장음표시 사용
121쪽
78 LUCRETII rest, dat is, ordim an on man, ariato etiavolens in emen ronden niet vel si ge=yden etrus hebben Ment en versandue verataring egenio fin50vende en vergaande Nerhing Sed qui scriptum ipsum evolverunt, putidum Spinosae siectam, deris . rem sacrarum litterarum impium, et religionis coli. temtorem Lucretio ipso laud meliorem illo prodi h
servant. bylantiam et eorpus aegri e late patfre, mn extemsum ess corporei icim sit confectario, Spiritus nusquam esset nihil fieri posse ni si ex praeiacenti materia:
vel, quod idem eis, nihil posse creari. Omne corpus UO. itim ab alio corpore moΓeri. Imnia Mundi phaenome. na rationibus prsre mechanicis posse explicari. Cosivi.
Beri et id genus alia fere mi inita, profrtiiu apud De. mocriti et Epicuris fatores, apud Lucretium prae et Uis quem qui admodum adolescens evolverem, putabam
profecto subinde, me satyrum quempiam fmiumr eseneme Alphis philosophantem audire, adeo muta ex solo senis externo, era saque imaginatione deducebantur quod genus Philosophos innumeros e miseris locisque defertis credibile es iamdudum confrιxuro fulisse, i Deu ac Natura ratis animalibus Ioquendi scribendique facultatem concessissent. Ipsa enim facile potulissent prolixas res sertim imaginationum concatenationes sue carmine sis smista orarione, ornat et copiose deducer et narrare.
Hoc vero proprie philosophari non eis, sed materialia
Haec Henricus Morus, Theologus et Philosophus inglus in Confutatione Cabbatae Aetopaedonielissaeae T. I. Opp. Philosopli pag. 27, Invocationem Veneris in limine libri primi Lucretii exposuit Gallicis versibus pluribus 'o etsi ingesti0sissima Deshoulieri Tom. a. carminum, editorum ablice Bruxest. 17o8 8 p. 8o imitation de Lucrete, en ga'
122쪽
Amasias fit exprD. De invocatione illa videndus etiam Petrus Victorius, Epistola ad Ioannem Casam Io Clorie , Vir doctissimo T. XXVI. Bibl. seleelae p. 1 4 rectius facturus fuisse videtur Lucretius, si Rationem sive Mentem tanquam Deum in limine poematis' potius, quam Venerem implorasset. Sed Lucretius sensibus plus
quam rationi tribuens, et generationem rerum cupiens exponere, nullum magis physicum numen quam Venerem appellare se posse existimavit. In Lucretium seri pserat olim Velius Longus, cuius commentarii citatia Cliarisio p. 187. edit. Pulsch. iam pridem intercidere. III De editionibus primis peris Lucretiani adeumdus iubinus in praefatione editionis suae cuius iudicium etiam probat Thom Creeth. Prima Lucretii editio est Veronensi H a i 86 fol. per Paulum ridenpergerrassavi ensem de Patavi Allem agnae. Inscribitur De
rerum primordia attira ad Memmium, libri L ad Epicitri mentem scripti. Hanc secuta es Veneta ait. 1 9 per lieodorum de Ragagonibus de Agula. Veneta apud Aldum a Isoo ex Hieron Avanti DVeronensis editione, quae si rarissima atque iteriam Isis. . ad veterum exemplarium fidem castigata et censita ab Andrea Naugeris. Flarentina Pliit Iuniae a. IsII S. cum praefatione et
castigationibus Petri Candidi, qui ex Ioviani Pontani et Mith Marrulli castigatione et Stis Florentinis Lucretium emendatiorem se dare profitetur Marullum vero nimis indulsisse ingenio, graviter conquestus est Petrus Victorius ad Ciceronis lib. XL ad diversos Epist. o. et caligero notis ad Catullum pag. 3. iudice, visus veteνum auctoram ita male ab stilo correctorami maec exstat in Bibl. publica h multos bonos aluores malo Academiae uel traiectinae collata mangonio in Aldina officina per cum ducibus vel tribus Codd. SS. Hieronymum Avantium esse inter-Ea usum se testatur claris. Haver polatos notatum Iano Broishusio campius, quem vide sis ad lib. I. ad Properti II. 7. 6.
V. ult. et in praefatione ad Lucret.
123쪽
s aereptus est, cit Lucretius ab illo audaculo Gra,
Bononiensi cum commentario Io. missa paxs11 fol. apud Ascensium Io Baptista Ditis P .ilippi etiam Beroata praeceptoris sui castigationibus usus ii
suo ad Lucretium commentario varias lectiones e SS. Veneto Hermolai Pomponii Romano, Mantuano Stistiorum et quarto Codri Grammatici Bononiensis, passim advocat, quae excerptae exstant ad calcem editionunt Lucretii Lond. 17I2 4 et Ol. Io Badii Ascensit altera Paris. 1SI4 cum Nicolai B, ratai praefatione. Vicentina, Lambino memorata, et innio, non vidi, neque illam quam Gesnerus in Bibl. Cum coae.
mentariis Petri Aponi impreisam, sed dubius phseripsit.
Rassisensi apud Henr Petri a Is3I 8 a quo curata sit, nescitur: titulus quidem promittit textum ad vero. mim exemplorum fidem. Var. Leci sunt in margine, se ex aliis editionibus. Lugdunenses a I 36 et IS O 8. apud Seb Gryphium, et minore forma anno S 6. SS8. atque anno S64. L
Lambinianae editiones viri doelissimi Dionysi Lambiat qui Codicibus quindecim Stis et Andri Turnebiatque Io Aurati consilio usus, octingenta Lucretii loca restituisse se profitetur, ac primum edidit Lucretium cum commentariis suis Paris as63. 4. deinde sine commenta xiis, cum brevibus tamen scholiis coniectis ad calcem, et emendationibus A, T rnebi Paris is63 ia denique ex tertia recognitione et cum commentariis locupleti0ribus et Vita Lucretii Paris 37o. quae editio recusa est Francoserti a. Is8ῖ. . praeclare profecto de hoc poeta promeritum Lambinum nemo aequus ac peritus lectos negabit, etsi commentariorum molem reprehendit a
124쪽
EDi Troia Es Lib. L. Cap. IV. ginus Rutgersitus IV. r. variariim lectionum. At ille Lambinus ipse in editione anni a S7o iniciuiorem se praebuit Gisanio. Confer quaesoriac Tliomasti librum de plagio litterario f --7.448. Oberti Gifamis ecquitur editio, quam diligenti studio adornavit, adllibitis Codicibus plus quam octo, et editis ante ipsum fere omnibus, Turnebi praecipue atque Lam- bini, tum, quae P. Nannirι i ad Codicem Stum
Vltraiectinum contulerat, quaeque observaverat Cornelius Valerius, i fani Praeceptor, et Antonius Goldiim sanius Anglus. Praemisit et e veteribus libris indieein argumentorum, quae ab Epicuro tractantur, et praeter
Laertii et Ciceronis loca de Epicuri Pliilosophia, et Thmeydidis descriptionem pestilentiae Atticae, quam Lucre-lius libro sexto imitatur, a subiunxit Collectanea sua
sive commentarios in Lucretium ordine litterarum dige- , atque dictionem eius cum primis erudite illustrat tes, et Scioppio quantumvis inimico mirifice probatos. Aniuei p. ISM. 8. et Lugd. Batav. IS9s 8. apud Issant in. Iohannes Sambucus, cui Lucretium suum inscripsit, G, sani copiam fecerat editionis Veronensis, manu Marul li castigatae. Vberiores vero, quos promisit, commentarii insaniani non viderunt lucem. In contextu ipso non semper optimam videtur lectionem amplextis esse, ut observavi collatis te stionibus, quas habeo Codicis antiquissimi Gottorpiensis. Vide sis etiam Bartitii Adversaria lib. o. p. 23s, . seq. et an Fabrum, sed qui nimissili sire passi de Gisanti labore et ingenio iudicat.
Extant etiam plures editiones minore liuius temporis, ut Antueri'. Ii89. 2. Lugd. 7S96. Ia e Turnet, et Lambini recognitione Is 97 I6O6. I 2. 6i I. I 2. p m aphelengium, quam vehementer commendat Basilini au St,
i Eum Lucretii editionem n- ί Vide si lubet quae nor avi Bi- lituin e Adr. Iunii pii lis ob liliotheca ciraeca rub. a. Adse a . servat Thom Crenius . . partu O , animadvers. pag. I7
125쪽
tium T. 3. p. 8L curatamque ait at Lipsio et aliae Amst.
Edidit porro Lucretium Dan Paretis, Gisani vesti
gia tegens Francos . 63I. l. quo anno etiam eius exicon
Lucretianum e Gifanianis sere repetitum. Et editioni Sti.
sionis Opicii et Pauarii carmina subjeeta sunt, de qui
bus supra dictum. O. Nardus Florent qui Flor. 647. . edidit Lucretium cum notis et explanatione paraphrastica, parum seliciter in eo negotio es versatus. A I662. an. Fabii Salmuri edidit Lucretium cuiliemendationibus conjec haris, notisque brevibus, sed en 1. ditis quae editio repetita est Cantabr. 67S. 686. a. etiam Lond. 1717 sed parum emendate In usum Delphini edidit cum interpretatione latina et notis Miciu Mus aris Mo. 4. areum fere et ar dum compilavit, homo parum idoneus ad hoc negotium inide notae eius plinae sunt pudendis hallucinationibus. Cum interpretatione magis latina brevioribus sed disertioribus argumentis, et notis doctioribus philosophi. gis et grammaticis edidit, qui Lucretium totum imbiti .rat Thomas recch, Britannus d xon. 69 p. X et iterum auctioribus notis Lond. i7I6. s. Idem ante Anglico casmine feliciter expresserat Lucretium, cuius tertia editi0 facta est Lond. 1683 8. item emendata et suppleta passim Wis 8. In notis ei subiectis censorem Lucretii agit, eius ebrores refellit, etiam interdumsententiam eius a malignis in pretationibus vindicat. Hic liber ad intelligendas resia Lucretio plurimum prodes , etiam plus editione latina.
Apud Anglos Lucretius splendide expressus typis I 0mdini 17Iet apud Iac Tomson in . et f in qua editione additae sunt Variae e 'hones e SS. collatis a . Heitam, Iac Susio. Munkero et Is Volsi et a Th. Creec,
i Sibi ipse a. I oo finivit vitam tela tonneau p. Io9. it η πρη laqueo propter amores perditos, de traduire Horae en ero ulmi, is fama fuit: ' Bernar Nouve, mais coant reasi, i se pendi
126쪽
item e Commentariis. v. Ael. Erud T. Lsuppl. p. 93. Hanc editionem secutus est Maret rius Lond. ITI I2. qui et in corpore Poetarum Lucretium dedit. a nitore et venustate est editiolaris a74 . . Coustelier in a. o. Ant. Vulpius, qui atavii 1721 8. edidit Lucretium secutus est textum Croechianum, additis tamen variis lectionibus . Giornate de leuerat PItal. T XXXIV. p. 4S9.
Novissima, eaque splendidissima editio est Sueberii
Havercampii, quae Lugd. Bat. 17as. . duobus Voli. adiaest. In ea sunt notae integrae ambini, Gifani T. Fabri, Th. mech, cuius et interpretatio adiuncta est, Is Vossit, item notae selectaelii, tum ipsius et Abr. Preigeri et Var. Leci e M. et edd. plus quam XXV. et indices cupletissimi Praemissae etiam sunt Praefationes et deciacationes superiorum editionum, ut Avantii Aldi,tii, Modii Asceni si Beroaldi Lambini eic et ita Lucretii. rem
Burmannus ad Gratium p. 6. Havercampum, ait, im terdum contra leges metri peccasse. Omitatio hoc opus suum peritioribus non valde probavit Havercampus. In ter omnes editores principatus debetur ambino ei
Creechio, huic ad intelligendum maxime illi etiam ω --ticam rationem. Sed qui has res recte tractare possit, o si fiscipere novam editionem velit ακριβεία ea, quaeli die peritis probatur, et cuius exempla recentioris temporis
habemus magnam laudem parare sibi possit. Sed absit usitata nostris temporibus festinatio, et lucri cupido. IV. Versiones Lucretii plures exstant. Francica prima est Guil de Autis, de qua . r. a Cruce Cenom. Bibl. Gall. p. I 38 sed clarior est versio Mich. arolier, quaeiaris 46So. 8. prodiit, melius 1663. 8. addito L. Laertii francice verso Laudant eam Carolus Sorellus in Bibi Gallica Rotandus Maresus Epp. p. 36 . Patinus In Epp. a Io. Bitantio editis et Iac Costarii Epp. T. L p. 8ar. ut adeo iniquior videatur censura se Capelliani, in Misces liter franciae editis Paris i726. p. 76. et aOI. ubi auct em a vocat
127쪽
vocat 'Antipode de hon fens nec non arvilii Melant.
liter T. I. u. ISo. - Vidit et lucem Metaphrasis versi bus francicis incerti auctoris, a. 677. . Altera nobi lior est prosaria des Coutvres Paris. Ι68y a. et Amst. 16 112. Voli duobus, et ex secundis curi Paris. 7O8. 2 ad iunctis notis novis, quibus priores vel emendantur uel defenduntur. v. Ephemerides liter Paris. 7O9 p. 4εῖ. Dicitur et Pierre Mollere admovisse manum novae in.
taphras, sed eam nondum absolutam Vulcano tradidisse. v. vitam eius . I98. Initium Libri primi versibus Egiuuibus expressum ab Henauu extat in Diario agens Durnal literatre T. IV. p. 4I8 i Valde laudant quidam Italicam Metaphrasi Alexamisi Marchetti Mathem Pros apud Senenses. Specimen eius dedit Leibnitius in Esses de Theodice p. ii s aedita os est Lond. 1717. v. la Roche Bibl. Angi T. Lic gaet de ipso Nigronum in Hist. Script Flor. p. IR et Giornate de linerati raritalia T. XXI. p. 213 f Extat et
Italica versio prosaica aviore Hieron. Franchetia Venae ass9 4 iudice Musseo tamen expositio magis doctrinae Lucretianae quam versio. v. Mais tradultor Italiam p. 62neo vero titulus libri aliud promittit - etr Victorius aioc. Epp. XUL 19. Lucretium politiistinis versibus, ait, expressum esse a Frant Mari IDO. De Anglicanis versionibus Oetenti et Meuni supra iam diximus per occasionem litionis recesilanae Bisgice versibus expresiit Lucretium Ierem. De her, cuius spe. cimen est apud eir. Rabum in Boechsaal an Europea I693. T. II p. 26 I. et 1699 I. p. I. Versito prosaica
Iob de Wit prodii Amst. 17o1 8. Libri sunt divis a
Capita, praemissis algumentis, totique operi praemissae breves animadversiones, quibus praecipui errores Oetaevefelluntur accessit et Carm. Adr. Relandi venustum a poesin Lucretii. V Mn paucis Lucretii locis multum lucis attulit P.
Gusendus in opere de Philosoplsa Epicuri quamqum
128쪽
o Lib. I. Cap. IV 8ς eum subinde reprehendunt illi ipsi, qui eum alias libem
ter sequuntur, ut Creech et des Coutures. Vide tamen Epistolam Ad Preigeri ad Havercampum, in qua dicit Gassendum interdum aliter afferre loca, quam sint in te hi, non e SS. vel emendandi causa sed memoriae lapsu, docto tamen illo et nihil alienum affingente Lucretio. Franc Gacono credat, hi volet, praes ad metaphnGall. Anacr. p. 37 Gassendum singulis diebus mane a
moriter recitasse centuriam versuum e Lucretio.
In Lucretium infinita se notata habere scribit C. Baim thius in Stat T. 3. p. l. Tollius scripserat notas in imcretium Fas 1Oriens tradidit Gerardo de Vries, qui Lucretium commentariis philosophicis illustrare volebat. v. Henninium ad Toli Epp. itiner. p. 77 Isaac V inotas ineditas memorat Graevius f. ad Callim p I74. cuius pater promisit novam editionem ad Catull. p. 2 9. In Masoni Hist Crit lit a. 7i3. . . p. 28 . mediCUS I rus in Anglia, rartarus dicitur molitus esse nux an Lucretii editionem, quae et prodiit Lond. 7i . Vinc Alfarium actute Pros ed. Tatavinum se a. I632. occupatum vidisse commentario Lucretiano, narrat Gabr. Naudaeus Epp. p. steti. Ante hos Luc. Fruterilis dicitur in Lucretium
affecta habuisse, quibus adiuti sint, qui post Lambini 1
illustrare collectaneis tentarunt Lucretium. v. mertii Athen. Belg. . Si8. Val. Andreae ibi Belg 79 Titi Ioannis candimens Commentarii doctiismi commemorantur a Bersaliardino Reatino, Carpensi c. I . annot in varia script . loca Lampad Grut T. a. p. 367. Andrea Riveti notas M. in Luci . laudat Sem alius Gallaeus ad Lactant. II i. Voluit etiam edere o Barboraccastigatum ad M. et edd ven. metaphr. reechii. et suis aliorumque notis v le Clere Bibl. Chois T. XVII. p. et a Sed institutum abiecit, sine iactura magna iterarum, Ut putamus. De Britanni Rich. Erri e promtisis in Lucretium Animadv. v. Act. Ei Ud. 7 16 p. 64. Etiam teX- tum Lucretii vin MSS. contulerat et emendarat Franc.
129쪽
Medites teste P. Victorio Castigῖ poster ad Cicer et g XV 19 ubi et exemplum correctionis e L. I. adfert, quaε in omnes post editiones recepta est. 8S Codices passi eYtant in Bibliothecis ut e Catalogis SS. inpr. dii tefalconi patet duo membranacei in Lei densi inter V6ssianos. Codex antiquissimus est in Bibliotheca Gottorpiensi. Nic. Heriasus in ep. ad Scheferum T. V Syllog. Buria. p. 21. tria se Lucretii exemplaria Vpra annos OO scripta diei evolvisse sed sine magno fruc u Extat et in Bibl. Leid. d. Antu. I 6s cum SS cohata a r. an toti Is Vossio, et ed. Lugd. is76. notata CGfoub6ni manu. VL oetas imitatus est Lucretius lamprimis videtur, e Graecis Homerum et Empedoclem, e latinis Ennium. Lucretii vestigia non puduit legere Virgilium in Getirpi cis neque semper Um vicit aut post se reb luit, ut iudiccat Alexander offaeus, qui loca Lucretii nonnulla cum Virgilianis contulit libro tertio Virgilii triumphantis, a. pite VI. Obscuritatem in Lucretio reprehendit allavi.
cinus. Non opus est monere eruditos, continentitiam
esse inscriptionem Caesenatem, obviam in Aldi Manutii Orthographia p. II9. et Fulvii Ursini imaginibus atque apud Gruterum p. CCCCXXXII 2 laudatamque a Mahil lonio itineris Italici p. a. a Bernardo Mangonio in Chro nologia Caesenae p. 26. T. IX. thesauri Italiae parte VIII. A. Lucretii Hi lorici ac Ponae Conditoris vertissimi, si ob excisen tiam ingenii satu condonata ac Civitati Caesenae, Roman Coloniae deducta in hocsacro monuviditata. Claudant praesens de Lucretio caput hi veisus hiulliani: Amor Tibulle Mars tibi Maro debet, Terentio forcus ovis. Cothurnus olim nemini fatis metiatimi, Horatio fatir et che's. Natura magni uersibus Lucretii Lepore ui Ueo Ilitis.
130쪽
Epigramma cultum, se Rhalio, tali nil Docto Catullo Gabae.
Hos istus inter caeteros locat ales, Oneratissam honorat Nerius.
I. Cattisi aetas. II. Carmina. I. Reperta a Francisco quodam Veronensit. U. Divisio in lituos. U. Ererilones In cum thullo et Propertio in notis. VI cun ustrS. VII. ditiones Catulli maratim illustrati. VN' Hascripta Catullo lucem asserentia. IX. Malea fata timreferuntur Ciris et pervigilium Veneris. X. catula armin deperdita.' Valerius Catullus hi natus esse re litur
β . J I XVIII. claro genere in Sirmione, perii nihil a lacus Benaci in agro Veronensi Sed fusebius in Chronico
Veronae natum amri mat, ut monet asseus in Verona illustr. l. II. princ ubi de Catullo multa et ius vita item ill Rerronico is quis Plin T. I. p. 24. oeta lepidus et prisca suavitate venustus, at salibus admissis passim, quod merito fugias, asperis nimium atque obscoenis. Hinc, veluti a nequitiis, do si nomen tulisse Basilii visus
a Ouantum promis vocant non Epigr. XIIII. suaviter expressiim nudi Catulli odices et ali ii refert Gellius XIX quod inc, XXXVII. . atque cum his Iose pit Aufugu mi animus, croto, liti huc Scaliger Sed nium cum sentet nil Theotin Am nriti Ci- Apulato in pologia et M Hiero nain Catulum Stoicum, quum au-nymo in Chron. I l . Volnus. Alius divit M Antoninus lin pertior teste certe in Ctitulius fuit, cuius in te Capitoli io in Marci ira 3.gium nomen Q. Lucatius atriatus Nam et hum verum nomen a urbanus sives urbi carnis, loc ei titilia erat ut conifat I 'n' mimographus de quo vidundus totaici lib. I. est accedit 'Scholiastes ad Iuvenal. VIII. 8s la ad quem Martialis XII. 7 ίς ad verba travosum reros ut hiis redem tibi, e . Catulse, licti die ni Catuli et ad XIII. O9. Q Ca credam, nisi ego o Catulle. lini Epigramma admaachi