장음표시 사용
701쪽
uxorem duxit. Haec biennio poli, sive anno Redemptoris octingentesimo AN. CH. vicesimo- sexto, qui decimus- tertius crat Imperii Ludoviciani, tertio Κa- 8 4 ilendas Decembris prolem masculam peperit, cui nomen inditum Willel- , mi. Sic enim ipsamet Dodana in Praelatione libri Manualis ad cundem iWilleliauim scribit. In xm anno Regni ejus, m Kalendarum Dcccmbrium, Luo auxiliante, ut credo, Dro, tua ex me, desiderat sine sui primo enite, in siculo i processit nati situs. Peperit de alterum silium undecimo Kalendas Aprilis, C λkoi illoc anno post Ludovici imperatoris obitum proximo. In eadem enim Prae- Rfatione hanc sub ungit periodum. Pos mortem ejus, nempe Ludovici Au- ' gusti, in anno sequente nativitas stris tui, qui ex meo post te fecundus Uressus e utero, xi Kaleudus Aprilis in taceda urbe, Deo miserante, exorta est. Etenim parvulum Agum, antequam Bapti ans ac pisset gratiam, dominus O genitor utrique vestrion Lernardus una cum Elefanto praedictae civitatis Episcopo, se unum ceteris ilibus suis, tu Aquitaniae partibus ad sam fecit adduci praesintiam. Be nardus in gratiam cum Rege Carolo redierat, ejusque consensu, imo jussione, in Aquitania morabatur, ut ortam Carolum inter ac Pippinum de Aquitaniae Regno contentionem sedaret, ipsumque Pippinum atque eius fautores, si pollet, ad praeliandam Carolo fidelitatem persuasoriis hortationibus permotus adduceret. Taratas Bernardum, inquit Nithardus hoc anno - am citatus, ditatum muneribus se gratia in secietarem amicitiis epit, ' NR se ut Pippinum ac sos, uti promiserat, subditos sibi est re temptaret, direxit. Et his ista compositis Cenomannicam urbem adiit, certe longe ante Paschalem Festivitatem, Cenomanno cnim profectus est in pagos Rotomagensem ac Parisiensem, necnon inde Senonas, ac Trecas ubi Pascha decimo- quinto Kalendas Maii celebravit. Bernardus suis pollicitationibus haud stetit, de rebus enim Caroli promovendis sollicitum se minime praebuit. Ab Ucecia non procul aberat, cum auctiis est altero filio, quem statim curavit ad se deferri, vocato ctiam Elefanto illius civitatis Episcopo grandaevo, Pontificatum enim anno Redemptoris octingentesimo iam gerebat. Quae secuta sunt, facile suadent Bernar dum Pippino magis faville quam Carolo, sic Ba
tamen, ut suis privatim negotiis potissimi im intenderet, atque in sua Prae- Dus Sipti-fectura res novas, quemadmodum Nomenotus in Britannia, meditaretur. MANIAE
Id mense Iunio patuit, quando commissum est praelium ad Fontanetum. Dux Res Pugnarunt ab una parte Ludovicus de Carolus, ab altera Lotharius de Pip NOVAE M. pinus. Bernardus autem, qui copias suo nomine conscripserat, simulque cum Pippino Lotharium poterat adire, maluit Cuentum pugnae praestolari, neutri tunc addictus parti, victrici mox adhaesurus. Audi denuo Nillat dum. Ne nardus Dux Septimaniae, quamquam a loco praedicti prasii Fus minus Iovis tres d uerit, neutri in hoc ne otio sentem tum fuit. Victoriam autemisi Laroli esse didicit, filiam suum, Midelmum adolcscentem annorum quindecim, ad utam direxit, ct, s honores, quos idem in Burgundia habuit, eidem donare vellit, ut se Agi commendaret, praecepit. Insuper jactabat si posse, necnones aiebat, quod Pippinam una cum sis Larolo faedere quo valeret subdere viasset. αuam Legationem benigne excepit, ct sicut postulaverat per omnia concessu, monens ut de Pippino se suis, quod promiserat, in quantum posset, ut perficeretur,
operam daret. Carolus in Aquitaniam perrexit cum matre. . Bernardus Pippinum convenit, frustraque hortatus est ut Carolo se summitteret. ciuidam tamen a Pippina desciverunt, ct hoc tantum praefata expeditio Grosi profuit, quoi i os sibi faederatos recepit.
Interei, ut Nithardus subjungit, Ad lardus ceterique, quos Larolus ad X X XV.Francos direxerat, Ore cupiens si ad uiam reverti vellent, Cari cum venientes, quo illi ut Missos dirigeret mandaverant, perpaucos obviam habuerunt, qui Medicebant .s idem Laratus ad praesens esset, ad Etam venire minimὸ d/Jrrent, aliter auIem ne ire aiebant, utrum viveret, an non. Iactaverant enim hi, qui parii
Lotharis assentiebant, in praelio Tarolum cecidisse, Lectuπicam valaeratum O
702쪽
feta Dasium abi . Guapropter inconsultum aiebant, in incertis rubus aliquod faedus cum quolibet inire aebere. At GuAsboldus cete que coadunati supra praefarsi Lauti Misso, irruere se simulabant, ct utique fecissent si ausi escat. Iu propter ad Larolum Adbelardas ct ceteri miserunι mandantcs, ut, quantoc)us posset, vomne satageret, quatinus O tibi adiutorium praeberet, O, s Franci, uti aiebant, ad Alum venire mellant, scire pessit. Ira vcro Parisacam civitatem adeunt, aivemum Laroli praestolaturi. αuod cum Uarolo nunciaretur, protinus his in partibus iter direxit. Ad Sequanam autem ut pervenit, Adhelaruam una cum ceteris in Dedonna prope Meduratam ' Castrum, nec procul a confluentibus Mesdrae & Sequanae, o iam habuit. Et quamquam propter Conventum, quod cum fatre in Lingonicam urbem Kal. Sept. condixerat, quoniam imminebat, a xias esset, ratum duxit, ut saltem citato cursu per urbem MLovacensim, ac deinde per Compendium or Suessiones, hinc per Remensem se Cadelonensem , Lingonicam peteret urbem, quatinus eo tenore id, quod cum ire statuerat, observare flud rei, se, si quisbei e Francis ad istum venire vellit, pes et. Franci vero eandem paucitatem, quam o Aquitani spreverant, foenus, variis stionibus uta se repraesens subdere distulerunt. αuod ut Varotas cognovit, praefatum iter accelerare
Inter fluvios Ligerim de Sequanam sita Cenomannia. Carolus cum illuc iter haboret, Antiolae Monasterium Aldrico Cenomannentium Episcopo restituendum curavit, in eiusdem enim Aldrici Gestis caput quinquagesimum tertium sic habet. Verrente autem tempore, ct Si mundo. cui Carolus Rex Ani solense Monasterium anno praeterito aegic invitiisque pro redimenda provinciae tranquillitate concesserat, ad memoratam Agem , Domnum videlicet Graium filium utarivici Imperatoris, minime veniente, es facio maximo nasio in pago Altisi odorensi inter Varolum se Hlotharium, in quo a Domino Deo o Saisaure nostro data es Iam diecto Grais victoria, or eo perdidius Cenomanicas remeante, nec tunc memorato Sigemundo ad eum veniente, re ditur Kal. Augusti in vilia, cous vocabulum est Bona super fluvium Lia, in pago Cenomanico, a praescripto Domno Sarolo legibus Aldrico sopo per Iudicium multorum nobilium Osepientium virorum praedictum Ansia Mona erium cum omnibus ad se pertinentibus, taque ibi Mi si boni o strenui dati sunt, qui eom orcinomanicam Matrem sibi commissam Ecchsam legibus revestirent, , plinam ei atque legalem vestiturum ex eo futuris temporibus legat ter tenendam facerent. Guod Os pruricto praetextu iii Nonas amicti me/si factum esse liquet. Et sic fastus sabitur meritati, atque in se alienata Juste redimuntur; quae o hactenus a pasto Episi pa se a sua Sedis Ecclesia Ministris legibus possidentur, o canonice atque regulariter gubernantur. Auctor in postrema periodo suam aetatem aperte prodit, resque gestas Aldrici significat a se conscriptas suisse, cum ipsemet Aldricus in vivis adhuc superstes Ani solense Monasterium pos-sderet.
Carolus, ut insinuatum supra, priusquam pedem ex Aquitania moveret, Lingonas proficisci statuerat, ut cum Ludovico fratre colloquium haberet. Illud iter per Cenomannicam, Bellovaco, Suessione, Remis & Catalai no, feliciter consecit. Cumque Suessionicam peteret artim, inquit Nithardus, Monachi de Sancto Medardo occurrerunt ita , deprecantes ut corpora Sanctorum Medardi, Sebasiliani, Gregorii, Tiburcii, Petri or Marcellini, Marii, Martha, Aut fax o Abacuc , Honesimi, Meresina se Leocadia, Mariani, Pelagii se Maseri, Floriani cum sex stribus Iair, Gildardi, Sereni, o Domni Remigii Rotom rarum Archivisivi, in Fasilicam, ubi nunc quisunt, ct jam tunc maxima ex parte aedificata erat, transferret. ciuibus acquisens inibi remansit, se, uti H
laverant, Beatorum corpora propriis humeris cum omni veneratione trandusit. Insupero victam, qua Bernacha dicitur, rebus 9usdem Ecclesiae per Ediectum addidit. In Chronico Medardensi praedusta Transsatio ponitur sexto Lalo sSeptembris. Odilo Medardensis Monachus in epistola b de adventu de sus criptione
703쪽
ptione Reliquiarum, quarum commemoratio sit pridie Idus Iulias, haeeicribit. Osnno Incarnationis Dominicae DCCCXx VIII, II Idus Iulii, Venerabilis Abbas uti inui si si is corpora Sanctorum Martyrum, Tiburtii, Marce Lini cr Petri, Marii, Marabae, Audi fax o Abacuc, o apud Sanctam Medardam in Ioco celebri honori ιὸ collocata penes , enerabile corpus inclyti Mauris Sebaniani deposuit , cujus adventas es exceptionis corporis Me tertius annus tunc extitit temporis. Apud hunc Auctorem numerus annorum intelligendus est de incompletis, Reliquiae enim Sancti Sebastiani Martyris de Sancti Gregorii
Magni Papae Roma Suessionem delatae sunt anno Redemptoris octingentesimo vicosmo- sexto. Lege Tomo superiore quae dicta sunt ad illum annum duosque proxime sequentes. Sanctus Honesimus sive Onesimus in Episcoporum Suessionensium Catalogo septimum locum tenet, florebat quarto seculo, migravit ad Deum tertio Idus Maii, quo die colitur in Fastis Belgicis de in Martyrologio Gallicano, sepultus fuit in Ecclesia Sancti Georgii Martyris extra confinia cisitatis Suessionensis, in Asio Cromiaco, in vico qui postea Sancti Medaias nomine insignitus habetur, ut refert vetus Codex manuscriptus, quem Sammatthani in Gallia Christiana dc Dormayus in Historia d Suessionensi laudant. In Tabulis Ecclesiasticis celebratur Leo-cadia Virgo Se Martit Toletana quinto Idus Deccmbris, illoque die variis ex Legendariis memorat ejus Acta Joannes Tam us cum Translationibus, quae per ordinem sic recensentur. Sanctum corpusiulum, veniente inniLpaniam propter hominum scelera Sarracenorum irruptione, cum aliis Reliquiis
O tum primo, inde Suessonem Galbae, post ad Saactum G enum Bestiae, ortantis Toletum diversis temporum intersitiis irangatum est, ct ubique honorifica cultum. In Nithardi textu nomina sanctarum Meresinae de Leocadiae se coniunguntur, ut ambarum Reliquiae simul ex Hispania Suessionem transia
latae videantur. Sancti Gildardi corpus, ut supra dictum cst, e Monast rio Sancti Petri sive Audoeni prope muros Rotomagenses Sucilionem delatum est Hilduino jam Abbate. Cum corpore Sancti Gildardi Rotomago Suessionem quoque translatae sunt Reliquiae Sancti Remigii Rotomagensis quondam Archiepiscopi, illariimque susceptio celebris in Coenobio Medardensi fuit decimo. quinto Kalendas Julias, ut observat Pommerariis in Rotomagensium Antistitum Historia ς. De Sancto Mariano de ceteris, quos Nithardus nominat, nihil hic occurrit specialiter observandum, quia multi floruerunt Mariani, multi Pelagii, &c. nec facile est inter plures ejusdem nominis, illum certo cligere qui Suessione quieverit. In praedicta Transtatione, nulla fit Hilduini mentio, qui tunc Abbas erat Monasterii Medardensis. Existimamus illum in comitatu Lotharii Imperatoris adhue suisse. Per eius absentiam tria Monasteria, quorum administrationem cum Abbatis titulo susceperat, Dionysianum videlicet in agro Parisiensi, M dardense prope muros Suessionenses, & Germanense in suburbano Parisiensi, caruerunt Rectore. Singula Carolus Rex adiit hoc anno, Parisiensia ineunte Aprili, Suessionense mense Augusto. Admodum probabile stistorum locorum Monachos apud Regem flagrantissimis egisse precibus, ut Ludovicum patrem imitatus data reo venia suum sibi restitueret Abb tem, idque non displicuisse Carolo, multo minus Hilduino, qui statim
recessierit a partibus Lotharianis, de annuente Carolo redierit ad Abb tiam Medardensem, ubi reliquum vitae tempus tranquille pieque transegit, ut anno proximo fusius exponemus. Eodem Augusto mense, quo Carolus Suessione cum maxima veneratione Transsationi multorum Sanctorum intersuit, Ludovicus ejus frater vil-Iam Regiam, cui nomen Salet, adiit. Curio, inquit Annalista Fuldensis, in Occidentalibus remanente, Hludo unicus quasi mediante mense Augusto et enit ad villam Te am, qua vocatur Salet. Ratisponae degebat decimo quinto Kalendas Septembris, quando Praeceptum pro Monasterio Inserioris Altrichii dedit anno
704쪽
vicesiuia quinto Regni sui jam inchoato, nam Bojoariae Rex , patre dictu,
est anno Redemptoris octingente limo decimo-septimo, incnsis Julio, ut Tomo superiore ad illum annum observavimus In ipsum Diploma loco quartatae perperam irrepsit Indictio quinta. Pramissis his Observationibus inte- strum accipe Praeceptum cx Gexcoldi ' Additionibus ad Hundium. mine Sani se Indιυiduae Trinitatis. Ludovicus Divina favente Clementia Rex. Si loca divinis cultibus consecrata notiso relevamus uvamine, CT augmentum 1
lis in rebus transitoriis impendimus, hoc nobis procul dubio profuturum /sse liquido credimus. Suapropter notum sit omnibus delibus Santita Dei Ecclesiae nostri se e , praesentibus sitiret es futuris, qualiter nos ob petitionem Eginu fidelis nosti
qua zam res proprietatis nostrae, quas quondam Reginberius es Reginoly parer suus simus noster posidens incolebat, ad Monasterium quod vocatur Ahisa, cui offarius Abas se Aialor pracsse constituitur, ηι proprium dedimus, datumque in pedipetuum mansurum esse molumus , quicquid Reginsertus praeicias ct Reginos pateriauus sirvus noster de noItio jure babcre visis fuit. Sunt autem ipsa res in conjacenicibus terminis prope Monasterium Attraha in pago esuintan υue situm in i seriurio quod es inter SπAnaha se Monasterium Attata contiguum. Sed pro ini gra sirmitate petiit praefatus Oigarius nostra auctoritatis Praeceptam sever hac re si biconscribi, cuias petitioni libenter annuimus, ct hoc Praeceptum nostrae Donationis siribere iussimus, per quod praecipientes imperamus, ut res superaus comprehens
iure semis imo in potestate qasiam Olgarii successorumque i ius perpetualiter saeulia contradictione inconvulse permaneant. Et quicquid inde elegerit faciendum, itinariam Linceps es liberam silendi porestium iratiar. Et ut h.ec utiliorisas nos Gra laetitionis Irmiorem obtineat vigorem, veri que credatur, atque diligentius conser Cetur, manu propria nostra subtus eam firmavimus, Cr Aiali nostri impres ne asignari iussimus. Data I s Cat. Septembri anno, Christo propitio, as Regni Luritici Sereni imi Regis in Orientali Francia regnantis, Inlictione 1. lege .in Actum in civitate Ratis na , in Dei Nomine feliciter. Amen. Annalista Fuldensis hoc anno nefaria Lotharii contra fratres consilia non omittit. Lotharius vero iterum suis undique collictis Mogontiacum veniens, Saxones cum Hloibario Ilio seo parvulo obviam Mi Nemetim venire praecepit. Ipse autem Rhenum transiens, quasi ΠωΔWicum fatrem Fum usque ad exteras nationes fugaturus , infecto negotio redit mormatiam. Ubi celebrati, flia se nuptiis, rursus contra Cartam in Gallias pergit. Res ὶ Lothacio & Ludovico pin Fontaneticum praelitim gestas fusius ac distincti is Annalista Bertini nus ita persequitur. Loibarius terga vertens, ct Aqua grani perveniens, Saxones ceter que consenes restaurandi praelii gratia sibi conciliare studet, in tantam ut Saxonibus, qui SIestiva Vpellantur, quorum multiplicior numerus in corum gente habetur, optionem cujusumque legis vel antiquorum Saxonum consuetudinis, atram earum mallent, concesseris. ui per ad mala procli es, magis ritum paganorum imitari, quam Chri anae fidei secramenta tenere delegerunt. Heriolis, qui cum ceteris Danorum maritimis incommoda tanta sui causa ad patris injuriam invexerat, Gaula Crustia, quae vicina loco, hujus meriti gratia in beneficium contulit. Dignum sne omni detestatione facinus, ut qui mala Christianis intal rant, iidem ChriBianorum terris se populis Chris ue Ecclesiis praefurentur, ut persecutores Adei Chrisianae Domini Ch Ianoram existerent, o daemonum culi ribus Chridiani populi desimirent. Hludomicus partim terroribus, partim gratia, Saxonum quidem complures, Au asiorum, Toringorum, atque Alemannorum, suae omnes sebetat ditioni. Loibarius Rheni amne transsis, Hudomicum bella impetere moliens, cogitatum forum fustratus, in Carolum sebirio Certitur, ristus eum longius a strare Hludoπι- separatum, aggressum , facilius, mi
Quid autem Carolus praestiterit, A quomodo restiterit Lothario, fusci describit Nithardus. His ita peractis, id est, facta Sancti Medardi alio iii que Transsatione de qua supra, Carolus cxiit Suessione, Remensem urbem
705쪽
periis. Cetera persequemur inserius. Prids enim hic observandum occur- AN. CH. tit, quod in itinere villam adiit Regiam, cui nomen Corbanacum, Cor- 8 L 1.honaeum, Corbennacum, Corbenacum, Corbiniacum, S Carbonacum. Loiti, In eo versabatur loco, quando pro Fossatensi Monasterio Praeceptum emi- ist, Kalendis videlicet Septembribus, indictione quarta Regia seu Fran- 'cica, quae principium idem habuit ac annus Redemptoris octingentesimus i quadragesimus-primus, illigataque est partim primo partim secundo Ca- croti Regis anno post Ludovici patris obitum. Illud autem Caroli Praeceia st 'Myptum in Fossat si Codice sic habetur. In Nom ne Sancti O Inditi Aa Ginisviis , Xursus gratia Dei Rex. Si igiων congruis se opponaris pnisionisvis / Q ximorum Dei, quin pro suis necesPatins nobis intimans, aurem Cris dinis n. μὰ ιιὸκ er exhnemtis, in hoc δυ nam misericordiam super nos provocare nullatenus titio Moesamsigimus, ad Hae nostri sali ratem malis magis accrescere. Id. irco notum D Fa i , , Ommbas Milutis Saactu Dei Messae se notiris, praesensιbas scilicet o falaris, xx, . i. quot Monuni ex Monati ria, qtii diciιών vias, confractim in honore Sanctis
Marias er Virginis se leuioram Apostilorum Prari o Pauli, siam svo sumiam Masernae, tibi Ingesienas Abl.ιι praeus sidetur, os Ierunt obsaristis Assiris aueroriturem roboratam Domini or Genitoris notiri Ludoviιi Missmi Aug. ii,
qua contin sartir Patisre ipsem Monasteriam Aego penitus destructam re orasses, O ad pristinam satam nlocare ιurassis, se sub norma Religionis Iocare, o me xiins in praesentia i H Domini o Gentioris nostri etiam commendasses liam Mis. n Eritim tina cum Monachis ibidem Deo famulantibas, obsecrans ut sub sua iaLtione γ d ἐκ ne eandem Monasteriam scut o reliqua Monasteria per cuneum Imperiam sum digentia recepisset cum omnitus reus ad praeiucum Monas iam
potinentibus, Dad I seni r onuisse ibidem inυenimus. αώapropter petie κι GADadinem nostrum, at nos dimom auctoritatem Domini or Genitoris nostri per κω Dum avic onDIem GUemare dunaremur, atque eos sub nostra d resone reris re, quemadmodiam Dominas o Genitor noster fuaeras. αuorum petitionem d e re nouimus, raram preces libenter annaimus. Prainde ergo motamus, at pris Eri Alsas es Monatat in spediti Monastiris de mes cam omnibus rebas Dis ad i stim Mon .rium pertiAere etidentur, vel deinceps juste adquirere potuerint, stibnoba defosione or Immaniratis tuitione pressant. Praecipi nus alae Iasenus d demimas, vis nultas scio publicas mel qui Hryadisiariam exercens posestuum, in Ecclesias, avit loca, vel agros, su reliquas psepiones praeim Monoperi , Das moderno tempore Iu o rationalititer possiare vitiar in gasi libra pati, odiureiuriis, quisqvisu ibi m propter ditinum amorem conlatum fuerit, Uti De etiam drinovs iis jore ipsi us sncti loci divina pleras volueris augeri, ad cutiss Hendas, v I Irida exagenda, aus mansones aut paratas faciendus, aut uti res trigendos, aut homines ipsas Monasterii tam ingenuos quam o si is stiburra i vis commanenses distringoris, nec ustas reaebitioncs aut iiscitis suas. Bes nPirradus, tilia anquam Iempore ingredi audeas, mel ea qua supra m Maia
sunt penisus exigere praesumat, o quicquid de rebas praefuit Manasserit a j obserer exigere poterat, totam nos pro remedio anima Domiai or Genitoris nostri, MIesium pro isterna remunerarione praedicto Monasterio concessimus, ut per suis
temporius in alimoniis pauperum o stipendiis Monachorum ibidem Deo famuluΛ-rium prosectat in aumeniam, o quandoquidem Hiina vocatione supradicti Abasus mel successores uas ex hae Lia migraverint, quamdiu ipse Monathi latir stales inmenire posuerint, qui ipsum Coningationem secundum Re Iam Sancti Benedi A regere valeant, per hanc nostram auctoritatem es concessum, tirentiam satiant eligendὶ Auares, qua intis ipsos fretos Dei, qui ibidem Deo fumaluntur,pra nobis o sabilitate Regni nostri or state populi nostri Hiier Domini misi i-
cordium exorare thetit. Et ut haec aucroritas nobis futuri ae temporibus Domina protegenu vatius incon Isa manere, mana propria salter Irmavimus, o anuli
novi impressos si stari jusmus. Signum Larali Glorios Di Regis. Ionas N
rarius ad vicem Ltidolici recognoti. Dura M. Septemtris, anno fecundo regnou
706쪽
AN. CH. Gloriose fimo Rege Karsis, Indialioe iiii. Oectum Corbanaca Palatio Regio in 8 a i Dra Nomine feticium Amen. t ' De situ Corbanaci plerique disputant. Dissicultatem Onan in adimere δε ' videtur praeeitati Diplomatis subscriptio. Carolo enim Suellione Remos si os COR proficiscenti necesse est occurrat Corbanaeum. Occurrit autem, seu Rex ηδη -ς ' Suessone recta Corbanacum indeque Remos petit, seu quod probabilius arbitramur, suessione Laudunum, quod est si missimum propugnaculum, ' OH I, Lauduno Remos contendit. Corbanacum enim situm est inter Laud num ac Remos in Dioecesi Laudunensi, distatque sex leucis a Remensi Iab. 4. αγ. Metropoli. Lege Guillelmum Mallotum Tomo primo Historiae Remensis & Mabillonium libro 4. de re Diplomatica. XLII, E Corbanaco Palatio Regio Carolus Remos petiit, ut Nithardus hsii-Mh 3. pra citatus is insinuavit. Tunc Fulco Remensis Chorepiscopus Ecclesiam Rhiat, a Remensem administrabat Ehone ad Lotharium Imperatorem profecto, Lorti aio cum annum post suam reversionem haud exesisset. Hunc pacifice F DamROMAM M/nnio omnitas Elisualistis ostilis functum aflerunt frustra Clerici Remeim
Missus an ses in sua narratione. Remos ingressus est v ii I Idas Decembris, annoque
si με oo' nondum levoluto procul ad Lotharium sugit. Audi Flodoardum in His- toria ς Remensis Ecclesiae. Eo timore, quo Louarius CaνHam a Regno expa- ιι, O uora Sequanam fetatis, Ebo Sessim R mensem pos sex annos sua depo- Arionis recepis, o Episcopale Mini riam agere carpit. Dcque ordinationes cel brans qtiosum Clericos ordinusit, o per rosam circiter annum hoc Episcopium sensit, don e Graias resumptis mirisas in Algicum ν resus est. uod audiens Go, ratim S de R QU, ad Lothariam pν estis est. Haec acta sunt partim anno Redemptoris octingentesmo quadragesimo, partim octingentesimo quadragesimo-primo. Clerici Remenses ab hoc calculo multum recedunt.
Postquam enim Ebonem omnitas Episopatibus officiis sta Maam bis is sui ctum dixerunt, vocavis nos, inquiunt, jam saepe fusa maur Remensis Eccle ad gradus Eoa fastos, ad quos Deus novis nos importune nos simus, suetictione Mini oram Eul sis, Mariserorumque nostroram acclamati e etiam us-
d b, Alarione ιotius Eulaesae delati sumas. Post hae miro ditidotis is res a T. 'P gna paterna , Louarias Imp rator ac Domnus noster Xarolus Gloriosyrmas Rex dementi am spe MD mater nostra Remensis escissa in partem O dition Gloriosi mi Regis Xarab, eam qua erat gratissmas ae potinii s mas Fulcho Abbas, qua ipsum Ecclesiam Domni Ludo:ici Inperatoris antea Pres ter obsinuero, O gratia 9 iam Regis, eam auo erat, iurum ad pius es eam. Cueas imperium arque furoram metuens Iam sipd ditus Elbo Epi pas, quippe qua nerim cum
eodem Rege pacificatus erat, cam Lothario, cai primisus adhaeserat, remanendoscessit. Alludit haec narratio ad Regni partitionem, quae iacta est inter
fratres apud Virodunum, mense Augusto, anno Redemptoris octingentesimo quadragesim tertio, ut suo loco dicturi sumus. At Carolus mulidcitius & Remos recuperavit, &: Ecclesiae Remensis administrationem Fulconi restituit Ehone fuga lapso. Nee ad nostrae Chronologiae confirmationem alio videtur Opus Auctore quam Nithardo, qui res sui temporis in literas retulit, testati,nique reliquit de Carolo Rege, qubd anno post Ludovici patris obitum proximo, sive eodem anno quo pugnatum est apud Fontanetum, Parisios adiit, o quamaam pro ιν Conventam, quod
eam ire Ludovico in Lingonicum artem LaI. Sept. condixerat, quoniam imminebat, anxias esset, rutam rixit, vir stiem rituro cursa per urbem serearensem, ac deinde per Compendiam o Sa sones, hine per Remensim o Cudetinen-
Gaaloni. , Lingonicum praeres tiriam . itinereque suscepto Suessionem usque pervenit, Si facta sanctorum, Medardi, Sebastiani, aliorumque, Trania satione, cui per mensem Augustum intersuit, a mensem ιν m periis. Διὸ cum venisset, nunciam recepit, quod Lod mos ad GAmensum, quod in Lingonicam urbem conixerunt, venire non possi. Recte igitur Flodoardus scribit
707쪽
de Ebone, qubd ope Lotharii revocatus pre toram circi re ann m Episco- AN. CH pium Remense tenuit, donec Carolas resumptis viribus in Belgicam reversis 8 4 1. U. Clerici Remenses, quia Carolum in Bclgicam serius reversum volunt, Loth, Ebonem Remis Romani a Lothario Imperatore directum ad Gregorium 1 is Papam atque ab eodem Pontifice Romano Menissimὸ rcstitutum commi- Lith . niscuntur. Postia, inquiunt, id est, postquam Remos rediit, accipiens au- Rxitiam , Letationem jam saepὸ sit Loiharii Imperatoris, ad limina beatorum C. Loii perrexit Ampstiram, non furis habens in restiatione sua sne Apsu hei Mius
auctori ure, cons a tantorum Disoporum o atiorum bonorum homuum 'Ubi
a piissimo ac Iseritati paue Gregorio, Domno via licet Apostolica, leaignis e es
receptus, Ustica auctiniatet nisi e rem ius cati penes nos his mos Haec illi, sed procul a vero. EDo enim auxilio Lothai ii sustultus Remos ingressus est octavo Idus Decembris anno Redcmptoris Octingentesimo quadragesimo, annoque proximo cum de Caroli Regis adventu nuncium accepi siet, ratilia Sede Remens ad Lothariam profectas est. Clcricos prius ordinarat, de quibus infra sepe disseremus. At illis temporibus Romam non ivit, ivit vero post aliquot annos cum Sergius Papa Gregorio jam successisset, nam teste Flodoardo, re ictu Sede Remens ad Loisarium profectus est, O in uus familiaribus mansi obsequiis, donec una cum Drogone Merens Praesti Romam petiis, tibi a Sergio Pari reconcitiari ac Pa sum sit trinito Lτis, cat id m Papa commanione tanttim coacesia dare Pulsam renuit, ut
anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo - quarto dicturi sumus, allegato etiam Anastasio cujus hie est textus in vita Sergii. Elbo Pidum
o Bartholomaeos Archi sopi, qui pro criminibus suis primari honore ut Eretis afuerans expas, a Sandii si s Ponti re postutilant, at eos reconciliare ae Palliam eis tribuere ius nautar. αuos etiam idem Pruseat nec communionem inter Cisrumdlanos Use s vipere dicebat, sed inter communem popalam commanicana. Ite riam tunsammodo haberent. Si Gregorius Ebonem Apostolica auctirisare F nissimὸ restituisset, ut Clerici Remenses in sua narratione postea jactitarunt, ejus proximus successor Sergius de eodem Ebone nunquam certe sic sensisset. Carolus Rex, ut probatum sam supra, Suessione Remos hoe anno se XLIII.
contulit. ratio cum mentust, ait Nithardus η, nuncium recepit, quod Loia ι- . . i. visas ad Conmentam , quod in Lingonicam uiam condixerunt, venire non pos
, eo q4M Liaharias in Regnum Arias hostii mana irruere vellit. Mundu-ν ι eriam hac, a notas Vas seu patruus Hugo, nec non o Gi libentis Comoma suriora seu Mosariorum , s in illis panibus Alfit, ad iliam s una tam ' Duchesis. ceteris esse menturos. Ergo tam pro fatris a utorio, quam o ut hos ,s ad istum motu mesient recipere posset, ad Sanc um ciuinti nam iter direxit. αuo Di mmonem patruum suum, Abbatem illius loci , sicas mandaveris, o iam ha-hais, o inde in panes Tradiecti uer iar D. Lodharias istium is hae uadimi Mastri bomus. Lo an ira, qaem malo ante persequi saluerat, a Marmaria ad Coruiem rum , quod ad Gotonis missam indixerat, iter arripuit, o quatiter super Eurotam irruent, is endit. αaod cam Karsias in Masilicum didicisset, Hugonem O ALDIardam, o Gis berium, una cum ceteris, ut eum faedere quo valereat Hi ai Lunovieu,
necterent, aerexit. Rabanonem etiam ad Lodboicam d rigens, mandat quali. ET CARO-rer pro suo adjutoris EGs in partibus Ius s. αuod Loctarias audens, Ego omisso, Lus postr- δε as cum omnitas eviis ire pararet, ad Pipinum iurigit, moΛ qae, ae dure. RAT MA-catur, ut quantocyus posset, stilo more adytitoriam isti praetere Miunt. Insis, ηβητ - v autem Karolas Exemenonem Veneralium Episivam Noviomensem ad L. a ' η L riam direxis, sotito more humiliter praecepit, ut roget, ut obsecret, memineris quod
ter filiolossae ejus μή meminerit qua pater inter illos su erat, quae tum is quam o si inter illas juraserunt ι meminerit quod ηου imp udicio Dei inris illi moluntas ejus deiIurura sit; o s horum omnium recordari nolit, cesset a persorione Sancta Dei Ecclesia, misereatur pauperum, viduarum, o anoramque, o
708쪽
AN. CH. Regnum a patre so consens datum αι ingrediarur omittat, ne fortὸ is ruriss i . populum Chrisianum ad caedem ma am consuere compestat. ει his ira c. oris, ' idem ipse pari eam . iam is ii, sum iras si Lo 1πici admenium, qaum o
. A RO L si is, m ntis x x. In si per Dogae Sequana, uri mense Septemtrio sic exigua erat, reanstamque perfacilem praefabat. suamur jactabanis si δε- isti transre posse, O hse alique simulabant se maxime velle. Ergo Karsus Din' M.Lα dum Pansam o Mitirin custodire praecepit, quosam mero abicumque madumes Aavigia esse noveraι, residere fcus ipse vero e regione Sancti Dionysi uxta salii sanctam Madaalutim capra in meditullio posit, ui ct LO ario, se ita oporte-cώμ, ns, iransitam prohib re, aut s alicubi sper sos irruere vel Et, illis sciurrere possι. ει it perfacili dignos retur, quo in loco alutorium praeberi deberes, more
maritimo Γgna in Iocis congruis asae cui lius de Iulii. In re autem Sequa-na , mirasiti dictu, dam nos nai quam eo in tempora insta duos mensis platius usnovimas, repente aere sereno tumescere crepit, ac donti his in Iocis mari ab Deprahibaiι. Gmqtie hac ita haberens, cernens Liaharias transistim iχili ania ad A s,bh litam, eo tenore cum Sarsis parem inires veste maΛdaiit, arfautis,
terras O haberes Graias a Sequana parum Occiduam a que Praυincia o S primania, mensae quas pace perpetua fur crati. Re autem vera se s air De fatilius dui re pus putabat, omneque Imperiam hac arte invisereserasat. in Liratas resoniat s foedas, quod cam Dire so ne sitate coactas inieras, minimemiolare melli; inseper ut a Mosa uoue Sequanam Regnum, qaod pater EG Ad
rat, nequaquam congruam videreor ut isti omitteres; praesertim ctim suntu N.Atitis Etam sola de his regionibus esst, quos insa Ide deceptos esse misimὸ vo
terra. amarem quoniam hyems aderat, haberet quique honores Dos paris EGE virus, I messes, mandamit, donec veris sempore et I cam piscis, veI etiam cum omni comitatu, omnes conveniunt, o in sa ιιs ait saluentas concord a concurru
qaid caique deleatar, armis decernant. 22ua quid m Loriarias more filiis fremit, o a Sancto Disum obviam Pipias, Di ab Ma Iunia is ιiliam ψηiebat, Senshesi ἐν diserit. Eurotas autem econtra qautitiν Lo ciuicam in ad auriam sam raripere posses, iniendis. Ultimam h usus textus periodum fusus explicat, r rumque hoc anno gestarum narrationem sic claudit Annalista Bertinianus. Caratas Lolirium Parisorum regressas, transis Sequana flum Ae, Loiharii moti
ν re Nar experens panes, per Mauripe m pagum SeAones penetrat. Unde es Cenomum pom nos nulti negotio adiens, cuncta rapinis, iacenatis, supris, scrilegiis, secramentissae adeo iturias, at ne ab usu altis semperaret. Nam quas mae fiamus di gratia reps ros mel in Ecclesis vel in earum gulaphylariis rhes aras, etiam Sacerri sitis o reserarum Orssinam Clericis uramento d. vinctis, reperire posuit,a,frre non di, utit. υμ qaeque Sanctimoniales dimisis citiuas d Hiis semina, in sistramenta coegit. Carolus apud Parisias diutias ditersias, urbem C XLIV. DLunis Dominica Nativitatis Fesam ibi cel trusartis advenit. Episcopi . Tomo tertio Italiae Sacrae memorantur hoc anno Zenobius Episcopus Pisasi, Sti Pisanus de Getardus Senensis Episcopus. In Armoraca Sancta ponitur obi-NLNses, VE-tus Ragenarii Venetenss Episcopi, cui subrogatus est Susannus. Obiit
I x & hoc anno Bertinus sive Hertinus Spirensis Episcopus, ut Eysengrcinius si V Bruschius, aliique in Catalogis Episcoporum Spirensum testantur. Suc-A, ik, ccisit in Episcopatum Cebhardus sive Ebethardis, ou, A,h. s. In Chartulario Cormariceno Adalardus Abbas Sam - Martinianus lau-M Retitia. datur mense Augusto, anno secundo Caroli Regis, id est, hoc anno, cu-
709쪽
ius menss Augustus ad annum Caroli Regis secundum a patris obitu per tinebat. Lege Tomum tertium Galliae Christianae in Abbatibus Sam- Martinianis. Ad hune quoque annum laudatur a Guiehenono in Historia Bugiae Fulgetius Abbas Nantuae in Diceces Lugdunens. Ad haec postrema tempora Barnardi Viennensis Archiepiscopi, cujus obitum proximo mense Ianuario consignabimus, reserendae videntur, Dedicatio Basilicae Romanensis, & Sanctorum, severint, Exuperii ac Feliciani , Mar rum in illam Ecclesiam Translatio e suburbano Viennens Lotharius Imperator in Diplomate, quod anno Redemptoris octingentesmo quadragesimo- tertio recitabimus, Dedicationis ac Translationis praedictarum se meminit. Egi Martis Venerasilis Vienna Archiepi pus ob ID ων sacris oboritas nostiis Friptam, in quo continebatur, quatiter Earnardus, quondam Hasium arbis AAiisses, Marigymos Marsyres, Semerinum, Exuperiumo Felicianam, javia introiiam Vastam citisatis in mico Brenniaco, in indygnotio jacentes, reverenter se sit, o in Monasterio, Vienna territorio, Deo qui Romanis Heliar, sis se nniur stimulavit. χώοd Monasterium memorastis Poni is silicita Religione pro aritiore es honore uti Sedis constraxis, cir in honore omnium Sanctirum ApsusArtim una cam Episvis comproUncialibas suis dedicati . Ecclesiae Dedicationem secuta mox Translatio praenominatorum Mar rum, 35 utrique sestivitati cum Bamardo comprovinciales inter suerunt Episcopi. Satissa, us Corpora praelaudatotum Mart)rum agamurdo Sancti memoria Arniepiscopo ia Easticum Caenobii Romani seu Romanensis, quam ipsorum in sonorem construxerat, istuta testatur magno cum Ecclesiastica celebri uiis triampho, Us Enidas iis met Metropotita digno cum i- coro comprovincialitus ejus Esi vis, qui Dedicationi uissem Fccus a peracta asipso interserant. Tunc Barnardum Metropolitam tres hi venerabantur Epuscopi , Ado Valentinus & Adesulphus Gratianopolitanus, de quibus anno priore locuti sumus, necnon At Domitianus Genavensis cujus obitum anno proximo consgnabimus.
LOTHAR. I M p. 26. Lu Do v. R. 26. CARO LIR. II.
BARNA Rous Viennensis Archiepiscopus ex hac vita migravit undecimo Kalendas Februarias, die Dominico, anno Redemptoris vel octingentesimo quadragesimo-secundo vel octingentesimo duodequinquagesimo, uterque enim illorum annorum praeditus suit litera Dominicali A. Boscius, Chenutius, Saussayus de Guichenonus annos in Archiepiscopatu sex ac triginta tribuunt. Unanimis tot Auctorum consensus aliquando nos adduxit, ut suscepti Pontificatus initium consgnaremus anno Redemptotis octingentesimo duodecimo, mortemque in annum Redemptoris octin-
710쪽
gentesimum duodequinquages mum rejiciendam censeremus. Ioannes Bol. Iandus neglecta literae Dominicalis observatione scripsit haud deesse apud Boscium argumenta, quae Barnardum probent ad annum Redemptoris octingentesimum quinquagesimum pervenisse. Sed re diligentius examinata stamus a Joanne Mabillonio h, qui Batnardum undocimo Kalendas Februarii, die Dominico, anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo- secundo mortuum affirmat, cumque vixisse ad annum usque Redemptoris octingentesimum duodequinquagesimum constanter inficiatur
allegatis Diplomatibus, in quibus succeior Agilmarus multo citius in Viei nensi Cathedra sedisse comprobatur. Praeceptum, in quo Lotharius Im-lterator Agilmarum jam Viennensem Archiepiscopum laudat, in Chartuatio Viennensis Ecclesae legimus cum hac sub Cptione. Data in XI. sun.
anno Imperii Domini Hlotharii in Italia X x Iir, in Francia III, id est, La tendis Ianuariis, anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo-tertio. Bamardus igitur annum Redemptoris octingentesimum quadragesimum-
secundum haud excessit. Rus Acha, quae Petrus Franciscus Chimetius Emanuscriptis Codicibus primus eruit, apud Bollandum, Guichenonum de Mabillonium, sic clauduntur. Transiit die Dominica, visa sea anno a quarto, Episio patus vero trigrsimo secundo. Nam decem ct octo annorum olis abstrahitur, Hiem annis couvium sustinuit, quatuor annis sub Abbate Monasticam vitam duxit, ιribus vero annis Abbas praefuit. S/pultus es autem duimo Kalendis Fibruarii in Basilica Sancti Petri Apostoli, quam irae Romanis aedificamis. Ex hoc textu Mabillonius, cui lubentissime suifragamur, colligit Barnardo delatas anno Redcmptoris octingentesimo decimo Pontificales Infulas, quas ad mortem usque gessit, id est, ad annum usque Redemptoris octingentesimum quadragesianum - secundum, qui tricesimu secundus fuit a suscepto Pontificatu . Haec annorum, quos Bamardus in Archiepiscopali munere transegit, accurata computatio nos admonet, ut,
antequam ulterius progrediamur, de Barnardi aetate Chronologiaque Viennensium Archiepiscoporum studiosus hic inquiramus. In multis, quae spectant ad aetatem Barnardi, priusquam ordinaretur A chiepiscopus, biennio tardius noster processit calculus. Quia mortem Bunardi post annos sex ac triginta Pontificatus in annum Redemptoris octin- entesimum duodequinquagesimum reiiciendam tunc arbitrabamur, annos uos ac triginta qui Pontificiam Dignitatem antecesserunt, in eodem Ba nardo sic distinximus. Natum asseruimus anno Christi septingentesimo octogesimo, conjugio copulatum anno Christi septingentesimo nonag s--octavo, facium Monachum anno Redemptoris octingentes un quinto, Abbatem anno Redemptoris octingentesimo nono, Archiepiscopum anno Redemptoris octingentesimo duodecimo. Sed computus aliter instituendus. Bamardus in lucem editus est anno Christi septingentesimo septuagesimo-octavo, uxorem duxit anno Christi septingentesimo nonagesimo-sexto , factus est Monachus anno Redemptoris octingentesimo tertio, Abbas anno Redemptoris octingentesimo septimo, Archiepiscopus anno Redemptoris octingentesimo decimo. Haec extra controversiam
Quod ad Chronologiam Viennensium Archiepiscoporum attinet, annos undecim, quibus Vol ferius Barnardi decessor Archiepiscopatum rexit, ab anno Redemptoris octingentesimo primo ad octingentesimum duodeci mum male numeravimus, illos certe computabis ab anno Christi septingentesimo nonagesimo- nono quo cons andus est Uisionis obitus, ad annum Redemptoris octingentesimum decimum quo Barnardus sedem
Hic anno Pontificatus sui tricesimo - secundo, sive anno Redemptoris octingentesimo quadragesimo- secundo feliciter ad Deum migravit. Ov- prvim