De nominibvs apvd Alciphronem propriis. Dissertatio philogica qvam ..

발행: 1905년

분량: 106페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

videntur, parasitica dico. Sed tribus exceptis, quae

inde sumpta esse apparet, etsi nonnuliorum color comoediae similis, maioris numer forma a comoediae usu longe recedit. Quare e re erit comoediae et Alciphronis nominum formas accuratius considerare. Comoediae exempla

secundum terminationes disposuit Charies William eppler, Comi terminations in Aristophanes ren the Comi Fragments. artri Diminutives, Character ames, atronyinit 8 Baltimore 1902 atque his compararemus Aleiphronea. Nil b- stantiva hominibus imposita hic et illic rara sunt; tanton Aleiphroneis libro I κοπελοc, II Θαλλι Korivo 'Υλη, IV v60αiva εαiv Αεipio Λεovrio Μελicca, IIDCapbavu-

παλλο Κυvai0oc ipsa quoque ex nominibus paria ii in comoedia quidem desunt velut καva Kεpαυvoc Aupupiv0oc. At ex substantivis orta vel nomina agentis in ac vel de

moedia aliena sunt, etiamsi rariora, ut εvio Cratini.

Sed iis similia quae Aleiphro ex duabus stirpibus finxit

92쪽

fonte sine dubi sumptae Schmidi p. 624 sqq. temporum posteriorum quae dicuntur hellenistica, quin etiam Italorum ingenium ibi cognovit; sed neglexit vestigia, quae iam in comoedia sunt, appellativa. Nam omnibus huius generis nominibus Plautinis Alciphron et Batrachomachiae

communis est origo ex appellativis, quo modo orta iam in carmine pie inveniuntur, ex Homero Abμητο 'Arxiαλoc AKalbia Ἐλκisaεbui Δεicrivus Ευ aiaxo Eυπεi0η Πεpisuribilc exempla adsero, quae si in iocosum genus commutantur, ludibunda nasciantur Batrachomachiae. Atque iam antiqua comoediail aut forma propinqua finxit, a veris hominibus nimirum velut Aiovuc κουpο-πυpvivvi Cratin II 134 2 'Av-

quae dubium utrum appellativa an ludibunda nomina personalia existimanda sint, maxime ποτυsarravicxac Axion III 530 λ . t ab initio appellativa comoedia usurpat qualia xyu

1 Ad meretricis nomen 'lcxvcmon. Ι 154 4 ars, quam

93쪽

id ib. 505. Quinor. eeles 116 sqq. cibus nominatur vocera syllabarum. ales compositiones Sehol. Dionysii

το λ). Sed ubicumque leguntur, est sermo ludibundus )nec minime in vita, quae agnomina invenit ut api τοβλεφαpo Demetrii Phalere Athen XII p. 93 F et verborum lusus amavit quales in P leguntur irretroκpa Tirrartibri et Δiovucorrη3αvobuapo XI 1 v. 21, Epμοπi0ηκitibai XI 353, Ξηταφετηctobri app. 28 cf. VII 89 v. 17 Jaeobs adn. XI p. 23 1). V. 97 Jacobs. X 160). V. 1l5. Tamen hae in re comoediam Alciphroni ante oculos fuisse praesertim ideo licet suspicari, quod et quae de parasitist Forma Cypria Moin II p. bis honestus linguae onus

augetur.

2 Ct Hegesandri in Pythagoreos epigramma apud Athen. I p. 62 Α.

94쪽

cum iis quae comoedia tradit. Singulis consideratis fere nullum non inde explicari vidimus a qui Ribbeckii librum inspexerit cui Mia inscribitur similitudines quam maximas intercedere haud negabit. Quasnam fabulas ipsas sophista ante oculos atque in manibus habuerit, nunc diiudicari nequit neque omnino potest nominibus tantum propriis

adhibitis. Deinde nunc discernere non possumus, num illius quoque generis scripta Alc. adsciverit, quae ravTOburri Vυλη libris rotκiλoic vel 4rroμvrasaovευsbiaci similibus congesserunt multaque et de meretricibus et de parasitis subministrare poterant ). Convivia supra p. 86 memoravimus, in eodem argumento versantur Hippoloelii et Lyncei caricToλαibεirru'Tiκαi, olemonis librum πεpi rapacirua Athen. VI

p. 234 D-F affert, saepius Aristophanis Bygantii, Apollodori,

generi optina una exemplum praeter Aeliani varias historias ipsius thenae Dipnosophistae exstant Ii scriptores quae rerum 1emoria ac litterae comoedia poesis parodie similia)de meretricibus et parasitis tradiderant, collegerunt ac fieri potest, ut partim his rivulis Alc. ea debeat, quae ex fontibus videtur accepisse. Sed ea materia ut ita dicam potito nominum, quae inde ducebat, forma eligenda erat, quae his in parasiticis differt a ceteris. arasito non Vera nomina, sed iocularia agnomina pro veris noms de guerrei gessisse constat. Vitae hanc consuetudinem es Philoxenus h ΠTε9Voκortic uerates opubo Epicrates Κυρηβivi alii ab Athen, VI 24 sqq. memorati, Horatii Pantolabus curra

Sat. I, 8, 1. II 1, 22 qui vero nomine Mallius Verna

95쪽

- in appellabatur κοτυλus Varii scurrae cognomen p. 36 secutus Alc. ut III 5, 4 κοpboc pptiveto verum nomen Polybium diserte testatur ita ceterorum quoque plurima ad cognominum modum finxit. Unde intellegitur, quo factum sit ut appellativorum ante eum volgarium formas usurpaVerit. Idem ante eum, nisi fallor, atrae hο- machia secit, ad cuius peris tum pro votusto habiti exemplum sophista elegit ac finxit, non tamen singula, sed universum colorem imitatione exprimens. lus sane Lud-Wic concludendum esse putavit, qui editionis p. 7 sqq. optime de illius carminis nominibus exposuit duo genera segregans alterum primigenium, alterum postremis demum temporibus falso pro appellativis insertum, odio L nobis traditum. Haec cum ante Aleiphronem exstitisse putet, qui 'Apτεπi0υsuo secundum 'Apτε ripουλο falso pro nomine

personali habitum finxerit p. 7 adn. 140), p. 97 plures

similitudines componit, quae inter haec parasitica et Batrachomachiae murum nomina intercedant. Sed ne nimium concludamus cavendum. Μεpiba sane vix intellegitur nisi

Μεpibliparari atr. 260 comparato ac εixo riva Batr. 100 idem est atque Aleiphronis Λεixorriva simillimumque Πiva-KOcrrorsicty priori parti, altera ab epico colore etiam parodie nimis recedit). raeterea Elapacixurpo B. 137χυτpoλεiori, Vixtipπα 24 vixοbiαλεκτην satis propinqua sunt. At utrum pro appellativis an personalibus Alei-phr Batrachomachiae nomina habuerit nescimus, quippe qui saepenumero appellativa imitatus pariter feeundum 49Tε-

1 Eandem torminationem tuari ibylc, aio argumento non

esse apparet. Boppopoκoi0 ac 226 et Boppopor in bio male comparantur, oppopo apud Alciphronem plane aliter adhibetur atque in Batrachomachia, in qua ranae sedes designatur. Idem caditi ΠτεpvoΥλ6 po 224 κεφαλΟΥ λυπτη v, neque e Parte dτηchaud raro usurpata quicquam de palapopnτη 237 et uoprietuconcludere licet. Etiam de Ωκilaibri dubito.

96쪽

tam perspicuo nomine Vix exemplo ei opus erat, quin etiam ho melius fictum videtur quam illud vel potius Aprεπi-0Uμoc magis parasito, alterum magis muri convenit. Ulut est, rei similitudines satis intelleguntur e murum et par sitorum natura cognata, quam testatur Plauti Pers. 5sqq.

neque, cum argumenta ipsa unde nomina derivaret aliunde, magnam partem e comoedia sumeret, ad formam Batrachomaehiae nomina unicus eius fons fuisse videntur.3. . Denique, si Aleiphronis nominum personalium rationem in universum spectamus, multa invenimus ante eum similia, nonnulla ei nota, pauca manifesta imitatione expressa. Quare haud iniuria dieitur in ipsis nominibus eligendis fingendisve eum maxime Suum praestitisse ingenium liberum, quantum quidem illius temporis scriptor liber potuit esse. Itaque etsi exemplis usus, tamen non simpliciter imitatus distinxit atque elegit, quae ei

idonea videbantur. Cum epistularum nomina, quibus opuSerat, e re sibi ingenda proposuisset, ita in ea re Versatus est, ut nisi raro ex singulis epistulis nominum causas non traheret e s. p. l2 22 46ὶ, sed ad diversa epistularum genera ea accommodaret piscatoriis piscatoria, rusticis rustica eodemque modo ceteris nomina tribuens, quorum exempla undique conquisivit. Qua tamen in re cum veritatis speciem litandam affectet, fit ut magnam partem vitae nomina

adhibeat, velut primo libro Galateam Galenam Eudium

Thalassium Pontium primario sensu usus, nonnulli Veroa lilii supponens etymum ae vita velut Cyrtoni Hermoni Armenio uehenio. am vitae imaginem ut exprimeret quantopere ei contigerit, navium Atheniensium nomina docent reapse similiter inventa ut αλώτεi Παpαλia 'Arpευoυc et ripa Eυπλoi et IIporrλouc chorosaεvri Cibrouca viciarToλic Cuiτεipa v. I I indices). Aliorum etymum nullius momenti est, sunt nomina, quae appellativorum loco

97쪽

esse epistulae genus pariter ac drama et carmen ep eum decet, velut uergus uthydicus hilodemus Mnesilochus alia, de quibus v. p. b. 7. 59. Quae eum A. eligeret, in universum haud sine arte eius aetatis servavit colorem, quam epistulis definivit, IV et ΙΙΙ. a. Chr. n. saeculi. Neque enim horum ullum illis temporibus in usu non fuit et unum Aleiphronis aetate paene obsolevisse videtur, Critiam die su Pros Att.). auca, quae aperte suo ingenio invenit, imprimis parasitorum, a recentioribus vel etiam latinis stirpibus derivavit velut uelonem secundum Atellanarum personam fictum Turdosynagum atelloeharona andyloeo-laptem. Alia denique ad vera hominum nomina recedunt,

duplici vero modo adhibita aut iidem intellegendi sunt

homines atque ex rerum memoria noti, velut Epicurus Menander Glycera aut eorum nominibus Alciphro usus est, eum propter oeis sensum sibi idonea viderentur

velut mimos hilistiadem et Sannyrionem nominavit, Licymnii dithyramborum poetae nomen histrioni, exi-phanis apud Lucianum rhetoris poetae eomie tribuit, coniunctis Zenone et Xenocrate philosophis Zenocratis nomen effecit ) Cetera etymi causa significantia adhibuit,1 Imperatorum Romanorum temporibus homines inlustriumvirorum nomina adamasse videlitur eaque haud raro sive ex historia sabulari sive e rerum memoria umpserunt Thales

quidem, cui peregrina aliquid claritatis infuisse ex Horondae mim. II evincitur, teste I VOl. III Athenis tum maximo lorobat similiaque de Asia nominibus observaverunt Ramsay Ourn. Osraeli. St. IV 1883 , qui cum scribit The Graeco-Roman civili- sation in Pisidia Catonium Cornelium Romulum idam onelaum Romulum Attalum, Alexandrum p. 35 sq. affert, Cousin et Diehi, qui Buli de corr. helΙ. X 1886 de Dominibus Lyciis dissputantos inveniunt u grana Ombre de nom propres qui appellenties antiques tessericles Sarpedo Glaucus Telemachus et une autre categori de nom e runte auae unasties de Asie Minerere

99쪽

In adferendis virorum doctorum commentationibus Scribendi compendiis usus sum his:

Comicorum Graecorum fragmenta secundum ei ne-kium adfero.

100쪽

Νumeri comparantur Schepersiani editionis a. 1901

3122 193 III AE

SEARCH

MENU NAVIGATION