De nominibvs apvd Alciphronem propriis. Dissertatio philogica qvam ..

발행: 1905년

분량: 106페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

61쪽

- is 2. Nulla nisi honestatis causa electa sunt Auc iac

hominis nomen excidisse videtur Scamonidem enim cum intellegere nequeam, Sehepersi explicatio mihi non placet , καsapuivibra demoticum subesse cum Bergiero existimo; f. Tisausu To 'Exεκματibo τι κολλυτεα, et hic et ille parasitorum patroni sunt.

propter pulbpοτητα adhibitum et Phanias novae comoediae persona Schmid p. 199 sq. f. hanostratam ib. p. 200 ).1 Stirpis nobilitatem Arist. Nub. 64 Eclusi retroc aspor rocKαλλi retribia docent nec minus nomen puero electum V. TΦεibraretribri c. 2 Num etiam alia horum nominum potius ad comoediam

pertineant velut haedrias Terenti hormione aut Crito V. supra , difficilius dictu est. ossunt sane secundum illam nobilitatis rationem quam Alciphroni tribui iam ab illis poetis

electa esse.

62쪽

Itaque idem de pavo sud xii nomine ΙΙΙ36, 1 iudico, etiam ob sensum bellicosum idoneo. υ ppo vio IV 2, 2 et i ληβο III 4, 3 parasitorum ευφpovus et φiλripus socios decent velut lato quoque in dialogo qui

est de virtute et voluptate Philebo usus est, nomine praeterea nisi ex Lucio s. Asino e 36 non noto, neque invento in titulis. 'Eτεοκλη Θε laic τα Topa 'Ap xipioc III 19 ex rebus philosophorum sermonibus tractari solitis τεov, θεlaic, pxi το pio nomina aecepere. Παγκpώτη et Z rivo κpti Tric ib. dubito utrum similiter propter partis -κpώτη Vim adhibeantur, cum eiusmodi hominum magis intersit

κφατεiv adversarios supelare quam Veritatem cognoscere lique maxime in convivio paTεiv soleant, an ex notorum philosophorum Zenonum atque Cratetum meratisque Cynici Ρhilostr. v. soph. I 23 nominibus quasi philosophis propria sumpta sint. εεi ptivric III 35, 1 personam dialogi Lucianei in memoriam affert, etsi ille sophista hic poeta comicus inducitur. ulla certa causa Meinekerii. 493 eum re vera exstitisse contendit. vicati barc III 25, 3 demagogum designat qualis Cleon Arist. Eq. 996 dicitur qui Δωpui, buspobOxu V ut cυκο- pavetui deam Cratin II 57 2) colit Sed h. l. potius corrumpentem quam corruptum intellegi oportet. A, Cesia απια ΙΙΙ4, 2 medici κέcεuic perito aptissimum 'AκεcisuppoTubilaton. Craiyl. p. 394 par ). Aiκυ savio copuTu biα υποκyiTricli 12, 1 ut Horatii Licymnia c. I 12 f. Bentleium formatum es. Πολυνivia λi v roprioiv indieat nisi rhetor, Gorgiae discipulus, a quo Oi πεpi Aixulaviovet Aiκυsavi ov6ματα Ρlut Phaedr. p. 267 C nomen acceperunt, Alciphroni in mente fuit. Cavvυ pius et Φiλic Titi bric 'iiμον Πελoivi II 19, 10 Reichio D.

63쪽

Himus I p. 429 adn. XXII alterum a Philistione mimo grapho, alterum a Sannione persona mimica chv- μωpoc derivantur. Sed qui eorum quae de Lexiphane et Licymnio observavimus meminerit, potius de Sannyrione comoediae Atticae antiquae poeta Hein I p. 873 sqq.)cogitabit. 4. Adeo moediam recedunt sal κpiv ac bbucTpο-rro καi υcκολo IIII, 3 ad Men. Dyseolum IV 105 iam a Sellero relatum, qui eiusdem Errirpε rovTac, ubi eodem nomine est sordidus avarus, et Iuliani Misopogona p. 394 Cin memoriam voeavit. νε ibus II 32, 3 homini parco aptissimum, Antiphan. ΙΙΙ 10 v. 21 argentarii. f. Arist. Νub. 65 et 2 Φεibu vibri et Φεibinaribrac, Φεibυλο supra p. 67 Φεibus o piλupΥυpoc ΑΡ Ι 170. Etiam Γ, i φοι ΙΙ32, 3 comoediam sapit, notum ex Lue Gall. 30 et catapl. 17. Appellativum an vit auet. 23 sit dubito: o h viφviva

εῖνα κα τοκογλυφο cf. de mere cond. 23 το μη IIuppiου la ab Zus rupiuivoc iov lvai M. Antonius Gnipho grammaticus Sueton de r. 7. b. Agnomina expressis verbis dicuntur Esa που ca III 26, 3 eoninmeliae causa imposita ad exemplum Demosthenis or. XVIII, 130 qui eandem Aeschinis matris c rutvυ- laici iisdem fere verbis εκ του πώvτα ποiεiv κα ποcxεiV)

propter τ' uxupiceto sputu i vocatur quam e opura Reeepisse dicitur. 6. Restant nunc praeter nomina e proverbiorum consuetudine petita quae ut ab aliis satis explicata omitto,

nomina servorum.

Nom invioc ΙΙ36, 1 in vita usitatissimum F. B. p. 296. Ρr Att. 11134-11 142), ex ipsa epistula intellegitur Z πυ-po III 21 1 indo saepius, primum I 440, imperatorum tem-

64쪽

poribus ita frequens ut vol. III plus quam septuagies inveniatur. Luc. conviv. 26 paedagogus propter Alcibiadis magistrum Plut Aleib. p. 122 ΑΒ γ), de mere cond. 23 o a' Πυppivivoc

υπε9εΠυppiacε. x comoedia erond. V 9 sqq. yrrhiam Servum, Luc. necyom. 15 Pyrrhiam coeum' humillimum Agamemnoni contrarium, im 22 yrrhiam eum Dromone

et ibi ' servum acceperunt. polavi III 1, 1 ex servi virtute festinandi Aristophan. ΙΙ 1072. Men. IV 283. Plaut. oen. 522 ' in comoedia frequens est es Schmidi

Πα placv v I 18, 1 et 'Ac φαλ ivi II 27, 1 sanstiominis gratia indita ), quod hic fide probat, alter irritum reddit Asphali Odyss. IV 216 servus Ρseudotheoer XXΙ

piscator De armenone iomoediae persona v. Selimidi

1 Fuitne in comoedia aliqua Ρyrrhias cocus ridicule, cum ignem curaret, a coma rubro igne ruppo 'votiv o virtv Scholia de Pyrrhia Ar Ran. 730 nominatus γ2 gentilicium Synes. p. 3 proverbialiter i Cuicia κω Tipiouc. 3 ib. dieitur liberos homines per urbem modico magis par est gradu ire. Idomne de Graecis valet γ4 Ρarmenon ut Iapsaεvib Παρμεviviva Παpsuovibaa Παpsaεvibri IIapyiεvicκo cum simplicioribus Iaptisuovoc F. . p. 205ὶ Παρα aova, . Curtius necd. Delph. p. 39 ad παραμovh i. e. quod inter scriptam et ratam manumissio=ιem intercedit temporis refert, unde ab origine sorvus libertus nondum liber, postea cives nominati sint, quod subtilius quam Verius excogitatum mihi videtur. Vel de vitae nominibus haec explicatio maxime mira, comoedos aliter iudicasso Donat ad Ter Adelph. 1 semus delis Parmeno et Helladius apud hol. bibl. p. 32 B

65쪽

tracta in omoedia nomina servorum pervulgata ef Schmidi

nomen servi Selimidi p. 10, lauto Bacch. 649 genus significat.

II. Singulis consideratis par est in uniVersum spectare, quam rationem in nominibus adhibendis Alciphro secutus sit, quantum ex ipso ingenio hauserit, quantopere aliorum usum imitetur. Quare e re erit paucis exponere, quid nomina personalia apud Graecos neque apud eos solos valuerint valeantque. 1. a. Omnes fere populos magnam vim nomini tribuere

constat traditum est de antiquis atque etiam his diebus de rudibus et humilioris cultus populis narratur quasi ipsius hominis pars alterque homo habebatur atque habetur' nomen,

66쪽

quippe quod bono omine observato homini eligatur plurimumque valeat in omni superstitione, cum dicto nomine homini sors futura defigatur. Ita cum nominum significatum percipere solerent, intellegitur, quomodo cognomina ex vitio

vel virtute petita paulatim homini propria fieri potuerint. Νeque igitur hoc mirum, quod omnibus temporibu Graeci

nominum etymo ludere solebant, cuius lusus etymologici exempla ex vita et litteris sescenta exstant. b. Quasi artis rhetoricae Torroc Aristoteli de art. rhet.

II 23 1400 bra in ille lusus etymologicus' videtur, qui

nomen et veram hominis vel naturam vel sortem sive consentire sive differre ' diei velut iam Homerus l. V 403 Astyanactis nomen explicat. e ceteri carminum epicorum poetae ab hoc usu abstinent, qui cum apud poeseos quae dicitur lyricae auctores rarius inveniatur, frequentissimus est apud tragicos ). Similiter atque epicaearmina tragoedia cum permultis nominibus deorum vel

heroum historia fabulari traditis rem habe, iisque ludit.

W. Heitinueller, qui in libro Immamen Jesu 'moettingen 1903 omnium populorum et temporum de nominis vi existimationes ac superstitiones contulit. f. imprimis p. 15 sqq. p. 161 sq. Denique f. R. Religenstein Oimandres ipsiae 1904 p. 17 adn. 6. Dormam is in diose mystischen Stucken papyrorum c. fastistoich de Person de eine Bypostas vo thr ac p. 256 et supplementum p. 366.

67쪽

Ita ludit Aesehylus Ag. 681-690 Dind. Prom. 85, ludit Sophocles Aiae 430 3 ubi Aiacem ἐπωvυ bio eius malorum ovoμα gerere dicit, ludit saepissime Euripides velut Baeeli. 508' ubi enthei, hoeniss. 639' ubi Polynieis elymi

rationem habet 4ληθυ0 b ovosa Πολυυεiκη πατρὶ ἔθετο coi Mi π9OVOi Vεiκέων ἐπωνυ aov). Neque a soluta oratione Graeca ille usus abhorret, cuius exempla Aristoteles i. e. affert, cf. Schan ad Platon Euthyphr. p. 3 A. Ut in hymnis, laudibias et precibus ad numina missis, deorum nomina maxime valent cic WTOic Tui θεω εrruiuoicεluifac λεΥεi Aristot. l. ), ita Alexandrini poetae illum usum secuti sunt nee tantum in hymnis, sed in omnibus quae

colebant generibus imprimis in epigrammatis. Cf. Diltheyad Callimaeli Cydippam p. 38. heoer. XXVI 26. VII 99. ΑΡ V 115 faeete in nominibus Δηιnu et iλobmo ludi

Accedunt alia nomina circumscribuntur velut A IV 44 Epiuos uapo Λεibosaεvo pro Hermodor cf. b. V. 24:app. I 340, 6 app. II 6 5 ac soni solius causa verba eliguntur velut A VI 334, 17 povetu voc γοεραic m pyOVTiciV. Quem morem antiquum Homerus Od. XIX 407, ex populi mente, non ex litterarum libidine natum epigrammata lapidibus tradita inlustrant, quorum vel sepulcralia ad nomen mortui alludere non Verentur. Conferas quae sunt apud albellum 63 l. l88, 5 469,2 435 3 128 6 7. Ne denique comoedia expers fuit eius Verborum lusus ut Athenionis IV 558 v. 27 alvo Tu ccTiv υToci Παλαiψατο et Antiphanis III 8 ad Eύβουλο v. p. 44), quae exempli causa adhibeo.

68쪽

pissime ex re fingebant. Ut iam Homerus in elymi rationem habuit in nominibus hiseet δελκisbio Achillis aurigarat. XIX 392. XXIV 574. Πεpi piarii Eurysthei nuntius ib. XV 638. Εὐρυβάτη praeco castra magnis passibus tran8grediens Il. Ι 320. ΙΙ 184. Ι 170. d. XI 247. TεpiritibηcΦηlato procorum cantor Od. XXI 330. 'Aλi0εpcη Ithaeensis d. II 157, 253. XVΙ 68. XXIV 451. Qua re

addebant riisque nomina rimponebant significantia. At

1 Quem iocosa nomina non sprevisse Od. IX 366 Osiric

69쪽

rarissime apud tragicos talia inveniuntur, cum illis pedisonis inferioribus ut paedagogis nuntiis servis aliis, propria nomina non soliti sint imponere. At eomoedia digna est, de qua fusius dicamus, quoniam et Aleiphronis fontem principalem sunt qui eam censuerint viri docti et ipsa eiusmodi lusus plurimos maximeque perspicuo praebet. In antiquiore maximus numerus nominum propriorum est verorum hominum quos poeta

deridet, viros in re publica versatos, duces magistratus ).Ρostea comici minus audaces legibusque eoacti potentibus illis pepercere ac poetas vel philosophos imprimis pedistringebant ne antea quidem neglectos, velut Aeschylum Euripidem Sophoclem Alcaeum Anacreonta Socratem latonem atque illorum temporum homuneulos

sophista musicos saltatore meretrices. At paulatim si certorum adferuntur nomina, statim eorum vitia totiens deris spectatori in mentem veniunt nomina in proverbium venerunt velut imonis Ρhrynondae Laespodiae Lamponi in comoedia vetere Aecedit aliud. Ut vita cotidiana ita comoedia nominibus propriis ad excitandum risum utitur, cf. Froehde p. 13 sqq. ut verorum formas detorquet sive femininum pro masculino substituit velut r. hesm. 373 sqq. Tilaoκλεi Auciλλα cu crptirrie . ub. 672-679, ubi secundum scholi cu crptio Sostr tum quendam diei biori iuviscελrt hv κα θηλυbpiac, et q. 969 saiκυ0ia, sive litteris vel totis partibus ommutatis ridieulum sensum efficit velut r. Vesp. 92Koλακ vulao pro Cleonymo, b. 836 4βη pro Lachete, Eq. 449 up Iivii pro Myrrhina aut ex veri verorum hominum nominibus plane nova inaudita eaque iocularia

70쪽

Quo ab usu non multum differt alia comoediae ratio, quae haud raro nomina etymi ausa usurpat non ad designandum certum hominem sed ad inlustrandam vocabuli vi hominis naturam. Quam ob rem saepissime nominibu8 ex vita notis utitur etymi causa aut ut Δεiviac homo ditim, mus est Strati. Ι 775 l), Olvolacio arpo τουvosua ruiru vadhibetur Nicoeliar. I 842 'Arophκpiro Cleon Ar Eq 1257 appellatur cvo tiropa Top stivo aεvoc pocκolariv NiκOβου-λoc ib. 61 usurpatur. Aut nova finguntur ad vitae exem

Melius quam ex fragmentis comicorum admodum laeeratis ex Aristophanis fabulis nominum rationem licet cogno-8dere. um permultos homines φεpusvυμου introducere notum est ); ut v 65 et 8 homines in avium urbem ingressos timore commoto ioculariter nomina 'Υrrobεbi cet 'Eniκεxobui sibi tribuente facit, ita saepius personis in scaenam non prodeuntibus nomina significantia imponit velut εpivo 'Avαφλυcetio Ran. 427 cel. 979 sq. Tiλβω-

1 De nominibus in opprobrium deflectis es Fabricius, odeX apocryphus Novi Testamenti, Hamburg 1719 I p. 344sq. 2 Cf. ρinolio I p. 1037 solet Aristophanes ingeniis

SEARCH

MENU NAVIGATION