris orisinis. De lege illa Sempronia singularis est laeus Ili in Verr. 6. quo Provinciis,
quasi Micioriae praemium , ac Poena belli avi censoria localι monstituta
ι, ut Asiae , es e Sempronia Quum igitur hi inbilem, quos severatim ceteri non inaui, stimi, ut vidivitis, a Tullio voeentur, et de censoribus qui duxis dicuulur, consequitur, unam illam societatem luisse, quae
lae vectigalia ex lege Semproniaeonduxerit. Neque tamen ea lege ratio putanda erat, sed omnino lege cens
ria qua nempe ensores Sempniam sequuti vectigalia illa toea serant de qua tum Alii ICti, tum erit abunde Brissoti ius VI de sortia ut 8 . regia est in rem nostmm i ectatio Gabinii de prorico .c. 5: vietis, P. c. non inmeriture re iptionis, cum ui serendi inscitia, sed aνaritia sum, bis erudelitata Gabinii paene a Iietos iam time eMersos PN-blicanos quibus quidem os in his est. --, si qui fui mi in non tuti per hostem, Me tegitur ima lege Censoria quem is frui non sinit, qtu est, etiamsi non adrellatur, hostis, Luteferri missili nicino ο ρ AHqua postulatio, quam si redemptoris illi Reissent Asiatici Calo ipse non DPPi gnasset. nem tamen hoc etiam nomiue reprehendit Casan rans ad Meton. l. e. quasi nicti egeristine Censoria. viro Seholiastea nunc auctor exoritur, ut divinasse propemodum videatur. Sed commenticini hoc esse , testiscerit imus, nem produximus, Gereo docet. Quis autem publieau existinis causam cleriorem, im
tronus ip damnabat, si iustam, legitimam, situlamque habuissent rqui porro babem pdieravi, quum, nomisit Matie exstincto , reversoque ad triumphum Pom 'eici Asiae vectigali co iduxerint i Num oratio laeta eodem anuo fuit, quo postulatio, Docii, qu d auis ine Pisitati, T. iii Annal p. 33 ex Tullii narrationueoosequi talia certia in habitit ut ei iis rei causa censurus novos in tui ui uari
484쪽
cuisset, dedisset si in co crimen est, quia su stragium tulit, quis non tulit publicanus Si, quia primus scivit, utrum id sortis esse vis, an eius, qui illum Iegem serebat 'Si sortis, nullum crimen est in casu; si consulis, splendo etiam Plancti, hunc a summo viro principem ordinis esse iudicatum. XV sed aliquando veniamus ad causam. In qua tu nomine legis Liciniae, quae est de sodalitiis omnes ambitus leges complexus es. Neque enim qui liquunt aliud in hac lege, nisi editicios iudices, es sequutus:
C p. v. Nec enim quicquam aliud etc. Λd ea quae sunt Iiecessaria con-Husis prioribus transit et i,otuisse Laterensem de ambitu accusare significat, ruid maluisset liteire reum lege Licinia sinere, ut haberet iudices editicios. De Obis forma ei acerbitait i. in stimus tu argumento praesoqiviii Disserenti igitur Meusatoris ostenditur ideo invadentis in legem Liuia iam . quod uiubitus probari non possit de quo iudices ex reiectione haberi soleant aequalem scilicet uiuuerum tesseleutibus i in accusatore quo reo vertim specta liceu num induxerit, ii in nomina igit aemus. Atqui necesse nno erat. Si
etenim lustrum postero anno conditum ex I ad ille. x observasset. Dolionum in quartum Cottae, et Isauries censorum munimiuesdere Persi'exisset, . tiumque illud impediinento
sui Me, quominus antea si rel. Qitam. quam, etiamsi anno superiore sdeerint, Dibi est causae, cur de sevientia demoveamur. Sed cerae non ibi, qui sensoritiis eo urixerant, mendum est, verum ex Vietorii Lamiani, aliisque ante Gruter editionibus duobus Graevii codicibus, totidemque Britannis , onduxerimi. Reeristea erant iocationes quoque iliae, de quihuse Lirio xLIll . is novimus cou
Si consulis' Si iactum ei, Caesaris consulis iudicio ut Plancius Primus uiam seis lait. Neque olim quidquom aliud yQuii in non haberes limen, quoci inuit eis Lleluia lege obiiceres, acci fasti tamen ea lege, ut edendorum iudicum iacultate uti posses. ibi plueterea sequutus es: unum hoc spectabit. Acux, hom Dorro iudicii genus hoc erat.
qui Meusabatur inlini cedere iu-dico posset. Ita Neque enim quid um alitia in Mo
lege etc. racliol. Ambros. Nec enim, Postea sequutus es, ut dedit oliui Lam
ianos, pilare embio similiter desinente, complexus es. . . vii uiuiuordinem tuetur Bavur illium uieud ehabet, eo aequutio Glioli res vero
485쪽
quodienus iudiciorum si est aequum ulla in re, nisi hae tribuaria, non intelligo, quamobrem senatus hoc uno in genero tribus edi voluerit ab accusatoro, neque
ii inem Onsextrum huius .... ut intelligas oratorem ninre speciem qu- in modum praescripti via in acta fienal iseous ilii mentione . quo secundum legem Liciniam quatuor edi tribus ab accusatore voluerit, ex quibus reo liceret unam repudiare, ut de iribus reliquis iudicunt . . . ita in editionem. ne ab accusatore sic sera vestrisse ui eas ederes, quas m pia, aeandidato eriminaretur ille vero Laterensis noluerat ipsas risei. . quibus dieebat peei in iam datam. Vtique consulte . ne reo a quo pecuniam sumpserant, favore tacito patrocinarentur. Quasi negare itaque tentavi accusarito elegati tui Pis,eium i quando sint aliae iribus dirae , Me iliae poli linum quae sum isse 'Oniam dicerentur; et quas ideo vel ninxtine senatus divolui et, ut ei iudiearent, et testimonium vel contra reum vel pro reo ex ipsa veritate perliiberent, qui siue dubio quid esset apud tribules sinis se-atuit, optime scirent. notat, quum nominatim de ambitu qua Hur, Mutine ex me ιιο λα- ieri πιι erisse, aeq urem acu ωι --
merum reiicientilia tam accusatore,
qua n eo quod a Tullio dicitur, reiectionem feri iudiciun Hremo mim: deinde, sesiarum se dum legem λά--siam univor edi tririo ob ae satore Moluisse , ex quibus unam liceret reo rvtidiare, ut de rubias reliquisiudimm habere editionenti Non senatus legem sequutus ita decreverat, sed contra lex de senatiis auctoritate ad populum lata ita sanxerat. tque ita saelum locus ostendit ille ear is iqvid Plancio eum Lemonia 'quid cum
oam Maeciam, non quo iudicaret, sed quae reiiceretur esse Moluisti. G. Nisi hae tribuari Bel, teliendit Laterensem, qui quum reliqua Matius
ambitus erimina, quam sodalitium, tu Pianesum eouωM. iudices tamen
ediderit arbitratu suo quod in uua tribuaria re, id est in crimine sodalitii, in sit tribus edebat accusator, Mequum erat. Quod si, inquit, hoc
aequum viae tu iis rebus, liti ei bane tribuariam, imo id seriane inoiu genere senuius vesui ei, sed eamdem iudicum edendorum rationem ad
ceteras quoque causas transtulisset,prmesertim od ambitum , qui cis in s
duiuii eausa quasi ianuitate natam contuimitur. Tu, inquit, surio Veliet accusare Plautium Licinia lege de
sodalii iis, iit edere iii dicis, quot ville quod asse lutitus es : Rccusas
tamen reliquis potius de ambitu legibus quum vel agere de sodalissimis ei debeas ut beneficio legis in Meu-
dis iii diei bus iure ae Detito usus esse videarisci vel , si e crime ipsa iiii quo accusas, desiert, ideoque accusationem tuam ad communem ambitus causam traducis. eousteris, uou recte a te itidicus editos esse quos lautum in causa de sodali liis edi senatus e-suit, PopuluAque iussit. AN.
.imie tribuurio qua prohibitum est, ue quis trilais per sodalitia eo
rumpat. Vilia in re recte Graevius ellidit ex utroqtie retine. Ers Dresd. ed. Pr Med. Maia ut idque sensus
perte requirit ei, insolentius di-omo im micter una in riam.
486쪽
PRO CN. I LANCIO , CAP. Irioandem editionem transtulerit in ceteras causas de ipso denique ambitu, reiectionem fieri voluerit iudicum aliernorum quumque nullum gentis acerbitatis praeiermitteret, hoc tamen unum praetereundum
ambitu de reiectione fieri Molιιerit itidi--nt alternorum Lambiniis correxit:
remorum. Recia explanatio est . ue-que amen sic loqui contra libros omnes cogeridus orator. Est erit m Βρα- ρο λογία, eaque non obscura, quum
Deile rei, de qua disputat, nomen
cuivis oecurrat, quod omissum ini. iii, nim reum iud elis , ne legibias. Reiectionem et . xlii omni huc ἐhlIsis, exceptis sodalitior uin erimi uibus, ,eiectio iudicum fiebat abaceusaiore, ei reo iudices enim quum senatorius ordo lege Cornelia L. Sullae solus iudicaret, e curia senatoria conscribe bantur: postea lege Aurelia L. Cottae, qua iudicia inis ire ordines e-- munimia, e senatu ex equitiluis, e tribuuis aerariis ili selecti iidices voeaba lite de quibus in orat pro Cluentio, apud Pedianuin, et minium immo minina in umam coniectu sortiis deducebantur a quaesi iste, id est ab eo, qui de maioribus criminiburs ambitis , repetundis , inter sicarios ruini estute, quaerebat ita de pluribus consecto per sortitionem necessario numero, perauiuebatur ae cusatori, ac reo, ut ex illo numero reiicerent, quos putarent sibi aut inimicos, ut xx aliqua re, ut Pediatii verbis itar, incommodos sore. Post
reiectiouein, subsortiebatur idem quaestior in locum reiectorum alios, qvibus illa iudiciunaesuimus num rus compleretur. Erat igitur prima soclitio, secti a reiectio, tertia su sortitio nis peractis iurabant iudices iii leges ut obstricti religione iudicarent. Quum iurassent omne .
praeter ipsum praetorem qui iudicio praeerativam praetorem non iura mutaui ex Cicerone, tum ex Pediano eoustat nomina eorum libelli eou signabantur, et hi que habebantur, ne proselecti iudicibus, ut sit in multitudine, aliqui suppositi corruptis- sinis iudicarent. Eorundem iudicum
H, inina in eodicem relata praetor as- et lili Iit . . ita de re si in ea pro Cluentio: Multiam a Iunio reui a qua
quod C. Verres, Uruetor urbantis. m sancitis et ditigens subsortitionem eius in eo codice non haberet, qui luminterlinum fer. tur. Quibus verbis illud quoque planum si, Mibsortiri
solitum eum qui iudieio praeessei, sive praelo esset sive non esset. Nam Iunius ille a quo multam petitam esse
Cieero diest. praeturam nondum adeptus erat, quum iu oppianies iudieio iudex quaestionis suit itaque miror
quod a Pediano scriptum est. Et scir-lit ut esse iudices, et subsortit iuxPraetorem verrem in Oppianici iudicio contra quam et ipsius vertis Ciceronis, iam a nobis proxime reritat .
detiionstrant et illa praeterea quavdixit in Verre in lib. De subsorti-tιmie, inquit, illa Iuniana, indices,nihi diem Quum igitur, ut redeam unde diverit, reiectio iudieum seret tu omnibus vivus, laia, i Licinia lax
487쪽
onATIO putarit. Quid huiusce rei tandem obscura causa
est y an et agitata tum, quum ista in senatu resing batur, et disputat hesterno die copiosius a Q. Hortensio, cui tum est senatus assensus Hoc igitur sensimus cuiuscumque tribus largitor esset, per hanc consensionem, quae honeste magis quam Vere sodalitas nominaretur. quam quisque tribum turpi lambtione corrumperet, eum marcime iis hominibus, qui eius tribus essent, esse notum tia putavit senatus, quum reo tribus ederentur eae, quas is largitione
devinctas haberi et eosdem fore testes et iudices Acer-hu in omnino genus iudicii sed tamen, si vel sua, vel ea, quae maxime esset cuique coniuncta, tribus ed retur, vix recusandum.
XVI. Tu autem Laterensis, quas tribus edidisti' Terentinam, credo. Fuit id aequum, et certe exspectatum est, et sui dignum constantia tua. Cuius tu
o S. C. in sentenum Q. Hortensii toris acto iit in causa de sodalitii, iii lices ab accusatore ellili, viilla intorsiosita reiectio ue , iudicarent.
tus Hiaras. Ex eo mirent s. c. Ἀ- tuiti esse legemininim multae lego et sine S. C. et contra senatus volunt to fere hἐitituro indiciat id, quod infra scriptum est Si quemadmodum senutio eminuit, tu iussu, ista finies, tu in Muis et suamet ab MeMM ω remo ederes, non modo
non quererer, sed litine, iudieitiis edi ris , qui testes iidem eme Possunt a
obuum rutarem. N . Quid huiuM rei ι- - - 1-- eurimi rauata timet. --etc.3Ita risuri et Bavaricus, quibus parui, hortante Garatono Vulgo quid 'huius rei obserara vino est an et agitata, quψα etc. H. ----ρὶ Nempe de lege Licinia serenda in sententiam Q. Horimausactum est Sciunt Per me misensionem me emissensio esa mitio civium epulis et lase
gitionsiliis contractorum ambitus causa, quae minus vere sodalitas diceba
tur. Nam mut sodalitates honestae, de quibus Cicero de Senectine, e taxG H. Sodalitat Athenis etiam quaedam
488쪽
tribus venditorem, et corruptorem, et sequestrem Plancium suisse clamitas, eam tribum profecto, severissimorum praesertim hominum et gravissimorum,
edere debuisti. At Voltiniam lubet enim tibi nescio quid etiam de illa tribu criminari hanc igitur ipsam cur non edidisti Quid Plancio cum Lemonia quid
cum sentina, qui ci cum Crustumina nam Maeciam, non quae iudicaret, Sed quae reiiceretur, esse volui
sti. Dubitati igitur, iudices, quin vos M. Laterensis suo iudicio, non ad sententiam legis, sed ad suam
spem aliquam de civitate delegerit Dubliniis, quincas tribus, in quibus magnas necessitudines habet Plancius, quum ille non ediderit, iudicari ostietis
ab hoc observatas, non Iargitiosi corruptas Quid enim potest dicere, cur ista editi non summa laabeat acerbitatem, remota ratione illa, quam in decet
nodo sequuti sumus Tu deligas ex omni populo aut amicos tuos, aut inimicos meos, aut denique eos, quos inexorabiles, quos inhumanos, quos crudeles
quam 1 primis edere debuit, nee --en edidit mre. Vendisorem morem emit Lam- hin sed ita tamen ut sini posse mu palam concederet. Cum Lemomat quam Laterensis
edidit mari. Quid eum γλωιαρ iis Mutti
suMagium pro aliquo tulisse putarentiir. At Laterensis ivdiees edidit ex tribu Lemonia, ex Veientiua, e Cru
simnina eum quibus Planeis nihil Me mei Laureum in seri ne ostenderat, quum de Terentina . et uini mininaretur, ins autem non vomiminet. M M . Da elatare Amori ' De omni civium numero, ex omnii instribubus: quod insita, dixit, ex omium to in. -- ωι-vid, sequia senim
Quum in senatu decrevimus, ut'-cusator tribus ederet, quae de reo iudiearent, id sequuti sumus ut, quae maxime reo convinctae tribus es M, eas ederet, quod eas ura, me eon mas esse verisimile videretur. Tu selem, Laterensis, eas edidisti eum quibus Plancio nihil est qui Terentinam, et olliniam ossietis ab eo.
489쪽
ORATIO existimes Tu me ψ'am , nec opinante, in sinu notes et tuos, et tuorum necessarios, vel iniquos meos, vel etiam de inorum meo mim eodemque adiungas, quos natura purus asperos, atque ovinibus iniquos deinde essundas repente, ut ante consessumine ortim iudicum videam, quam Poluerim, qui essent suturi, suspicari 2 apud eosque me, ne quinque quidem reiectis, quod in proximo reo de consilii sententia constitutum est, cogas causam de fortunis
omnibus dicere Non enim, si aut Plancius ita viscit,
CAP. XVI. ud eosque me ne qui 'te de sodaliuis uiam dixerat P. Vatinius eodem delendente M. Cicerone euliis exemplo ne painiquitate Laterensis esse Pisis permissum iudices reiicere, quo manifesta sit improbita, obstinati, amniis vinxies , ut rem ---- opprimatur emi initissimis magis iniquomo iudicum , quam criminis veritare convictus. Non enim si vitie manestis ita Mixit eam Perieulosius aliquantii fuerat
evectus ut o dicendo, voluisti l lanei tini. i.terensia . apud inimicos iudices aeeusari, flenderet mimos eorum qui erant de ausa tironuntiaturi.
vilitatio itaque ilium quidem hoc auturi habuisse testatus est vi reus tui a Mnu si reposui praeeunte
riuato ex coniectura optime euiui respondet quod sequitur, indas repente Sie Verrin. l. o. dicitur: -- Lmniatores e sinu suo VPonere Codd.
sere omnes exhibent in io, quod in ignoro non disseit Donnulli in siem vel in stilo WopLensius ad Tacit. III
tuom amicorum necessarios Meliniquos Mel meos Wophens. I. auriu
nem pri Vatinio dixis, L. Donsilio
ex Appio Claudio eoM. anu i cxcax. quo proludea lancium quoque dese derit: si enim ex Asconio tomPer. tum fieri, ut Manubius existimavit.
mo Vuιini, Cicerotiis .rat neutam, et alias tibi sodesitiorum meritio D. Ergo et annus et crimen utriusque aecusatiouis idem sui Hactenus G.
olauus, qui in reliquis, quo Moi
iam causa omitto, docte hane rem eousrmat et probat adversus Ferratium et Corradum. Vid eum, si lubet, in Meundia acidiaue orationem curia..
490쪽
ut ossenderet sciens neminem, aut tu ita errasti, ut eos ederes imprudens, ut nos, invito te, tamen ad iudices, non ad carnisces veniremus, idcirco ista
editio per se non acerba est. XVII. An vero nuper clarissimi cives nomen ediit citiudicis non tulerunt, quum ex cxxv iudicibus, principibus equestris ordinis, quinque et in reus reiiceret, is erret, omniaque potius permiscueriint, quam
ei legi conditionique parereat nos neque ex delectis iudicibus, sed ex omni populo, neque editos ad reliciendum, sed ab accusatore constitutos iudices ii s
remus, ut heminem reiiciamus 2 Neque ego nunc legis iniquitatem queror, sed factum tuum a sententia legis doceo discrepare: et illud acerbum iudicium, si, quem -- admodum senatus censuit, populusque iussit, itari cisses, ut huic et suam, et ab hoc observatas tribus
quis mitibus uteretur, sin suis rari mulio prosperius Meminasse, ni viri finiatae humavitatis exi corruptae religionisin inuecognitionem venirent, quae innocenti reo obesse non posset. Iudiem eis non laesit, et pro alium malitiosi aecusatoris ostendit. Cis. Vii. Au Maro nima Mulcirimi et Me nomin m. Adhuc eandem quintum rebus ipsis apparet, ioculo iniquitatem iudieii, quod Laterensis ut ex editieii, baberet maxi e laboraverat. Et hae in paris eoininemoramin in Vidour sacere Tullius eius temporis quo ser. . εMrimo ista editio In uno Britann.
est conditio. mino acerba est eorta lio Per se, non Laterentia editior nee
defensori aliter licebat loqui. GAR.
minari rititisti ivitiei, ita reposui
Horem adseri ex op. 15, cui plana
suntlislite esse debet. Ceterum emem flationem eonfitinat Sehol qui eo -- ratione habet, nomen edidiei Adinis vulso editi iudo . Tre. Revereri Gron. ni.Ierret, i. e. pateretur. Hoe etiam malebat Graev., Permis erunt Em eoni permi'
Et illud aerebiam itidietum Sensus est Et illini licet per se acerbum i*
hinc et suam. ecurati Bavarie iactate edehantur enim reo, ut unam Posset reiicere, quod patet ex cap. ita Garaton. Trii