장음표시 사용
181쪽
Augmstam sacra persundite pallade leontem Quae invicto magnum robore Pectus alat. Cingite gemmato rutiIantia tempora serto, Jam sapiens stringat fulgida sceptra manus. Submissus terram petit: imo plurima corde Vota ciet, Domini servidus ante pedes. Hune cingit placido Pietas firmissima vultu, Cumque alma niveus Religione Pudor, Candentique fides humeros circumdata Panno, Quique urit Patrum pectora dulcis amor. Jam redit ad solium, sacris hie rite peractis Quod lance augusta temperat nequa Themis. indieat haec ferro Regnantum jura potenti Fulminat et sorti erimina iniqua manu; Apinque virtuti largitur praemia, et artes Munerat et pronos ad benefacta viros. Duleis adest frontem viridi Pax dives Oliva Quae laeto vastos ubere pascit agros. Huic Comes egreditur saecundo copia cornu, Et valido rabidam conficit ense samem. Jam fugit indignum tanto sub Principe bellum, inclisqo adstrictus stat super arma furor. Hieit urbe metus inimica in castra fugaces Dum Solymae populos prosperat, alma quies. Proh mirumi scisso rutilis sapientia pennis Labitur e Coelo, quodque habet ore decus lHaec jubare aetereo Regis vivissima Pectus Ornat, in illius celsaque mente Redet. Quasque tulit erimen, deturbat corde tenebras ,
Et veri sanetas edocet alma vias. Diqitigod by Coos e
182쪽
meo seeum dives selicia munera defeet; Provida et immensas aggerat Urbis opes. Salae, ter salve fortunatissime Princeps, Concelebret laudes quaelibet ora tuas. Te eoram Reges deponent sceptra potentes Divite et e terra munera mittet Aratis; Delita pervadet cunctas tua gloria terras Paret Sol oriens, occiduusque tibLSalve rex, salve superi cura incIita Regis, . Quisque favet titulis, nominibusque tuis. Tu superum Regi condes rutilantia Templa Incolet augustam Numen in orbe Domum. O Salomon nex pacis ave mitissimo Princeps Tu Domini Prolem vivida imago refers.
Quot eumulat capiti sublimes Gloria fastus Sub tanto exulta Principe laeta Syon.
Utima quae seribit Genitrix maestissima nato Jam devota neci, per1ege verba Nero: Quid dubitas non illa dolos, mortemque minantur: De te, crudelis, si siuis, ipsa querar. Andiat ob tristes Maleis Gens Romula questus,
Exeipiat voces ultima terra menS. Non haec, ut Pietas tandem tua pectora tangat,
Non vitae ut cupiam consuluisse meae.
183쪽
Est aliqua ingrato meritum exprobare Voluptas, Sola taee de te nune gaudia mater habeti Si imperii tanti firmas moderaris habenas, Si decoraut saevas fulgida Sceptra manus, Muneris ista mei: queis misis artibus usa
Insando Capiti gemmea serta dedit
Per me tu Augusti per me tu Sanguinis haeres, Per me te obsequio maxima Roma colit. Quid referam abreptum violenta morte maritum Ut citius nomao jura suprema dares Te quoque decepi tristi, Germanice, fraude, Perdebatque meus te simulatus umor ne texente dolos, promptae ad tua iussa cohortes, Pro te sum quoties esse coacta nocens lInterea rutilo cingis diademate frontem, Jussibus et paret subdita terra tuis. Ut vidi, ut sensi, fovit spes credula Matrem, Spondebat vitae prospera cuncta meae. At quae non cautum Subierunt gaudia pectus, Nunc lacerant miserum vulnera lacta Sinum. Hei mihi qualis erasi quantum nunc versus ab illo, Tu mihi prima quies, tu modo causa necis. Esseaenis ruis in praeceps, monitisque repulsis, In vitium raperis perditus, inque scelus. Mentis inops Matris, decorisque oblite tuique. In foedas culpas, qua via facta, ruis. Nox aegris seustra pacem mortalibus assert, Nocturnafi Spargis sanguine, caede vias. Te citharae, choreaeque juvant, te scena jueantem Accipit, et currus cernit arena tuos.
184쪽
Non haeo non malet de te promissa dedisti: Hei mihil quid miseram verba, minaeque juvanuin frendens violentus aquis saevo impetu torrens Hoe magis insaevit, quo aggeribus premitur; Sic tua mens sertae vitiis, rapiturque Per omne Flagitium, et Matria Meutis ore lupos. Ausus es, immani desunt sua verba dolori, Ausus es indigno sic serus ore Ioqui.
Quam pro me curam geris, hanc Precor Exue sce-
Ne decet, et proprio ducere Marte dies. iptrum
Jussa, tui euram laetio oonsecta dolore Deposui: haee matri praemia dura refers. Haec7 Minam scirent lantis tua Metora culpis Sistere: quid lentant majus adorta ne iam pelagi fluctus undis praeeuntibus instant, sie dira argentur crimina eriminibus. Jam fato immani periit Germanicus insons: Intrepidoque animo vulnera tuiqua vibras. Invadis thalamos, sponsosque ad lanera poscis, Et mentem indomitam caeca libido rapit. Exanguis pallet persusus eaede Senatus Quid plura heu matrem perdere morte ParaS. Quid querar hie primum7 tunc in mea viscera saevi
Infamique struis proditione dolos7
Dum pacem vultu simulas, dum munera Consera,
Nil postquam in Matrem dira venena valent, Perfide tu liquidis redeuntem Medere Baiis Tentas; at periit quod meditaris opus.
Scissa carina ruit; labentem me unda dehiscens Pene suo mersit gurgite; tonsa eaput
185쪽
Pene meum fregit: vivam sed sata reservant: Te indignante, poli nunc quoque luce fruor. Quid tamen expectem, mihi quae rea sata parentur7 Etagiam manibus perside nate luis ΤJam jam venturos violento Suspicor ense, Qui membris vibrent vulnera dira meis. Λgrippina cadet truculenti victima Nati. Sum rea, quod peperi te , sere Nate, cadam. At tibi pro meritis Divi, proque ausibuq istis, Si coelo est pietas, debita dona serant.
Te quoque, tu similis maneat sortuna, cruento, Haec precce emoriens, Percitus ense cadas. Et careas tumulo, canibusque rapacibus eSea, Aut lua dilanient dentibus ossa lupi; Haec Precor, hanc vocem extremam cum Sanguine Moxque petam manes irrequieta tuos. standam
Emienit Domini regnum: olli gloria summa Ili ingens virtus firmaque pectus obit. Sidereo hinc sagrans clypeo, et coelestibus armis Imperio cohibet subdita cuncta Suo. Sidera nam fixit, terras firmavit et orbem Quem reget invicta tempus in omne manu.
186쪽
Emievit Domini regnum, gemmataque Redes Sub qua tempus iners, victaque sata iacent. Summe Deus, gratas tollunt libi numina voces,
Oeeani tumidae te venerantur aquae. Dum cumulo horrisono praeruptus desiuit amnis, Dum mare iactatis in emit aequoribus, Te mage mirandum jactant, dextramque potentem Coelitus, undarum mole lumente eanunt. At tu , Dive Pater, rerum Suprema PoteSt Qui cherubim supra terga corus a Sedes, Fortior auratis armis et saevior ira Pones eoelesti sub iugo euncta munu. Quae jam veridico cecinerunt pectore vates irtutem superum plurima Signa Probant. Summo Templa, Deus, cultu celebrantur, ibique Sollieitas fundent thure eremante, Prece Gens pia vota libi fido de pectore solvet Dum Coelum stellas dum vehet amnis aquas.
δeremiae laetus in Solymae excidio.
Quis eohibere potest Iaerymas, quis nebile carmen Quis neget, in Sion dum fremit hostis atrox Hei mihi quid cerno sternuntur lanere agerbo vAgmina, et infrendens ignis in urbe furit. En infelicem sera stringunt vincula negem Plebs misera infandae victima mortis obit.
187쪽
Turba saeerdotum diras raptatue ad oras, Templaque diva suis gentibus orba ruunt. Heu miseranda Sion, quis te quis morte peremisHeu scelera heu mortiis causa fuere tuae Dum lausta integritas fida regnabat in Urbe Pectoris innocui Pax bona fruetus erat. Illa tibi toties regnum servavit ab hoste, Illa tibi tortes elam trophaea tulit. Me miserum i sternente cadis sub cuspide vietus Israel, atque tuo sanguine terra madet. Undique protritae violento fulmine gentes occubuere; alti nominis umbra iaces. Plango tuos emus, ingens mihi causa doloris Israel, et laeeymis anxius ora rigo. Quid mihi restat adhuc post tot sanesta meorum Exeidia, infelix nil nisi flere lubet. Proh dolor immanisl lugubri tegmine virtus Cingitur, heu casus fietque restetque tuos. Ut ruit in campos demissus ab aethere nimbus Horridus ac omnes depopulatur agros; Dum sonitum accipiens Pastor dolet anxius auras Fletibus exuetans deficit exanimis, Defieit haud aliter mihi eor, dum miliis multo Et eleeumtusis ensibus ipsa ruis. Anten pee eones, per moenia, Perius patentes Numitata aeterni laus resonabat agros, Entea nane tristos veniunt periuria ad aures Tristo misant Ignes, triste eatena sonati
Sed ino non erum speetes Iugubrior angit , Infiia. Datis te manet unda serox.
188쪽
Quot 1eeIerum pestes foedis dominantur in ortia Quae tibi tunc eircum surget iniqua aeges lIllic gens turpis vosano eapta surore Infames placat sanguine, thure Deos. Λh cave, ne exemplum perdat te tristius, et ne Disperdat Dominus nomen ab orbe tuum. Perversas inter gentes, arasque nefandas Infixus insto sit tibi corde Deus. Haeo Precor eveniant, Domini placabilis lea Tuque eades Babylon perfida. Cirus adest. Ille tibi exolvet diras cervice eatenas 'Aegra Sion: pacis munera et illa dabit. Felix qui Babrioa truculentas destruet arces, Natosque infames conter i ad seopulos.
In Funere nobilis Dominae Aliae Majoli Amani
Quis validum inveniet muliebri ita pectore roburrHaec est Eois gemma petenda plagis. Hine coeta exoritur placido fiducia sponso, Dum pleno e eornu eopia multa guit. Haec lanam, et linum quaerens data pensa puellis Huic operi ingenuas applicat ipsa manus. Navis ut extremas tendens orientis ad oras Optatas multo Renore acer at opes,
189쪽
naee ita longinquis reserens compendia terris Exultans reficit tegmine, Paue suos. B3ssus et effulgens ardenti murice vestis Matronae insignis corpora pulchra tegiti In aeto liuic cingit Virtus adamante, virile
Pectus, et exornat membra Venusta Decor.
Si sera mors properet tenebris circumdata opacis Et sibi supremam cernat adesse diem;
il pavet intrepidum pectus, quos evibret, ictus: Quin hilari duleis risus in ore sedet. Unde haec tam sortis mulier Tu, Julia, cunctas Has dotes divo robore fulta refers. Λst alii tollant praestanti in corpore larmam, Miraque adnexam laude pudicitiam, Concelebrent vigilem dilecta in Pignora Matrem, Et quae in Te micuit provida cura domus: Virtutesque alias, queis inclSta tendis ad astra ,
Et meritis radians omnia corda rapis. Me tua mors tangit. Florentem aetate malorum
Eliu dolori incubuit Te super atra cohors. Mens refugit meminisse: abiit corpuSque colorque, Languida labrili membra calore labant. Morbidus incessit, serpitque Per ubera cancer, Ubera nunc Iapsa candiora nive. Nec sal: molle iecur tabo quoque congcit acri, Et serus exagitat viscera torta dolor. Nititur incassum doctorum cura medentum, Morbus apollinea quin magis arte furit. Non tibi blanda dies; noctes vigilantur amarae Nee levis in misero pectore somnus adeSt.
190쪽
Conspicis ebul dulces animas Natosque, Virumque, Dum lacrymae ex oculis suminis instar eunt. Cireumstant famuli tristes, famulaeque dolentes, Urbs tota et gemitus, Te pereunte, cieti
Ia animo assurgis firmo eelsae aemula palmae Exeris et vires quo mage prema tuas.
Ad Coelum supplex ardentia Iumina tendis, Et tibi propitium robur ab axe venit. Duleibus a diatis Sponsoque avellier ingens
Poena; lamen vinci nescia maior ades. Dumque alii Iaerrmas landunt et vota precesque, 'Gaudes tot dieis insuperata malis. Rid enti vultu, tranquillo, et corde gementes, Assiletumque levas, qua potes arte Virum . Consortem thalami teneris amplexibus ambis. Eliu miser amplexa solvitur ille tuo. EIi ima defigis maternis Oseula labris, oscula proh natis non repetenda tuis.
Quid tibi iuno animi7 Tua vis Crux alma, musque:
Hanc stringis moriens deficiente manu. Feaetae deficiunt consecto in corpore vires; Sed mage robustus spiritus inde vὲget. Linquenda est tellus, Proles, Coniuxque Domusque, At Te vietricem quanta corona manet Caligant oculi, solvuntne frigore membra: Tu vita exardes nobiliore frui. Dum mora dira Demit, rides vultu ipsa sereno Panditur en Coelum, sortis ad astra volas. Vos, teneri, Pueri Iaerymas eohibete suentes; Vestea nimia felix regnat in axe Parena.