장음표시 사용
971쪽
per frustra labor verunr,& vacui omni gratia redierunt,non enim eum placabilem invenire potuerunt, quem Rex Franciae, in cujus manibus consistibat, induravit, ut fama communis atte stabatur. Si enim eum non avertisset, & prohibuisset, beniguum &propitium, secundum te
uta hominum. ipsum reperissent. Sicut patebit per haec, quae consequenter subnectam. Cum eis nim pri ma vice, tam arduo negotio, & tractatui condignos nuntios, ad Papam destinasset, sciliacet viros ingenuos,& expectabiles,genere di. gnitatisq; apice praeclaros, ac eminentes, sublimatos, sapientiae quoq; radio illustratos,utpote Rectores, Iurisperitos, Theologos acuti sit Roa be illi perspicaciter & disertissime coram sun rho ls Pontifice, coramq; suis Cardinalibus, testimo i niis sacrae Paginae, & utriusq; juiis civilis, acCanonici velissimis,&certissimis demonsti assent, imperatorem Ludovicum deberi recipi, ad gremium matris Ecclesiis, & insignia confirmatio. Dis, & coronationis, impendi sibi deberi, nec nore laxati interdictum, contra eum latum in regno suo,a suo praedece store, praesertim, cum paratus esset sit bire poenitentiam condignam suis excess. bus,quos scienter, vel ignoranter contra sedem Romanae Ecclesiae commisit,& quicquid oneris sibi imponendum censeret, dum raMen rationabile esset, libenti animo se fiet re, iuraq; & privilegia more suorum antecessorum, Papalia confit mare, defensi re, & pro viribus suis quandiu
972쪽
Q Idist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XIV.
vives et, conservare. Papa di Cardinales gaudio exultantes in his dictis, assurgentesque inclinatis capitibus, Deo gratiarum actiones, ut dicitur, reddiderunt, jucundum & facilem consensium ad singula petita per facienda, praetendentes. Hoc videntes imperatoris nuncii, gavisi sunt, gaudio magno valde, exspectantes beatam spem, &adventum concordiae, & unitatis Ecclesiae, diu
cum taedio concupitae. Sed heu eorum expectatus inanis fuit, quia Rex Franciae, & Rex Bohemiae, qui Imperatoris felicibus tunc semper siue-eessibus invidebant, pereipientes Papam , una cum Cardinalibus, velle propitiari Impetatori, &ad gratia eum recipere velle, ipsum avertunt,ptopositum suum nobilissimum irritantes, Icq; legati impetatoris sine fructu reversi sunt, frustra habitis multis laboribus, &expensis. Imperator vero iterum alios lubstituit, & submisit qui in nullo, sicut priores, profecerunt, imo opprobriis, & contumeliis ad haec affecti, absque omni effectu redierunt. Multis itaque nunciis, & interces tibus Imperatoris a consistorio, &Curia Domini Papae. cum injuria repulsis, & verecundia tandem A.Domini MCCCXXXVIII. tempore Autumnali, Apostolicos. Legatos suos misit, usq; in Lotharingiam, colens, ae demandans, ut & Imperatoris illuc ad eos properarem. ut illic utrique convenientes, de paleis foedere habendae, inter eos tractarent. Misit ergo Impe-l ratot solennes nuntios suos illuc, de Suevia, Do
973쪽
sectio V. seu Συμβία ne doctrinae. 'alminum Comitem de Nellen burg,de Dominum dapiserum de Ualburg, de Bavaria, Dominum de Nisen suum apoerisiarium ,& praeeaeteris dilectum. Cum autem legati summi pontifieis, tam dissicilia&ardua, & valde pertimescenda, ab imperatore exigerent, videlicet , ut se humiliter Domini Papae eonspectui praesentaret, &imperium in manu ejus libere resignaret: sed quia seeundum iurisperitos Imperatotis iuri eo
num non erat, nec rationi, quod tam persena, iquam res taliter in manus hostium suorum eapitalium, hoe faciendo, traderet, & exponeret, praecipue Regis Franciae illis dominantis,Legati Imperatoris memorati omnibus postpositis,indignati animo, his vilis recessietunt. ob quam
causam Imperator appellationem supra dimm, per prattem dilectum Bonagraria, utriusq; juris, Legis & Canonis magistrum ,&Doctorem expertissimum, quemadmodum memini, me luna dixisse, contra Papam luculantissime reis novavit, accersitisque Principibus Electoribus Regis Alemanniae, &per eonsequens imperatoris Romanorum tam Ecclesiastieis , quam se- 'cularibus, nec non aliis maioribus natu in Al mannia, magnatibus, satrapis, Baronibus, quocunque nomine censerentur, vel quibuscunq;
dignitatibus pollerent,in civitatem Franchlard Franeoniae eis oum pondere, & flebili quasi v ee eontemptum sibi allatum, a Papa querebatur, per ordinem jam praescriptum et Insuper Regalia
974쪽
93o Hist. Sac. N. T. Seculum, seu C Ay. XI vi
bus vestibus, gemmis, auro & argento ad modii fulguris coruscantibus indutus, sceptro quo , ,& aliis insigniis Regalibus decoratus, expurg vit se legitime, coram omni multitudine militiae suae, ibidem congregatq. Rege etiam Angliae,csi sua militia praesente, a vitiis illis, quae secundum decretalem incipientem: renerallem, in titulo, de electionibus, ipsum impedire. vel dejicere possent,ostendere se & suos protectores, a tempore, quo non extat memoria, fidei Catholicae professores, a cunabulis devotos, & verissimos
esse sectatores. H s de simi libus sermonibus ab eo gloriose, ac limpide peroratis, per se,&suos iuridicos,sciscitabatur ab eis,quid ultra acere de beret, quam quod fecit, & quid sentirent,de interdicto contra eum. in regno suo indebite, j. dieio sui, & multoru prolato. & jam perplures annos, in dispendium animaru , & periculu maximum servato, in suum etiam dedecus & gravamen. Qui diseu tientes causas, & motiva singula,
tam Papae, quam Imperatoris, diligenterq; exa. minantes, & acumine intellectus, luce clarius o. mnia speculantes, & perscrutan tes per se : principaliter vero per Imperatoris legistas,& cano-nistas valenti Ismos, principalissime autem per Fratrem Bonamgratiam armarium, seu scriniu, quasi totius juris, consequenterque percunctos praelatos, caeterumque Clerum ibidem congregatum, repererunt, imperatorem, cuncta, quae debuit, susscienter peregisse
975쪽
Sectio v. seu Συμβίcario doctrinae.
cessum omnis gratiae, & justitiae interclulum,&obstructum, & indilcrete, temet eque denega tum . Sententia ergo matura, & unanimi principes etia jurejurando praestito, determinaverunt omnes processus, a DominoPapa,contra Dominum Imperatore latos, indebitas, & prorsus nullius fore ponderis, vel momenti ; sed eas irritas,& inanes, & ab aequitatis lance penitus alienas, astruxeruntque eodem jurejurando , sententiadis niti va, per totam terram Imperii, Lud micique Imperatoris ditioni subactam, divinum cultum, indebite in poenam,& eontemptum Impe' ratoris interdictum, & suspensum, legitimo, liciteque, omni conscientiae scrupulo deposito debere tessimi. Decreverunt nihilominus, totum Clerum ubilibet in regno , seu imperio Imper toris constitutum , qui adhuc non resumpsisset, divina, compellendum ad restimendum divinum euitum, diu intermissum, S inteleisum,& si renueret, & contumaciter parere despiceret, tanquam hostis Dei publice esset aeritet puniendus. Exiit ergo edictum 1 Caesare Au gusto Ludvvico, ut universa pars orbis sibi subjecta, vel subjicienda, sub obtentu gratiae suae.
divinum cultum resumeret incunctanter; quod
sui officiales, praesides, Advocati, sibi seriosius
commendatum , ad vernas mandarunt, in literis imperatoris secum deportantes, fideli executioni praeeipientes singulis civitatibus, & aliis locis advocationis suae , vel jurisdie ni Nan a sub-
976쪽
subiectis, per minas & terrores, jussionem Regis urgentem, per omnia obstivari. Quod cum Clerus aliquarum Civitatum, una cum civibus effectui mancipare, aliquot dierum spacio, minime curarer, vel sprevisset, tangem habito cives sepra hoc consilio, ad cor redeuntes,vel recognoscentes, durum he eontia stimulum eatei-.trare, valenter jubebant per civitates proclamari, quicunque clerieus, tam religiosus; quam secularis, di vinum cultum, apertis januis, pulsatis
campanis, habere, vel resumerὰ contemnerent, extra civitatem in perpetuum,vel ad tempus fimret : vel si quis animo fugiendi Divina;civstatem exiret, usque post decennium, se scitet inem diabiliter exterminatum; ab illa civitate di=pLdo, 'illa, coenobio , vel loco quocunque, telinquente 1 tamen, de indulgentes clericis octo dierum , vel citra manendi, vel recedendi, delibetandi spatiumὲ Multi igitur diversorum ordinum cleriei, ερ seculares ; aliis cantantibus de lo. eis suis; discedebant, hine inde vagantes, de in locis aliorum Dominorum , ad divina res, menda non coactis, se recipiebant, & ibi ἡomeli.
Psallentium in tantum maculaverunt, ut more
stercoris,vel luti foetidi abjicerentur.& ipsorum eomunio, familiaritates, conversationes, missa, oratio, praedieatio, absolutio, εc quaeq; clavium
authoritas, execrabilis baberetur. E contrario remanentes, & Domino praecinentes tacentes de recedentes, tanqua vecordes, dc roncos, per
977쪽
Sectio V. seu cui itarie doctrinis. i
tinaces, fatuos, & rebelles, occulte, & manifeial ste persequebantur,& eos coram hominibus vitandos, & detestandos , tanquam perversores,& dilaniatores latere; nihilominus tanuuam Venenatos, & eontagio bs,&ad instar canis rabidi fugiendos affrm runt. Usraque pars, alteram desipientem,vel una alteram schismaticais,
rumpentem, de scindentem tunicam Christi integrami & insutilem, iudicabant Multi vetbdenumero exeuntium, ducti post medium ρnnum poenitentia locum suum ardenti desiderio repe-xebant ; sed indultum eis non erat, quia tota ης- re universitas, juramenta in eorum exitu, in co-trarium emilarunt, videlicer,ut nullus eorum facultatem , vel possibilitatem regrediendi habere ante finem termini, eis super hoc praefixi Unde fastum est, ut inviti,cum amaritudine' maxim 3 mentis, extr, mane ent , qui voluntarie ac improvide exierunt ; ut autem materiam huius sermonis concludam , animadvertendum est, quδd mut diu labia, in vocem cani us, be laetitiae cultus divini sunt resoluta, & organa, permulta annorum curricula , suspensa, relaxata sunt, in melodiae, ac psalmodiae harmoniam ,
praedi cta dissensione, &difformitate petdutante usque in hodiernum diem. Hate Vito inriti. s. In Gallιa . An. Ch. i3oi. Bonifacim Papa mit
iis Baltim ad Regem Gallia Philippum, in quastpraedicat Dominum Mundi in dirimabbiu
978쪽
s temporalibus ea de causa labet. GamR ex θρυ seudi Domino agno stat. Hasc Bulbium Philippvi pubiace comburit, o satus regni conmocat, qui satuunt, Poni ei nullumim esse in regueum Galli polis, Ideo iratu
Papa fulmen excammunicationis emittit in regnum Francia, praesertim quia Cardinaleide Columna a Regefoveremιών. Sed nemo excommunicationem hanc ratam habuis in Gal
licis, praeter Epistopum ἔurdegalensem: Η
eti & Philipei mutuis anathemati smis; sat cepi lp. 338. Praetertim de Galliarum praelatu irem direptione & Pragmatica senstione , pel ptW ferme Regibus Galliae, fuerunt cςrtamina ca Papis, inde a Bonifacio VIII. ad nostra usqος tempora. Vide Cat. Test. Umt. l. i8. p. 7 s. lImo, quod in tota pene Europa regnum, qu*l Respublica fuit aut natio, qui ordo, unde Paρα,&Papatui vulnus non fuerit inflictumρ Et ut doordinibus aliquid dieamus. peperceru't a. Imperat ras. Nimis manifesta est Ludovici zavari tr goedi Usam RON ingressus magna civium eaede in.Ch. i 3 18. liber tat εmque laeviendi in Papam suis coneessit ob
S. s.&a. Ch. I IO S. I. Et quanquam, poenitea itia ductus, palinodiam canere paratus suςrit,
979쪽
h. V s. S. .& 4.&a. Ch.I 38. S. I. mox tamen mutavit mentem an . Ch.cit. S. 3.7. & 134O. S.y. Sed & Henrietas Imperator non Italiam modo cferro & flammis devastat,sed Clementi Papae caduceatori aures ob thurat, ingenueque fatetur,
non se a Papa, sed a Deo Imperium obtiouisse,
b. Non Reges. a. Edvνaνdas Angliae Rex an. Ch. r3s s. prohibuit Petri denarios deinceps pet Pontificum Romanorum quaesitores colligi; l. p. 49. Epistolam idem scripsit, qua periit iPapa, ut desineret sui regni Ecclesiis commemdare euvliberet; relinqueretque sibi a regno Iuberam electionem praelatorum, aliorumque pa- storum, sieut olim eam habuerunt. Queritur lugubriter, Papam conferre regimen Eccle-rum inignis, qui plerumque neque curenι Flutem ovium 3 nes earum vocem inustigant, nee etiam in Isis Ecclesia resideant; fled tantum Aera inhient, reditus Eceis u per pra- euratores exigentes, es oves deglutinus. Umdemeri, ut is docti homines indigena, praepertate pressi, studia 4 erant, adficia Ecclesiarum cor an , Rus animarumpericliuisae, O regnum denique penisus exhortauri sae biluetur Domisi vinea. Epistolam habet au
980쪽
ret pro quavis causa agere apud Pontisicem Ro manum, ut quispiam in Anglia eius authorita
te impius, religioniss hostis publice declara- i
retur, hoe est, excommunicaretur ; B p. p SO . Primus Eduardus poenam indixit immanem his, qui in posterum ulla Anglicana sacerdotia impetrarent a Romano Pontifice ; Geneb. pag.T OZ. a. De Galliarum Regibus modo diximus. 3. In Histuma Petrus Castellae Rex non adeo libenter Ecclesiae & Innocentio Pontifici obsequebatur;
μον.an.Ch. III . SH. & I3 8. S.8. Bal. pag. 20. . Birgerus Suecta Rex Ecclesiasticam libertatem Papis concessam acriter oppugnavit ;B r. an.
Ch. I3o4. S. 9. Et si vel maxime Reges jugo se Pontificio submittere assueverint, ipsis i mennonnunquam subditis aliter fuit visum. NihiI de
Scotu d icam, sacra Pontificiorum loca devastan-lxibus, Βαον. an. Chr.III 4. S.7 Poloni, sedi Romanae mam feste rebellabant. Laiei & Clerici, Id.an.Ch.I Os. S. II.&cumprimis Ungari quibus sub Anathematis poena Papa Carolqm obtrudere voluit. Erant, qui interdicti rigorem exequerentur, alii ramen, ut summo Pantissi vicem redderent, eaeter ore a vero se unico Ecclesia Catholica pastore diverterent, profano me erabilis edicto sium mum Pontificem cum caeteris Antistitibus garia non modo Kacris, veruttiam aquase igni publice interdixere,alta vo-