장음표시 사용
961쪽
A..Romanam o Eccisam O Curiam meretricem multi vacarunt Bab'tonicam. Petrarchai scribit Βαον. am Ch. 1316, S.I'. in aulam Ponti iam,
nis tertia nomine infamavit: ubis non carcer horrendin, non tene vi domus error, non fatalis urna, humani generis fata permiscens, idenis non imperiosio. Minos, non Minotau-
r- vorax, non damnata Veneris monumenta
defuerint sed remedia,sed amor indeharisa
sed promissorum fides, sed amica consilia, sed
isti, perplexims iter tacita opesigna/'tia, sed Ariadna ,sea Daedalus, unasalutis ora in auro esst , auro axaretur Rex ferus, auro M. mane monurum vinceretur, auro saturare t rum rexer ur, auro durum limen ostendere tur, auro vectes Ostra angerenter, oro tri-
is janitor mutaretur, auro caelum pande lar ι quid multi t aura Christus vendere r.
962쪽
t Eeelesiam Romanam esseBabylonicass meretri- lcem, ac Cyrdinales A ntichristos, Catac Test: νι irit. l. I8. p.73o. Quae opinio Vratistaviae vulgdis obtinuit; an. Ch. I AO,s. 8. 'B. Papam esse antιchristum. Ingenua haec fuit Iohannes Milicii in Bohemia confessio. Hist per-lsiec. p.2o. Occamus Iohannem 22. Antichrillum appellat; arent. Lpag 783. & ipse etiam Ludovi-leus Imperator in memorabili illo senatus con-lsulto, quod recitat p. oo. Arnoldus de Villa per Danielis & Sibyllae Erithreae prophetiam probare nitebatur, ad ventum Antichristi &per seeutionem Ecclesiae futuram esse inter isoo.&34oo, Ra alij. V st. pag. 33I. Plura de viro, ejus scriptis, condemnatione N Ino.e BaL pag 3 9 Confer Catia. Test. νιrit. l.Ι 8. p.77 3. C. Papam herestos crimini esse obnoxiam.De pro-lcessibus Iohannis 21. contra Ludovicum scribit
bit,stater Hermannus, qui tum temporis vl
ixis; a aibusdam strictissime Fervabantur, a
t mustis vero invalidi reputabantur , quia dDicunt examinati a Doctoribus utrimque juris,liqui iudicabant eos, pemitus non valerit Iohannem Papam magni o multi Theologi, cientia o vita probati, dogmatiRabant, eselhareticum,propter errores certos, quos tamm
i ldie obit. Fui dicitur tepide revocasse,
963쪽
Seinio V. seu Γυμβίβα ne do ctrina . cessor 6m Benedi Ius eos errores fertur publι-
ce damnasse. Arint. annal. l.T. p. 73o. Hunc Io
hannem temere asque male de beatitudine imitam penitus animam mortalium , donec hi revivificerent, arque immortaluate donati
post excidium demum orbis orent .caelesem incuriam recipi praedicavit. Legi ego Epistolam, qua extat, Theologorum ejusdem tempestatis, maxime Parisiorum, qui iliam haereseos nota
inurunt, atque ut resipistar, commonefaciunt. Controversiam hanc paulo fusus pertractat Beov. an. Ch. I 33I. S.II. Eodem rempore, inquit,
i e idem Pontifex alios adversariorum ad versumst excitavit, cum antiquiorum DoctTertulliani, Lactantis, Victorini, Prudentii, Bernardi, se ex Gracisia mi Mart is, -- nai, Origenu, Theodoriti, Oecumenu, Theo.
ρ0 acti , Euth mii, o aliorum, quos X in Senensis lib. 6. Biblis h. sancta, annotat. 34 senumerat, de clara visione Dei opιnione nondum ab Ecclesia damnatam, pro contione recitasset: se in partem quorundam . Minorum, asserentium, animas a corpore separataου non
964쪽
yrro lHist. Sac.N. T. Seculum,seuCAP. XIV. decernendo inclinasit. Fratres Praedicatorest & ex iis potissimumThoniasVvallers,seu Gua-sedsis; Angliis, Bul. paci 6. primi fuere,qui ga- centem Iob. Pontifcem impugnavere: ex Si erae Stripturae authoritis tibus es exemplis p. flendenteue, animam iusti mox resolutam cor-γore, caelos , adfliceni visonem δυμ BApenetrare. D. Dominicanis, Pralati, Do fures fere omnes, iis Palladio Parisiensi cpn
tra Iohannem subsicripsere, eas de re isti dehor tanorum, dogmatitamque EpistMans m re Seripsit Philippus Rex Gallarum, R
bre in Siculorum, nee pondit ex ste contra tyrrentem doctiorum virorum opponent, neuth ac opinatione maculam nomini sivo i nureret.
Cum tumen, i a Guisi mo A orno, gravis aliquid contra fidem , or sialiquid diximus, to
2. cap. 9. Io. Tergiversariones His Ma i plurima multorum, quum Fratricelli garrare non mittaent. Sed praevaluit tamen veri
965쪽
lictiis siue eessohan.Ch. 133s. S. 8.&i336. Sy. Di-l iiii Calvino Monachus impingit, quasi inju- iam Iohanni faceret, eum et haeresin de anima- n ira visione imponit, cum is de quaestione non una per id temporis ab Orthodoxa Eeelesia dei ita inon tam actrendo , quam diserhndo, &recitando potius, quam deeernendo quippiam dixisset, neque pertinah in sensu proprio ὲ aut e opinione haesisset, sed tandem mone hiibus Regibus & Caedinalibus obludiens, Catholicam veritatem professus, stricto fine quievisset an. Chi 433i. S ii.&lin. Chr. 133 .s.3οῦ Quid vero araneam texis Non primus fuit Calvinus, sed doctissimi fidai tuae socii , qui haeroseos labem in Iohanne animadvertunt. Sed disserendo potius lu-'. quam asstrando decrepitὶ R. Vobis in re tam se-tia ejusmodi habetote lusiis. Aut num iocus erat , cum, ut ipse loqueris, veritatis animose prassicara haenas dederEnt praecoris Idus
Num , qui Catholicum dogma, i ugnat,
lias subtilitὐἡs alis ibobus iub tam class8 aere hitis non licet. Nbri lices si quam; assequi, qui
ratione is, qui sententiam, & Sc. & Patrum au- rhoritati e diametro oppositam , pro c0ncione explicat, ab allia propositam approbat, contradicentes carceribus multat, propugnantes defendit nudo assertionis Velo tegi aut excusari pos-
966쪽
sit. Sed retractaritὶ Tepide; inquit Nauclervi. Quid si & fervide' Tanto certe graviori se obstrictum fateri debuit errore, quanto majori studio eundem ejuravit. Quod si erravit, & quidem iniqeanta, erroris utiq; immunis non est. Quicquid sit, cum Ecelesiae scae Antistibus prius transigant, iqui propter haeresin lohannem depositum scri bunt, vide so p pag. 77ς. quam telum hoc co
tra Papae ἀναμαν Πομ nobis extorqueant. Genia. p. g9 . Errorem Lactantii di Irenati, de recept eulis animarum, usq; ad resurrectione m tenuit:& publice praedicavit. Sed ex decreto Parisiendi sis Facultatis illum retractavit. Tanti olimsiebas huius Faeultatis authorita . Quanto ma-lioris ergo aestimari debet Seripturaὶ vide &697. Fuit hoc Iohannis eertamen cum Domini canorim intrepide causam suam contra Franeius scanos egerunt. Mox ipsFranciscant haeretici iamia Iohannem notant. Ex Vitiauraηs,qui pro lixe admodum Iohannis vitam, doctrina & m res deseripsit, jam supra monuimus, quam maeius in Ecelesia Romana aeeepta fuerit opiniri deinοκetem Christi & Apostolorum. Emphati. ea sunt verba: quod nsania inductus nova do
gmata parturierat , quod positio rim fieris standalosa: quod Imperator Papam haereticum nuncuparit; quod authoritates eius disona se
contraria fuerint scripturae evidentissimis ra-ltionibus. Alios praeterea non leves Iohannis hu-
967쪽
Sectio v. seu Συμβicam; doctrinae. is fuisse errores, haud obscure innuit idem pag. . . a. Fertur dubitanter loci'itur quod neutasua errore uos correxeris, qui multi ra-er a mesupra tactos, extuerunt.
D. Censsuras multi ct anathemati os, tanquam ruta suisina contemserunt. B v. an. Chr. I 3II. S. s. de Iohanne , Episcopatum Tolosatem divi- lente, commemorat, quod novitatum quidam iertaesi, obedire ei detrectarint, praee epta, maleqlictiones& censeras nihili aestimarint. Henri-:us Archiepiscopus Moguntinus,qui Ludovico avebat, censuras Papa; publice aspernabatur ; αον. a. Ch.I342.S.I. Sic. an. Ch. 3378. Florentini rontempto interdicto celebrare per urbem Myrumque eunctis templis sicerdotes jysierunt.
Ei legitur in Chronicis Naut um verba Gen. Φ7. p. 219 b. quod habitosuper bis consilio aci. uouistis consiliu uit ver eos per eosde, vitatem non teneri adoUrvationem censura rum a papa prolatarum,quia ex odio es inimicitia ad eos movebatur. Busia Iohannis adver-μου LudovicumBavarumseolide satis refutatuν a Canissis se Neologis imust. Gen. 4s. pag.
mandaevis omnibus Clericis es religioses,ui dumina oscia qua Papa interdixerat, reasse-
968쪽
Hist. Sac. N.T. Seculum seu CAP.XIV. merent, nee proeessus Apost obcos acciperent. Vnde aliquae Ecclesiae resisum erunt contra clesiam, ex quibuε una fuit Constantiensis, quae cessaverat multis annis,si licet I 2sed coprep per cives prophanaverunt, aliquι aurem fecesserunt, ut strvarent interdictum, quibus favit nihilomfnus Episcopus Constantiensis, sinet cuim consensu reassumta fuerunt osscta. Aliquae Ecclesiae nunquamservaverunt inter dictum, aliqua servaverunt, o fuit grandesitandalum in tota Alemannia. Multi Episto i adhaerebant Ludoviro, se aliqui non. Pran Icipes vero, quasi omnes, contra papam, Ludovico favebant, ex civitatissis. Vnde Frat res nostri rima eo tempore, quia profanare Boubant, ejectipuerunt de civitate. D.
969쪽
Uenhoum degerant caliqui auum in con-entu profanantes mansierant) se cum con-entu intrassent,seque rato loco habitabant, Ma profanare nolebant: se una pars viola-it , qua tamen minor pars erat. Minoresu pro sanabant, demiis coisntibin inSchos Uen Brisco. Porro in Lanistata es Rati ina cum Pradicatores a s. annis , clausis ja uis celebrassent, quidam Satrapa de Deci in inventum Lanishutensem cucurrit eum in .ens acusis,comminans, nisi cantareη , Τρηρή mnia igni trad ret, osc victi profanabant. irgentorati quid factum sit, habent Pamisi'. s. p.33 c. Cum Minores & praedicatores, quili quot annis cantarunt,cum Augustinianis canire cessarent, dic tam est eis a civibus r
E. Decreta pontificis , eling, procissus singillaban, ινμpe, or damnabantur i. In MIναώ. vitodur. Pn. q. b. Circa rea tempora, quidam clerisin
970쪽
p16 l Hist. Sac. 2 T. Seculum, seu CAP. XIV. ut verisimiliter mori potuisset , non tame momtuud fuerat, nec etiam tantu csnquassatur scolli seu uerat, quin Rhenoste mox immisteret, natando mortem evaderet, quod er fecisset,
lipesecutores eius, videntes eum nare, in naviculis ipsium celeriter insicuti non fuissent,
quem cum apprehendissent, necabant. 2. In Germania, vide Calvifan. Chr. t 38. Ιs 9.i Α .&I3 7. confer quae dicta sunt sup . p. 777. quibus& Parisienses & Bononienses subscripserunt.
Apent. lib. 7. p. 84. Consiuiti iussu Regum Theologi Lutetiae Parisorum, rescripsiere, refossa Clementissolum iniqua,Fuperba, sedes con-ιraria aquitati Christiana esse. Idem Bononiensi ecerunt. Ne pigeat hac de re prolixam
Vitodurani nostri audire narrationem. Hoc enim momentum rei requirit. Ita p. 63. . His temporibus circa a. Ch. 338. defuncto Iohanne Pa. pa XXII. qui lententias excommunicationis, Rinterdicti contra Ludovicum Imperatorem fulminaverat , & creato Benedicto Papa duodecimo, Imperator confidens de eo, quia ipsum non offenderat, & cupiens Romanae Eeclesiae sedi sub eo, & per eu reconciliari & ab eo confirmari, & coronari, Legatos suos reverendos omnis generis, quasi viros frequenter ad eum, & pluries misit, ut causam suam, & Ecclesiae apud eum agitarent diligenter promoverent, quisem per