M. Fabii Quintiliani Institutionum oratoriarum libri duodecim, summa diligentia ad fidem vetustissimorum codicum recogniti, ac restituti

411쪽

3 8 M FAB. OvINTI L. INsTr T. Flocutiae. Ropus est verbi vel sermonis a propria significatione ire

L aliam cum virtute mutatio. Circa quem inexplicabilis&grammaticis inter ipsos, & philosophis pugna est; quae sinc genera, quae species, quis numerus, quis cui lubiiciatur. Nos omissis, quae nihil ad iustituendum Oiatorem pertinent. Ca

uillationibus, necessarcios maxime atque in usum receptos exC-quemur rhoe modo in his annotas contenti, quosdam gramtia significationis, quosdam decoris assumi , &esse alios in verbis propriis, alios in translatis: vertique formas non ve . borum modo, sed&sensuum, &compositionis. Quare mihi' videntur errasse, qui non alios crediderunt tropos, quam in quibus verbum pro verbo poneretur. Neque illud ignoro, in iisdem fere qui significandi graria adhibutur, esse & ornatumς sed non idem accidet contra ; eruntque quidam tantum ad

speciem accommodati. . .

Incipi mus igitur ab eo, qui cum frequentissimus est tum, Ionge pulcherrimus, translatione dico, quae Metapbres Grae revocatur. Quae quidem eum ita est ab ipsa nobis codices naitura, ut indocti quoque non sentientes east Equentes' tantur. num i ta iucunda atque nitida, v t in oratione quaiGiliis clarat proprio tamen lumine eluceat. Neque enim vulgaris esse, nec humil. si nec insuauis, recte modo ad iti, potest. 1 Coispiam quoque sermonis auget permutando. , aut mutuan c quod non habet : quodque difficillimuri est, praestat ne ulli rei nomen deesse videatur. Transiertur er ,---aur Ver

bum ex eo loco in quo proprium est, lineum is quoaut prO.prium deest, aut translatu proprio melius-.Uquia necesse est, aut quia significantius est, aut odi,vi, qui .decentius.VbInihil horum x stabit quod min ex ur, in proprium erit, Necessitate rustici dicunt gemmamitavit1 sit is id enim dicerent aliqd joc sitire si etes, de fruetuali m-

τα Necessitate nos, opia proprium crar quod daremus hin affectibus nomen.Iam, . incrusum ira:&,ioflammatum cupiditaxe r error sttificandi gratia. Nihil enim horum suis umbis,qui his arrses is, magisproprium e t.Inadad ornatum, lumis Oratio

quentiae flumina. ut Cicero pro Milone, Clodium fonte glor a fulmI-riae eius vocat : & alio loco, segetem ac materiam. Quaedam

ptiam 3 rup speciosa dictu, p* hanc expli antur,

412쪽

ORATORIAR. I. M. VI ID CAP. VI. 37smefaesunt nimio ne luxu obtusior - D eΤropis Stig notati arvo,=sulcos oblimet infrἔes. -i. In totum autem metaphoia breuior est quam similitudo: eo. Georg. 4.que distat, quod illa comparatur rei quam volumus exprime . 1 haec pro ipsa re dicitur. Comparatio est, cum dico fecisse quid hominem ut leo nem: Translatio, cum dico de homine,leo est. Huii suis omnis quadruplex maxime videtur. Cum in rebus animatibus aliud pro alio ponitur: ut de agitatore,

Gubernator magna contorsit equum vi.

di ut Liuius seipionemaCatone adlatrari solitum recett.Ina- .nima pro aliis generis eiu dem sumuntur: uti. immitιis haben M. Aut pro rebus animantibus inanima, Ferro an fato virim Argiuum oceidit, Aut contra, -Sedet insim asto

AeeipisUrsonitumsaxi de veniespasor Praecipueque ex his oritur mira sublimitas, quae W audacia: 'μι quae Woxima,periculo translationis attollitur, tolluntur cum te audaci Mbus sensu carcntibus,actum quendam &animos damus; qua - is est, ' periculum Pomem 'dignatus Araxes. translatio. Et illa Ciceronis, mi denim tu usille, Tubero,districtu sina in toti cie Phariatica gladius agebatὶ Caiuslatus ille mucro petebat lux, cum qua eos miti morum tuorum Duplicatur interim haec irim apudVirghium, ' , i . ' .

Nprio vivem ara re,&fenum mare, tran latio est.Secan 7'mr haec in phii es. ut irationali ad rationale, dc idem detur uvialibus: &haeejnuicem, quibus similis ratio est, &atqto , diaparibus: Sediam ci pueris praecipimus, ut accepto ge 'nere 'ecies in velligete vim possint vim ci cicus aute atq; op - POMunus eius usasallustrat orationς .rita frequena&obscurar, '. ωaedio completi continu vero in allegoria&aenigma exir. - dunt quaedam etiam humiles trahslationes ut id de qVΡ ,

modo dixi, saxea est verruca. Et sordidat. bloneo im sic Cicς 2. ., trotecte sentinam reipub. dixit, iaeditatem hominum fg si

'eans .idcirco probem illud quoque veteris oratoris, sis reipus .et ornieas. OptimequeCicero demolistrat cauendum,

ne sit deformis translatio:qualis est nam ipsis eius utar exemispi castrata morteArhric irenir.&i stercus curiae Glau

413쪽

ciam.Ne nimio maioreaut, quod saepius accidit, minor. Ne Aia .scieIit. dissimilis quorum exempla nimium frequenter deprehedet, qui seiuerit hare vitia esse. Sed & copia quoque modum egressa vitiola est,praecipue in eadem specie. Sunt & dutar, id est a longinqua simiIitudine ductae:vt, Capitu niues &, Carm. o Iupiter ὐbarnaι eana niue eonssuit Alpes. In illo vero pluri-Serm. L. mum erroris, quod ea quae Poetis c qui & omnia ad volupta-Sat s. tem referunt, & plurima vertere etiam ipsa metri necessitate cogunturi permitia sunt, conuenire quidam etiam prota pu- Iliacata tant. At ego in agendo nee pastorem populi autore Homero Georg. 4. dixerim:nec volucres pennis remigare ilicet Virgilius in apibus ae Daedalo speciosissime sit usus. Metaphora enim aut vacantem occupare locum debet,aut si in alienum venit, plus. valeret eo quod expellit. Quod aliquanto pene iam magis de onee oehe dicam. Nam translatio permovendis animis plerunque & signandis rebus, ac sub oculos subiiciendis reperta est. H aec variare seris monem potest, ut ex uno plures intelligamus, Parte totum, i specie genus, praecedentibus sequentia, vel eo atra, omnia liberiora Poetis, quam Oratoribus. Nam prosa , Ut mucronem pro gladio, & tectum pro domo recipiet: ita non puppim pronaui, n ec abietem pro tabellis. Et rursus ut pro glinio ferrum; ita non pro equo quadrup*dem . Maxime auteRi In Orad Q valebit numerorum illa libertas. Nam&Liuius siepe sic diciti' Romanus praelio victor: cum Romanos vicisse significat. Et contra Cicero ad Brutum : Populo, inquit, imposuimus,& Oratores visi sumus, cum de se tantum loqueretur. Quod genus non orationes modo ornat, sed etiam quotidiani termonis usus recipit. Quidam vocant, eum & id in contextu sermonis quod tacetur accipimus. Verbum enim ex verbo intelligitur, quod inter vitia ἐκλει φιs Vocatur. En. Arcadas adporim ruere -- Mihi hanc figuram es. . se magis placet. Illic ergo reddetur. Aliud etiam intelligitur ex alie, Asbg. i. i Mice, aratra iugo res unise pensa iuuenei. . ι . . Vnde apparet noctem appropinquare. Id nescio an Oratori conueniat, nisi in argumentando, cum rei signum est. Sed hoe ab elocutionis ratione distat.

Nec procul ab hoe genetre discedit με νυμία, quae est no- aeuiatis pro nomine positio: cuias vis est, pro eo quod dicitur,

414쪽

α in νxopter quam dicitur, ponere. sed,ut aitCicero,ύπαλ- De opis seta Rhetores dicunt. Haec inuenta ab inuentore.&subie-Ad Brutc. Δη--em corruptam vn et &, i AEnei. 2.ιενναNeptuni classes Aquilonibmarrat. Horati in od fit retro durius .Refert autem in quantum dictuStrop' Arte. Ocatorem sequatur. Nam vivulcanum pro igne vulgo audi uiri sum, Varioa arιepugnarum, eruditus est sermo:&vene, Tem quam coitum dixisse magis decet ita Liberum dc Cere-Fem Pro vino&patae licentius; quam visori seueritas ferati . 'sicut ex eo quod continet, id quod continetur, usus recipite ut bene moratas urbes, & poculum epotum , M seculum elix. At id quod contra est, raro audeat quis , nisi PO-

Nisi forte hoc potius est, a possessbIe,quod possidetur: tho. 'minem de Iait Euius patrimonium consumitur. Iomodo fiunt innutilei adstes species. Huius enim sunt generis, 'Cum ab Αansbali caesta apud Cannas sexaginta millia dicimus.&apudTragicos ab AEgialao:&carmina Virgiliiventia se, dic venire commeatus qui afferantur:&sacrilegium deprehensum, non sacrilegumi&armorum scientiam habere, nota artis. Illud qd e&Poetis&Osatoribusfrequens, quo eum qui egest, ex eo quhdessitatur, ostendimus. Nam te carmianum autor8R, MAE, - -

idagq, vniinyexῶultis intelligatur i nam id est manifestum: seὸ nomenim muto:ut cuiauiata tecta,aurea, pusil- rima vero discedo, quianon.est nisi pars aurata. mae singula persequi, minutioris est curae, etiam non Oratotem insit

tuentibus.

Aντωνομαm , quae aliquid pro nomine poni Poetis quoque modo frequentissima; & per epitheton, quia detracto e. cui apponitur. valet pronomine, Tydides, Pelides: deex his quae in quocunquetiunt praecipua. ominum

415쪽

ue Ornatu

verbum.

Et ex factis quibus persona signatur, -Thalamo qua a reliquit Impius. Oratoribus etiam si rarus eius rei , 'nonnullus tamen usus est. Nam ut Tydiden& Peliden noci dixerint, ita dixerunt impium pro parricida eversorem quoque Carthaginis M Numantiae, pro Scipiones&Romanae eloquentiae principem,pro Cicerone posuisse non dubitent. Cicero ipse certe usus est hac libertate, Non multapeceas, inquit ille ortissimo virosenloymagistra: is si peccas. te regerepossum. N eutrum enim nometa positum est,& rit unque intelligitur. ηονοματογνα ιια quidem, id est fictio nominis,Grae eis inter maximas habita virtutes, nobis vix permittitur. Et stant pluri maiia posita ab iis qui sermonem primi secerunt, apta*es asinfectibus vocem. Nam mugitus&sibilus&murmur inde venerunt.D einde tanq uam consummata sint omnia,nihil genera re audemus ipsi , cum multa quotidie ab antiquis ficta moriantur.Vix illa quae παγνο μνα vocant, quae ex vocibus in usu receptis quocunque modo deuinantur, nobis perna ittimus, qualia sunt Sullaturit, Sc Projeripturis; atque Laureatipostes. pro illo,lauro coronati, ex eadem fictione sunt. Sed hoc taliciter eualuitrat contra, rio pro Eo, in Raeticius. In Graecis obeli. seo. eoAdumo, Fc. dura etiam iungere vetamur, qui toleranter videre septentriones videmur. E o magis necesi ariai, ρηιns, quam recte dicimus qbusionem, quae non habentibus no aluum, accomodat quod in proximo est, sic, ,-Equum diuina Palladuaria

AEdis ni- ScapudT ragicos. Et iam leo pariet, ut ater ea. Mille sunt haec. & Λcetabula quicquid habetι& pyxides cuiuscunque materiae sunt.& Parricida , matris quoque aut fratris interse istor Discernendumque est hoc totuma translatione genus 3 labusio est: ubi nomen defuit: Tianslatio, ubi aliud fuit. Nam poetae solent abusive etiam in his rebus quibus no- 'mina sua sunt, vicinis potius uti, quod rarum in prosa est. Illa quoque quidam es le volunt, cum pro temeritate virtus, aut pro luxuria liberalitasdicitur. A quibus haec quidem dissonantia sunt, quod in his non verbum pro verbo po nitur, sed res pro re. Neque enim putat quisquam luxuriam

Ethberalitatem idem significare: verum id quod fit, alius lu-

416쪽

ORATORIAR. LI a. v III. c Ap. VI. 333Ydriam esse duit, alius liberalitatem,quamuis neutridubium Deaeropufithaee esse diuersa. Superest ex his quae aliter signifieant, id est

Transsumptio, quae ex alio in aliud velut viam praestat. tropus dirarissimus,&maxime improprius e Graecis tamen frequen- 'tior,qui Centaurum Chirona, dc D: σους Θοας οξεέαις dicunt. Nos quis ferat, siverrern, em raut Laelium, doctum nominemus Est enim haec in metalepsi natura , ut inter id quod transfertur, sit medius quidam gradus, nihil ipse significans, sed prae-- bens transitum. quem tropum magis affectamus ut haberevi deamur, quam ut ullo in loco deiideremus. Nam eiusfrequetissimum exemplum est, cano,canto,dico: ita cano, dico .ltem vest medium illlud cano. Nec diutius in eo morandum: ni cile

nim usus admodum video, nisi, ut dixi,in mediis.Caetera iam non significandi gratia, sed ad ornandam modo, non augenis dam orationem aifumuntur. Iorhat enim amrirον, quod recte dicimus appositum: a nonnullis sequens dicitur. Eo poetae& frequentius Sc liberius tuatur.Natique illis satis est conuenire verbo cui apponitur:&ita Uantes alui, & Humida' vina in his non reprehendun- , tur.Apudoratorem, nisi aliquid essieitur, redundat. Tum au- . tem essicitur . si sine illo quod dicitur, minus est: qualia sunt, Osciam abominandum ὀ deformem libidinem. Exornatur autem Tes tota maxime tiastationibus, Currit' frenata, ,, Insana

substruEiones. Et solet fieri aliis adiunctis E pitheton tropis, ut apudVirgilium, Turpis Egestas, de Uiujcnect-. Vetunia-Gως t Φ .men talis est ratici huiusce virtutis, ut sine appositis nuda 3

sit x velut incompta orario. Ne oneretur tamen multis. nam

sit longa & impedita, ut in quaestionibus eam iudices simi-A Π, c. lem agmini totidem lixas habenti, quot milites quoque, in quo & numerus est duplex, nec duplum virium: quau- quamn εο singula modo, sed etiam plura verba apponiis

ConiugioAnchisa Venou dignat verbo. Sed hoc quoque modo duo verba uni apposita, neversumqui Aena.dem decuerint. sunt autem quibus non v deatur hic omnino tropus,quia ni Lil vectat. Necesse est enim semper, ut id quod usi appositum, si a proprio diuiser: s per se significet, &faciat antovomasiam. Ndrisi dicas. Ille quiCarthaginem=Numan- iam euenit. antonomasiaeit; si adieceris Scipio, aspositum. Non potest ergo non esse iunctum.

417쪽

ν---- verbis, aliud lenta ostendit 3 ac etiam interim contrarium. Prius, Via Hor. CAELI. o nauti referent in mare te xoui

OI , Fluctu. o quid agis' fortiter oeeva Portum. Τ otusque etiam ille Horatii locus, quo navim prorepublicas fluctuum temp.έtates, pro bellis ciuilibus; partum, pro PaccLib. . atque concordia dicit.Tale Lucretius, Geor. li. I. Auia Meridum peragro loca, &Virgilius, Sed nos immensum spatiis confecimus aquor: Et iam tempus eruum spumantiastaers tolla. Eclu. s. Sine translatione vero in Bucolicis, Certe equidem audieram, qua se subdueere eotis Incipiunt, mollit iugum demittere clivo,

VH ad aquam, Θυιteris iamfracta cacuminafagi,

omnia earminibmusrumseruasse Menalcam. Hoc enim loco praeter nomen caetera propriis decisa sunt verbis: Verum non pastor Menalcas, sed Viigilius est intelligendus. Habet usum talis allegoriae frequenter oratio,iadra Pro Milone ro totius:ple 'nque apertis permisita est. Tota apud Cicero.

nem talis. Hoc miror enim, querorque, quenquam hominem ita pessundare alterum verbis velle, ut etiam nauem perforet

inqua ipse nauiget. Illudcommistum frequentissimum Equidem caeteras tempestates & procellas in illis duntaxat fluctibus concionum semper Miloni putaui esse subeundas. Nisi adiecisset duntadiat fluctibus concionum, esset allegoria: nunc eam miscuit. Quo in genere & foecies ex arcessitis verbis venit, & intellectus ex propriis. Illud vero longe speciosissimum genus orationis, in quo trium permista est gratia similitudinis, allegoriae,&translationis. iuod fretum, quem Euri- Pro Mura. pum, tot motus, tantas, ta varias habere creditis agitationes, commutationes,fluctus, quantas perturbationes,& quantos aestus habet ratio comitiorum ' Dies intermissus unus, aut . nox interposita saepe & perturbat omnia , dc totam opinionem parua nou nunquam commutat aura tumoris. Nam id

quoque in primis est cust odiendum, ut quo ex genere coepexis translationis, hoc desinas. Malti enim cum initium a tem restate sumpserunt, incendio: ut ruina finiunt: quae est incessequentia rerum foedissima. Caeterum allegoria paruis quo que ingeniis, Sc quotidiano sermoni frequentissime seruit.

aram tua in agendis caussis iam deterita, Piam conferre,

418쪽

Iaraumem mittere, inde sunt : nec offendunt DeTrop stamen. c tenim grata in eloquendo nouitas,&commutatio: ---

magis opinata delectant. Ideoque iam tu his amisimus modum, & gratiam iei ni inia captatione contumpsimus. Est Viri Erasin exempli, allegoria, si non praedicta ratione ponantur. Nam inadu. tDi nritum Corinthi esse,quo Graeci omnes utuntia; ira plu Dionyia si misi adici possunt. sius Co- A ec allegoria quae est obscurior, anigma dicitur: vitiani rinthi. meo uidim iudicio, si quidem dicere dilucide, virtus quota--:

Et oratoxes nonnunquam: ut, Cae ei lius Quadrantariam Clytaemnestrae, Sc. In triclinio Coa: &,1ucuc iculo nolam. I Namque& nunc quaedam soluuntur, & tum urant notiora cum dicerentur & aenigmata sunt tamen, nec ea, nisi quis in- 2L;. terpletetur,aisten has, reta. ti L. Sinco ver 'gebeie, quo contraria ostenduntur, Ironta est:

illusionem vocant: quae aut pronuntiatione intelligitur, aut Mai Caeci persona, aut iei natura. nain si qua earum verbis dissentit, ap- liv. patet diuersom esse orationi voluntatem. quanquam in pluri drantaria. misidit pis accidit, ut intersit quid de quo dicatur : quia . quod dicitur alibi Qeruinqst aut laudi simulatione detrahe neti iam xe,autvituperationi laude. concessum esse : quale est quod C. iii eliverres praetor vi banus homo sanctus & diligens, sub torriti O--Coan nem eius eo die non haberet. Et contra, Oratores visi sumus, ineubie - αν ulo imposuimus Aliquando cum risu quodam conx rario nolani. Da dicuntur iis q: ar intelligi volunt. quemadmodum in Clo Cuεν. ρνο dium 1 tegritas tua te purgauit, mihi cre te, pudor eripuit. vi Clu=.ctra anteacta seruauit.praeter haec vius est allegoriς, ut tristia dicamus melioribus verbis, aut bonae rei gratia quaeda contrati is significemus, aliud textu: quae & enumerauimus. Haec siqvi haec non species allegotiae, sed ipsa troposdicant: acri qui Qem ratione, quod illa obscurior sit, oc in his omnibus aperte

appare t quid velimus. Cui aecedit hoc qiloque, quod genus

cum diui litur in species, nihil habeat propriu; ut arboris species sunt pinus, Molea, decupressus, de ipsius per se nulla proprietas:Allegoria vero habeat aliquid propriu. quod quomodo steat poteti, nisi ipsa specizs est Sed ad utendu nihil reserta

419쪽

386 M. FAB. QVINTI L. INsTIT. Adiicitur his μυκρουσμου, simulatus quidem, sed non let' tens derisus. pluribus autem verbis cum id quod uno a paucioribus certe dici potest, explicatur; πτω .pocmi vocavi, circuitum loquendi, qui nonnunquam necessitatem habet, quoties dictu deformia operit ut Sallustius Ad requisii tra. lnt Iim ornatum petit solum, qui est apud poetas freque,tissimis: vi, Tem tmerat, quo prima quies mortalibu3 agris Incipit. Θdono diuum gratissima serpit.

Et apud Oratores non rarus, temper tamen adstrictior. Quic . quid enim significari breuius potest , & cum ornatu latrias ostenditur, πιείφροι ni est : cui nomen Latine datum est, non sane orationis aptum virtuti, circunloc utio. Verum haec vetcum decorum habet, periphrasis: ita eum in vitium incidi - ριμολογιμ, dicitur obitat enim quicquid non adiuuat Hyperbaton quoque, id elt verbi tras ressionem, quam. frequenter ratio comparationis &decor poscit, non immeri totiuer virtutes habemus. Fit enim frequentissime aspera ac dura, Sc dissoluta Schians oratio, si ad necessitata in ordinis fisi Verba redigantur,&vt quodque oritur, it proximis etiam, si vinciri non potest, ali getu . Disserenda agiturq faedam, α praesumenda, atquev titisti uehutis lapidum impolitio su ,loco' quo conuen e qui, que potiendum. Non enim recidere ea, nec polire postumus. quae coagmentata se magis iungant: sed utendum his gii alia sunt, eligendaeque sedes. Nec aliud pctest sermonem facere numerosum quam opportuna ordinas uJutatio. Neq; alio Platonis inuenta sunt quatuor illa verba, quibus in illo puli hercimo operum in Piraeum descedisse significar, plui imis modis scripta, quod cum . quoque maximi facere experiretur. Verum id cum duobus verbis dicitur, reuersio quaedam: qualia sunt vulgo, Mecum,secum: apud Oratorcs ScHistoricos, - δενεbm At cum decoris grat a compa hi Cis. in ora. tur longius Verbum, proprie Hi perbati tenet nos en:vt. Aηi-prοCluen. m duerti,rudires,omnem aci atorti orationem in dum iuisam essepartes. Nam in duas partes diuisam esse, rectum erat, sed durum, de inco pium Poetae quidem etiam verbo ii uni liuisionem faciunt & transgressionem. - 'perboreoseptemfui ieri trioni. quod oratio nequaquam

recipiet. At id quidem est ropter quod cum dic turiri pus sit; quia componendus est e duisus intellectibus. Alioqui vi tu ibit Virgil.

420쪽

t . figura potius verborum dici potest: 1icut musti narratio . oem longis mutantityper Ex confusis quae vitia accidunt, suo loco diximus. o Ni

se ..is Hyperbolet audacioris ornatus summo loco posui. Est haec em 'ntietis superiectio. virtus eius ex diuerso par augendi atMe si inuendi Fit pluribus modis.Aut enim plus factodiacimus si mens russu Vculentugremium suum-ςotum tribu . innali liui sic Virgi.

Geminini minantur Inc lumscopuli. - Aut respersi inditudinem attolli irrus. Cr. ι innare reuul seu ociadas. Aut per comparationern e vi, Ame. 8.

- mi,uo rorati . Aut signis quasi quibusdam, vel intacta segetuper jumma voiaνει - . s. Gr mi , nec tenermiursu tisisset aristas. Aφης- T. Vel translatione, ut ipsum illud volaret. Crescit interim hyperbole, alia itisuperaddita et ut Cicero in Antonium dicit. Qua Charyόduram vorax Char b dicoὶ quas uiri Disani- Phit . t. mal unum:*Manus mediusfidius, vix videtur ιοι res, tam disesipa tu, am di mom in loco positim. tam cito absorbere potuisse.

Exquisitatu vero figura huius rei deprehendisse apud Pilucipem Lyricorum Pindarum. videor in libro quem inscripsit I; namque Herculis impetum aduei sus Meropas, qui in insula Co dicuntur habitasse, non igni, nec vemis, nec in ii, sed fulmini dicit similem fuisse. ut i lle minora, hoc pari frita esset. Quod inritatus Cicero illa composuit in Veriem, abatur in Sicilia longo itueruallo non Dionysius ille , Phalaris: tulit enim illa quondam insula multos de crudeles 4yran bos : θ sed nouum quoddam morimum ex vetere illa hij ii minan rate, quae in iisdem versata locis dicitur. Carnaim tam infestam neque Scyllam nauibus. quam istum in eodem fietosuisse arbitror. Nec pauciora sunt genera mi- ν

Et quod Cicero in quo da oculari libello,

Fundum Varro vocat, quem possim mittere funda: Ni ramen exciderit,qua cauafunda patet. sed huius quoque rei seruetur mensura quaedam. ueamuis enim est omnisHypeibole ultra fidem, non tamen esse debec vltriuio dum nec alia via magis iuκακρολιαν itur. Piget re- Bb a ferra