장음표시 사용
731쪽
sextus per mensem Aprilem cum Indictione sexta de anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - tratio rectissime convenit, initio ducto ab anno Redemptoris octingentesim. decunO-septimo, quo Ludovicus a patre vocatus cit in consortium Regiae Dignitatis. Ex hoc Diplomate liquet puellare Monasterium a Rege Ludovico Tiguri conditum fuisse, ibique degisle Hilde gardem illius filiam, quam de eiusdem loci Abbatistam agnoscunt gemelli tratres Sammarchani in Historia Genealogica Domus Fran cacae de Dubouchetus in vera Origine V Musdem Regalis Familiae. Carolus Rex Iuditham matrem amisit. Haec Turonis sepulta fuit in Basilica Sancti Martini. Nec audiendi, qui triennio seritis mortuam volunt. In Chronico San-Gallensi, quod anno Christi nongentesimo vicesinio- sexto clauditur, haec leguntur DCCCXLIII. fuditia Regina obiit. Pax facta intret Eos, id est, inter Lotharium, Ludovicum, de Carolum, fratres, qui mense Augusto Regnum inter se tripartito diviserunt, ut mox ostensuri sumus. In Cluonico Lemovicensi, quod Petrus Franciscus Clii fietius inter probationes Historiae Trenorcienti subiectas publicavit, anno occcxxiii Iudith Imperatrix, Grati Ciavi mater, obiit, apud Beatum si- pulta Martinum Turonis. Et in Chronico Engolisinens, quod Philippus La heus publici iuris fecit, anno DCCC x Liri Iudith Imperatricis anima egredituri:Consentanea scribunt Hermannus de Ademarus in suis Chronicis. Eius filius Rex Carolus ex Aquitania reversus Compendium adiit. Ibi degebat duodecimo Kalendas Junii, Indictione sexta, cum pro Monachis Centutensibus hoc emisit Praeceptum, quod Hamulfus libro tertio ' Chr nici Centutensis inseruit. In Nomise Sancta se Indiωidua Trinitatis, Larolus gratia Dei Rex. Si servoram Dei Iauis se rationabilitas petitionibus Benignitatis nostrae assensum praebemus, Rem Celsi uinis opera strquentamus, ac per hoc facilius nos aeternae beatitudinis seriam adepturos liquias confidimus. αuocirca novent omnium Sancta Dei Ecclesia delium atque nostrorum tam praesentium quam Ofuturorum solenta, quia viri religiosi Monachi ex Monasterio C malo, praeclarissimi Filicet Conmoras Chri in Ricbani, Glminis nostri adeantes Serenitatem, obolarunt Praecellantia. nostra Gloriosa memoria Domini or Geniuris nossibi Caesaris Augusti ut Nuici auctoritatem, qua continetur, qualiter idem Dominus O Geniator noster qua am milias ex eaim Sancti Richarii Abbatia usibus Ur stipendiis e rundem Monachoram constitatas eis concesserit, atque ut nussias quandoque Au tis vel cujusianque persona minoratione illis subtrahantur, Imperiali Praeceptione pleniter confirmaverit. Ac proinde oraverunt isdem Monachi Magni iunem nostram, ut eandem Domini Genitoris nostri Imperialem octoritatem nos denuo reconi mare vel renovare dignaremur per Praecellantiae nostra refriptionem. Mumram denique preces clementer audivimus, se ita illis in omnitas conces se, cunctis notum esse volumus. ISBin etiam Reverentia nostra Icriptum hoc sciati conditione fieri jsmus, per quod memorasas vidiar, hoc est, Cinino rum cum Bransiti, Alduis urum, Valges, Drusiacum, Nova--vitam, Montem Angelorum, Gaiabrenitam, Sagardas, Curti celiam, Crucem, Ongorasum, Augiam, Si rudem, Niviesiam, Vernus, Concilium, Roconis-montem, Maris, vel quicquid ad supradicta loca praesinu tempore juIM O legaliter aspicere videtur, sicut a Domno es Genitore nostro flaturum est, usibus orsipendiis Monachorum in praefato loco Christo
famulantium concessimas asque firmamus, videticet ut nulti unquam Meat ab e rum dominio ex eisdem fissis aliquid abstrahere, aut minuere, aut in alios asius convertere, nec paratas, aut tissimonium, aut hossiticium, aut alias quaslibet redibilisares praesumat ulla modo exigere, M sicut dictum est, eo modo atque tenore quo a Piissima Imperatore Genitore nostro statutum est, ita nostris es futuris temporibus scure ilias teneant se quiete possideant; quatenus eosdem Dei servos in ρυ- misso Monasterio Domino militantes pro salute ejusem Genitoris nostri, O filis tale nostra, ct conjugis, proseque . e flabilitate Regni nostri, incessanurpissent iudicis misericor iam implorare delectet. ra ut hac auctonias ter fatura Iempora
732쪽
lniistissim o intonialsum obtinea mitium, manu propria subter mali ties annali nos,i iuersione assignari tismus. Si um cursi. Gloriose imi Rexi . Me nantis Notarias ad viram missi ci recognomi o subseriis. Sequuntur Ch
racteres Chtonologici. Data x xi Kal. Janii, isnno xv regnanu Domno Grais Sereni fimo Rege, Iniuctione v I. . num Compendo Palatio Regio ia Dei m-miΛe fisciso. Amen. At inter se non conveniunt annus quartus Caroli Regis & Indictio sexta, quia haec indictio cum anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo- tertio componitur, & annus quartus Caroli Regis per mensem Maium illigatur anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo-quarto. Necesse est igitur ut vel annus Regni Carolini vel Indictio corrigatur. Error est in anno Caroli Regis, & i v loco restituendus est ii si quocum Indictio sexta & annus Redemptoris Octingent unus tricesimus- tertius per mensem Maium comparantur. Nihil certe vetat, quominus Carolus duodecimo Kalendas Junias, anno Regni sui tertio, Indictione sexta, sue anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo tertio in Compendiensi Palatio versatus censeatur. Procul autem aberat ab illo loco, duodecimo Kalendas Iunias, anno Regni sui quarto, Indictione septimatum currente, sive anno Redemptoris octingentesmo quadragesimo-qua to, Tolosam enim tunc obsidebat, & in Monasterio Sancti Saturnini prope illam civitatem morabatur, ut anno proximo subscriptiones variorum Diplomatum manifestissime demonstrabunt. Sui sciet hic per antecessum observasse, quod Carolus pro Monasterio Sancti Laurentii in Dioeces Nar bonensi posito Praeceptum emisit cum ista subscriptione. Dura x iii Xa- ludus Junii, Indisione v D, anno qaano Karolo Gloriosi mo Rege. Octam in Misaamrio Sancti Saurnini prope Tolosam in Dei Nomine fesciter. memNecnon & aliud eum hae subscriptione pro Teodifredeo Regio in Septimania Vasillo. Data Non. Jan. anno I III. Indictione v II. regnanti πι-
rati moris imo Rege. QActam in Nonasterio Sancti Saturnini prope Tolosam, in Dei Nomine stiri o. Amen. Deinde in Chronico Centutensi Praeceptum, quod integrum proxime descripsimus, Hari uisus a Carolo prata emissum testatur, quam Ludovicus Abbas fieret Centutensis. Ludovicus autem ut anno Redemptoris octingentesmo quadragesmo- secundo post Hilduinum factus est Abbas San- Dionysanus, se & Centutensis anno Redemptoris octingentesimo quadragesmo - quarto post Ribbodonem, qui caesus occubuit septimo Idus Iunias, eodem anno Redemptoris octingentesimo quadrages-- quarto, ut suo loco probaturi sumus. Carolus tertio Nonas Iulias hoc eodem anno Redemptoris octingent simo quadragesimo- tertio, Regni sui quarto post patris obitum iam inchoato, Indictione sexta, cum e Palatio Compendiens Virodunum ad Plaeitum pro constituenda Regni divisone conditum proficisceretur, Prae-eeptum apud Attiniacum pro Ecclesia Augustodunens se emist. In N miae Sanctis o Indmidua Trinisaris, Xaratis gratia Dei Reae. Si in Iora disinis Itibus mancipara pro re amorem Dei, tagae in ei em locis isse famalantibas beneficia opportana largimaν, eorumque congrais ac opponanis efflagititionisus Usssum pratere non diorimas, praemium ob hoc apud Deum aeterna remanerationis rependi non ambigimus. iri sciscis noram si s das Sancta Dei geri luis praesentibus asa faturis, quia Vis Udnerabilis ADtias A PIudanenses udis Pomifex aliatit os tuus minis qua sum aactoritatis Domini o Genitoris nostri mu- domiti Serenis imi Aquin, in qaibas continebatur, Pod Modoicas memoraris Sessis quondam Episcopus eidem Domino o Genitori nostra qaasam avictoritatis Franeorum Regum ritigendis Arabssit, qua re lata alae in praesentia Nisi . inierit, quali re olim a persidis Saracenis praefata arbs d spatita faust, o S Hs Matris Acti , qaa est confisum in honore Sancti Nartiarii Martyris, igne erematasisses, o omnia inamensa canarum in eossim incola exusta, o quod a Regius Francoram inclytis, divino in iactis servore, pleniter restaurata, atque
733쪽
in suo suo fiblimata foret, O i m Genitor noster postmodum A amorem Dei o AN. CH.
Hi nntium amicis Ioci sanctu, sartita Antecessorum Dorum Iervans, sua auctorita- 8 . , s prisci am si per tu iacretis, atque seri Iusit, quatinus viila ac Mo stola ad Lb hi. praefatam Sedem pertinentia, quae sent tam intra ursem quam extra, id es, Mo- tu,
nasterium Saniti Petri seu Sancti Suphani in suburtia 6. - eitatuiti. O .lia ii ' 'Mona feria i u eamdem Parrochiam Sancti Andoctii in SP Ibo, o sancti gyra dii in Cervi uno, O Saneti Martini de Magalero e tantista a, vilissa o GL - Α R Lxcieri Nonaserium, qasd dudum ab ipsa Sede sub ructam es a Domino Gentiora 'nsis assentissime pro Dei amore inlesidium, aque identissime reditum meis morari Ealsae fari, a que assas inquit aene aus refracrione memorata Sessis Re-mns tenere perpetim possint, quod nos denuo per hanc noram friptionem poportio mansertim volamos alae Irmamus. In nimas etiam in suprasriptis uacts-ritatibus qualiter domnus o genitor noster Oniam Etitisam cam sis omnisus resti, o maescipiis sessa ias Aneo immunisulis tuis sne pro remessis animae sartivi si, quod nos inus ob deprecationim , hei Postis o ob molamentam anima nouo - morarum tacti sum cam omnisa integrituusι nora desa aevique munuisurias recipimus, o per hanc nostrum auetirisarem perpesim ma rum d hieramus. Praecipientes ergo Phemus, tis nustas Judex ptibi cas dec. Hanc itaque auctoritarem vis pleniorem in Dei nomine obtineri vi rem, o a fi libus sncta mi Ecessa o nostris ictius credatur o diligentias conservetur, munu
Data iii Nonas Iahi, Inrictione v i. anno iiii. regnanu Euroti Gurisso Rege. Oetam Altiniaco Patitio nostra in Dei nomine ferietur. Amen. Huc usque
Diploma quod ex Augustodunensis Chartulam fragmento descripsimus, . Qualem. i. contuli nituque cum Gallia Christiana, in qua Sammarthani perperam Indictionis sextae loco posuerunt octavam, quacum annus Caroli Regis qua
tus comparari non potest. Carolus, qui moras apud Attiniacum ad ripam Axonae tertio Nonas Iu- XII. lias agebat, iter Virodunum versus paulo poli suscepit, ibique mense tan- L o T H 4-dem Augusto cum fratribus convenit de paterni Regni divisione, quae no- Rius, L vana Regum epotaram sequentibus annis adnotandam constituit. Illam par Evisivi ετ titionem Annalista Bertinianus sic cxequitur. Carolias ud ιοndictam farrisas Asians p nes Viradanum 'angior, ubi distributis portionibus Hiari icus ML ., uti vi ira Rhentim omnia , citra Rhenam vera Nemeiam, Vangium cse Moguntiam ciG- uotitiuuia Dies pari aes ius es. Loiharius inur Rhentim o Scaldem in mare de raen- iurga , atem, o rursis per Camaracensim, Hainnaum, Loem , Castrisiam, o eos Comi- Tair Rriturus qui Mos cura tantigui salemur ussae ad Arunm Rodans in ensem, o To viva- ριν desexam Rodani in mare cam comitarisas simitiser i atrimae ad nati. Duri τ bos. Cetira vi que ad Hispaniam cursu cisserans. Facta uesacramensis, tundem
aluisseus es disessam. Annalista Metensis de tribus civitatibus, Spira, moriamatia, & Mogunt inco cis Rhenum in Ludovici sorte positis haud loquitur, at pactionem inter fratres initam fuisse mense Augusto sic observat.
L BAs Dominica Incarnationis D cccxLIIr, daescripto Regno a Primorisus, sin tres parus disse, apud Viridtinam Galsa civitarem tres Reges mense Augoso convenientes, Re vim inteν se a Urint. Et Xaulo quidem Occidentalia Regnacessirant, Ludoino utit m Orientasia, sitiret omnis Germania usque Aloi fluenti. Poris Guarias, Pia major nara erat, o Imperaror appes hasar, meaeas intra utro siue incedens, Regnam finitus es, quod hactenus ex evus morabati Lotharii nuncupatur, tor gae Provinciam, necnon es omnia Re a Iratia cum ipsa Romana urbe. Facraque intus pace, obaramenus aia, s uti ad disponendisso tuendas Regni sui parus Heterruntur. Eadem Annalista Fuldensis breviorenylo sic complectitur. DCC cx Lili. Descripto Regno a Primoribus, o in uessanti ἀτis, apod Virdunam Gallia civituum tres Aeges m nse Augoso convo
734쪽
AN. CH. ινμη G, Regnum inter se dissertiunci se Miamicus quidem Orientalem para
accepit, Larius meia Occidentalem tenuit; Hlotharius, qui myor natu erat, m diam inter eos fortuis est portionem. Faciaque inter se pace, Cr juramento con s mala ,singuli ad di ponendas tum a que Regni sui partes revertuntur. Annalitiae Metensis ac Fuldensis Regnum Francorum a Primoribus descriptum ac tres in partes divisum asserunt, priusquam tres Rcges apud Virodunum convenirent. Id enim iisdem Primoribus anno priori demandatum fuerat in Conventu, qui decimo-quarto Kalendas Novembris ad Mosellae conia fluentes in Rhenum celebratus cst. Ideoque in Chronico San-Gallensi ponitur anno occcx Li i Hispo Regni inchoata, dc anno DCCCXLi i i pax facta inter Lotharium nusque fratrcs asseritur. Apud Reginonem pax illa
consignatur anno Dominica Incarnationis DCCCXLII, cuius loco restituendus cst annus D c ccx Li ii. Hac autem emendatione praemissa textum
ipsum accipe, qui non differt a praecitatis Annali stas, rationemque re dit , cur Ludovicus nonnullas cis Rhenum civitates cum adiacentibus p gis obtinuerit. Tres supradii Zimrres Imperium seu ditioncs Haureorum inter se diviserunt, ct Carolo Oιιidentalia Regina cesserunt a Britannico in cano usique ad Mosam vitam, Ludovico vero Orientalia, scilicet omnis Germania uiaque Rheni fluenta, ct nonnulti civitates cum adjacentibus pagis trans Rhenum propter mini copiam. Porro Lotharius, qui ct major natu eras, , I crator appestabatur, m dius inter utrosique incedens, Regnum sortitus es, quod ba unus ex evus vocabulo
Loibarivia nuncupatur, totamque Provinciam, a. e. non omnia Regna Italo cum
i a Romana urbe, quae o mo o ab omni Sancta Ecclesia, propter praesentiam AZsolorum Perri se Pasti, steriali quodam veneratur Priviugio, o quondam propter Romani nominis inviilam potentiam, Orbis terrarum domina diecta fuerat. Quod Annalistae praelaudati Regnum, Imperium Regino improprie nunci . pavit, Regnum enim Ludovici Pii dividi potuit ab eius filiis, imperium p. nequaquam. Carolus in libello proclamationis apud Saponarias ad verius Guenilonem Archiepiscopum Senonensem porrecto, praedictam Regni pa titionem atque amicitiam quani privatim iniit cum Ludovico fratre, facr mento eiusdem Guenilonis firmatas sic testatur. Post hae de diis ne Agni inter me se stat res meos ratio ea exorsa noti ima, unde surtim divisionis cum mutuis, nostris Ulicet nostrorumque Delium sacramentis, si ut etiam Primores Regni Iotius invenerant, tenendam ct gubernandam seu pi. I uam divisionem inter me o status meos, de cetero a me seu antialiter tenendam. Aut se alii qui ibi adfuerunt Episcopi, Guenilo mihi 'tribu que meis propria manu uravit; phum etiam es mutuum adjutorium iηter me se praefatum mirem Ludovicum nilo sacramento si misit. Quod attinet ad Lotharii Regnum, cui Regino Lotharingiae nomen tribui t, utrum a Lothario Ludovici Pii filio, an ab altero Lothario, prioris filio, Ludovici Pii nepote, nomenclaturam acceperit, commodius inquiremus insta. XIII. Ex praedictis liquet relictum Lothario nomen Imperatoris, quod a pa-S RS Lo- tre ante annos sex ac viginti collatum fuerat, eique Regnum, partim iii ἔμε 'M- Italia, partim in Galliis, attributum. Neque enim tantum dictus est Imp ra Or, quo titulo ne vicum quidem obtinuit, sed de Francorum Rex appellatus est, eoque nomine possedit in Italia quicquid sub Francorum potestate trans Alpes erat, de in Gallia quicquid Scaldim, Mosam, Ararim, Rhodanum, mare mediterraneum, Varum, Alpes, Rhenum, Sc Oceanum interjacet, si clarissimas civitates, Spiram, mormatiam Ac Mopuntiam c. cipias, quae cis Rhenum Ludovico Regi cum suis concessae sunt territ riis. Quod autem Annalista Metensis Se Regino peculiarem urbis Romanae mentionem faciunt, id sic interpretare, ut ex munificentissima Ludovici Pii Donatione Romanum Pontificem Romae Dominum agnos cas, Lotharium vero Protectorem ac Defensorem eiusdem urbis haud
735쪽
Ex praedictis quoque liquet iii Ludovici Regis sorte latissimas trans Rhenum fuisse provincias, quae vcrsus Ortum longissime protendebantur, ac versus meridiem claudebantur Alpibus; Rheno & Oceano versus Occasum, Septemtrionem versus Egidora fluvio & mari Baltico: tres praeterea cis Rhenum civitates, Spinam, mormatiam, & Moguntiam, cum adjacentibus pagis, proiner vini copiam, ut loquitur Regino, quia regiones transrhenanae vini feraces haud existebant. Denique ex praedictis liquot praeter Marcam Hispanicam, cujus Australis limes Rubricatus est amnis, in sortem Carolo Regi per Gallias obvenisse, quicquid Pyrenaeis montibus, Oceano, Scaldi, Mosa, Arari, Rhodano,& mari mediterraneo cingitur. Pace sacramentis firmata tres hi Reges in sua se Regna receperunt. Ka-νolus, inquit Annalista Metensis, Aquitaniam, qaasi ad parum Agni sui jura pertinentem , a dictans, Pippino nepotis. o molestus si citar, eumque cultis incar- .nibas insistans, unde Lirimentum proprii Meuitas saepe per fit. Habet eadem Annalista Fuldensis. Neuter Regiam tribuit Dignitatem Pippino, quem patrui apud Virodunum unanimi consensu in Regni partitione praeterierunt. Idque observamus, ne mireris, cur eundem illi Titulum contra neotericorum mentem nondum tribuamus. In describendis rebus, quas
Lotharius, Ludovicus Ac Carolus fiatres, eorumque filii gesserunt, praeter Annalistas Metensem ac Fuldonsem, saepe testem producemus & Bertintanum. Sed prius adnotandum videtur, singulos hos Auctores suis adebnuisse Regibus, ut aliis & iniqui At injurii non raro fuerint. Metensis Annalista Lotharianis partibus adhaeret, Fuldensis Ludovicianis, Bertii ianus Carolinis, quia Metae Lot hario, Ludovico Fulda, Carolo paret oppidum Sancti Bertini seu Sancti Audomari. Diuturnum fuit Caroli Regis cum Pippino dissidium, de quo frequenter differendum nobis erit. In Annalistarum Metensis ac Fuldensis textu praecitato, vox qu.s iniuriosa est in Carolum, qui sibi vendi eat Aquitaniam non quasi, sed vere pertinentem ad
suum Regnum, ut ostensum supra. Sic autem hoc anno rebus Aquitanicis invigilavit idem Carolus, ut Britanniam, in qua tyrannidem Nomen ius exercebat, minime neel exe-iit. Erat in castris prope Rhedonas Idibus Novembris, ut constat ex eius
Diplomate, quod ex Chartulario Monasterii Fouatentis in Appendice veterum Actorum post Notas ad Capitularia Regum Francorum Stephantis Balvetius ita publicavit. In Nomine Sancti Gin Ind υidua Trinitatis. HIus Gratia mi Rex. Retuis ci rudiris moris s deles suos dons, misi i liri hos sonorare urque olloare. Proinde morem parent , Regum mi has praed re brum nosrorum , squentes, tinis C. iussini nisarae quendam dolem Aorum, Arron m nomine, de Pis Iam rebus no strae proprietatis honorare, atque in ejusjuris potesatem hieralitatis nora gratia conferre. Id no noveris experiensia a De industria omnium Meltam nostrorum iam praesentium quam es fa rarum, quia concedimus eidem illi nostro Asuri ad propriam qua Eam res fars nati istas in Comitatu Bajocas , in pagella, qui dicitor Oilingua Saxιnia, id est, sitim nomine Heliam cam fmnius sis inurritu ibas o mari iij atrio ues xus, quam Gundacher Comes amo κομο Larolo Imperatori s risum es olam confirmatis halere. Et in ahero loris in possitas Comitatu Myocasias, in m an num para Herenneio, quantumcunque svrutaxatus Gundauer omes itidem misissis halere, cum mancipiis thidem communem lus mel pertinentiis. Necnon es inmista Fontanias quan timcumque G da simina initi habere diastior, o nos amisior esse post io, iam in mari pii, qaam etiam se is aliis retas. Saprud lauae res cam omni integritate mes earum appeκdiciis memoraris praediatique nostro Aiunt ad proprium ρον sane nostrae istia iratis confriptionem concessimos, An ro jure injus ac potenuum ustis se ni rinatione transfrimus, Da mi licuui quicquid ab hodierna die o tempore exinde Iro seu utilitare usque eommo inu mas VIII. TTte AN. CH.
736쪽
AN. CH. jure proprietario scire deis erit, liberam ct f misymam in omnisus hutias ρο-
LQyηδ'' ti, ai Is Milai. . Maria propita δει ιν eam firmatimus, o de analo asino , , i Μ p 7' L,i S P.M Kal. Gunops imi Rigis. Dormaras Norarius au τ ιιm LV PQ ν' - muis i. mira I , Nov. fris, Indictione v l, anno i v , regnante μ' *7 Laiolis Guno . R. tam ia ι Asori sp=ope Redonis illitate, in Des Nomine 'Roxi ciuiti,. AM ,. Antitis Caroli Regis poli patris obitum quartus per m -R seni Novembrem cum hoc anno Redemptoris octingentesimo quadrage simo- tertio, S: indictione sexta Regia conuenit In Chronico Lemoricens post excidium Namnetense subiicitur hoc anno prima Caroli Ri gis in Britanniam profectio. Kanus primo Britanxiam petis. Et in Chronaco Engo-AςpRiTAN- li sinensi, ite. Xa istas prima vite pari las Eritannia pro .situr. Nihil videtur si , . gestum, quod antiqui Scriptores incinoria dignum duxerint. Tunc erant extra Britanniam iitae tres hae civitates, Rhedonae, Namnetae, ac Veneti, nec aliud quidpiam circa res Britannicas hoc loco notandum occurrit. X VIII. Hoc anno, mense Octobri, prius quam Rhedonas perveniret qui tunc annum Regni quartum post patris obitum agebat Carolus, Ursinam sive ' Loire. Orsinato Toronens Metropolita Synodus apud Lauriacum in Andeg SYMonu, vensi territorio celebrata, cuius quatuor extant Canones in Concilio Mel L A u Ri 4- densi de quo post biennium agemus, recus que sunt in Conciliis cum Gal-cεNsis a M liarum apud Jacobum Sirmondum Societatis Iesu Sacerdotem, tum pro- AND GA' vinciae Turonensis apud Joannem Maanum Canonicum ac Praecentorem vi A, Turonensis Ecclesiae. XIX. Primus Canon est adve iis eos, qui contemnunt authoritatem Ecclesiasticam. Si quis pallicus Ditinae Legis praetaricator, i I pro misis is crim nilus erga Ereti pica uisa es rarionabitia uicia coaremptor repentis fuerit, meis ias de ramidas, monitis Ecetis Dis ad SaneIoram Patram eon ivitionibus conira illar o salsunnator comprobatus stierit, si monitionisus Dis patibus o imperare distuleris, anathematizetur. X X. Secundus est adversus eos, qui contra Regiam Dignitatem egisse comprobantur. Si quis contra R iam dignitarim dolose, M ca Id , a. perniciosὸ iura re compularus serit, Bis dignis me Iisfecerit, unashimatiqetur. XXI. Tertius est adversus eos, qui Regiae potestati non obtemperant. Si quis potesari Regiae, qua non est uxta Apo rotam nis a Deo, constimuit ac a salo si-GIa, contra auctoritatem o rationem pertinaciter eoArrassicere praesumpserat, Oe us joliis O rationabilisus imperiis standum Detim, o auctis iratum Eul stas cam, ac Ius ciliti, ostemperare ire fugabiliter notae,it, anus muri Hic Canon, ut 5: superior, uterque enim contra Regiae Dignitatis contemptores sancitur, procul dubio spectat ad Lamberti Comitis aliolumque rebelutionem, cu)us causa Carolus Rex hoc anno primam expeditionem in Britatanniam suscepit, ut dictum supra. XXII. Quartus Canon est contra priorum praevaricatores. uicumque sepertia facibus accens, vel proterita stomachari, haec, qti pro saniti Matris Ecclesa tran- qailritate Sacerdotal Hae rigore o Regia Di ilaira a nobis inaχimii ιν de ita,
mamlasque propriis roborata sint, miolare, aut quoliset ar menso irrampere ten-XXIII. laverint, places eos omnes aMathematirari. Huc usque Synodus Lauriacentis. Coatim s. Carolus, cum ab expeditione Britannica reditet, Conventum non pro CA piruLA- cula moenibus Cctiomannorum habuit is villa Colonia , ibique condi-
η CARO i iiiiii Capitulare, quod sex constat Capitulis. In Praefatione MeldenssR p xyΜ Conei lii, Synodus Lauriaeensis & Coloniensis Conventus ita laudantur. xx δ' misse , μὰ am ad m moriam redacamas, u/tim es ex S nodo in ', A, C ' de mos halitu, in missa qua aecitur Latiria astid in re ex ne Glorios Re-tio,i Λ, os ac Domini notri Caroti a Redonis cimitati, quod idem iAclitis Princeps, ct Nu M. ceteri quique iam Eccles sici, qaamae x Iairali ordine, qui adfuerunt miri mou
737쪽
propria Omaverunt. Et Carolus in Praefatione Capitularis Coloniensis ita loquitur. Sanctu Ecessa in panibus no ri orbis, qua Iempore dimae recordarisAis dii nobi se sineti memoria Domni ac Genitoris nostri aliquandia seras palissuatisau Iaerasa, is mira homine uxta Sanctam Evangeliam in agra Dominicosus sminanti aestardia es: ms in medio tritici Deo amatae curi aris, adeo est διess alae ariess vexata moles is, vis non sine maxima disscustate, res nussilino, odis iam Dei ac nostrorum solatio, inter nos miresue nostras pacificatio, o putioi Regni ex consensa dimisio, su ejusdem Sancta Eetissa ae fissilis
pati tantorum Iuborum quantulacunque seret restrario. Processa vero Iemporis, Micini post condenses aeris tarbines nubium in pertransando remanere mestigia, rasitirans, at sumar, in nobis, s in viris Ecclesiasscis, necnon o in re ρυ- stira n sera stitiatorsius, huytismodi materia se fomites iussensionum, at manisse miseret nos ditina gratia indigere, at omnes a contagio morbi pristini exue. rimar, qua praeventi eramus, ut in mirarem communem videre possemus. Iuapropter ωenientis in anam detis nori, iam in veneraliti oraene ciericali, quum o talis res misi is nulti Licati habiια consitati, o rati Dei accens, memores etiam fit, quam ipsi erantecessores eorum nostris detulerunt praedic soritas, ρο- note M ante oculos Electionem o M.titatem, Dam nobis pos d. functionem miris Lodabiti ιν se continentissme serva:erans, secundis quo a is tur in hierisaesinitas instratis, sonastis satier alterum, immo omnes se ιnvicem monuerunt, vis cancti anilestim animi rancorem,pro quocunqae conceptum negotio, a cori pro pellirent, o in Dei votantiu ac Sancta Ecclesis compennii veneratione sis nostras litare serianda, a que aebito honora se Aegia posestate sabilienda o cons man , qMin etiam Is in pacis concordia o victa amicitia copalarent, quarenus aevina clementia piac rens obnixius, o L Regis ac Regni subitilare o alititure possent iractare fissimius, o suam atque ιMitis populi communem pro frium oriranquillitarem ostinerens propensas. S . qae Deo amatili atque Ladabiti Conυensu unanimiser ac rationabit ιιν perpi raso, nostra Mansuesadini suam ἰτMion m oacti.xem Elissmὸs mssoni. In hoe textu duae potissimum res videntur attendendae. Carolus inter utrumque Conventum, nempe Virodunensem, in quo peracta Regni partitio, di Coloniensem in quo promulgatum Capitulare de quo loquimur, moram interponit adeo brevem, ut haec duo Placita uno eodemque anno consignanda suadeat. Deinde testatur pate num Regnum a se fratribusque suis divisum suisse, nulla mentione facta Pippini nepotis ex fratre, utpote Regnum Aquitaniae nullo jure sibi vendieantis. Primum Capitulum est de honore ae cultu Dei, S de Ecclesiarum ac servorum Dei veneratione. De sonore videticis o otia Dei usque Sancyarum Eulsurum, qaa auctore Deo sub ditione o saltione regiminis nostri consi unt, commaniter Domino meaeante Lumimas , ut sicut tempore leata re taurionis Domni ae Gentioris nossi exculta, so1orura, atque rebas ampliata serans, ita permanians, o qua a notira I seratirare honoransar asae ditansar, de cetero stibimegritate suis eniar, o Sacerdotes ac se i Dei mi rem Ecitis uam o H- sita Primitima jaxta Hi/rendam auroris Iem Atineant. Usem vero Regulis po- restis, o inutiriam virorum strenuitas, sevi reipublicae ad ni raures, vir sitim ministerium competenter exequi valeant, in omnibus rationatiliter se buse com
Secundum est de honore & potestate Regia. Honor etiam Regias o ρι- rogus Reguli Di nitati ram reas, atque sinceritis o obtemperantia Seniori risitis, remota omni cordia o castidisare, sea qualibet induisa quorumcumqae conjunctione contra honorem se potestium atque salutem nostrum, sie Regni nasii Ai- dirarem, nobis in omnisas o ab omnibus, sicus tempore antecessorum κostrarum conseimeras, exhibeatur. Et si Dis quemcumque contra nos o conira hanc pactam sisteritatem isti aia moliri manipse cognoveris, s eum contenere neqaiverit,
738쪽
XXVI. XXVII. XXVIII. NXIX. XXX.
fideliam unanimi , as noster honor o potissas Regia incon Ira permaneat, totium os duertare o alutare procaret. Tertium est de iustitiis unicuique secundum Legem suam faciendis. 2aia mero duium esse cognoscimus, ui a Dibus honorem seu pimus, eos jaina
Iam Dominicum honoremus, etolamus tit omnes Metis nos,i censis mam i neunt, neminem c a des ordinὼ aat dignitatis deinceps nos o inconi i iii IDιita, dat aherius callidrare, mel invasa capiditate, promerito honore iubere ρ iari, nis ostia adicis o ratione atque aquilate dictante. Legem mera unicat que competinum, scat anIecessores sui tempore nostrorum praedecesserum has, an in omnι iugiitati se ordine, fiente Domino, nosram Magni entiam osse,ia rum tram/Itimus. Quartum vetat ne quis quidpiam Regi contra iustitiae rationem suggerat. Idasa assiilius alae obnixitis vestra aactoritas maleat ob mare, omnes, scar ia Mina bene memorabiti conteniensia pepigisis, conservare sariti i , --mo etiam canat in posmorim solIcile prinamitant, ne aliquis pro quacare ae primata commoriture, aut ruicienda capiaetare, e aticujus conjungamisais melsum tiaritatis sa amicitiae conjuActione, nobis i saeratius sinerat, et I post Iasion bias, avit qao ιιι modo inticias, at conra jussita ration m o nostri nomi-ns iugaituum ac regiminis aequιIaum agamus.
Quintum praecipit, ut Rex, si quid ei subreptum est, fideliter admo
neatur. Ei, sisne,abreptum nobis quippiam at homini fuerit, compei ter Osrili re, proai Sablimiuiti Regia conτ ιι, o ntiessitatibus sus abram expiau, tis hoc rationalitisὸν corrigatur, mem a Meta Hvotio admonere ciarabit. Sextum est de iis qui initum concordiae tardus violaverint. Tandem a tim iij m es nais adnιctere, as s quis hoc fa m concordia stibias, quod pro- μὸν pacti carituria e capodiam instimus, O ιhirographi etir te FG in min,
dium. Si iero obaaaere renaeris, sane Pontificati, atictoritas, o Aegatas Sasti Dras, atque in eam iraris connexione per otium mag1ansmitus ,scanaram qaod res
A Carolo Rege, cujus res gestas post Virodunensem Conventum hacte nus prosecuti sumus, ad Lotharium Augustum transeamus. Hic in ea Galliarum parte, quam sub sua tenuit potestate, cis Alpes remansit. Apud Gundulfi villam in Dioecesi Tullensi morabatur pridie Kalendas Septembris, quo die Praeceptum pro Monasterio Bobiensi se emist anno Regni cum in Italia vicesimo - quarto, tum in Francia quarto jam inchoato. In Asmiae Domini nostri Iese Chrisi mi Herni. Lo har in aetina ord nante 'mi- densia Imperator Avastis. Cam petistonitus smoram mi Uis o rationabit btis iuvina catias amore fatemias , se perna gratia maniri nos non aes id vis. Ioiar sensitis et lias Santia mi Εαι , o nobis, nasntilias videlicet ostioris notam Me quia vis venerandi Almaricus Comeκμ adis vocarias Epis pus es ex Monauem, qaod vocastir Bosis, Abias, o es cossi tam in hoorem stari Petri 6 suom Principis, ubi sanam colamianus corpore quisit, detu-tii senκι tutis nostris Aturibus recol nda memoria Gentioris nostri Ladomici Aura praeceptam Immavistaris, in quo continetatur ins nam, qualiter ipse ad homi Dra, trisAquilstuum Nonachorum itidem cons Asiam , cam restis omnitus ac fa
miliis suis ad idem Monasteriam juin o legalbio pertin Aidis sab sua defensi/
nis receperit immanitate ac mitione. Unde nomism d precoras s Excessentiam, ut ob anima n ra emolumentum es aureae reuintios praemiam mereri Auentes
739쪽
paternum, praedictum Monasterium, cum Monachis ibidem degentibus ac familiis AN. CH. inibi juste o legaliter pertinentibus sub nofra susciperemus immunitare atque ple- 8 .nissima defensione, csus precibus, ob divini cultus amorem es sura Religionis . ' ' 'tranquiΣitatem, libeatissimὸ adnuentes, hoc immunitatu nostra praeceptum statui- i 'mu ieri, per quod 'xcipimu , ut nuz-1udex publicus, neque Missus disianens, i I sed negae GV Uet potestatis persona , in Ecclesias, Xenodochia, curres, visus, lo- n Q 'ca, atros, seu reliq as pinsiones memorati Monasterii, quas moderno tempore in VI
qui inber gis, ct territoriis insta ditionem Imperii nostri juste o lsitimὸ nisae is ' ' ψ V renes vespossidet, vel qui deinceps in Iure 9us sancti loci divina pietas augeri ''
voluerit ad causas iudiciario more audiendas, vel Freda aut Theloneum exigendum, aut mansiones vel paratuae faciendas, aut paravedos vel Dei Iussores rostgendos , aut homines Vsias Monaderii tam ingenuos quam servos super terrum i us
commanentes di ingendos, nec ultis redditiones, aut i ilicitas occasiones exquirendin, usti unquam tempore ingredi audeat, vel ea qua Fuper memorata sunt ponitus exigere praesumat: sed liceat memorato Almarico Abbati susque successoribuι res praedi Ii Monasterii sub immunitatis nosae dessensione, quiete eo ordine poss-dere, quatenus Monachis, qui ibidem Deo famulara videntur, O pro nobis ct Regni aeque flabi sitare, a Deo nobis commissi, atque co' servandi Iugiter Domini missericordiam exorare delectet. I ui ex his quae praescripta seunt, quippiam violare praesum erit, sciat se triginta lib. arzenti optimi, secundum veterem morem a rem praefata Eccle ae prsolvere, nostramque inseper incurrere ossensi nem. . uodsi aliau ex hominibus ipsus Ecclesa tam ingentiu quam servis aliquid deliquerit,
unde in nonre quippiam derare potucris, totum hocpro mercedis nostrae augmento parii praefatae Ecclesia concedimus, O hoc prorsus decernimus, ut nihil inde ulla umquam tempore requirat. Con mamin etiam quoddam foreste, quod nuncupatur mons Longus, cum curre juxta se tosita, cum appendiciis, vel alacentiis, nec non es Alpe, qua n minatur Adra ιum terminis μή is, sicut in praeceptis Domini a memoria Genitoris nostri insertum O manu se a propria firmatum etiam comperimus. Continebatur in eodem Praecepta Dominio' genitoris nosiri, ut omnes res, qua per praeceptum se munimina Chartarum eidem sancto loco legaliter se rationabiliter delegata fuerunt, vel quod antea a Deo timentibus hominibus condonatum fuerit, ut per idem Praeceptum jam dictum Monas iam, vel Rectores i in loci haberent, atque possiderent, O quicquid inde ad profectam i in pro Ecclesia ita Monachis ibidem degentibus facere volui ent, jure Ecclesiastico liberum arbia trium halerent. Guod nos similiter libenter conces e, se in omnibus per hoc nostrum Praeceptum corroborase, se omnium fidelium nostrorum cognoscat indusinia. Et hoc nostrum Pragmaticum sive Praeceptum, ut pleniorem in Dei nomine obtineat mi orem, se a fidelibus Sancta Dei Ecclesia ac nos s merius credatur, ac diligentius observetur manu propria subter firmavimus annuli nostri impressone ad gnari simus. Signum Loibarii Serenissimi Aug. Ego Picbardus ad vicem Agi
mari recognovi. Dat. D. Kal. Septemb. anno, Christo propitio, Imperii Domini Loibarii missimi Aug. in Italia xxim se in Francia 1 III. situm Gundus - t. C.- villa Palatio Regio, in Dei Nomine feliciter. Amen.
Ughellus Tomo quinto Italiae Sacrae, cum de Comensibus Episeopis a XXXI. agerct, hoc Praeceptum inseruit. Cudusi villam pro Gundulfi vilia perpe- 'ram scripsit, Indictionem quoque decimam male notavit. Primum errorem ad oram rejecimus, expunximus alterum, quia Indictio decima non convenit cum anno Regni Lothariani in Italia vicesimo - quarto, in Francia quarto, quocum pridie Kalendas Septembris annus Incarnationis Dominicae octingentesimus quadragesimus - tertius componitur. Addequod Diplomata Lotharii non pauca reperiuntur, in quibus anni soli Regnorum Italici ac Francici consignantur absque Indictionis nota, ut patet ex Praecepto Lothariano, quod initio hujus anni recitavimus ex Chartulario Viennensis Ecclesiae. Si Diplomatibus hoc anno datis sua restitueretur Indictio, sexta non decima reponi deberet.
740쪽
Almaricus in Praecepto Lotharii proxime descripto Comensas Episcopus de Abbas Bobienss appellatur. In Episcopatum successit perideo, de quo supra locuti sumus. In Abbatum Bobiensium Catalogo, quem Tomo quarto Italiae Sacrae post Indicem Episcoporum Bobiensium reperies, Hilduino Abbati subrogatur, At ut Hilduinus Abbas Bobiensis probetur, Lotharianum allegatur Diploma, cujus authoritatem multae res elevant. In
primi, Lector Aelle deprehendet in illo fieri Prati epto mentionem varia rum formularum, quae sapiunt aetatem Lothario longe recentiorem. Deinde advertet in ipsa subseriptione Chronologicos Caracteres inter se pugnate.
Dur. X v. Cal. Sepumbris, ann. ab Incar. DCCCLVI, Inaeia. , anno, Chri
propitia, Imperii Domini His urit Imperat. in Italia xxv m, o in F, ei avii. Iam Gondias mista in Palatio Regio, in Dei Nomiae fcliciter. --.Lotharius nec Imperio nec vita potitus cst ad annum usque Redemptotis octingentesimum quinquagesimum- sextum. Indictio quarta ut cum illo Dominacae Incarnationis anno, se AI cum octingentesimo quadragesimo- primo convenit. Expuncta Era Christiana, quia tunc in usu non erat, &Lotharius Imperium ac Regnum abdicavit anno Redemptoris octingentesimo quinquagesimo-quinto, necesse est Indictioncm quartam componas cum anno Redemptoris octingentesimo quadragesmo - primo, quia toto temporis spatio, quo Lotharius post patrem imperavit regnavitque, solus hic annus indictione quarta per mensem Augustum notatus invenitur. At per mensem Augustum nec cum Indictione quarta, nec cum anno Redemptoris octingentesimo quadragesmo-primo comparatur annus Lothariani Regni vel in Italia vices mus - octavus, vel in Francia septimus, sed ut in Italia vices mus - secundus, se de secundus in Francia. Praeceptum Lotharii pro Monasterio Bobiensi proxime descripsinus, datum mense Augusto, anno Lothariani Regni in Italia xx 1 111 o in Francia iii i, cur in Diplomate quod impugnamus, annus Regni Lothariani per Italiam mense Augusto non excedit solido vicenario annum Regni per Franciam, cur
x v Cal. Septimbris annus Lotharii in Iralia xxvii i & annus in Francia viismul componuntur In Diplomate supra recitato annus Regni Lothariani mense Augusto per Italiam viccsmus - quartus, per Franciam quartus, illigatur anno Redemptoris octingentesmo quadragesimo - tertio, idque liquet ex dictis ad annum Redemptoris octingentesimum quadragesimum, quo duplex haec epocha post Ludovici Imperatoris obitum a Lothario s- Iio coepit usurpari. Porro secundum hanc computationem annus Regni Lothatiani in Italia vicesimus - octavus per mensem Augustum cum anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - septimo, At annus Regni LO- thatiani in Francia septimus per mensem Augustum cum anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - sexto convenit. Hilduinus autem nec
anno Redemptoris octingentesimo quadragesm sexto, nec sequenti fuit Abbas Bobiensis. Almaricus enim , ut ex Diplomate supra desciipto consitat, Abbas erat Bobiensis anno Redemptoris octingentesimo quadragesnam tertio, superstesque fuit in vivis longe post annum Redemptoris octingentesimum quadragesimum septimum, ut ex aliis Diplomatibus patebit infra. Nec hoc loco videtur omittendum, qubd Imperatores Lotharius ejusque filius Ludovicus Secundus suis in Diplomatibus Praeceptum Ludovici pii pro Monasterio Bobiens laudant, &, ubi sermonem de Almarico faciunt, eum vocant Comensem Episcopum de Abbatem Bobiensem, Comitem vero Bobiensem nequaquam. Ergo nec Ludovicus pius Abbati Bobiens Comitatum pobiensem contulit, nec Lotharius Imperator eidem Abbati possessionem Bobiensis Comitatus consimavit, aut investituram dedit per
Pluribus non opus est argumentis, ut inter commentitia Diplomata
Lotharianum re icias, in quo Hilduinus non Abbas modo sed etiam Co-