Francisci Dini aduocati Dissertatio historico-critica de translatione, & collocatione corporis S. Bartholomaei Apostoli Romae in Insula Lycaonia seu Vindiciae Breuiarij Romani aduersus dissertationes episcopi Mascambruni, ..

발행: 1700년

분량: 146페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

111쪽

sent,is ex hoc motivo postea Beneuentanos adortus imparatos Vrbinaccepit, spoliauit, incendit, reliquias D. Bartholomaei asportauit, qui scriptores sunt GSedus a Viterbo in anno ii 88. Otarius Corrad. III. Triderici I. Martinus Tolonus in anno I 8 . Flavius Blοη-dus, Petrus de Natalibus, Iacobus Philippus B Vome sis, Io Baptisti Egnatius Carolus Sigonius Ioannesa aucterius, Qui scripserunt in saeculo XIV dc ala moderniores post ipsos. Etenim in dandalide historiis ea praecipue attendenda ea regula, ut scilicet dignoscatur quis iuerit criptorum antesignanus; nam error unius caederos Omnes labefactat, ut scripsit de I ubeis Proin . fidei in urbe apud Matiam de Cano sanctar. p. cap. 23. n. S. o. E contra vero in historiis illa in tenenda regula, ut S fides detur scrintorious, qui prope euentum scripsere, idem ibidemn.ῖo ubi maxim id procedere notatur, si sint plures concordes: Vnd nullatenus est landum dictis Fri ingensis, qui erronee scripsit, ut visum est, post Iso. annos vel aliis Scriptoribus, qui rulum sunt sequuti. Ideni , Mattaloc. cit. n. az . in ne, sed

fides ex hismet duabus regulis erit praestanda Leoni IT Oniensi, qui scripsit circa annum O87. Γ, a. pis re

pore cum ingenti classe Calabriam cum Saraceli ru-caturus aduenit, sed diuina permissione superatus ab illis, vix euadere potuit. Quorsum igitur somniauit FG m. gensis, illiusque sectatores, quod uittiterit Beneuento inflictum Nec Osiensis ipse atrii i. unius scriptor, prope tempora huius belli aliquid de direptione Beneventana dicit. Imo ex notatis ab ipso cardinat O utens habetur, quod Otho II post fugam ex isto bello in Ciui. talem Capuae se recepit, di gratissimi rependit mortem V V Landulfi Principis Beneuentani, cistenulfi eius fratris in acie defunctorum, nam firmauit Principatum Beneuentanum Aloarae viduae, &filio illius Lande nullo. Igitur Otho post bellum fuit Beneuentanis benevolus, non indignatus. Insupet eodem tempore in Ciuitate

Capuae mense Novcmbris ιγ 3. donauit Coenobio Sanctae sophiae

112쪽

Sophiae Beneuenti existenti quandam Curtem cum Es clesia B. Maris Virginis , ut ex illius diplomate apudVghellium in Ital.sac. tom. 8 co I 62. ex solo motivo ela presso, pro Domini amore suaeque animae remedio, quod fieri non potuismet Ciuitate deuastata. Et ipse XX Suebertus memorans Othonisu copias, ad annum 98o. Romanos hac occasione victos obseruat, de de Beneuenistanis nihil dicit. Sed nec reuera Romani hoc in praelio defecerunt; nam ipse Sistebertus dicit, quod in eo bello omnes Romanorum copiae interfectae fuerunt. Verius tamen cum Baronio ad annum 983. dicendum est Otho nem II in hoc praelio desecisse ob peccatum, quod Mes. burgensem Ecclesiam Sancti Laurentii Episcopali digniatate priuauit, pugnante contra ipsum S. Laurentio, ut scripsit ipse Laronius loc cit .9.INconcussa quaedam fundamenta in superioribus lata agnouerunt quidem, sed ingeniosis argumentis prae . vertere conati sunt Aduersarii, quae ex supradictis facile

corruunt.

sententiam Beneuentanorun nullo stabili niti fundamento ex conquesitis suspectissimarum Bullarum,&Ostiensis auctoritat bus nullam penitus oriri probationem, quaeque imposterum producentur eodem iure pr scribimus, quia si vera, germana essent, producta iam fuissent in quatuor dissertationibus reuolutis Archiis vi)s, excussisque Bibliothecis totoque nixu praepotentum Aduersariorum conflatis .

OO OTHO Episcopus Frisingensis ex Germanis pure, simpliciter non gratiam Romanorum quorum causam procul habuit, sed veritatem in grauissismo opere exquisiuisse apparet, cum non esset testis ocularis traditione id tutius comprobari asserere potuit Quin imo haec eadem traditio inconcussa mansit usque ad tempora Gonredi, ac Poloni, cinscriptionibus, imaginibus rei a te vestigij notorium facientibus verificata crebuit. Nec Romani censendi sunt adco gloriae cupidi, uti a

113쪽

H salsa prbueris pingant cum in eorum Ciuitate Reliis

quiarum magis insignium opulentissima intrabit in undi afferuentur 4eaeu uani maxinici loriam valuerant Pretu, sissimum Apolloli Corpus eorum Basilicam continuisse, quo ablatone illa uitas tanto decore viduua diceretur, &nocles ut diximus .il ibi qui ea diruta ad

maiorem dolorem inurendum Corpus lubstulerunt, non adeo superbirent conuo a ui, ad si nullationes, Otho nem III illusum. leuictumque ostentantes Et fatentur

omnes Canoni faeliandum traditionibus QEcclalia in iisdem innititur, qu aliquid aliud accedat habere vim probationis in anc qui planum est. indauimus indissertatione Apolog tica aduersus Cl. P. Danielem Pa-pebrochium pro comprobanda veritate, integritate actorum S. Venantu, anctique ei et ij, a Ociorum; Romanorum traditio ei pariter ab Ecclesiis probara Scriptoribus fere omnium saeculorum verit ata, sustuliare signis, de quibus egimus, nec dissentit Orne ius Flandi panius ad tens longa. O tenax populi nemoriam Frant Apolo . veritate habemur, inplaim 27. Wic'D'scit generatio

in falsum inuenitur, quod uni t si icunt, o indicium po pag. 46. ruis. tuli nunquam contempti H BARO. O. Baronius visa Tyberina inscriptione, eaque non latis perpensa tribuit translationem Othonta Il, verum in Martyrologi cuna opinione Om, munissima pertransitit, cibo moneat depositium allatum ceu liquide constare profitetur, satis diximus Othonem II illud transtulisse,a II vero in Insula collo-

constat ex innumeris Scriptorious , ipsisque Regni Chr iustis superius p i ad a uelatis quod Omiserunt Seg herius Lupus, dcc cum non scripserint de omnibus. consulto is pluribus hoc reiicit undamentum idem Frangipantusci de vis huius argumenti superius nobis retorta est in Aduertarios iidemque oblidionem Othonis III deceptii Praebbyterio, ac ipsius depulsio-

114쪽

nem e Beneuento silentio praeterierunt, nec aliunde quam fictilio Ostiensis loco probari potest. RR s UACIBUS. Astipulatur aeque auctori tas grauissimorum Scriptorum, Roberti, Goffcedi, Martini, Naucleri , Egnatii, Tondi, latinae, Sigonii, Baronii, reliquorumque innumerabilium, quos nullo sudio praeter veritatis haec exscripsisse credendum est; dum his conueniunt testimonia Chronicorum Regni, ut plane factum ubique notorium sit. Haec autem Auctorum caterua minus vere inniti asseritur in dicto Frisingensis: horum plerique moram egerunt in Urbe, is signis, tabeIis, accessu populorum, scientia ibidem praesiden

tium Pontificum, miraculisque, nec relata veterum auctoritate hoc ipsum asseruerunt,4 abillonius probans indubitatam translationem Corporis S. Benedicti plurimum defert extraneis, sique bis faueant νuanimi conseu.su mediae aetatis, probique auctores, conferunt Regulae ab Aduersariis praefinitar - credendum est Scriptoribus cunetlures contesessunt; sandum historiis ab Ecclesia probatis, itura in proposito affert Frangipanius superitis

laudatus.

Et miror ab Aduersariis adeo facile in leue habitam Episcopi Frisingensis fidem supra omnes sui temporis historicos integritate laudatissinii, quem insignem doctrina, nobilitate dicit Bellar minus, Herrigi Imperatoris Nepotem, aliorum operum probatissimum auctorem - tu chronicis tesse Enea Silvio, qui Di pius Pontifex, veritatis usque legem seruauit, quamuis ederici Patri se aet, non tamen cognati obniterit veritati. Nec potest alia assignari ratio quare tot celeberriami Scriptores magis Frisingensi, quam Ostiensi subscripserint, nisi quod non sit credendum auctori eiusdem Prouinciae , ut dicunt Aduersarit -- in ea re aliquo pacti, interessati, vel quod in antiquior Codice haec opinio non reperiretur exscripta, quam si vidissent antiqui, vel proscripsissent, vel probassent Et ne dum minime erifi

cantur et tiare ab Advorsariis Frisiasqnsi tributi, qui L

115쪽

potius lectiones omnino verisimiles sunz, clim a coaevis potucri accipςrς SS FIDES. Si est credendum Scriptoribus, qui

prope euentum scripsere , niaxime si sim plures conicordes, actum est de iuribus Beneuentanorum, quintilium

praeter unicum, supposititium Ostiens locum protu .letunt, qui obiit anno iii 6, sit post Iam annosi translatione Sacri Corporis, ad quae tempora florebat Frisin ensis anno I 38 Episcopus nominatus sed nos

loco coaevi Scriptoris habemus traditionem Romanorum hucusque incorruptam, Marmoreum os putei, in quo Figurae Othonis, ac B. Bartholomaei in eo tempore incisae adlata capparent, quod apud graues Viros, ovibus ostensum est os putei est patens, irrefragabile huius historicae veritatis undamentum. Insuper stant loco testis coaevi carmina Cappellae S. Bartholomaei rudi metro antiquorum temporum e scripta suppleturquo huius defectus perantiquis rei signis, ac magno numero Scriptorum, qui nonnisi ex antiquissimis monumentis hoc ip sum didicerunt. TT OSTIENSI. Haec excripsisSexl annuna mihi non patet, imo lectionem in sequioribus saeculis attextam probabile duximus.

V v AVRVLPIIUM. Hunc cecidisse cum Ro. manis adhuc non satis liquet, sique liberaliter concedendum est, id magis probabiliter euenire putamus dum Beneuentant sugam arripiendo hostes facere audaciores; sique Otho transtulit Principatum in Landentillam, eodemque anno , ut credit glienius 'largitus est Monasterio S. Sophiae quamdam Curtem cum Ecclesia, hoc ipsum proburret Ciuitatem e pugnatam fuisse, de in ipsius ditionem accessisse, d cum Laiaden ulphus longὰ absens fuerit a pugna Othonis indulgentia ad regimen

euectus est, in desertores et Beneuentanos a nullo genere iniuriarum temperauit.

XX SEGEBERTUS non omnia retulit iuxta temporum seriem, recensuit illum Othonis II dc quae . dam omisit, quae nostrae fauent sententiae, sicut omnia, ouae illum Aduersariorum fundare potuissent.

116쪽

DISSE VATIONIS ATINAE.

et litur insicriptio Ecclesiae

oberinae IN scriptio ista, in qua dicitur in memorata Ecclesia

requiescere Corpus Diui Battholomaei, Paulini, non legitur ibi facta aliqua YY authoritate publica:

sed solum tempore Paschatis Papae, anno Dominica incarnationis III 3 indictione 7 mense Aprilis die . Vnde nullius est fidei, Tignat tom. consula. a. num. 2I. Sc dicendu invenit, fuisse factam ab aliqua persona priuata seu Rectore illius Ecclesiae, qui nullam adstringit fidem in hac materia, utpote concernentem laudem suae Eccle'siae Farin de testib. q. 6o. n. 73 iste enim erifimile est, quod potuit scribere sub illa falsa populari Romanorum voce , sub qua scripsit deceptus Fri gensis, ut in praecedenti g. vidimus. Et hoc est adeo verum, ut de ea inscriptio ne tamquam fide vacua, ZZ nullus Author meminerit. Et nec ridericus Imperator in suis litteris datis anno I 167. quatenus verae essent, ut dicemus infra g. 8 )quidquam de ista inscriptione dixit. Nec Goffredus a Vi- terbo, nec Martinus Polonus, nec Egnatius nec Platina, nec Seonias, nec Nauclerus, nec alii Recentiores, qui potius contrariantur ipsi inscriptioni mam firmarunt transitationem fuisse factam ab Othone II. non vero ab Othone III ut cantat inscriptio in quam aequivocationem Laronius ipse in notis ad Martyrologium sub dieas Augusti lapsus fuit. Accedit quod Cardinalis AAA Ostiensis,

qui eo tempore Roma versabatur, & scripserat contrarium , ut supra visum est num. I, suam emendasset sententiam , vel Papae retulisset. Nec si vera fuisset inscriptio

ipsa ilBBJ Soggerio Abbas S. Dionysii nouennio post,

117쪽

- anno Irra Roma Beneuentum venisset ad cor- nsecrationes Ecclesiarum, reliquiarum inuentariam

et ficti, seripsere, de hac inscriptione ver ilum fecerunt. Et tot Scripto ς RQ φ.β S ' ea

scire noluissent veritatem huius inscriptionis, di am

in erat .vel Quod erat fictitia,' nullius iaci i

s cc ui insens est, de super facto aliquo iiiiij hetinendacium indicit, arm de te

nu, inam ad iaccocium de hac re reterat nihilominusine authoritate loquitur, nec illi credendum est De donat. di c. St. num a I. Et adeo verum est in Ur Vinionem stam fuisset factam sub errone vulgi credulita-

hu ζα salsa in ἘEE indictione, etenim anno rebat indictio xta nam Cruccomus refert re-- u i corpores SS. Pontiani Eusebii. aliorum Romae anno ior sub indictione qηint

inari Ecclesiae lucis in facient Principis ad pandendam

rei memoriam facta est publica' 2 in otisum ex pluribus ait Frangi panius, quid

' i hII de uteriptionibus Sepulcralibus,quae

oalam incisam, onus contrariuiri probanti l . uetur' duersarios in clare docet angipaniit -- ι

118쪽

adhibenda, nam sp ice apparet Aducit notorium ' bilicinputandum videtor eidem de cuius praeiudicio agitur, cum non contra dixerit 3 huic serme nec Ostiensis coaeutis, nec alius ex Beneuentanis contradixit, modo post quatuor saecula ipsam ad crisim reuocare est Aduersariorum inane diffugium, quia cum sit antiqua per se ipsam sudefendit. ZZy VLIVS Habemus antiqua monumenta in Ecclesia Tyberina, nimirum duo carmina in superliminari Ecclesiae, quae 3 oo fere ab hinc annis in superliminari eodem rudi marmore expressa sunt, nimirum quae domus ista gerit , spignora noscere quaeris Corpora Faulini sim credas Bartholomai Qui caractheres cum antiqui videantur apparet inscriptionem , te notitiam utpote verissimam fuisse pariter in alijs lapidibus expressam Illam cum nomine Paschalis vidisse testantur Baronius, Oldouinus, Collegium Iesu ita rum,Spondanus,ut diximus Nec Federicus, nec Goffredus, nec Sigonius, aliique solent de inscriptionibus memoriam retineres, sed cum translationi Othonianae subscripserint, vel ex hoc, vel alio patenti, veterique monumento hoc ipsum didicerunt, tribuentes asportationem Sacri Corporis Othoni II. cum Inscriptio loquatur de collocatione, quam ab Othone III peractamia, lam est, probatque Baronius in Martyrologio AAA OSTIENSIS . Non probatur anno III Deseripi .geel suς ζ post moram egisse in Urbe Leonem Ostiensem

in Leon.deVi quem ad annum II IO. ait obiisse Bellar minus, Squam,m illus si vis Marus probet excessiissse humanis anno IIIs plures tamen hunc confundunt cum Leone Monacho Cassineno tWJ V in Eb si quis iit ab eodem Paschale Cardinalsis re nunciatus, oc quatenus Mari opinioni sub ictabamus, eo non ita secile in eam sententiam attraxisset Paschalem de his infructillimum, qui fere coaluus suit, vel a coaevis exce-Dit,4 celebrato Beneuenti Concilio gnatis hierat sacras

reliquias ad Urbem aduectas Nec Leo a fictans Pro-

119쪽

vinclae,ac Abbatiae gloriam Reliquiis supposititii corporis

apud suos illustrioris, ut diximus fidem sibi conciuali et, cum nullam pariter fidem eidem detulerint Scriptores sequiorum saeculorum dc quamuis recentissimi Regius, Ferrarius Leonis opinionem reserant, vel rem dubiam

faciunt vel potius nostrae sententiae inhaerere videntur . Et retorqueo argumentum Oiliensis vidit praecitatam iri striptionem, nec Pontificem admonuit, quamuis Optime compertum sibi ii et gloriae tuor uim Monasterii, Chronicique Cassientisi utamur Osticere monumen. tum marmore expresiuim, quare potius illud p r ibisse censendum esset, descontrariam enarrationem de Otho

nis deceptione deinde superadditam mille. BIB s; GGERU Vs. De loco',uggeri satis diximus Pag 67.

CCC TEsTIsa procedere posset si Scriptor ille

reserendi omnes Ecclcsiarum inscriptiones onus assumpsis et hac enim non relata aliquod confictio itis e manaias et in litium, nili ab alijs, probitque vetati caretur, vulgatum et aurisperitorum argumentum validuin actar- ruat lue, quale est nostrum , non auic in negative quale est Aduersariorum.

danus se faciunt leue socia..ires Inscripti incisa sit iii antiquo marmore Ecclesiae, ut pariter illa duo carmina superius relata quae poli atrii in Durationes adhuc manent, cum excudi inetro, dc qualitate caraci herum satis liqueat de antiquitate. O Oinum, ac reliquiis temere loqui dicendum non est,ea enim qui in facic in Principis , Populique apponuntur, Onanc in maclimationen excludunt, totorium pariunt.

ELE INMICTIO L. Ingens est quae lio, nec

adhuc definita int. Annalistas de ratione temporum, δε- dictionumque o peritissimus Mabi non uis inquit non esse subtiliter inhaerendum in laui indictionis vitio, Pontilicesvsos fuisse diuersa indict. Onc, is laede legio Q. Mabit. lib. s. pro ii authentico diplomate Innocruti III. Ud umor a I,

Archim extat cum plumbo babetur indictio . pro o. sique

120쪽

sique irsimilibus inhaerere quis voluerit, facilia plurima

barbatae aetatis subuertet.

DISSERTATIONIS LATINAE

Idiicitur testimonium Roberti

de Monte

Nilior iste perduxit chronicon Sigiberti usque adanis

num I 2IO quo tempore vixit δε sub anno 11 7 refert inundatione Iberis secta non modica Minae, inquadam Insula eiusdem fluminis in Ecclesiola antiqua inuentum in quodamsarcophago corpus D. Bartholomae Apostoli totum tegrum , excepto Corio, quod remansit Beneuenti, quando Otho Imperator, capta eadem Civitate , Corpus praei ti OIlosi transtulit Romam, sicas tabula aereae demon Irant scriptae literis Gracis, oe Latinis, quae reperta fuerunt iucorpore Apostoli: Repertumque es etiam in eadem Ecclesia

corpus S. Paulini lani Episcopi. Quae quidem narratio, ut suspectae fidei sit, sussicit, quod sit facta a discipulo Sigiberti; discipulus enim, qui a discendo dicitur, quae

didicit eructat. Nihilominus scatet tot erroribus, quot sunt eius dicta. Quod ut videatur . . I. Dicit euenisse inundationem permastimam Ty- heris dicto anno 137. tamen Iacobus Philippus in Chronicis, de Micliae Zanusius in Romana historia, qui numerant diligentissime omnes inundationes Tyberis, de ista nullum faciunt verbum; sic vera non fuit. II. Elicitur intergiversabilis falsitas, quod nempe inuentumsuit Corpus totum integrum Rehugnat enim hoc omnium scribentium sensu communiter recepto, qui firmant in Insula Liparitana omnia illius ossa fuisse ab racenis dispersa, a Theodoro Monacho per miraculum admonito, collecta, ut dictum est num. i. Quomodo igitur

SEARCH

MENU NAVIGATION