장음표시 사용
331쪽
Ascensi Astensiones, quae nihil aliud sunt, quam arcus vel puncta aequatoris ιη ψ β' ' quae eum dato aliquo Ecliptice arcu, vel data stolla aut puncto,in quovi sphσε raepositu supra horizontem alceiadunt, ratione duplicias haerae se horisentis ,
Reriti se obliqui, opticessatuuntur: Rectae, quae Recto, ct Obliquae, quae obli-
., ' ' quo competum Horiz.onti. Parallela is a dicitur, etim in parallelo hori iste ae titharaeRectae, quator plano Hortet ontis uniatur, o nulla festa ve unctum caeli motu primo seu aliae sph apparentis merum omnia fimpno tantummodosupra ct infra horizontem Ieu aequa vh; '' ' inrem morti ascen ant θ δεγenuant. Supra quos apparentes sellae aut coeli Mncta, vel exactos reparansis hori mi ct aequatori,utsixae, vel helicas inflexis-nes , sursum Anith, aut deorsum hor Ontem versus,ut erraticae festae describant. A cς β' autem Assensiones tam iram han, obli vae s vel arcuum rentinuorum vel ἀ- ὰλ uis ti ' scretorum. Continuorum sunt, qui a odiati ct aequatoris ini io interVectione
latetorum γ ncmpe verna: Dil cictorum , qui ab alio aliquo principio numerantur. Cum
aequator , ob perpetuam a censionum similitudinem ct aquatitatem, numerus G mensurasit temporum : solet exascensionibuν aequatoris de tempore, ut vicissime, remnore de Heresionibus ferri juiurium. Nam cto aequatoras tempora seu gradus horum, o quavis horae aequales, Is temporum aequatoris a censionem requirunt. Non m ro idem de Eclipticae arcubus furicari poteri. Γυja enim illi non mori iusili u , si etiam ire recta L haera inaequaliter oriuntur, dicuntur adostendendum x.A. .s,ne discimneu , Recte alcendete, qui tardius oriunIur,stu cum quibus de aequatore re est ςς ., maiorportio ascendit, quam ipti in Gisiica obtinenι: Oblique ascendere , θώvelocius oriuntur, cum quibus de aequatore minorportio assendit, quam ιpsi in Ecliptica obtinent: Et onestatio ut as desumpta est ab aurulis, quos Eclipticae ' ct aequator cum horizonte constituunt. Equae enim Hl Wicae portu rectiorem, quam aequator , cum horizonte aneulum ess cu,recteseu tarde, quae obliquiorem, Oblique seu velociter oriri dicisur. Careerum ut de assensionibus remi, seu quae fiunt in L haera recta primuntisph t. rectae moneamus in hoe capite i definiuntur illae arcus aequatoris, qira cum dato aliquo quid i Eclipticae arcu vel darastella aut puncto in sphaera recta supra hotirontemaascendunt, aut in quavis iph ra meridianum , qui imiratur horizontem re QRς si ctiam, tratistunt. Et consideramur tit declinationes, vel ratione Eclipticae, vel stedarum extra talipticam positarum.
Quae in Ecliptica perpenduntur, eae ex tabulis ascensionum rectarum, quas NOEa, inqui- facilioris inquisitionis cmisa adningere voluimus, nullo neg .lio peti possunt. Fiat tendi ascς si' enim cum dato puncto Eclipticae , cuius ascensio recta quaeritur, ingreisus in tabum e lai .i alterutram Γ, ehynis . vel o pernici , ac in fronte eius lignum , graduo vero in latere sinistro quaerantur: Et monstrabit angulus communis in area ascensionem.
.. . quam si gradibus Eclipticae minuta adhaeserint . per inquisitionem partis proportionalis ad cndae, a rngere licebis. niari sit quavixia ex tabuia Clemi, asta a recta
332쪽
.grad. - . ου Desensist sa7grad. N asiensis recta I parte sv . t 2 Π. Minutu .utem Ioiari-ib re o sint de differentia s8AI9I pars prvmi malis addenda ist solitando afensio recta propositi isa Sapt1ω erit φε para: 38 , 'a I. Tabula vero ipsia eκ doctrina triangulari hoc mod construi solςt. Primo istensi nes rectae ad unum aliquem quadrantem & omne, ipsius gradus inquiruntur. pastea inventa unius quadrantis, praesertim primi seu vernalis ascensione , retinetur ea ut reperitur. In secundo vero seu aestivo, i tiso gradibus subtrahitur. In tertio autum nati. 18 a gradibus additur : In quarto hybetno, ab integro circulo subtrahitur. Vic vero unius alicuius areus innotcscit ascenso recta, ut monstrat praevium schema: primo in proposito Eclipticae verno quadran te Α B, quaeratur dati arcus 16grad; o ti distantia a proxima verna sectione,quae est 16gno . Postea quia nota est ex antea fraditis declinatio E F, quae secunda Tichonem est is gr. cognoscetiyr ascensio recta A Fhae analogia: ut DE Compl. declinationis pc gr. 4υ, sinus 9 Onue ad EB com plem. ilati arcus ad quadrantem gr. o I snunisssi9χρ: Sic quadrantis D F sinus Io coco ad si . num C FCompl. ascen fionis rectar: Qui opera- c tione peracta est 19αύω: unde arcus Compl. 36gr. αω a ΑνC F. a quadrante C A subitactus exhibet ascensionε recta A F s 3 gr. 39 , μ/. Quod si
hane ascensionem subtraho a i8ogradibus,relinquit ire 'gr: S2 Ascensio iis parte Let 14 see. si addo ad ago gradus. exurgit'gr. in ascensio recta, pari: syia 6 see. Alsubtraho a 3ω gr. restat Agr. zz Astenso parti xottia . potest vero & hoc modo ab , cognitione declinationis, data longit: & maxima declinatione Eclipticae asce-siorem inveniri, inua probi. 4 primi Astron. Pitisti, modo in pr mtu sit etiam Canon tangentium Quae enim est ratio si fius totius immo . ad Compl. maximae declina tionis 66 gr. 28 .ro Is num sim86o, ea est longit. a proxima interseitione numeratae 16gri tangentis i Cad tangentem ascensionῖs rectae i qitar ex operatione colligitur is s9;ι 94: Cuius arcus m gr, s9 min. s6sec. ascensionem rectam pri ri prorsis convcnientem exhibet. i Stellarum autem extra Eelipticam constitntatum. sve sint fixae, sive errati eae recta ascensio ex data longitudine& latitudine hoc modo colligitur. Primo lima duas priores analogias ip calculo declinationum propositas, inquiratur illius Eesipticae puncti , ad quod stella resertur , distantia ab aequa't re in circulo latitudinum, arcus nimirum XL, qnem radicesti declinationum vocare. possumus. Deinde pro arcu EL radice ascensioὸali, seu arcu aequatoris ab intersectione verna , usque ad eam intersectionem numerato , ubi ei reuius latitudinis stellae aequatorem intersecat , talis instituatur analogia : ut sinus quadrantis ΟΚ, ad Complementi longitudinis stellae X B si mrm , sic Complementi radicis declinationis o L sinus, ad AL complementi lateris R. E L si.
mFundamentum Canon is ascenis sonum recta runti
333쪽
Canon censionum Rectarum Ecliptica oe s
335쪽
Tabula Meensionum Rectarum ad maximam
338쪽
obliquitatem Ecliptica maximam as grad. 18 minut.
340쪽
E L sinum : unde operatione recte peracta E L radix ascensio- nalis colligitur C mpendiosius vero praesentibus his tabellis , declinationi Eclipticae Coperis nicaeae & Tychonicae horum
dix ascensionalis comparatur. si cum longitudine stellae eae consulantur . dc arcus longitudini conveniens inde eximatur, qui eiusdem cum calculo proposito . in s d L erit quantitatis. Tertio quaererentin RςR' litur areu, differentiae ascensus ' supra hori ontem rectum , quintiat aliud est quam arcus aequa. toris interceptus inter duos cii culos per stellam trajectos , in quorum uno latitudinem, in altero declinationem ttellae numeramus, hac analogiat Quae est ratio sinus Complementi declinat icnis quae de elinatio ostenditur arcu HN )adsnum e m pleni coriarcus citculi latitudinis. qui a reus inter stellam & aequatorem eomprehenditur. Et vel ex latitudine stellae & arcu tabulae de elinationum aggregatur , si denominatione ecngruant ι vel etiamsi denominatione dis ideant. ut in schemate nostr , facta subtractione unius ΗΚ . ab altero x L. in res duo manet. Estque H L: Ea est sinus totius ad sinum Complementi arcus differentiae ascensu, L , M aim rto di bynter evnsderetur, ad quam medietatem Eclipticae stella secun - .a ii dum longitudinem reseratur, quamque habeat declinationem. Nam cum in me tam ..t adimi. dietate ascendente Meridionalis. Vel descendente Septentrionalis est, additur arcus tortassici ascε differentiae ascensus recti stellae . radi ei ascensionali Cum vero in medietate ascenis Onum, dente Septentrionalis, vel descendente Australs est, adimitur. & prodit ascenso