장음표시 사용
421쪽
388 M. FAs. QVINTII. INSTIT. I locutio, Rite plurima hinc orta vitia,cum prςsertim minime sint igno
' ta&obscura. Monere satis est, mentiti Hyperbolen ; nec ita, ut mendacio Lllere velit. Quo magis intuendum est, quous oue deceat extollere quod nobis Fon creditur. Peruenit haec res frequentissime ad risum: qui si aptus est, urbanitatis :aliter, stultitiae nomen assequitur. Est autem in usu vulgo quoque & inter eruditos, Napud rusticos; videli et quia NA- v v RA est omnibus augendi res vel minuend , cupiditas insita, nec quisquam vero contentus est. Sed ignoscitur, quia non affirmamus. Tum est Hyperbole vii tus, cum resipiade qua loquendum est, naturaum modum excessit. Conceditur enim, amplius dicere quia dici quantum est,non potest: meliusquetvltra quam citra stat oratio. Sed de hoc satis ; quia eund:m lo- eum plenius in eo libro quo caussas corruptae eloquentiaeve debamus, tractauimus.
Troporum absoluta tractauione,ad Figu=astra Ut. Prim. quasit inter troporis figurm tonuenientia, explicat. Dein quo interse di νant ex viriu ue definitione eoiligit. Praserea Au duplicem aereptionem Uendis. Frimam sententia quatamcunqM. formam is habitum. Secundam,aisimpliciae in prompi dicendi modo mutationem, de qua hoc evitetractat. Hoc ita M. quo4 ambiguum erat, discusso guram i ii se arte aliquana' uasam dicendisormam.Deinde dupliciter diuidis,in figura in tentiarum, O veνborum .Et quia natura res verbi priore 'It, infiguris sentantiaνum pristi isquitur, easque non vulgaris ramrilitas commendat:quia ad fidem faciendam,stadmouen- Hs Uecti a plurimum possint, i similitudine a re militari sumptin Moris ενε dis. Poramo figurarum non es in iiii xume μ
422쪽
V M sit proximo libro do tropis dictum, sequi
cur pertinens ad figuras, quae schei nata Graece vocamur, locus, ipsa rςi natura coniunctus su- periori. Nam plerique has tropos esse existi-Ainauerunt, quia siue ex hoc duxerint nomen, quo a sint fimati quodam modo et siue ex eo quod vertandurati onem unde& motus d cuntur: fatendum erit esse viruα-que eorum etiam in figuris. Vsus quoque est idem. nam&vim rebus adiiciunt,&gratiam praestant Nec desunt qui tropis si .gurae nomen imponam .' quorum est C Artorius Proculus.
Qui n adeo similitudo manifesta est, x t eam discernere non sit in promptu. N am quo modo quaedam in his speetes plane distant, manente tamen generali illa societate, quod utraq; resa redi a dc simplici ratione cum aliqua dicendi virtute deflectitur: ita quaedam perquam tenui limite diuiduntur: ut cum ironia tam inter figuras sententiae,quam inter tropos reperiatur.
quoque utores figuras verborum potius quam tropos dixerunt. magis signand si utriusque rei differentia. Est i- Tropingitur tropus sermo a naturali &principali significatione transquid. latus ad aliam, ornandae orationis gratia: vel, c ut plerique Gcammatici finiunt) dictis ab eo loco in quo propria est, translata in eum in quo propria non est Figura is cui nomi Figum ne ipso pateti est conformatio quaedam orationis, remota a quid. corynauni de primum se offerente ratione. Quare in tropis
ορβο Namque Sciebus fit,&verbis. ωμα πιιιιι fictio ethnorninis. Ergo hoc quoque pro aliis ponitur, quibus usuri fuimus, si illud non fingeremus. etiam si frequeα--τα idipsum in cuius locum astu mitur nomen complecti solet, utitur tamen pluribus pro uno. ἐπίθετον qu aliari plerunque habet antonomasiae . partem, i conrunctio ae eius fit tropus. In hyperbato commutatio est ordinise . ideoque multi tropis hoc secius eximunt. Transse tame αverbum aut partem eius aluo loco in alienum. Horum nihil
423쪽
3yo M. fAg. Qui NTI L. INSTIT. Elocutio. in figuras cadit Nam& propriis verbis,&ordine chllocariS figura fieri potest. Quomodo autem Ironia alia fit tropi.alia
schematis, fido loco reddam Nomine enim fateor esse communia haec,&scio quam multiplicem habent, quamque scrupulos in disputationem. sed ea non pertinet ad p aes i. n ineum propositum. Nihil enim refrit quo modo aypelletur utrum-jibet eorum, si quid orationi prosit, appareat Nec mutatur vocabulis vis rerum Et S Cva homines. si aliud acceperunt quam quod habuerant nomen. iidem sunt tamen rita haec de quibus loquimur, ii ue tropi, siue figurae dicentur, idem essicient. Non ent ii nominibus prosunt, sed esse bus: vistat 1αoniecturalc, an inficialem, an facti, an substacitiae, an desubstantia nominemus, nihil interrit, dum idem quaeri scias laus optimum ergo in his sequi maxisine recepta, &re ipsam quo' cunque appellabitur modo, intelligi Illud tamen notandiam, αoire frequenter in easdem sententias &tropon & figuram. Tam enim translatis vel b s qua propr is figulatur oratio Est autem non mediocris inter autores dissensio,&quae vis nominis eius, de quot genexρ, & qua multae sini species. Quare primum intuendum est, quid accipere debeamus figuram. Nam
duobus modis dicitur : Vn Q qualiscunque forma sententiae: sicut in corporibus, quibus, quoque modo sint composita, iique habitus est aliquis : Altero, quo proprie schema dicitur,tu sensu vel sermone aliqua avulari oc simplici specie cuSatione mutatio: sicut, Nossedonus, incumbimus, iespicimus. Itaque cum in eosdem casus, aut tempora, aut numeros, aut etiam pedes , continuo quis aut certe nimiumst quenter incurrit, praecipere solemus variandas figuras esse vitandae similitudinis eratia. In quo ita loquimur, ranquam mnis sermo habeat figuram. Itemque eadem figura dicimus cursitara, qua tictitare; id est eadem ration o declinavi. Quare alio intellectu priore&communi nihil no figuratum est. cio contenti sumus, non immerito Apollodorus, stra senti Caecilio credimus, incomprehensibilia partis huius praecepta
existimauit. Sed si habitus quidam, & quasi gestus sic appo landi sunt; id demum hoc loco accipi schema oportebi , ruod sit a sinapii ei atque in promptu posito dicendi η'
o poetice vel oratorie mutatum. Sic enim verum erit aliam esse orarionem αχημ α πισον, id est carentem figuris, quod vitia non inter minima est: aliam id est figuratam.
Verum id ipsum anguste Zoilus terminauit, qui id solum psi
424쪽
o R. TORIAR . LIB. IX. CAP. I. 3 Iouerit schema, quo aliud simulaturitiei, quam dieitur quod De Disse-
Lxnό ulgo quoque sic accipi scio. Vnde &figuratae contro-rentiis fiuersae quaedam, de quibus paulo post dicam. volantur. Ergo gurarum figura sit acte aliqua novata sorma dicendi. G nus eius unum a Tropi S.
quidam putaueriant, in hoc ipso diuersas opinione; secuti. -- Naio hi quia verborum mutatione' sensus quoque verterenta x, otiones figuras in verbis esse dixerunt, illi quia vel bare. H. ta . saccomtrio larentur , omnes in sensibus. Garum vira-tio sensusque mani ii cauillatio est. Nam ut eadem dici solent ali- quoque rex atque aIitet. manetque sensus elocutione mutata : ita & Verteret.
figura Cententiae, plures habere verborum figuras potest. Illa
e herili ri pedita in concipienda cogi ataone, haec in cnuncia da : sed stequentissime coeunt : Vt in hoc, Nemo iam ct 8 3ἐἀm Data beta neis tui, net tuorum liberum. Nam oratio a iu-Hic ea tersa, in sententia: iam iam, & tiberum, in verbis sunt schemata. Inter plurimos enim, quod sciam, consensum est duas eiu eis, partes: id est mentis, vel sensus, vel sententi tirro, nam iis omnibus modis dictum est:&λιξεως, id estv exborum,ue dictionis, vel elocutionis, vel sermonis vel oratiotiis. nam de variatur, &nihil refert Cornelius tamen Celsus adiicit verbis&sententiis figuras colorum mimia prosecto nouitatis cupiditate ducta . Nam quis ignoras te eruditum alioqui visum credat colores & isen tentias sensus esse Quare sicut omnem orationem, ita figuras qaoque versari necesse
esti ensu, Min verbis. vero natura prius est concipere animores, quam enuntiate : ita de iis figuris ante loquendum est, quae ad mentem pertinet: quarum quidem utilitas tu magna, tum miruiplex, in nullo non orationis opere vel clarissime elucet. Nam etsi minime videtur pertinere ad probationε. qua figura qu cq; dicatur; facit tamen credibilia quae dicim', Miti animos iudicum quan'nobseruatur irrepit. Namque u Tin armorum certamio e melios ictus , & rectas ac simplices manUscum videre,ium etiam cauete ac propulsare facile est: auersae tectaeque minus luntqbseruabiles: &aliud ostendisse quam petas, artis est:sic oratio q lae astu caret,pondere, mole, impulsu praeliatur: si inu 'anti, variantique conatus, in latera atque in orga incurrere datur, oc arma aduocare, & velut nu
tu tat. te. Iam veto affectus nihil magis ducit. Nam si fions.
oculi, in nus in ulcum ad motum animorum valent, quanto
.plus orationis ipsius vultas ad id quod intendimus essicere, compositu Pluriimum tamen ad commendationem facit,si - . . vb 6 u.
425쪽
etion auorem, siue adleuandunt varietate fastidium, linea quaedam vel decennus iudicanda' vel tutius. Sed antequam quae cuique rei figura conueniat, ostendam; dicendum es ,
nequaquameas eme tam mult. is, quam sunt aquibusdarri cori -
stitutae. Neque enim me molaent nomina illa, quae singere utique Graecis promptissimum est. Ante omnia igi uolli , . qui totidem figuras putant, quot asscelus repudiandi: non quia asse eius non sit quaedam qualitas mentis : sed quia figu- vTa, quam non communirer, sed proprie nomina mus, non sit fimplex rei cuiusque enuntiatio. Quapropter in dicendo irasci, dolere, misereri, timere, coti fidere, contemnete; non sunt figurae, non magis quam suadere, minari, togare, excusare Sed fallit parum diligenter intuentes, quod inueniun t in omnibus his locis figuras, & earum exempla ex orationibus excerpunt Neque enim pars ulla dicendi est, quae non recipere eas possit sed aliud est admittere figuram,aliud figulam esse. Neque enim verebor explicandae rei gratia frequentiorem eiusdem nominis repetitionem. Quare dabunt mihi aliquam in irascente, deprecante, miserante, figuram scio : sed non ideo irasci, misereri, deprecari, figura erit. Cicero quidem onmia . . orationis lumina in hunc locum congerit, mediam quandata ut arbitror secutus viam: ut nec omnis sermo schema iudicaretur,'nec ea sola quae habetent aliquam remotam ab usu communi fictionem: sed quae essent elatissima,& ad mouen- dum auditorem valerent plurimum: quem duobus ab eo libris tractatum Iocum ad literam subieci, ne fraudarem legen- tes iudicio maximi autoris. In tertio de Oratorei ascriptum Mistit Mose Ciea. deest, in perpetua autem orat one, cum & coniunctionis leni - Auru eis. x xem, & uumerorum quam dixi rationem tenuerimus, tum disti,nis .a est quasi luminibus distinguenda& frequentanda omnis orati=ii, da tio sententiarum atque verborum. Nam & commoratio Vna Oratora, in re, permultum mouet: & illustris explanatio, rerumque
seex Ora. quasi gerantur, sub aspectum pene subiectio, quae & in expo- adfruium nendare plurimum vavi,& ad illustiandum id quod exponi- ad literam . & amplificandum; ut iis qui audient,illud quod auge
bimus, quantum essicere oratio poterit,tantum esse videatur:& huic contraria saepe praecisio est : & ad plus intelligendum quam dixeris significatio: & distincte concisa breuitas, &ex- tenuatio:&hic adiuncta illusio,a praeceptisCςsaris non ab horrens & ab re digressio:in qua cum fuerit delectatio, tum redi-
426쪽
OvAToR1AR, LIB. IX. CAP. I. 393, ditus ad rem aptus & concinnus esse debebit : propositio Disse que quid sis dicturus. &abeo quod est dictum, seiunctio:& rentiis fi-xeditus ad propositum,&iteratio:& rationis apta conclusio: pularum a tum ansendi minuend e caussa vetitatis superlatio ue atque Tropi . traiecti':& rogatio , atque huic finitima quasi percontatio; προ-- expositim; sententiae suae: tum illa quae maxime quasi irrepit in hominum mentes, alia dicentis ac significantis dissimula- . ti', quae est periucunda', cum in oratione non contentione, segsermone tractatur: deinde dubitatio, tum distribu-rio , tuni correctio vel ante vel post quam dixeris, vel cum aliquida teipso reiicias. Praemunitio etiam est ad id quoa aggrediare et reiectio in alium : communicatio, quae est quasi cum iis ipsis apud quos dicas, deliberatio e morum ac vitae imitatio , vel in personis, vel sine illis . magnum quoddam
ornamentum orationis , & aptum ad animos conciliandos vel maxime, saepe autem etiam ad commouendos : persona rumscta inductio,vel grauissimum lumen augendi : descriptio,etioris inductio, ad hilaritatem impulsio , ante occupatio:tum duo illa quae maxime mouent: similitudo, & exemplum: digestio, interpellatio, contentio, reticentia, commendatio : Vox quaedam libera, atque etiam effrenatior augendi caussa: iracundia, obiurgatio, promissio, deprecatio, obsecratio, declinatio : breuisa proposito, non ut superior illa. digresso: purgatio, conciliatio,laesio, optatio, atque execratio. His fere suminibus illustrant orationem sententiae. Orationis'autem ipsius tanquam armorum est vel ad usum comminatio & quasi petitio, vel ad venustatem ipsa tractatio.Nam A geminatio verborum habet interdum vim , leporem alias:&paululum immutatum verbum atque deflexum:
Meiusdem verbi crebra a primo repetitio , tum in extremum conuersio;& in verba impetus,& c5 cursio,&adiunctio,& progressio:&eiusdem verbi crebrius positi quaedadistinctio,&reuocatio verbi:&illa quae similiter desinunt, aut quae cadunt similiter; aut quae parib. paria referuntur,a' qum sunt inter se similia. Est etiam tradatio quaedam, & conuerso. M Verborum concinna transgressio, & contrarium, αdi lutum,&declinatio, Streprehensio , dc exclamatio, de
imminutio , & quod in multis casibus ponitur , & quod de singulis rebus propositis ductum refertur ad singula, & ad propositum subiecta ratio,&item in distributis supposita ratio, di permissio,&musus alia dubitatio,& improvisum quid-
427쪽
3 M. FAs. Qv INrIL. INsTIT . . dam,& dinumeratio,& alia correctio,& disputatio, &quod continuatum,& intei ruptum,&imago, & sibi ipsi responsio.& immutatio,& disiunctio,& ordo,& relatio, & digrcssio, M. circunscriptio. Haec enim sunt sere, atque horum similia,vel plura etiam esse post unt , quae sententiis orationem , Verbo- πινba Gi Iumque conis mationibus illuminent. Eadem sunt in Orato- esronis in re plurima,non omnia tamen,& paulo magis distincta: quia Bruto. Orationis & sententiarum figuras; tertium quendam iubiecit locum ad alias Qt ipse ait quasi virtutes dicendi perti- .
nentem: ET reliquiex collocatione verborum quae sumuntur quasi lumina, magnum asserunt ornatum orationi. Sunt in im
similia illis quae in amplo ornatu scenae aut fori appellantur insignia; non quod sola ornent,sed quod excellant. Ealem ratio est horum quae sunt orationis lumina, & quod in modo
insignia: cum aut duplicant ut iteranturque verba, aut breui ter commutata ponuntur: aut ab eodem verbo ducitu saepius r Ioratio. aut in idem coniicitur,aut n utrunque, aut adiungitur 'idem iteratum,aut idem ad extremum refertur aut continen tur unum verbum non in ea dcm sententia ponitur,aut cum
similiter vel cadunt verba,vel desinunt: aut multis modis contrarii S relata contraria: aut cum gradatim sursum uermus reditur: aut cum demptis coniunctionibus dissolute plura dicun- tur : aut cum aliquid praetereuntes, cur id faciamus ostendimus: aut cum corii gimus nosmetipsos, quasi repaehenderi tes: aut si est aliqua exclamatio admirationis vel conquestio-n s : aut cum eiusdem nominis casus saepius commutantur, Sed sententiarum ornamenta maiora sunt s. quibus quia fie- lquentissitne Demosthenes utitur, sunt qui putent idcirco e us eloquentiam maxime esse laudabile M. Enimuero nullus fere
-al. edici- ab eo locus sine quadam consorin e sententiae alcitii n c aliud quicquam est dicere, nisi annes aut certu ple atque
aliqua specie illuminare sententias. Quis cum tu optime Bru- te, teneas;.quid attinet nominibus uti, aut exemplisὶ tantummodo note ur locu . S ic igitur dicet ille quem expeti mos, ut versetispe multis modis eandem&unam rem , &b aereat in eadem commoreturque sententia. S aepe etiam ut extenuita . liquid saepe ut irrideati ut declineta proposito, deflectatque sententiam: ut proponar quid dicturus sit. ut cum transegerit, iam aliquid desiniat: ut se ipse reuocet. ut quod dixit, iteret:ytargumentum ratione concludato vi interrogando urgeat: t
rudus quasi ad interrogata sibii serispondeat; ut contra, ς dicat,
428쪽
diςat,accipi & sentiri velit: ut aditu bitet quid potius , aut quomodo dicat: ut diuidat in partes: ut aliquid relinquat,ac negligat ut ante praemuniat:.ut in eo ipso in quo reprehendatur, culpam in aduersarium conserat: ut saepe cum iis qui audiunt, nonnim quam etiam cuim aduersarioq : asi deliberet: vi hominum mores sermonesque describat: ut muta quaedam loquen- . tia inducat: ut ab eo quod agitur, auertat an tu os:ut saepe in hilaritatem risumque conuertat : ut ante occupet quod videat opponi: ut comparet similitudines ut utatur exem 'lis e via- Iiud alii tribuens dispertiat. ut interpellatorem coerceat: via liquid reticere se dicat: ut denuntiet quid caueat : ut liberius quid audeat: ut irascatur etiam: ut obiurget aliquando: vide- precetur ut supplicet. ut medeatur via proposito declinet aliquantulum:vi optet ut execretur: visi aliis apud quos dicet, sina iliaris .' atque alias etiam dicendi quasi virtutes sequatur: breuitatem, si res petet: saepe etiam rem dicendo subiiciet oculis. pesupri feret quam fieri possit: significatio saepe erit
maior quam Cratio : saepe hilaritas: saepe vitae naturarumque
imit tio. Hoc in generes nam quasi sylvam videst omnis elu- feat oportet eloquentiae magnitudo. De Disserentiis figularum Tropis.
Cicironem rigguinis mediam quandam viam secutum esse ο-sundit , ut non Hu modo qua ab usu communi remotam dicen Lin f am haberem gurati voearet ; verum etiam quacunque esse ni clarissima , ct admouendum auditorempotentissima, quo --inti recte facta sint , se tamen hae evire de istu figuru quas i simplici indicandi modo reeedunt , locuturum profitetur. Nam alia vi figuras admittant, ruraι tamen non esse. id interrogationis exemplurabat e qua eum nihil sit eommuni AE , Hu-xatam tamen esse, cum in nigratia fit, vel in uidia, υel misera tionis,vel auferenda dissimulationis , aut acrius imperandi,vel rubi Cari quid nonporea , v/Imbi discitis est rario responden- i. Interrogationi proximam figuram in respondendo enumerat, cum aliud inter reganti, ad aliud ei curνitur , augendi criminis caussa,vel Getinandi. Dem interretundis Vsum,sibi ressonde-
429쪽
taratis,rvrιhensio. Dubitationem. Communicationem eum iurice aut aduersario, eulmsse testssentatio dicta ab altu paradoxon, quorum ententia non accedit. Permissionem. Simularonem, ex qua sit exclamatio a mutata, , arte con posita, centia ex eodemfronte manans. Prosopopoeiam, cuius varia sermocinatio,sicta imaginario,parode,form/ fictio , ince
mud, vel eum ad inuocationem , velaά inuidiosam implorati/-inem conuertimur,vel eum aproposita quasione audientem ab
cimus. subiectioirem sub oculos qua non solum qua Da sunt, aut sunt sed etiam qua furti sunt, aut fuerunt, imaginamur. suit decies metas s. or locorum descriptio, qua Topographi
Tocatur. Ironiam, qua quo pactofigura ar tropo disserat, breuiser explicat: nempe quo metaphora ab allegoria, euim uies apopha
sis, confessio nihil nocitura, eoneusio iniqui,eaussa Mucia, consen--, ct pirmissio, is iussis. Concessio eorum qua videri nolu- min, laus,amplificatio eorum qua dilui facile possisnt. Osiopsi, qu/si, ira,solicisumu, transitionis, digressionis ea is Eri r pr cisiqnem. Ethopoeiam ves mimesin, id est morum alion, rum imitationem, in eludendo positam, qua infactis o dictis mersat . s Di mulationem artificii. ct negligentia confium-nem, quibus disti poenitentiasubiacet. Dilationem is repeii. tiatum. Emphasin,eum ex aliquo latens aliquid eruitur. Ex quo ganus illud a quo figurataeontν esse dieuntur : euiu rri plex usu ,sidicera palam parum lusum est, velsi non decet,me
nouitate , varietate magis delectiat , quam si latis νε sit. matria sigillatim tractat, in quibuου quis figurarum modi , qua declamatorum ustia, quomodo Atraris respondandum sit, quamqua
Rgo cui latius complecti consormationes verborum acci sententiarum placuerit, habet qaod sequatur : nec asso mare ausim quicquam esse melius , sed haec ad propositit ei rationem l Nat. Nam mihi te his sententia um fietiuis dicere in am: mo est, quae ab illo sis plici modo in die: ndi recedunt: quod idem multis doctissin iis viris video placuisse. omniata. men illa etiam quae sunt aloetius modi lumina, adeo lunt virtutes orationis, ut sine his anilla intelligere vere possit oratio.
430쪽
ORATORIAR. LIB. IX. C A P. II. 39, am quom culo iudex doceri potest, si desit illustiis explana-Deseri-r cita pro positio, pronaissio,sinitio, seiunctio, expositio senten- tentiari natia: tuae,rationis apta conclusio, praemunitio . similitudo, ex- figuris. emplum,digestio, distributio, interpellatio, interpellantis -- -- eoetctio, contentio, purgatio, laesior id vero agit omninoesoquentia detractis amplificandi minuendique rationibus Quarum prior desiderat illam plusquam dixeris significatio
ne in , id est εροφασιν&superlationem veritatis,& traiectione et haec altera extenuationem , deprecationemque. Qui affectus crunt vel concitati detracta voce libera, egrenatio te iracundia, Obiurgatione, optatione, execratio lilli mitiores,nisi hadiuuantur commendatione, concili sile. ad hilaritatem
impulsione ξ Quae delectatio, aut qu mediocriter saltem
docti hominis luci telum, nisi alia repetitione, alia commora tioneta ere: digrediare,& redire ad propositum suum scierit:remouere a se, In alium traiicere et quae relinquenda, qua: contemnenda sint,iudicare ZMotus est in his orationis atquc actus : 'quibus detractis iacet,& velut agitante corpus spiritu iret. x cuin adesse debentaxum disponenda atque varianda sunt, ut auditorem, quod in fidibus fieri videmus omnisono mulceant. Verum ea plerunque recta sunt, nec se fingunt, sed confitentur. Adauctunt autem vidixi figuras:quod vel e Proximo doce ii potest. Quid enim tam commune, quam in terrostare , vel percontariri uam utroque utimur inditarenter, Cum alterum uocendi.alterum arguendi gratia videatur adhiberi. Ateares utrocunque modo dicatur,etiam multiplex habet schema Incipiamus enim ab iis quibus acrior ac vehemen-rior firprobatio, quod ptimo loco posuimus. Implex est sic rogare, sed voi qui tandem quibus aut etanissu aberu' AEneid. r. Figaratum autem, quoties non sciscitandi gratia assumitur, sed i cstandi: Seuidenim tum ille, Tubero,district- in aere Pharsali gladi- agebatὶde, Quousque tandem abutere Catilinapi Pro Liga. rientia nostra S, Parere tua consilia nonsentis r& totus denique in Catictio locus. Quanto enim magis ardet, quam si diceretur, Dis Ibidem. abuteruρatientia nostra ac, Patent tua consilia Interrogamus ctiam quodnegari non possit: Dixitne tandam caussam C. - ProCLenia diculanius Palcula' r Aut ubi tespondendi dissicilis e stratio, Wal.Fesciis t vulgo uti solemus, ae modo3quisieri/ue t 3 Aut inuidiae v. gratia, ut Medea apud Sc necam, -- Luas sti terr/Miube: ZAut miserationis, uri .uoa apud Virgilium, re