장음표시 사용
591쪽
Apud Interpolatorem Imperator sed i ha recepta Notiomaram prosam asseri- AN. CH. tur. Theganus velo Juditham assirmat ad Imperatorcio redime, cum ille 838. peracto Conventu Noviomagenii iam reversus esset Aquas granum. Nec Lutio V. aliter sentit Ailronomus, rebus enim, quae pertinebant ad Conventum iis, Novioniagensem, accuratὸ descriptis, narrationem suam sic prosequitur. Lotua. Hemandam Imperasor Ma. ransscessit. Nabuti autem per lim ιι - s- i is hcam si is Lothariam Istam suam. Misi ιnurea in Aquitaniam, colugemqμη P i . o i es irevocatu, Iressae liquas Conrudam O Rodalsam Jamdudum attonses. Iduam seram n ιolus honore non est iu atus, donec se legati prascripto modo ab obc L u is o V. purgaret. Intereolator Jessaeum Episcopum excusare conatur, qvbd in cose ii sueticitati fassiuam metimerus, at ad meliorem frugem eas reciperct. The- C koiiganus autem innocentiam Iudithae tuetur, de Jeicium isso uiato Episvο- , ram in Conventu Noviomagensi depositum praedicat. Deinde capite quadragesimo- quarto Ebonem Archiepiscopum Remensem sc alloquitur. Tacum ceterorum judicio ps a Sacerdotio dipsset . Et Flodoardus in Historia a Lib. i. e. ,..
Remensi de eodem Ebone se scribit. Hs d posius s ab Dis 'uia prainfidelitate Imperatoris. Pro qaa re ipse am tesse Ambiano sim Prae tim δε- ρο sitis traditar. Denique Interpolator aduit Jes,i depositionem caκctu
bonis displicuisse , 5e horum .Los in cunera, conjectos, alios exitio mulctatos ab Imperatore. Sed illa Iesi vi depositio caisti istiis nequaquam di plicuit, ut malis seu perduellibus, quorum et os is carcerem con)ectos, istius exitio mulctatos haud insciamur, existimamusque cum Astronomo Ludo vicum, qui nastum ex eis perisi is occidi, usum este tiniori quam . nis
Interpolator a Conventu Noviomagensi transi ad Gregorii Papae ad- LIX. ventum in Gallias, de toto capite decimo - septimo totus cst In accumulandis sabulis. Usi Grexorias Ionrifae Romanis id comperis, nempe a cstaeum Episcopum Ambianensem depositum, de complures e proceribus, qui Ludovico de Iudithae adversabantur, aut in carcerem coniectos aut exilio mulctatos suisse, mah m doliis, pro isti que ad Imperatorem, dare eam chur gavis , admonviseque at cam coniuge resipi res, meniamque ii usuppliciter prirnii-
rum eos haberent loco, or perpetao plecterent aΛassemate. Tvim mero Imservior δε- ικα. s 'Urrnens sessis es peccatum suam, in omnibus morigerum fore promisis, Pontificemque Gregoriam, as nos o Regat si sala Deum Aprecantur, oramis,matis que eum Regiis maneribus assuis. Sed Ponιisex nihil istu maneribus ira mersm actas, sed narintiam sventis es csumba smpticitarim retinens, Imporatorem pro re ea. qua diximus, reprehendis, mutique Ium ei, tam Proceribus evus, SaActorum pignora, qua pro illoram salutescam attuleras, elargitus est, oc,ms lemmis de mira aurea adhortitionibas eos in iusses, arvo citroque vati dicto, cum sas Romam reversis est. Sed non dia post Imperator redit ad momi. tum , O auxit etiam precatam sam. Inurim Disopi Germania se Gulsa, memores 'nepti Ponti cis, per sipsis coram, o peν epissias eam assenus orabant, ne ita se gereret. . At isse patim eos odio pro a sartir, iurimis aurem Fridericum Episcopum, qui Ditias Spirisa repletas aperuit ei farinas sum, nec quicquam re- coit, quod aequi in dici postulaui, atque pM eaeraris urguat eum, si sese corrigeret, non odio villa aut timore ductas, sed diviso ipsam simore stimulante, ne una cum uti periret, dissiqvie ei. Non ticet seminae scrum accepium velamen a iure,iaque con musas tentia Zacharia Postificis Sanctissimi, ita fritinis ia ripis ad Galgos. aptialisώκμὲ modo malio, permississe canonica viro suo, aut ιι δε- fancto velum sanium acceperis in caput avit donse aut initia, in eo permaneat
omniso, nec dimittas Tomin VIII.
592쪽
Gresorius Quartus Papa seni et cis Alpes venit, non anno Redemptoris octingentesimo tricessimo- sexto ut supputat Interpolator, nec statim post Conventum Noviomagensem, quem anno Redemptoris octingente imo tricesimo, mense Octobri, colebratum diximus, sed anno Redemptoris octingentesimo tricesimo- tertio cum tres Imperatoris filii con uratione facta simul in patrem rebellarunt. Itineris 1liscepti causa non ea fuit, quam Interpolator finxit, at alia longe diversa, quam ipsemet Gregorius apud
Astronomum ita declarat. Du- Iamyam ruendum in arma tuIaretur,'nuntiarum ere Imperatori advenire Papam Romanorum. Auem venientem Imperator
in ipsa acis consistens s epit, licet indecentius quam debuit, imputans ei quia se sibi talem μάeptionem 3 paraverit, Di inusitato modo ad se menerit. Ductiuaaum Papa in habitationem castrensim multis assinioni bin perdocuit non se tautam iter ob aliud se cepisse, nisi quia dicebatur, quod inexorabili disi. ordia contra
filias laboraret, iactoue pacem in utramque partem sirere vellat. udita vero parte Imperatoris, mansit cum eo aliquot die . Remissus autem ab Imperatore ad flios, ut pacem mutuam necurra, quum tene omnis popuI- , parram donis abstructus, partim promissis i lectus, partim minis territus, ad eos populumque cum euconsistentem more torrentis deflueret, nequaquam, ut furat jussus, est permissus Cap. 41. redire. Theganus duorum meminit colloquiorum, quorum unum Imperator cum filiis suis habuit In praesentia Romani Pontificis, alterum priva tim cuiri eodem Gregorio Papa ; praeterea Pontificem atque Imperatorem mutuis intersir donis, quae maximi pretii fuerunt, in singularis amicitiae simum studiosissime decertasse sic observat. Imperatorpos P .ha audivit, quod uerum filii sui ai eum venire voluissent non pacifice, qui congregavis me cisam es perectit obviam eo usque in campum magnum, qui es inter Argenυ-riam se Easileam, qui usique hodie nominatur Campus mendacii, eo quod ibi plurimorum MLitus extincta sit. Filii autem vus perrexerunt ei obviam cum Grer rio Romano Pontifice, o quicquid pollulabanι nibu erat eis pater consimiens. Non post multos dies venerunt ad codoquium Imperator se Iam dictas Pontifex, qui non diu loquenus, honoravit eum Pontifex in nimis magnis Cr innumeris donis. Postquam uterque reait ad tabernaculam, misit Imperator dona Regalia per Ada. ungum Venerabilem Abbatem se Presbyterum supradicto Ponti ci. In hisce tex-ribus nihil occurrit, quod Interpolationi cx vulgatis Actii Sancti Frederici supra descriptae favere possit, seu primam illius partem expendas de Gregorio Papa, seu secundam de taesulibus Germaniae M Galliae, seu tertiam Frederico Ultrajectensi Episcopo.. L XI. Capite duodevicesimo Interpolator res, quae partim anno Redemptoris
octingentesimo tricesimo-temo, partim biennio sequenti gestae sunt, non tantum reiicit in annum Red ptoris duodequadragesimum, sed eas inscrtis quoque commentis ac fabulis non paucis haud parum deturpat. Poro, inquit, anno Dominica Incarnationis octingentesimo tricesima o Iavo, convenere filii Imperatoris, ct communicato cum Epsopis, Dacibus, o Proceribus, con lio, propter ignominiosim istud conjugium, o quod Sammi Ponti cis ussa con- rem ista, in quendam occultum locum eum includere decernuus, donec agat proscriptam paenuentiam I cy Deum Abi propitium reddar. Id postquam gestum est, fiatham ab Epscopo sesse velatam in Italiam ablegarunt, morsis ei minas intcntumes, si inde revem aut aufugere ausa esset. Verism enimvero non multo post Ludovicus Imperatoris filius, ea patris fortuna commotis, col Iu quotquot potuit Francis, Imperatorem vixdum inchoata taenitentia . custodia eduxit, σ Aquis grani honor ce in Vin Sedem repo ait Cr Palatium. Mox vero Imperator Eu nem Rhemensim Archiepi pum, virum sane religiosim, ut potest animadverti exscriptis ejus, usi comprehendi, se ab Episivis, quos ad id compulit, sine causa
deponi. Deinde Legatas misit in Dabam, qui Juditham inde adducerent, venientemque summo cum honore o gaudio excepit, sed timens oscopos, cum ea rum sis, relicta Francia, in onidum quoddam Rheno alacens profectuι es, deinceps
593쪽
Anno Redemptoris octingentesimo tricesimo-tertio, postquam Ludovicus Augultus cum Gregorio Papa collocutus fuit, adeo defectio in dies in- maluit, ut in Festivitate Sancti Pauli, plebeii contra Imperatorem, adulando filias Vm, irruptionem facere minarentur. Muibus viribus Imperator obniti non lens mandavit, ne se populari direptioni exponerent. Cui remandant, ut castris retictis ad se veniat; si autem maturrime obviam ira procesuros. Guibus altrinsecus sibimet occurrentibus, Imperasor filios admonuit equis desilienus O sibi Oecurrentes, ut promissionissea memores tam sibi quam bo ct uxori illibata qua olim promiserant consimarent. αuos congrae respondentes o latus es, O ad casina illarum est profectus. uo fervenienti uxor subducitur, O ad Ladomici rubernacula convenitur. Vsum vero Lotharius ad sa cum Carati admodum puero deduxit, or cum paucissimis in papilione ad hoc deputaro con erefecit. Pou Me autem Iam populo Iuramentis si icto, Imperium inter tres terna se ione partitur. Uxor patris a Laudovico Rege recepta, exitio iterum deportatur in civitatem Italia Tartonam. Gregorius Papa talia cernens, cum maximo maerore, Romam
retreditur. Ita scribit Astronomus, tresque Ludovici Augusti filios, Lotharium, Pippinum, ac Ludovicum, testatur in patrem coniurasse non propter ignominiosum convium, se quod Summi Ponti cis jussa eontemsisset, sed propter Regis Dignitatem Carolo filio, quem ex Juditha susceperat, ante aliquot annos collatam. Gregorius Pontifex ad colloquium venit eum Ludovico Imperatore; nullum ei do Judithae matrimonio verbum fecit, at multis assertionibus perdocuit nos tantum uer ob alia ut A e, nisi quia dicebasur, quod inexorabiti d ordia contra filios laborum, id que pacem in utrumque parum serere vellet. Post hoc colloquium remissus est ab Imperatore ad Ilos, ut pacem mutuam necteret, sed a filiis, ad quos omnis pene populus defluebat, nequaquam est permissus ad patrem redire. Francorum dedecus ob oculos liabuit, exauctoratum a filiis Imperatorem, Augustam a privignis
cxilio deportatam, M talia cernens cum maximo maerore Romam ex Alsatia
regressus cst. Errat etiam Interpolator, clim fudubam ab Epi po De velatum scribit. Anno enim Redemptoris octingentesimo tricesimo velum impositum fuit Iudithae, quando in Pictavense Monasterium retrusa est, nequaquam autem anno Redemptoris octingentesimo tricesimo- tertio quando ablegata est in Italiam. Lotharius, cum patrem sub sua teneret potestate, Conventum apud Compendium mense Octobri celebravit. In illo Placito, con urati callido, ut sibi visum est, cum aliquibus Di porum usi sunt argumento, ut pro bis, de quibus Iam Penitudinem gesseras Imperator, iteram publica paenitentia, armis depositis irrevocabiliter, quodammodo Ecclesia satisfacere Iudicaretur, quum ne forensis quidem Leges contra uuam culpam semel commissam, bis iniciant vindiciam, O no a Lex habeat non jussicare Deum bis in id sim. Cui dicio pauci contradixere,plures assenseum praebuere, maxima para,
tit assolet in talibus, ne Primores omenderent, verbo tenus consensiere. udicarum ergo eum absentem, o inaud tum, nec confitentem, neque convictam, ante
corpus Sticti Medardi Consi oris o Sancti Sebastiani Martyris, arma deponere sanu Altare ponere cogant, pastaque indutum veste, adhibita magna cus Iodia, sub tectam quoddam retrudunt. Haec quoque Astronomus. Anno Redemptoris octingentesimo tricesimo- quarto, Lotharius patre Ludovico de Carolo fratre, post varias locorum mutationes, in Monast rio Sancti Dionysii prope Parisios pridie Kalendas Martii derelictis, Viennam ad Rhodanum citissime contendit, ibidemque sativa facere delegit. Fugam adeo praecipitem iniit comperto, quod Pippinus de Ludovicus fratres, Proceres multi, nummotaque proles, ae quibus Astronomus, sumptis armis pro liberando Imperatore congredi vellent. Undique, inquit Nitha
dus ', ad Sanctum Dion, um, ubi tunc Lectarius patrem se Larolum smabat, Tomui VIII. AAa ah AN. CH.
594쪽
affluere emtendunt. Cernens Lodbarius praedinam animo tem vires Fas excedore, antequam conveniant arma semis, patrem ac Rarolum dimittit, itinereque a repto P ennam petit. Ludovicus libertati Dignitatique redditus Iutaliam ex
Italia statim revocavit, de e Coenobio San-Dionysiano digressus adiit primo Nantogilum, deinde Carii iacum, tum Aquis granum, ubi Pascha cunieadem Juditha Augusta, filiisque, Pippino, Ludovico, dc Carolo, transegit. Pet illud iter Carolum in suo semper habuit comitatu, Pippinum de Ludovicum suscepit apud Carisiacum, atque inde Pippinum in Aquit niam remisit. Apud Aqui ranum dinuo suscepit Pippinum de Juditham imminente Paschali Festivitate. Porro Ludovicus, quia per absentiam Lotharii ac Pippini fratrum, quorum ille iugerat in Burgundiam, hic in Aquitaniam, , patre dimissus fuerat, solus e filiis, qui prius in patrem comturarunt, eundem patrem comitatus est ingredientem Aqui ranum, laudatur a Thegano, quod patrem reduxit iteram ad Aquis Sedem sau, O Deo jubente restituit eum in Regnum o locum suum; de ab Interpolatore, quia Imperatorem Aqui rani honorifice in ejus sedem repseir o Palatium. At ute que eget interpretatione. Ut enim Ludovicus, sic de Pippinus redintegrationi patris plurimum contulit. Praeter Astronomum, qui ceteris distinctius ac fusius hoc negotium prosecutus est, Annalistam consule Bertinianum, cujus hic est textus. Ludaicus misis Legatos adstat rem seium Pippinum, eisue innotuit omnia qua erga patrem gesta fuerant, ueprecans istum, ut reminis enspaurni amoris ac reveren i , una cum 1 oporem de ista iribulatione eriperet. Cinilla flutim convocavit exercitum Aquitanorum o Uθω - Sequanensiam, Ludo rus Baioarios, Austrasos, Saxones, Alemannos , necnon es Francos qui citra Case bonariam, cum quibus etiam ad Aquis properare caeperunt. Cumque hoc Lotharias
cognatisset, de Mais ab essu, O patrem hum inque ad Parisius sub memorata
custodia deduxit, ibique Iam Pippinum cum exercitu reveris SeDana in lita aberatione transire pro bitum. Nam nimium ceterorum quoque fluminum inundario, o ultra aiseos Asueta protreso multis non parium intulit impedimentum. Verum cum flamiser cognoviUR, Ludoicum etiam cum tanta populi mustis dine in ea iam partes properare, inde perterritas, in eodem loco patre dimisso, primo Kalendarum Maraiarum dis cum stas aufugit. Neuter igitur patrem a custodia eduxit, neuter eum reduxit ad Sedem suam, vel in Sedem reposuit se Palatium, quicquid Theganus Sc Interpolator de Ludovico iuniore fratrescribant. Imperatorem e custodia praeceps eduxit Lotharii fuga, liberi tem jam adeptum munereque cum Imperatorio tum Resio fungentem
adierunt apua Carisiacum Pippinus ac Ludovicus cius filii, iterque inde facientem ad Sedem Regiam sive ad Palatium Aquis granen se solus per absentiam Pippini fratris in Aquitaniam profecti comitatus est Ludovicus. Pippino mox ad patrem reverso, Imperator Pascha Nonis Aprilibus Aquis grani cum Iuditha Augusta, tribusque filiis, Pippino, Ludovico, de Carolo celebravit. Quas postra civitates , quasve provincias eodem anno lustrarit, antiqui docent Auctores. Ut Pascha, sic de Pentecosten egie Aquilarani. Deinde Vosagum adiit M Lingonas, ut Lothario rursum rebellanti vicinior fieret. Canis sit exercitum Lingonis medio mens Augusio,iasque --atia dona fissipiens, continuo ad liberandum populum contra tam λres Regni iter per Tricas norum o Carnotum ac Dunensium regiones juxta risum fletam una cum filio Ao Ludoico peruenit, sitaeque castra metatus est. Ibi etiam Pininus filius Vas cum exercitu in auxilium patri occurrit. Nam Lotharius haud procul in cinis residens cum suis, minitabatur, quod tamen minime essere potuit. Tunc Domnus Imperator solisa clementia motus, misit ad istum ut parissia ad severius, quia unitersa, qua contra illam dicta habuerat, risus que omiabus concodexet. ει Loibario quidis Italiam, sicut tempore Domni Rarosi Pippinus germanus Domni Imperatoris habuerat, conum. Ceteris vero vitam, membra, haered
ratem , O mutis beneficia perdoravit. α em puer ad se cum suis verientem fodi
595쪽
et Drameato constrinxit, ne talia facere, aut alicui sint ire in ponmodum tam AN. CH. ipse quam sivi deberent. Auibus costismatis, eum in Italiam regredi fecit cum his 8 , 8 . qui eam sequi maluerunt. Irae ver. circa Aurelianis perveniens, Pippino se Lu-c: iustico, cun Dyue exercitui redeundi licentiam tribuit, se per Parisias ad Altinia- 1 'V cum veniens, ibi Placitum cum suis Constariis circa Missis Sancti Manini habuit. Ibique negociis Regni dispositis, ad Theodonis viliam ad hyemandum pro- . τ' 'fιctus s. Dominica Nati:itatis Festum hilariter, a Drogone fratre munis p '
peractis diebus, ad sum Palatium in Theodonis visium retersis est. Haec An- 'natista Bertimanus, quocum multo vetustiores, si lubet, Theganum, Astro- 'IR 'QnOmum, de Nithardum confer, ut fecimus ad annum, quo Ludovicus P Augustus procul a Rheno res supra memoratas gessit, unde corrigas In- u ' ' ψ δterpolatorem, apud quem idem Imperator timens Episcopos Galliarum rudi ses cum Juditha revorta ex Italia, in oppidum quod am Rheno Hyacens ne-ticia Francis profectus asseritur. Quod attinet ad Ebonem Archiepiscopum Remensem, Interpolator LXIV. postquam Ludovicum Imperatorem ad Regiam Sedeni sive ad Aquis granci se Palatium rediisse scripsit, proxima periodo duas res valde distinctas& diversis annis peractas ita complectitur. Mox vero Imperator ubonem
Rhemensim Archiepiscopum , virum sanὸ religiosem, ut potess animadverti exscriptis 'us, Iussit comprehendi, O ab Disivis, quos ad id compulit, sine causdeponi. Anno Redemptoris octingentesimo tricesimo - quarto comprehensus de custodiae mancipatus est Ebo. depositus autem sive 1 Pontificali
Ministerio recedere sussus est anno Redemptoris octingentesimo tricesimo quinto. Ludovicus Augustus fugiente Lothario pristinam auctoritatem cum libertate pridie Kalendas Martias anno Redemptoris octinginuestino tricesimo-quarto recuperavit. Hoc audiens Hilo, inquiz Theginus',satim fu- ' cap. 4tigam iniit, sed comprehensis coactus perductus est ad praesi tuam Principis, qui commendavit eam ad custodiendum, sive, ut Clerici Rcmenses in sua narratione testantur, jussit eum deduci castidia ad Voldum seu Fuidam Monasteriam Soriri Bonifuit, tuque servari. Fuga, quam arripuit, Ebo, statim ac de Ludovici redintegratione nuncium accepit, argumento est illum, ut Imperatori sisteretur, prius quaesitum suis te, quam idem Imperator post recu- iperatum Imperium ad Aquis granense Palatium sive ad Regiam Sedem per venerit. Anno Redemptoris octingentesimo tricesimo- quinto, Ludovie
Augustus in Theodonis villa Placitum habuit, de ad illud E Fuldensi Mo nasterio praecepit Ebonem adduci , qui reumrse fassias est viva voce ac scripto, o EAsopi secundam confessonem lassus manu sua propria roboratamo resimonium conf. Frum Mortim accreverunt, ut a Miniserio recederet Ponti cali, o aliis orationam ob ciis es excubiis Domino simiendo eum sibi propitiam faceret. Nicolaus Romanus Pontifex ab Discopis G Aia maximeque Restica' et iacia super Ebonis depositione interrogatis hac intra alia in reJonsis accoris h. . quod Ebo Remoram Episcopus accepta a Lothario pro patris flroditione Ab- Nodoard. ιatia Sancti Hedasti, foram ofectionum incentor extiterit, o taliter crimina. i P, tum eundem Imperatorem idem Elo a suis complicibus a siminibus Ecclesia projectum, ac publica paenitentiae mancipatum, cunfodiri fecerit. Ergo Interpolator
immerito scribit Ebonem Ane caus depositum fuisse. Quod autem Ebonem virum religissim appellat, id non tuo loco dimam censemus. In multis quidem virum se religiosum probavit Ebo, puta cum operam convc sioni Danorum de Sueonum navavit. At quia nostrarum aeque partium estre ea laudare quae laudanda sunt, Ad ea vituperare quae sunt vituperanda, temperare non possumus, quin eidem Eboni quantumlibet antea commendato perfidiam ob Imperatoris exauctorationem exprobremus, eumque in
tali causa virum religiosum inficiemur. Ludovicus a Lothario filio bis exaructoratus est, semel anno Redemptoris octingentesimo tricesimo, iterum
596쪽
anno Redemptoris octingentesimo tricesimo-tertio. Ebo prima vice, cum a partibus Ludovici stabat, Iessaeum Ambianensem Episcopum, qui judithain. Augustam velaverat, 1 Sacerdotio deponendum judicavit; altera vice, cum Lotharii perduellionem fovebat, eundem Jessaeum Ambianensi Sedi restituit, ideoque a Thegano sic carpitur. Tu cum ceurorum judicio Jesse a Sacerdotio deposuisti. Nunc iterum revocasti in gradum pri num. o tunc, aut nunc falseum Iudicium exhibat . Capite decimo-nono Interpolator tenorem exhibet literarum, quas In peratori post suam redintegrationem prope Rhenum cum Juditha con moranti directas a Frederico Ultraiectensium Episcopo sic comminiscitur. Cernem igitur beatus Episopus Didericus induratum esse pecus illius, per e LD-
iam significavit ei, nisi resipisiceret, se istam excommunicaturum. In ea episti multas habuit Sant Ioram Patrum sinuntias, o inter cetera Hibit in hanc Anientiam. αuandoqaidem Christi simum te dici o haberi vis, quid ita servos ejus, Anselmum Mediolanensem, in soldum Cremonensim , Theo ut um Aurelianen- , Iesse Ambianensem, ubonem Rhemensiem, Antistites sine ulti ratione condemnasti' i An vero id jussit, ut faceres, ille, qui per Propheto seos dicit. ἴαui vos tangit, tangit papistam oculi mei'J Et rursus. f Nunquid vos ultionem rei detis mihi ' Et si ios ulci mini contra me, cito velociter reddam vicissitudinem se per caput vestrum. J Nosti Apostolum dicentem. quis es, qui judicas ali num servum e Suo domino flat aut cadit. J Tu certe non vis nisi a te judicaris vos tuos. Si quis alius id aitentet, stomacharis se parnas ab eo repetis. αuod igi-rur tibi fieri non vis, cur tu id facere Domino dominorum non dabita 8 Pessimὸ quidem fecissi, non enim ab hominibus, Ad a Deo Ρdicandi seni rummi sui e dotes, nec a pravae vita hominibus lacerandi, sed potius a delibus tolerandi. Pr terea in convisi is vobis quotidie sunt cithara se stra cr tympanum o tibia, crepus Dei non rescitis, nec opera manuum ejus consideratis. Muamobrem vindicabis mas in vobis servossos, ct Hlatabit infernas animam suam, se os sum, nisi resipueritis, aperiet, in eάmque mos defendetis, ct sublimes vestri deprimen. tur oculi, eo quod posueritis amarum in dulce, se dulce in amarum. Adversus commentitiam hanc epistolam lege quae dicta sunt supra de multis Galliarum civitatibus ac provinciis, quas Ludovicus post alteram suam redintegrationem adiit anno Redemptoris octingentesimo tricesim quarto. Annum enim illum conviviis cum Iuditha prope Rhenum, ut Interpolator asserit, otiosus haud insumpsit. E Monasterio San- Dion)sano digressus Nanto gilum, Carisiacum, Aquis granum perrexit. In Aquilaranensi Palatio Juditham ex Italia redeuntem ante Pascha suscepit. Ibi non Paschalem modo Festivitatem, sed etiam Ascensionem Domini cum Per tecoste celebravit. Postea profectus est ad Romarici montem Se Lingonas. Exercitum Lingonis medio mense Augusto convocavit. Inde per agros, Tricassinum, Senonensem, Carnotensem ac Dunensem, pervenit ad Blescnsem, pacoque cum Lothario filio tunc renovata statuit apud Theodonis villam hyemate. Iter egit Aureliano, Parisiis, 5e per Attiniacense Pal tium, ubi Placitum circa Missam Sancti Martini cum sis onsiliariis habuit. Haec ab Interpolatoris scripto plurimum disserunt. Idem Auctor haud *ncerior cst in causis Episcoporum, quos ab Imperatore Sedibus suis contra fas expulsos queritur. Tomo superiore ad annos Redemptoris octingentesimum decimum- septimum S: octingentesimum duodevicesimum egimus de Bernardo Italiae Rege, qui Ludovicum Imperatorem bello tunc lacessivit, Se malis artibus in eius aem patrui caput con-juravit. Ob illam conjurationem tres in sudicium vocati sunt Antistites, Anselmus Metropolitanus Mediolanens s , Uulfoldus Cremonensis Episcopus, Ze Theodulphus Episcopus Aurelianensis. Anselmus Se mi soldus Dioecesses in Regno Bernardi regebant, reique non habiti sunt quia Ber-
nardi Regis sui partibus adhaeserint, sed quod participes nefarii fuerint
597쪽
consilii, quo vitam Imperatori per uili dras eripere moliebatur. Theodul-plius Episcopatum gerebat in ditione Ludovici, sed, ςurn patria Italus cinice, in proditionem suspicionis facile venit. In Episcoporum Convelitu causa horum Piae sulum .acta est Aquis grani paucis piat Pascha diebus, anno Redemptoris octingentesimo duodevicesimo. Apud Annalistam e Laure hamentem Imperator Episcopos Synodati Decreto depositos Mo Iurus mancipari iubet, de apud Astronomum Episeopos ab Episcopis religais depositos Mon eriis mancipat. Anno Redemptoris octingentesimo tricesimo, mense Octobri, habitus est Conventus Novio geniis. IbiIsse Ambianensis Episcop. Iusto judicio Episcoporum depositus es, ut Theganus V alfirmat. Interpolator, ubi Jessarum excusare conatur, quod in simplieitate cordis biatham velaverat, ut ad meliorem fugem eas reciperet, cundem Iesi eum iuste depositum ostendit, quia Iuditham velaverat, aut, ut suo loco diximus, praecipuus inter eos cxtiterat, qui Reginam Judith vi velaverunt, de velatam in Monasterium miserunt. Anno Redemptoris octingentesimo tricelamo qui imio, in Synodo apud Theodonis villam, quarto Nonas Martii, depositus est Ebo Remensis Archiepiscopus. Lege literas Caroli Regis ad Nicolaum Papam, posteriorem Hincinari Dissertationem contra Godescat cum, Historiam Rementem Flodoardi, aliasque clarissimorum Auctorum lucubrationes, quas ad illum annum in hac causa citavimus. Hic fragmentum duntaxat ex Hincmaro repetemus. Ebo accu suus ab Vse Auguso in generali Sunodo halita in Palatio Theodonis min, inducias petist, ct siundum Canonicam institutionem elegit Abi per consensim Sinodi Osopos Iudices tereatorum horum, quos Canones electos appeLani, de quibus Icriptum es ia Concilio Ast cano cap. L x cI I, ut ab electis radicibus provocari non liceat, σ id ι libellum S nodo manu sua Armatum haec eadem continentem. Hac Scriptura coram SModo Bolata atrue confirmata, confessus est Vse viva voce, se dedit ustus alios, m viis judicibus, Aiulfo videlicet Archiepiscopo, Badarado de Modoino Episcopis, Nothonem Archieps. opum, Theodericam Epi opum , se Acbardum Episcopum, O sic ab omnibus, q.i in eodem Concilio fueranι, Eri pis accepit sinuntiam, dicentibus per ordinem omnibus. Secundam tuam conssionem cessa a Ministerio. Pudet iterum recitare flagitiuin Ebonis, qui Ludovicum falso fuerat criminatus 4, o ei em falses crimisibus anetitum a Regno Lyecerat, arm Hque ab eo ablatis, nec confessum, nec convictam , contra Regulus GAMylicus AEcclesia aditu ac Chri aDoram societate eliminaverat. Peccatum igitur contra Regulas Ecclesiasticas in exauctoratione Ludovici, nequaquam in Ebonis depositione.
Capitibus vicesimo δc vicesimo - primo Interpolator Martyrium Sancti LXVIV. Frederici describit, causamque potiissimum in literas de quibus supra, sic
rejicit. myusicemodi verbis Imperator magis etiam in virum μι ira insummatus , de vas nece tractare carpit, Reginaeque ad eum semper ins anti id negotii dedat, ut eam conferet inque ita in Gastias proficisiens, profanam Imperatricem apud Rhenum reliquit, ut eam caedem acceleraret, ac deinde Usum incunctanter ρqueretur. Multis igitur illa beato viro molita insidias, cum eum nec precibus nec
amplissimis promissionibus Actere posset, quadam astute uti Trajecti, paucis reuntis militibus, more selito cum statribas degente, atque Hic sum prasi ante obitum, quem impendere siciebat, Imperatrix sub dies Canica res convocasis undiae adsiiugis, quos sibi cse Imperatori os noterat, ita locuta est. apuanta prae caeteris Epi- sopii molestia se me se Imperasorem Friderisus Praesul assciat, vos latere non
puto. Iraque modis omnibus oraus vos velim, quos nosa capessere Iessu ρον est. ut me de ita ulci mim, idque arae quadam, ne res innotescat, unuς vobis ingens possit creari periculum. Has facinoris amplissimam a nobis mentiam expectabitis. Di icuit is sermo omnitas religiosis se nubis viris, da. sverbi se cupidi uvenes promisierunt Reginas eam rem curaturos, modo velis praemium posi,
ceri. Ubi id uti promisit, ct omnes jurarunt se Epi re minime indicaturos, illi
598쪽
cum scin aecepissent, Trajectam s colabrast. suo com perient i, dixerunts habere in mandatis a Regina, qtia Episopo cupιrent inaicata. Maia usi uias. v. ad scri tandam sis praeparanii siniscarum est, Age i emisens, erectis se sum Malis o maaibas , Deo prolixe grusias egit, quod tempus optata morsis adessit. Deinde ad adpuntes mulis Angelico contems ,sio, inquit, quid si metiat, sed expiarure res Iabes , donec peractam si scri cium. His dictis, e Cathedra poni fiasgos Misium cum multa demolione ιeiurasis, o dis ultim Liungelum monem hastili isa populum, Aliamque suam ob re O rem piadisit, ne istis maerore affectu, a quibas se haud aliter alae pasrem noterat amari. is en s istis di. Gram sempi emam cum Sanctis in catis a Domino per porum, porrigensique eis Corptis o Sanguinem Domini, omnibus maledixit, is patior id DP amri ιικι Domino nostro 'se Chri ιτυ ipse commisso commendatis. Vidyssorum cieram o populam omn/m prae dolore IachumaAsem, nec ramen scientem θώid hae si Miseri , qua ab Epi posebant. Odsisu sacrificio, sc ut erat messi j, in Oratoriam Sancti Johannis Eman Isis, uιι evus sarcophagus erat, iure os,
classomnisas, priser unam Capestanam suam , Sanctorum omκium cum iacti
mis se sistriis paινιιinia imploratii, o Erinde eos, qui ad ipsum misi erant,
si innoduci. Ilses intrantibus, Capellanoso praecepit, at nixo Ahare Salvat ris ambalaret, nec rediret, donec ab ipse esses accitus. Camque um flus ιμι ι scariis ussis , rassae rupidanus cernent, ast ad eos. Facite, quod js sis, inuripidi. Ego enim adienias Mini cassem siti antequam mos hae α ni, sis. Id titisin odierans, cam eam altνo mortem expetere mirirent, in extis om ficis stipen Ere, alae irridicare vicis m dixerant. Ulta se es d. te Regina n. a. . At Martyr Dei quibus poterat τινι las, mulnera compressι. ne sauciis o inuti na saereat, iuxtique scanss Egis, at propeia abscederent, ne comprehenderentur. IAlis celeriter aufugientitus, pos aliquaAram morum accersivis vir seutas apesia1uis sum, ja sae ut ex maro contemplaretur, num Egi nuncii Rhenam ιν ιcissent, o Da aurentur celeritare, ipse renanciant. Fecis ille ut Ieses erat, rimosoque ad Episivam, vir eum missit in facie matarum, pene exanimaius quae is, quid habent, istis quianam ips accidisset. Tam mir Suκms rogans eam, ne penuriaretur, pen sas sum, invis, fli mi, advoca fusus se commiluones meos, accres popatam Dei, αι reduant me, ande egresias sam, serrum Ierrae, oransque ut siritus meus, Iudi indignus, iurigator ad Domiatim, pro cavus legibus es amare
fungais meas hodie fuses est. Id po Muam isti auditat, emisens capiatis sis o
Prophetico stiri a disti. Fratres ossit mra charis mi , F qaa mihi pars es cum
Santiis in citi, non mos retinΡ- d Iaras, no mestra state O incolumitate perpetuas ero intercessor. Sed nomeniis tamen propter Imperatoris conjugiaue se
Procerum ejus peccata, totam Regnam, Danorum incar isne, missuram ari, s
prarier iniquitatis nostras etiam hane urbem o diaere in laitarum. His aegre prolatis, cam populo benὸ precasas essι, mimus in ramalam intravit, Da modiacique, qua in funere cantari stim, ipse ia sos axit. 'PIurabo Domano in
regione vivoram. Deinde crebro repetens versem hune. In motis tuis, Domine,
commendo diritum meum, calam spinas inlaesa r. Et cum iuxisset, haec ν qui s mea in foliam sectili, sis habitato quoniam et i eam, Domino ρiritum αδ HLι. Clericis otium corpus evus hamantistis, Mara odoris flamitas Ioram comptimis Eulsam, ut praesentes omnes nibu amsi rem Masorum stiri tim istae mulsi ad nem adierise, quae sancta Man is animum ad caelos eam triumpho Hrixi M. In duobus hisce capitibus Interpolator nuptias Iudithae eum Ludovico supponit ineestas esse. Supponit de Frederi in Episcopum potiri Dominio seculari, praesdiariis praeesse militibus, eumque apua Ultraiectum exercere potestatem, quam Episcopi per Germaniam seculis longὸ recentioribus habere
599쪽
liabere coeperimi, habentque nostris temporibus tanquam Imperii Principes. Neutrum probamus. Ludovico nihil unquam objectum de incesto conjugio. Illius aetate nullus Episcopus Principem Imperii se dixit. Fredericum tamen Ultrajectensem Episcopum haud negamus a duobus sicariis interfectum fuisse, qiloruin etiam fugae salutique per insignem charitatem consuluerit, at eos a Ludovico Imperatore vel a Juditha Augusta directos insciamur. Ceelsus est Fredeticus decimo- quinto Kalendas Augusti, quo die cum Martyris titulo colitur in Tabulis Ecclesiasticis, sic. Trsee7i, Sancti nil iri Episopi o Maristris. Sacer ille cultus nos inducit, ut beatum Episcopum, qui nec a paganis, nec ab haereticis interemptus est, asseramus mortem subiisse pro etelo justitiae quam propiasnabat. Odium scariorum videtur incurrisse, quod Episcopali functus osticio vel eos, vel alios potentiores a quibus missi sunt, ob vitia, sorte ob incestas nuptias, teda fuisset. De Sancto Frederieo Caesar Batonius in Notis ad Mart)rologium Romanum a se habet. De eo Tusciti Eccles ae Tris ethnsis, Molaajas in Adiationi- ινι ad Z Guarrim, at pluribas in Indicati Sane oram ostii. Gesa autem uas δε- Fus dripia res ri Saritis Tomo quario, ex quibus Di plures, qui de ipso scripsere,
accepi se κosantur. Martyrio occuluis anno Domini S,s, ea is causa, quod, Asto Saucius Ioannes sapitisu, hie oarguis Regem ob intraductam piassicem consanguineam, cuus artibus, misis Auriis, occisus eis. Molani haec est ad Unia dum Additio. Ium sit, Hederita, qui em is i Epis i o Martyris, Di innocos a nocentibus pro τeritare occisis es ante sint Iam Altare Des p. Missaces rationem, palitis eodem loco. Quid idem Molanus in Indiculo sanctorum Belgii de Sancto Frederico scri erit, recitavimus examinavimusque supra. Gesta quoque praedicti Mart)tis apud Surium consuluimus, de in singula capita diligenter inquisivimus. Miramur Baronium adeo fisum esse Molano ae Surio, ut Iuditham Augustam non dubitarit pia Prem de consum
ineam Ludovici Pii dicere. Notas in Martyrologium multo prius exaravit, quam nonum aggrederetur Annalium Tomum, quo res gestas eiusta dona Ludovici per annos accurate digessit. Quapropter ad annum Redemptoris octingentesimum duodequadragesimum hi quo beatus Fredeticus Martγrium pastiis est, sententiam mutavit, Actis, quae Surius publicarat,
attentius perlectis. Ceterum, inquit, Pod matiam ob connullum proscindurarin eis Ludositas Imperator, Larinor viro qui Vas ex aurorationis octius fuerans Episopi, in quorum in om ac stionibus idaris nasia de his sentia, has
rar miniis; multuque e iam haud temporibas contentoria pariter coacem Iur,
in sus icionem moerant facta iga, ni iram conci ara fultis as alio qui a re su-
As, Di sis iis ustis accedas, δεθ cta magis opud me fiat persemer l, aliamque potia, cidis Sanctissmi misi tu um praeces putatim. Praevalidis a
gumentis Acta Sancti Frederici, quae Surius evulgavit, ostendimus scripta ineunte seculo undecimo, seriusque interpolata cum Reges sive Imperatores Germaniae per pedum de annulum paulo ante orta de investitutis dissidia, Episcopatus concedebant. Frustra igitur Baronius suspicatur Auctorem Ludovico sinclitonum extitisse. Praecellentissimus hic Annalilla graviter in Annalibus queritur suas in Martyrologium Notas saepius recusas esse, decepti; inque Lectorem admonitione commentitia, quod ab Auctore prius revisae sument. Utimur illarum Notarum Editione, quae Parisis anno Christi millesimo sexcentesimo quadragesimo - quinto prodiit, δe in ipso titulo signiscat opus anti morum Metiro, ab iras sin extis Da addenda melmuranda notateras reiistim, aciatim, o ex An alari menso Ponti ris Maximi ne asia nitio nisi hic iuxti Vaticanum Exemplar a surpe ripablui uris farium. Quod an verum sit, docent textus proxime citati cum ex Notis in Ma
t1rologium, tum ex Annalibus Ecclesiasticis Baronai. sunt enim sensus it. Tomus VIII. B B b bAN. CH.
600쪽
lorum textuum valde diversi, quamvis in margine Notarum nonus adscribatur Annalium Tomus, in quo mentio fit Sancti Frederici Martyiis. Di plicem commiserunt errorem, qui curarunt oditionem Notarum quam prae inanibus habemus. Iniurii i unt Auctori, quod enim hic mendum in Annalibus apposite correxit, illud servant in Notis ad Martyrologium, quas nihilominus revisas de auctas praedicant. Deinde reos se produnt negligentiae, cum locum Annalium, qui Notis ad Martyrologium respondeat, in
earumdem Notarum Ora vitiose sic ponunt, To. o. an. 1ss. . tu notatiunculam illam sic restitue, Tom. p. an. sIs. nn. s. . s. visum nobis
fuerat sussicere, si Gesta Sancti Frederici Martyris ad Asnatis Frari.rtim reformanda moneremus cum Bernardo Fulmerio, atque ex nono Eccles assicorum Annalium Tomo textum supra descriptum allegaremus, in quo Baronius stetit ab hac reformatione, recessitque ab Actis Sutianis, quae prius in Notis ad Martyrologium approbarat. Sed cum longe post ipsius Baronii mortem saepius recusae fuerint eaus Notae in Martyrologium absque reformatione de qua loquimur, & anno Christi millesimo sexcentesimo tricesimo-septimo ex surio in Martyrologium Callicanum Acta praelaudati Martyris inemendata transierint, operae pretium duximus in singula capita studiosius inquirere. . . Capite vicesimo-secundo, Interpolator post Sancti Frederici Mat rium haec siti ungit. Porro Germania O GABae uisivi, comperta caede immerita beati irinii, ano imo in Imperatorem o se iam insurgentes, d xerunt digno eos esse, qui Regno 'Eerentur, O anathemate percusti melioribus cederem, qui Zopulum Dei regere non )ugularestrem, ejussue legem se caremonios areM. I uod ubi Imperator didicit, multum anxius se perturbatus verebatur ne ab ipsa
D Zin risurent, V Arue pulseo Eos eligerent. Iuraiit igitur cum Regina in conssecta omnium se ab osvi Friderici caede prorsus immunes esse, se nrque et se luntate sita eam perpetratam i qm autem sicarios, qui eum peremtusent, nullibi posse
bantur, donec subitanea extinim morte in tartarum demigrarunt. Im rator autem
homicida se per mi, dum filiam Ludovicum trans Rhenum persequitur, subito correptus morbo, o in namim delusus, in In 2la juxta In tabcim vira functus est.
Decimo-quinto Kalendas Augustas, anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo, Fredericus Ultrajectensis Episcopus a sicariis confossus occubuit. Pippino ante menses aliquot mortuo, Ludovicus Imperator tres adhuc filios in vivis habebat superilites, Lotharium de Ludovicum ex Hildegarde, Carolum ex Iuditha. Totius Franciae Monarchiam in Conventu Uomiatiens Lotharium inter ω Carolum nuperrime diviserat, cxcepta Boioaria, quam voluerat sub potestate Ludovici Regis permanere. Coim tra Ludovicum gerebat occultum odium, cuius causam aperuimus anno priori. Cum autem exploratum habeatur res in eo tune statu fuisse, tota corruit Interpolatio. Ludovicus enim Imperator de Juditha Augusta, ut nec conscii nec participes dicti vel habiti sunt sceleris in Ultra ectensem Episcopum perpetrati, sic nec sacramento se purgarunt, nec post Sancti Frederici Mart3rium timuerunt ne Regno deiicerentur, nec ipsis sicariis post admissum stagitium fugam arripientibus auxilio suerunt. Auctores iecis , Deo punitos quis neget At immunem a tanto flagitio probavimus Impetratorem , qui 'υurus de homicida per calumniam ab Interpolatore nuncupatur. De illius obitu sermonem post biennium faciemus. Gravius peccat Joannes de Beha. Martyrium enim Sancti Frederici consignat anno Domini Dc CC xxxviii, xv Calendas Augustii. Deinde haec proxime subiungit. Ponti ces Iam Germaniae quam Galla percipientes in ιμ-