장음표시 사용
121쪽
igitur Corpus esse poterat integrum Quod si per FFF 'intinum Corpus intellexiiset in uia illius olla , etiam veritati opponitur; nam deerat brachium, quod an diapbus Archiepiscopus Beneuentanus dederat annoso a Bernardo Filio Leoduni Comitis Pennarum ab eo in Ecclesia eidem Apostolo Carpineti dedicata in aramaxima collocatum titit coram Pendensi, inrutino, Teati no Ualuensi, re Marsicano Pontilicibus , ut legitur in chron. Carpin. Canilii apud Ilibellium tom. s. col. 86. Insuper aliae Reliquiae eiusdem B. Apostoli reconditae sunt in maiori Ecclesia Cassinensi , quando ab Alexat roPP. II dedicata luit cum assistentia decem Archiepiscoporum, de quadraginta trium Episcoporum ann. IOTI . mense Octobris, vigilantis est Author lib. 3. cap. 3Q. ln- super Desiderius Abbas Cassiaensis Beneuentanus, qui pol Ea niit Victori P. II l. condidit in Altare eiusdem Apostoli cum illius Basilica a Sorano Episcopo eius nutu dicaretur anno io 73. 3. Nonas Ianuarii parten non exiguam Apostolici Corporis in capsa argentea, teste eodem octien lib. 3.ca'. 34. Idem quoque Cassinum habebat alias Reliquias L. Apostoli a Petro Diacono lib. . cap. a I. relatas, quas in Ecclesia rurite pia an Odiri asAbbas condiderat anno I io 3. cum dedicatio fieret. Vn-dd tellimonium Uberti de Monte assi rentis totum integrum Corpus fuisse inuentum iii Ecclesia Inlulae Tyberi. nae, falsitatem redolet apertam, utpote repugnantem veritati tot gestorum per Archiepiscopum, tot Episcopos, d Abbates Praeterea Ne i poli apud o nares
D. Reginae Ordiniso Francisci seruatur pars capitis; Pisis, tum in Metropolitana, tum in aliis Ecclesiis non nulla frustula retinentur. In hac autem Civitate Ben venti potissima parte sumus contenti, nc unquam n e grum Corpus iactauimus.
III. Asserit lybertus GCG Cotium remansisse
Beneuenti Et hoc merum somnium est; quia in insula Liparitana, a qua Beneuentum fuit Corpus translatatum, legitur tantunam odo, Olla per agros fulis dispersa, numquam de cotio sit naeutii. Imo stringens Ubertus . G:r h. O uiui
122쪽
in sui assertione toti lategrum Corpus excepto corio uilla inuentum, magis auget suam falsitatem, quia ly prater, includit repertas fuisse Romae omnes alias partes Corporis Diui Bartholomaei praeter pellem, Menoctri depraesuinpt ib.q. 143. n. . sed hoc repugnat in facto, quia plures Reliquiae venerantur in pluribus Ecclesiis, ut
modo diximus. - IV. Conuincitur Robertus de falsitate. Nam dicit ab HHHJorbone translatum fuisse Sacrum Corpus, c Ipta Vrbe Beneuentana . Eiod si ilatet lagat de Othone II. iam visum ei sub ipso Imperatore factu in hoc non euenisse. Si vero intelligat de Othone III. neque Hic Beneventum deuastauit . Et hoc ostenditur primo ex Leone Onitno, qui nullam facit mentionem armorum in aduen. ta Othonis III ad Urbem Beneuentanam . Secundo, Otho iste venit ad Montem Garganum nudiu pedibus via staturus Basilicam S. Michaelis causa poenitentiae impositae,is visitauit Beneuentum, deseandena Ciuitatem remeauit; chinc accepto Corpore S. Paulini explod lo Beneuentanorum, discessit; dc postea detecta fiat de Beneuentum 'II hobsedit , cumque nihil profecisset ad propria rediit, in itinere mortuus est, ut legitur in Ilierum . arto. S. I. Ex quibus falsa colligitur assertio Robem affirmantis, quod OG Imperator capta Ciuitate, transtulit Corpus Apostoli Romam. Nec assertati ΚΚ laminae graecis latinisque literis scriptae erincunt. Nam de his laminis nullus Author loquitur. Et quatentis reverae inuentae fuissent, illas ab Othone, pia fraude capto, ad fidem suae decepta optanionis positas fuisse dubitare non debemus. Nec inscriptiones,4 lamina istae veritatem adstruunt si verae fuis
sent quia authoritas publica in iis deest, Felis in cap.
causam de probat. num. II. 27 νbifirmat de communi,
O in cap. sanὸ, Iecondo, causa a. urit a legitur si
designant traditoremsuum; non quod in rubrica dicitur, sed quod in corpore scriptum reperitur, illud est tenendum, Mascata. de probat couc laso.vum. IV dc sic ia
nuntiassent Summi LLL Pontifices, dc Archiepiscopi,
123쪽
c uisunt veri iudices reliquiarum, callud praeco, cille ii tabulae , clamas ς a1 V. Agerit Robertus suisse etiam tot trire irium M M corpus B. Paulini Episcopi Nolani. Sed hoc nemo exscriptoribus dixit uiis, nempe ab Othone duo Sacra
Melius fecisset, si veritatem dixisset, quod scilicet sacrum Corpus NN S. Adalberti martyris Episcopi Pran rensis de familia Vrsinorum translatum mis et Ronian ab Othone, te politum anno ioso in Ecclesia eidem Sancto dicata in Insula Tyberina, ut legitur ex Baronio anno Iozo n. s. qui testatur sibonem ex fama illius miraculorum petiisse nes nam, ubi quiescebat, transtillisse Romam Ex qua re fratres S. Francisci, qui hodie incolunt Ecclesiam ipsam, ostendunt anulum in dicito eiusdem Sancti de forsan unum ex illis , quibus deuote Imperator ornauit illius manus, iuxta plum Paroniu=-r. Ex quibus elicitur Robertum fuisse loquutum
cum falso supposito, dc propterea illi nullatenus est credendum, de Luca de Ieruit. disc. O. n. s. Robertus grauissimorum operum Scriptor esse Vossio Segebertum in his, quae veritati proxima sunt imitatus est Tyberis exundatio probatur utique comi a nemine hucusque in hac lectione improbui Script ris fide, & patet accedentibus in Ecclesia Insulae ab aquis ablui sun lamenta ipsius Templi imo loco siti,
ideoque provide inquit ea φιndatio mi modica, quae sum- ciens erat ad Ecclesiolam tunc paruam inuadendam , Quamquam non fuisset magna ex his nimirum quae per Vibem impetum secerunt, quarum meminit Lap-
est exundationem tactum, nec dispersum, sed tale quale abstulit Ocho, neque enim verborum Interpretatio trahi debet in intellectum absurdum, tunc Oberti p
locum explicat Ioannes Seueranus supra relatus pcr sepi vibi, Le
124쪽
ωosia per Theodorum colla ista simul probὰ connexa valuerunt corpus integrum praeseserre, tale asseri potest in quo non deficiunt Reliquiae insignes, potioresque, Concedant igitur liberaliter quantum velint Aduersarii
de supposititio Corpore Apostoli fuisse post Othonis excessiim in Cassino, siue alibi translatas reliquias, quia hoc ipsum aperte indicit non fuisse apud eos in pretio,
quas Apostolo deditissimi non ade6 prodige largiti suiu
sent, si vere a sacro Corpore auulsae fuissent post Othonis excessum .sGGG COMUM. Hoc fuisse apud Beneuentum
relietum ait Robertus, cum idem in visitatione sacri Corporis non apparerer, c quia in asportatione alicuius Corporis Sancti solet aliqua eiusdem particula in alia Ecclesia, vel loco seruari, in hac recenti reperitione Corium prootatum non est in puluerena probabilliter resolutum, unde Praesules illorum temporum saltem sine scrupulo cultum permiserunt & idem Robertus in his, quae vidit respectu reperitionis Bartholomaei, Pauli. ni, ut testis ocularis planam fidem promeretur, de Coriovi accepit testatus est, vel procedit secundum praemissa. Sane non possum verbis cxcqui qualem Mastam-brunt tenax ingenium mihi admirationem concitauerit , quandoquidem Corpore Apostoli orbatis Ciuibus decus omne ex Roberti integerrima enarratione effluxit testan. tis Corium apud eos remansisse a Corpore seiunctum, ob id posteri de toto corpore auem sine nota temeri tatis gloriantur . Et hoc argumento quaestionem pariter definiunt Floriacenses, Marolus Tremensis ex inconcussa Pauli fide deducens in Cassino remansisse Carnes in cineres solutas, Corpus, inquit, in Gallia, cineres carnis inesse Cassini, ex quo Monaci totum Corpus habere gloriati sunt.
ΗHH OTHONE . Huius obiecti definitio prosuit ex his, quae notauimus Othonem II. Beneuentum sanimis, ferroque vastasse, quare Robertus loquens de
Othone,qui capta Ciuitate corpus rastulit,de Othone II
125쪽
intellixisse latendum est. De caeter Beneuentum inditionem Othonis ventile probant quotquot superius retulimus . . Nec opitulatii Othonem non armis milantem, ea
Garganum nudis pedibus perrexisse, quando ex dictis pag. o. constat pariter viribus toxicii uixist a Clatiis , e,
neuentanos, ac Capuanos cum Romanis ad arm νς risi bellaeu 3 ciris in amicitiam contineret, atque a Beneuentanis praepol in os o .
lenti Principi nihil negare audentibus sacrum Paulini depositum accepisse statim , ac libere eidem datum, ut ex Martino probat Collegium Iesultarum, muceus in Noctem.
III OssEDIT. Othonem obsedine Beneuentum certe aliunde , quam ex suspectissimo Othonis loco probare tenentur Aduersarii, inane quippe est tam insignis victoriae unum proferre domesticum Scriptorem, ut vidimus improbatissimum Silures ex nostris solo veritatis studio ductos Othonem ad alia facinora intentum indicentes mendaces arguere is satisfecimus supra. - CKΚΚJ AMIN E. Othonem sine aut heutico signo Corpus S. Bartholomaei a Beneuentanis recepisse m. probabiliter asseritur tam in praesenti,quam pag. 3O. quia non ita facile graues Personae, quae Augustis assistere solent decipiuntur a subditis ex improuiso petita aliqua re, timore, vel reuerentia adactis Cum igitur Robertus testis integerrimus, coaevusque mitetur verisimilitudine, maiorem sibi fidem conciliat, inhaerentque Baronius ac reliqui estque merum suppositum laminas addecipiendum Othonem in ea capsa suisse obclusas, quod nec Ostiensis loco deducitur, sique laminae aptae non sunt dem parere, ut hic praelamum Aduersarii, ad quid illas ad decipiendum Imperatorem anteferre Haec quaestio suppositis de supposito, praesumptis depraesumpto dirimenda non est, sed testibus certis , qui nobis opitu
LLL PONTIFICEs Non video quinam Pontifices iudicauerint illas Beneuentanorum est e reliquias
126쪽
S Bartholomaei, nisi deferre velimus enunciatiuis Bullarum Leonis, a Stephani, quas nihil ponere inesse diximus . Ex Archiepiscopis, primus quatuor fere post is cula, quod Corpus ablatum fuit Arnaldus e locis de spe ctis ait ruisse unum corpus, desinuentum , sanctique Bartholomaei canoni ZZauit, quia ut inquit Tacitus omne ignoti pro magnifico en, gliscit posteritate in liti iussi de ac Incolarum quorundam credulitate, aliqui ex Successoribus pie quidem corpus inesse Beneuentie nunciare maluerunt, quam Incolis apprime gloriantibus contradicere quae nunciatiue, vel nihil certo astruunt,aliis non concurrentibus certis fundamentis, vel pandunt, ut saepe diximus, quod Beneuenti insiit aliqua reliquia inde Accolae totum corpus habere assit
nia venerari cum A auersariis omnes conueniunt, quam
vis dissidere videantur, quod tradant libere Othoni III. petenti relaxatum fuisse, illi autem supponant loco S. Bartholomaei subrogatum, quod falsum aperte euina . citur ex supradictis, latrocinatur os putei marmorei in Coenobio Insulae seruato, in quo antiquissimo monumento ad eam aetatem incisa est Othonis figura cum ea Paulini Episcopi cum Mitrita, ac B. Bartholomaei cum gladio, ex quo manifesta euasit corporum collocatio, Frang. Apol. in fundatque in sua allegatione Apologetica Frangipanius,B-xφη p*g II quod maior es mago, quam oratio, ex eaque induci noto
Card.Pallot.de rium , Idemque Otho si deceptus se agnouisset ob id Be- Irm: lib. r. neuentanis indicto bello, qua fronte, vel alius quisquam ad ea saecula figuras Sanctorum in Ecclesia, quam ipse manibus gestat incidi iussit, vel permisit; quinam Tem plum S. Adalberti, domum exinde S. Bartholomaei denominare ausus fuisse , Cappellis , instaurationibus ornatam, frequentia populorum, stationumque Ili strem, quisnam reddidisset, vel praedicasset Patetque Scriptoribus omnium saeculorum Corpus S. Bartholo
maei in Insula recondi , illudque Paulini admittunt Ad
127쪽
crum Adalberti corpus concedimus Aduersarii, patetque ex eodem Baronio. Is enim ut Ecclesiani redderet illustriorem, instanc talistrati s , Bartholomaei, Paulini, Adalbertique Mucxὲὲ utcstum est
HVius Imperatoris authoritate putant Aduersarii
suam stabilire sententiam. Etenim ille ann. II 67. cum esset magno exercitu in Obsia , ne almae urbis, dicitur volvisse ubi talem remoucre super permanentia Corporis B. Bai tholomaei S aiicti me in edidit, in qua dixit in exorilio: Amrales pro in Pirenua huiusmodi veritate raedecessorum no irarum OO OG Catholicorum re νο- luimus, ct ipsorum annalium 6 libro inuenimus , qualiter Imperator Otho II venerandum coipus sanctis i Apostoli Bartholomaei genetient Romam uetulerit, O in Insula Lycaonia, tumba pi retica gloriosi si colloca utrit Insuper conlirmauit se, quas dixit ab Othone me
maduertenda impoluitque poenam alitὰ dicentibus. Verum epiliola ista se fictitiam esse clare suis verbis demonstrat, utpotec ari facti erroribus scatens Et in la huic Imperatori in hac in sacrosan Ela, quanti uiniquis praeliabit, ierat impius, ex communicatus schisaraticus, Oppida depopulabatur Ecclesias incendebat, Sanctissimum nrtui vicarium Alexandrum III persequebatur odio habebat Beneven mos, quia anno II 67. honorabiliter receperant summum
128쪽
mum Pontificem se eandi unam ab ipso hostiliter insecutum, ut fauores daret Antipapae Sicut scripserunt novimus Cassinensis. σωmualdus Florentinus notati a
Baronio anno IOO a. num. I. Extra quod Imperatori quantumuis pio, in materia sacrarum reliquiarum aliquid diiunire incapacitas obstat iurisdictionis c. I. 96 di. sint. Io dissis L per totam, cap. sol de maior inobed. Et Fridericus hac in re non fuit Author non iudex non testis. Non Author quia non sui ipse translator in praetens asportatione Othoniana . Non iudex , quia vindicatio, ridentificatio sacrarum reliquiarum non
pertinet ad Imperatorem, sed ad Episcopum, qu iucap. cum exeon. Ia de reliquiis, c. Non testis, quin ipse fusi simplex relator narrationis Frisimgensis, cui innititur citando lib. 6. annalium, qui locus erroneus est, ut dixi-
Examinatio autem errorum ipsius epistolae remicit clariorem.
Primus error est asserere dubium suisse super permanentia huius sacri Corporis . Nam si verae erant ait sationes Roberti de Monte, inscriptio in Ecclesia Tyberina, ipse Imperator pluries Romae fuerat, tuam diligentiam commemorat, ad quid amplius dubium ponere Attamen fundamentum riderio exprimitur stabilitum ex lib. annalium lib. 6. qui locus est Frisiimensis
cap. 23. 26. in superioribus confutati. Vnde corruente fundamento suae assertionis assertio ipsa corruat perne cesse est, De Iuca depens disc. 8 I. n. I9. Secundus error est asserere sacrum hoc Corpus vii se Romam translatum ab Othone II quae res in superiori. bus filii pro aperto errore demonstrata PPH Baro. nius pro contraria sententia adductus sub anu Iooo
num. 8 sci ipsit quod manifessi erroris redarguuntis illi, qui ab Othone II id factum esse scripsere. Tertius error est, quod Fridericus assicinat PQ γEcclesiam S. Bartholomaei in Insula Tyberina fuisse exi stente in anno 987.quando certum est fuisse erectam annia a ooo ab Olbosse Iia inhonorca L. Adalberti martyris,
129쪽
ut probat Iaronἰus ipse anno sono num. s. sed. insuper nec comperitur ex ali lii scriptore, es aliquo monimento Othonem donasse s RRRO praedia tulit ipli
Ecclesiae. Qirartus error est . qnod Fridericus allerit ibonem LRomam venisse annos 7 . Quando Paronius memoratus anno Iooo n. . dicit ipsum fuiste defunctum ann.973. Quintus errores asserere, quod Otho II. fuisset coronatus annos 7 . a Leoneant Papa Quando iste erat mortuus anno 963 ut legitur apud ipsum Baronium a . 96 . m. q. Veritas enim huius facti est, quam scripsit Limbertus a Sc naburg apud Peta vium, scilicet Otho nem II fuisse coronatum a Ioanne XIII anno s67 quod etiam comprobatur per bullam ipsius Pontilicis allega tam a Abeo tom. s. concil. col. Iaa 7 registratam inbib io. theca Beneuentana, ubi legitur Ecclesiam Beneuent.1 nam primam inter omnes Regni ornatam titulo At chiepiscopatus, quae bulla fuit expedita anno, 69. POatificatus Ioannis IV. septimo anno Othonis maioris. de secundo anno Othonis minoris in ii Itone et Sextus error est asserere, quod eodem anno 97 Otho II fuit matrimonio iunctus cum eophania Quando certissimum est, ipsum titisse creatum Impera 'torem quatuor annis ante suas nuptias, imo quinque iuxta Suebertum & conuincitur etiam ex aliis apud Illum i s. Discuum Sarnellium in Chronologia Episcopali Beneueηtana
Septimus error est asserere , quod Olb I. uilset mortuus anno 97s. Quando conueniunt grauissimi Authores obiisse anno 97s ut referunt Dirmarui Episcopus Merburgens lib. a. reon Saronius anno 9 3. um . .
Octauus error est asserere, quod Otho II obiit anno 34. quando Dilmarus,4 Baronius, alii scriptores firmant ipsum mortuum fuisse mense Decembris
Nonus, desultimus error est asserere, quod mors Othonis III euenisset anno 17. sui Imperii Q λnduta saris. P
130쪽
saro ius an o pos . n. I. dicit istum vita lanctum anno Imperij. Ex quibus dicendum est, nullius fidei eis: has litteris Friden iob tot mana sestos errores,ec concludendum cum Tatiano in oratione contra Graecos Biblioth. I P. t. I. ubitempori ratio non cohaeret, ibi nec historia quidem vera essepotes. INgeniosissima sanὰ sunt haec argumenta Aduersariorum, quamuis ea latura si veritatis, ut quocum
que oppositionum pondere pressa semper emergat alacrior Plura igitur concurrunt pro veritate constitutionis, quod eadem a Baronio, accollegio Romano PP. Iesui tarum bene visa reperta est integralis ut modo pariter videre est in Archiuiis Castri S. Angeli) nullo vitio, vel mendo notata cum omnibus requisitis , Bulla aurea, subscriptibnibus, omnibusque alijs ad sibi fide comparendam Eadem in his quae conserunt ad existentiam 'sacri Corporis apprime verificatur, tum respectu translationis per Othonem II peractae, tum quia celebris fama ut dicitur id evulgauit, pro qua innumeros Scriptores habemus, qui pariter comprobant hunc cogitasse sacrum pignus in terram suam adducere, nec peregerit vita functus tum quod ad ea tempora obierit Adalbertus miraculis insignis, quodue Otho II sanguinarius, alius mirabilia Mundi appellaretur; ut quatenus aliqua, quae extrinsecus accedunt, apud Baronium, vel quos dam Recentiores non satis probata sint, hoc Aduersa rijs anteponimus, Fridericum non fuisse nec historicum, nec Annalistam, de nihil de his asseruisse, praeterquam ex magni Frisingensis fide citato eiusdem lib.6. Anna lium, eius verbis fideliter quidem transcriptis , qui testis fere coaevus, S ad ea tempora historicorum Princeps,est caeteris anteferendus, ct constitutio cum nitatur in au .ctore perspicuo, non temere quidem lata censenda est; In qua recte dicitur dubietatem si apud homines, quia
veritas semper suos habuit obtrectatores, Beneuentanique ne Cives fuisse profugos direptosque, sacroque