장음표시 사용
711쪽
propinqaante termino vitae i per multa visionum indisia revelato, ingravesente AN. CH. corporas molestia, convocato Cura es potuis in Ecclesia Viennensi, lis senio ac s spiritali firmone omnes exsertatur, exitus sise ferae peregrinae profectionis ιο- ''
cationem indicavit. Verebatur enim, ne, si manifestὸ -- sinem instare nisntiaret. . ' ηδ''
cilicis, rogaretur quatenus longam inediam vel modico cibo relevaret, panis, inquit, illi Iam iam, fatres mei, jumenaeus eis, sine quo nec in mundo nec in caelis vivitur. cvus spor refit Angelox, Apostolos risit, Sanctos recreat; quo quisquis vesitur, numquam in aeremum moratur. Sacramentum itaque hujusmoda panis mibi apportate, ut eo accepto viauco viam universe carnis aggressiar in patriam profecturus. His dictis Psalmodiam primus incarpit, iacque in dilinis caudibus pernoctantibus tanta cIaritare uti Celtata perfunditur, ut ii, qui praesentes
aderant, terrae velut in ecpasi prouernerentur. Expletis autem Matutinarum horas,
em repente suavissimus odor cum claritate supervenit. tacesente vero die beatasisi spiritus carne status, Bber cam ista claritate ad Dominum migravit, odor vero remansii, quo fue corpus fit traditum sepulturae. Inter opera Barnardi, duo Coenobia memorantur, Ambroniacense vi- V. delicet, Sc Romanense. Primum viri adhuc laici, alterum opus Archiepi- MONAsi scopi fuit. Certior non occurrit Character. Ambroniacense Monasterium Riε in Dioecesi Lugdunensi prius crectum est, quam Barnardus Monachum induerit, id est, ante annum Redemptoris octingentesimum tertium. Tomo superiore conditum nobis visum est anno Redemptoris octingentesimo secundo, sed quia circa aetatem Barnardi noster computus biennio tardius tunc procedebat, lubentissime redimus ad opinionem Guichenoni, qui primam originem illius Monasterii refert ad annum Christi circiter octingentesinium. Romanense Monasterium in Dioecesi Viennensi constructum est post Placitum Stramiacense, cum Barnardus c Lotharii comitatu suam ad Ecclesiam rediisset. Actum de illius Coenobii conditu ad annum Redemptoris octingentesimum tricesimum-septimum. Ibi Barnardus obiit undecimo Kalendas Februarii, die Dominico, sepultusque fuit postridie seu decimo easdem Kalendas, quo die colitur apud Galesinium, Molanum, Fcrrarium, Salassatum, & Bollandum. Hic super nominis etymo sic ratiocinatur. Auctor, cui Barnardus est stas boni odoris, nomen deducere videat ut ab Hebrato bar, quod suam significat, de a narde, quod nardum alii
minum vertunt; at Teutonica vox cst Bernata vel Bern-hara, quam Κilianus ursinum ingenium vel ursinum cor interpretatur; fortassis rectissis Bernata vel Barn-ard ardenti indole praeditum dixeris, aut Mem-ared, aperta promptaque indole. Succcssit in Archiepiscopatum Agilmarus, de cu)us annis inferius erit etiam disputatio, quia si Boscio fides est, Ecclesiam Viennensem rexit annis v III, γ anno nono, II Non. salii e vivis absessit, superstes autem erat anno Redemptoris octingentesimo quinquagesimo- nono, ut ex variorum Conciliorum subscriptionibus patet.
Dodana Bernardi Ducis uxor librum Manualem anno superiore, pridie VI Kal 'ndas Decembris inchoatum perfecit lioc anno postridie Kalendas Fe δη AEVI bruarias, de ad villelmum filium natu majorem in comitatu Caroli Re - ν' PQ
gis commorantem transmisit, minore filio nondum baptizato. Haec ex eo- u deni Manuali constant. Ultimo capite tempus scriptionis ita notatur. Inchoatio huius libelli, ra Kalendarum Decembris, Sancti Andrea Mima, inchoante Sancto Domini Adventu ; lius est autem, auxiliante Deo, I V Non. mensis F. bruarii Purificationis S. Mariae. Annus colligitur ex initio capitis duod
septuagesini, ubi Dodana testatur V illelmum ad annum aetatis decimum mus VIII. O O d u
712쪽
CH. sextum jam pervenisse. Vtiadrans, inquit, in quartior Iam habes annos ussae 84 ff. 'ducus. Id est, quater quatuor habes annos, sive sexdecim. Totidem
Lotui, autena numerantur ab anno Redemptoris octingentesimo vicesimoia sexto iis, iι quo natus'. uelmus, ad hunc usque annum Redemptoris octingent Lubb. uinum quadrages inum-secundum quo librum a Dodana matre millum ae- cepit. Erat in comitatu Caroli Regis. Maeli, ait Dodia in fine suaec , ' Praefationis, quod genitor Mas Erenaiatis in manus Domini re commentamu' 'Qyy Irarati Frater natu minor per Baptismum regeneratus nondum sue- 'i' rat, Willelmum enim capite septimo Dodana sic alloquitur. Fui in E Mesrimogenite, Me missa a me illi directa lege, intellige, Cy spere compti , Iratremque tuum parvatim: cvas modo insi sam nominis, cum Bapti aris in C isto
acceperit gratium, in aure, nairire, amare, ac de bono in metitis prolocare non pigras, alae hunc codicillam Manualis a me comprehensam, Cr in tuo nomine
conscriptam, cam prefectam Io aeniu ieI legendi acceperii tempus, iis ostini, o admone o genia, cura enim o furer tatis es. Manualis Dodanae liber in capita septuaginta-tria distinguitur. Joannes Mabillonius prima parte Semliquarti Benedicti ni tredecim publicavit, primum, septimum, decimum, undecimum, decimum-quintum, decimum-nonum, vicesimum, sexagesimum, . sexagesimum- primum, sexagesimum- octavum, septuagesimum- primum, septuagesimum-secundum, εἴ septuagesimum - tertium.
VII. Andreas Duchesinius a publiei juris fecit Fontanellensis Chronici frag-Gn. se a. mςntum, in quo varia prodigia sic ad hunc annum enumerantur. LAnno
Itane. p. 33 . Dominicae IAcarnationis DCCCXLI i, Indictione v, apparati in calo Sulga G-
rnonidi XXXVII. Kalendis Martii apparuerunt acies in caelo hora notari scanda his, ibi, MEMOR ,- les a parse Orientis in modum albi cesoris nigri s rabei Me miridis. Erant δε- Tu R. um aha majores, alia minores, ac Me intermisone istis occidebant, aut oriebam r. Inter Orientem mera o Occidentem esuritas erat flamma. Sed hae acies Maximὸ uiam plagam Agaitinarem repleverunt. Inser Ociidentem -- attinem apparuit in morim etiae Iatissima claritus quadam inque prope metum oti centrum ad meridiam Das ιendens. perdaramit assem usque medium noctem. Et cum esset Lana viges , ram mira clarisin erat, at intuentibus miructiti esset. Tertio
Kalend. Aprilis, ipso dis Genae Domini, antequam Aarora finem daret, Luna drfectionem passa es, a fimmo incipiens. Kal dis Maii alio isertim in caeti tuo missant. Ipso anno, ix Kalend. Notembris, fria tenta, hora noctis prima, serra moras validus extitit, o perseveravis Gyas sentis pers rem dies. Dahat
aurem magitum aut hora diei prima, aut nona, uas noctis mediae, atis initio Aurora. Secuta est tu sis υalidissima, de qua malii monai sunt. Auctor istius Chronici hoc eodem anno, quarto Kalendas Martii, seu Dominica secunda Quadragesimae Fontanellam adiit, ibique Monachum induit, Josepho Ebroicens Episcopo, illius loci tunc Abbate. Ad hunc enim annum reserendae sunt quae textum proxime recitatum subsequi debent A: in editione Duchesniana male praecedunt hae periodi. Eossim anno, regente hujus Iostri .Ep. Caenobii Joseph Archieps o, 1 v Kal. Martii hae Domino miserunse acres'. Deinde EsRoic N- post annorum curricula decem o novem propitis Chriso Diaconatas ordixem sus A η per mantis Venerasitis Archi pisopi in niunt, .nAo Verbi Incarnati Dccc i, , , i i Indictione I x, xi I KM. Octobris, Salbaso. Nee malios oliis in D mi8. id Pontifex. mi succedis menerandas Ad turdas in Pori eatis,per cujus manus scrum gradum Presbyteruius se vi anno Dominicae Incarnationis DCCCLXXII, Indicti e v, octuis Idus Martii, Suιbais. Sententiam nostram confirmant Ch racteres Chronologici, quibus consignatur ejusdem Auctoris ordinatio in Diaconum. Ab hoc enim anno ad octingentesmum sexagesimum- primum numerantur anni novemdecim, & anno Redemptoris octuagentesimo sexagesimo- primo currit litera Dominicalis Ε, ita ut Sabbatum cum duodecimo Kalendas Octobris coincidat, per nonam Indictionem Regiam scu
713쪽
Francicam, de qua consule quae dicta sunt anno priore R. Similiter anno Redcmptoris octingentclimo septuagesimo-secundo, qui quoniam bisextilis est, duas habet literas Donamicales F M E, Sabbatum octavo Idus Martii per Indictionem quintam recte illigatur. De Diaconatu de Sacerdotio nostri Chronographi suis agemus locis, hic tantum nobis est inquirendum de illius Monachatu. Hoc anno, ut Monachus fiat Monasterium ingreditur Fontanellense Iosepho Archiepiscopo Abbate. Iosephus Ebroicensis est Episcopus; iniit Episcopatum ante annum Redemptoris octingentosimum tricesimum- primum ι Fulconi Abbati Fontanellens successit in Abbatiale munus anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo; vocatur Episcopus in Edicto Lotharii, in Ebonis Apologetico Se in Neu stria Pia jam allegatis, Archiepiscopus in narratione Clericorum Remensium de intextu proxime descripto; Archiepiscopum, si lubet, interpretare principem Epitcoporum, qui Gunt baldo Rotomagensi Metropolitae subsunt, ut in provincia Turonciali dictum . de Aigliberto Cenomannensi nuncupato quondam Archiepiscopo. Res hoc anno gestas sic aggreditur Nithardus φ. Nunciarum eis Larolo quod nor sua uia lardis Aristarium ouendam ex suis captum haberet, Er in urbe Laudunensi una ficum custodiri feciset. αua pro re expeditos ad hoc opus Uarolus sibi delegit, ac protinus decedente am die his in partibus fessinus perrexit.
Distabat enim urbs eadem plus minus Davus xxx. Per totam paruidem noctem
iter faciens, impediente gelu praevalido, hora fia diei tertia, in steraia subito se
rori c, civibus cum insiaita multitudine nunciatur Larolus ad Me, omnoque urbs militibus circumdata fore. Vuo quidem nuncio exterriti, quoniam nec evadendi, nec aderat des mαuia tuendi, pacem sub una eadem aue nocti petunt, Adestarium
confestim reddunt, or ut se urbemque absque conssctu in crastinum dedant, cum omni subjectione promittunt. Dum haec agerentur, milites moram huyus rei gravia ter ferentes, in per laboris taedio praeterita noctis, quodpasi fuerant, permoti, in excidium urbis ruere undique carperant. Et reque procul dubio protinus flammis rapim que tradita, ni idem Karolus misericordia insuper Ecclesiarum Dei sorori ue, necnon se populi Chrsiani permotus, minis atque blanditiis horum animos maximo labore compescere duisset α uos cum a edere fecisset, ut soror postulaverat concessit. cse Salmonetacum ab urbe di essit. Crastina quoque die Hiligaris ad dem δε am, sicut spoponderat, venit, u iamque inlinsam G ab que con D seo ari refluuit. Sororem fam siquidem Karolus benigne excepis, ct omnia, qua ha ctenus erga idiam detiquerat, illi donavit. Mutirique verbis blande illam a G. cuius , omnem benignitatem, quam stater sorori debet, si deinde benisisti regulatam esse veget, ei perhumane promisit, ac quo voluit Ham alire concessit. Disi Da iura statuit, G ad suos, quos circa Parisium omiserat, his ita peractis
rediit. Senones autem Lodharius Pipino recepto, quid agere deberet, anxius erat. Nam Farolus partem exercitus Sequanam ire ecit, Gr in Ialtam, qui Pertica vulgo dicitur, direxit.: uos P niam Lodbarius vel se meis os impedire tenuit, primum i ctari statuit. αua Didem re I perabat se es bos facili dedere, or hoc terraresbi residuos subjugare, maximeque Nomenotum Brittannorum Ducem suo Abdere dominatui posse. Sed flustra haec omnia expleturas adiit, dum nihil horam ad effectum perduxit. Nam exercitus Graii omnis ab eo Ialvus evasit, insuper ex suis neminem recepit, se Nomeuoius omnia, quae illi mandaverat, inflenter drevit. His itas habentibus, repentὸ nuntium accepit, quod Lodbumicus cse Graias una cum intenti exercitu alter alteri studeret. Cumques undique rebus adversis circum siptum videret, maximo ambitu inaniter expleto, a Turonis redire carpit, orfatigato exercitu tandem fessus Franciam pervenit. Pipinus autem, quod si illi sciaυerat, paenitudine correptus, Aquitaniam se recepit. Interea audiens Tarolus, quod Orgarius Maxumiae Sedis Di pus, una cum ceteris Lod vico miri so
LOTHAR. IM p. 26. L u D O v. R. 26.
714쪽
barnam introiit. Euod cum Ouarius didicissit, una cum ceteris litore rei Dabiis, o quo Pi qae valuis Mitis se abdidis.
sos se cavis abitens Loaharius me se hanc fusum mram Dam patri nostri insesantio ui ue is internecionem diere conatus si, nou. Cum istium κα uternitis, Me C inaniras, nec quodlibet ingenium, fulva tilia, at pax in re nos esset, adytizare possis, tandem coactι rem ad uiritim Omniporentis Dei destiti mus, tis scio nutu, quid caique diseretur, conteλti essemus, in quo nos, μοι n. iis, per misericordiam Dei mictores exiit imus. Is autem τictus una cum suis, qιδ uis, scept. Hinc vero stulerno amore corripit, necnon o sup r popuIam Chimi anam compasi, per ui atque Alere idos noluimus , hactis vis, Aut antea, tityultem d ιnia cuique sua ustitia cederetur, mandavimus. i At iste posthac non atinus jadisia d lino, su hositi mana iuram o me o Mκc putrem mi ampes qui non cessi. Insuper o popalam nos um incendiis, rapinis, cis baia e d ma t. suamobrem nunc necti irate ιonienimus. Et Pontum mos de nos flabis, ae Mima staternitate dubitare credimus, hoc sacramentum inter nos in consecta vetito Iarare decreetimus. Non qaaribet in qua cupiditati ALEA L sit mas, sed ut certiores, s Deus nobis me ro ad urorio quietem riderit, de com Aiprofecta simas. Si autem, quod abst,sacramentum, quod fori meo Iuratero, mi Iure praesiam ro, assubitione mea, necnon a Iuram is, quia mihi jura is,
unumqtiemque vestrum asso s. tamque Karaus hac eadem versa Roma, s haraa
mis Atina in notia id sit sine nege gango heminam is an imo us cis len eHen. Sacramensum avium, quod uirorumgae populus quique pruria tingis
resfusus es, Romana lingua sic se habet. Si Lod υes fagram ni que so fuse
Karto Iarar, conservat, cir Larius meos saria de suo pari non lis panis, si iis re- tarnar non tins pris, ne to ne vetiti ctii eo retarnar ut psis in nriga 6a a contra Lodhamst nan si iυre. Gadisu autem Ita a. Osa Kari itis Ad L n re ens ιανο ιν Lu sanu gesuis no sit, inu Lod isis min heres neu er imo gestisνsdrith ι his, oti hina no isti mea denae mes, nos is, Abh Ihers, n heiusheκthes iraienden met maiahur Karti imo re foras tinὸ multabit. Si praecitato Fontanellensis Chronici fragmento fides est, hoe anno apparuis in citi Siestu com ia a plaga O..identati, a A imo uti, Januarii a Pe Idus Rhaurit, Hes xxv I 1. Potioris est auctoritatis Nithardus, apud quemlhaec leguntur. Sustu Com sis mose Decemlris o Januario necnon es Afruario, si que pratarum GAventum Straburgensem appartiis. Per Piso rentrum ase dii, o inter signum, quod a quibosum ora, a quis dum etera Andromeda moritur, o Arcti ram ιι ariorem, hoc toncilio exphio, d fiat . Observat & hic Auctor, quod euim die qua praediati faue, Ludovicus de Carolus, necnon es Primores populi 'usarum pepigrrunt patium, subseqaente ora nix matia cocta LPeracto Conventu Stramurgens, Lo tin ictis Reno ictus p ν virum. OKarolus juxta in gum p r mi amburg, in mariam iter irexit. Camae mar.
715쪽
maciam venissent, Missos deligunt, quos protinus ad Loctarium es in Maiianiam mittunt, or horum necnon O Lar manni adventus inter Marmatium es Ma gontiacum praestolaretur, flatuum. LI s ita se habentibus, Karsi mannus cum ingenti exercitu Baioariorum o Alamannorum ad patrem sium Mogomiam venit. Eardo vera, qui in Saxoniam missus fuerat, simitiser fecit, nuntians quod Saxones mandata Lo hariis evissent, cr quicquid Lod imicus o Graias Assis prae ciperent, libenter id facere τι Lot. Lodbarius quoque Misses, qui ad se disectis, rant, inconsulte audire distulit. .Quod tam Lod micus quM O Uarolus, ne non or universus exercitus, etia tulerunt, or qualuer iidem ipsi ad Assum pervenire passent, intendunt. Ergo X v i Kalend. Aprilis Agys in faxitibus viam disgant, O Larolus gaidem per in sagum iter di iis ingressus, Lod micus vero terra
Eenoque per segam, Sari annus autem per Einrubi ad Consentum in crasti num hora fine uiri sexta venerunt, protinusue ad Sanctum Odorem orationis causa re gunt, Missam audiunt, ac deinde iidem Reges armati naves consendunt, O, Mo Eam ocius tralliciunt. Quod cum Ggarias Mogontia Sedis Oi opus, uatio Comes, mari laus, cetersque viuerunt, quos Lodbarius ob hoc inibi reliquerat, ut
is, transitum prohibuissnt, umore perterriti, ut ore relicto fugerunt. Liasarias quoque, M st ire, juos Mos ram transisse in Simiaco dissicit, conse Iim se i abite or Regno se Scae non dissulit, Maec se super ripam Rodani cum paucis, qui qui deliberaverunt, ceteris omisis, excepit. Hic desinit tertius Nitliariadi liber. Annalista Bertinianus habet hoc loco nonnulla quae non videntur omittenda. Quapropter illius textum Nithardo subiicere non pigebit. Hi addi ιαι γ Cui ius quo sibi Armius populos utrique Iubilos necterent , sacramento sis alterutro devinxerunt. Fideles quoque populi partii utri que pari se juramento constranxerunt, ut uter eorumdem mirum adverius alterum sinistri μυ- piam motiretur, relicto prorsus auctore dissidii, omnes sese ad servatorem starernitatis amicitiaeque converterent. ciuibus patratis, ad Lothanum pacis gratia dirigunt. ui, Le tis eorum a sua praesentia atque conloquio inhibitis, ad obsissendum milibus si orique hostibur praeparat. siso Hisentiaco Palatio a Mos usumine octo ferme missibus constructo, es e u iam transeundi facultatem dupositis
podus d negante, mudo Picus namsi, Carolus equestri apparvis, calfrum Confluentes perveniunt, osque Mosistam transire 1 boantibus, omnes Lotharii excubia vit iter aufugerunt. Lotharius inopinato uirum adventu terrisus cessit, s-blatisque cunctis ab Aqui grani Palatio , tam Sanctae Mariae, quam Regalibus Us
auris, disio etiam mirae magnitudinis ac pulchritudinis argenteo, in quo O Orbis totius disriptio , or astrorum consideratio, o varius planetarum discursus, ivisis ab invisem stariis signis eminentioribus sicut a radiabant, particulatim praesiisse,
seseque H baio, a q/ubus tamen, quamvis tali mercede conductis, ter contube nia iurmatim is rebMur, per Catalaunis fugiens, apud Trecas Pasiati Solemnitate peracta, Lugdunum petiit. Inudorvicus penes Coloniam Agrippinam, Car las in udri stio Palatio, eandem Festivitatem celebrantes, homines i arum pasenum ad si se refugientes fiscipiunt, finem persi qui desissentes. ciuibus multipliciter receptis, stareis abisum gradu tardiusculo insequuntur, quia apud fores seuper pacis sardere licet initius satagens, Legatos, quibus plurimum nitebatur, dirigit. Electo ad hoc negotiam Maiasionis urbis vicinio, istuc utrimque coitur, σ utriusque panis castra Arane fiso dirimente, in quandam Insulam V dem fluminis ad
commune cos quium a teri tamque coeunt, ut infra repetemus ex Nithardo, cu)us textum ' a nobis supra consulio praetermissum de mutua Ludovici & . Caroli concordia placet hic etiam subiicere. Erat utririque forma mediocris cum omni decore lalchra se omni exercitio apta. Erat urerque audax, largus , prudene partura eloquens , omnemque praemissam nobilitatem exceduat mirum sncta ac veneranda concordia. Nam convivia erant His pene assidua, ct quodcunque precium habebant, hoc alter alteri perhumane dabat. Una domus erat illis convi-etii, Gμ una homni. Tractabant tam pari consensu communia, quam or privata.
Non quicquam aliud quilibet ab altero petebat, nisi quod utiae ac congruum Hli esse
716쪽
LOTHAR. I M p. 26. Lu Do V. R. 26.
censebat. Ludos etiam hoc ordine saepe causa exercitii fluentabant. Conveniebant culcm quocumque conrauum sit a. alo miribatur, G I. s. nte hinc inde omni multi Iudine, primum pari numero Saxonorum, Masonorum, Aut irasorum, Brittannorum, ex utraque parte, veluti invicem adverseri sibi vagent, alter in alu-rum veloci cursu ruebat. Hinc pars terga versa protecti umbonibus, ad scios insectantes evadere se melli simulabant. At versa vice, iurum Hos, quosfugiebant, persequi uadebant, donec novi sy me utrique Reges cum omni Iuventute ingenti clamore, equis emiss Muilia crisantes exiliunt, se nunc his, nunc illis terga dantibus ins uni. Eratque res digna pro tanta Nobilitate necnon se moderatione, sectaculo. Non enim quispiam in tanta multitudine ac d vesitate generis, mi saepe inter paucis mos cr notos contingere solet, alicui aut laesionis uot vituperit . quippiam inferre auribat. Undecimo Kalendas Maii Ludovicus Rex Praeceptum pro Monasterio Inferioris Altrachii sic emisit. In Nomine Sanctae G In ividuae Trinitaris. Ludovicas Divina favente patia Rex. Si liberalitatis nos munere res Sanc Tae Dei Ecclesiae ct loca d Gnis castitas mancipata per adpetitiones fidelium nos rum nestro relevemus iuvamine, atque Regali tueamur munimine, praemiam inde nobis apud Dominum aeternae remunerationis procur dubio rependi non illidimus. Proinden erit omnium silium nourorum tam praesentium filicet quam cir futurorum industria, qualiter vir quidam Oigarius, quem nos quidem ad Monai ferium, nomine Astac, quod in honore Sancti Mauritii Martyris Choli est constructum, Abbatem esse statuimus, obtulit obtutibus nostris non solum auctoritatem Emunitatis beatae memoriae Caroli avi nosri Augus imi Imperatoris, sed O seiunis quondam Ducis in Ducatu Myoarico super eadem re literas sendit, in quibus continebaiar insertum, quod praefatum Monasterium sebsuo nomine se defensione cum cellulis es locis si bisul citis, rebas ct hominibus, ct omnibus illic pertinentibus, hactenus ab inquietudine Judiciaria potestatis munitum atque di sensum firmi mὸ fuisset. Unde etiam pro rei mitate sun ii vir praenominatus Clementiae nostrae,
ut paternum seu praedecessorum nostrorum Reium vi csicci morem sequentes, hu-I modi nos Emunitatis Praeceptum ob amorem Dei Cr reverentiam ipsius Sancti loci circa ipsum Monaserium eo Mere Iuberemus. Cujus petitioni libenter a quiescentes hoc Emanitatis nos Praeceptam erga ipsum Monasteriam gratia tuitionis cir defensionis, ac pro Divini cultus amore, necnon Cr animae no a remedio cons ibi decrevimus, per quod Armiter Cr omnibus modis imperamus, ut nul sya ex publicus vel qui libra ex Iudiciaria potestate, aut usius ex delibus nobis
tam praesintibas quam o futuris, ncque Comites, neque Centenarii, utque exactores in Ecclesias, aut loca, vel agros, ficu rei mu posse iones, quas morimo Vmpore in quibus libet pagis vel territoriis insta ditionem Regni nostri )upe o legat ter tenet ac posudet, mel etiam in ea, quae in Iure inius Monasterii voluerit Diti pietas augeri, ad causis audiendas, vel steri se tributa exigenda, aut siduussores tollendos, aut homines ipsius Monasorii tam ingenuos quam sermo sitivos o accolas, super terram inius commanentes, nec Ja' nec injust ' distringendo, o
nustas redhibitiones mes mansiones aut paratas faciendas aut illicitas inuasiones r quirendus , n ris nec futuris temporibus ingredi audeat, nec ea, qua supra commemorata sunt, ulti unquam tempore exigere praesumat, sed liceat memorato viros, sique Fucersoribus res praedicti Mona xii cum omnibus rebus Abi sele iit, ct
hominibus tam ingenuis quam semis, cujuscunque fini nationis, atque omnibus ad se pertinentibus vel a micientibus, Fub tuitionis atque munitaris nos a defensione, remota totius Iudiciariae potestatu inquietudine se vulgari an statione, quieto ordine ac tranquiri sicuritate pos dere. Et Advocati iesus Harpa omnem causa
inquirendam ω di cutiendam ipsi Hyadicent, se aiant, se quicquid de pro uiri bus Milesiae jus Asi exigere poterant, in integrum praedicto viro Ossario se seque
successoribus concessimus, sit licet ut perpetus tempore ei ad peragendum Dei sim cum augmentum G Iupplementum flat. Et ut haec auctorita, Emunitatis per futurat pera a cun iis fidelibus nostris melius conservetur, veri que credatur, subtus
717쪽
eam manu propria nostra firmavimus, ct impressione annuli nostri ignari iis AN. CH. min. Signum Hludovici Serenis imi Regis. Hild retus Subdiaconus ad sicem o unoldi Archica Eani recognomi. Data x I GL Maii, anno x x . Re isi uta ' 'dovici Serenis mi Regis, in Orientali Francia regnantis, Indiatibne v. Iism hQmδ'' in vuti Potamo, in Dei Nomine feliciter. Amen. Indictio quinta convenit eum S ' hoc anno, Redemptoris octingemesis io quadragesimo - secundo, siψe eum h μ ' ψ anno vicesimo - quinto Regni Ludoviciam, si principium illius repeta, ab si anno Redemptoris octingentesimo decimo-septimo, quo Ludovicii, a Lu Qx dovico Augulto patre Rex est Boioariae renunciatus. Ipsum autem Diplo R 'ma reperies in Additionibus ad Hundium, Tomo secundo in Attalia Inserior .
Quartum Historiae suae librum sic orditur Nithardus. Usque Lod metis XIV.
ct Larolus Lodbaritam a Regno suo aliisse certis indiciis cognovere, Aquis Palatium, quod tunc Sedes prima Francia erat, petentes, Maenti vero die quid comfustius de topulo ac Regno a statu relicto agendum videretur, det beraturi. Ei HL C A L mum quidem visium es, ut rem ad Epi pos Sacerdotesque, quorum aderat pars 'AE L m maxima, co ferrent, ut illorum con ultu, veluti numine divino, harum rhram RV v Q exordiam atque auctoritas proderetur. Et hoc illis quoniam merito ratum vidua. 'tur, commissam est. ciuibus ab initio Gesta Lodbani considerantibus, quomodo pa- . atitutirem suum Regno pepulerit; quoties populum Christianum 'Vurum sa cupiditas ecerit; quoties idem Vsi hoc quod patris trabuseque juraverat frustraverit; quoties post patris obitum tres suos haereditare atque delere temptassi; quanta homicidia, adulteria, incendia, omnigenaque facinora universalis Ecclesia, fisa nefandissima cupiditate , perpessa sit. Insuper autem neque Hemiam gubernandi rem publicam sitam habere, nec quoddam vestigium bonae voluntaris in sua gulernatione quemlibet inmenire posse ferebant. /uibus ex causis non immerito sed justo Dei Omnipotentis Iudicio , primum a praelio, ct secundo a proprio Regno fugam id minisse aiebant. Er o omnibus unanimiter visum est, atque consentiant quod ob suam nequitiam vindicta Dei uiam Vecerit, Regniamque statribus suis mel oribus se juste
ad regendum tradiderit. Verumtamen haudquaquam illis hanc licentiam dedere, δε- nec palam isios percontati sunt, utrum Quae per vestigia tris vecti, an secundum Dei voluntatem regere voluissent . Respondentibus autem, in quantum nosse ae Sdit. -- posse Dein illis concederet, secundum suam voluntatem se es suos gubernare es regere vesie, aiunt, O auctoritate Divina, ut ita usici aias, o secundum Dei voluntatem illud regatis, monemus, hortamur, atque praecipimus. Hinc autem utemque Egorum duodecim e suis ad hoc opus elegit, quorum unus exuti, O IAM E ι congruum , ut inter Hos hoc Regnum divideretur, visum es, contenti sunt. In qua dissone non tantum fertilitas aut qua portio Regni, quantum affinitas ct congruentia cujusque aptata est. Evenisque Lod inico omnis Frisia, Karati vero . Desiderantur apud Nithardum periodi, quae spectant ad Regni divisionem Ludovicum inter de Carolum tunc factam. Eas Neotericus supplere sic conatus est. Emensique Lad Wico omnis Frisia, ct Orientalia Regna cesserunt, omnis sicilicet Germania usique ad Reni fluenta, se aliqua civitates trans Renum cum alacentibus pagis. Varolus vero accepit Occiden talia Regna a Britannico Oceano usue ad Mosm fluvium, in qua pane ex tune se modo nomen Franciae remansit. At in ista partitione non agebatur de toto
Regno, quod olim penes Ludovicum Augustum fuerat, sed tantum de so se Lotharii seu de parte Regni quam Lotharius cis Alpes sibi vindic
rat. Et Neotericus, ubi praedictum supplementum paravi t, ob oculos habuit Reginonem, apud quem haec leguntur. Anno Dominicae Incarnationia D C C C x L It tres supradisi fatres Imperium Francorum inires diis erunt, ese Carolo occidentalia Regna cesserunt a Britannico Oceano usue ad Mosm guvium; Ludovico vero Orientalia, sicilicet omnis Germania usque ad Rheni suenta, ct nonnulia civitates cum adjacentibus pagis trans Rhenum tropter mini copiam ;porro Loibarius, qui ct major natu erat, o Imperator ast Iasatur, meae M. Dur
718쪽
air De incedos Regnum snisin es, sive ut Annalista Fuldensis loquitur,
mediam inter eos nitus es pontonem. Neotericum, quoad Chronologiam, vitiosae Reginonis editiones deceperunt, tripertitam cnim Regni divis
nem, quam vulgatus Regino consignat hoc anno, reaiciunt in sequentem
Annalis hae Bertinianus, ac Fuldensis, necnon & Metcniis quamvis Regi-nonem illo loco pene ad verbum descripserit, atque inde constat numeros Reginonis ibi fuisti depravatos. Vituperandus ctiam cx eo Neotericus, quod cum tripertitam Regni divisionem apud Reginonem rcpererit, eams erit bipertitam omissa Lotharii sorte, oc cujus partitione tota tunc inter Ludovicum Z Carolum quaestio vertebatur. Denique ab aetate Regum, de quibus loquimur, longissime remotum se prodit, dum ait in ea Galliarum parte, quae a gritannico Oceano usque ad Mosam sumiam protenditur, ex sane o modo nomen Francia remansisse. Sparsa est in vulgus haee opinio a recentioribus Auctoribus, qui Francorum Regibus ae nomini palam injurios se probarunt. Primum enim de antiquistimum Franciae Regem finxerunt Carolum, Magni nepotem, cujus sors inter Oceanum Britanianicum A: Mosam ac Rhodanum fluvios fuit in tripertita Regni divisone, de qua nobis anno proximo fusius erit disserendum. Adverterunt illic potissmii in dominatos esse, filium, nepotes, ac posteros Caroli, necnon MCapetios qui vocati sunt in eorum iura. Negarunt idcirco Lotharium &Ludovicum Caroli fratres eorumque succes res ex mascula Caroli Magni stirpe Regibus Francorum accensendos, aut illorum ditiones nomine Franciae comprehendendas esse. Sed aliter ratiocinabitur, quisquis meminerit
idem Franciae Regnum, quod penes Ludovicum Augustum fuerat, a tribus ejus filiis tripatito divisum fuisse. Cur enim Franciae nomen sorti potius Carolinae quam Lotharianae ac Ludovicianae tribuetur Cur Carolus Rex Francorum potius dicetur quam ejus fratres Lotharius ac Ludovicus 3 Quotquot in Francia regnarunt, sive illa in duo, sive in tria vel etiam in plura distingueretur Regna, Reges Francorum appellati sunt, & unius cujusque ditio Francia nuncupata. Id moris apud Francos in usu fuit ab anno Christi quingentesmo undecimo, quo Clodoveus Magnus obiit, ejusquestii, Theodoricus, Chlodomeres, Childebertus, A: Clotarius, paternum Regnum inter se quadriparti id diviserunt. Lege Tomo primo , quae scripta
sunt adversus modernos Scriptores, qui perperam e Catalogo Regum Francorum expunxerunt cos, in quorum potestate Parisii non fuerunt, ignorantes omnino quid sit Francia, quidve Franciae nomine debeat intelligi. Reges Francorum dicemus posteros omnes Ludovici Pii, unoque Franciae nomine cunctas eorum ditiones complectemur, ubicumque terrarum stae suerint. Haud dissitemur Franciam varias expertam vicissitudines, atque cis Mosam, Ararim de Rhodanum fluvios, diu eoarctatam fuisse. Sed hoe serius contigit, nec alia videtur opus observatione, ut periodi, quae Nithardo insertae reperiuntur de divisione Regni Ludovicum inter ac Carolum fratres hoc anno facta, scelus Auctoris longe recentioris habeantur.
Pergit Nithardus, sic. ciuistis perueris, id est, sorte Lotharii eis Alpes inter illius fratres divisa, qai e Enrum ὸ ρvolo, qai s A., ὸ υ, s cepit,ae Ai at dei,cep, fidelia e si stramenta smaiit. Et Eurotas quidem Movium
Regnam sciam oriunatarus trajecis; Lo gavxitus ecto saxonorum causa Coloniam
petiis, quorum castis qaoniam maximos es peficio, praetereandos minima meo. Saxones quidem,scut unietessper Europam d geniistis paret, Xarotas Magnus Imperator ab viaiverss nationibus non immerito motati, ab idisti m muria culorumatio ae dii s lusore ad Geram Dei Chri iam tie Retigionem convertit, qui ab initis iam Abbitis quam cor ad bella promptis mi mutiss indiciis perspe numerum. uagens omnis in tribus ordinum dimis con it. Sum enim inire iris
q.i Edhilingi, stini qοi Fritivi, sunt qui Lurra, si oram lingua dicuntur. Latina vero lugua hoe sunt, Nobiles, Is naitis, atrae sitius. Sed pari Azorum,
719쪽
qua Nobilis inter Ego habetur, in daabus partibus in dissensione Lia xii ae
Dum suorum vivisa, unaque eorum Lodbarium, alura vero Lod Nicum secuta
est. Hu ita se halentibus, cernens Lodbaram, quo risi victoriam Irrurum popa- - , qui cum illo fuerat, de cere vellit, varus necessiatibus astrictus, quocumque σ quomodocumque poterat, subsidium quatilat. Hinc rem publicam in propriis ars in tribarbas, hinc qui filam obertatem dabat, quibusdam autem pos victoriam se daturam promtuuat. mnc etiam in Saxoniam misit. Frisinis Lar tabusque, quoram insiata multitudo est, promittens, cum irent, ut legem, quam antecius es sera tempore, quo idolorum curuus erant, habuerant, eandem Hris dein-μν habendam concederet. ua supra modum cupidi nomen novum Ai, id est, Sio Ingua, imposuerunt, O in unum conglobat , Dominu e Regno pene pulsis, more antiquo 'ua quisque volebas Lege vivebat. Insuper auum Loaharius Non- man i Musa sabsidii latraduxerat, partemque Chri norum i is sibiderat, quiabus ratam, ut ceteros Christianos depraedarent, ticentiam dabat. Igitur metuens LodhaxPicus ne isdem Noramanni necnon se Sciavi propter asinitatem Saxonibin, qui si s Linga nominaverant, convungerent, Regnoque sibi vindicaturi invaderent , es Christianam Religionem his in partibus annultirent. uamobrem, uti tra limin, Coloniam adiu, in quantum valuit simul or cetera Regni sui sicandala, ηe hoc nefandissimum malam Sancta Dei Ecclesis deveniret, praecavit. Guibus expletu Viri unensiam civitasem Lodhu icus per Gotonis τι iam, Larolus auum per Remensem urbem, adeunt, quid deinceps agendum videretur, delibera uri. Tunc Virodunensis Episcopus erat Hildimus. Hic a partibus Ludovici Augusti semper stetit, deinde Carolo eiusdem Ludovici filio adhaesit. Post bellum in Fontanido actum , de quo sermonem anno priori Dcimu S, a Lothario Imperatore magno habitus es odio, ut Beriliarius Presbyter in Episcoporum Virodunensium Historia testatur Ea forte ratio Ludovi cum ac Caiolum fratres impulit, ut simul apud Virodunum convenirent. Per idem tempus Noramanni Cotuvig depra ari, inibsque mari traveris Ha-muvig No vnnavis similiter ὐpraedati sani. Lo arma aurem, ut se seprari Zam Rodani recepit, navigio evusdem fluminis ferus inibi resedit, Do undique quos valuit sbi in subsidiam adtraxit. Verumtamen Legatum adstatre uos diria gens mandat, scireι qua fieri posset, Primores uos ad istis dirigere via et de pace uetiberataras. Resonsum est, mitteret quos me et, facile quemlibit sire 'fie, quaissu ἀιenires se. Ira viro uno eodemque itinere per Tricasinensum, Cad E n sim adeunι artim. Qui narravit ista Nithardus, in comitatu Caroli tunc erat, S: ab co iustus csi Historiam illorum temporum conscribere, suam enim praefationem ad eundem Regem sic exorsus est. Cum, ut optimὸ, cui Domine, nosti, Iam pene annis duobus, ab obitu videlicet Ludovici patris, Eluram a flatu vestra Lothario persecutionem vos vestiaque has uaquam meriti pateremini, antequam Cad Ponicam introissemus civitatem, praecepistis at res vesitru temporum gestas gyli Uicio memoria traderem. Regiae Iustioni paruit, de quod imperatum fuerat, quatuor cxecutus cst libris, in quorum postremores, quae Ludovici Carolique fratris adventum in civitatem Cadristonicam seu Cabilonensem secutae sunt, hoc modo commemorantur. IV vero uno eod.mque itinere per Tricasinensium , Cad Eonensim adeunt urbem. Cumque Miahciacum venissent, Jos pus, Hethardus, Vbertus, una cum ceteris a parte Loiharii ad i os venerunt dicentes, quod Liabaritis cognomi et se in Deum cir iussos ditiquisse, nollitque amplius ut altercatio inter istis cir ranulanum populam esset. Si vccent aliquia illi supra tertiam partem Regni propter nomen Imperator , quod illi patir illorum conciserat, Cr propter digni aram Imperat, quam avus Regno
Hani orum adyecerat, augerescerent. Sin aciter, tertiam taAmmmodo parum ιο- tim ab ue Laetosaria , Bajoana, σ Aquilania, 1. 2 concederent, regeretuequissae ιgorum Deo famente portionem Regni sitii prout melius posset, fueretur alteraltiriu ubi sidio ac ian volentia, concederent pacem or leges invicem sibi subjectis, eique inter i os Dco auectore pax pacta fer s. uod cum Lodhώπι-s Lar Tomus VIII. R Rrr
720쪽
Ius audissent, se istas ρkbsque universe perplacitum esst, in unum una cum Primoribus coe nt, o quid de talibus actari essent, gratanti animo conferunt. ι
bant se hoe in exordio issonsionis moluisse, o quamquam peccatis intervenientibintra cuum se non pesset, sese hoc isii mandatum fuisse. In eo tamen Omnipotenti
Deogratias referebant, cuius tandem ope afuit hoc promeruerant, ursarer illarum, qui per pacem atque concordiam stre verat, Deo largiente xanc ιEam petebat. Horumtamen Iolito more ad Episopos Sacerdote que rem referunt, ut quocumque Divina auctoritas id vertere vellit, nutu i in obenti animo praes a Usnt. Δuibus, cum undique ut pax inrer si fret melius videretur, consentiunt, Legatos convo cant, populata concedunt. Cumque in divisone Regni quatuor dbes vel eo amplius morarentur, tandem visum es, ut inter Renum o Mosem usique ad exonam M
sa, ac deinde ad exorium Sauranna , o Ac per Sarionnam usiae ad Consium- imm Rodani, O sc deinde per Rodanum usque in mare Tyrrenum, omnes vid licet Epis palus, Abatias, Comisatus, O cis Alpibus censi enita a que .....ian in parte Regni unia offerrent. Et, s hanc recipere renuat, quid cuique debeatur, armu decernant. α od quidem quamquam Aura quod justum ac congruum, ut quibussam videbatur, inventum fuerit, per Conradam, Abbonem, Adhelhaν- dum O ceteros mandatam est. IV vero interim, donec qui missi fuerant ramen rentur, in eodem loco essest decernunt, res Uum Lodiarii praestolaturi. aeui cum ad Loibarium menioni, repererunt istam paululum min.s holito more animatum. iebat enim se non esse contentum in eo quod tres sui illi mandaeterant, quia aqua portio non esset, querebaturque issuper horum qui se Aequuti sunt causum , quod in praefata parte qua Hi osserebatur, non haberes unde istis ea qua amittebant
restituere posset. αuamobrem ignoro qaa μηδε dre pii bi qui missi fuerunt, augensissi sigra definitam pari m usique in Carbonarias; insuper si hoc, vsique ad tempus
quod ilias pariter conveniret, reciperet, Iurant illi, quod tunc status sui;ursurando , prout aequias pessent, Regnum omne ab que Langobardia, Myoaria, o Muntania, in tribus panibus dividerent, setque super his sua elictio, ui quam me litharum acciperet, ac diibus vita sua Oniam illi concederent, in eo quod illa iuris V
militer faceret, o haec omnia s aliter non crederet, sacramento sc se facturos promitterent durat etiam Liabarim sese vesie, ac sua ex parie sic procere in eo qMod
mires sui, uti Missi illorum tunc isse juraverant, adimplessent. Igitur mediante Iunio, seria videlicet quinta, seu die Junii decimo-quinto, qui designatur in Kalendario per lucram E, literaque Dominicali A per hunc annum currente coincidit cum seria quinta, propter civitatem Madasionis, in Insula, qua An D duitur, cum quo numero prioram Liasarius, Lod πicis o Karolus conveniant, ct hoc secramentum mulao sibi juraverunt. Videlicet ut ab ea die se deincus invicem Abi pacem consi mare deberem, O ad Placitum, quod Ales illorum inibi aluissent, Regnam omne absque Langobardia, Bajoaria, O Aquitania, cum sacramento, prout aequi.s mssent, in tribus patri πsui dividerent, electioque partium ejusdem Regni esset L Marii ; o quique iugorum parum quam quiaque acciperet, cuique deinde omnibus diebus vita sua cossiemareriberet, in eo A adversus fui res suos stater fluus smillier faceret. α νο exputo adhibitisque verbis pacificu, paci e disiedant, ad costra redeunt, in crasinum de ceteris deliberaturi. αuamquam se aegre, vix tamen eo Lum est, or ut usque ad Conventum, quod in A al. Octobris condixerant, pacifice quisque in sua tortione, quam vellit, seis. Agitur in hoc textu de toto Franciae Regno tres in partes dividendo, si Longobardiam, Bojoviam Sc Aquitaniam excipias, attributae sunt enim Longobardia Lothario ab anno Redemptoris octingentesimo vicesimo, Bojoaria Ludovico ab anno Redemptoris octingentesimo decimo- septimo, necnon de Aquitania Carolo a Pippini fratris obitu sive ab anno Redemptoris octingentesimo duodequadragesimo. Postquam conventum est tres inter fratres, ut unusquisque illorum in ea Regni parte, quam tunc tenebat, ad Kalendas usque Octobres commorari posset, Lo MNicias quidem, ut Nichardus subjungit, Saxoniam. Κ