장음표시 사용
21쪽
sbis alioquin aut inutilis pro Regularitat est appellanda, quod absurdum esse nemo non videt aut pro Saecularibus solemni Voto quod aeque absurdum quisque dicet, parem esse lateri oporteret. En ad quid eo-presbyteri obedientiam promit tentes Episcopo absolute teneantur, quam si peragant ut debent, eum Mei Psalte uim illorum dicere potest Funo sectiarunt mihι in raeclario praeclara enim sunt vincula illa quae cinxi, qua que me cum Ecclesia et Episcito vinetivit in iis quae sunt ad Deum, Mereditu, mea praeclara est mihi, quia Deum eroditatis meae et ualidis mei in par
genericae v in rivio su propositae
quae sie fumi inscripta: quid ordinatum inisge promo obedientia mox usquequo Per hanc uti obligetur, utrum nem e cum grao damno imo cum ritae discrimine, an non, Perpendamus . Brevi plura dicantur. Gene pale et firmissimum primet pium, ut est apud
omnes Tlleologos ac Iurisperitos e ipsa ratione procedens nos edocet, quod in duarust legum conflictu, sicuti minime pi,ssumus utrique obtemperRre,
illa attendatur quae alia dignor ualcanda apparet: hinc quae positivo-humana appellatur divinae positivae, istbaec autem naturali iuri locum cedere debet. Perdit enita time lex inferior ipsum legis nomen, quatenus ordinis unitas imperii unitatem p stulat . Quoeirca inserim imi versi octores a lege humana nunquam hominem obligari cum grave damnum immiheat, i mulio minus cum vita peri clitetur nisi serie ex illius itinnsgressione contemptu divinas uetoritatis pro aeret: nam hoc in
casu humano praeeepto ius divinum naturale comiungitur ad cujus honorem ac tutelam, vitam qumque impendamus oportet. IIae veritate constituta, quisnam ibit inficias legi latoris cujusque mandato obtemperandum Me sive
22쪽
scripto sive ore tenus promulserui fouisset,sed emti Praesulis, 'MImpim antis lex, si pariter nemo non amemabit Superioris praeceptum legem hominis esse ergo cum grave damnum occurrat per se
amplius non obligat, quoniam lex naturae hominem jubet proprio bono consulere magnaque damna evitare .uamquam igitur Presbyter Episcopo obedientiam spoponderit et ad illam quatenus valet, tene, tur attamen virtus haec nulla ratione adstringit eum ex obediendo grave damnum procederet alioquin sequeretur absurdum inito nempe homo supra naturae jus constitueretur supremi Numinis aemulator.
Ex hoc prineipio multo magis eruitur propositae quaestionis ultimae parti quaesita responsio per obe sientiae scilicet sponsionem minime Clericum obligari ad mortis perieulum subeundum tenim ners illi quam is stibatio neque Episcopo quamvis ramuli vita .nanae arbitrium eo editur. Sithaee licet absoluta, sumetens tamen Metrina, ut imiellis tu quousque re onerum obliget promissa in Ordinatione obedientia caeterum casus aliquis, licet raro dari potest, pio etiam cum damno gravi
et vitae discrimine Sacerdos Praelato obedire teneatur. Fingatur enim, exempli gratia diram pestem in aliqua Dioecesi Massari fingatur ulterius ParOchiam quandam undique clausam esse , ne morbus ubique saevia r fingatur denique Parochum iam vita functum , et alium unicum superesse saecularem Presbyterum intra illa septa domum habentem . Si huic mandet Episcopus, ut arochi vicem gerat et Proinde vitam cogatur exponere mortis periculo in Sacrameistis, quae de media necessitate sunt administrandis ne hilum quidem dubito asserere Prooyterum, de qu sermo, praeterquam ex charitatis praecepto etiam ex sponsione peracta in Sacerdotio amplectendo, teneri quodcunque discrimen aggre di iuri ad obedientiam tunc enim ex superius assai
23쪽
indubio principio lex natu talis dixin animas sidulium . imo quod utilibu li Oininu in . in Alienac, damnationis periculo constitutas fulvandi praee minet alteri legi simplieiter naturali fugienciae mor tis aliter divinae Auctoritatis contemptus P iter Pra cipue cum sit Sacerdos qui non solum ii Episcopi adjutorium per sacram Ordinationen adfinia plus fuit sed ungens vice Cli risii debet ut ait S. Cypi latici, decia abus cap. 5. . obedi entiae Suae normaria sumere tam illustri Magistro qui obedieris usis te id mortem mortem nutem Crucis ignominium libet iter sustinuit et ideo illia ira Deriis exaltavit. Alii casus sorsitan accidere possunt qui iam exposito assimilentve quibusque ex allatis doctrinis in protoptu est res ou, io qum iit tertia secunda hujus quaestionis tractatio progrediatur. Tertiam et ulit mam igitur sola obedientia motus adire conabor.
Quid iuris per obedientiam a neο-ρresbr-teris promissam possit ibi Discoseus in eos indicare PD Rie illimae iii iertiae quaestioni non minimum responsio patet eo amnibus illis . quae nuper in secunda thematis partu suerunt . exposita. Cum enim Presbyteri ordinario subditi obligationes quae ex obedientia procedunt, ad trutinam fueriti revo- Catae earum correlativam , ut aiunt logici , nempeius praecipientis eruitur ita ut queat absolute inferre unusquisque posse Episcopum Sacei doti ea irinia jure precipere, quae hactenus Ordinato ipsi adimplenda demonstrata fuere.
Attamen aliquatenus boc usi piscopi perpendendum est, ut exti ibitae petitioni satisfaciam; et illico generi celasserere minime timeo Episcopum posse per obedientiam quam neo-presbyteri spoponderunt illa
24쪽
dotii militarium Lema quatenus praesertim et de bini ipsi Eoiseopalia ordines eoadiutores laesi et
Melesiae ad quam specimit, temporum necessii ies. postulant. Assertio haec paucis verbis initim se
monstratur. Quicunque Saeerdos per sacrum ordi
nem Dei ministe est et Ecclesiae , ideoque Episcopo subditur Episcopus aulem vicem Dei gerit, quia Pontifex Ecclesiae suae utilitatem necessitatesque cognoscit, quia Reetor, Presbytero in ministerio im- Perat quia Praesul. Hinc , ut ad quaedam peculiaria descendam Episcopus habet ius praecipiendi.m juxta canonum sanctiones Sacerdotes vitam degant nempe ut op in Sacerdotalia exercentes, habitu, ostia incessu, sermone, nil nisi grave, sanctum, moderatum ac ire
ligione plenum praese&rant. Ideo est etiam Spoc po omne jus prohibendi, ne clerici theatra frequenient, aleis ludant, larvas induant es similia peraganuquae Sacerdotem dement ad inde praecipiena ut vitiae fugientes nemini praebeant ostensionem ullam, ne vituperetur ministerium christi interea iure certo exigi Episcopus a subdito Sacerdote laboremes opus in illis resbyteratus muneribus, quibus i
diget vere Ecclesia cujus est minister nisi tamen graves adsint excusantes causae, sicuti mox dicetur. Et quoniam ut omnibus compertum est ad Sacramentorum administrationem et verbi Dei prae dicationem praecipue Sacerdotii munera reducu tur iure potest Episcopus caeteris paribus Sacerdoti cuicunque praecipere, ut Confessiones audiat et
Religionem populum doceat. De hoc Episcopi jure circa Consessarios instituendos legaturi Alpbonsus
iolum . ubi hane seriissimis digerit arsumen
tis, i probat teneri ex eoninensia Sacerdotem ad audiendas Fidelium confessiones ceris viri Ecclesiae
25쪽
Saeerdotes, ut Christianae Doctrinae Scholis intersint, et divinam legem festis diebus annuntient abundo loquitur Bened. XIV in Bulla Etsi minime ad universa Ecclesiae Episcopos scripta quae habetur
Tom. I. Bullar sub n. ad asserens posse Episcopos ipsos poenarum minis tantum opus Sacerdoti cuicunque praecipere si renua obedire. In tam diversa locorum ac temporum varietate accidere potest, ut Christiana plebs divini verbi fame invii laboret, praecipue quia nimis dissitum a Parochiali Ecclesia domicilium habeat occurrat inquit immortalis nemoriae maximus Pontifex, occurrat huic malo Discuus, suamque auctoritatem obiiciat. At quomodo si unus et idem Paroclius ibique existere nequii En sapientissi inae L0gis vel ba,initibus praefatas assertionis veritas demonstratur: Quo ero ad amas E clesius a Parochiali longe sepositas cum dis cile dmodum sit Parachinnos oblocorum distantiam, longum iter atque a Syerum hiemali Praesertim temρore cum pluoiae inundant, Parochio iam adire, ibiques dioinis iociis interesse, relicta Ecclesia proximores decerna Dioco-ρus , gracibus etiam statutis oenis, quod iacem dotes ibi operantes Christiana doctrinae summam populo tradant , dioinamque legem annuntient. Evidens est, non de beneficia obtinentibus sed de Sacerdotibus auibuscunque inibi haberi sermonem ac proinde thesis nostrae veritas eminet. Denique ut ad pecularia postrema disputatio redeat habet Episcopus quodlibet ius peiendi a Sacerdote quocunque ut Eccletiasticae aisciplinae omni in se accommodet, quae in Dioecesi sua canonice viget, quaeque uata morum, Omilium, et regi Oniam naturam variare potest, obiiciens etiam auctoritatem qua gaudet insigendi Ecclesiasticas poenas. si illum non obedientem reperiat post salutaria O- tilia , quae juxta Evangelium cuique peccanti, antequam Puniatur, Peragenda sunt.
26쪽
28 Uno verbo ea omnia spiritualia iura sibi potest
Episcopus canonicis sermis in saeculares Presbyteros vindicare quae sibi vindicat Pastor in oves. Rector navis in nautas melius dicam Cliri; tu in illos quos aeterni Sacerdotii sui participes ieri voluit, D militantis Ecclesiae membra, qua D acquisivu Sanguine suo, ad trium liliantem in coelis Ierusalem Op ribus ministerii perducerent. Quoniam vero cuju8cunque mandali vel legis radix est rationabilis scopus; adeo ut illius obligatio, si ratione destituatur . Cesset omnino erit ergo rectoris cujuslibet illa inferiori praecipere 'litae cum huius indole valetudine do. tibus, caeterisque relationibus convenire possunt aliter periculum esset ne post mandatum cernere cogeretur desectum in subdito . quin i, osset illum proli ibere quod quantum Superioris auctori latis contem litui confluat nemo non videt. A pari igitur Ponti c. sicuti condolere debet iis qui ignorant et errant quoniam et ipse circumdatus est infirmitate, urguens . Obsecrans . increpans in omni patientia et doctrina ita cum inter caeteras dotes iuxta D. Pauli testimonium, Ci. Tim. 5. a. hyrudens sit Oporteat. quae vox iuxta latinos etymologos Prooidens , seu procul sidens interpretata est procul aspiciat Episcopiis idem, num in peculiari casu . quo utens Suo iure iii vii ut sanctae obedientiae aliquid Presbytero praecipit, Vere Omnia concurrant, necne , quae buri ab obedientia exin benda possint oxonerare. i amque Angelicias Doctor I i. II. q. Ilo. a. 53 ad 5. luculenter docet promissionem quamcunque ne mi
nemo bligare, si postea quod promisit sieri , mnino non possit vel sit nocivuli valdo . vel sol san illicitum . En illius vel baci Si promissor non iacit quod
ait ioves erat nariam et negotiorum ut cuin Scu ca dieit Ad hoc quod homo tenestitur Iacer quod Promiait requiritur quod omnia immuttila et wGncant. Ergo non Beligionis anui minodo, sed rationis
27쪽
29 quoque nanirali lumine nititii haec doctrina . Porro saeclitari Clericus . quamvis obedientiam Eoiscopo sit pollicitus, utpote vivetas in saeculo versari potest in rationibus quibusdam familia suae, volpatriae vel peculiaris ilicii a Sacerdotio in in imo alieni quod actu exercet praeter alia indolis valetudinis conditionis, ingenii educ zilionis inas, edimunta per quae obe dientia vel illicita fiat vel ad implori non possit, vel valde damnosa illi reddatur. Hisce in ensibus quamvis ex Obedientia in i dinatione , romissa absoluto imo erare Episcopus re byieco queat;
relati e rit dicunt jure suo uti, Piluit, attenti rationibus illis per quas in promittoni laeta est temporaria obligationis mutatiori alioquin et in niti ilum
auctoritatem impenderi t. et adversus ratione in praeciperet et insuper reipsa iure suo abuteretur . quippe quia sacri Cariones aperte passim declarant non posse Episcopum Clericos cogere ad aliquod servitium praestandam quod non sit expressum in Iure. Legotii Caput uia cognooimus 6. 'uus Io. q. S., et assertionis huius veritas magis magisque patebit.
Ex an ne isto declarationes plurimae Sacrae Romanae Congregationis Concilii procedunt quae thos in allatam lan quam veritati inhaerentem omnino firmiorem siciunt. Decrevit enim eadem Congre
lere simplices Sacerdotes, ut publicis Processionibus intersint sed illos tantum qiii mei obtinent vel Beneficia. Alias Cnempe et Iun. 69i et o Mart. 169 respondit Sacerdotes praedictos, imo neque Beneficiatos non residentes cogi non posse ab Epi-εCOPO , neque in Synodo , ut Cathedrali inserviant
Ecclesiae non Obstante exiguo Canonic arum numero dummodo non Satur de illis qui Cathedralis ejusdem Osseium vel Beneficium obtinuere. Docitarationes aliae laudaiae Congregationis reperiuntur, Per quas CDec. 5. Mart. t 692. decernitur non Osse Episcopum cogere, sed hortari simplices Sacerdotes,
28쪽
socmi nondum ad audiendas Confusiones delegatinierunt, ut Dioecesanis Congregationibus Conscie tiae Casuum intersint pariter invitari quidem posse illum sed non compellers ei vitatis Presbyteros, ut
Litaniis B. 1Ls in Cathedrali die Sabbatii assistant; denique ius non haber addendi Bene liciatis nova
onera praeter illa quae Fundatores apposuere, vela sacris Cationibus imposita sunt. si de Decr. II. Ian. 1698. I in Canones sancti quamvis jura ma-sa concedant Episcopo per obedientiae sponsionem l a neo presbyteris factam, quam firmissime sta inurit atque praecipiunt, ut vidimus in prima parte ius tamen omne auserunt Ordinario impediendi quominus saecularis clericus, etiam Paroebiae , ad prostendam eligionem a sano sede approbatam transire queat. In promptu est cuicunque totum C put Duae sunt seges malis. 19. va. cap. a. Pod his verbis concluditur. Quisquis igitur hoc vultu ducisur etiam Episcopo suo intradicentu, eat
liber no tr auctoritate. Hisce innixa fundamentis prodeat ultima nimis longae disputationis conclusio. Doctrina Sancti Thomae Romanae Declarationes, et indicati Ecclesiae canones meridiana luee clarius edocent nonnullas esse saecularium Presbyterorum vicissitudines, sive ex natura sive ex legibus sive ex Statu provenientes,
ob quas Oedinari iis in illos jure suo uti nequit, licet Obedientiam spoponderint quod aliunde in aliis casibus potest exercere. Neque mirandum de hoc nam
Ecclesia divinitus edocta cuiusque iuribus limite posuit, ne illos homines praeieremtes tam mei coelestem ordinem perturbarent. Ergo Episcopus a qua lane iura er stetur, ne agat contra illa, ense porimi rerum, iniim vidissitudines pne prudentiae υ - , Mitemnati si de mei Sacer- dotalibus himinis snponendo agatur, ad quod sinstinendum toti, homo se dedere debeat etiam in temporalibus rebus illi provideat, tum quia dio
29쪽
estis erarius mercede suo CLuc Io. cum quia . saecullaribus negotiis Dei miles se implicare Ap istolica voce prohibetur ita Patris, Rectoris, Pastoris ardua munera implebit. Postea in Domino praecipiat, vel non juxta prudentem sapientiam, qua cae litus donatus est cum posuit illum Spiritus Sanctus, per missionem Petri regere Ecclesiam Dei. Subditus Presbyter autem meminerit ex dictis in prima et secunda quaestione quid sentiant Patres. Concilia Canones de Obedientia quam Episcopo suo post sacram manuum impositionem spoponditrmeminerit se ad Sacerdotium in providum cooperatorem Pontificis sui promotum fuisse meminerit denique juxta D. Gregorii sententiam obedientiae virtutem victimis iure praeponi, quia per victimas aliena caro, per obedientiam vero voluntas propria mactatur obediat igitur, et subjaceat Presbyter ipse Episcopo patri, qui speculator ex munere in domo Dei pervigilat rationem redditurus pro animabusi stris imitetur Paulum qui licet experiretur durum contra stimulum calcitrare, ad ministerium assum plus illico petiit Domine, quid me is acer, ita nec otiosus neque inutilis erit tandem si renuat, cum teneatur et possit, Pontifici suo obedientiam praestare, contremiscat audiens D. Clementem , qui Ep. 5. post med ita clamare non cessat Quicunque Discoρis non obediunt, indubitanter rei et reprobi
Haec sunt venerabiles Fratres , quae circa triplicem quaestionem exhibitam pro viribus theorice scribenda putavi. Si tam amplum et dissicile argumentum, ut par erat, minime evolvi inscientem scri- ptorem docete, hallucinanti parcite, errantem cor rigite.