장음표시 사용
41쪽
dam rapidiis nium Flumen peruenisset,ac sumpto pran- .dio. frigida se nonnihil recreaturus, aquam intrasset, casu inopinato vorticibus fluminis abreptus heul&submersus est. e ob casium tam infelicemorbisChristianus: IV
tes Graecus scriptor lugubri stylo recenset, dc laudes' 'tanti Principis breui oratione perstringit. Eius Pietas in multis operibus eluxit. Ostendit, habu itque eam eximie erga S. Udaincum, quae etiam inferius memorabitur. Is Anno M C L X X XII. in Fraternitatu nostrae album conscribi voluit & gratiam beneficio rependit,omnia Bona Monasterij tam acquisiita qua acquirenda Imperiali Auctoritate confirmando, addito& concesso in quaedam etiam nouo& ampliori iure. Quς autem principes &Dynaste liberaliter dederui, Apostolica deinde auctoritate c5firmata fuere Et qui de Alexander Papa II L inter alia sat ampla Privilegia huic loco concessa stupradicta omnia approbauit. Deinde statuit ut ordo Monasticus secundum S. Benedicti normam perpetuis temporibus hic seruetur.Tum ut petentib' nisi canonice fuerint impediti aibere sepultura poLsit concedi. Demum ut tempore Interdicti Generalis clausis ianuis,non pulsatis campanis exclusis interdictis aut excomunicatis stuppressa voce Diuina liceat officia peragere. Aeta sunt haec Venet ijs in Riuo alto, Anno MCLXX VII. Eadem plures alij succedentes Pontifices rata habuerunt. Anno post MCCCCLV. Innocentiis Papa VIII. Ius Mitrae Pontificiae gestandae Abbati L inatrici in perpetuum concessit, cum potestate consecrandiCalices, Vestes sacras&alia ad Diuinum cultum necessaria, in singulare ornamentum Ecclesiae.
Alexandrum VI. huic subiungo,qui Ecclesiam hanc, cum alioqui Parochia esset, & Abbates in ea praeter Ius patronatus nultu amplius haberent, ita Monasterio vianiuit, ut Abbati liberti esset seculare siue Regulare huic aedi praeficere Curione ad nutu amouibile. Quo baneficio multu leuauitFratru molestias Ano MCCCCXCRIdem
42쪽
Idem denique Pontifex hanc Ecclesiam celebriorem reddere volens concessit ut quicunq; scptem eius Altaria ab Abbate designanda deuote visitassent, omnes Indulgentias consequerentur, quas ij qui septem VrbisEcclesias visitant, acquirere solent. Sed hoc Privilegium quod summopere cultum huius Loci promoueret, per varias Temporum atque aedificij mutationes diu intermissiam atque negleetiam, hodie non est in usu. V erumne amplius iaceret cultus huius Loci Paulus V. P. M. conceua in die S. atrici& S. Afrae ac prima qualibet Dominica Aduentus Plenaria peccatorum expiatione, addito etiam priuilegiato altari,eundem magna ex parte erexit ac restituita Anno MDCIX. Plura sunt tam Principum quam priuatorum Beneficia, sed haec Templi ornamentum praecipue
concernentia memorasse sat esto.
43쪽
C AP U T S E X T V M. Incendia Ruinae in alia Aduersa recenseotur. Α Β Incrementis gradum iam promoueo ad ruinas &I1 calamitates. Equidem casura omnia eXtant, nec quidquam Fortunae inausum est. Ita praeclare Seneca
a) ed isserit finumerare omnes Fatorum mira longum est, hoc - num scio; omnia mortalium opera mortalitate damnatasunt , inter peritura miuimuι. Sed libeat etiam tali Fortunae remediuadhibere a tanto Philosopho praescriptum: Saepe, inquit,
maiori Fortunae locum fecit iniuria , multa ceciderunt it
altius surgerent f in maiuου. Timagenes felicuati mrbis inimicus aiebat , Romae sibi Incendia ob hoc vum iasin esse, quod sciret mel ora resurrectura quam arsissent. Profecto
hoc Fatum Templi nostri siepe fuit, arsit ad minitamum quinquies, semper ignibus aut ruinis obnoxium. Surrexit tamen iterum ; Et ex hoc illud mea fetalicissima Phaenix esto , quae ex proprio cinere rediuiua semper melior ac pulchrior renata est. Nam ecce primo Annales nostri habent ab Attila Hunnorum Rege omnium mortalium ferocissimo , .qui obuia quaeque fulminis instar disiecerit atque protriuerit, Vrbem Augustanam Lede vastatam , fidiculam quoque S. Aserae Monumento additam flammis exustam titisse. Dissentatiunt hic aliqui immerito, & volunt Attilam in expeditione Gallica non peruenisse Augustam, mouisse quidem ex Pannonia, sed per Germaniam Magnam & ad alteram solum Danubis ripam,quae extra Romanu limitem tunc erat, iter tenuisse, Noricum ila Raetiam nostra non attigisse ; Uerum commentitia haec esse multis do-
iste probat &ostendit Vel serus: b) Maneat ergo Fides nostris Annalibus. Mirari hic licet infelix & hoc& quod
sequitur seculum, quorum utrumq; aut Barbaroru incursionibus turbatum aut haeresim grassatione turpiter laedatum fuit. Plurimae tunc Eccleuarum vastationes, nullae reparationes, cum nulli Virtute aut Sanetimonia
44쪽
χε BASI L. S S. V D A L. ET AFR AE
insignes viri his locis florerent. Nam orianum cume- U . a ars mιm , ait Uliacentius Lirinensis c non iam portiunculam quantam , sed paene orbem totum contaminauerat, adco I t pro pe cunotas Latim sermonis Di pis partim mi , partim staμ
de deceptis , caligo quaedam mentibus spunderetur , quidnam potissimum in tanta rerum confusioue sequendum foret Et paulo post haec addi , Nec enim tantum infinitates, CognatioNes,
micitiae, Domus, Nerum etiam Urbes, Populi, Prouincne, NatioΠes, uersum po Iremo si omanum Imperium sunditus concussum coemotum est. Hac labe Raetiam quoque nostram aspersam fuisse dc ingemuisse res videtur extra Oontrouersiam. Verum quod a nonnullis creditum & assertum fuit circa haec tempora. Ursum Clericum Theonesti Episcopi a
Philippensibus pulsi Discipulu, Mediolano Magontia
cum proficiscentem Augustae ab Arianis occisum . . nominis errore decepti fuere. qui Augustam Vindelicam pro Praetoria Salasso ruria interpretati sint primam igitur hanc cladem V Uicterpus Epis copus resarciuit, qui inter alia Religiosa loca, quae instituit, etiam S. Atre Ecclesiam reparauit donisque auxit. Iterum deinde arsiisse legitur sub Principatu Caroli M. Francorum Regis, occasione bellicorum tumultuum, quos Tassilo Boiorum Dux excitarat. Is enim Plpino de Carolo Regibus non semel rebellis, saepius etiam bello victus, pace composita pactis non stetit, Hunnos Boicae Genti infensissimos in auxilium contra Francos accivit. Hinc caedes, rapinae, incendia &quidquid malorum bella ferunt, a quibus neque AEdes S. Afrae Immunis. Thallitone demum in ordinem redactos in Monachum attonsi is cum Filio Theodone priuatam iussiis cst agere vitam )& pace stabilita, per Simpertum quem Carolus Augustanis Episcopum Leonis II l P. M. auctoritate tunc dedit, D. Afrae Basilica rursus
Quies deinde fuit aliqua diu, sed semper incerta, nec sine minis hostili. Ii fuerunt Hungari, qui circa Annum DCCCLX x XIX e Scythiς finibus egressi siue pulsit Pannonia inhabita re caeperunt, ac Romano imperio Primu
45쪽
innotuere ) Incredibile dictu quot castra diruerint,
quot Ecclesias combusserint, quot popul OS iugulaue- e. γ'. otio F rint, quot repetitis velut ictibus Germania italiam ii an si flixerint. immanes belluas dixisses no homines nisi a facie, attentis eorum moribus Crudis carnibus vescebantur, interfiadioru sanguine sese potabant. Et Vt μήc ii, totia, . . .
Luitprandum recito,'crudestiatem nati aderentur, Matres mox editu pueris sierro acutissimo facies secabant, sciiscet mi ante quam lacta nutrimenta perciperent, mulnerum tolerantiam sub
ire cogerentur. itaque clades multas dederunt atque etiam
acceperunt. Nam cum Anno CM XlII sub Conradi Primi Imperio Baioaria limitem inuasissent, obuijs Ba-ioarioru ac Sueuorum copijs circa Oenum fluuium repulsi sunt. Post Henrico primo imperante Saxoniam infestare ausit, ab eodem Henrico incredibili caede prostrati fuere. Sed necdum fracti. Repetunt Germaniam Anno C MLV. auctis adeo viribus, ut nisi vel terra eos dehiscens absorberet, aut caelum cadens obrueret, a nemine se vinci posse dicerent. Peruagatur rursius Baioariam ac Sueuiam, omnem terram a Danubio usq; ad Hilaram Amnem atq;Sylvam Hercyniam rapina,caede, flamma depopulantur, Augustam Vrbem obsidione cingunt, Monasterium S. Atrae incendunt ac penitus comburunt. Verum Otto Magnus ille Imperator hortatu S. V latrici, qui tunc Augustanae praeerat Ecclesiae, excitus approperat, suo luetia rem gesturus. Conseruntur cum hoste manus, utrinq; caditur , tandem DEC opem ferente Barbari in fuga acti partim Lyco flumine
mergutur, partim ferro cςduntur usi ad internecione, ut deinceps Imperi u non solii inuadere non auderent, sed& siuti Regnu contra nostros quibus poterant modis munire cogerentur. Victoria tam nobili diuinitus parta ac Rege in Saxonia reuerso, S. V latricus Episcopus cotilapsa ac diruta quaeq; restaurare volens,de corpore S. Afrae inter ruinas sepulto potissimu sollicitus, tacitis precibus caeleste Numen inuocat, &quid sibi facto opus edoceri postulat. Quadam nocte soluitur in somnum dc viso monetur quantocyus Temptu S. Afrae reaedificare,
46쪽
& Iocum eius sepulturae quaerere certo inueniendum. Obtemperat&mox manus admouet, succeduntq; Omnia exanimi sententia. Namque abolitis veteribus nota OS erigit muros uno cubito altiores prioribus. Temptu interius laqueario perficit ac picturis auge , reliqua demuhuius Ecclesiae ornamenta, quae neBarbaris preda herct, in Ciuitatem fuerant translata, per Sanctum Episcopum restituuntur. Ita demum securitas obtenta ab hoste, sed non etiam a Fla mma. Nam praeter incendia iam enarrata allud rursius ortum fuit Anno MCL XXXIII. sub Abbate Manegot-do XIX. Res sic se habuit. Die festo S Alexij cum Solis
aestus esset maximus, vicina quaedam Monasterio fabrilis officina inopinato igne corripitur, ac breui ita inflammatur, ut non vicinas solummodo domos, sed di Monasteritim,atq; ipsam S. V datrici Ecclesiiam inuaderet , unde veluti maturam segetem flamma populari s
let, ita quidquid hic erat aedificij totum edax ignis depastus est Res fuit digna miseratione dc stupore. Neque enim tugurioli pars superfuit quae Fratribus hospitij loco seruire posset. Sed pulchriorem ex incend ijdeformitatefaciem mox accepit locus iste per industriam Abbatis Henrici siuccessoris praedicti Manesoldi.
Conflagrauit etiam totum Monasterium , Vt nostri ferunt Annales sub Abbate Marquardo circa Annum MCCC XX XIII. quamuis non legatur expresse quid
damniTemptu eo tempore perpessu fuerit. MonasteriuMarquards Abbas reficere cepit,succes res perfecerui. Breui post interuallo subitanea, eaq; vltima flamma Monasterij aedes inuasit, & ia iam in Templum faeuire carpit. At Religiosus Abbas istum erat Conradus Vinclerus XXX lI. desiperatis imo spretista humanis remedijs animu spem& preces ad DEUM&SactosTutelares vertit Nec falsus sua in D EVM fiducia. Nam ipso quasi momento ignis sopitus caelesti ope quieuit. D E Oigitur &Diuis Patronis gratus, supplicatione annua Dominica die ante festu Ascesionis instituit, qua septa Monasterij cum Reliqui js sanctorum quotannis ambiri aelustrari in rei memoriam voluit. Non-
47쪽
Nondum finis malorum ue Incendia excipiunt ruinae. Anno MCCCC LX VI. Melchior de Stam ha imAbbas X L. cum Templum ruinam minaretur, statuit illud quod extra Odeum est destruere,&nouum prorsus ampliusq; condere. Erigitur ingens fabrica supereminens cunctis Vrbis aedificiis ; Magno certe ausu, sed non felici Artifices quippe quorum fidei bonus Abbas totam structurae molitionem commiserat, nescio quo errore decepti fundamento non satis firmo, nec solido te et um nimis altum incaute imposiverunt, unde ruina &laesio non leuis secuta. Nam Anno MCCCCLXXIV. Melchiore Abbate jam defuncto&Henrico Friesio prς-
sidente, cum Fridericin II l. Romanorum Imp. conuocatis Imperi j Principibus &cunetis ordinibus Comitia Augustio haberet, III. Calen d lulij pso scilicet die qui
Diuis Apostolis Petro & Paulo sacratus est, hora tertia pomeridiana repentina & insolita Tempestas oborta, urbem hanc grauiter concussit, & animos hominum quotquot vel intra vel extra muros erant mirum in modum terruit. Calamitatem Annales explicare satis nequeunt. Vidisses uno qua si momento condensa ri nubes, nigrescere caelum, stolis adspectum adimi, in
horrere omnia, Undiq; omnes menti erumpunt ,seui existant turbines
Tectum Templi S.Crucis deiectum vicinas domos non paucas oppressit; Maenia Urbis multis locis laesa, fenestrae vitreae innumerae fractae, caena cula in hortis labefactata, Arbores quam plurimae Vrbi vicinae, imo Sylvae integri ventorum vi radicitus vulsae,ac solo prostratae fuerunt. Triste certe spectaculum ; sed tristissimum omnium quod ia narrabo. Stabat Temptu S. Udatrici penitus
nouum, octo continuis annis ex fundamentis extructum, superiori primum anno perferuim & absolutum. Aderat circa eande hora Parochus cum Coadiutore, ac de ciuibus non pauci funebria justa pro mortuis annuo more peragentes. Sed heu omnes ventos in hanc fabricam coniurasse dixi iles; Nam ij uno velut agmine emis si, ita toti incubuere Templo, ut tectum primo totum D 3 apa
48쪽
a parietibus auulsum& in aera sublatum luctantes in ter se venti rursus praecipitarent, lateraq; murorum ita ferirent, ut machina tot annis maximo sumptu & labore erecta uno velut ictu concideret, nec aliud quam ingentem lapidum aceruum praese ferret. Succubuit Parochus & Coadiutor cum triginta
tribus de plebe , Alij quinquaginta sui ad Sacellum S.
Bartholom i, quod in sinistra Templi alassitum est confugerant , hoc malum ex suerunt. Heu Cladem Quis damna metiatur e Certe Rempublicam XII M. Philippeorum siua aut imasIe testantur Annales , nostra non metior. Senserunt ea succedentes huius Monasterij Antistites, qui praeterito periculo cautiores noua & firmiora huic Templo deinde posse crefundamenta, quos tertio capite stupra jam memorauimus.
Vltimam nunc addo cladem, nec minimam, qui considerat, nam ea non parum hanc deformavit Ecclesiam. Non longe ab initio superioris seculi nota illa dis .cessio ab Ecclesia Romana per aliquot Principes Ger
maniae facta est ue His plurimae Ciuitates Imperij liberae
se adjunxerunt ictoque faedere Smalchaliae aAnno Is 3O.strietissimo,ob sui frequentiam intrepidae, multa aperte contra Rem p. Catholicam molitae& ausae sunt. Bellum hic non in homines tantum , sed in Deum ac Diuos, quamuis sub Pietatis schemate gestum, non urbes sed Templa expugnata dc vastata, sacra libere profanata. Ita certe astblet, cum Vrbes pestifera haeresum contagione inficiuntur, Diuorum cultus intercidit, religio. num sanetitates abolentur. Aberat tunc forte Carolus Imperator Hispanicis, Italicis atque Africanis negorijs occupatus, qui satis pacatum in causa Religionis Imperium reliquisse videbatur. Eam occasionem plebeis arripiunt equidem Scabini tunc temporis Augustae dominabantur,Resque pub. Democratiae fommam praeseserebat,quam Carolus V. Imp. postmodum prudenter in Aristocratiam conuertit in res nouaS pro ni fe-
49쪽
ni ferunt tur, Catholicos Clericos praesertim cachinnis& exprob rationibus lacessu n i,Templa in uola n t nostra Ecclesia hac per saepi) Sanctuariu augustissimo Sacramento asseruando lapidibus petunt, Altaria sordibus' uas Carta formidat, commaculant, stupra in sacratis locis exercet. Patres talia ne seire non poterant, compesccbant ac lege cauebant sed remisse, fatali scilicet mnauia. Nam paulo post ex Patricijs etiam non pauci degenerare, noua
consilia inire quo pacto Missae Sacrificium alias Chri
stianas auitas Caerimonias penitus exterminare possent. Ita mittutura Magistratu sic lecti aliquot Viri ad sum- Ἀπηο is 3 3. maeredis Canonicos in Capitulo congrcgatos, qui nuntiarent Rempublicam tantarum inter Praedicatores discordiarum jam pertaesur, concordiam in Religione omnes amare in petere , eam Perari non posse nisi habita inter utramq; partem per doctos Virosae putatione,Narios esse Articulos in controuersia, deque idis quid sentirudum ex verbo Dei omnino decernendum, cupere igitur ex miraq; parte Viros pari numero eligi V in certamen produci. Ad haec F-piscopus Augustanus cistunc erat D Christophorus a Stadion Princeps laudatissimus ac prudentissimus) ex Consilio D D. Canonicorum respondit; Dprimis ex tali COEoquioseu Di putatione nusiam concordiam, ster ara pose, m morarentur aliorum Collaqkiorum Marpurgensis, Lipsiensis, Ba- densis atque etiam Augustensis tu Comitijs, ibi Fraedicantes ipsi disiordes inter se concibari minime potuerint, cogitandum Citur
quid inter diuersarum sententiarum Iutores futurum sit, in utationem elusimodi maioribus d ordi' faces subdere : Tum inter quoslibet litigantes,si ad concordiam redigendi sint, iudicem neces
rio requiri, nisi magis exulcerari melint i, Neque his jure opponi pose Derbum Dei esse iudicem cui contradicere nefas sit, Gn everabo Dei sed Interpreti Iudice opus esse , eamque ob causam Aduersaria os ipseos iniuersale aut Frouinciale concitiam poctulare. γυ
terea qua his dissutanda forent, in praeteratis Conciliis jam diastutata ac definita fuisse , quibus procul dubio maior fides babenda sit , quam paucis iniis viris, quamuis do imis, qui di putatura essent. Demum et si pax inter miramq; p tdm conciliaretur , an ea flabilis sutura sit , incertum lore. Itaque pro tempora
50쪽
consistissimum esse Concioncrores rutriusque partu sedulo monetrasei Ufici=W ad Concilium avsque proxime suturum mode tiam rudi cendo seruent, a conuitidis, exprobrationibu/ ac minis ab H meant, idq; ex parte no ira hactenus caute obstruatum suisse. verum noexistimaraut Colioquium hoc cum frigore improbari ac meticulose disseuaderi, integrum esse DD. Canonicis suos Praedicatores dare,cum aduersepartu in Iris coram JPuntrismo Episivo Augustano tanquam ordinario, et si Ordinariam Episivi Augustam Auctoritate V eoiam baberent, coram vicino quodam siue Elchstadiensim ue Frisingensi Epistopo aut aliqua ex in cinis Universitatibus Ingo sadiensi, Tubingensi seu Friburgensi, aut certe Sacra Caesarcas e
Regia e lectate vel Ducibus Bauariae congressuros rum locorum rem non ex compacto gerendam ,sedex Dei merbo di'udicandam. Re ita ad Senatum perlata paucorum 6 dierum habita deliberatione mox ingeminare illi dc urgere
in re tam dubia statuendum essesemel quid credendum sit, idq; in Di- putatione desiniendum, paratos es suos Mini Iros merbo Dei nixos omnem suam Doctrinam probare ac defendere. idq; coram Epis ν' Augustauo Dibriae residente quamuis non tanquam ordinao io, sedas fore ac Parte , non enim ferendum esse Iudicem litam qui Romana Sedi in asteri di*utantium Parti mAltis titulis esset deuinctas. A tvero D D. Canonicis aliud suspectantibus ex maturo Consilio nec imprudente placuit respondere ; Turpes
ac rem mali exempli praeterq; morem omnium gentium ea,qua ab Antiquis semprouisient credita'in prioribus Concilijsprobata ac d vita, de novom dubium vocaret inutilibus quaenionibus ob rare: consilium igitur Nideri ne ossendantu deles, indootipraesertim, tabcolgoquio penitus supersidere, totamque causam ad imuersale concilium usique Verre; Aus Eud omnino malint in titui non alibi quam coram Episivo AuguHano, tanquam ordinario de cuius Prudentia; Fide ac Doctrina nudum possit esse dubium, compar ituros. Ita quidem res transacta fuit, sed nulla pax obtenta. Nam eodem anno ad diem XX VII. Iulij conuocata uniuersa Senatorum Concione longa praeter morem habetur deliberatio, donec id, in quod diu ferebantur animi, erumperet. Et ecce altero die qui Sancto A lunari sacerest, mittuntur ex optimatibus sex ad omnia Capitula &Idonasteria,qui Senatus pridie habiti decretum nuntia