장음표시 사용
161쪽
Ad Moenem in Collegium redeuntem Post Autumnalia solatia Exeessere dies, studio cum Pomiser annus Longo desessis dulce levamen habet. Cum tu iueundum eampos Iustrare patentes Duxisti eeleres insidiatus aves; et mutos hamo pisees deprendere aduneo
Carpere sive avida dulcia Poma manu, ex legere e gravida maturos vile racemos Pampineaque hilares eingere fronde comas: Quo tibi mens luerat; poteras eonvertere gressus Seu rheta ardenti seu modo vectus equo, Vel eoleres uehem, eo eres vel duIcia rura Pervasere animum gaudia multa tuum. Exeessere dies, grato solamine mentes
Qui assieerent, tardo nune Pede Venit hFems. Cogeris antiquo rursus te includere ludo, Te ad pHehras artes docta Minerva vocat. Vade age quid dubitas campo te immittere apertos Exiguus reseret prumin summa Iabor. Tranquillae exoptas felicia commoda vitae Grata aderit multo paria labore quies; Fama animum langit7 Vivax in saecula nomen, Vimque auri, et gemmas Pallas amiea dabit.
162쪽
IIaee iuvenum mentes praeceptis imbuit almis Et veri tutas edocet ire vias. Quid iuvat assiduis ludis insumere tempus Languent per Iongas otia traeta moras. Qnidve voluptati fraenum laxare7 voluptas, Si sapis, hanc sugias, Empta dolore nocet. Haec properat laesura animum, cui coelica origo Tinctaque lethali spieula selle vibrat. Particulam divinae aurae ad sublimia natam Lurida coenosae figere quaerit humi. Si sapis, hane fugias, sorti et virtute repellas. Et tua sublimis pectora tangat honor: Et doctas invade vias. Sapiantia mentem Ornet: celsa Sophos gloria consequitur. Quae bona dat mundus, sugiunt pernicibus alis: Quae bona dat virtus, non rapit ulla dies.
Tam bene Romana collucet Alexius Urbe Ut quoquo Pieridas ad sua sesta vocet. Sanguine resplendet claro, virtute sed alma , Moribus et puris clarior ipse nitet. Edocet hoc coniux tristi consecta dolore Casta suis lacrymis pectora fassa viri. Cum subit illius lanestae noctis imago IIuis eum supremum tempus in urbe suit.
163쪽
Sperabat nova sponsa seu i sociata marito: Sed vidua heu remanet: diffugit ille procul. Et navim moderante Deo, trans aequora vectus Ad Syriae venit littora solus inops. ivere at haud potuit vastis ignotus in oris Rus enim dotes nuncia fama canit. Undique digna piae resonant praeconia turbae,
Ae omni magnum nomen in ore sonat.
Hos inter plausus formidat maximus Heros Eximias laudes mens bene cauta timet. Aufugit, et rursus colles tenet iste Quirini, Et deeus evitans hieet in Urbe magis. Obvia Roma gradus proPera, natumque revisas, ulla hie antiqui signa decoris habet. Hune toga non ornat, renitens insigne perosum Hie pedibus nudis compita lata premit. At Pater occurrit, miseri pietateque motus Consectum macie sub sua tecta trahiLCor dulei trepidat motu, tacitaque loquela ostendit patri pignus adesse suum Et laeermas etiam sudit , coelumque preeatus Te sonitu tristi dulcis Alexi vocat. Sedibus in patriis, homines ubi pace fruuntur, Poenarum hic contra pertulit omne genusu te Dominus servos eonvieta crebra cientes Sustinet, et magnas indiget luter opes. Filius hie audit tristes deflere Parentes,
Dum natum amissum nocte, dieque gemunt. Hic Sponsas Sponsam curarum Pondere mersaria Conspicit et paucis membra levare cibis.
164쪽
Dulei ter exclamat, dilecto revertere Alexi, Λd Sponsae amplexus, dulcis Λlexi, redi. Heu nimium miseranda dies: ehu quidquid ab illo
Prolluxit vitae tempore poena fuit. Gaudia nulla milii, nullum solamen amantinestat adhuc, moeror, curaque pectus habent. Tu solus relevare potes, matremque Patremque At semper constans, semper Λlexi, laces: Tu sponsae lacr3mas tristes detergere posses I as tua sed numquam tergit, Alexi, manus.
At tu non triplici cingis praecordia ferro, ee dicam silices pectori in esse tuo. Pereipit heu nimium gemitus, et condolet ipse, Et curas, perfert, moestitiamque trium. Et modo solaei vellet, modo poenitet: inter Tot varias poenas non datur ulla quies. Perstat at immotus divo sulcimine nixus, Et perstat quercus firma, furente Noto. Ut rupes immota manet latrantibus undis Sie stabile, et firmum cor tenet usque Ruum. Hinc bene Romana collucet Alexius Urbe Hinc quoque Pieridas ad sua festa vocat.
Sed laceant Musae: nam claro ex aethere cetias
Rus virtutes vox modo lapsa docet, ostenditque locum, sessas ubi lanere luces Contexit Patriae sama, decusque Suae. Illue concurrunt omnes illumque iacentem Sub scala aspiciunt scripta tenere manu. Sollieitus Genitor tentans haec vellere, numquam Fit potis: antistes sed sacer illa capit.
165쪽
Illius hinc ortus, mores et vita patescunt omnes praeque gravi turba stupore tacet. At quis nune quaerulos fletus narrare parentum mixtaque cum lacermis oscula plura potest Quis poterit Sponsae tenerum nunc pandere amorem Dicere quis euris gaudia juncta seriar
Interea totam baccatur fama per urbem Devoto ae eius carmine geata canunt. Vos quoque nunc citharas, plectrumque resumite
Ae Heroa pium tollite ad astra modis. musae
Egyptum fame pressam sublevat Joseph Ut Stephanus Bellini Epiaevus Reeinetensis
suam Moeeesim Fruetibus haee ne potens tellus, atque ubere glebae Haeccine quae ridens ineolit arva Ceres 7 Hie ubi Leeundos ornabat adorea campos Imperio tristi regnat acerba Fames. Insaturata fremit, tenues populatur aristas Vixque emissa truci gramina dente vorat. Haud secus Aretoo languet sub sidere tellus, Haud seeus Australi descit igne solum. Agricola heu frustra terram proscindit aratro, Heu reustea ingratae semina mandat humo. Pro Cerere optata, steriles dominantur avenae Et frustra sitiens supplieat herba Iovi. Diuili co by Coosl
166쪽
Gens Pharia heu languet tristi decepta labore
Surdaque moerenti concitat astra prece. Aspiceres aegras paSsim discurrere Matres Cum sibi, eum natis deficit esca suis. Diea lames, sternitque viros, atque exuit omni
Robore, fitque magis languida vita senis. Sollieitae euerunt Nili prope stumina turbae, Nile Pater clamant jugera , Nile Pater,
Obrue frugifero cornu; te Vota, PreeeSque Tangant: arva reple gurgite Nile Pater. Fertilitas tandem redeat felicibus arvis Nile Pater, cessas 7 nos rapit una dies. At Dustra ingemitus moerentia Iumina solvunt: Suprema Nilus lege coer et aquas. Quid saeiant miserae tanto in discrimine gentes
Quis dabit horrendae prompta alimenta Famiὶ illeolae tristes iam jam depellite luctus
Discedat trepido cura timorque sinu. Quis vobis, quis nam rebus succurret in arctis7 Qui finem ponat questubus unus adeSt. Qui vie divina penetravit somnia mentenio vobis prompta fert alimenta manu.
Currite Nilicolae, Joseph nunc poseite gentes Per Joseph vobis horrea plena patent.
Ricina proh selixi Joseph tibi praesidet alter Auxiliumque tibi qui serat alter adest.
Plaudite io miseri, vexat quos aspera egeStas, Plaudite, nunc laetos landite ab ore sonos. Providus hie pressos alieno vindient aere Hic viduae amictae mite levamen erit.
167쪽
Currite testantes ad sacri Iimina Joseph, Non tardas apto hie numine spargit opes. Orphana turba tuo Pastori posce levamen, Motibus en cordis paret amica manus. Huc omnes currant tandem quos aspera sati Sors divexat, opes omnibus iste dabit. Hicina plaude, orna ridenti tempora fierio En libi fausta magis surget ab axe dies. Oh memo randa dies nitido signanda lapillo Praesulis ut nomen Fama loquatur anus
Qui regis Isacidas, precibus nune annue, JosePhQui ducis, veluti Pastor amicus OveS. Oh daeoh natis vultus ostende benignos, Qui Cherubim supra terga eoruSCR Sedes. Et nos blanda salus foveat, requiesque gementeSEja extende manum, Prosper ab axe veni. Errones converte Deus, nos respice vultu Propitio, tum nos turbida nulla prement. O Deus omnipotens an fiemper serveat irarnei ieies humiles durus an usque PreceSὶ Nos lacrymis semper pasces, nullumque levamen i lacer mas poterit saeva referre sitis7
168쪽
Eheu finitimae surgunt in bella phalanges, Atque tuo populo, te duce, damna parant. o Deus omnipotens natos converte dolentes, Si faciem ostendas, protinus inde salus. Caea libi Phariis trasvecta est vinea ab Oris, Et longum selix, te duce, secit iter. Teque gerente, solo firmis radicibus haesit Post iva quam gentes dispulit inde manus. Nultiplici Metu terras se extendit in omnes, Inseditque altis nobilis umbra iugis.
Proeerasque cedros Supra se nrbusta tulere
Flumina dum tetigit palmite, et arva maris. Decolor ob quantum nunc est, quam versa rePeute Sors laeta, heu ruptis cur Deus aggeribus Cur heu nunc quisquis populatos diripit antes' Omnibus in praedam semita vasta patet. Bellua poetento similis disterminat aegram, Fulmineo et sternit dente limendus Λper. O Deus Omnipotens nostris convertere voti S; Atque oculos tangat vinea moesta tuos. Respiee de Coelo, divos nunc exere vultuS, Oreque sit sursus vinea laeta tuo. Quin opus aethereae, precor hoc, nunc persicodexi rae
Sit preeibus selix, sit precor illa mpis. Quae tibi si viles, hominis nunc aspice Prolem
Aeternam, virtus quam tua semper alet.
Omnia quae diris flammis, vel perdita serro
Λlto si increpitans vox tua ah nx Sonet, Uanescent luctus, subito vigor induet antes, Laetaque prorumpet palmite gem na n Vo.
169쪽
Filius ille hominis meritis te poseit opimis,
Illius ah meritis annue, dive, Precor. Ille ut fidus erit tua post veStigia, nostra Jussibus haerebunt usque ita corda tuis. Non pes discedet divina a lege rebellis Te vitae fontem gloria multa manet. Casibus in dubiis, vel dum seri vela secundus Ventus, erit 'omen semper in ore tuum. O Pater omnipotens converte rebellia eorda Si nos respicias, protinus inde salus.
Epistola eonsolatrix pro infirmitata Patris graυissima. Hei mihi quis tristes modo nuncius impulit aures Conlaetum morbo procubuisse Patrem. Ille Pater, tanto quem tu veneraris honore, Ille lui eordis cura, levumen, Bmor, Ille iacet, vitaeque subit diserimen acerbum, Et iacet es e to corpore mentifi inops. Temperet a Iacrimis heu quis, dum salee minatur Crudeli stamen scindere Parca manu Testor, Chare, Deum tantum me ferre dolorem Ut lacrimae ex oeulis fluminis instar eant. Ex quo vitales ingressus luminis auras , Haud similis Degit barbara poena Sinum.
170쪽
Tu quid agis, quid mater agit moestissima coniux , Eheu par vestro quis dolor esse potest rni videor quaestus audire , et cernere Vultus Pallentes, lacrymis naufraga et ora tuis. Metiri ex nostro fas est qui vestra cruent tCorda dolor, gliscit hinc mihi amarities. Attamen ingetatem studeas compescere luctuin Quin prosit Patri, te tua cura necat. Spes etiam foveat felici nectare pectus, Quod patri misero sit reditura salus. Durat in extremum tacitis Dea, cordaque mulcet. Aura levis vitae dum manet, illa manet. Ο quoties nigri conspexi e saucibus Orci Consectos homines, convaluisse statim. Immineat quamvis immiti turbida saloe Mors, tamen haud vitae fila recidit adhue. Forsitan aut herbae poterunt, aut docta medentum Immanes vires frangere cura mali. Forsitan et votis aderit serventibus Axis, Quae laudit miris anxia turba modis. Ille inopes patrio relevabat pectore, multas In miseram turbam fundere suetus opes. Haec superum Patrem votis, lacrymisque lacessit, on Deus effusas respuet aure Preces. Non illi durum munit praecordia serrum, Quin miseris promptum ferre levamen amat. Cum tot divinam Pietatem supties Poscant
Oee, quod oramus, sorsitan ille dabit. Oh adsit jueunda dies , Iux candida Coelo Eniteat, Patri laeta sutura dies.