Historiae ecclesiasticae Novi Testamenti, Enneas, seu Pars prima. Qua res Christianorum, Judaeorum, Gentilium, Muhammedanorum, iuxta novem, post natum Christum, primorum seculorum seriem, breviter, succinctè & aphoristicè primò proponuntur; ... Autho

발행: 1656년

분량: 1055페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

bectio V. seu Συμ βααm doctrinae. 27'cunsium. Non inteliciter, modo natales nova illius vo is, quae pure Germanica est, ostendit possent apud veteres Lugdunenses. II. Occasionem separatianu ab Eeclesia Ro

mana veteres commemorant geminam, commu-uem de ropriam. Istam dedit non morum tantum

corruptio, cleri in pejus vergentis misera coninditio ; sed & novorum dogmatu. Transsubstantiationis maxime, tyrannica in Ecclesiam introductio. Hac nata est, subito & plane inopinato casu, quem sic reserunt. Cirea an. D. II 6 fuerunt Lugduni aliquoι optimates quodam loco congregati, conferentes de variis rebud, ut

flosenisve, praesertim assatis tempore, in Παlia o Gassia in porticibus, Magnates convenire dissesiendi taedii, fallinaeque ocii eausea, ae colloquendi cum aliis Fui ordinis viris. Ibi dum idiotis sermones eadunt, accidit, ut

siubito unu ssectantibus omnibus aliis morsum corrueret. Eo tam Irisi exemplo fragilitatis humana, divinas ira perterrisuo ac co motus unus ex ilias nomine Vald- , homo praedives, haud dubie impellente eum etiam Dei Spiritu, carpit cogitare de emendanda vi-ιa , placendos Deo, ac vera pietate aluuanto magi eris colenda, quam ante fecerat. Coepit

igitur se eleemos ηας largim disribuere, ο

312쪽

Hist.Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XII. Asuam domum, ac eos, qui eum aliquando quacunque occasione accedebant, docere se admonere depaenitentia, incero Dei cultu, ac π ra pietate. Progrediente paulatim tam beneflcentia ejus in egenos, tum ipsius sudio δε cendi, alborum disicendi,jam etiamfrequentior caram ad eum conssuere, carpit: ct ipse eis

non sin aliquaου regulaου, sulci capitu somni dictare, sed sacras literin tum explicando δε- s

cura et tum in vulgarem Gallicam linguam transferre. Fuit enim homo doctin, ut ex ve-

ustis mem anis cognostra, ct non curavus bi ab aliis verti, us quidam veritatis inimici

mentiaritur. Sic author CGaI. Tel. Uerit. lib.IS. pag. ---abu, ntiquus ille scriptor Pontificius, cuius meminit D.66. I II. Prima butus coetussedes fuit Lugdunum, ubi quatuor aut quinque annos mansisse credi tur: Id. p. 3s. Paulatim vero dispersi,in Italiam, Galliam, Sabaudiam, Bohemiam, Germaniam, Pomeraniam, Angliam , alioque concesserunt. Vide Catal. Te w Verit. p.s 36.3 4o . IalobumRὐιria 'um apud eundem p. 336. B .cent 2. p. 2o6 Relatcοπreg. de propag. M. de locis vallium qua ruri dam Pedemontanarum , a V valdensibus occupatarum &c. c. I . de ingressa harestum in ratis Pe

IV. raru autem mox in ignominiam Oalden

313쪽

densium a Mon chis & Inquisitoribus cusa at que excogitata sunt opprobria, quorum vel lolamentione iram concitarent. Placet ordine reddere omnia illa nomina,quibus V aldenses&olim&nunc fuerunt in s gni investigia prementes mannu Pauli Perrini Lugdunensis , qui Historiam nobis V valdensium reliquit tribus absolutam partibus. Prima agit de eorum origI ne , vera fide, persecutionibus, quas per annos 4 o. continuas in Europa lustinuerunt. Secunda percurrit Historiam V Valdensium eorum, qui Albigenses dicuntur. Tertia communem eo rum enarr*t doctrinam & disciplinam, Elenchoannexo. adversariorum doctrinae opposito. Hic ergo aut hor lib.I. c. . ait, eos appellari a. V Val-

tinfiti, a V Valdo cive Lugdunensi. b. Pauperes vilLugduno, propterea qubdurbe illa ejecti, jactu-lram fecerint omnium fere bonorum suorum lc. Chaingardos, quo nomine per μυκτηρ/Ῥον in lDelphinatu venerunt. d. Transmontam)s, per Sy necdochen, a parte eorum, qui montes, Alpesque superarunt. e. Iohb M. Josepho VValdonis discipulo. qixi Diensium praeco fuit . fraοι-llardis, a Lollardo, doctore eorum, in Anglis. Hoc illis cognomentum fuisse inditum non m O db in Anglia, sed & in Livonia, scribit Belped. in Turri contra Damaic. p. 26. g. Henricianos ct Eqsteronitas, ab Hentico & Esperone V Valdoniit discipulis, Occitaniam doctrina Evangelica 'buentibus. h. arneu , ab ArnoldoHox, mini- S ue '

314쪽

Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XII

stto Albigensium celebit denominatos. i. Sicarios, quod per crumenisecas, Perrinis vertit. Sic in Prouincia dicebantur. h. Italis vocabantur m licessi, quod fraterni inter se amoris vinculis vivebant. l. Insabbata vel Insabbatharii nuncupabantur, quod unicum Domini diem sacrum e sse vellent. m. Α continuis passionibus seu perse-entionibus Patinorum vel Patarinorum a verbo Pati)nomenclatura sunt indepti. n.Passagenes etiam appellabantur, quod Viatorum Gall.yiuries passeter6 instar, interiis ubique sedibus jact rentur. Ο.Cazaros Germani vocabant,quasi Catharos seu vide Sec. . S. s. p. Flandris Turlupini,id est, inter lupos habitantes, vel luporum ad instar in hospita tesqua incolentes, nominabantur. q. Alocis etiam crebro nova sortiebantur nomina. Unde & Albigesio, Occitaniae tractu, Albigenbes, a Tholose,Thalasani; a Pie cardia,Piccardi, a Lugduno, Lugdunenses, seu Leonsa , iBohemia Bohemi, nuncupari solebant. Et ut Omnem plane pudorem Uvaldensium adversarii excussisse viderentur, eorum etiam nomina, ad quorum mentionem mens pia & Christiana co-ttemiscit,iis imposuerunt. Hinc reperia , eo venire nomine Manichaeorum, Gnosticorum, A. Hanorum, Adamitarum, Apostolicorum, aliorumque communi veterum c lculo damnatorum haereticorum. Expressis tantMm, monstroiis & horrendis ejus odi ha resiarchis, non po

terant Diqili do by G

315쪽

Sectio v. seu doctrinae. t 283

terant non eorum, qui Christianam religionem prae se ferebant, animi accendi, ad extirpandam adulterinam ejusmodi sobolem, & pestilentissimam γενεαν Unde tot , in Germania &alibi, supplicia Innocentissimorum hominum. v. De dogmatibis V valdensium concedunt Pon; ificii a. quod communia illa habuerint cum liis,qui longe ante pos vixerunt. Ideo periculOsior V valdensium secta aestimata pridem fuit ab psis advortariis, quod asseruerint nonnulli, δε-

strinam eorum durasse a tempore S lvestri, alii a tempore Apostolorum: Vide Cates. Test. Verit. lib. I S. p. 4 . Anal.p. 38. b. quod Reformatist Ecclesiis infundamentalibus articulis accedant, Adiperrin. l. I. c. 8 Cous yd. resut. err. V Val. pag. 29 .a. Gaulterius I fuit a 27. numerat capita, quae

utrinque sint recepta p.661. Quae vero Ecclesiae V Valdensis publica fuerit confessio , quot absolvatur membris, habes apud Pnyin. pag. 72 quo, in hac Historia, authore nihil absolutius expectari potest, aut certius. fide enim antiquissimorum scriptorum valdensium nixus, multorum desideriis satisfecit. Ex Pontificiis quidam maledico ore evomuerunt quicquid atra iis dictavit bilis. Talis est Theodoν. Belredtr. in Turri coni. . Damast. p. 7. Gault. Tab. Chronog. pluresque alii, quorum nomina, & verba exhibet partim Catal. Test. Verit. lib. is . partim POL Per Nnu lib.I. c. . adde Fratrem Ra ne ni θ alphon

sum l

316쪽

l 184 Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XII.

n ex consur. errorum V vald. Claudis Cosπ-di p.ras. Alii tamen mitius de eorum doctrina sentiunt i non quod conatum eorum probarint,

sed quod impia & blasphema deliria quibus alii odium Uvaldensibus & invidiam conflarunt , niax imam, vel leviter attingere puduerit. Fascic ramp. p 77. b. ita de iis scribit: Haresis V Men.

sium, stu pauperum de Lugduno incepit, cuia ius invento uit VValdensis civis Lugdunensis; qui cum dives set, relictis omνibin, pau. pertatem Evangiscam servare voluit, orsier ibi fecit aliquos libros Bibtia in vulgari. cia nonnustis sanctorum auctoritatibus, qua minus sana intelligens suo infidim sensu, Apostolorum ossisium usurpavit , praedicando ubique, es siuos ad pradicandum mittendo , errores plures seminavis. Moniti autem res=onderunt Deo magis obediendum quam hominibus , Praelatos se Clericos alternando. Tandem contumaces excommunicatisunt, senpulsa Patris iops in Concilio haretici δε- nunciatistunt. Et factum es in grande malum laqueum magnum simplicibus se δε- votis persionis scandalum immensum es utinam hodie esset nisi

i indi

317쪽

Sectio V. seu Συ9 3,cαmς doctrinae. indignitate personarum, juramen IO ,&c. eis notribuit. Antomnis a jt, auferre eos ab Ecclesiis

temporalia, ct transsubstantiationem in Missis negare: Nec multum variat Pavrius Μassen. apud Marnix.Tab. de dist. Rel. p. 49.Reformati ex antiquitatis monumentis ejusmodi colligunt

docti inae oaldensium. L S olubiuis Sacris esse credendum in tu,qua a alutem pertinent, se nulli praeterea homini aut siripto,sirmiter sientiunt. 2. Sacras luerabina regre continere omnia ea, qua adsalutemseunt

necessaria a eos nihil penitus recipiendum in religione esse, nisiid solum, quod nobu Deus in Sacris literis pracepit, indubitanter credunI. 3. Vnum tantum esse Mediatorem,net esse invocandos sanctos ulti rationestatuunt. . Purgatorium mim esse , sed omnes homines vel per Christum lusi catos invitameternam, vel non credentes in aternum exitium abire: tertium aut quartum locum superis de nullum, aiunt. 3 . Tantum duo Sacramenta, Bapti simum se Communionem, recipiunt rc probant. 6. Omnes Musa , spraecipue eas, tu pro mortuis canuntur, impiaF,adeoque ab-ίendas penitus esse aOrmant. 7. Omnes tra- ωiones humanas rejiciendin, icerIepro ne-

318쪽

286s Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XU.

cessariis non habendas esse: eos tollendum esse

caurum ac recitationem incri, seiunia ad certos dies alligata, supersua festa, discrimen ei

borum, tam varios gradus ac ordines Sacerdotum, e Monachorum ac Monacharam, varias benedictiones sim consecrationes creaturarum, vota , peregrinationes, se aliam omnem turbam rituum ac ceremoniarum, ab hominibus inventarώ sic ex togitatarum, antiquandam esse. 8. Primatum Papa siveromnes Ecclesias, inprimis potesatem ri insupra omnes Politias, se a utrum eju gladium penitud pernegant: nec censent alios gradu sacerdotales in Ecclesia retinendos essestraeter Sacerdotum, Diaco notum est poporum. s. Communionem stub utras decie se piam esse se

necessanam , utpote a Christo ordinatum se praceptam asserunt. I o. Romanam Erclesiam

es Babilonem, de qua in vocat' si, Papam

esse omnium errorum sontem , s verum M.tichristum contendunt. II. Indulgentias quo. que resertant. a. Conjugium Sacerdotum pium ac necessariam in Ecclesa esse docent. I 3. Verbum Dei audientes, ac recte sentientes Ecclesiam om esse, eique Ecclesia claves a Christo dataν, eoque eumpssse ac etiam debere lupos

319쪽

res vocare, o eorum vocem audire, ae ab illis Sacramenta percipere. Esse autem haec capita doctrinae V Valdensium, tum ex ipsis Pontificiorum scriptis elicimus, tum ex gemina illa Veterum confessione, quam ota λεξει cum versione Gallica recitat Perrinia p.79. Quod reliquiis Sanctorum nomine venditatis , & a promi-2ua plebe insano quodam amore cultis, parum UValdenses detulerint, ab ipsis non leviter ex-ru santur scriptoribus Pontificiis. Occasio, scribit Reinertis, hujus contemtus false erant reliquiae,quas quidam circumferunt per vilias,o in tabernis deludunt: ut lac sancI a Maria qua cum parvo iacte pavit Christumi ct Salamandra pro veste sancta Maria ,s sudorem Christi, es membranam, qua involutud eRChristus. Item reliquias Angelorum. Ita quaquarius publice ste jactavit, quod sitiret facere Sanaos, quando vellet. Auasitus quomodo tDixit, quodspe os bovis secuit mrnuatim, se involvit purpurem, se circumsicripsit San. Nos quos voluit: se hoc saepe facit. Item lat Ara Maria baptigant, o aquam dant adbibendum. Item venales sunt: Item muribus Cunt comesta, or hoc pleban- populo retulit, ut multum ex hoc scandalizatusfuit. Ite, di

versa l

320쪽

mese Ecclesia bragant de corporibus Sanctoria, dicentes se ea habere, ut de corpore S. Marci ,

Hii se caeterorum: Catal. Test. Verit. p. FI 6. VI. Mores quod attinet, varia quidem de illis sunt judicia ; Exemplis tamen innocentissi. mae vitae florentes fui sse Ecclesias illas, fuse pro . bat Perrinus c P & Gillius Apoli coni Belved &Roren cp I6. ubi multa adversariorum testimo. nia habeni ur de pietate, probitate , & eruditio. ne V Ualdensium , quibus adde illud Reineni est Anal. p. 38. Testatur etiam alius quidam, inquisitor Pontificius, quod in moribus compositi

sint se modesti, parci in cibo se potu , ab ira β

cohibeant, a deIractione, se Uurrilitaιe,verborum levitate sec. Catal. Test. Verit. libr. II.p. 1 7. confer sequentia verba pag. 639. ex alio li-4bello inquisitorio desumta. Ocia dubio procul hine appellatio Bonorum hominum: ita enim v Valdenses vocatos et tam fuisse, patet ex Baron. an. Ch. H76. S. VII. Eruditionι porro inter V valdenses multos clatuisse, colligimus ex eo, I qu bd cleri igno ' tantia caleat V valdensibus aadiderit ad magnos

suscipiendos cognatus. Ginta haeresis Valdensi uim in causa es insemientia doctrina quorundam Sacerdotum, quipra dicant quandoque frivola vel falyd. Vnde quicquid Ecclem doctor docet, quod per textum N. T. non

s pro

SEARCH

MENU NAVIGATION