Carmina Seraphini Pastori

151쪽

Ast nos sollieitis euris, moeroreque Pressi Spargimus heu seustra rore cadente gen s.

Vos dirae gentis, Romae quae plurima damna Attulit ah vultis erimina inulta pati pNindietam, Augusti Proeeres, Germanicus optat

Immanes seriat debita Poena reos. Vos glassium lancesque tenetis ut impia saeta Pendatis: vestro Piso sub ense eadat. Imminet heu vestris cervicibus esserus hostis,

Omnibus ille honis ultima sata parat. Haud sibi dissimiles ad se compellat amicos, Haeret et insano turba proterva Duci. Neu quas ille Dees, quae dira ineendia volviti Civili rursus sanguine Roma fluet. Fama erit insignis pes tem, extinxisse nefandam,

Haud uostrae metuant monstra cruenta viae.

Vos Patria exorat tristis, vos invocat Orbis, Evertere satis Civica bella solum. Principiis obstale seris , crudelibus ausis; indictam et poscit frigidus iste cinis. Qui toties vestram defendit sanguine 'vitam Qui sorti subiit saeva pericla animo,

Ille haeros vestris oculis fiua vulnera monstrat

Pro patria toties quae sero ab hoste tulit. Linquebat iam grandem animam, aeternaque Pro Languida claudebat lumina nocte sopor. laudus Illi aderant moesti comites, atque anxia coniux Dum patriis ulnis pignora cara lavet. Huc illuc volvens oculos, suspiria ab imo Pectore dehinc ducens, hos dedit ore sonos.

152쪽

Heu dulees animae, felix dum vita manebat, Invida nunc vitae stamina Parca secat. Immaturus obit Germanicus, hostis iniquus me perimit Piso, mors me inopina rapit. Unum oro, si qua est pietas , ulciscere Roma Cara mihi, nati funera acerba tui.

Inclita sub terras, sed inulta mea ibit imago rDebita proh meritis praemia redde meis. Impius haud nostro laetetur funere Pisodam premit insandum poena caput gravior: Ah pereat, Patres Augusti, perfidus illa Exoptata meo solvite iusta Viro.

ELEGIA XLII.

Mydas Baeeho Haee Lenaee Pater Iaerymis per sus obortis Cogitur infelix seribere verba Mydas, Quem peius illexit tuIui malesana cupido Auri, nune debet tristia damna pati ,

Hei mihi quid Rei r quid demens dona poposei,

Dona nimis vitae perniciosa meaei Concessa nimium felix virtute videbar Atque auri, dixi, pondere dives ero. Auratas mensas, aurataque pMuIa, Vestes Insignes auro, limina, tecta, domum, Aurum eonversa in nitidum iam ceruo: quis uin- Divitiis poterit se aequiparare meis 7 squam by Corale

153쪽

Λ lo diseessi: eredens et vix mihi saxum Tollo, micans radiis aurea massa suit. Frondentes virgas, flavas hine vellit aristas

Laeta mauus: campis aurea me is erat. Decerpo rubeum laecunda ex arbore pomum:

Iesperidas manibus dona dedisse putes. Oh quae festivum subierunt gaudia pectust Impete tunc sorti mens milii visa rapi. Stulte quid exultas7 lacrymas quot laudere amaris

Debebis: miserum quanta ruina manetlocyus acciri servos, mensasque Parari mando: fuit multa mensa onerata Dape. Λurea vasa nitent regali splendida luxu, Flernimus in pulchris corpora laeta thoris. Me miserum i risus sugit, et jucunda voluptas, Λpparetque oeulis horrida scena meis. Sumo dapes, avido quas dum manus applieat ori, Massa statim nullo dente terenda rigent. Λdmovi labiis vinum, tua munera, Bacche, Palleseo, fiuidum desinit esse merum.

Quid saeiam 7sugit ore color, sensusque relinquit Spiritus, haud possum membra fovere cibo. Ah quantum est auri pereati quid proderit aurum , Immensas vivo si miser inter opes ivor labant virest instat miserabile satum: Gratia deficiet si tua, pulvis ero. Cerne sitique, sameque absumptum Bacche Nepotem, Tanta furens auri fert mihi damna fames. H ue e eam imprudens traxit vesania mentem , Et propria infelix vulneror ipse manu.

154쪽

care Pater ser opem misero, promptumque levamen Non tua mens aegri sata Nepotis amat. Nil ego sulgenti rebar pretiosius auro, Quid vita ast aueum deficiente valet tStultitiam damno, monitus quae exosa benignos Perstitit in proprio, te renuente, malo. Poenitet heu sceleris, suplex tua Numina Poseos Quae mihi tu dederas dona, resume, Precor. Deme age fatalem virtutem: vivere Praestat, Ei tibi stultitiae sit data poena satis.

ELEGI A XLIII.

Ulisses Asthjanaeta de turri praeeipitem jaeie

Invadunt Graii somno, vinoque sepultum Ilion , et Phrigyas devorat ignis opes. Sternuntur Troes, leviores eredere eertant Te ega fugae: imbelles barbara vincla gravant. Η andromache ante pedes Detur minitantis Ulissis Et puerum Iaerrmans Astrianaeta trahiti Eolidi ignescunt vesano in eorde furores Hae toris et proli sata cruenta Parat. Tum vero Mater suhitis exterrita curis teloris diri procidit ante pedes. Adst at eaesarie laeera, nudisque Iaeertis Perque genas lacrymae suminis instar eunt, Protendensque manus, genibusque Iliaeensis inhaenaee singultanti gutture dicta dedit. reus

155쪽

IIIa en Magnanimi selix olim Heetoris Uxor Regina, et Priami saeta superba Nurus, Regales exsula sinus, et pulvere foedo Sparsa caput, lacrymis expetit auxilium. Quid saevis inviete, ensem quid stringis acerbum ZAnne parum Phrigii sanguinis ille bibit Uieisti: Danais sunt diruta pergama nam mis. Vidisti, Pelami concidit igne Domus. on Hector , non ipse Paris, non inclita Proles Extat , caede sera perdidit una dies. Imbellis superest sari Puer inscius, et te

Lacrymulis susis, voce tacente, rogat. Quaeso ne lanies consectae viscera Matris,Nee puerum immeritum vulneret ensis atrox:

Non ille in Gerias acies dira impulit arma,

Rus nec vestro est sparsa Cruore manus: ec tibi magnificum puerum stravisse tenellum: Armatos contra Saeva fer arma Duces.

Haud mihi tu parcas, parcas puerilibus annis, Hie est Thelemachi dulcis imago tui.

Fare, tuum natum si perderet esse rus hostis, Ut tua vexaret corda Paternus Λmor Immensum miserae matris perdisce dolorem, Te vox naturae non sinit esse serum. Λmplius haud superest mihi regia, non mihi eoniuX, Qui relevet en ras filius unus adest; Hoc uno luctus animi solabor amaros:

Hie mihi moerenti dulce levamen erit. Pelidis Priami Iaerrmis deserbuit ira: Num eincta indomito eorda adamante gerifr

156쪽

PIeetere Maternis lacr3mis, si vita supersit , vunesti damni quid tua terra seret Nos Ithaeam duces Sigaeo a littore raptos

Et stringet nostras dura catena manus.

on ego divitias, regna aut quae amisimus oro ;Pro Nati vita vota Parentis habe.Sἱe ob Laertes seliciter impleat annos, Atque regas Ithacam eum seniore senex; Auspieiisque tuis ruat inclita natus in arma Λtque hostes sundat, Marte lavente, suos; Sie tibi Penolope tanto sociata marito Vivat in amplexus jam reditura tuos; Sie tibi vietori, dum findes aequoris aestus

Praebeat optatam ventus et unda viam.

Talia iactabat: risit sed perfidus hostis Illius atque ulnis Ast anacta rapit. Λtque pede arrepto vacuas rotui illico in auras, De summa turri praecipitemque jaeit.

ELEGIA XLIV.

Posthumius ad Patrem jam morte damnandus Quo propero' quae moesta oculos nunc urget imago' Imminet heu vitae tristior hora meae. Jam video in eoilum satali Iabiee letu Fereum, ne extremam iam mihi adesse diem. Haee mihi das, Gentior, pro insigni dona tryumpho Partaque hessando gloria morte perit r

157쪽

Est mihi supplicii duri lelerrima causa, Quod pulchram palmam perfido ab hoste tuli.

Ergo ego si vili pereulsus corda timore Vertissem rapidae terga, pedemque fugae, Λbjectoque animo convicia dira tulissem,

Obbeobrii tanti mi data palma foretrQuid loquor ni demensi prohibebant iussa Parentis Semper judiciis iussa verenda meis. Ah Pater, haud mortem timeo; mihi dulce sub um-

Ire, et damnantem osculor ipse manum. brasuOe rogo, ne culpae vertas, si sorte coactus Hostes edomui, Marte favente , truces. Me rapuit mea sors, et ineluctabile satum: Aeternos contra quis serat arma Deos 2

milite stipatus multo, dum hostilia castra Circumeo, ad pugnam me ciet hostis at ox. Irrumpit, clamat, verbisque instigat aes is: militis, atque Ducis dilaceratur his s. Quid facerem dubiae titubat sententia mentis; Est scelus in heIIo, dedecus inque suga. Quid facerem7 Patris occurrit prohibentis imago: Dedecus ast ingens Patria serre nequit. Haec ego dum meditor; meditantem perfidus hostis Invadit: iam spes nulla salutis erat; Quid mihi consilii Genitor lum magne dedisses Cum sera me hostilis traxit in arma suror ZPugnavi intrepidus: dabat hane fortuna salutem, Pugnavi, indigno sanguine terra madet. Hei mihi quid prodest, hostem stravisse superbum Si me sors eadem sata ad acerba trahitr

158쪽

kt pereo manibus patriis ex hoste irrumphanst,t manibus praestat me periisse tuis. I, Lictor, Propera: Vultus obnube nigranti Tegmine , victrices lane ligato manus. Cervicemque meam nune incl3tus amputet ensis Hostile in pectus qui sibi fecit iter. Laetus ego subeo tunus: nil morte tremiseo Et Patris, et Patriae gloria maior eat, Sanguine et e nostro crescat: tuque optime quaeso Haud nati damnes inclyta tacta tui. Et memor ipse mei, quem jam mors auferet atra Inscribas tumulo carmina pauca meo. - Hic quem victorem victoria dira peremit Posthumium condit, Patre jubente, Lapis. --

ELEGIA XLV. In Annibalis fato

Quis neget irriguas laerymas, et nebile earmen Heroa invictum dum eeeidisse videt Iniieit hula nigram Proserpina lurida dextram Praepropera et vitae stamina falce secat. Annibalem diro subeuntem sata veneno Aspiciat trepido Punica terra sinu. Aspiciat laetanti animo, fastuque superbo Perfunctum fato Roma inimiea Dueem. ineere quem bellis, saevo quem sternere ferro

Non valuit, vili perdidit infidia.

159쪽

Sperabat duris Heroem stringere vinclis, Inque triumphales dueere posse Via Ut qui complerat septem formidine colles Acri eversurus Romula tecta manu; Ardua mox gravibus devinctus colla catenis Hostis deberet probra Superba Pati. Romulidum norat Poenus fraudesque, dolosque: Nee sibi per gium barbaro ab lioste dari. Ingrata Dux excellens Cartagine pulsus Cedere ab Λnthiochi littore jussus erat. Pectore se recipit firmo Bithinidis oras, Hie etiam lendit retia Roma ferox. En quid agat7 magnos volvit sub pectore Sensus, Non timet horrendum nigri Λcherontis iter. Virtutesque animi, iuratasque excitat iras, Prominet et Virtus, prominet ore suror: Terribiles rovocat pugnas, cladesque cruentas , Romulidumque armis agmina lasa suis.

Sollicitos, inquit, curis prohibere Quirites

Est animus: placido lanare nune moriar. Non omnis moriar: nostri pars maxima mortem Effugiet, tristes spernere certa rogos. Annibalis nomen stygia haud cohibebitur unda, Annibalis nomen fama loquetur anus. Non omnis moriar: Versum mea vita Salluntum, Hispana aeternos dant mihi regna dies. Pirenesque iugis, et qua nova aperta per Alpes Semita inacessas, usque superstes ero. Non omnis moriar: vivet Cannensibus oris Inque Perusino gloria nostra lacu.

160쪽

Ausoniis, Asris que plagis , Bithinide, nomen Mors sera in Annibalis nil sibi juris hahet.

Haee secum volvens invicti pectoris Heroa Conversas sortis non dolet ipse vices. Neve Deos culpat: morti se devovet ultro,

Quae se et sub gemma dira venena bibit. Sic eadit Egregium eolumen Carthaginis altae, Nec premit insignem barbara Roma Virum. Aspice Carthago exuvias, pallensque eati er. Inclita et effusis sietibus ossa riga. Intrepidus eecidit Poenorum nominis ultor , Moenibus heu instant ultima sata tuis. Bellantem non Romanae vicere Cohortes: Annibalem Patriae perdidit invidia. Respice nyma larox, collapsam respice dextram Fatalem lateri, pignoribusque tuis. Romano toties mersit quae fianguine eampos morti quae victrix millia muIta dedit. Ne saevi iii eineres: inimica et pectora irtus Alteait: abstineas Roma Ruperba manus. une ruere haud poterit Tarpeias funditus arces: Intentat nullos frigida dextra metus. Interea placida tutus requiescat in urna, Mortua nec diro contere membra pede. Carmen age exultans fatale inscribe sepeschro. -- Carthago hie sorti eum Duee lapsa suo -