Historiae ecclesiasticae Novi Testamenti, Enneas, seu Pars prima. Qua res Christianorum, Judaeorum, Gentilium, Muhammedanorum, iuxta novem, post natum Christum, primorum seculorum seriem, breviter, succinctè & aphoristicè primò proponuntur; ... Autho

발행: 1656년

분량: 1055페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

991쪽

Falsa Ecclesia, vel P Iudaiea est; vescientalis, vel JJAntichristiana, vel sc Pseudochristiana. x

De qua in Iudaismo. Dogmata eorum,

nannes Papa decrevit, ut Tatmudici libri con. quisita exurerentur,stexecrandam μνώ -arum convincastigarentur. Idem tamen

iIle, cum pecunia, uisertur, a Turearum Satrapis corrupti, Elephantiacispersuasissem, ut fon- ob causim variis suppliciis addicti, suis potius, quam Christianorum, manibus mortem oppetere parati essent, contin isque deinceps persecutionibus exagitarentur,

universis Christianis perscripsit, ut Iudaeos ab insolan N aliorum ruerentur, cum usti serintestimonium raris πη ei, quasi r -

992쪽

Hist. Sac. N. T. Seculum,seu C Ap. Xi V. quas ante conversionem vescitechismum possedissent: Ib. In Germania tamen contra Hebraeos usurarios animadverti, ex Lege jussit an, Chr.l32S. S. I9. confer mucI.p.isI.b. Caeterum, dolendum, non Principes modo, aureis confossos telis, Judaeorum genti, in suae nationis homines animadvertendi, potestatem dedisse, rationibusque vectigalium praesecisse, quod accidita fatetur an. Ch. i 379. S. I s. sed ipsum etiam Papam, caedes & ignem contra innocentissimos VUaldenses spirantem, Judaeis patroci-lnium praestitille.

s,4 De qua lupra. ιJ Quo Pontificii reserunt r. Beguardes, per

inferiorem praesertim Germaniam celebres,quibus sequentia tribuunt dogmata.'a. Credebant hominem pota in hac vita beatitudinem ultimam sibi comparare, eamque secundum omnes persectionis gratiis, quibus in coelesti patria perfruetur. b. Naturam omnem intellectualem esse in se naturaliter beatam, non autem gratia Dei, ullove supernaturaliter gloriae nomine. e. Peccatum quidem esse mortiserum, oscularii foeminam, quod natura hominem ad id minime impellat aut inclinet; nihil tamen esse peccati, si carnaliter cum ea inisceabur, quod natura hominem ad id impellat. d.Mominem in statu per fectionis, & in spiritu libertatis consti tutum, nulli humanae obedientiae debere se subjicere.

- . . . e. Ho-

993쪽

Sectio VI. De falsa Ecclesia.

e. Hominem ad perfectionis statum appulsum, ac jejunare debere, nec orare. f. Imperfecti elise hominis, sese in virtutum auibus exercere, ani mum hon studio virtutes a te abigere causan tes, homini qui ad supremum persectionis gradum pervenerit, nulla bona opera esse facienda. g. Hominem posse in hac vita tantam virtutis perfectionem adipisci, ur peccare omnino ne queat. b. Hominem in hac vita posse ad perse sectionis gradum ita sublimem ascendere,ut 3mplius non possit ingratia proficere. i.Ad Euehatisticam corporis Jesu Christi elevatione, neminem debere illi reverentiam exhibere, eo quδd imparfectio 'st, contemplationis altitudine inis digna, attendere adMysterium humanitatiuola Christi. , & ad Eucharistiae sacramentum. Ita de

pli eo Concilio decreto damnatur. Horum du

ces suisse seribit Gauli. lacobum justum, o M.

nonatum, quorum prior Martyres vocavit, qui sanguine Beguardorum placita confirmassent. Iisdem annumerant Berthouum de Barbacb, qui Beguardorum erroribus adjecerit, Christum inter tormenta eo usque relictum fuisse, ut de salute sua dubitarit. Revocasse tamen diciturertorem Herbipoli, Paral. rast. p.36I. a. Betuimu, quae profiteAntur,se honesu, religioseque simul vivere, nullius tamen voti vi culo sele obligantes, neque se facultatibus suis

994쪽

temporalibus abdiςantes. Beguardos deniq; sequentes Prat. Gault.7 3.3. Beguinos, quorum doctrinam his capitibus exprimunt. a. Sibi persuadebant, eos persectioni Evangelicae adversari, qui aliquid in comune habebant. b. Summum Pontificem non dispen. sare in Regula S .Francisci, vel in votis ordinis illius, neo; Fratribus Minoribus potestatem facere in alium ordinem migrandi. c.Fr trum Minorum statum persectiorem esse, statu Epistopol u. d. Papam non posse in voto simplici dispensare, ne pro bono quidem pacis, vel nationis alicujus ad fidem convertendi gratia. e. Sibi putant se guini nullam esso impositam necessitate respondendi Inquisitoribus ad eorum interrogata, nisi in articulis fidei & acramentorum.Sander.Gauit. . Lolhardos, a Ualthero Lothardorum parente denominatos. Alii ex micte sistis sunde, cum de eorum progressu agitur, Wiclefisequa-

8. cum Wiclefistis σ-ων-- ponuntur orifinem traxisse, alii eodem priores esse,& jam an Ch. I 3Is. a Lothardo V libero, qui an. Chr. I 32I. Coloniae cremabatur, inclaruisse volunt. Docuisse ferunt a. Luciferum eum asseclis injuria eecelo deturbatum , atque aliquando in Beatitudinem recipiendum. b. Michaelem N Beatos Angelos omnes aeternis suppliciis destinandos. c. B. Virginem a partu virginem esse desiisse. id. Fugere divinos oculos, aut minimum ultricest manu fi

995쪽

Sectio VI. de falla Ecclesia.

marius ea scelera , quae sub terra perpetrantur, Prateol. Sand. Geneb. Dith. εἰ ex iis Gault. l c. s. Iohannemde Posiaco, Doctore Parisiense, qui

Confessionem auricularem sequentibus impugnabat aphorismis: a. Frustra deponi peccata apud Religiososmendicantes,& qui faceret, manere obligatos ad eade, propriis Curionibus explicada. b. Quod stante Canone Omnis urem. c. neq;Pontifex,ineq; ipse Deus dispensare pote st Parochianum ab annua peccatorum omniuconfessione proprio Parocho facienda. c. Non posse cuiquam Pontificem, ac ne Deum quidem generalem potestatem facere excipiendi Consesi siones:& qai talia sacerdoti confessus esset,leneri ad recitandam denuo proprium Parochum, mnium noxaru historiam. Sander. Prauati Gauli.

6. Bartholomatim Iamredium , qui publico stilpto sequentia defenderit. a. Antichristum venturum die Pentecostes an. Ch.I36o. de δε- ηοldo pene ομο φιν sup . p. 923. diximus: Confer BQον. an.Chr. I Io. S. I ubi plenius ejus enarrantur dogmata) praecise. b Christianos omnes libero arbitrio praedito, ab Antichristo esse pomvertendos, eon signandosque in fronte, aut manu, ea vi, ut eonverti denuo, & aeternam damnationem declinare nullo modo possint,quimimo flammis e coelo missis interituri sint. c. Fore, ut non modo Christianorum infantes, sed

omnes etiam Iudaei, Saraceni, aliique cujuscim que aetatis infideles ab Antichristo aliquando se-Ooo 4 dua

996쪽

IHist. Sac. N. T. Seculum,seu CAP. XIV.

lucti, eo tandem extincto ad Christum sese convertant: non autem Christianos, qui tam adulti, te compotes rationis Christo adhasissent Prat. Ga it. 7. Turelupinos seu Cynicos, qui asseruisse seti-buntur. a. Nihil pudere quenquam debere eo-aam, quae a natura accepimus. b. Voee non esse orandum, sed solo corde, eaque spiritus t ibertate, quae divinis legibus subjecta non sit. PrateOLGemb. Gault. 8. Dulcinum & Dulcimstas, Gault. pag.7 24. de quibus sup .p.643. confer Beον. a. Ch. IN 7. S.',& IηIΟ. S.I .Geneb. pag. ς'2.υινωνιαν Anabapti sticam,&maoistratuum eontemptum iis abstribit. 9. Templariss Id b. Addit tamen: His mihi mens non esti, disiceptare, sint ne istas merite obiecta hae omnia crimina, eum certo sitam, multos graves authores in alia esse sententia.

Cur ergo tam audacter Haereticorum phalangia Sannumerat Haeccine res tam levia sit Io. Banaam & scind nus, quorum error in eo potissimum versabatur, quod ereata Dei effecta eum increata eius substantia confunderent, ELsentialesque ejus operationes ad Effecta eius ereata referrent. Prat. Gauli. Vide sup. Ir. Michaelem de Cesina,& Gulielmum Oι gnium, quod pugnassent, Iesum Christum ejus discipulos nihil habuisse Hum, neque particulatim, neque

997쪽

Sectio VI. de fata Ecclesia

que commune. Vide Gault. p.7os. & caeteros,

quos citati Confer sup. p. 73 9. Ia. MagistrumPetrum de gneris,Regis advocatum , qui ob violatam iurisdictionem Ecclesiasticam, etiam hodie irrideatur, tum in simulachro illo informi & simo, quod ad angulu eliori B. Mariae Parisiensis positum, obvius quisque pugnis & cultelis impetit; tum etiam in ejus nominis contemtu, quo muntur Galli in homi

nem stolidum , quem vulgo vocant Maistre

Pierre de Criner; Geneb Gaul . I 3. Richardum Armacbanum I de quo sup.r . Ugulifum S Uriclemi , quorum dogmata si. ordine recensentur a Gain. p.7o7. Cominpendium vide sup. p.'o .conser B ν. an. Ch. I 39 g. S. 6. ubi etiam miraculis pugnatur eontra mictestas. II. Petrum Iohannem, euius errores hbe ordi- ne notantur. I. Quod Dei Patris Filius huma, num eorpus passibile, & animam intellectivam seu rationalem, ipsum corpus vere, per se, & es Dei filio adhue viventi latus lancea miles peris dir. 3. Quod animaintellectiva non est forma corporis. 4. Quod b ptismus non est communiter tam parvulit , qnam adultis in baptismo

gratia de virtutes non conferuntur. Damnatu sub Clemente v. B.ων. an.Ch.I3H S.I2.16. Mambras, etiam aliquos superfuisse,hinc

998쪽

patet quod ad Ecclesiam hoc seculo rediisse ob

lervet ex Niceph. Geneb. p. 696. 17. VValdensis haereticos porro appellat B ν. n.Chr i 3 . S.IQ. & alibi. Neque minorem,

inquit, severitatem Iohannes XXII. in haretr-cos VValdensts, per id temporis repustulantes exercuit, o Principibus castigandos iradi voluit. De his verδ quid habendum sit, breviter monebimus. I. UValdensis, O V Victilias, catorosque, qui cum lis faciunt. Iam sepius vindicabimus. Eo dem privilegio apud Reformatos gaudent Omnes illi, quos doctrinae sinceritas,& Ap cistoli- ea commendat simplicitas. Sint jam aliis Haeretici, Apostatae, Ecclesiae perturbatores, lupi, nihil aestimationi eorum & dignitati apud Deum decedit. Jam pridem veteres sunt conquesti , quod suo Haeretici nomine alios appellent. Pro reliquis vadimonium non obimus. Rem pensi tamus, non personas. Unica iudicii nostra limal est seriptura Saera, qnam quod non sustinet, II. Injuriam facit Gaulurus, qui ea pei Oμβίβα im ROrmatis Ecclesiis imparat dogmata, a quibus toto pectore abhorrent. Beguardorum insolentiam,& typhum Pharisai eum Calvino improperat

quem nemo animosius &nervosus exagitavit.

Quid miremur maldenses tot monstrosis in-fam tos & diffamatos fuisse nominibus, cum

999쪽

5octio v I. de falis Ecclesia

ne npbis quidpm, superstitibus , & sexcenties purgatis, clementi0r aspiret aurat Cum Aria. nis, Nestorianis, Manich*is, aliisque, quibus αἱ σπονδιον piidem indixerunt bel Ium , intolerε-bili parallelismo nostri paratragoediantur, Sed -- ουυνοθεν. Christi oraculum est, Matth .s.

ul. ipsum semper Puatam haresium se schim tum gliommsuisse seracissimum. Non i llos h oc loco intelligo, qui abjecto prorsus iugo Pontificio,

Haereticorum nomine veniunt, Orthodoxi interim & vere Catholici: De his loquor, quo seculi consuet udo & tyrannis receptis dogmatibus acquiescere coegit, etsi, quod vel in modo. vel circumstantiis graviter suerunt hallucinati, haereticis eos Scriptores Pontificii pnnumer rint. Et certe quid aliud a rςlisione tot ab lardi talibui reserta expectes a cum spinosi illi ear nificina., auricularis confessio, obtruderetur . eam quidem totam convellere nemo sacile sustinebar, ne contra torrentem niti videre rur. V riae tamen mox circa eam motae & excitatae quaeV.Istiones, quarum patrocinio multi, in haereseos praesentissimam incurrerunt suspicionem. Idem de άας α illa Transsubstaqtiatione tenendia. Cum Ecclesiet Romanae seculique consuetudinitantum multi deferrent, ut abortum hunc lam- lbendo, eundem etiam affinxerint &efforma ve

1000쪽

rint; naevos nihilominus illius foetus tam notorios ostenderunt, ut Catholicorum nomen &axioma plane amiserint. Non poterant alii videre, manentibus Aecidentibus, panis tolli substantiam. Aliis haec intacta relinquebantur, duru tamen videbatur ChristiCorpus in cloacas, aliaque loea abjecta projiςl. HiciamTransib. stantiationi eontridicebatur. Nec alia ratio est caeterorum per universam Theologiam Papisticam placitorum: Divortia in lis opinionum pene infinit , indice & teste ipse Bellarmi. o. Vide contract. Doct. Eccles. Rom. a Iohan. Pappoeollectas. Desinant igitur toties eandem tundere incudem, Anabaptistarum, Socinianorum, aliorumque portenta nobis objsciendo. Sed

damnat Ecclesia Romana ingenia i lada altoria, θἀfide suaderia ' R. Rejiciunt & nostri, pridemurejecerunt omnes illos, quos invitis iis, & ad ra. vim reelamantibus, obtrudunt. Quis majoricum eoncessu & An baptistas, & caeteros hete- rodoxor debellavit,quam Ecelesiae nostrae, & tamen hi foetus illis opponuntur. Sed de his' alibi. Vide P. i. Ηφ. Ecclespag.II.

SEARCH

MENU NAVIGATION