Davidis carmina quae psalmi dicuntur tum cantica veteris novique testamenti latinis versibus reddita atque illustrata opera ac studio Petri Rossi senensis

발행: 1759년

분량: 450페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

261쪽

PSALMUS XCI.

Bonum est confiteri &e.

. Canendus die Sabbati, quo discat populus Dei Iau

dibus vacare os creatronem praefretim, caetera.

que magna Dei opera, ct poenas impiis inst gendasa NTUne est canendum , laudibus est Deus 1 l Nunc efferendus , psellere carmine Nunc festo oportet, Rex Deorum , Atque tuum celebrare Nomen. Tu mane primo, Tu, & pietas tua Dicenda, claro splendidior die, Tu nocte sera, Veritasque

Illa sacris latitans tenebris. Nune temperatam cum fidibus decem Testudinem, nunc promite nablia, Intendite & vocalis aurea Fila lyrae, socianda cantu. Meo voIuptas quanta animo influit Tuae intuenti facta potentiae, Caelumque, terrarumque moIem, Totque tuae monimenta Dextrae Praeclara quam sunt, quae facis, Artifeκ Divine rerum, magnifica manui Quae cogitas, quam sunt profunda

Consilia, & penetranda nulli l: Quam

262쪽

et Quam moliaris grandia, noscere Rerum imperito non homini datum, Nec mente complecti, ut sagaei Judicio modereris orbem.' Postquam nocentes prodierint solo Repente , & altum sustulerint caput , Ceu prata pubescens inumbrat Luxuria viridante foenum ,s Ictu reeisi mox subito cadent , Per cuncta mersi senere saecula rTu sempiterno solus aevo, Perpetuo fruerisque regno. io Tui en peribunt, ecce tui, Deus, Hostes peribunt , pulveris in modum. Dispersi in auras, differentur

uotquot agit scelus Omne coecos. xi Ego at supino, rhinoceros veluti Erecta tollam vertice Cornua,

Tardaque consectum senecta Multa Dei Pietas fovebit .

Et fama nostris afferet auribus, Qui Marte me injusto Iatessunt, Hos subita periisse clade. Ceu palma Idume floret in ardua, Justus vigebit ue ceu Libani jugis Attollitur procera cedrus, Ille caput super astra condet IM Non glareo eonsitus in solo , i Divinae at ipsis aedis in atriis, Imo aede in ipsa, germinabit Flore deeens, locuplesque fructu .

it Mox

263쪽

is Mox ad senectam proseret ultimam Dies 3 senectus sed viridis, sui Sed plena succi, nee fatiscens Viribus, & patiens laborum, Ut testis oris nuntiet Omnibus, is Quam rectus orbi Rex Deus imperet. Iniquitas ut nulla sancti Judicii rata Iura laedat.

PSALMUS XCII.

Dominus regnavit, decorem &e. Dei potentiam eommendat os mund. ereationem , veI repa ationem per Christum, est us regni, id

est Ecclesiae fundationem , describit. REgno potitur perpetuo Deus IDecoro amictus lumine gloriae, Virtute & accinius potente Forte latus, patuit . quis esset. Olim IlIe terram pondere condidit Suo libratam, nullus ut impetus, Hanc nulla vel momenta possint Sede sua removere molem. Iam tum perennem, summe opifex , Tibi Sedem parasti e Tu prior omnibus Es saeculis, semper futurus, Qualis es, & fueras per aevum a Immista terris fiumina murmuLe

264쪽

c ARMINA . zat Magno sonabant a Flumina fluctibus

AIt is tumebant, inquieto Unda frequens fremuit tumultu. Immane, quantos tum mare volveret Montes aquarum e mira Dei tamen Caelo tonantis vox superbum Littoribus pelagus coercet.

Tua ergo certam dicta fidelibus Probata signis inveniunt fidem et Tu Sanctus es, sanctasque semper Quas habitas, decet esse sedes.

PSALMUS XCIII.

Deus ultionum Dominus &c.

Petit , seu praedicit eκ remum imploram suppΓeiam . I Lle ultor scelerum, terribilis Deus,

Ille ultor Dominus, nil renrorantibus Vindictam objicibus, liber ab omnibus. Poenas sontibus exigit. Tu, qui facta hominum singula judicas Insistens solio celsus in arduia, ' Quae sunt promeriti, redde agitantibus, Magnos pectore spiritus. Quis fastu gravidis sit pudor impiis, Captandaeque modus crimane gloriae Quid tantum ore fluant Pi quid mala praedicent. Buccis facta tumentibus

265쪽

Σax D A V I D I X s Atqui illi populum, Tute vides, tuum Sunt ausi opprobriis mille lacessere, Et quem legitimo jure Tibi arrogas,

. Uexarunt miseras modis.

6 Indigno vidua est dedita funeri, Et pupillus inops 3 Sanguine perfidam Sparsit caesus humum, si quis inhospitis

Oris appulit advena. et Sic secum tacito pectore mussitant: Nullis haec oculis aspiciet Deus, Nullis, quem celebrant Isacidae Deum,. . Haec intelliget auribus.s Stulta o gens hominum, jam sapere incipe, Vecordemque animo pone libidinem, Quae coecδt miseram, sed melioribus. Mentem consiliis regis ..

o Is, qui nos bibulis muniit auribus, Non vocum sonitum, stipes ut, accipit, Qui nostris oculos frontibus indidit, Non ipse omnia perspieie εο Qui gentes scelerum non semel arguit Poenis edomitas, quique scientiae omnis fons homini est, is sapiet nihil, Nec quenquam peraget reum λii Quid volvant homines pectore, inanibus Ut curis animum discrucient suum, Illo Rex Superum lumine dispicit, Quo circumspicit Omnia. ii Felix, ad solidam quem sapientiam

Formaris , monitis erudiens tuis,

Et praecepta, Deus, nosse salubria Legis cui dederis tuae

266쪽

c ARMINA . a a 33r Quo turbata malis pectora mulceas Caelesti eloquiti, donec ad infimum Sit depressa solum fossa, nocentium . . . Quam sensim exitio excavas ..M Gentem non etenim destituet suam, Aut impune sinet cladibus obrui Gentem, jure suo quam sibi vendicat Ille ultor scelerum Deus is Donec judicio Iustitia ultimo, Spectanda in medio lumine prodeat, Quam juxta assideant laeti hominum chori Fas, aequumque colentium. is At nunc auxilio quis veniet mihi Tot contra furias dira frementium pQuis contra insidias, quae latus obsident, Addet se socium mihi piet Ni me praesidio protegeret Deus, Hostes heu inisero tot capiti imminent, Noster tartareis ut prope spiritus Demersus tenebris foret AHeu dixi quoties e Lubrica corruunt Jam vestigia i Sed sustinuit tua Lapsantem pietas, o Deus, atque opem, Qua tunc indigui, tulit.,ρ Quantae multiplici vulnere saucium

Strinxerunt animum scilicitudines, Tantum deliciae mox recreant tuae Dio nectare spiritum .

a. Quid M p Commune tibi nunquid Iniquitas Insistit solium λ dissiciles feras V t leges, neque stet magna fidelibus Merces dicta laboribus ν ..

267쪽

ai Hic mos iudicibus tacilicet improbis r Justos insidiis excipiunt viros, Quos circumveniant criminibus, pium Certi effundere sanguinem. aa Sed contra insidias, atque pericula Nobis praesidio dexter adest Deus rHic immota sedet, firmaque nititur Spes, quae pectora roborat. Culpas Ille suas vertet in impiOS, Et poenas repetet flagitiis pares IPerdet sic meritos exitio Deus, - . Ο Ille ultor scelerum , Deus .

PSALMUS XCIV.

Venite, exultemus Domino &c.

Omnes mυitat ad Deam Iaudandum, eique morem gerendum, ne Ilauti pervicaces Hebraei a Terra promissa, ita is a Caelo exciadantur .

TLEnite, amici, adester Promamus Deo V Concepta mente gaudia V 'Festos salutis nostrae amico Numini

Laetosque ducamus choros, a Dura ultionis occupemus tempora,

. Admissa fassi crimina , Semperque pronam supplici clementiam

Grato efferamus carmine λ3 Reκ nempe magnus, magnus est noster Deus, Rex est Deorum maximus.

268쪽

c ARMINA . a a Iε Potentia Ille sceptra terrae ad ultimos

Extendit usque limites. Minata Caelo montium cacumina iSubjecta prospectat sibi ιν Immensus illi paret Oceanus, suos Et sponte fluctus subjicit 3 Namque Idem & undas procreavit , aridam idemque serram condidit . 6 Adeste: Flexo procidamus poplitet Tanto advoluti Numini, JAnte Ejus ora, nos qui in auras edidit,

Flendo expiemus crimina. ', Est noster Ille Dominus, ac noster Deus a Nos populus Illius sumus , Et grex, suis quem nutrit Ille pascuis ,

Ovesqtie, quas manu regit. g Hune te vocantem si quis hodie audiveris, . t Corda Obstinata ne geras. Voeem obseratis, Ipse se infit meam Ne respuatis auribus,' Vestris quod olim factitatum est patribus , Iras mihi asperantibus, Me quando per deserta tentarunt loca, Dictis adorti audacibus. Verum meam sensere tum potentiam, Opera intuentes grandia. i. Per bis vicenos gente cum dura mihi: Annos negocium fuit, Semperque, dixi, hi vera aberrant a via

Acti improba libidine.

at Meas tenere noluerunt semitas,

Meisque jussis obsequi. Ρ Per

269쪽

Iusto furore percitus, Terrae quietis a beatae finibus a Semper futuros exules.

Cantate Domino canticum novum, cantate &e.

ctuamvis hune falmum David i eomposuerit, eum yeduceretur Arca in montem Sion, ct Esdras eum eant Iclferit, cum templum post captiυita-tςmunerum aedi aretur, certum est in eo praedici adventum Christi , ejusque regnum .

T On audita prius fundite cantica, 1 Qui terrae varias incolitisu plagast

Terra Omnis, E Domino Carmina concine, Laudes eximio concine Nomini: e ,

Quae nostro generi parta redite salus, Illo aut hore, novis, quotquot eunt dies, Ad vocum numeros laudibus insonet ,3 Vulgapoi in populos tam bona nuncia, Ejusque ad iiiperos tollite gloriam , Quam gentes tenebris tristibus obsitae i . Discant, Quaeque facit mira, habitabilis Extremis regio finibus audiat. 'ι -' Magnus quippe Deus, dignis & omnibus ornari omnigeno carmine laudibus, Idem terribilis, cum medio stetit

270쪽

Divum in concilio , ac voce minaX tonat . Uerum quae populi Numina barbari Sacro thure colunt , non ea Numina , Sed tristes Furiae, quas Stygiis foras Emisit tenebris Tartareum Chaos.

Ille unus Deus est, Qui Iuperas domos , ut Caeli explicuit magna volumina, . Ante Ipsum, solio dum sedet aureo,

Laudum materies ampla perennium, Miro dispositum visitur ordines , . I.

Quod mens nulla potest fingere pulchrius,

Et rerum faeies mille decentium , . Augustisque, adytis undique sanctitas, 'Perstringitque i oculos magnIficentra. iVos, urbes, populis cultaque barbaris, Longe sepositis oppida finibus, au' Delectas gregibus ducite victimas, Sacratisque pedem ponite in atriis, Vosque ante ora Dei sternite cernuosa Casta & vestibulis oscula figite.' Ante Ejus . faciem . sedibus excita omnis terra suis subsiliat, sacros Et consessa Deum concipiat metus. Regnavit Dominus, dicite gentibus, cunctis, dicite, io, regnat jo Deus. ao Terram Ille imperio condidit, ac regiit, Nullae quam,moveant sede sua vices ;Vitas Ille hominum , eriminaque integro Scrutans judicio, nil sinet abditum. P a i Iam Vos certate Deum tollere honoribus, Cultuque eximios debita Nomini Divino officia. & reddite gloriam .

SEARCH

MENU NAVIGATION