장음표시 사용
571쪽
FRANCORUM. --mus Meguntinensis Ecclesi Episcopus, Emisti o Comite cr ejus filio Erme do AN. CH.
Datibus, Mona rium HirsuPras conscωτιι Db honore Principis Aposto- u, QDrum Petri or Sancti Aarelii Episopi, in prontia m-ltorum Principam, Vc mporum Uz Abbatum, qui curiam Im'ruioris eo temporesquebantur. In hoc poste i 'R η'riore textu nonnulla sunt corrigenda. Trallicinius quos Regni Proceres , F'Primores ac Primates appellare debet, Principes Imperii vocat more lo 'quendi longe post Ludovici Pii mortem usurpari coepto, postquam Impe- n ' rio, quod prius in solo nomine ac titulo consistebat, suae fuerunt proVin ' ' δη xciae suique ccrti limites. Deinde vult inter Ludovicum Augustiun e .s- i φ' que filios gravem fuisse dissensionem propter Imperiam. Sed anno Redem R P Q η'ptoris Octingentesimo tricesimo - Octavo nulla propici Imperium seu pro- --
ter Imperialem Dignitatem fuit controversia, nain Ludovicus Imperator =-RQR
ante annos unum ac viginti sive anno Redemptoris octingentesimo deci ' mo septimo Lotharium filium natu maximum in consortium Imperatorii nominis adscivit, dc aiuio Redemptoris octingentesimo tricesimo- octavo
post Pippini filii mortem, cum Ludovicum, quzm Boioarici Regni consortem ab anno Redemptoris octingentesimo decimo - scptimo fecerat sola Boioaria contentum esse vellet, consilium de reliquo tantum Franciae Regno Lotharium inter ae Carolum dividcndo suscepit. Praeterea Trithemius duos distinguit Conventus, Francosordiensem videlicet Ze Spirensem, quorum nulla mentio fit apud Auctorcs coaetaneos, Astronomum de Nahardum supra citatos. Anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo post Paschae Soletinitatem in urbe Vangionum seu Normatiae celebratus est Conventus, ut ex Astronomo Sc Nithardo simul collatis constat. Astronomus enim de Lothario sic scribit. Venis uxta condictam ad in maciam post Pascha Solemnitatem. Eduem puer cum musta Macritate suscepit. Et Nithardus de ipsomet Conventu. CAd urbem Vangionum Conventu ,. Lindicia convenerunt, in quo Lodiarius humiil me ad pedes patris eorum cunctis procidit. Alius hoc anno Conventus haud legitur habitus. Uormatia Ludovicus Augustus Aquis granum reversus est, ibique Natalem Domini de Pascha celebravit teste Astronomo, cu is haec sunt verba. Egis Natatis Domini atque Pascha Solemn ratem celeberrime Mau. Trithemum forte decepit Annalista Bertinianus. Apud hunc Auctorein Ludovicus Imperator duos
hoc eodem anno Conventus habet, unum mense Maso iri Noviomago, alte
rum mediante Aug. D in Carisiaco; Festivitatem Sancti Quintini, quae pridie Kalendas Novembris recolitur, in eius Monasterio ad Somonam celebrat invitante Hugone tu, illius loci Abbate, tum pergit Attiniacum, de inde carptum peragens iter, ad Francon ard hyemani gratia proficiscitur, in itinero
audit Ludovicum filium Franc nosaia Minlibus agminibus insedi , sibique
non solum e usdem Palatii fessonem ad hycmandum, verum etiam Rheni minis moliri transuam inbibere; quo nuntio haad messiocriter motus quaquaversum e-les acciri decernit; at i , ut carperat, Maguntiam 'menit anno ab Incarnatione Domini occcxx xxx iam inchoato. Fabulosa sunt haec omnia, nec, si vera essent, faverent Trithemio. Ludovicum enim Augustum, qui medio mense Augusto Conventum in Carisiaco celebravit, de pridie Kalendas Novembris apud Au ustam Viromanduorum Festum Sancti Quintilii peregit, supponunt longe post mensem Septembrem itincri se Rhenum ac
Franco reum vorssis accinxisse. Videtur etiam Trithemius in hoc errare,
quod Dedicationem Hirsaugientii Monas crii factam scribit anno Domini Isae, Indictione prima, mense vero Septembri, secundam enim Indictionem aperuerunt Kalendae Septembres huius annit quapropter vel reponenda Indictio secunda, vel delendus mensis September, Indictionem primam servandam arbitramur. Fabulis igitur expunctis praecitatus Trithemii textus ad hune modum vel huic similem restitui potest. Eo tempore, Corpus Sancti Aurelii adhue servabatur in Captata Beati Nazarii Martyris, Ecclesia Monasteris
572쪽
AN. CH. nondum consecrara. Igitur at omnia desidera m conglaruerentur effectum, Comes Erloridus in Conventa u. aruns , quι post Pucha celebratus eis, Ogariam
rum , qui curiam Imperator u eo sempore Maesaniam
Archiepiscopi, Episcopi, Abbates, Duces ac Comites, qui praeter Ot-gamum Moguntiacensem Metropolitani Hirs augiens Dedicationi praesentes interfuerunt, a Trithemio sie reeensentur. Eous uinis , mia s/I Archiepisopias Colonienses, mi Aristis Vsum Eumosis in Saxonia, ras F sopus Hilde heimensis, Thiis tria, Elisum Haleterquiensis, Rus an in Maarias Abbas Faltans , sano Abias uiro I Asa Mur Linaeni Albasia MVin pri- ni sagiens , H Iu minis Abias Sancti Di disii Sacri Patisit Austra ea , mn
sarii Epi pi nan sani impossis, sussi an ex incana Scriptorum omius. Tomo superiore Hildebes dum sive Hildeboldum Coloniensem Archiepiscopum ab Hadebaldo sive Hagebaldo proximo successore distinximus. Ad Deum migravit Sanctus Hildebaldus siue Hildeboldus tertio Nonas Septembris, anno Redemptoris octingentesimo duodevicesimo. Qui successit Hadebat-dus sive Hagebaldus a nobis saepe laudatus η fuit, & Hildeboldi loco apud Trithemium nuperrime citatum restitui debet. Agemus anno sequenti de obitu milenei Bremensis Episcopi, qui sedit annos quinquaginta. Moltc mensis quondam Archiepiscopus, ab Hiis gia procul aberat cum facta est illius Monare i Dedicatio, detinebatur enam a Frecul se Lexoviens Epi scopo sub custodia in Direces Lexoviens, multoque serius Episcopatum Hildeshei mensem suscepit, ut sus loco probabimus i interim ex Tritnemio nomen illius abrade, consulto prius. si lubet, Flodoardo in Ecclesia Re c. xo, mens b. De Τhiagrio Episcopo Halveislatens seu Thiagrimo Episcopo Halberstadiens Ae de Rabano Abbate Fuldensi, quorum saepὸ meminimus, nihil hie occurrit specialiter observandum. De Bunone Abbate Hiriseia densi commodius agemus insta. Hildevinus sive Hilduinus Abbas San-
Dionysianus male vocatur sacri Pallarii Archicapellanus, hoc enim munus a
multis annis amisit, quia Lotharianis partibus alias favit. A tribus igiturnaevis praecitatum expurga Trithemium i Hildeboldi Coloniensis Archi piscopi loco Hadebaldum repone i Ebonem Episcopum Hildesheimensem expunge. Hildevinum sive Hildiunum Abbatem quidem Sancti Dionysi, Archicapellanum vero Sacri Palatii nequaquam appella.
C se crurione Hirsaugiensis Eu, solenniter, ut moris eras, peracta, ct Has Archiepiseoptis ana cam retiris Disopis, Aua1ιias, o Principibus sive Cptimatibus, ovas Sancti Omi Prasatis Aurelii is Capri a Sancti Nuriaria, cam magna demotione a Diam, sammo Aliari honori ιὸ intia sit. Uniberia, b. Iam Pa ratis oris, Comite Erla dis o Monvitis petensisas, at eoim Archi pisops ta es secta omnium se epit. Deinde accedos ad Ahara Comes Eria' Locum filio, coram omnisin Di ad rant, Irassidis omnipotenti Deo utisque Sanctis ira Ap Aurelia Ponti ci Nonainriam Usum quia conisuxeris, cum viculis, silvis, pascuis, aquis, a via mae cursἷus, agroque se pratis circuma arentisas, o omnitas surdas se proventitas, quos Es Ugauiora secundis tenore- ealogii, qao suo Astare posueris, secundum confie disem Ecclesia Catholica, in quo riso generalem donationem totius nemoris, terra ac violorum
in circuitu, etiam sus ciatisre consinuantur expressa. Euhsa in Sumtiim cum
573쪽
Ludoici primi, bauno perpetu abilitatis communivit, ipsumque Monasterium dcc. RTrithemius Oigarium in hac periodo Legatum Apost licum de Archic n- C, koci cellarium Imperii supponit. Legatione quidem Apoitolica iunctus est Bo- R vini facius Mogunt iacensium primus Archiepiscopus, & recentioribus seculis, qui Moguntiacenses Archiepiscopi, fuerunt iidem Imperii per Germaniam Archicancellarii. Sed Oigarium vcl utroque titulo vel alterutro gavisum esse nec suadent tempora , nec produnt Historiae. Quapropter omistis hisce titulis textum Trithemii sic emendandum putamus. Ossarius Ari hiepiscopus praefatus hanc Donationem solenniter factam, ipsumque Monasterium cum omnibus denotationibus fictis es in furarum rite facientas ιrassidiu in manus prinfati Liniberti Abbatis, O successorum uus canonicὸ sicundum Regulam Sanctifisimi Patris xophi Senedicti conbituendorum , in perpetuum postuendum. Ea vide- tacet sonitione, quod vita Monastica Iuxta normam praefati Patris cunctis diobus in eo vi rosa permaueat, O, quoties Monachos orbari s rituali Pastore contige. rit, aliam vel ex se, vel ex alio qui dem ordinis Monasterio idoneum, sine con- ινυῶιtione alicuus, in locum defunἱti patris, eligendi liberam habeant potesatem. Conctituit auum praefatus Arctuepiscopus Advocatum Hirsu sensis Monasterii idisum Comitem Exia, ridum, sub ea videlicet conditione, ut mortuo patre Atius in Advocatione non juccedat, nisi fuerit ad eam per Abbatem se Monachos, qui pro tempore Derint, hiara se spontanea eorum voluntate assumptus. Verebatur enim Hvotisimus Comes, ne Monasterium post mortem suam per bum sive nepotes ἰα-juriam aut violentiam aliquam pateretur quod hodie apud multos fieri cernimus)si Advocatia haereditario jure devomeretur ad posisos. Idcirco MIuu in Albulis voluntate pendere so Monasterio quem voluerit idoneum habere Advocarum. Eo-Am quoque anno haec dotatio se privilegiara traditio facti per Comitem Glastidismab Imperatore Ludovico Piissimo cons mala est. Peractis enim omn/bus, quae adsonne Dedicationis ossaeiam pertinebant, singuisseque ad sua reversis, Comes E lastidis Lintiano Abbate secum assumpto, una cum Oigario Veneraliti Archieps poct quibusdam aliis, ad imperatorem Ludomicum in civitate Nιmetensi s lege in civitate Vangionum, ut supra correximus i cum filiis Lothario ερ Carolo,
eo tempore, sicui diximus, cariam tenentem properavit, O hcto coram eo donationis culogio perpetuam ab eo omnium confirmationem impuravit. Nouimus autem Ver Lensis Episcopus, qui fundationis Hirsugiensis Monasterii primus author
fuit, masta pro decore Distis Dominι miserat, Cruces aureas ct argenteas, Catius,
libros o varia disini Minserit ornamenta, qui utram huic micationi intersu
Linibertus primus Abbas Hiraugiensis ab eodem Tritii emio sic coma XXI.
mendatur. Natus erat parentibus non infmis secundumsiculi dignitarem ex Suo Ι-Aus Liri
via, fater Sunonis Abbatis Hirifeldensis, qui se ipse Monachus Sancti Bonifatii ηkRI Ri
sub Abbate Baugoso mullis annιs extitit. Porro Lindenus ab infantia de ius Deo, Monachusfactus est in Caenobio Faldensi, anno aetatis sua octavo-decimo,sub praefato Abbate Baetus, qui Sancto Sturmoni successierat, o per incrementum
Matis tam sub Vso Ravolso quam uilone se Rabano successoribus, moribus sanctitatis o scientia erudDionis multum profecit. Itaque Monachum induit anno Domini Ip6. Indictione quarta. Ad Hirsutiam vero missus Abbatiam suscepit anno Domini, sicut praediximus, Ps I, Matis σε, conversionis vero quadragesim
574쪽
AN. CH. Hunis, O rexit annis r o. Erat autem vir matium reverredas, Ribus ac Prim8 i 8. c Z Mui se familiaris, qui per ex eo quo Monauerium in ressus es, none solum irreprehensibiliter mixti, sed quod amphoris censetur virtutis, tantae sancti-VDψF' - - .ais, ιι omnibtis mera sem mono in se a conversiisne praherer exem-
niam minatam Meni iura contemnuo, oves sine repreheUOM 'audens, at LupQ γ' sistis Pas j exempl. boni uctis partiit as squidem meditario die ac nocte in e Domisi continauta per extitit, qui Fae iniermissione orans ad Dominam, ARQ 3 icti, chrisi Hsipatas in pom p rmansis, fama Sanesitatis o eruditionis 'uss per omnem cina regionem d undente, malit miri nobiles suos suos magistraris 6as ins oenris ινδε derant. complures etiam ex his, qai clari apud homines in Aulo missibantur, aliis se Esus disiphaa propter amorem Regni cael iis sita i-runt, unde nameos Frauam sueti saetas malia carpit excusere, o se antia temporalis matioram oblatione Liuiara fuit. Tomo quinto ad annos Christi septingentesimum quadragesinum - quintum A: septingentesimum quinquagesimum h fuse disieruimus de primordiis Hersset densis sive Hir,sel densis Monasterii. Catalogum Abbatum nancisci nondum potuimus. Quas do Linibertus ex Monacho Fuldens factus est primus Abbas Hirtiugiensis, Hirsfeldensi Monasterio eum Abbatis titulo praeerat esus frater Buno, seu Brunus, qui is ipse Monachos Sancti Bonifacii, seu Fuldenss, ιιι Asare Magias matiis annis extitis. Baugolphus Abbas Fuldense Monasterium ab anno Christi septingentesimo septuagesimo-nono ad octingentesimum secundum gubernavit, ut dictum est Tomo sexto. Quis Bunonem seu Bru- num in Hirsfeldensis Monasterii resimine praecesserit, haud scimus, de Haymone successore plura dicemus cum ad annum sequentem quo fiet A bas Hir, idensis ex Fuldensi Monacho , tum ad annum Redemptoris Octingentesimum quadragesmum-quartum, quo set Halberstadiensis Episcopus ex Abbate Hirsialdens. Spitensem Dioecesim administrabat Hertinus Episcopus, cum Oigarius Moguntiacensis Archiepiseopus Hirtiugiense Monasterium ad Nagoldum Ep. spiRE amnem in eadem Dioeces dedicavit. Lege ipsius Hertini elogium in C talogo Spirensum Episcoporum apud Bruschium. Eundem vero reda pui his ut gue, quod addit apud Nemetes habita fuisse a Ludovico Imperatore Coia,ti, Eb. mitia, Nemetum enim loco Vangiones reponendos esse jam docuimus. Ludovicus Augustus post Pascha vormatiam sive ad civitatem Vangionum perrexit, ibique diu commoratus est, ut observatum supra. Tunc Fulconinus seu Fulcro vel Fulco atienss Episcopus, cimus menti nem ante quinquennium ς fecimus, ex hac vita migravit cum sedisset annos septemdecim, si Chronologiam mormationsum Episcoporum bene assecuti sumus. . De successore se Bruschius. Sismael eligiιὰν ἐω Alati Laisrusens ia I .rs isti, i ,, macienses Eces a Antiuitem anno Christiana Rei itionis sys, imperante La- Aa, , , dovico Pio.. itscrarum Merarum o istiaram etiam honsuram dis,plinarum L ullis A eximie doctus Magistra. Hujus E isopi temporisa, Pons it Imperator Lad i-ν T E p. eis Pitis inuebarsio m. aciens Vietinam Deo se isti a ras tali duatum puri O R Μ λ- turam sis agati Diis Aeaeium silentium Cinnatam, qaod Monialium Monas
, .Hi nam is, duis M. Ad hunc annum referendae videntur Origines istius .i titisti Monasterii. Desidetatur Abbatissarum Catalogus. Desideratur & Index Abbatum, qui Laurissae post Samuelem praefuerunt. Habetur autem in Chronico Laures hamens series Abbatum Laureshamensium, qui sub Carolingis Regibus floruerunt, atque in illorum Abbatum numero post Ad lungum hoc anno collocatur idem Samuel, cujus obitus anno Redempto ris
575쪽
ris octingenteonio quinquagesilao- quinto post annos septemdecim regiminis cotis gnatur. Clitonographus enim Adaiungo Samuelem ita susscit. Iutario Assati v an D. Samo I a puero ibidem educatus straguram Deinde Samuelis Praefecturam spatio septemdecim annorum sic circumscribit. In regimine annis xv ii expletis iuem cluasi ex remum. Postrenab se transit ad ejusdem Samuelis succestatem. i Anno Domisicis Incarnationis DCCCLV, Simis ii Drusit Et genus ex ipsius Congregations corpore elem s. Corrigendus est igitur error, qui perperam in textum ejusdem Auctoris irrepsit, ubi qui anno Dominicae Incarnationse DCCC vpos excessum Rich donisse 1φι AZIuvias . is obiisse dicitur Leus, in regimine anms x III, A annorum X ait ioco restituendi sunt anni xxxiit, ab anno videlicet Christi occev ad annum DCCC xxxv I ii. Porro Samuel Adaiungo prius in munus Abbatiale quam Fulconino in Episeopale successit. Id apertissime doceς idem chronographus , altivo, inquit, Assate defuncti, Samiri a pacto ibi meducastis abrogatar, nee maho post a Mormaciens Di pa inureniquυν. Episeopus enim ille mormatientis haud intelligi potest alius ά Fulconino, qui vivere quoque desiit hoc anno, succes remque nactias est eundem Sa inuetem, ut dictum supra. A Claudio Roberto in Gallia Christiana Faratris Rutenensis Episcopus
tempore Ludissici Pii Imperauias circa ann. Ss s commendatur. Multo distin chius a Sammarthanis, sic. Faruidus in vertis Originali Gnuensis Monais ii He ro Cal. Seps s. an. es Ludovici Imperauris, annus enim Ludovici Augusti vicesimus - quintus cum anno Redemptotis octingentesmo tricesimo- octavo per mensem Augustum comparatur.
Tomo quarto Spicilegii Dacheriani publicatae leguntur literae, quibus Monae hi Remenses Monasterii san-Remigiani societatem cum Monachis san- Dion)sanis agri parisiensis hoc anno, Ludovici Augusti vicesimo- quinto sic ineunt. Cam enim Petili amatores adsum atiis Vendendam dile Γοχem multi sese inters ea ea, o tit istas missi ν pretios largian re spirituales miri, o asiati actibia aris,i ae nihil potivis in scuti prater mi Iam o τesti m halentes, vir Deo magis placeani riatis seiriuatitas se ad sarum salutem animarum periiΛositas mim di-liationis μὰ musto magis roborare debent, ut Aut as Egi, habita O mbrilias disere ais, ira etiam intιν si potiora o praecelsiora caritatis manera exhibeans. Donium in saliuio ι Jesu dis Olara nemo comparari poterit, qui uis hoc δ itionis mamre ea eris; Vis usante arai ait: in hoc cognsens omnes quia mei ae pati estis, s d Iritionem ad iniicem habueritis; mones etiam Ap uias dicens: Carisin fu- ternitatis maneat in milia. AEquam squidis visum est. Fratribus in B. C. insis, a meis Monati rio sub Sunictissimo ac Venerabili Patre Fulcone manentibias, si cum Fratri s de praeclarisimoram Santrorum missilicet Dion si, Iositi, o EI Uerii, cui V nerabilis P δεν uitioinas praeesse miliari rati decreram de putasM HI Aonis condianaisne facere, o Did antii qui que pro sulare vique obiici Hurias agere a beati quod negae ab ipsis, neque a s.ccessoribus eorum nulti uvaam tempore corrumpatur, sed semper Irmum atque iniiolabiti permaneat. Igitur anno xx v Imperii Domini ue Serenissimi esuritici nos omnes Fratres ex M nasterio s. Remigii Mesripum consensu atque omniam volantate fecimus, quodo nos omni tempore completuros pollicemur, se ut a siccessorisias nos . conse ταών obnixe flagitamus. Primum iesumas ut rasis inur nos o furta Ios Fratres nostras ferior caritaris, o tanta Hs diti Aonis moras ae si in uno, Afri possi, contersaremur Ioco. De catera at quando es Dis ex iras corporis nexibus a Uuras a solo migraverit, unu ui que nostram insta uiginti aeo G uriumptini re compleat, ac sacerdotes nostri Mi sus etiam Monasterio congruenses pro ei celebrare furiast, o ius Vigilias, id es, primo os imo algae ιν asino die Ammaniter pro eo o d motissime peragamus. Si mero quidam ex eis alitia corporis incommoditate occupartis fueriι, mox ut nobis nunciarum serit, omni die
576쪽
AN. CH. quo que convalescat, aut ab hac ture di dat, unusu que quinque Psimas pros i 8 . eo compleat. Ei at nomina defunctorum Enrum inier Bomina disnas-L ii , o Q rum AOProrumi in erantur, uiscui pro nostris, ira etiam pro sitas Doridis D mi,
I risus Sacerdos se Monantis. Madustarius Surerdos o Monachus. Huni rius Diaconas ct Monactas. ouentis Sarar os o Monachus. Matiranus Saldiaconus o Monachas. alienas Diaconas o Monachus. Agemberius sacerdos o Mona. s. inuadrictis SobLatonas O Monachus. ah I Monuiuas. Cliatis Sub Tarentis o Monachas. Raga udus Monachus. Gaassontis Diazontis o Monathas. deon Subdiueonas o Monachus. Theoderitus Stilaeacontis o Monachas. 4 Aaron Sacerdos o Monachas. Adalios Sacerdos es Monachus. MI Iu Diaconas o Monachus. enisus Sacerdos o Monachas minerudas Sacerdos o Monachus. saluainus Subdiacontis o Monachus. Iagi radas Sacerdos o Monathas. M arris Sacerdos o Monachus. An arias SasHaconas se Monachus. Helias sacerdos o Monachas.
Euri Diaconas o Monachus. L usus subdiaconus er Monachas. Emmo Sacerdos or Monachus. Samaei Suidbaconas o Monachus. si inas Sacerdos o Monachus. N. Afus Diuosnus O Monachus.
HIlentis Subdiaconas o Monachus.
nisentis Diactatis o Monusas. edebentis Sacerdos o Monachus. Sessos Saordos O Monachus. Si mundus Monachus. O murus Sacerdos o Monachus. Γ uualdos Monachus. oda arius Sacerdos o Monachus. Magum redus Sacerdos o Monachus. Gadardus Diac tis o Monachus. Sigrumnas Sacerdos o Monantis. Araham Sacerdos o Monachus. 9.ntis Sasdiaconus o Monachas. Si uastas Sacerdos o Monachas. inura. Mus Monachus. Hin artis Diacontis o Monachas. bra os Diaconus O Monachas. sit salutis Sataiaconus o Monachus. uasi nus sacerdos se Monachus. Odelarias Diaconus o Monathas Ermenarius Suid aconus o Mona. s. Harricidas stisdiaconus o Mona. s. mi ramnas Diacontis o Monachas. Iis sold aconas se M. Atis. HEGIO, Diaconas se Monachus. Euneuadas Stib iurantis o Monachus. nturdus Saraiaos o Monachus mirpinus Sabaeaeonas O Monachus. mia trandas Diaconas or Monachus. mirrumnas Saliuaeontis se Monachas.
suam Monachas. e redas Monachus.
Herritus Aeolmus o Monachas. Atinuus Sacerdos o Monachus. Gerulfus Monachus ta meas Suis aconus o Monachus. Comeantis Sacraris o Monachus. Avasiudus Sacerdos o Monachos. vesticus Acol ius o Monacha, ne exietis Acohitis o Monachus. Euo Sacerdos is Monachas Eoriatis Sacerris o Monautis. 'MA harias Monactis.
577쪽
Lerna us Monactas. Isidorus Acolytus cir Monachus. siritius Monachus. tius Monachus Heri annus Diaconus cir Monachus. a Malarius Monachus. Ouulfas Monachus. Sur rius Monachus. m. udus Subdiaconus or Monachus. Iri ardus Monachus. Uribertus Monachus. Hertainus Monachus. Eroniacus Monachus. Ermentarius Monachus. Ada mala Monachus. Teo ac Sacerdos σ Monachus. Hermenricus Subia conus Cr Monachus.
Noribertus Monachus. Fra Tarius Subdiaconus cse Monachus. Auebrandas Monachus. Darius Monachus.catio Monachus. Ibis Monachus. ramannus Monachus. mus Monachus. Gerardus Monachus. Marius Monachus. radus Monachus. Cisso Monachus. Franco Monachus. Architridinus Sacerdos G Monachus. MAMarius Monachus. ad elmus Monachus. Mauronius Sacerdos G Monachus.
Quando inita est liaec Monastcriorum societas, illis insignes praeerant XXVIII. Abbates, San- Remigiano Fulco, Hilduinus San- Dionysiano. De utroque jam locuti sumus. Hilduinus Ordinem Monasticum ante aliquot annos in Coenobio San-Dionysiano restituit, Ludovico Augusto, ut ex eius Diplomate liquet, ad illud opus plurimum cooperato. Istius mutationis exemplum habes in Hiiacmaro, qui Canonicus primum, deinde Monachus in illo Monasterio fuit, ut ipsemet in suis ad Nicolaum Papam lite ris ' testatur, ubi breviter vitae suae primordia sic perstringit. In Mona eris, Gubi ab st , rudimentis infantiae seb Canonico habitu educatus, indeque eductus,
in Palatio Domni IIIudomici Imperatoris non modico tempore mansi Conversi
autem ad Regalarem vitam se habitum tribus in Monasterio Sancti Dionysii, uti nutritus fueram, in i ud, siculum fugiens, sine ρ Wl an titu i pati saviaticujus Praelationis, diutius degui. In praedicto Monachorum San-Dion sanorum Catalogo recensetur Hiis arus Diaconus Cr Monachus. Lege de Monasterio San Dionysiano quae scripta sunt ad annum Redemptotis octingentesimum tricesimum- secundum, quo datum cxtat Ludovici Augusti Diploma L orine Monastico in Monasterio Sancti mox sit per Disopos, eius auctoritate, re luto. Hic Imperator Sanctum Dionysum tanquam Patronum singulari semper pietate coluit. Inde factum est, ut fraternitatem Monachorum san- Dionysianorum una cum Ludovico Boioariae Rege filio suo quaesierit. Talis fraternitas, cusus exempla sequentibus Tomis saepisis occurrent, Monachatus haud raro nuncupatur, diciturque de laicis quos in participationem orationum, suifragiorum de beneficiorum admittunt Monachi. Quapropter mirum nemini debet esse, si Ludovicus Imperator eiusque filius Ludovicus Bo;oariae Rex initio Catalogi supra desccripti nominantur. Honoris causa propter Imperialem Regialiaque Dignitatem in capite de extra ordinem ponuntur. Sequuntur tres Abbates, Hilduini duo dc Ludovicus. Qui . primo loco recensetur Hilduinus, is Monasterium regit San - Dion anum. Alter Hilduinus de Ludovicus antea Monachi San- Dionysiani praesunt aliis Coenobiis, Hilduinus Monast rio Sancti Michaelis ad Mosam, Ludovicus Gemmeticens. In Chronico sancti Michaelis, quod in veteribus Analectis h a Joanne Mabillonio publi- - m, catum est, Smaragdo Abbati, quem anno Redemptoris octingentesimo vicesimo - quarto superstitem laudavimus, proxime succedit Hilu Aui sive Tomus VIII. Υyy h
578쪽
Hilduinus Abbas. Major est dissicultas super Abbate Ludovico, scitus
enim rejicitur qui celebratur in Abbatum Gemmeticensium Nomenci tura Ludovicus. At naevis non carct ille Catalogus, ut dicemus infra, cum ad Norimannorum irruptioncs in Neus uiam pervcnerimus. In Monachorum san-Romigianorum ac San - Dionysianorum societate
proxime descripta Monachis San-Dionysianis accensetur Godo indus Frisio-ρm, de quo sic Joannes ' Mabillonius in Elogio Historico h bancti Ful radi Abbatis San- Dionγsiani. Goduredus Epi colui, u sitiret, qui ex Primilegio Stephani o Hadriani Poim cum Nona steria o Ecclesias Abbatias octis procurare mam aut certia Visopus certa Scis ex Cosso Dion sano adsumptus. Privilegia, quorum authores Stephanus Tertius de Hadrianus Primus Romam Pontifices perhibentur, cxplosimus Tomis quinto de sexto d. Quam vis autem Godostedum Episcopum San- Dionysianum haud agnoscamus, nihil obest, quominus locum inter Monachos San-Dionritanos obtineat, sive ex Monacho San- Dionysiano factus sit Episcopus, sive ex Episcopo factus sit Monachus San-Dionysianus. Utriusque generis exempla non desunt. Huacmarus, qui Diaconus se Monachas dicitur in Catalogo Monachorum San - Dionysianoruin supra recitato, post aliquot annos Archi piscopus Remensis Ordinabitur. Tomo quarto φ cgimus de Tumoaldo Episcopo Parisiens, qui dimisto Episcopatu Monachum induit in Monasterio San- Dionysiano. Godosecdum cxistimamus ex Episcopo factum Monachum, nec alium in Praedicto Catalogo 'ocum ei tributum, quam qui competebat a tempore suscepti Monachatus. In Abbatum serie, qui temporibus Ludovici Pii Remis Monasterium Sancti Remigii gubernariint, Gulielmus Mallotus i Vulsarium & Ebonem
Archiepiscopos Remenses, Dei donum, alterum Ebonem superioris nepotem, tum Fulconem collocat, dc annos septzm ac viginti, quibus Ludovicus Imperiale Nomen gessit, inter illos Abbates ita partitur, ut multa circa successionem Abbatum ipsamque Chronologiam occurrant corrigenda. Vulfarius Remensis Archiepiscopus & Abbas San- Remigianus obiit anno Redemptoris octingentesimo decimo- sexto. Successit in utramque Dignitatem Ebo, de cuius proximo successere sic Mariolus. Mone in Palatio Regis requentius agente vel exautorato circa annum Ss , asius Abias suffectus igitur Deidonus nomine ex Concilio Senonens sub Aldrico, qui cum aliis Abbat bus in ditione Loiharii Imperatoris con iuris subso sit Privilegio S. Remigii Senone is hae pacti, Deirinus ex Remensi Carnobio Abbas, vide Spirit iis . a. In hoc textu plures sunt naevi. Concilium Senonense, cui Dei donus Abbas subscripsit, post exauctorationem Ludovici Augusti celebratum est anno Redemptoris octingentesimo tricesimo - tertio. In observationi
bus ad illam Synodum probavimus Dei donum Abbatem fuisse non ex R mensi Caenobio sed ex Rcomensi seu Rcomaensi Coenobio quod situm est in Episcopatu I ingonensi. Delendus igitur apud Mariolum Dei donus, Mooni proxime subrogandus est alter Ebo superioris nepos. At huius Ebmnis subrogatio reiici non potest in annum Redemptoris octingentesimum tricesimum - tertium: Lbo enim Remensis Archiepiscopus, clim in fide Mobedientia Ludovici Augusti constantissime persisteret. Abbatiale munus abdicavit, illudque in Juniorem Donem prius transmisit, quam civiles in Francia tumultus contra Ludovicum Imperatorem ab ejus filiis excitarentur. Eodem vero tempore, quo Ebo Remensis Archiepiscopus in exilium deportatus est, expulsus est cliam Remis alter Ebo San-Remigianus Abbas, d Fulco ut Chorepiscopus Remensis sic de Abbas factus est san- Remigianus. Unde Mariotum denuo redarguas, quod scripserit Juniorem onem Monasterio San- Remigiano cum Abbatis titulo praefuisse, donec assumptus est ad Episcopatum Gratianopolitanum. Eo, inquit, ad Graiia
579쪽
nops Ianum Epi spatum assumpto, ut Remensis Ecclesia ,sic o Mon reii admi- AN. CH. ni ratio ab Imperatore Futioni data est. Qaae dicuntur inscrtus, palam osten- 8 . 8 dent hunc Lbonem Episcopalibus Infulis haud redimitum futile, prius quam Lolliatius Augustus Gratianopoli potiretur, regno Francorum in tres ia' ' partes pro totidcin fratribus, Ludovici pii filias, diviso. Fuleo , quando . s Ludovicus imperator ex hac vita diseessit, san Remigianus Abba, adhue se '' erat, ut enim Chorepiscopus Ecclesiam Remens cin, sic S Abbas Monast pi, i rium Sancti Remigii per annos nolem gubernavit, idque Mariotii; non dis- α ' φηstetur urgente Hii maro, cusus secundam scedulam synodo Suessionensi L u , b porrectam consule si lubet. Initium autem cum sui Chorepiscopatus, tum - ψ0' Abbatialis suae praei aurae Fulco repetebat ab anno Redemptoris octin- e gentesimo tricesimo- quarto, quo Ludovicus pristinam auctoritatem recti Qxxperavit, es: utrique Eboni perduellionis reo poenas inflixit. Ad hune annum Meyerus in Annalibus Flandriae, Miraeus in Originibus XXXII.
Canonicorum Regularium ' ordinis sancti Augustini, Buzelinus in An an. M.tialibus . Gallo-Flandriae referunt initia Cisoniens, Monasterii, quod eis
Oniuiti amnem, unde illi nomen inditum videtur, in Di celii Tornacensi ci .kiuia pro Cationi eis, unio tot de ab ostis, erexit Everardus sive Eurodus Co- Moes eo, me, insignis, de quo sape locuturi sumus. Di Tu R.
Hermatinus a Caniso publicatus de Abbatibus san-Gallensibus & Au- xxxiiigietit ibit, ad hunc annum sc scribit. . Apud Sanctum G tam Gaurino Ab- Aia i , s. sali per imos succissis. uia se balbo Albate Dante Rud Im Albin x i G iii, pristiti anns . De Pertimico seu Be vico Abbate San-Gallens iam to cuti sumus anno priore, quo coepit Abbas esse Gotetperto sive Go berto sponte munus abdicante, cum jam aerat, s grumitatem eouo Hae in miratim non sis iure credem ad in antium nec suarem negotioriam, ut Ralpertus scribit x. Gotaberius igitur, postquam administrationem Monasterii dimisi, cap. r. uno duntaxat anno superstes vixit, obiitque hoc anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo, Ludovici Augusti vicesimo-quinto, quo tunc ei mortuo datum succeitatem Perti icum seu Betiimicum existimavit Herminus. Quod attinet ad Abbates Augienses, Etlebaldus illius ii Audi loei decimus Abbas iactus est anno Redemptoris octingentesimo vicesim tertio, Monasterium rexit annis quindecim, factaque hoc anno abdicatione privatam deinceps vitam ad annum ut 'ue Redemptoris octingent
simum quadra esimum septimum duxit, Ruddhelmo & laetis ido interim successive Abbatibus. In breui Chronico S in Gallensi δ, quod in anno Christi nongentesmo XXXIV
vieesimo- sexto desilit, haec habentur. Dcccxxxvii I. Pusto Diacontis . Tom. i. iari pati iis lapsus est inbuasmum inter o Liam se nonam tirum in Vigiata Asco nis Domihi. Hoc anno, qui praeditus fuit litera Dominieali F, Pascha hcelebratum est postridie Idus Aprilis, & Festum Aseensionis Dominicae . ''
deeimo Kalendas Junii. Ad hunc eundem annum, Redemptoris octingem , litia iuitanium duodequadragesimum, Ludovici Augusti vicesimum- quintum, Iun i, Hermannus Pistorianus ita scribit. X, I. as. Pato Diaconus Patisii inmisis Mummum Io vj hst. Item Hermannus Ursti sanus, sic. Vbio diaconas patitii Asriis; um L . . Annalista Bertinianus hunc Diaconum Bodonem vocat, & illius apostasiam in annum sequentem reiicit. At hic Auctor, ut jam notavimus, in enarrandis rebus, quae pertinent ad postremos annos Imperii Ludovieiani, eirea Chronologiam non semel peccat. Haec nos natio potissimum movet, ut Diaconi praedicti lapsum hoc anno memoremus eo quo repetitur modo descriptus ab eodem Annalista. ROB Dia nas, Al manica gente prage ius, o ab θωρμοῦ cunasu is in Gii Ziana Retigi e palui ais era tionibas, d linis humanoque hie s at quatenus imulas, qui anno princedente Romam orationis gratia properandi licentiam ab Augustis popo erat, mul- ii que donariis maneratus impetro rui, hamani gene ι λμ ρι Idus, retias
580쪽
nis arque periurionis sis cum Judeis in is, quo tum ad axerat paganis et demias Oiliri maia kari non rima s. ciuitas dis,acis, uno ianiti mouo scum, qui nepos ejus feraartir, nunIo, a Cata quod lucr maluitir dicimus Chii iii,
sese bisum proe οι est. M. De circamo scis, caputa que ac barba o seni das, o
jusam Jadii Eam pri matrimonio copolaetis, csa Io memorato nepore suo semi-hur isti Jadais,num trua a s. Tania ae cum Iadais miserrima cupid iura δε- η Ius, Osar gustam uilem est pania mediante Augusu mense ingre os s. eood quaniam Augustis iuncti ae Chri ana sit gratia redem is lamos exiisent, iusticultis, qua Imperatori id facile curi am per adiri non potatis,
patenter omnibus indicatis. In hoc textu, nomine Augustorum, Ludovicum Augustum A: Iuditliam Augustam intellige, Lotharius eniin, cui nomen etiam Imperatoris & Augusti tribuebatur, toto anno priore procul abfuita patris comitatu, nec Diaconus, de quo loquimur, utrumque simul lmperatorem convenire potuit. In eodem textu paganos interpretare Saracenos, de in hujus interpretationis confrinationem lege, qucm Stephanus Balia ius in Notis ad epistolam sextam Lupi Fotariensi, Abbatis ex Rabani libro contra Judaeos textum sic allegavit. citiorum aοum eorum, nempe Judaeorum, nefaAda scitius nenatum cogo iam pro . M ad impii. ratem, .am si mo ebram, iacit locistis, Aut cancre serpit, in ικο ab ἐῶ - φι- rasititi, o h.rribilii r decipis o-Aibus considerare luci. a seim nunquamantia gestum meminimas, seductas est ab eis Diaconus Palatinus, κοι sur naras, nolit ire nutriras, o in Ecclesia o iis ex nituitis, O a a princi m l ne habitas, ita ιι coram diaboticis per asonibus as ratus es inti as desereret Ia cum , desereres patriam es parentes, des reres potius Chrisianoram Aegatim, sentinc apud H, uniam inter Saraceno Judais sciaras, persea si si as impiis risum Dei suum negare, lapii seni gratiam profanare, circumcison m carnatim accipere, nomens bi murare, ut qui antea Bodo, Aunc Elisa ν an Euar, ita uso spressitos. o halia uius fidius eo ius, quolitae in D/agogis Saraaae barbaras o cofagatus cum cereris Masphemet Chrisum o AH sam uas. Francisautcm Saraceni per illud tempus crant contermini, non tantum in Hispania ut saepius observavimus, sed etiam in Italia tibi crebris irruptionibus ab aliquot annis ditiones cum Imperatoris Constantinopolitani tum Romani Pontiscis lacessebant. Annus agebatur Hegirae ducentesimus vicesimus-tertius, Abdiri hamani Cordubensis Caliphae decimus - scptimus, ut ex Ceorgii Elnvicini ' M Rodeiici Toletani h compulis simul collatis liquet. Bodo nefarius apostata, postquam in amicitia fuit Caliphae supra memorati, Christianis in Hispania degentibus infensissimum se praebuit, ut dieemus infra. Fredericus Episcopus Ultrajectenss, cuius mentionem saepe secimus, hoc anno Martyrium subiit decimo - quinto Kalendas Augustas, & ad illum diem a Joanne Molano in Natalibus Sanctorum Belgii sic laudatus invenitur. Trabeiai , Naratis S. Fria rici, c usim Lei o Martyris ,
qui innocens a nocentinas pro ire rate occises es anu Sanctam Atiare Dei. Nicnatisne Fris matrum laboravis in mutantia contra is cisa e auia, o in F, hsia confra Arianam per diam. Ludomicam Imperatorem volsis condignam ageres munitam de eo quod Bdiis Ducis savaria stiam, si Mue suris carnatimo vulneam, contra Decreta Caaonum o Poti tum haberet uxorem, sine i centia Sammi Ponti eis o aliaram Prasutam sed cio. mqtie excommunicaru