장음표시 사용
11쪽
dere Tua ipsa natura non finit, semper u teris , , necessariae interdum objurgationis.
acerbitatem Vocis ac vultus lenitate condire.
fles, quo quidem, nullum ferme est tam ferum atque ogr fle ingeηium, quod ηoη se molliri ac flecti patiatur. Nihil dico de Tua. in pauperes liberalitate, atque in eos poti si sinum, quos iη publicum prodire, suarumque calamitatum ostentationem pro quaestu habere ingenuus vetat pudor. Misto doctrixae ac sapieηtiae stadium sngulare, quo non solum ad omnem eruditionem mirifice excul
tus es, versen etiam literas omnes,
terarum amatores impense diligis ac foves; sileo caeteras virtutes Tuas, illo Euripidisia Iphigenia dicto monitus: is viri enim probi, laudes ubi au-
o Quodam solent odisse laudantem
is Si sors quis ipsos laudet immode
Non ea mihi ad gratiam abs Τ E ineundam osse arada est via, ηeque bis ego momentis
12쪽
eatas velim. Illud me unice perpulit, quod eum de iis euendis haesitarem incertus ac cunilabundus, meaeque conscius imberisiit tis hominum judiciam vehementius formia rem, T V hortator atque auctor occessisti , qui dubitantem ae timidum confirmares, O ad subeundam hanc aleam Tua auctoritate permoveres. Tuae Ρηt iliae voces ex D.
Francifra Salsi, cujus 4 u 9 expressam
vitae imaginem, , oratioηis suavitatem I millimam refers , se u depromptae , O MMe perscriptae, quibus pro Tua comitatemibι gratularis, quod in hac Psalmorum versone Paganas Masas in Christianas tramsformoerim, easque a vetere illo profan
que Parnasso abductas, in sacra Calvarii Montis juga traUulerim. Feci igo quidem fain, quou in me fuit; sed ut illae, que
madmo m dignitatem nactae sunt noVam , in veterem venustatem retinerent, ne spe raηdum quidem erat. Ununque res cesserit, satius profecto est, eas incomptiores provdire, quam lasciviores . Tuum quoque est illud oraculum, Poesim , si recte atque or .
13쪽
dine traffetur, vitae bexe institu nosemam esse, atque eam praecipue, iη ρη- ego industriam contusi meam, tum pro famtissimis, is quibus ve satur,. Urgumentis ,
ικm pro Divino illo ac veracissimo Spiritu, cujus instin D aFatuque fusa ac dictata
fuit, quique unus Chrstianae vitae morum que magister ac rector est. Cumque ego mia ceηtibus praecipue Ecclesae ministerio mancipatis hanc operam dicameYim, quo ad Psalmos, quos maηu quotidie δεηt versaturi, , legeηdos allicreentur , ct iηteliste vis deducerentur, Tuam eo ilium ostendisti, ut mea haec Carmina, qualiacuηque ea Ant, e savctissimo certe fonte derivata, O' Davi
diri spiritu plena, studiosis juveηibus,
in Tuo Seminario in Ecclesae hem diligentissime alis . non ad omnem humanitatem, religiosam discipli-ηam ιηformas, o titanda propoηeres, quod quidem virum expediat, non meum est j dicare , de me fentire videar arro gantius , sed judicio Tuo antegrum reservo. uuoa ad rem pertinet meam, bifce ego tot taurique causis adductus, cum miti Patroin
14쪽
diocriter sane cum iηcredibili Animi Tui . modestia Iιstodum mihi fuit, quod TU
peris quidem e vi au2or ess, operamque ea in re Tuam pollicereris, sed alium mihi Patronum adoptandam suaderes, , meritorum splendore, , nominis celebritate, ut Ipse Hebas, praestantiorem. Aed quo υγhementius me a suscepto constio deterrere nitebaris, eo mihι animus accenaeebatur m
gis, ut non aliunde mihi praemium qua rerem, aut auspiciam, quam a tanta viditate, quae ex illa moderatione Destatior feret, ac probatior. uuid enim mihι optam dum magis, quam ut ad eum Lirum me conferrem, e que me traderem, qui tantis praeditus ornamentis, atque m tam compicua Ecclesae, ae totius Etruriae vetustistima Dignitate collocatus, tenuitatem meam saa
hi arbitror accidere potuisse, opportuηιus, quam ut, quando haec mea essem evulat rus, Tu mihi Liviiso quoaam manere obi
15쪽
tus esses, a quo meam , voluntatem , ' Θ industriam non improbandam, . neque rip diandam , sed beηΨηe excipiendam, drtrocinio protegendam considerem. Quod ut facias, non mutum mihi laboraηdum esse video, cu- , quo animo fis, O ut in me sis animatus , satu certo compertum habeam.
16쪽
Apuit me semper , ac mirifiee delectavit Hebraicae Poeseos no bilis indoles, ingeniumque magnificum , spiritusque ille vehemens , atque incitatus, qui, etsi
sub alieno ac serventiore caelo natus , nostris auribus minus interdum accommodatus , ac paulo fortasse intem perantior videtur , tamen non solum animos in
eredibiliter asscit, & in quoslibet motus magnavi pertrahit, in quo voluptas maxima sita est , verum etiam supra mortalia omnia, atque ade supra se ipsos legentes abripit, & ad Caelestia, eertamque Dei praesensionem erigit, in quo Divina quaedam vis planissime perspicitur, ac veluti sensu comprehenditur. Equidem quid alii sentiant, ignoro, ad me quod attinet, nihil mihi vel in cogitationibus sublimius, vel in diction, bus gravius, vel in imaginibus expressus, vel in varietate jucundius , vel in animis permovendis vehementius fingi, aut cogitari posse videtur, ut quod profani poetae sibi temere sumpserunt, at
Est Deus an nolis, agitante ealescimus illos Impetus. his sacrae semina mentis habet,
17쪽
mo non sanus existimet. Atque utinam illius linguae vim atque robur, utinam grandes loquendi formulas, ac plena sententiis vocabula, ut, nam non sileatam simplicitatem, nativos lepores, Divinam plane majestatem, utinam etiam poeti eos numeros, eu nque qui non ad delectationem modo, sed ad motum quoque animorum plurimum valet, Versuum concentum persentire ac
pernoscere possemust Nihil prosecto, ne ego opinor , ad praestantissimae , absolutaeque poeseos speciem atque exemplar desideraremus. Cuius rei illud argumento est, quod quamvis plurima n bis obscurissima occurrant, maximeque perplexa, tamen ex iis, quae vel perspicua nobis sunt, vel per illa involucra, atque integumen ra intentiore
acie deprehendi possimi, quasi quidam solis radii
mediis in nubibus interlucentes , quanta , Deus immortalis , mentibus nostris voluptas influit , quanta rerum magnitudo oculis obversatur, quanta vi nos cieri , ae commoveri sentimus, , ouam
grandia omnia, quam sublimia, quam pulchra, quam mira prospicimus i Sed ne de universo illo genere loquar, cum praesertim incertum sit, nullibri numeris sint astricti, qui se iii aliis alia opinantibus, ad sola Davidis carmina, quae PDAmi vocantur, Orationem contraho meam, quae
metro seripta esse, ambigit nemo, ouamvis quametrica lege, quibus numeris modulis oue, igno. tum penitus sit. In hisce vero Canticis mirum quanta ubique splendescat poeticae saeuitatis vis, quam magnificum loeutionis genus, quae rerum
18쪽
XU Imagines affabre depictae, quae similium conci
na elegantia, quod sententiarum pondus, quae verborum efficacitas, quam audace, in ardua v latus, quam inopinatae planeque lyricae ad alia transgressiones, quae ad mores recte compone
dos non inanis philosophiae, sed Caelestis sapientiae praecepta, quam ad pios animorum motus eiendos apta omnia, atque accommodata, quanta demum ubique Divinitatis fidest Assirmare ausim, quae in Poetis lyricis omnibus tum Graeeis , tum Latinis sparsa admiramur lumina egre. xiasque virtutes, universa in hunc plane Divinum Poetam eollecta simul ac congregata confluere sui merito a D. Hieronymo appellatus sit Dasia Simonides noster, Pindarus, ct Alcaeus, Flaccus quoque , Catultas , atque Serenus. Quin etiam , si , quod ego mente conceptum habeo, mihi liceat efferre, equidem ita existimo, nullum nec Graeeum , nec Latinum poetam lyricum cum Me no stro esse comparandum. Cum Davidem attentius lego, cum intima ejus sensa, quoad ejus facere possum, mecum antino meditor, cum vividum illum carminis spiritum, sacrumque furorem. advmiror, languet mihi Horatius, vilescit Ovidius, ineptit Catullus, jacet Alcaeus, ruit Pidatus, friget Anacreon, nec fere quisquam est, qui me ita assiciat, moveat, impellat, sicuti David Ce-Jebres illi, ae supra caeteros mortales praesta
tissimi viri, siquid de Deo immortali, ejusque
magnitudine ac potentia praedicare altius voluerunt, nihil ferme amplius dicere, nihil augustius . iobis ingerere, atque inculcare noverunt, quam
19쪽
ut Illum Caelestium domorum incolam ac.regna torem , fulminum tonitruumque domanum ac moderatorem Ostenderent , & tune demum summam ejus maiestatem potentiain qtie verbis satis expres-5sse sibi viderentur, cum dicerent I
Di Annuit , ct totum nutu tueme eis Olmpum I tar Terri am eapitis concussit terque quate que Caesariem, eum qua terram , mare , sydera movit si IIle Pater rectorque Deum, eui Dexiva trifutiis . . Ignibus armata est , qui nutu eoncutit orbem s s . . Reritor Oompi
ctui fera terrisiai Iacutitur fulmina dextra s
Quanto sublimius noster lsrὶ Vox Domini in virtute, vox Domini in magnia Ilientia st Ditis tu , Domine , terram fundasti , ct opera manuum tuarum sunt eaeli s sa Tui sunt eaesi, o tua est terra , orlεm teriae ct plenitudinem ejus tu funaasti , aquilonemo mare tu creasti s ον Tuus est dies , ct tua est nox , tu fabricatus: ex auνoram , ct solem s
sita Ipse dixit , ct fadia sunt , ipse mandavit , ct
20쪽
XvIIta riderant te aquae , D 1 , viderunt te aquae , θι imuerunt , ct turdiatae sunt ab si staa ctui respicit terram, o facit eam tremere, qui tangit montes, ct fumigant sta Inclinaυit caelos , ct defendit , ct caligo sub pe-
Quid ad hominis imbecillitatem significandam ex pressius p
Homo vanitati s milis faetas est y in In imagine pertransit homo sιεν Sepulchra eorum domus iliorum in aeternum sco Transivi , ct ecce non erat , quae t eum , ct
non est inventus Deus ejus sAtque alia hujusmodi sexcenta, quae si colligere velim , totum paene librum excribere necesse sit. Quid his simile in aliis occurrit Quid autem , nisi futilia tractant, ac nequid gravius dicam , plane inania, atque omnis frugis expertia Miseret me tui, M. Flacce, cum te video atqualem virum l) tam saepe vina, convivia, libidines , & quod fortasse multo deterius est, pe stilentissimos e media Epicuri disciplina errores,& ad corrumpendos pravis opinionibus animos perniciosissimos tuis carminibus, & iis quidem cultissimis, elegantissimis, ac suavissimis inserere; tum si quando assurgis, laudo quidem felices conatus, magnumque canendi spiritum, atque ingenium asis ' mi