장음표시 사용
91쪽
seruntur benedixisse Israel ii, qui in monte Ga letim consistebant dicentes e senedictus qui facit volunt tem Domini , ct vox audiebatur per plana cam porum, ubi populus adstabat, ct innuebatur ei ut diceret: fiat, flat. Contra vero Ruben & Gad &reliqui cum eis in monte Gebal stantes Hebant:
Maleaecias qui non facit omnia . quae scripta s t iaso libro, & respondebat omnis populus: fiat, fiat.
Interpretatur autem fiat Amen . Nam voces cduobus montibus istae resonabant . Garizim
etiam interpretatur ' ct mons liseratus, ct concisio
inco tuerint, ut qui ad radices erat po- appellatos, censeremus r sed quid pulus responderet hominibus sex umquam haec tradidit Θ Quid quod in vertice clamantibus. Porro cum mons quidam e regione Ierichuntis libellus hic EPIPHANII media hac ip- situs .abaris dicitur a IosEPHo lib. sa de situ montium Garietim &Ge- 4. e. 8. g. s. p CERHARDUS MERCA bal disputatione deficiat, ne liquet TVR utramque sententiam conci quidem utrum S. Doctor etiam , liandam putavit, quod arbitraba- alia pro sua sententia proposuerit tur facile fieri posse , si Garizim argumenta in iis , quae desideran- fuerit tractus montium ad urbem tur , desideranda. Verum cum in Hai, ipsam quoque Ierichunta Panario illud unum proponat, extensus ab urbe Sichinia. Stanempe ita esse scriptum in Deute- hoc utpote nullo legitimo testironomio , oe lib. Iesu 2 ave, hoc monio comprobatum facile Mjici- ipsum pro potissimo argumento tur. Quin etiam, stOLANDO,NNA- habuisse ' iure & merito conjice- sio adnotantibus , cum ipsis sacris re licet. Sed eius Sententia ad- Litteris Gen. I a. minime CONUE
hue probabilis videri posset ubi ni re posse videtur . quis probabiliter , S legitime , cr) Apud s. HIERONYMUM in di-
testaretur , duos montes Gari- bio , quem ex PHILONE, N ORI- aim, & duos montcs Gebal fui si CENE .concinnavit, de interpreta- se in Palaestina, tunc enim alios tione Hominum Ilibraicomm Oc. ad Ierichunta suo nomine ita di- Garigina sonat: divisio, e advena: uos, alios vero ad Sichimam fuis- accola . sive advena ejuI a abs ij se , .& sic Samaritanorum errore siones Sc. Diqjtigod by Cooste
92쪽
DE X I L G E MN l S. φνDeolatus eorum. Quidam Vero putaverunt , qui non diligenter Divinas scrutati sunt litteras, maxime qui de Samaritanis oriuntur , ne sorte Garizim
non sit, qui adjacet Sicimis, quae Sicima dc Sichem
dicitur, habens ex adverso Sichar ' urbem Samaritarum, in quam ingressus est Dominus, unde Samaritana illa mulier egressa invenit eum sedentem apud puteum Τ . Nunc avis
de locis; acrae Scripturae, quisquis ille sit EusEBIUs , aut HIERONYΜUS IPorro Samaritani arbitrantur hos
duos montes s Gebal & Garizim Jinter 'leapolim esse, sed vehementer errant, plurimum enim inter se distant, nee possunt invicem benedicentium , sive maledicentiu inter se audiri voces, quod Scν
tem , ubi dictum est , Golgol, sive Galgal locum eme iuxta Iericho subdit: Errant igitur Samaritani, qui juxta Neapolim Garizim O Gebal montes ostendere volunt, quum illos juxta Galgal esse Ser plura testetur. a) Itaque urbem Sichar a Sichem distinguebat EPIPHANIUs. Sed Auctor de locis sacrae Scripturae non Sichar,sed Sichem ab urbe Nea poli distinguit in vocibus Λου γ , Συχέμ , & Taρέζινθος, ubique Sichem prope Neapolim esse docens . Non uni antiquae urbi contigit primo suo loco moveri,
hinc parte urbis Iapsia temporis pereunte , & illinc novis aedificiis urbem augentibus, ita ut i urbana in urbem transierint , &urbs 1liburbanus locus sit factus. Contigitne hoc fortassis & Sichem, ita ut tandem, quum Neapolis diceretur , ab antiquo suo loco dis aret p Porro quid si antiquius nomen esset Sichem, quam Sichar, & l cus ille eo nomine fuisset dicendus , licet alii & Sichar eum di-Cerent nomine, quod urbis p tius Neapolis proprium erat ρ Sed est, qui velit ipsani Sichem ab Hebraeis dictam fuisse Sichar vel ex communi dialecto , cui frequenti Gsmum est immutare Litteras, velut nomine, quod mendacium, mer cenarius, aliaque hujusmodi sonare potest, Samaritanis illuderent. Vide MCHTpoOTUM Di . chorog. &Geap. q. s. q. N RELANDUM in I. par.
Diis Misceli. Dus 3. O lib. 3. de bibus, in micis Palaestinae Oe.
3 M. S. IOANNIS cap. q. ubi S. EPIPHAMUM legisse constat S char Disi tiros by Corale
93쪽
ss s. E P I P H AN I Us latur , civitas opulentissima Palaestinorum. Τune autem Samaria dicebatur ', atque Judaea . Samaria autem quoniam mons ipse naturaliter cujusdam Somer vocabatur: filium autem habuit iste Samo.
ron , & dictus est mons Somar, S hinc nominis
hujus appellatio consecuta est: maxime vero roborata per adVentum eorum, quos ad colendum terras illas Rex Assyrius destinavit. Τ . Nam quando captivitas accidit Judaeorum, convenerunt Seniores Israel, qui erant tunc in Babylone cum
Hesdra Sacerdote , & qui vocabantur Consiliarii, aliique Senes, ct oraverunt Assyriorum Regem, ut habitatores mitteret in Iudaeam , neis
terraehar aut sychar quam lectionem Gr. Cod. , Surus, Arabs, Vulgata Sc. comprobant reclamante licet .HIERONYMO loco descripto p. Sy. nec non q. in Gen. cap. qy. ubi alte Hebraic8 Sichem dicitur, ut 'oannes quoque Evangelista testatur, licet vitiose, ut Sichar legatur , error inolevit. ci) Idipsum docet EPIPHANIUS in Pam. lib. 3. pag. IosF.,est IO68.
r) Incipit hic longa a propos,
ta oratione digressio . in qua multa narrantur de Samaritanis, quae exstant etiam in libris adviemus haereses , interdum , ut videtur, ipsis verbis exposita. V. Haeresim 8. g. 8. pag. 22. Ea solum , in quibus liber hie cum illis non convenit , adnotabo.
hunc Regem proprio nomine appellat . In .Panario Nabuchodono-iorem vocat , sed constat ex q. Reg. c. I 7. Salmanasarum fuisse, qui TOBIAA C. I. apud LXX. Ene- messar dicitur , Salmon autem ,
prout aliqui putant, licet dissicile
τλs Thesaur. Orib. Fid. l. I. c. 33. tibi de Samaritanis loquenS EPIPΗΑ-N1υM fere ad litteram tacito nomine describit. Verum quid si quis
velit nomen Nabuchodonosor filis. se omnibus Assyriis Regibus commune , ut nomen Pharao Regibus Aegyptiis λ Enimvero treS occurrunt Assyrii Reges eo nomine appellati, quorum unusquisq; aliud quoque peculiare nomen habet. Diuitiaco by Corale
94쪽
terra luxurians sine cultore deficeret. Qui suscipiens eorum salubre consilium direxit ad inha bitandum in locis illis gentes quatuor, id est: Cu-Η a daeos , :
. in Samariam habitatores misisse ipsorum Israelitarum consilio, quos in Babylonem captivos adduxerat, nescio an sit verisimile , licet EPI- pMANIUs id ipsum repetat in Pana ris h. 8. f. 8. Libro q. Regum cap. a . ubi eadem narratur historia .
nulla est huius consilii mentio ;&quidem apud Assyrios Reges familiare fuisse videtur , quos sibi subiciebant populos in alienam re gionem mitterer ita enim etiam Teglathphalassar populos Damasci incolas in Iberiam misit & Albaniam , ut discimus ex q. Re . c. I 6. vers. p. idemque fuit, qui Ruben&Gad, dimidiamque Tribum Manasse, & Nephthalim alio transtulit
Reg. q. cap. I S. vers. 29. & Paral. I. cap. S. Pers. 26. Salmanasar autem non solum Cuthaeis aliisque barbaris Samariam habitandam tradidit Rex. q. cap. II. vers. 2 q. sed etiam Samaritanos iam hinc deportaverat in suas terras Rex. q.
c. I T. N.6. S cap. 18. .. II. Consulendus est etiam AΜOs c. s. vers.
. & apud Prophetas tum Iudaeis, tum ceteris gentibus non semel occurrit minatio deportationis in alienam regionem. Ρorro notes velim in Samariam deductos populos ex iis, quos nuper Rex sibi subiecerat, fuisse, conici non temere ex lib. q. Regum cap. I 8. V. 34. & in alienas sedes migrare eoS voluisse videri eadem de caussa , qua alio translati fuerant Israelitae , ne scilicet novas res facile
P. I 77. quinimmo ob id ipsum vi
detur gentes non ex uno tantum
loco deductas in Samariam fuisse, sed ex pluribus, easque sermone non solum , sed etiam religione diversas. Hoc autem minime ob-ficit, quin credamus barbaros imis Samariam deductos fuisse,nh etiam terra illa sine cultoribus sterilis fieret,quod docet EPIPHANIUs cum sacris Litteris concinens, quae remita exponunt Rex. c. I 7. vers. 2
Adduxit Rex Asfγriorum de BabFlone , O de Cutha , O collocavit eos in civitatibus Samariae pro μliis Israel, qui possederuut Sam νiam , O babitaverunt in urbibus ejus. SULPICIUs nupRUs Hist. s erae lib. I. in Ed. Hornii c. 86. Salinanasarum Assyrios in hostAifolo , nempe Samariae , ad custodiam posuisse , narrat. Utuntur ea dem phrasi alii tum ex Latinis, tum ex Graecis Scriptoribus. Scilicet idem fuerat Barbarorum coloniam ad incolendam Samariam mittere, ac mittere ad custodiam. Dissitired by Corale
95쪽
daeos , dc Cuthaeos, & seppharaeos, & Anago. gavaeos , ' qui ascendentes Idola sua secum, quae
tunc unaquaeque gens apud se coluerat, adtulerunt. Cum venissent autem, S residissent in terra Israel , vocati sunt Samaritani, propter quod Samaritanus cuHos interpretatur , custodiebant enim terram Israel . Postea vero leones , pardi, S ursi consurgentes in eos corrumpebant multitudi-
i Cuthaeos, &Cudaeos una eamdemque gentem fuisse censet PETAurus in EPIPHANIUM , qui ia Panario quoque eos distinguit. Distinguit autem etiam ANASTA-sIus Sinaita quaest. 6s. sed certe nostrum librum prae manibus ha
TUS autem, qui primus, sed tantum Latine, ANAsTAsIUM edidit, habet Cutthiaeos, Catthiaeos, quod quidem ex fide alicujus Codicis fecisse censerem, nisi ea versio aliis etiam multis scateret mendis, si ex Graeco Codice , certe ex Cod. inprimis mendoso derivatis. ca) In Graec. textu ANASTASII ex
Mus t dc NICETAs Thes Orth. Fidei lib. I. c. 33. qui certe eum Panarii Iocum ante oculos habebat, scri-FutS pba eraeos, si fides versioni, quae est in Lugd. Bibl. PP. &c. Noster autem Cod. habet denbaraeos. Non est dubium hos populos eos esse, quos LXX. q. Reg. cap. IT. V. 23. adductos dicunt α- Σεπφαρουαὰμ , ut ex Cod. Vat. editum est, & Σεφφαρουαἰμι, ut extare aiunt in Cod. Alexand. Verum Cod. Vat. non est constans sibi: in
paravII legitur Αναγωγαναίου e Mna- petanaeos, quo in loco SCALIGER legendu censuit, rverum PETAVIUS A παναους potius restituendum vult, eoque nomine Havaeos dictos censet, cum LXx.A.αν scribant. Ast ego apud ννALTONUM invenio LXX. scribentes Aiata, non Αουκν'. NICETAs laud. loco
legit iactetuanaeos. Hic secundum quod nas. habet ita edidi Mnagogavaeos. HERVETUS quoque in sua versione ANASTASII ita scripsit. GMTsERUs invenit Αναγαζου M, sed in margine re ipse reponit Aνα γοωγαυetius nescio an eR ipso Cod. Vat.
23. quem ipse consului,ubi p. a Io.
96쪽
DE XII. GEMMIS. 6 itudinem, ita ut absumerentur ab eis ς' pro quare legati per dies singulos ab incolis, S habitatoribus ad Regem mittebantur Assyrium, quatenus eis de locis ipsis licentiam discedendi tribueret, propter hujusmodi saevitiam bestiarum. Mirabantur autem quomodo potuit Israel ibidem commanere. His autem compertis A ssyriorum Rex ' evo
catis Judaeorum Senioribus sciscitatus est ab eis, quomodo possint in loco, quos dudum direxerat , immorari. Qui rectum dantes sine mora consi lium, dixerunt nullam posse gentem ibidem residere, nisi Legem Domini Dei custodiat. Τ Qui cum poposcisset ab eis legem, ei protinus Obtulerunt.
Ipse vero reddens exemplaria , legis authentica penes
I) IonpΗUS Antiq. lib.s. e. I . ca) Quod praecipuum in mos. 3. peste novos Samariae incolas dum adnotare hic iuvat, illud est, fuisse vexatos narrat; frugum eor- non eumdem Assyriorum Regem ruptione Chronicon Samaritanum: fuisse, qui Cuthaeos in Samariam sed standum omnino est Sacris Lit- deduxit, & qui a Leonibus eos teris lib. q. Rei cap. II. vers. a s. liberare studuit ; licet etiam Sa- quibus cum EPIPHANIUS concinit, erae Litterae rem ita referan , licet illae solummodo Leonum , ut utrumque sub eodem Rege ac- mentionem faciant: Cumque habi- cidisse videatur. Scilicet uno in stare coepissent non timebant Do- loco ea omnia reserunt, quae sperninum, O immisit in eos Dominus ctabant ad Suthaeorum coloniam Leones , qui interficiebant eos Oe. in Samariam deductam. Ex lib. r. Huc autem respicit elegans illa is EsDRAE cap. q. v. 2. constat sub Rephrasis R. ISMAELIs , qui Cumaeos ge Asor Haddan Cuthaeos Sama Leonum proselytos vocabat, ut le- ritanos nova Colonia auctos, &gitur in Xiddushin fol. s. a.do- legem Moysis doctos fuisse. cente LICHTrooTola Di uisitione 3 Quod Leones in novos Sa- Chorographica Evangelio s. aoAN- mariae incolas immiserit Deus, Uβ praemissa cap. 6. S. I. a. hanc affert caussam S.IOiCHRYS TO
97쪽
penes se detinuit , quae direxit incolis , ct habitatoribus terrae Cudaeis , S Cuthaeis , ac reliquis, cum Esdra sacerdote ' , non Hesdra illo, qui vocabitur Salathi hel, cujus erat pater Zorobabel,
qui Zorobabel erat filius Iechoniae. Τ Hic igitur
Mus laud. Hom. scilicet, ut potensium suam ostenderet, quodque non ob imbecillitatem Iudaeos
tradidisset, sed propter incolarum
peccata. Quod repetit THEOPHYLΑ-CTUs in cap. q. Jo. ubi CHRYSosΤΟ-MUM expilat.
nario EPIPHANIUS haec solum tradit i Legis exemplum fuisse Regidatum, a Rege Esdram Sacerdotem cum illo ad Cuthaeos fuisse missum, & Cuthaeos Legem accepisset cetera Omnia, quae hic narrantur, silentio praeterit.
nomen Sacerdotis , qui Cuthaeis exemplaria Legis adtulit. S. IOAN.cHRYsosΤΟΜUS reticet quoque hanc hi storiam referens laud. homil. in JOANNEM ; sed S. EPIPHANIUs Esdram nominavit non solum hic,sed etiam h. 8. g. 8.& repetit in Macephalae si . DAMASCENUs quoque in lib. de Herasb. 6.9. & NICETAS Thesoee. LI. e. 3 3. idem nomen habent,haud
tamen mirum est, cum uterque ΕΡΙ-
PHANIUM exscribat. Illis addendus subit CEDRENus in Comp. Hist. Oe.& THEOPHANEs Cerame hOm. 3 . ubi de Samaritanis loquens librum EPIPHANU , quem edimus, ad manus rubuisse videtur , S Oratorem agens suo elogio hunc Esdram de-COrat, Vocans σοφόν, Τόπον
Dioinaro rerum scienti inum, bonis moribus, O incomparabili vise tute praeditum oec. Fuerunt autem qui Lun,non Esdram, vocarunt missum in Samariam ab AssyrioRege Sacerdotem , di qui contra si crarum Litterarum fidem, duos Sacerdotes missos fuisse somniantes , Eleaetarum quemdam, cTANCHUM l. II. q. substituit R. Sabiam )& Jannaei filium nomine Dositheum eos fuisse, commenti sunt. Dositheus Jannaei filius memoratur etiam ab HIERONYMo in lib.Adv. Luciferianos Oc. & Sadducaeorum auctorem vocat, sed diu post Asor Haddan tempora ille vixit. 3) PETAvius inveniens Esdram ab EPIPHANIO dici Sacerdotem ad Cuthaeos missum Nimadv. p. 2I. haec scribit: Non videtur alterum
Esdram ab eo intellexisse, quι Hecaliae filius Legis scriba dicitur. Sed alium tamen, si verum illudes,oportet fuisse. Etiam rRANCISCUISCORSUs in notis ad THEOPHANEΜn. q. hunc scriptorem in re citro-
nologica lapsum pronunciat, quod Esdram Cuthaeis missum praedicet, de fatetur non reperire, quo
98쪽
Hesdras , quem diximus, ascendens Hierosolymam , Pentateuchum tantummodo , id est quinque libros Moysi, detulit eis Ueteris Testamenti libros scriptos secundum formam, quam dedit Dominus in monte Sina ; quam sermam Hebraei deossisn vocant , quod interpretatur inscuIPIM/α.
pacto excuset. Uerum utrumque sit alio modo, nimirum Deo non auctorem nimis facile hujus erro- augebatur, etiam scriptoris culpa,
ris reum dici puto, quod nimirum in sententia ferenda periculu. ΗΟ- Esdram Cuthaeis missum cum Esdra mo Hebraicarum litterarum peri- illo confundant, qui postqua Iudaei tissimus, & earum in Vaticana Bie Babylone in Iudaeam redierunt, bliotheca interpres , cui locum 1acros Libros restituit. Enimvero hunc ostendi, adnotabat Syriace EPIPHANIUs distinguere hic volu me lux De Mn fignificare, quod mvidetur, sed locus aut in mendo gnatum: PT 'I De δεν aute,quod cubat , aut certe EPIpHANIUs me- insculptum. Porro cum stuma lit-
moria lapsus est, fuit enim Esdras te rarum, quae in tabulis Iapideis filius Saraιae, filii Azariae , filii fuerunt impressae,ab Hebraeis v Helciae c. ut legitur lib. I. Es- cerear aV ana Chethav Hebri, DRAE c. 7. Sed potius locu esse cor- scriptura Hebraica, in Empn 2Ira ruptum pro certo habeo , & scri- Gethav alades, scriptura sancta plorem Cod. ex duobus periodi considerandum quoque censuit membris incipientibus , sui Oe. verbo οσιον Graecos sanctum di alterum omisiste , errore in ms. cere. Verum de Syriaco verbo hiς agi non dubito: verbum enim He
braeorum EPIPHANIUs refert , in
braei vocant, & praeterea cum in terpretatione ponit, quod interpre latur insculptum i demum interpretatio nullo pacto ad sanetitatem scripturae Hebraicae resertur. Ita que videtur ex hoc spIpMANII libro, nos edoceri Hebraeos formam antiquissimam litterarum, quibus Lex scripta fuit in tabulis lapideis, appellare consuevisse antonomastice ,
quod signaism , aut mavis, quod inscul-
aut non multu dissimiliter videtur mihi scripsisse ΕP1PHANIUs r non E dra illo , qui Iudaeam rediit cum eo myuli Duce, qui vocabatur Zorobabel Oe. Porro Salatthel fuit pater Zorobabelis, non hic illius,&Iechonias fuit avus Zorobabelis ,
non pater. Vide Paral. I. c. 3.
me legere memini, nec facile videbatur de eo aequa ferre sententiam. Porro cum inserius scriptum ligod by Corale
99쪽
64 s. EPIPHANIUS Nunc enim non eadem sunt elementa litterarum,
quibus Hebraei utuntur, librique eorum non sunt scripti juxta veterem sermam , quae tunc in ta bulis lapideis constat insculpta. Haec igitur so γma , quam nunc tenent Judaei . vocatur Somahirenus y. Samaritani vero servant deesse non, quae
Insculptum ς neque est mirum voce Hebraicam hie deformatam legi, nam & supra, ubi de Bdellio agitur pag. I . Hebraicum verbum n, 'a oedolach deformatum legitur, sic iBodallis.
hodie. Fortassis in Graeco textu erat σημερινος bodiernus. Nimirum
Litterat, quibus Esdras Legem de scripsit post captivitatem, si credimus EPIPHANIO , hodiernas dicebant Iudaei, ut ab antiquioribus distinguerent,quibus Lex scripta fuit in tabulis illis, quas a Deo Moyses accepit. Porro Esdram novis litteris usum esse, cum Legem restauravit, ut verbo utar TERTUMA-
Ni in lib. de Habitu Muliebri c. 3. non solus s. gΡIPHANIus hic, sed etiam HIῖRONYMUs docuit in Proin logo Galeato, seu Ρraef. in lib. Regum, nec non EUS IUs in Chronico , nisi ipsius HIERONYMI additamentum sint ea verba , quae ibi leguntur de Esdrar irmatur Diavinas Scripturas memoriter condia disse , O ut Samaritanis non mi- fierentur, Litteras Iudaicas commutasse. Id ipsum plures ex Talnaudicis confir re ex vuALTONO scimus, Protei 3. g. 3 2. sed hic ex eo solum referam, quod in Talmud Babylonico legitur tract. Sanhedrim sed . a. in principio data est Lex in scriptura Hebraea, O lingua sancta, postea data est illis ista diebus Esrae scriptura Assyriaca, lingua caeramaear postea eleg runt Israelitae scripturam -riacam , linguam fanctam, O reliquerunt Idiotis scripturam Hebraicam , in lin*uam Chaldaicam . Qui nam sunt tui Idiotae Respondet Chassa: Cuthaei. Quine nam est scriptura Hebraica Z Respondet iterum Charaa e scriptura Lib naea. Ρorro indictum nolo in libro illo Mischnicarum Legum, qui
Ordo puritatum inscribitur tradi. de Lotione manuum cap. q. f. F. Ed. Surenhusii par. 6.pag. so. hoc me invenire monitum e Targum in Ezram o Danielem polluit manus, Targum Hebraice scriptum , O contra , utinscriptura Hebraica , non polluunt manus, sed numquam
polluunt nisi iactoriace fri erimus in pelle, in cum atramento . R. MosCHE Fil. Maimonidis haec explanans animadvertit tam scripturam, in qua Legem sui scribebant a Diqitigoo by Corali
100쪽
Arma fuit olim, ut diximus in tabulis impressa lapideis. At Hesdra ascendens a Babylone , volensque discernere Israel a reliquis gentibus, ut genus Habrahae non videretur esse permixtum cum habitatoribus terrae, qui tenent quislem Legelia , non tamen & prophetas i immutavit pristinam formam relinquens deessenon , propter quod ea
I , ' sorbant, quam illam , in qua Legem scripsit Deus, Assyriam dici, hanc tamen e M ita dictam propter ipsius
excellentiam ab beatitudines, ita ut hane seripturam dicere A Tyriam idem sio, ac beatam dicere . Constat itaq; etiam R. ΜΟsCHE p tame aliis litteris ab iis,quibus Deus Legem scripsit, Legem suo tempore Hebraeos scribere consuevi se .Quinim o idipsum ex ipsis quoque verbis descripti Μoniti intellirugi mihi videtur . Nulla exorta foret dubitatio ut mi Priptura Hebraica pollueret manus , nisi Hebraei eam repudia nt. Scripturam Hebraicam vocant Talmudici, quanos Samaritanam vocamus, ut de iuri pia nos docet auctoritas exsan hedris. Porro, ut ex eadem aucto
ritate quoque constat, distinguendum est intes Linguam S Seri muram , qua Lex scripta fuit; de hoc posito , animad ertamust oporitet, Esdram Legem linguae sancta descripsisse minime esse ambigen dum , sed solum eertare Critiώetas de litterarum forma , quibus Esdras verba linguae sanctae ex pressit .. Lissub iudice est, neque ego tantus sum , qui possim componere . inod silere non debeo illud est, eos, qui novis litteris
Esdram esse usum volunt, non solum coniecturis agere , sed etiam veterum Scriptorum auctoritate, solummodo autem Coniecturis , qui stant ex adversU . Expendere autem ex qua partπ coniecturae illae habeantur probabiliores, res
est altioris indaginis , de plena ,
periculosae aleae res foret Iudica .re . Praeterea animadvertere 3u-Vat, ex hoc EPIPHANIP libro , qui primam sententiam tuentur non istinum' tantummodo novum Patro num', nempe ipsum EPIPHANIUM,
adeptos esse , sed ' plurimos ; etenim Samariticas litteras , & Π
hraeorum vario nomine appellatas
fui ει tradit , & ipsa nomina , ut
Dota refert, qllae quidem eorum sententiae optime respondent, lutulenterque eam comprobant, atque confirmant .
Q Esdras hic est , qui eurn Zbrobahele in Palaestinani rediensDi, vinos Legis libros deperditos, aursaltem eorruptos, seu mavis dicere 'mirtusos perturbato'; restauravita Diqitigod by CO dile